← Κύπρος

EMPORIKI BANK - CYPRUS LTD ν. THE SCANNER UNITHOME MANSIONS LIMITED κ.α., Αρ.Αγωγής 4065/2012, 31/8/2017

EMPORIKI BANK - CYPRUS LTD ν. THE SCANNER UNITHOME MANSIONS LIMITED κ.α., Αρ.Αγωγής 4065/2012, 31/8/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A112 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής 4065/2012 Μεταξύ: EMPORIKI BANK - CYPRUS LTD Ενάγουσας και

  1. THE SCANNER UNITHOME MANSIONS LIMITED
  2. ΒΑΡΒΑΡΑ ΞΕΝΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Εναγομένων -------------------------------- (Kαι όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερ. 25.5.2015) Alpha Bank Cyprus Ltd Ενάγουσας και
  3. THE SCANNER UNITHOME MANSIONS LIMITED
  4. ΒΑΡΒΑΡΑ ΞΕΝΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Εναγομένων --------------------------- Ημερ.: 31.8.2017 Για την Ενάγουσα: κ. Α. Ζαχαρίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο 1: κ. Α. Χαραλάμπους Α Π Ο Φ Α Σ Η Α. Εισαγωγή Όλα τα ουσιώδη για την αγωγή γεγονότα επεσυνέβηκαν κατά τους χρόνους που η Τράπεζα λειτουργούσε ως Emporiki Bank - Cyprus Limited και η αγωγή καταχωρίστηκε με την Ενάγουσα να περιγράφεται ως τέτοια. Την 13.3.2015 εγκρίθηκε από το Ε.Δ. Λευκωσίας σχέδιο αναδιάρθρωσης και συγχώνευσης της Emporiki με την Alpha Bank Cyprus Ltd, δυνάμει του οποίου μεταβιβάστηκαν, εκχωρήθηκαν και απορροφήθηκαν από την Alpha οι εργασίες, η επιχείρηση, η ιδιοκτησία, οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα της Emporiki. Διατάχθηκε μεταξύ άλλων η παραχώρηση, ανάθεση, εκχώρηση και μεταβίβαση όλων των συμβάσεων που συνομολόγησε και όλων των εξασφαλίσεων που κατείχε η Emporiki περιλαμβανομένων των επίδικων στην Alpha και η συνέχιση των νομικών διαδικασιών που εκκρεμούσαν από ή εναντίον της Emporiki από την Alpha (Τεκμ.2). Σχετική τροποποίηση, περιλαμβανομένου του τίτλου της αγωγής, διατάχθηκε και με το τροποποιημένο κλητήριο που καταχωρίστηκε την 8.6.2015, Ενάγουσα παρουσιάζεται πλέον η Alpha. Το Δικαστήριο θα αναφέρεται σε Τράπεζα εννοώντας την Emporiki ή την Alpha ανάλογα με τη χρονική περίοδο για την οποία θα γίνεται αναφορά. Β. Η δικογραφία Η αξίωση της Τράπεζας εδράζεται σε δύο συμφωνίες ημερ. 2.6.2008 μεταξύ της και της Εναγομένης 1 Εταιρείας. Η μια αφορά στη χορήγηση δανείου €750.000 και η άλλη στη χορήγηση πιστωτικού ορίου σε τρεχούμενο λογαριασμό με όριο €20.
  5. Ανοίχθηκαν οι λογαριασμοί αρ. 460-44-001236-45 και 460-40-001234-05 αντίστοιχα. Σύμφωνα πάντα με την αξίωση, προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της η Εταιρεία υποθήκευσε προς όφελος της Τράπεζας ακίνητη περιουσία της στο Στρόβολο με την Σύμβαση και Δήλωση Υποθήκευσης Ακινήτου Υ8051/2008 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, ημερ. 5.6.2008 και υπόγραψε Έγγραφο Υποθήκης και Πληρεξούσιο Έγγραφο ημερ. 2.6.2008 με το οποίο διόριζε την Τράπεζα ως ανέκκλητο πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της σε σχέση με το υποθηκευμένο ακίνητο. Στην Έκθεση Απαίτησης γίνεται αναφορά σε ακόμη ένα Πληρεξούσιο Έγγραφο ημερ. 2.6.2008, πάλι σε σχέση με το υποθηκευμένο ακίνητο. Προς περαιτέρω εξασφάλιση του δανείου, την 2.6.2008 η Εταιρεία εκχώρησε στην Τράπεζα το εκάστοτε πιστωτικό υπόλοιπο σε δύο λογαριασμούς της και υπέγραψε εντολή συμψηφισμού, παραχωρώντας στην Τράπεζα δικαίωμα κατάσχεσης οποιωνδήποτε ποσών που θα βρίσκονταν σε πίστη της σε οποιοδήποτε λογαριασμό. Περαιτέρω, με Σύμβαση Εκχώρησης ημερ. 2.6.2008 εκχώρησε στην Τράπεζα όλα τα δικαιώματα της που απορρέουν ή θα γεννιόνταν από τα συμβόλαια πώλησης διαμερισμάτων στο ενυπόθηκο ακίνητο. Ενέγραψε, ακόμα, την 27.11.2009 στον Εφορο Εταιρειών Β' Κυμαινόμενη Επιβάρυνση επί του συνόλου των περιουσιακών της στοιχείων για ποσό €50.000 πλέον τόκους. Προς περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων της Εταιρείας, η πρώην Εναγόμενη 2 και ο Λάμπρος Ξενή (Μ.Υ.1), τότε διευθυντής της Εταιρείας, υπόγραψαν Έγγραφο Εγγύησης με το οποίο εγγυήθηκαν αλληλέγγυα και κεχωρισμένα τις υποχρεώσεις της Εταιρείας. Εναντίον της περιουσίας του Ξενή εκδόθηκε την 17.2.2010 διάταγμα παραλαβής και η Τράπεζα προχώρησε σε ένορκη δήλωση επαλήθευσης χρέους πιστωτή δυνάμει της εγγύησης του την 21.11.2013 (Τεκμ.3). Την 9.5.2016 η αγωγή εναντίον της Εναγόμενης 2 διακόπηκε γιατί, όπως αναφέρθηκε, αυτή πτώχευσε. Εφόσον η Εταιρεία παραμένει η μόνη Εναγόμενη δεν χρειάζεται να γίνεται περαιτέρω αναφορά στους εγγυητές. Κατά την αξίωση, ο τρεχούμενος λογαριασμός παρουσίαζε υπέρβαση ύψους €18.567,87 πλέον τόκους και η Τράπεζα με επιστολή της ημερ. 10.1.2011 προς την Εταιρεία την κάλεσε να τακτοποιήσει την υπέρβαση εντός δέκα ημερών, αναφέροντας ότι μετά το πέρας της προθεσμίας ο λογαριασμός θα επιβαρύνετο με πρόσθετο επιτόκιο 7%. Η υπέρβαση δεν τακτοποιήθηκε, οπόταν η Τράπεζα με επιστολή της ημερ. 28.4.2011 προς την Εταιρεία τερμάτισε τη λειτουργία του λογαριασμού και την κάλεσε όπως μέσα σε 15 ημέρες εξοφλήσει το χρεωστικό υπόλοιπο που ανερχόταν σε €38.672,87 πλέον τόκους. Περαιτέρω, καθόρισε το επιτόκιο με το οποίο θα χρεωνόταν το χρεωστικό υπόλοιπο σε 14,586%. Πάντα κατά την αξίωση, η Εταιρεία δεν αποπλήρωνε κανονικά ούτε τις δόσεις του δανείου και η Τράπεζα με επιστολή της ημερ. 10.1.2011 την κάλεσε να τακτοποιήσει τις καθυστερημένες δόσεις οι οποίες ανέρχονταν στο ποσό των €467.630,22 πλέον τόκους εντός δέκα ημερών, αναφέροντας ότι μετά το πέρας της προθεσμίας ο λογαριασμός θα επιβαρύνετο με πρόσθετο επιτόκιο 7%. Οι καθυστερημένες δόσεις δεν τακτοποιήθηκαν, οπόταν η Τράπεζα με επιστολή της ημερ. 28.4.2011 προς την Εταιρεία τερμάτισε τη λειτουργία του λογαριασμού του δανείου και την κάλεσε όπως μέσα σε 15 ημέρες εξοφλήσει το χρεωστικό υπόλοιπο που ανερχόταν σε €610.536,79 πλέον τόκους. Περαιτέρω, καθόρισε το επιτόκιο με το οποίο θα χρεωνόταν το χρεωστικό υπόλοιπο σε 14,227%. Επιστολή ιδίας ημερομηνίας αποστάληκε προς την Εταιρεία και ως ενυπόθηκο οφειλέτη, με ανάλογο περιεχόμενο. Αξιώνονται τα ποσά των €38.672,87 και €610.536,79 πλέον τόκους προς 14,586% και 14,227% αντίστοιχα από 28.4.2011 με κεφαλαιοποίηση του τόκου την 30.6 και 31.12 εκάστου έτους. Περαιτέρω, διάταγμα για την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου και όπως το προϊόν της πώλησης χρησιμοποιηθεί προς μερική ή ολική ικανοποίηση του χρέους και εξόδων και αναγνωριστικό διάταγμα ότι η Ενάγουσα είναι η πληρεξούσια αντιπρόσωπος της Εταιρείας με τις εξουσίες που προβλέπονται στα πληρεξούσια έγγραφα ημερ. 2.6.2008 και με τη δυνατότητα κατάθεσης τους στο Κτηματολόγιο για σκοπούς πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Με την Τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της η Εταιρεία αρνείται την υπογραφή της συμφωνίας χορήγησης πιστωτικού ορίου σε τρεχούμενο λογαριασμό ή ότι ανοίχθηκε τέτοιος λογαριασμός. Ισχυρίζεται ότι η Τράπεζα χρέωνε τόκους στη βάση υπερβολικού και παράνομου επιτοκίου, ότι η συμφωνία ήταν παράνομη και καταχρηστική γιατί δεν παρείχε σε αυτή την ίδια ευχέρεια τερματισμού της όπως προνοείτο για την Τράπεζα, και ότι η Τράπεζα δεν την ενημέρωσε και δεν της επεξήγησε τις συνέπειες της συμφωνίας. Αρνείται επίσης την υπογραφή της συμφωνίας δανείου και επαναλαμβάνει τις ίδιες θέσεις που προβάλλει σε σχέση με τη συμφωνία του τρεχούμενου λογαριασμού. Αρνείται ότι το ποσό του δανείου εκταμιεύθηκε και προβάλλει θέσεις που επαναλαμβάνει στην Ανταπαίτηση της και σημειώνονται πιο κάτω. Αρνείται ότι παραχώρησε την υποθήκη Υ8051/2008 ή ότι υπόγραψε το σχετικό έγγραφο υποθήκης ή ότι ανέλαβε ή δεσμεύτηκε να υπογράψει πληρεξούσιο έγγραφο προς την Τράπεζα, ή ότι παραχώρησε τέτοιο και (προφανώς διαζευκτικά) πως οι εξουσίες που δίδονται με αυτό προς την Τράπεζα είναι καταχρηστικές και παράνομες. Περαιτέρω αρνείται ότι υπόγραψε σύμβαση εκχώρησης των λογαριασμών ή των δικαιωμάτων της από αγοραπωλητήρια συμβόλαια. Αρνείται ακόμα τις καταλογιζόμενες παραβιάσεις στους δύο λογαριασμούς ή ότι παρέλαβε οποιαδήποτε επιστολή της Τράπεζας, επικαλούμενη ότι η αλλαγή του επιτοκίου είναι παράνομη και αυθαίρετη. Τέλος, ισχυρίζεται ότι οι λογαριασμοί ουδέποτε τερματίστηκαν νομότυπα. Στην Ανταπαίτηση γίνεται παραδεκτό ότι τον Ιούνιο του 2008 η Εταιρεία συνήψε συμφωνία δανείου με την Τράπεζα για το ποσό των €750.000 για να εξοφλήσει δάνειο της στη ΣΠΕ Κοντέας και για τη μερική χρηματοδότηση κατασκευαστικών εργασιών, κατά ή περί 60% επί του κατασκευαστικού κόστους. Η εκταμίευση του ποσού του δανείου θα γινόταν υπό τη μορφή διατακτικών και παραπονείται η Εταιρεία ότι, μετά την εκταμίευση δυνάμει δύο διατακτικών, η Τράπεζα σταμάτησε την περαιτέρω εκταμίευση του δανείου παράνομα, καταχρηστικά, χωρίς προειδοποίηση και κατά παράβαση της συμφωνίας δανείου και παρόλο που το δάνειο ήταν ήδη εγκριμένο. Η Εταιρεία, βασιζόμενη στη συμφωνία δανείου, είχε ξεκινήσει τις κατασκευαστικές εργασίες με αποτέλεσμα να μείνει χρεωμένη και εκτεθειμένη, τόσο σε πελάτες όσο και στην κατασκευαστική εταιρεία που ανέλαβε το έργο και σε όλους τους αναμεμιγμένους φορείς. Λόγω της παράβασης των συμβατικών και άλλων υποχρεώσεων της Τράπεζας, η Εταιρεία υπέστηκε ζημιά που υπερβαίνει την αξίωση της Τράπεζας καθότι σταμάτησαν οι κατασκευαστικές εργασίες, ακυρώθηκε η πώληση των υπό ανέγερση διαμερισμάτων από αγοραστές και η Εταιρεία βρέθηκε χρεωμένη και εκτεθειμένη. Περαιτέρω, η Τράπεζα δεν επέδειξε επιμέλεια και προσοχή και αγνοούσε και δεν χρηματοδότησε προτιθέμενους αγοραστές των διαμερισμάτων. Ως αποτέλεσμα η Εταιρεία δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει οικονομικά και το κατασκευαστικό έργο παρέμεινε στάσιμο και ανεκτέλεστο από το
  6. Δεν μπόρεσε να πωλήσει ούτε ένα διαμέρισμα και έχει υποστεί βλάβη και καθ' όσον αφορά τη φήμη της. Ανταξιώνει €1.000.000 ως αποζημίωση για παράβαση σύμβασης και περαιτέρω το ποσό των €724.424 που κατά την Ανταξίωση είναι το καθαρό κέρδος που θα πραγματοποιούσε και το ποσό των €62.684,77 που αφορά διατακτικό ημερ. 10.10.2009 που η Τράπεζα δεν πλήρωσε. Περαιτέρω αποζημιώσεις για απώλεια φήμης και γενικές και ειδικές αποζημιώσεις. Με την Απάντηση και Υπεράσπιση στην Τροποποιηθείσα Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης η Τράπεζα αρνείται κάθε πτυχή της Ανταξίωσης. Γ. Η Σύμβαση Δανείου και η Σύμβαση Πίστωσης σε Τρεχούμενο Λογαριασμό Ο Κωνσταντίνος Χριστοφόρου (Μ.Ε.1) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.1) είναι υπάλληλος της Τράπεζας. Toν χειρισμό της υπόθεσης ανέλαβε το 2015, πολύ μετά την καταχώρηση της αγωγής, και δεν είχε εμπλοκή στα επίδικα γεγονότα που διαδραματίστηκαν την περίοδο 2008-
  7. Ο μάρτυρας παρουσίασε τα σχετικά με την αξίωση έγγραφα. Του υποβλήθηκαν μεταξύ άλλων θέσεις που στην συνέχεια δεν υποστηρίχθηκαν από τους μάρτυρες υπεράσπισης και περιττεύει οποιαδήποτε αναφορά σε αυτές. Για χάριν τάξης σημειώνεται ότι η αντεξέταση του έγινε από τους προηγούμενους δικηγόρους υπεράσπισης. Από τα έγγραφα που παρουσίασε ο Χριστοφόρου, προκύπτει ότι η Εταιρεία με επιστολή της ημερ. 2.6.2008 προς την Τράπεζα (Τεκμ.4) γνωστοποίησε την απόφαση του διοικητικού της συμβουλίου όπως ζητήσει από την Τράπεζα συγκεκριμένες πιστωτικές διευκολύνσεις. Σε αυτή καταγράφονται και οι εξασφαλίσεις που προσφέρονταν. Όλες οι διευκολύνσεις που ζητήθηκαν εγκρίθηκαν και η Τράπεζα πληροφόρησε σχετικά την Εταιρεία με επιστολή της ημερ. 2.6.2008 (Τεκμ.5). Στην επιστολή καταγράφονταν μεταξύ άλλων ο τρόπος αποπληρωμής του δανείου και οι τόκοι που θα επιβάλλονταν, που στην συνέχεια ενσωματώθηκαν εν μέρει στην Σύμβαση Πίστωσης σε Τρεχούμενο Λογαριασμό ημερ. 2.6.2008 (Τεκμ.6) και στην Σύμβαση Δανείου Αρ. 460/029/2008 ιδίας ημερομηνίας (Τεκμ.7). Παρουσιάστηκαν περαιτέρω αντίγραφο της Σύμβασης και Δήλωσης Υποθηκεύσεως Ακινήτου Υ8051/2008 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, ημερ. 5.6.2008 (Τεκμ.8) και το Ανέκκλητο Πληρεξούσιο Έγγραφο (Τεκμ.9), το έγγραφο Εκχώρησης Λογαριασμού/Κατάθεσης (Τεκμ.12), η Συμφωνία Εκχώρησης (Τεκμ.13), η Συμφωνία Εκδόσεως Ομολόγου Επιβαρύνσεως και το Ομόλογο Επιβαρύνσεως (Τεκμ.14), όλα ημερ. 2.6.
  8. Η Ελευθερία Ζηνιέρη (Μ.Ε.2) υπάλληλος του Κτηματολογίου στον Κλάδο Μεταβιβάσεων και Υποθηκών παρουσίασε περαιτέρω αντίγραφο της υποθήκης (Τεκμ.23). Δ. Το Δικαίωμα Τερματισμού Σε σχέση με την αποπληρωμή του δανείου αναφερόταν στην Σύμβαση Δανείου, όρος 2, ότι: «Η εξόφληση του δανείου θα γίνει ως εξής: (α) σε 4 συνεχόμενες τριμηνιαίες δόσεις τόκων περιόδου χάριτος ύψους €13.807,50 έκαστη, η πρώτη των οποίων θα είναι καταβλητέα 3 μήνες από την ημερομηνία της εκταμίευσης του δανείου, οι δε επόμενες την ιδία ημέρα έκαστου επόμενου τριμήνου και (β) με 8 συνεχόμενες δόσεις κεφαλαίου και τόκων ύψους €101.718,38 έκαστη η πρώτη των οποίων θα είναι καταβλητέα με το πέρας της περιόδου χάριτος δηλ. 15 μήνες από την ημερομηνία της εκταμίευσης του δανείου, οι δε επόμενες την ίδια ημέρα εκάστου επομένου τριμήνου. ...................................... Νοείται πάντοτε ότι η Τράπεζα θα έχει το δικαίωμα οποτεδήποτε να ζητήσει άμεση εξόφληση του δανείου ή οποιουδήποτε υπολοίπου τούτου οπότε το Δάνειο θα καθίσταται αμέσως ληξιπρόθεσμο και πληρωτέο προς την Τράπεζα.» Στον όρο 4 αναφερόταν ότι: «Σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής οποιασδήποτε δόσης ή μέρους αυτής ή τόκου και προμήθειας, συμφωνείται ότι ολόκληρο το υπόλοιπο του Δανείου και τόκοι και προμήθειες θα καθίστανται ληξιπρόθεσμα και πληρωτέα αμέσως εκτός εάν η Τράπεζα χορηγήσει παράταση .». Προκύπτει ότι με τη φράση «εκταμίευσης του δανείου» στον όρο 2 σημαίνει την ημερομηνία που εκταμιεύθηκε το πρώτο ποσό του δανείου. Προνοούνταν μετά την εκταμίευση 4 τριμηνιαίες δόσεις τόκων και 8 τριμηνιαίες δόσεις κεφαλαίου και τόκων. Αυτό απολήγει σε συνολική περίοδο 3 χρόνων, όπως ακριβώς προνοείτο και στην επιστολή έγκρισης παρ. 2, που αναφερόταν σε διάρκεια 3 χρόνων συμπεριλαμβανομένου 1 χρόνου περιόδου χάριτος. Στην Σύμβαση Πίστωσης σε Τρεχούμενο Λογαριασμό προνοείτο στον όρο 4 ότι: «Η Τράπεζα δικαιούται σ' οποιαδήποτε στιγμή και χωρίς προειδοποίηση προς τον Πιστούχο να τερματίσει τις Διευκολύνσεις, να κλείσει κάθε ή οποιοδήποτε λογαριασμό του Πιστούχου και να ζητήσει από τον Πιστούχο άμεση πληρωμή των ποσών ή των υπολοίπων των Διευκολύνσεων ή άλλων οποιωνδήποτε ποσών που ο Πιστούχος θα οφείλει προς την Τράπεζα με όλους τους τόκους, προμήθειες, λογιστικά δικαιώματα και έξοδα.» Η εκταμίευση του δανείου άρχισε να γίνεται την 5.6.2008 με την αποπληρωμή της ΣΠΕ Κοντέας του ποσού των €334.274,81 και χρέωση του λογαριασμού με το ποσό των €334.
  9. Συνεπώς, και σύμφωνα με τον όρο 2 της Σύμβασης Δανείου, οι πληρωμές θα έπρεπε να ήταν €13.807,50 ανά τριμηνία από 6.9.2008 μέχρι 6.6.2009 και €101.718,38 ανά τριμηνία από 6.9.2009 μέχρι 6.6.
  10. Η θέση του δικηγόρου της Εταιρείας ότι η πρώτη δόση θα έπρεπε να ήταν πληρωτέα το Δεκέμβριο του 2008 δεν είναι ορθή. Είναι πρόδηλο ότι μέχρι και την ημερομηνία του τερματισμού υπήρχαν πολλές καθυστερημένες δόσεις. Η Εταιρεία δεν είχε ανταποκριθεί στις συμβατικές της υποχρεώσεις. Είχε διαρρήξει την Σύμβαση Δανείου και η Τράπεζα νομιμοποείτο στον τερματισμό της. Σε κάθε περίπτωση, εφόσον η Τράπεζα είχε το δικαίωμα οποτεδήποτε να ζητήσει άμεση εξόφληση του δανείου με το δάνειο να καθίσταται ληξιπρόθεσμο και πληρωτέο, θα μπορούσε να ζητήσει την άμεση εξόφληση του ανά πάσα στιγμή, έστω και αν η Εταιρεία δεν είχε διαρρήξει τη Σύμβαση Δανείου. Η Σύμβαση Πίστωσης σε Τρεχούμενο Λογαριασμό επίσης μπορούσε να τερματιστεί από την Τράπεζα σε οποιαδήποτε στιγμή ακόμα κι' αν δεν υπήρχε υπέρβαση. Υπήρχε όμως υπέρβαση, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας, κατά €18.567,87 με το χρεωστικό υπόλοιπο να είναι σχεδόν διπλάσιο του ορίου και την Εταιρεία να αποτυγχάνει να καταθέσει οποιοδήποτε ποσό ώστε να μειώσει το χρεωστικό υπόλοιπο εντός του εγκριμένου ορίου. Ο Γρηγόρης Γρηγορίου (Μ.Ε.4) έχει σήμερα διευθυντική θέση στην Τράπεζα. Κατά τους επίδικους χρόνους ήταν προϊστάμενος και είχε χειριστεί το επίδικο δάνειο. O Γρηγορίου μαρτύρησε και επιβεβαιώνεται από την Κατάσταση λογαριασμού του δανείου (Τεκμ.21) ότι η τελευταία δόση που πληρώθηκε στο δάνειο ήταν την 29.6.2009 με μεταφορά ποσού €8.489,30 από τον τρεχούμενο λογαριασμό. Έκτοτε δεν πληρώθηκε άλλο ποσό. Το χρεωστικό υπόλοιπο στον τρεχούμενο (Τεκμ.20) είχε ξεπεράσει το όριο, ενώ η Εταιρεία δεν κατέβαλε οποιαδήποτε δόση στο δάνειο από άλλους δικούς της πόρους. Ανάφερε ακόμα ότι όλες οι πιστώσεις στον λογαριασμό του δανείου γίνονταν από τον λογαριασμό του παρατραβήγματος. Δεν ήταν η θέση της Εταιρείας ότι πληρώθηκε άλλη δόση. Η υποβολή του τότε δικηγόρου της προς τον Χριστοφόρου ήταν ότι δεν καταβλήθηκε οποιαδήποτε δόση γιατί η Εταιρεία κανένα ποσό δανείου δεν έλαβε από την Τράπεζα. Η δικαιολογία ήταν ανυπόστατη, παραμένει όμως το γεγονός ότι, παραδεκτά, κανένα ποσό δεν καταβλήθηκε από ιδίους πόρους της Εταιρείας. Είναι συνεπώς εύρημα του Δικαστηρίου ότι κατά την 28.4.2011 η Τράπεζα νομιμοποιείτο στον τερματισμό τόσο της Σύμβασης Δανείου όσο και της Σύμβασης Πίστωσης σε Τρεχούμενο Λογαριασμό . Ε. Οι Προειδοποιητικές Επιστολές και οι Επιστολές Τερματισμού Η Τράπεζα με επιστολές της ημερ. 10.1.2011 προς την Εταιρεία ως πρωτοφειλέτιδα και ενυπόθηκο χρεώστη (Τεκμ.17) αναφερόταν στις καθυστερημένες δόσεις του δανείου που ανέρχονταν τότε σε €467.630,22 και ζητούσε αποπληρωμή σε 10 ημέρες διαφορετικά θα τερμάτιζε την συμφωνία του δανείου. Αναφερόταν ακόμη πως μετά την εκπνοή της προθεσμίας και σε περίπτωση μη αποπληρωμής ο λογαριασμός θα επιβαρύνετο με πρόσθετο επιτόκιο 7%. Ανάλογη επιστολή ιδίας ημερομηνίας εστάληκε προς την Εταιρεία σε σχέση με τον τρεχούμενο λογαριασμό (Τεκμ.15) ο οποίος παρουσίαζε τότε χρεωστικό υπόλοιπο €38.567,
  11. Ούτε το χρεωστικό υπόλοιπο του δανείου, ούτε αυτό του τρεχούμενου λογαριασμού πληρώθηκε, οπόταν η Τράπεζα με επιστολή της ημερ. 28.4.2011 προς την Εταιρεία (Τεκμ.18) τερμάτισε την συμφωνία του δανείου και την λειτουργία του σχετικού λογαριασμού και απαίτησε την εξόφληση του χρεωστικού υπολοίπου που ήταν €610.536,79 εντός 15 ημερών. Επαναλαμβάνεται στην επιστολή η αναφορά στο επιπρόσθετο επιτόκιο. Το γεγονός του τερματισμού γνωστοποιήθηκε στην Εταιρεία και ως ενυπόθηκο χρεώστη με ξεχωριστή επιστολή ιδίας ημερομηνίας (Τεκμ.19). Ανάλογη επιστολή τερματισμού ιδίας ημερομηνίας εστάληκε προς την Εταιρεία σε σχέση και με τον τρεχούμενο λογαριασμό (Τεκμ.16) το χρεωστικό υπόλοιπο του οποίου είχε ανέλθει στις €38.672,
  12. Η διεύθυνση αποστολέα σε όλες τις επιστολές είναι η «Αντιόπης 11, Scanner House, 6058 Λάρνακα». Αυτή αναφέρεται ως η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της Εταιρείας στην επιστολή της ημερ. 2.6.2008 (Τεκμ.4), στην επιστολή έγκρισης και στη Σύμβαση Δανείου και στη Σύμβαση Πίστωσης σε Τρεχούμενο Λογαριασμό. Η ίδια διεύθυνση παρουσιάζεται σε όλα τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί. Όπως μαρτύρησε ο Χριστοφόρου οι προειδοποιητικές επιστολές αποστάληκαν προς την Εταιρεία με συστημένο ταχυδρομείο, ενώ οι επιστολές τερματισμού συνηθισμένο ταχυδρομείο. Ο Χριστοφόρου δεν αντεξετάστηκε επί του ζητήματος. Όπως προειπώθηκε, ο Χριστοφόρου δεν είχε χειριστεί τους λογαριασμούς κατά τους χρόνους της λειτουργίας τους. Η μαρτυρία του αναφορικά με την αποστολή των επιστολών δεν είναι άμεση. Ωστόσο, έμμεση ή εξ ακοής είναι αποδεκτή (admissible) και, στην απουσία αμφισβήτησης, επαρκής για να τεκμηριώσει ότι όλες οι επιστολές αποστάληκαν προς την Εταιρεία όπως περιέγραψε, δηλαδή με το Ταχυδρομείο. Υπάρχει τεκμήριο ότι μια επιστολή που αποδεικνύεται πως έχει ταχυδρομηθεί και δεν έχει επιστραφεί από το Ταχυδρομείο έχει παραδοθεί στο πρόσωπο στο οποίο απευθυνόταν (βλ. Theodorou v. Abbot of Kykko Monastery

(1965)1 C.L.R. 9, 18 και Πιττάκα ν. Γ&Β Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1895, 1906-7). Το τεκμήριο είναι μαχητό και μπορεί να ανατραπεί. Εφόσον τεκμηριώνεται η ταχυδρόμηση των επιστολών και ότι αποστάληκαν στη διεύθυνση της Εταιρείας και δεν επιστράφηκαν από το Ταχυδρομείο και δεν έχει προσφερθεί μαρτυρία ότι αυτές δεν παραλήφθηκαν από την Εταιρεία, τότε έχει αποδειχθεί ότι η Εταιρεία τις παρέλαβε. Είναι συνεπώς εύρημα του Δικαστηρίου ότι η Εταιρεία παρέλαβε τόσο την προειδοποιητική επιστολή ημερ. 10.1.2011, όσο και την επιστολή τερματισμού ημερ. 28.4.2011. Σε σχέση με τον τερματισμό συμφωνιών για τραπεζικές διευκολύνσεις η απόφαση στην Lombard Natwest Ltd v. Λαζαρίδη
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1465, παρέχει άριστη καθοδήγηση. Αποφασίστηκε ότι το κυρίαρχο στοιχείο στην στοιχειοθέτηση της υποχρέωσης αποπληρωμής ήταν ο τερματισμός του λογαριασμού ενώ η ειδοποίηση προς τον πρωτοφειλέτη για αποπληρωμή επωδός της υποχρέωσης αυτής και όχι προϋπόθεση για την γένεση του δικαιώματος ανάκτησης του χρέους. Αναφέρθηκε ακόμα ότι στην περίπτωση τρεχούμενου λογαριασμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων ο τερματισμός του λογαριασμού συνιστά πράξη προσδιοριστική του χρέους και συναφώς των αντίστοιχων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των συμβαλλομένων. Επομένως, στην περίπτωση του τρεχούμενου λογαριασμού, ο τερματισμός του και ο καθορισμός του ποσού αποτελούν πράξη προσδιοριστική του ποσού το οποίο καθίσταται απαιτητό. Η αξίωση της Τράπεζας στην Lombard απορρίφθηκε γιατί απουσίαζε ολοσχερώς μαρτυρία η οποία να καταδείκνυε ότι ο λογαριασμός είχε τερματιστεί. Στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει μαρτυρία, που δεν αμφισβητήθηκε, ότι η Τράπεζα τερμάτισε τις συμφωνίες. Δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία του Χριστοφόρου ότι οι επιστολές τερματισμού ετοιμάστηκαν και ταχυδρομήθηκαν, γεγονός που επιμαρτυρεί ότι η Τράπεζα έλαβε απόφαση και τερμάτισε τις συμφωνίες. Αυτό που αμφισβητήθηκε ήταν η λήψη τους από την Εταιρεία, αλλά αυτό δεν έχει σημασία σε σχέση με το ζήτημα του κατά πόσο αυτές τερματίστηκαν. Στην περίπτωση του δανείου τυχόν μη παραλαβή της επιστολής τερματισμού δεν έχει αντίκτυπο στη δυνατότητα της Τράπεζας να ενάξει για την ανάκτηση του ποσού. Στην περίπτωση του τρεχούμενου λογαριασμού ο τερματισμός συνιστούσε πράξη προσδιοριστική του χρέους. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι υπήρξε τερματισμός του τρεχούμενου λογαριασμού με την απόφαση της Τράπεζας που επιμαρτυρείται από το γεγονός της σύνταξης των σχετικών επιστολών τερματισμού που, όπως διαπιστώθηκε, παραλήφθηκαν από την Εταιρεία. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η Εταιρεία είχε, πριν την καταχώρηση την αγωγής, καταστεί υπόχρεα να πληρώσει το σύνολο των χρεωστικών υπολοίπων όλων των επίδικων λογαριασμών. Επομένως η Τράπεζα νομιμοποιείτο στην καταχώρηση της αγωγής και στη διεκδίκηση των χρεωστικών υπολοίπων. Στ. Τα χρεωστικά υπόλοιπα Παρουσιάστηκαν καταστάσεις του λογαριασμού του δανείου και του τρεχούμενου λογαριασμού από την ημερομηνία του ανοίγματος τους μέχρι και την 2.7.2016 (Τεκμ.21 και 20 αντίστοιχα). Παρουσιάστηκε επίσης από τον Χριστοφόρου Πιστοποιητικό ημερ. 2.6.2016, υπογραμμένο από τον ίδιο ως αρμόδιο λειτουργό, σύμφωνα με το άρθρο 35
(3)του περί Απόδειξης Νόμου (Τεκμ.22). Αναφέρεται ότι οι καταστάσεις λογαριασμού που παρουσιάστηκαν (Τεκμ.21 και 20) αποτελούν μέρος του αρχείου τήρησης και διατήρησης των λογαριασμών των πελατών της Τράπεζας. Έγγραφο θεωρείται ότι αποτελεί μέρος του αρχείου επιχείρησης εφόσον προσάγεται πιστοποιητικό υπογραμμένο από αρμόδιο λειτουργό της επιχείρησης με το οποίο να βεβαιούται ότι το έγγραφο είναι μέρος του αρχείου της επιχείρησης. Εφόσον ο Χριστοφόρου παρουσιάστηκε ως μάρτυρας και επιβεβαίωσε την εκ μέρους του υπογραφή του Πιστοποιητικού (Τεκμ.22) το γεγονός ότι δεν έχει σφραγίδα της υπογραφής του δεν έχει σημασία. Δεν είναι ορθή η θέση των δικηγόρων της Τράπεζας, οι οποίοι στην γραπτή αγόρευσή τους εισηγούνται ότι έχει αποδειχθεί με την κατάθεση του Πιστοποιητικού ότι οι καταστάσεις των επιδίκων λογαριασμών είναι αντίγραφα τραπεζικών βιβλίων. Προς τούτο θα έπρεπε να είχαν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις του άρθρου 22 του περί Απόδειξης Νόμου. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι σε σχέση με τα Τεκμ.20 και 21 ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 35
(3)του περί Απόδειξης Νόμου και αυτές αποτελούν μέρος του αρχείου της επιχείρησης της Τράπεζας. Επομένως συνιστούν αποδεικτικά στοιχεία των καταχωρήσεων που εμπεριέχουν η αξία των οποίων αποτιμάται από το Δικαστήριο. Οι καταστάσεις δεν συνιστούν εκ πρώτης όψεως απόδειξη των καταχωρήσεων, κάτι που θα ίσχυε μόνο εφόσον θα είχαν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις του άρθρου 22 του Νόμου. Η Εταιρεία δεν ισχυρίστηκε ότι δεν έγιναν οι αναλήψεις ή οι μεταφορές ή οι πληρωμές των ποσών που αναφέρονται στις καταστάσεις λογαριασμών ή ότι υπήρξαν και άλλες καταθέσεις ή οποιαδήποτε άλλα ποσά που θα έπρεπε να πιστωθούν σε οποιοδήποτε από τους επίδικους λογαριασμούς (βλ. Παναγιώτης Ζερβός ν Hellenic Bank Public Company Ltd, Π.Ε. 340/2009, ημερ.21.11.2013). Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι καταστάσεις λογαριασμών Τεκμ. 20 και 21 εμπεριέχουν τις πραγματικές δοσοληψίες που έγιναν στους λογαριασμούς. Κατά την 28.4.2011, ημερομηνία τερματισμού των συμφωνιών, το χρεωστικό υπόλοιπο στο λογαριασμό του δανείου ήταν €610.536,79. Κατά την ίδια ημερομηνία το χρεωστικό υπόλοιπο στον τρεχούμενο λογαριασμό ήταν €38.672,87. Τα ποσά αυτά είχαν διαμορφωθεί με τις προσθήκες των τόκων με τους οποίους η Τράπεζα χρέωνε τους λογαριασμούς. Ζ. Οι Τόκοι Οι χρεώσεις των τόκων στους λογαριασμούς πρέπει να είναι απότοκο των όρων των σχετικών συμφωνιών (βλ. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν Λάμπρος Χαριλάου Λτδ κ.ά.
(2009)1 (Α) Α.Α.Δ. 479 και Θεοδώρου ν Hellenic Bank Ltd
(2012)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2059). Στη Συμφωνία Δανείου αναφέρεται (όρος 5(α)) ότι το δάνειο θα επιβαρύνετο με κυμαινόμενο επιτόκιο 3 μηνών Euribor πλέον περιθώριο 2,50% τον χρόνο από την ημέρα της παραχώρησης του δανείου μέχρι την εξόφληση του. Σημειωνόταν ότι κατά την 2.6.2008 το επιτόκιο 3 μηνών Euribor ήταν 4,864% και επομένως το τελικό επιτόκιο 7,364%. Οι τόκοι θα κεφαλαιοποιούνταν ανά εξαμηνία. Αναφερόταν ακόμα ότι η Τράπεζα θα είχε το δικαίωμα οποτεδήποτε το αποφασίσει με γραπτή ειδοποίηση προς την Εταιρεία ή με ανακοίνωση στον ημερήσιο τύπο να αυξήσει το επιτόκιο. Περαιτέρω αναφερόταν ότι σε περίπτωση υπερημερίας θα χρεωνόταν τόκος στο ανώτατο επιτρεπόμενο από το Νόμο επιτόκιο υπερημερίας. Το ίδιο επιτόκιο με κεφαλαιοποίηση την 30.
  1. και 31.12 εκάστου έτους και δικαίωμα της Τράπεζα για αύξηση του αναφερόταν και στη Συμφωνία του τρεχούμενου λογαριασμού (όροι 2 και 3). Αναφερόταν ακόμα (όρος 6) ότι οι διευκολύνσεις που θα καθίσταντο ληξιπρόθεσμες και πληρωτέες από οποιαδήποτε αιτία θα έπρεπε να εξοφλούνταν αμέσως και σε περίπτωση καθυστέρησης κάθε τέτοιο ποσό θα επιβαρύνετο με τόκο στο εκάστοτε επιτρεπόμενο ανώτατο επιτόκιο υπερημερίας. Στην επιστολή έγκρισης, που προηγήθηκε των επιδίκων συμφωνιών αναφέρεται στη σελ. 4, παρ. 1: «Τόκοι υπερημερίας 5,00% πλέον του τελικού επιτοκίου. Τόκοι υπερβάσεων 5,00% πλέον του τελικού επιτοκίου.». Όμως, η πρόνοια αυτή δεν ενσωματώθηκε ούτε στη Σύμβαση Δανείου ούτε στη Σύμβαση Πίστωσης σε Τρεχούμενο Λογαριασμό. Σε σχέση με το Euribor 3 μηνών ως παράμετρο του επιτοκίου ο Γρηγορίου εξήγησε ότι όταν υπογραφεί μια συμφωνία δανείου κλειδώνει το επιτόκιο για περίοδο τριών μηνών. Δηλαδή εφόσον στην προκειμένη περίπτωση συμφωνήθηκε 3 μηνών Euribor πλέον 2,5% περιθώριο, εφόσον το 3 μηνών Euribor ήταν κατά την υπογραφή των συμφωνιών 4,864% το συνολικό επιτόκιο για τους πρώτους 3 μήνες ήταν 7,364%. 3 μήνες μετά τις συμφωνίες, δηλαδή την 1.9.2008 λήφθηκε η τιμή των 3 μηνών Euribor, συνήθως από την ιστοσελίδα των "Reuters", και αυτό χρεωνόταν για τους επόμενους 3 μήνες, αυξημένο πάντα με το περιθώριο του 2,5%. Σε σχετική κατάσταση των 3 μηνών Euribor (Τεκμ.28) παρατίθενται οι τιμές κάθε 3 μήνες, όπως δηλαδή ενδιαφέρει για σκοπούς των επίδικων συμφωνιών. Για το χρέος στον τρεχούμενο λογαριασμό αξιώνεται επιτόκιο 14,586%. Είναι το επιτόκιο που αναφέρεται στην επιστολή τερματισμού του τρεχούμενου λογαριασμού (Τεκμ. 16) και φαίνεται πως εμπεριέχει επιτόκιο υπερημερίας 7%. Το υπόλοιπο μέρος του επιτοκίου ανέρχεται σε 7,586%. Όμως δεν υπάρχει μαρτυρία ποιο ήταν το 3 μηνών Euribor την 1.3.2011, δηλαδή αυτό που ίσχυε κατά την ημερομηνία του τερματισμού. Η τελευταία ημερομηνία για την οποία δίδεται τιμή είναι η 1.12.2010 (βλ. Τεκμ.28). Αυτή είναι σχετική με την προειδοποιητική επιστολή ημερ. 10.1.2011 (Τεκμ. 15) όπου αναφέρεται τόκος 7,586% και εφόσον το Euribor που ίσχυε ήταν 1,026% σημαίνει ότι το περιθώριο που χρεωνόταν ήταν 6,56%. Από πού προέκυψε δεν έχει μαρτυρηθεί. Σημειώνεται περαιτέρω ότι από τη σύναψη των επιδίκων συμφωνιών το 3 μηνών Euribor είχε καθοδική πορεία μέχρι και τον Μάρτιο του
  2. Από 4,864% έπεσε μέχρι και 0,655% κατά την 1.3.2010, ενώ κατά την 1.12.2010 ήταν 1,026%. Ενδεχομένως η Τράπεζα να είχε αυξήσει το περιθώριο, αλλά δεν έχει προς τούτο προσφερθεί μαρτυρία ότι ειδοποιήθηκε η Εταιρεία ή ότι έγινε σχετική ανακοίνωση στον ημερήσιο τύπο. Για το χρέος στον λογαριασμό του δανείου αξιώνεται επιτόκιο 14,227%. Στη σχετική επιστολή τερματισμού (Τεκμ. 18) αποκαλύπτεται η χρέωση περιθωρίου 6,201% για το οποίο και πάλι δεν υπάρχει μαρτυρία ότι ποτέ προηγουμένως ειδοποιήθηκε η Εταιρεία. Γεννάται περαιτέρω απορία πώς ο τρεχούμενος λογαριασμός χρεωνόταν με υψηλότερο επιτόκιο από τη στιγμή που αμφότεροι οι λογαριασμοί βασίζονταν στο 3 μηνών Euribor πλέον το περιθώριο. Ίσως το περιθώριο για τους τρεχούμενους λογαριασμούς να αυξήθηκε περισσότερο από το περιθώριο για τα δάνεια, ούτε όμως αυτό έχει μαρτυρηθεί. Στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν Γιώργος Οικονόμου ECLI:CY:AD:2014:A786, Π.Ε.335/2009, ημερ. 17.10.2014, σε σχέση με το περιεχόμενο κατάστασης λογαριασμού που έγινε αποδεκτή δυνάμει των προνοιών του άρθρου 22 του περί Απόδειξης Νόμου αναφέρθηκε ότι: «Ο εφεσίβλητος στην υπεράσπισή του, πέραν της γενικής άρνησης ως προς το οφειλόμενο ποσό, δεν αμφισβήτησε συγκεκριμένες χρεώσεις του εν λόγω λογαριασμού. Με αυτά τα δεδομένα, θεωρούμε ότι δεν ήταν επιτρεπτό για το Δικαστήριο να υπεισέλθει σε λεπτομερή έλεγχο της απαίτησης και να προβεί σε λογιστικούς και μαθηματικούς υπολογισμούς ως προς το οφειλόμενο υπόλοιπο, ενώ ουδεμία καταχώρηση του Τεκμηρίου 21 είχε αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση και ουδεμία αντεξέταση έγινε στη ΜΕ1 επί του περιεχομένου του εν λόγω Τεκμηρίου.» Δεν είναι ανάλογο το ζήτημα που εδώ εγείρεται και το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει κατά πόσο κάποια ανάληψη έγινε ή κάποια πίστωση ορθά καταχωρίστηκε. Στην προκειμένη περίπτωση προκύπτει ότι χρεώθηκαν τόκοι πέραν των όσων μαρτυρήθηκε ότι η Τράπεζα δικαιούτο να χρεώσει. Το ζήτημα είχε εγερθεί κατά τρόπο συγκεκριμένο κατά την αντεξέταση του Χριστοφόρου. Αμφισβητήθηκε η νομιμότητα των χρεωθέντων τόκων και αντεξετάστηκε ο Χριστοφόρου για τον τρόπο καθορισμού του εκάστοτε επιτοκίου. Ειδικά για το ζήτημα του περιθωρίου αναφέρθηκε: «Ε. Το περιθώριο το οποίο χρεώνετο, ήταν σταθερό; Α. Μάλιστα, αν υπήρξε οποιαδήποτε μεταβολή, ενημερωνόταν ο πελάτης. Ε. Πώς ενημερωνόταν ο πελάτης κύριε μάρτυρα; Δικαστήριο (προς μάρτυρα): Υπήρξε μεταβολή του περιθωρίου; Ξέρετε την περίπτωση τούτη; Μάρτυρας: Στην περίπτωση τούτη, δεν γνωρίζω αν εμπίπτει κάποιας αλλαγής περιθωρίου, μέσω επιστολής ή μέσω του ημερήσιου τύπου. κος Κωνσταντίνου: Μπορούμε να έχουμε αυτές τις επιστολές; Δικαστήριο (προς μάρτυρα): Μα υπήρξε μεταβολή; Μάρτυρας: Αν υπήρξε.» Η μόνη βάση για το χρεωστικό επιτόκιο στους επίδικους λογαριασμούς για την περίοδο λειτουργίας τους είναι οι τιμές 3 μηνών Euribor όπως παρουσιάζονται στο Τεκμ. 28 πλέον περιθώριο 2,5% όπως αναφέρεται σε αμφότερες τις συμφωνίες, δηλαδή: - Από το άνοιγμα των λογαριασμών 4,864% πλέον 2,5% σύνολο 7,364% - από 1.9.2008 4,961% πλέον 2,5% σύνολο 7,461% - από 1.12.2008 3,816% πλέον 2,5% σύνολο 6,316% - από 27.2.2009 1,825% πλέον 2,5% σύνολο 4,325% - από 1.6.2009 1,266% πλέον 2,5% σύνολο 3,766% - από 1.9.2009 0,819% πλέον 2,5% σύνολο 3,319% - από 1.12.2009 0,72% πλέον 2,5% σύνολο 3,22% - από 1.3.2010 0,655% πλέον 2,5% σύνολο 3,155% - από 1.6.2010 0,702% πλέον 2,5% σύνολο 3,202% - από 1.9.2010 0,886% πλέον 2,5% σύνολο 3,386% - από 1.12.2010 1,026% πλέον 2,5% σύνολο 3,526%, και - από 1.3.2011, που δεν δίδεται τιμή Euribor και λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο ως μηδενική, στο σύνολο 2,5%. Το Δικαστήριο θα παραθέσει ένα παράδειγμα από κάθε λογαριασμό. Στο λογαριασμό του δανείου στην κατάσταση που αφορά την περίοδο 31.12.2009 - 30.6.2010 χρεώνεται επιτόκιο 6,905%, ενώ σύμφωνα με τα πιο πάνω η Τράπεζα δικαιούτο να χρεώνει 3,22%, στη συνέχεια 3,155% και στη συνέχεια 3,202%. Στο λογαριασμό του τρεχούμενου στην κατάσταση που αφορά την περίοδο 19.10.2009 - 29.10.2009 χρεώνεται επιτόκιο 7,32%, ενώ σύμφωνα με τα πιο πάνω η Τράπεζα δικαιούτο να χρεώνει 3,386%. Στην περίπτωση του δανείου έγιναν συνολικά 12 εκταμιεύσεις την περίοδο 5.6.2008 - 19.8.
  3. Εκταμιεύθηκαν €522.
  4. Χρεώθηκαν τόκοι που πληρώθηκαν σε 5 περιπτώσεις από τον τρεχούμενο λογαριασμό συνολικού ύψους €40.974,
  5. Είναι αδύνατο να καθορίσει το Δικαστήριο πιο μέρος δικαιολογείτο η Τράπεζα να χρεώσει. Όταν οι τόκοι αφαιρεθούν εξολοκλήρου, προκύπτει ποσό €481.704,99 κατά την 19.8.
  6. Αυτό το ποσό θα φέρει τόκο από 20.8.2009 προς 3,319%, από 1.12.2009 προς 3,22%, από 1.3.2010 προς 3,15%, από 1.6.2010 προς 3,202%, από 1.9.2010 προς 3,386%, από 1.12.2010 προς 3,526% και από 1.3.2011 μέχρι 27.4.2011 προς 2,5%. Στην περίπτωση του τρεχούμενου λογαριασμού καθίσταται αδύνατο για το Δικαστήριο να προβεί σε υπολογισμό των τόκων που θα έπρεπε να χρεωθεί ο λογαριασμός, ώστε να αντικαταστήσει τους επιβληθέντες τόκους. Η ευθύνη ανήκει και εδώ στην Τράπεζα που δεν παρουσίασε μαρτυρία ειδοποίησης της Εταιρείας για τη μεταβολή του περιθωρίου, αν έγινε, ή αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμού. Στον τρεχούμενο λογαριασμό χρεώθηκαν κατά καιρούς και μέχρι την 28.4.2011 που τερματίστηκε η λειτουργία του τόκοι €7.442,
  7. Το ποσό αυτό θα διαγράψει εξολοκλήρου το Δικαστήριο από το χρεωστικό υπόλοιπο. Προκύπτει χρεωστικό υπόλοιπο κατά την 28.4.2011 ύψους €31.230,
  8. Οι περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμοι του 1999 έως 2015 προνοούν ότι (άρθρο 3): «(1α) Η επιβολή επιτοκίου υπερημερίας πέραν των δύο εκατοστιαίων μονάδων απαγορεύεται: Νοείται ότι, από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2014, το επιτόκιο υπερημερίας δεν δύναται να υπερβαίνει τις δύο εκατοστιαίες μονάδες. (1β) Σε περίπτωση σύμβασης πιστωτικής διευκόλυνσης, η οποία ήταν σε ισχύ ή τερματίστηκε κατά ή πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2015, η επιβολή αυξημένου τόκου από την υπερημερία επί καθυστερημένης δόσης ή σε οποιοδήποτε ποσό καθυστέρησης ή υπέρβασης ορίου οποιασδήποτε άλλης μορφής σύμβασης πιστωτικής διευκόλυνσης, δημιουργεί μαχητό τεκμήριο για το πιστωτικό ίδρυμα, το οποίο έχει το βάρος αποδείξεως ότι ο επιβληθείς τόκος υπερημερίας αντιπροσωπεύει την πραγματική του ζημιά.» Το εδάφιο (1α) δεν ισχύει για την επίδικη περίπτωση όπου οι συμβάσεις τερματίστηκαν την 28.4.
  9. Ισχύει το εδάφιο (1β). Δεν απαγορεύεται η επιβολή επιτοκίου υπερημερίας πέραν του 2%, αλλά στην έκταση που το επιβληθέν επιτόκιο υπερημερίας ξεπερνά το 2% υπάρχει αποδεικτικό τεκμήριο ότι αυτό είναι αδικαιολόγητο. Το τεκμήριο είναι μαχητό, δηλαδή, όπως επεξηγείται, το πιστωτικό ίδρυμα μπορεί με μαρτυρία να αποδείξει ότι ο επιβληθείς τόκος στη βάση επιτοκίου υπερημερίας μεγαλύτερου του 2% αντιπροσωπεύει την πραγματική του ζημιά. Σε τέτοια περίπτωση το τεκμήριο ανατρέπεται και το ίδρυμα δικαιούται στον τόκο που επέβαλε στη βάση επιτοκίου υπερημερίας που ξεπερνά το 2%. Πέραν τούτου, είτε όταν εφαρμόζεται το εδάφιο (1β) είτε όταν εφαρμόζεται το εδάφιο (1α) η επιβολή τόκου στη βάση επιτοκίου υπερημερίας 2% δεν είναι δικαιωματική. Δεν υφίσταται κανένα αποδεικτικό τεκμήριο, όμως το πιστωτικό ίδρυμα εξακολουθεί να έχει το βάρος να αποδείξει ότι το επιτόκιο υπερημερίας που επέβαλε αντιπροσωπεύει την πραγματική του ζημιά. Στην Ιωαννίδης κ.α. ν. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A484, Π.Ε. 1/2010, ημερ. 8.7.2014 επιδικάστηκε τόκος υπερημερίας προς 3% γιατί το συγκεκριμένο ποσοστό προνοείτο στη σχετική συμφωνία. Το Δικαστήριο αποδέχεται ότι η Τράπεζα δικαιούται σε τόκο υπερημερίας 2% αφού η επιβολή ψηλότερου τόκου υπερημερίας προνοοείτο στις επίδικες συμφωνίες. Η. Τα παράπονα της Εταιρείας - Τα ποσά που εκταμιεύτηκαν Ο Μιχάλης Ολύμπιος (Μ.Υ.3) εργάζεται σε συμβουλευτικό οίκο για θέματα ανάπτυξης ακινήτων, διαχείρισης ακινήτων και αναδιαρθρώσεων κυρίως μεγάλων δανείων. Προηγουμένως, την περίοδο 1998-2002 εργαζόταν σε χρηματιστηριακό οίκο. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1997 στα οικονομικά και το 1999 έλαβε μεταπτυχιακό «Μaster in Βusiness Αdministration». Η θέση του Ολύμπιου ήταν ότι θα έπρεπε να εκταμιευτεί ποσό €585.381 ενώ εκταμιεύτηκαν μόνο €522.
  10. Υπάρχει μια διαφορά €
  11. Ανάφερε πως έπρεπε να πληρωθούν €52.406 ως προκαταβολή του συμβολαίου και €158.700 για τις εκτελεσθείσες εργασίες (δηλαδή πέραν των €334.275 και €40.000 που εκταμιεύθηκαν αρχικά). Στην Σύμβαση Δανείου, αναφέρεται στον όρο 1 ότι: «Η ανάληψη του Δανείου θα γίνει εφ' άπαξ / τμηματικά ως η Τράπεζα θα κρίνει αναγκαίο για τους σκοπούς για τους οποίους χορηγείται τούτο». Στην επιστολή έγκρισης της Τράπεζας προς την Εταιρεία αναφερόταν στους Ειδικούς Όρους - Προϋποθέσεις στην παρ.3 ότι: «Το δάνειο θα εκταμιευθεί ως ακολούθως: (α) Ποσό €334.274,81 θα εκταμιευθεί άμεσα και θα εξοφλήσει υφιστάμενη οφειλή προς την ΣΠΕ Κοντέας. (β) Ποσό €40.000,00 θα εκταμιευθεί άμεσα για τις προκαταρκτικές ανάγκες ανέγερσης της πολυκατοικίας. (γ) Το υπόλοιπο θα καταβάλλεται σταδιακά μετά από την προσκόμιση των σχετικών διατακτικών από τον αρχιτέκτονα ή/και πολιτικό μηχανικό και μετά από επιβεβαίωση των τεχνικών υπηρεσιών της Τράπεζας μας, σε ποσοστό 60% από την Τράπεζα μας και 40% από την εταιρεία» Η Άντρη Αρτέμη (Μ.Ε.3) είναι υπάλληλος του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Αμμοχώστου-Λάρνακας. Το 2008 εργαζόταν στην ΣΠΕ Κοντέας. Επιβεβαίωσε ότι την 6.6.2008 η Τράπεζα με επιταγή της αρ. 07000213 ημερ. 5.6.2008 για το ποσό των €334.274,81 (Τεκμ.24) σε διαταγή της ΣΠΕ Κοντέας, εξόφλησε το χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού δανείου αρ. 7220187 στο όνομα «Ξενή Κ. Βαρβαρίτσα & Ξενή Λ. Κυριάκος και Λάμπρου» που ανερχόταν στο πιο πάνω ποσό (Τεκμ.25). Ο Γρηγορίου επιβεβαίωσε ότι για το ποσό της επιταγής προς την ΣΠΕ Κοντέας χρεώθηκε €334.275 ο λογαριασμός 46040001234-5 του επίδικου δανείου (Τεκμ.26 και Τεκμ.27 μέρος). Η διαφορά των 19 σεντ στην χρέωση αφορά στα έξοδα έκδοσης της επιταγής. Όλα τα παραστατικά που αφορούν τις εκταμιεύσεις από το λογαριασμό του δανείου παρουσιάστηκαν (Τεκμ.27). Άλλες €40.000 εκταμιεύτηκαν την 19.6.2008, πολύ σύντομα μετά την εκταμίευση του πρώτου ποσού και προτού εκδοθεί οποιοδήποτε διατακτικό αναφορικά με την εκτέλεση εργασιών στην πολυκατοικία. Πρόδηλα πρόκειται για το ποσό που προβλεπόταν να εκταμιευθεί για τις προκαταρκτικές ανάγκες ανέγερσης της πολυκατοικίας. Ως εκ τούτου η διαφορά εστιάζεται στις λοιπές υποχρεώσεις της Τράπεζας και στα ποσά που στη συνέχεια εκταμιεύθηκαν. Το πρώτο παράπονο της Εταιρείας είναι ότι η Τράπεζα θα έπρεπε άμεσα να πληρώσει ποσό €52.406,96 δηλαδή το 60% της προκαταβολής του συμβολαίου εργολαβίας, η οποία, κατά τη θέση της Εταιρείας, ήταν €75.952,12 (βλ. Τεκμ. 31). Αντί αυτού, το ποσό πληρώθηκε μεταγενέστερα με την έκδοση του πρώτου πιστοποιητικού ημερ. 8.10.2008 από την Παρτέλλα. Τέτοιο ζήτημα δεν εγείρεται στη δικογραφία της Εταιρείας. Σε κάθε περίπτωση, το παράπονο είναι αβάσιμο. Η Τράπεζα δεν είχε υποχρέωση καταβολής τέτοιου ποσού στο χρονικό εκείνο στάδιο, ούτε δυνάμει της παραγράφου 3(γ) της επιστολής έγκρισης, ούτε ασφαλώς και του όρου 1 της Σύμβασης Δανείου. Δεν υπήρχε αναφορά σε προκαταβολή του συμβολαίου εργολαβίας αλλά πληρωμή μόνο κατόπιν διατακτικού αρχιτέκτονα ή πολιτικού μηχανικού και επιβεβαίωση από τις τεχνικές υπηρεσίες της Τράπεζας. Το πρώτο πιστοποιητικό αναφερόταν σε κόστος εκτελεσθείσας εργασίας €80.000 και όχι σε προκαταβολή. Μετά τα πρώτα δύο ποσά των €334.275 και €40.000 εκταμιεύθηκαν, κατά τις αντίστοιχες ημερομηνίες, τα πιο κάτω ποσά: - 7.10.2008 € 8.000 - 16.10.2008 €40.000 - 19.12.2008 € 7.220 - 6.2.2009 €38.785 - 29.6.2009 €22.000 - 29.6.2009 € 7.844 - 10.7.2009 € 5.180 - 5.8.2009 € 5.050 - 7.8.2009 € 6.100 - 19.8.2009 € 8.225 Το συνολικό ποσό που, μετά τα πρώτα δύο ποσά, εκταμιεύθηκε ήταν €148.
  12. Επί του προκειμένου η διαφωνία έγκειται στη θέση της Εταιρείας ότι θα έπρεπε να είχε εκταμιευθεί ποσό €158.
  13. Η Στάλω Παρτελλά (Μ.Ε.5) πτυχιούχος αρχιτέκτονας είναι υπάλληλος της Alpha στην Διεύθυνση Περιουσίας - Τεχνικές Υπηρεσίες. Κατά τους ουσιώδης χρόνους εργοδοτείτο στο αντίστοιχο τμήμα της Emporiki. Η εργασία της ήταν να πιστοποιεί κατά πόσο οι εργασίες που αναφέρονταν στα διατακτικά που παρουσιάζονταν στην Τράπεζα για να γίνουν πληρωμές είχαν πράγματι εκτελεστεί. Εφόσον της ζητείτο από την αρμόδια διεύθυνση της Τράπεζας επισκεπτόταν την επίδικη οικοδομή και έλεγχε. Για την παρούσα υπόθεση είχε προβεί σε πέντε επιβεβαιώσεις κατόπιν επισκέψεων στην οικοδομή της Εταιρείας. Η τελευταία της επίσκεψη ήταν την 28.9.
  14. Η Παρτελλά παρουσίασε τις πέντε επιβεβαιώσεις εκτελεσθείσας εργασίας που ετοίμασε (Τεκ.29). Το κόστος της εκτελεσθείσας εργασίας που είχε επιβεβαιωθεί κατά την αντίστοιχη ημερομηνία ήταν: Την 7.10.2008 €80.000 (Πιστοποίηση ημερ. 8.10.2008) την 3.12.2008 €130.000 (Πιστοποίηση ημερ. 10.12.2008) την 19.6.2009 €170.000 (Πιστοποίηση ημερ. 22.6.2009) την 6.8.2009 €215.000 (Πιστοποίηση ημερ. 7.8.2009) την 28.9.2009 €230.000 (Πιστοποίηση ημερ. 29.9.2009) Δυνάμει των πιο πάνω πιστοποιήσεων τα ποσά που η Τράπεζα θα έπρεπε να εκταμιεύσει ήταν €80.000 x 60% = €48.000 πλέον Φ.Π.Α. €50.000 x 60% = €30.000 πλέον Φ.Π.Α. €40.000 x 60% = €24.000 πλέον Φ.Π.Α. €45.000 x 60% = €27.000 πλέον Φ.Π.Α. €15.000 x 60% = € 9.000 πλέον Φ.Π.Α. ­______­­­­_ €138.000 πλέον €20.700 Φ.Π.Α. Στο σύνολο €158.700, ακριβώς όσα ανέφερε και ο Ολύμπιος. Ο Ξενή παρουσίασε διατακτικό ημερ. 10.10.2009 που τιτλοφορείται ως «Διατακτικό Νο.5» (Τεκμ.33). Αυτό αναφέρεται σε εκτελεσθείσα εργασία €278.427,46 πλέον €41.754,12 ΦΠΑ στο σύνολο €320.191,
  15. Σε αυτή την βάση αναφέρει ο Ξενή, η Τράπεζα θα έπρεπε να είχε εκταμιεύσει €192.144,
  16. Στο πιστοποιητικό αναφέρεται ότι είχαν εκταμιευτεί €180.000 και έπρεπε να εκταμιευτούν ακόμη €12.114,
  17. Η Παρτέλλα στο τελευταίο πιστοποιητικό που εξέδωσε ημερ. 29.9.2009 είχε πιστοποιήσει εκτελεσθείσα εργασία €230.000 εκτός του ΦΠΑ. Στην συνέχεια η Τράπεζα δεν έλαβε κανένα άλλο διατακτικό. Κατά την αντεξέταση του, ο Γρηγορίου ερωτήθηκε: «Ε. Κύριε Γρηγορίου μετά τις 29 Σεπτεμβρίου είχατε άλλα διατακτικά; Α. Δεν έχω υπόψη μου. Ε. Δεν έχω άλλη ερώτηση». Δεν υποβλήθηκε στον μάρτυρα ότι υπήρχε άλλο διατακτικό που δεν πληρώθηκε. Τα διατακτικά υπόγραφε κάποιος Γιαννακόπουλος αρχιτέκτονας του έργου. Το διατακτικό ημερ. 10.10.2009 δεν έχει την υπογραφή του αρχιτέκτονα ή άλλου πολιτικού μηχανικού. Αυτό υπόγραψε ο Ξενή όπως ο ίδιος διστακτικά παραδέχτηκε αντεξεταζόμενος. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι το Τεκμ. 33 κατασκευάστηκε από τον Ξενή εκ του πονηρού με σκοπό αθέμιτα να εξασφαλίσει περαιτέρω εκταμίευση του δανείου. Σε κάθε περίπτωση δεν επρόκειτο για διατακτικό από τον αρχιτέκτονα ή τον πολιτικό μηχανικό του έργου. Είναι παραδεκτό από την Τράπεζα ότι το τελευταίο διατακτικό που πιστοποίησε η Παρτέλλα δεν πληρώθηκε. Δεν πληρώθηκαν οι €9.000 πλέον το Φ.Π.Α. Έτσι, επί €215.000 εκτελεσθεισών εργασιών, στην βάση του προτελευταίου πιστοποιητικού, η Τράπεζα έπρεπε να πληρώσει €129.000 πλέον το Φ.Π.Α. δηλαδή €148.350, και είχε εκταμιεύσει €148.
  18. Ουσιαστικά δεν υπάρχει διαφωνία, απλά η Τράπεζα δεν πλήρωσε οιονδήποτε ποσό σε σχέση με την πιστοποίηση ημερ. 29.9.
  19. Θ. Η παύση της χρηματοδότησης Η Ανταξίωση της Εταιρείας προσδιορίζεται χρονικά πιο πριν τον τερματισμό της συμφωνίας δανείου από την Τράπεζα και συγκεκριμένα στο τέλος του Σεπτέμβρη του
  20. Σε εκείνο το χρονικό στάδιο σταμάτησε στην πραγματικότητα η συνεργασία της Τράπεζας με την Εταιρεία. Επισημαίνεται ότι η απόφαση της Τράπεζας να μην πληρώσει οιονδήποτε ποσό σε σχέση με την πιο πάνω επιβεβαίωση έλαβε χώρα ενάμιση περίπου χρόνο πριν τον τερματισμό των επιδίκων συμφωνιών. Η Τράπεζα νομιμοποιείτο να ενεργήσει ως ανωτέρω δυνάμει του όρου 1 της Σύμβασης Δανείου και, προφανώς, ενέργησε έτσι γιατί είχε ήδη από 6.9.2009 προκύψει αδυναμία της Εταιρείας να πληρώσει την πρώτη δόση κεφαλαίου και τόκων που ήταν €101.718,
  21. Ο Ξενή μαρτύρησε ότι με την έκδοση του δανείου η Εταιρεία υπόγραψε εργολαβικό συμβόλαιο ημερ. 1.7.2008 (Τεκμ.30) με θυγατρική της εταιρεία για την ανέγερση πολυκατοικίας στο υποθηκευμένο οικόπεδο. Όταν η Τράπεζα σταμάτησε να χρηματοδοτεί το έργο, η Εταιρεία έψαξε αλλού για χρηματοδότηση χωρίς επιτυχία. Έτσι το έργο έμεινε στάσιμο. Προέκυψαν έτσι οι ζημιές που προωθούνται με την Ανταπαίτηση. Η Ανταπαίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Καμιά αιτία δεν τεκμηριώνεται εναντίον της Τράπεζας και καμιά συγκεκριμένη ζημιά στην Εταιρεία δεν έχει τεκμηριωθεί. Ασφαλώς και η Εταιρεία υπέστηκε απώλειες γιατί δεν κατόρθωσε να αποπερατώσει την πολυκατοικία, αλλά αυτό δεν συνδέεται με κάποια υποχρέωση της Τράπεζας που δεν εκτελέστηκε. Περαιτέρω, δεν έχει επαρκώς τεκμηριωθεί οιοδήποτε συγκεκριμένο ποσό ζημιάς. Ο Ολύμπιος εξέτασε το ζήτημα της χρηματοδότησης της Εταιρείας από την Τράπεζα και διαπίστωσε ότι η Εταιρεία παρέλειψε να περιλάβει στην μελέτη της τους τόκους τους οποίους θα επιβαρύνετο από την χρηματοδότηση και συνεπώς δεν θα μπορούσε να έχει το κέρδος που διατείνεται, ακόμη και αν οι υπόλοιποι υπολογισμοί της Μελέτης Βιωσιμότητας του έργου (Τεκμ.37) ήταν ορθοί. Ο Ολύμπιος επιχείρησε να αποδώσει ευθύνη στην Τράπεζα που αποδέχθηκε να χρηματοδοτήσει στην βάση μιας ελλιπούς μελέτης, ωστόσο τέτοια βάση ανταξίωσης δεν προκύπτει από την δικογραφία, ζήτημα που αναγνώρισε και ο δικηγόρος υπεράσπισης περιοριζόμενος σχετικά. Κατά τον Ολύμπιο η Μελέτη Βιωσιμότητας ήταν εξόφθαλμα ανεπαρκής. Είχε ετοιμαστεί από πρόσωπο που δεν ήταν οικονομολόγος ή ειδικός στα θέματα που πραγματευόταν και ουσιαστικά την χαρακτηρίζει αναξιόπιστη. Σε σχέση με τη δυνατότητα αποπεράτωσης της ανέγερσης της πολυκατοικίας, ο Ολύμπιος αποδέχτηκε ότι, ακόμα και αν η Τράπεζα συνέχιζε να καταβάλλει το 60% του κόστους ανέγερσης, η ανέγερση της πολυκατοικίας θα μπορούσε να συνεχιστεί μόνο εάν η εταιρεία κατόρθωνε να ανεύρει το υπόλοιπο 40%. Ακόμα και αν πετύχαινε την πώληση κάποιων διαμερισμάτων πριν ολοκληρωθεί η πολυκατοικία, ο Ολύμπιος αμφιβάλλει κατά πόσο θα μπορούσε να εισπράξει ικανοποιητικό ποσό, γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις η προκαταβολή είναι μικρή. Εκφράστηκε ακόμη παράπονο από τον Ξενή ότι η Τράπεζα δεν χρηματοδότησε πρόθυμους αγοραστές μονάδων στην υπό ανέγερση πολυκατοικία. Το παράπονο είναι αβάσιμο. Δεν προνοείτο στις συμφωνίες της Εταιρείας με την Τράπεζα τέτοια υποχρέωση εκ μέρους της τελευταίας. Σε κάθε περίπτωση η οποιαδήποτε χρηματοδότηση αγοραστή μονάδας στην υπό ανέγερση πολυκατοικία θα κρινόταν μεταξύ άλλων και στη βάση του αξιόχρεου του κάθε αγοραστή και δεν έχει προσκομιστεί μαρτυρία για οποιοδήποτε συγκεκριμένο αγοραστή. Επιβεβαιώνεται πόσο αβάσιμες απαιτήσεις είχε η Εταιρεία ή με την ανταπαίτηση της προβάλλει ότι είχε. Παραπονείται ακόμη η Εταιρεία ότι η δόση των €13.807,50 ήταν υψηλή σε σχέση με το πραγματικά εκταμιευθέν ποσό. Η Συμφωνία την ονομάζει ως δόση τόκων και εδώ φαίνεται να εδράζεται το παράπονο. Αυτή η δόση είχε συμφωνηθεί και εφόσον υφίστατο χρεωστικό υπόλοιπο οποιοδήποτε μέρος της δόσης υπερέβαινε τους τόκους λογιζόταν έναντι του χρέους. To παράπονο είναι, σε κάθε περίπτωση, ανεδαφικό αφού στην πραγματικότητα μικρότερα ποσά, που αντιστοιχούσαν στους πραγματικά χρεωθέντες τόκους καταβάλλονταν. Παρέπεμψε ακόμα ο Ξενή στην τρίτη παραγρ., στην ενότητα «Εξασφάλιση για τις Διευκολύνσεις» της επιστολής έγκρισης προσπαθώντας να υποστηρίξει πως έτσι συμφωνήθηκε ότι θα αποπληρωνόταν το δάνειο. Αναφέρεται: «Γενική Εκχώρηση των απαιτήσεων/εισπράξεων που απορρέουν από τα Αγοραπωλητήρια Συμβόλαια, που αναμένεται να συναφθούν με την πώληση των διαμερισμάτων στο υπό χρηματοδότηση έργο.». Έχει λάθος και ούτε αποδέχεται το Δικαστήριο ότι ειλικρινά μπορούσε να έχει αυτή την θέση. Πρόκειται για εξασφάλιση και όχι τρόπο αποπληρωμής. Ο τρόπος αποπληρωμής περιγράφεται στην ίδια επιστολή στην αριθμημένη παρ.2 στην πρώτη σελίδα και αντανακλάται στον όρο 2 της Συμφωνίας Δανείου. Ι. Η διαδικασία Σημειώνεται πως δεν εκδόθηκε διάταγμα για συνεκδίκαση της Απαίτησης και της Ανταπαίτησης. Η πρακτική που επικράτησε είναι εάν δεν γίνεται ρητή αναφορά να συνεκδικάζονται. Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση έγινε ρητή αναφορά περί του αντιθέτου. Κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας την 2.6.2016 κατόπιν έγερση του ζητήματος από τους δικηγόρους της Τράπεζας το Δικαστήριο καθόρισε την διαδικασία με παραπομπή στις πρόνοιες της Δ.33, θ.9 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι δικηγόροι της Τράπεζας υπενθύμισαν κατά την δικάσιμο της 13.7.2016 την διαδικασία, ότι δηλαδή μετά την προσκόμιση μαρτυρίας για την ανταπαίτηση θα παρουσίαζαν μαρτυρία για την υπεράσπιση στην ανταπαίτηση. Το ίδιο και κατά την δικάσιμο της 16.12.
  22. Δεν παρουσιάστηκε ξεχωριστά μαρτυρία προς υπεράσπιση της ανταπαίτησης. Το γεγονός δεν διαφοροποιεί τα δεδομένα, αφού η ανταπαίτηση κρίνεται ως εντελώς ανεδαφική και ατεκμηρίωτη. Κ. Κατάληξη Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης 1 για το ποσό των €481.704,99 με τόκο προς 3,319% από 20.8.2009, 3,22% από 1.12.2009, 3,15% από 1.3.2010, 3,202% από 1.6.2010, 3,386% από 1.9.2010, 3,526% από 1.12.2010, 2,5% από 1.3.2011 μέχρι 27.4.2011 και 4,5% ετησίως από 28.4.2011 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως την 30.
  23. και 31.
  24. εκάστου έτους. Περαιτέρω εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης 1 για το ποσό των €31.230,08 με τόκο 4,5% ετησίως από 28.4.2011 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως την 30.
  25. και 31.
  26. εκάστου έτους. Περαιτέρω εκδίδεται διάταγμα υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης 1 με το οποίο διατάσσεται η εκποίηση της υποθήκης Υ8051/2008 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας και πώληση του ακινήτου με αρ. εγγραφής 10/679 του Φ/Σχ. 21/62Ε1, Τεμ.683 στο Στρόβολο της επαρχίας Λευκωσίας και όπως το προϊόν της πώλησης χρησιμοποιηθεί προς μερική ή ολική ικανοποίηση του εξ' αποφάσεως χρέους και εξόδων. Περαιτέρω εκδίδεται διάταγμα ότι μέχρι την εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους η Ενάγουσα θα είναι ο ανέκκλητος πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Εναγόμενης 1 με όλες τις εξουσίες που προβλέπουν τα Ανέκκλητα Πληρεξούσια Έγγραφα ημερομηνίας 2.6.2008 και με τη δυνατότητα κατάθεσης των εν λόγω πληρεξούσιων στο αρμόδιο Επαρχιακό Κτηματολόγιο για σκοπούς πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης 1 όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Εφόσον δεν αναλώθηκαν περαιτέρω δικάσιμοι για την ανταπαίτηση δεν εκδίδεται περαιτέρω διαταγή για έξοδα σε σχέση με την Ανταπαίτηση για τις δικασίμους. (Υπ.) ............... Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ, ΜΚ Subject: Civil/Other Action/Final Αναφορά: Τραπεζικό Δάνειο cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.