← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, πρώην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, πρώην MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ν. DISPOL TRADING LTD κ.α., Αρ.

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, πρώην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, πρώην MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ν. DISPOL TRADING LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 2192/2011, 2193/2011, 2194/2011, 31/8/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A113 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2192/2011 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ , πρώην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, πρώην MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD Ενάγουσας και

  1. DISPOL TRADING LTD
  2. Ιωάννης Μιχαήλ Μιχαηλίδης
  3. Βικτώρια Μιχαηλίδη Εναγομένων ------------------------------------ Αρ. Αγωγής: 2193/2011 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ , πρώην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, πρώην MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD Ενάγουσας και
  4. PONTYROSSA TRADING LTD
  5. Γιάννης Μιχαηλίδης Εναγομένων ------------------------------- Αρ. Αγωγής: 2194/2011 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ , πρώην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, πρώην MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD Ενάγουσας και
  6. MOZELO ESTATES LTD
  7. Γιάννης Μιχαηλίδης
  8. Βικτώρια Μιχαηλίδη
  9. TOXELI ENTERTAINMENT LTD Εναγομένων ---------------------------------- Ημερομηνία: 31.8.2017 Για την Ενάγουσα: κ. Α. Ζαχαρίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους: κ. Α. Μυλωνάς για Γεωργιάδης και Μυλωνάς Α Π Ο Φ Α Σ Η Α. Εισαγωγή - η δικογραφία Οι τρεις συνενωμένες αγωγές καταχωρίστηκαν την 26.7.2011 με Κλητήρια Εντάλματα Ειδικά Οπισθογραφημένα. Με αυτές, η Marfin Popular Bank Public Co Ltd αξίωνε εναντίον του Ιωάννη ή Γιάννη Μιχαηλίδη που είναι ο Εναγόμενος 2 σε όλες τις αγωγές, της συζύγου του Βικτώριας Μιχαηλίδου που είναι η Εναγόμενη 3 στις αγωγές 2192/2011 και 2194/2011 και άλλων τεσσάρων εταιρειών συμφερόντων τους, όπως εξηγείται αναλυτικά πιο κάτω, χρηματικά ποσά που πλησιάζουν τα €15.000.000 πλέον τόκους και άλλες θεραπείες. Η Marfin Polular Bank Public Co Ltd μετονομάστηκε σε Cyprus Popular Bank Public Co Ltd την 5.4.2012 και σχετική ειδοποίηση καταχωρίστηκε στο Πρωτοκολλητείο την 20.4.2012 και βρίσκεται στους δικογραφικούς φακέλους. Τις εργασίες της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd ανέλαβε ως αποκτών πρόσωπο η Tράπεζα Κύπρου Δημοσια Εταιρεία Λτδ δυνάμει του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμου (αρ. 17(Ι) του 2013 και 38(Ι) του 2013) και του περί της Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd Διατάγματος. Σχετική ειδοποίηση καταχωρίστηκε στο Πρωτοκολλητείο την 7.10.2015 και βρίσκεται στους δικογραφικούς φακέλους των αγωγών. Διαρκούσης της δίκης, οι Εταιρείες Dispol Trading Ltd, Pontyrossa Trading Ltd και Mozelo Trading Ltd, Εναγόμενες 1 στις αγωγές 2192/2011, 2193/2011 και 2194/2011 αντίστοιχα, τέθηκαν υπό διαχείριση. Ο δικηγόρος τους αντικαταστάθηκε την 22.2.2016 και την 29.2.2016 εκδόθηκαν εναντίον τους εκ συμφώνου Αποφάσεις. Στην 2192/2011 εκδόθηκε Απόφαση εναντίον της Dispol για το ποσό των €2.119.985,51 με τόκο 5,65% επί ποσού €2.068.371,03 από 8.6.2011 μέχρι εξοφλήσεως του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως την 30.6 και 31.12 εκάστου έτους. Περαιτέρω εκδόθηκε εναντίον της διάταγμα για την εκποίηση της υποθήκης Υ2460/2008 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου και επιδικάστηκαν εναντίον της έξοδα. Η αγωγή παρέμεινε για συνέχιση της εκδίκασης εναντίον του Ιωάννη και της Βικτώριας. Στην 2193/2011 εκδόθηκε Απόφαση εναντίον της Pontyrossa για το ποσό των €3.181.210,85 με τόκο 5,442% επί ποσού €3.106.543,52 από 8.6.2011 μέχρι εξοφλήσεως του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως την 30.6 και 31.12 εκάστου έτους. Περαιτέρω εκδόθηκε εναντίον της διάταγμα για την εκποίηση της υποθήκης Υ4550/2008 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας και επιδικάστηκαν εναντίον της έξοδα. Η αγωγή παρέμεινε για συνέχιση της εκδίκασης εναντίον του Ιωάννη. Στην 2194/2011 εκδόθηκε Απόφαση εναντίον της Mozelo για το ποσό των €7.993.136,86 με τόκο 5,639% επί του ποσού των €7.798.900,69 από 8.6.2011 μέχρι εξοφλήσεως του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως την 30.6 και 31.12 εκάστου έτους. Περαιτέρω εκδόθηκε εναντίον της διάταγμα για την εκποίηση της υποθήκης Υ1165/2008 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας και επιδικάστηκαν εναντίον της έξοδα. Η αγωγή παρέμεινε για συνέχιση της εκδίκασης εναντίον του Ιωάννη, της Βικτώριας και της Εναγόμενης 4 Εταιρείας Toxeli Entertainment Ltd. H 2192/2011 αφορά δύο συμφωνίες ημερ. 21.2.
  10. Μια για την παροχή τραπεζικών διευκολύνσεων σε τρεχούμενο λογαριασμό με όριο μέχρι €1000 και μια συμφωνία δανείου για το ποσό των €2.050.
  11. Πρωτοφειλέτρια σε αμφότερες τις συμφωνίες ήταν η Dispol. Ο Ιωάννης και η Βικτώρια ενάγονται ως εγγυητές των υποχρεώσεων της πρωτοφειλέτριας δυνάμει συμφωνιών εγγύησης ημερ. 21.2.
  12. Αξιώνονται εναντίον τους τα κατ' ισχυρισμό χρεωστικά υπόλοιπα των €1.146,90 και €2.296.998,28 αντίστοιχα με τόκους προς 14% ετησίως από 8.6.2011 μέχρι εξοφλήσεως του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως. Η αξίωση αναφορικά με τον τρεχούμενο λογαριασμό εγκαταλείφθηκε με δήλωση του δικηγόρου της Τράπεζας κατά την δικάσιμο της 8.2.2016 γιατί, όπως αναφέρθηκε και είναι γεγονός, αφορούσε πολύ μικρό υπόλοιπο. Η 2193/2011 αφορά συμφωνία δανείου ημερ. 1.7.2008 για το ποσό των €3.100.
  13. Πρωτοφειλέτρια ήταν η Pontyrossa. O Ιωάννης ενάγεται ως εγγυητής των υποχρεώσεων της πρωτοφειλέτριας δυνάμει συμφωνίας εγγύησης ημερ. 1.7.
  14. Αξιώνεται εναντίον του το κατ' ισχυρισμό χρεωστικό υπόλοιπο των €3.561.603,01 με τόκο προς 14% ετησίως από 8.6.2011 μέχρι εξοφλήσεως του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως. Η 2194/2011 αφορά δύο συμφωνίες ημερ. 22.2.
  15. Μια για την παροχή τραπεζικών διευκολύνσεων σε τρεχούμενο λογαριασμό με όριο μέχρι €1000 και μια συμφωνία δανείου για το ποσό των €8.250.
  16. Πρωτοφειλέτρια σε αμφότερες τις συμφωνίες ήταν η Mozelo. O Iωάννης, η Βικτώρια και η Toxeli ενάγονται ως εγγυητές των υποχρεώσεων της πρωτοφειλέτριας δυνάμει συμφωνιών εγγύησης ημερ. 22.2.
  17. Αξιώνονται εναντίον τους τα κατ' ισχυρισμό χρεωστικά υπόλοιπα των €1.607,22 και €8.945.542,73 αντίστοιχα με τόκους προς 14% ετησίως από 8.6.2011 μέχρι εξοφλήσεως του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως. Η αξίωση αναφορικά με τον τρεχούμενο λογαριασμό εγκαταλείφθηκε με δήλωση του δικηγόρου της Τράπεζας κατά την δικάσιμο της 8.2.2016 γιατί, όπως αναφέρθηκε και είναι γεγονός, αφορούσε πολύ μικρό υπόλοιπο. Ο Ιωάννης και η Βικτωρία με κοινές Εκθέσεις Υπεράσπισης στις αγωγές 2192/2011 και 2194/2011 και ο Ιωάννης με την Έκθεση Υπεράσπισης του στην αγωγή 2193/2011 αντιμετωπίζουν δικονομικά κατά το ίδιο τρόπο τις εναντίον τους αξιώσεις. Αρνούνται όλες τις συμφωνίες περιλαμβανομένων των εγγυήσεων και υποθηκών. Ισχυρίζονται ότι οι συμφωνίες δεν είχαν υπογραφεί από δεόντως εξουσιοδοτημένο όργανο των πρωτοφειλετριών εταιρειών σύμφωνα με το καταστατικό τους. Σε σχέση με το επιτόκιο διατείνονται ότι ο τρόπος καθορισμού του και το ύψος του ήταν παράνομο σύμφωνα με την εγχώρια νομοθεσία και τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς. Ισχυρίζονται πως δεν έχουν λάβει οιαδήποτε ενημέρωση για την αύξηση του επιτοκίου. Για τις εγγυήσεις, τις οποίες κατά πρώτο λόγο αρνούνται, αναφέρουν διαζευκτικά ότι είναι άκυρες και χωρίς νομική ισχύ γιατί παραβιάζουν τις πρόνοιες του περί Προστασίας Εγγυητών Νόμου. Περαιτέρω, αρνούνται τον τερματισμό των συμφωνιών ή ότι έχουν λάβει οιανδήποτε επιστολή τερματισμού. Στην αγωγή 2194/2011 η Toxeli καταχώρησε ξεχωριστή Έκθεση Υπεράσπισης. Πρόδηλα γιατί η αγωγή της είχε επιδοθεί πριν επιδοθεί στον Ιωάννη και την Βικτώρια. Εγείρει επ' ακριβώς τα ίδια ζητήματα. Β. Οι Συμφωνίες Δανείων και Εγγυήσεων - τα Επίδικα Θέματα Ο Μάκης Αδάμου (Μ.Ε.1) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.1) εργάζεται από τον Μάρτιο του 2013 στην Τράπεζα Κύπρου. Προηγουμένως εργαζόταν στην Cyprus Popular Bank. Είναι ο προϊστάμενος στο Τμήμα Ανάκτησης Χρεών που χειρίζεται τις επίδικες υποθέσεις. Παρουσίασε πλείστα των εγγράφων επί των οποίων εδράζονται οι αξιώσεις της Τράπεζας. Με συμφωνία δανείου ημερ. 21.2.2008 (Τεκμ.5) η Τράπεζα παραχώρησε στην Dispol δάνειο ύψους €2.050.000 και ανοίχθηκε ο λογαριασμός 048-15-
  18. Κατάσταση του λογαριασμού από το άνοιγμα του μέχρι και την 30.6.2015 παρουσιάστηκε (Τεκμ.8). Παρουσιάστηκε ακόμη αναδομημένη κατάσταση του λογαριασμού αυτού (Τεκμ.39) που καταλήγει σε μειωμένο χρεωστικό υπόλοιπο επακριβώς γι' αυτό για το οποίο εκδόθηκε Απόφαση εναντίον της Dispol, δηλαδή €2.119.985,51 με τόκο 5,65% επί €2.068.371,03 από 8.6.
  19. Με συμφωνία εγγύησης ημερ. 21.2.2008 (Τεκμ. 11) ο Ιωάννης εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις της Dispol προς την Τράπεζα περιλαμβανομένων τόκων, προμηθειών και εξόδων. Με συμφωνία εγγύησης ημερ. 21.2.2008 (Τεκμ. 12) η Βικτώρια εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις της Dispol προς την Τράπεζα περιλαμβανομένων τόκων, προμηθειών και εξόδων. Με συμφωνία δανείου ημερ. 1.7.2008 (Τεκμ.15) η Τράπεζα παραχώρησε στην Pontyrossa δάνειο ύψους €3.100.000 και ανοίχθηκε ο λογαριασμός 048-12-
  20. Κατάσταση του λογαριασμού από το άνοιγμα του μέχρι και την 30.6.2015 παρουσιάστηκε (Τεκμ.16). Παρουσιάστηκε ακόμη αναδομημένη κατάσταση του λογαριασμού αυτού (Τεκμ.40) που καταλήγει σε μειωμένο χρεωστικό υπόλοιπο επακριβώς γι' αυτό για το οποίο εκδόθηκε Απόφαση εναντίον της Pontryrossa, δηλαδή €3.181.210,85 με τόκο 5,442% επί €3.106.543,52 από 8.6.
  21. Με συμφωνία εγγύησης ημερ. 1.7.2008 (Τεκμ. 18) ο Ιωάννης εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις της Pontyrossa προς την Τράπεζα περιλαμβανομένων τόκων, προμηθειών και εξόδων. Με συμφωνία δανείου ημερ. 22.2.2008 (Τεκμ.22) η Τράπεζα παραχώρησε στην Μozelo δάνειο ύψους €8.250.000 και ανοίχθηκε ο λογαριασμός 048-15-
  22. Κατάσταση του λογαριασμού από το άνοιγμα του μέχρι και την 30.6.2015 παρουσιάστηκε (Τεκμ.37). Παρουσιάστηκε ακόμη αναδομημένη κατάσταση του λογαριασμού αυτού (Τεκμ.41) που καταλήγει σε μειωμένο χρεωστικό υπόλοιπο επακριβώς γι' αυτό για το οποίο εκδόθηκε Απόφαση εναντίον της Μozelo, δηλαδή €7.993.136,86 με τόκο 5,639% επί €7.798.900,69 από 8.6.
  23. Με συμφωνία εγγύησης ημερ. 22.2.2008 (Τεκμ. 29) ο Ιωάννης εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις της Mozelo προς την Τράπεζα περιλαμβανομένων τόκων, προμηθειών και εξόδων. Με συμφωνία εγγύησης ημερ. 22.2.2008 (Τεκμ. 30) η Βικτώρια εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις της Mozelo προς την Τράπεζα περιλαμβανομένων τόκων, προμηθειών και εξόδων. Με συμφωνία εγγύησης ημερ. 22.2.2008 (Τεκμ. 31) η Toxeli εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις της Mozelo προς την Τράπεζα περιλαμβανομένων τόκων, προμηθειών και εξόδων. Σε σχέση και με τις τρεις συμφωνίες δανείου η Τράπεζα, με δήλωση του δικηγόρου της κατά την 8.2.2016, μείωσε τις αξιώσεις της σύμφωνα με τις αναδομημένες καταστάσεις. Το γεγονός ότι οι πρωτοφειλέτριες Εταιρείες αποδέχτηκαν την έκδοση εκ συμφώνου Αποφάσεων εναντίον τους δεν σημαίνει πως τα χρεωστικά υπόλοιπα έχουν χωρίς άλλο αποδειχθεί εναντίον των εγγυητών ή ότι εξυπακούεται ότι οι συμφωνίες των δανείων έχουν νομότυπα τερματιστεί. Κάθε στοιχείο που χρειάζεται για να τεκμηριωθεί η αξίωση κατά των εγγυητών θα πρέπει να αποδειχθεί στην εναντίον τους διαδικασία μέσα από τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε. Ωστόσο, οι Εναγόμενοι με δήλωση του δικηγόρου τους κατά την δικάσιμο της 18.3.2016 παραδέχτηκαν την ορθή εκτέλεση και των τριών συμφωνιών δανείων από τις πρωτοφειλέτριες Εταιρείες και των επίδικων Συμβάσεων και Δηλώσεων Υποθήκευσης Ακινήτων. Δεν έγιναν παραδεχτά τα υπόλοιπα των τριών λογαριασμών δανείων. Περαιτέρω έγινε παραδεχτή εκ μέρους του Εναγόμενου 2 η από μέρους του εκτέλεση των συμβάσεων εγγυήσεως που αφορούν τα δάνεια στις αγωγές 2192/2011 και 2194/
  24. Κατ' ακολουθία τα επίδικα ζητήματα περιορίστηκαν ως ακολούθως: - Το χρεωστικό υπόλοιπο του κάθε δανείου και το ύψος του επιτοκίου που μπορεί να χρεώνεται. - Κατά πόσο η εγγύηση του Ιωάννη για το χρέος της Pontyrossa στην αγωγή 2193/2011 είναι ισχυρή και δεσμευτική. - Κατά πόσο η Βικτώρια έχει εγγυηθεί τα χρέη των Dispol και Μozelo στις αγωγές 2192/2011 και 2194/2011, και κατά πόσο οι εγγυήσεις της είναι ισχυρές και δεσμευτικές - Κατά πόσο η Toxeli έχει εγγυηθεί το χρέος της Mozelo στην αγωγή 2194/2011 και κατά πόσο η εγγύηση της είναι ισχυρή και δεσμευτική. - Κατά πόσο έχει υποβληθεί απαίτηση πληρωμής προς τον Ιωάννη, την Βικτώρια και την Toxeli ως εγγυητές στα αντίστοιχα δάνεια. Γ. Η Εγγύηση του Ιωάννη για το Δάνειο της Pontyrossa Ο Ιωάννης δεν έδωσε μαρτυρία. Ήταν δικαίωμα του και αυτό δεν σχολιάζεται αρνητικά, ούτε η επιλογή του ως τέτοια επηρεάζει την ουσία των αγωγών. Το γεγονός σημειώνεται για να υποδειχθεί ότι το ότι είναι κάτοικος Η.Π.Α δεν επηρέασε το δικαίωμα του να παρουσιαστεί στις αγωγές που τον αφορούν. Ακριβώς για να διευκολυνθεί η παρουσία του και της Βικτώριας δόθηκαν αρκετές αναβολές και τελικά πραγματοποίησε το ταξίδι στην Κύπρο μαζί με την Βικτώρια. Ο Χαράλαμπος Χαραλάμπους (Μ.Ε.2), σήμερα υπάλληλος της Τράπεζας Κύπρου, εργαζόταν το 2008 στην Marfin στο Τμήμα ετοιμασίας εγγράφων. O Xαραλάμπους υπόγραψε ως πρώτος μάρτυρας της υπογραφής κάποιου Γιαννάκη Αριστοδήμου εκ μέρους του Ιωάννη ως εγγυητή της Pontyrossa στο σχετικό έγγραφο εγγύησης (Τεκμ.18). Ο Αριστοδήμου ήταν πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του Ιωάννη δυνάμει σχετικού πληρεξουσίου εγγράφου (Τεκμ.38). Το γεγονός ότι το εγγυητήριο υπόγραψε ο Αριστοδήμου δεν αμφισβητείται, ούτε ότι είχε πληρεξουσιοδότηση από τον Ιωάννη να το υπογράψει εκ μέρους του. Το ζήτημα που εγείρουν οι δικηγόροι του Ιωάννη είναι ότι το γεγονός ότι δεν υπογράφηκε από τον ίδιο τον Ιωάννη καθιστά την εγγύηση άκυρη και ανεκτέλεστη. Το άρθρο 4

(1)των περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμων του 2003 έως 2015 προνοεί ότι: «Σύμβαση εγγύησης δεν είναι έγκυρη και εκτελεστή με την έννοια του περί Συμβάσεων Νόμου, εκτός αν συνάπτεται γραπτώς και φέρει την υπογραφή του εγγυητή και την ημερομηνία κατά την οποία την υπέγραψε». Παραπέμπουν οι δικηγόροι υπεράσπισης σε νομολογία υποστηρικτική της ερμηνείας ότι το άρθρο πρέπει να ερμηνευτεί ότι απαιτεί υπογραφή της σύμβασης εγγύησης δια χειρός του εγγυητή και ότι υπογραφή δια πληρεξουσίου αντιπροσώπου δεν αρκεί. Οι περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμοι του 2003 έως 2015 δεν αφορούν όλες τις συμβάσεις εγγύησης. Η επιφύλαξη του άρθρου 3
(1)που περιορίζει την εφαρμογή του νόμου στις περιπτώσεις που ο εγγυητής είναι φυσικό πρόσωπο αναφέρει ότι: «Νοείται ότι ο παρών Νόμος δε θα εφαρμόζεται αναφορικά με συμβάσεις εγγύησης στις περιπτώσεις που ο πρωτοφειλέτης είναι νομικό πρόσωπο και ο εγγυητής κατά το χρόνο σύναψης της σύμβασης εγγύησης τελούσε υπό την ιδιότητα του διοικητικού συμβούλου του πρωτοφειλέτη». Έχει παρουσιαστεί ως μέρος των σχετικών με την Σύμβαση και Δήλωση Υποθήκευσης Ακινήτου Υ4550/2008 εγγράφων (Τεκμ.19) απόσπασμα από τα πρακτικά της συνεδρίας του διοικητικού συμβουλίου της Pontyrossa ημερ. 31.5.2008 το οποίο υπογράφει ο Ιωάννης ως Πρόεδρος. Η υπογραφή του φέρεται να πιστοποιείται κατά την 22.6.2008 από τον Πρόξενο της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Λος Άντζελες των ΗΠΑ. Η εγγύηση υπογράφηκε την 1.7.2008 και στην βάση του τεκμηρίου της συνέχειας, που δεν έχει ανατραπεί, τεκμαίρεται ότι σύντομα μετά, κατά την 1.7.2008, ο Ιωάννης ήταν διοικητικός σύμβουλος της Pontyrossa. Επομένως στην περίπτωση της σύμβασης εγγύησης του Ιωάννη σε σχέση με το δάνειο της Pontyrossa οι περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμοι του 2003 έως 2015 δεν εφαρμόζονται. Η επιφύλαξη του άρθρου 3
(1)του νόμου εισήχθηκε με τον τροποποιητικό νόμο αρ. 7(Ι) του 2006 και ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ενδεχομένως η ύπαρξη της πιο πάνω επιφύλαξης να διέλαθε της προσοχής των δικηγόρων υπεράσπισης που αναφέρονται στην νομοθεσία ως τον περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμο του 2003 (Ν.197(Ι)/2003). Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η εγγύηση του Ιωάννη για το χρέος της Pontyrossa που συνομολογήθηκε με το εγγυητήριο έγγραφο ημερ. 1.7.2008 (Τεκμ. 18) είναι ισχυρή και δεσμευτική. Δ. Οι Εγγυήσεις της Βικτώριας για τα Δάνεια της Dispol και της Mozelo H Bικτώρια κατάγεται από την Ρουμανία. Αφότου παντρεύτηκε τον Ιωάννη το 2000 μετέβηκε μαζί του στις Η.Π.Α όπου έκτοτε διαμένουν. Έχοντας προσπαθήσει να παρουσιάσει τον εαυτό της ως ένα πρόσωπο άβουλο που υπόγραφε ότι ετίθετο μπροστά της και που δεν είχε καν αντιληφθεί ότι ήταν μέτοχος κατά 50% στην Dispol και ότι ήταν γραμματέας της Mozelo, έχοντας προς τούτο υπογράψει τα συναφή εταιρικά έγγραφα, αποκάλυψε αντεξεταζόμενη ότι είναι πτυχιούχος της νομικής στην Ρουμανία. Η Βικτώρια μαρτύρησε πως την Τράπεζα Marfin επισκεπτόταν πάντοτε μαζί με τον σύζυγο της. Παρέμενε μόνη σε κάποιο χώρο να περιμένει. Παρά την αρχική της τοποθέτηση με την οποία άφηνε να νοηθεί ότι επρόκειτο για πέραν της μιας επίσκεψης, στην συνέχεια μαρτύρησε πως δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί εάν είχε επισκεφθεί την Τράπεζα πέραν της μιας φοράς. Ανάφερε ότι: «Μια φορά με κάλεσε ένας υπάλληλος της Τράπεζας, με έβαλαν μέσα σε ένα μικρό δωμάτιο, μου έβαλε κάποια χαρτιά μπροστά μου, δεν εξήγησε το τι ήταν, δεν με ρώτησε οποιεσδήποτε ερωτήσεις, απλώς μου υπέδειξε σημεία πού να υπογράψω και να βάλω και τα αρχικά μου. Εγώ ρώτησα περί τίνος είναι αυτά τα χαρτιά και μου είπε ότι απλώς είναι κάποια χαρτιά της Τράπεζας, που πρέπει να υπογραφτούν τυπικά. Δεν θυμάμαι τι είδους χαρτιά υπέγραψα εκείνη τη στιγμή ή εκείνες τις στιγμές, δεν μου ζήτησαν την ταυτότητα μου ή ο,τιδήποτε άλλο, εγώ τους είπα ότι δεν μιλώ ελληνικά και μου είπε ότι δεν χρειάζεστε δικηγόρο ή δεν χρειάζεστε να μιλάτε ελληνικά, απλώς υπόγραψε αυτές τις τυπικότητες για την Τράπεζα». Έδωσε την εικόνα ότι εν αγνοία του συζύγου της πιέστηκε στο να υπογράψει κάποια έγγραφα, ενώ όταν ρωτήθηκε να εξηγήσει πως αντέδρασε όταν στην συνέχεια με τον σύζυγο της εγκατέλειψαν την Τράπεζα απάντησε «Δεν γνώριζα ακριβώς τι είδους εμπορική δραστηριότητα ήταν, απλώς με έπαιρνε παντού, μου έλεγε πήγαινε εκεί, υπόγραψε αυτό. Αυτά». Διαμόρφωσε την θέση της ότι συνόδευε τον σύζυγο της γνωρίζοντας ότι επρόκειτο να υπογράψει κάποια έγγραφα, περιοριζόμενη στο ότι δεν γνώριζε επακριβώς τις εμπορικές του δραστηριότητες. Για την φερόμενη ως δική της υπογραφή στο κάτω μέρος της επιστολής της Τράπεζας ημερ. 21.2.2008 προς την ίδια (Τεκμ.12 μέρος) όπου φέρεται να υπογράφει ότι δεν επιθυμεί να λάβει ανεξάρτητη νομική συμβουλή είπε κατά την κύρια της εξέταση ότι μοιάζει με την υπογραφή της αλλά πως δεν θυμόταν να είχε υπογράψει τέτοιο χαρτί. Κατά την αντεξέταση της είπε «Φαίνεται σαν να είναι δική μου, αλλά όχι». Στην συνέχεια «Εγώ δεν το αναγνωρίζω αυτό, δεν είναι δικό μου» και αμέσως μετά πως την μια υπογραφή αυτή την έβαλε αλλά την άλλη, που φαίνεται σαν την δική της, δεν την αναγνωρίζει. Για την φερόμενη ως υπογραφή της στην τελευταία σελίδα του εγγράφου εγγύησης σε σχέση με το δάνειο της Dispol (Τεκμ.12 μέρος) είπε «Αυτή φαίνεται σαν να είναι η δική μου» παρατηρώντας ότι ο αριθμός ταυτότητας δεν ήταν ο δικός της. Για την υπογραφή στην τελευταία σελίδα του εγγράφου εγγύησης σε σχέση με το δάνειο της Mozelo (Τεκμ.30 μέρος) επανέλαβε την ίδια θέση. Επίσης δέχθηκε ως δικές της όλες τις μονογραφές στις διάφορες σελίδες της πληροφοριακής επιστολής της Τράπεζας προς αυτή ημερ. 21.2.2008 (Τεκμ.12 μέρος). Σε σχέση με τις δύο επιστολές που συνιστούν μέρος του Τεκμ.12 και τις δύο επιστολές που συνιστούν μέρος του Τεκμ.30 ο δικηγόρος υπεράσπισης είχε δηλώσει κατά την παρουσίαση τους ότι η Βικτώρια αμφισβητεί και δεν αποδέχεται ότι τις έχει υπογράψει. Η Μαρία Λάμπρου Μούσουλου (Μ.Ε.3) σήμερα υπάλληλος στην Τράπεζα Κύπρου και τότε στην Marfin (Λαϊκή είπε) στο Τμήμα Εμπορικών Επιχειρήσεων εξήγησε ότι χρησιμοποιείτο σειριακός αριθμός αναγνώρισης του πελάτη συνήθως όταν ο πελάτης δεν κατείχε Κυπριακή ταυτότητα. Παρουσίασε το σχετικό έγγραφο από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή της Τράπεζας που αφορά την Βικτώρια (Τεκμ.42). Ο αριθμός G0602978 που σημειώνεται στο πάνω αριστερό μέρος του εγγράφου αντιστοιχεί στην Βικτώρια το όνομα και τα στοιχεία της οποίας καταγράφονται στο έγγραφο. Είναι ο ίδιος αριθμός που παρουσιάζεται στα εγγυητήρια. Ο Χαραλάμπους υπόγραψε ως πρώτος μάρτυρας της υπογραφής της Βικτώριας στα έγγραφα εγγύησης για τα δάνεια της Dispol και της Mozelo. Εξήγησε ότι στην επιστολή ημερ. 21.2.2008 υπάρχουν δύο διαφορετικές υπογραφές της εγγυήτριας Βικτώριας Μιχαηλίδου. Ο ίδιος της είχε ζητήσει να υπογράψει για δεύτερη φορά μετά που είδε ότι στο έγγραφο εγγύησης είχε υπογράψει με διαφορετικό τρόπο. Εξήγησε ότι ο αριθμός δίπλα από την υπογραφή της Βικτώριας είναι σειριακός αριθμός που η Τράπεζα έδιδε σε κάθε πελάτη και δεν ήταν ούτε ο αριθμός της ταυτότητας της, ούτε του διαβατηρίου της. Ο Χαραλάμπους αναφέρθηκε στην πρακτική της Τράπεζας να εξηγείται στους πελάτες τι υπογράφουν, ο σκοπός κάθε εγγράφου, ότι μπορούν να εξετάσουν τι υπογράφουν και να πάρουν νομική συμβουλή. Η αναφορά του ήταν γενική αλλά απαντούσε σε σχέση με τα έγγραφα που αφορούσαν το δάνειο της Dispol. Στη συνέχεια ερωτούμενος σε σχέση με τα έγγραφα που αφορούσαν το δάνειο της Mozelo ήταν συγκεκριμένος ότι εξήγησε στη Βικτώρια κατά τον ίδιο τρόπο που ανέφερε προηγουμένως. Κατέστησε στη συνέχεια σαφές ότι εξήγησε τα συγκεκριμένα έγγραφα στη Βικτώρια. Εκείνο που δεν θυμόταν ήταν κατά πόσο την είχε προμηθεύσει και με αντίγραφα. Ο Χαραλάμπους θυμόταν την περίπτωση και την συγκεκριμένη γυναίκα που υπόγραψε. Όπως εξήγησε το όνομα της Εταιρείας Pontyrossa του είχε αποτυπωθεί γιατί παρέπεμπε σε μια παλιά τηλεοπτική σειρά που παρακολουθούσε. Αναφέρθηκε ακόμα σε σχόλιο που είχε γίνει μεταξύ των συναδέλφων στην Τράπεζα κατά την πρώτη επίσκεψη του ζεύγους την 21.2.2008, για τη μεγάλη διαφορά ηλικίας μεταξύ της Βικτώριας και του Ιωάννη. Στον Χαραλάμπους υποβλήθηκε ότι η Βικτώρια δεν υπόγραψε τις δύο Συμφωνίες Εγγύησης με τον μάρτυρα να εμμένει στην θέση ότι τις υπόγραψε στην παρουσία του. Η ειλικρίνεια του Χαραλάμπους ως προς την παρουσία της Βικτώριας στην Τράπεζα και υπογραφής των δύο εγγυητήριων επιβεβαιώθηκε από την ίδια κατά την μαρτυρία της. Δεν επρόκειτο λοιπόν για έγγραφα που δόλια κατάρτισε η Τράπεζα, ούτε που υπόγραψε μια άλλη γυναίκα που παρουσιάστηκε ως Βικτώρια. Η μαρτυρία του Ανδρέα Παναγιώτου (Μ.Ε.6) γραφολόγου κατέστηκε εκ του περισσού και απλά επιβεβαιωτική της πραγματικότητας ότι η Βικτώρια υπόγραψε τις εγγυήσεις που της αποδίδονται. Αναφορικά με την Dispol έχει παρουσιαστεί πιστοποιητικό Διευθυντή και Γραμματέα ημερ. 4.6.2014 (Τεκμ.4 μέρος) που αναφέρει ότι ο Ιωάννης είναι Διευθυντής της Dispol. Υπάρχει και ψήφισμα της Εταιρείας ημερ. 21.2.2008 (Τεκμ.3) το οποίο φαίνεται να υπογράφεται από τον Ιωάννη ως "Chairman" (Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου). Έχει παρουσιαστεί πιστοποιητικό Διευθυντών και Γραμματέων της Mozelo ημερ. 29.5.2014 (Τεκμ.33 μέρος) από το οποίο προκύπτει ότι την 20.2.2008 ο Ιωάννης διορίστηκε διευθυντής της Mozelo και εξακολουθούσε να είναι. Η Βικτώρια δεν ήταν Διοικητικός Σύμβουλος ούτε της Dispol, ούτε της Mozelo. Ήταν μέτοχος στην Dispol και γραμματέας της Mozelo. Συνεπώς στην περίπτωση της εφαρμόζονται οι πρόνοιες των περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμων του 2003 έως 2015. Οι δικηγόροι υπεράσπισης επικαλέστηκαν τις πρόνοιες των άρθρων 5 και 12 των περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμων του 2003 έως 2015. Το άρθρο 5 προνοεί ότι: «Προτού ο προτιθέμενος εγγυητής υπογράψει σύμβαση εγγύησης σε σχέση με την παραχώρηση δανείου για ποσό πέραν των πέντε χιλιάδων λιρών, ο προτιθέμενος πιστωτής παραδίδει ή διευθετεί την παράδοση στον προτιθέμενο εγγυητή ή σε πληρεξούσιο αντιπρόσωπό του· (α) επιστολή στην οποία αποκαλύπτονται και καταγράφονται τα ακόλουθα σχετικά με την παροχή της εγγύησης : - (i) Το ποσό του δανείου που παραχωρείται δυνάμει της συμφωνίας δανείου, τα επιτόκια και οποιαδήποτε άλλη ρύθμιση σε σχέση με τον τόκο και ο τρόπος και χρόνος αποπληρωμής της συνολικής οφειλής από τον πρωτοφειλέτη, (ii) το ποσό εκάστης δόσης αποπληρωμής σε περίπτωση αποπληρωμής του δανείου τμηματικώς και η ημερομηνία ή η προθεσμία εντός της οποίας αυτή καθίσταται πληρωτέα δυνάμει της συμφωνίας δανείου, (iii) το ποσοστό του τόκου που χρεώνεται δυνάμει της συμφωνίας δανείου σε περίπτωση υπερημερίας του πρωτοφειλέτη στην αποληρωμή του δανείου ή των δόσεων αποπληρωμής ή αθέτισης της υπόσχεσης ή υποχρέωσής του να το αποπληρώσει κατά τα διαλαμβανόμενα στην εν λόγω συμφωνία, (iv) σε περίπτωση ύπαρξης συνεγγυητών, τα ονόματά τους και κατά πόσο ο εγγυητής και έκαστος των συνεγγυητών του κεχωρισμένως, θα παρέχει την εγγύησή του στον πιστωτή σε σχέση με ολόκληρο το ποσό που αποτελεί υπόσχεση ή υποχρέωση του πρωτοφειλέτη να καταβάλει στον πιστωτή δυνάμει της συμφωνίας δανείου ή κατά πόσο ο εγγυητής θα παρέχει στον πιστωτή την εγγύησή του μόνο για καθορισμένο μέρος του εν λόγω ποσού. (β) γραπτή δήλωση του προτιθέμενου πρωτοφειλέτη σχετικά με όλα τα περιουσιακά στοιχεία του προτιθέμενου πρωτοφειλέτη, περιλαμβανομένων των λεπτομερειών τυχόν επιβαρύνσεων της περιουσίας του που θα ισχύουν με τη σύναψη της συμφωνίας δανείου.» Έχει παρουσιαστεί επιστολή ημερ. 21.2.2008 (Τεκμ.12 μέρος) από την Τράπεζα προς την Βικτώρια στην οποία αποκαλύπτονται και καταγράφονται όλα τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 5(α) σχετικά με το δάνειο της Dispol. Έχει επίσης παρουσιαστεί επιστολή ημερ. 21.2.2008 (Τεκμ.30 μέρος) από την Τράπεζα προς την Βικτώρια στην οποία αποκαλύπτονται και καταγράφονται όλα τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 5(α) σχετικά με το δάνειο της Mozelo. Αμφότερες οι επιστολές φέρουν την υπογραφή της Βικτώριας. Γραπτή δήλωση της Dispol σχετικά με όλα τα περιουσιακά της στοιχεία δεν μαρτυρήθηκε ότι παραδόθηκε στη Βικτώρια όπως προνοείται στο άρθρο 5(β), ούτε και έχει παρουσιαστεί τέτοια δήλωση. Ούτε και σε σχέση με την Mozelo υπήρξε συμμόρφωση της Τράπεζας με το άρθρο 5(β). Ο Νόμος δεν αναφέρεται στις επιπτώσεις μη συμμόρφωσης με το άρθρο 5(β). Ούτε οι δικηγόροι υπεράσπισης προτείνουν, στην γραπτή τους αγόρευση ότι προκύπτουν συγκεκριμένα επακόλουθα. Αναφέρουν απλά ότι η Βικτώρια έχει ως εκ τούτου βρεθεί σε δυσμενή ή και αδύνατη θέση. Το άρθρο 12 προνοεί ότι: «
(1)Σε κάθε σύμβαση εγγύησης, ο πιστωτής υποχρεούται να ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση και γραπτώς τον εγγυητή με επιστολή του στη διεύθυνσή του που καταγράφηκε στη συμφωνία δανείου ή στην τελευταία γνωστή στον πιστωτή διεύθυνσή του για κάθε καθυστέρηση καταβολής τριών τουλάχιστον δόσεων ...
(2)Σε κάθε σύμβαση εγγύησης, ο πιστωτής υποχρεούται να οχλήσει τον πρωτοφειλέτη σε κατάλληλο χρόνο με επιστολή του στη διεύθυνση που καταγράφηκε στη σύμβαση δανείου ή στην τελευταία γνωστή στον πιστωτή διεύθυνση του πρωτοφειλέτη καλώντας τον να εκπληρώσει τη δυνάμει της συμφωνίας δανείου υπόσχεση ή υποχρέωσή του να αποπληρώσει το δάνειο, η οποία αποτελεί αντικείμενο της σύμβασης εγγύησης, ανεξάρτητα από το κατά πόσο ο πρωτοφειλέτης ανέλαβε ή δεν ανέλαβε υποχρέωση δυνάμει της συμφωνίας δανείου να εκπληρώσει την εν λόγω υπόσχεση ή υποχρέωση κατόπιν οχλήσεως του πιστωτή: Νοείται ότι, στον όρο «κατάλληλος χρόνος», αποδίδεται η ίδια έννοια που αποδίδεται στον όρο στο άρθρο 48 του περί Συμβάσεων Νόμου, και το τι είναι κατάλληλος χρόνος, αποτελεί εν πάση περιπτώσει σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, πραγματικό ζήτημα». Από τις επιστολές της Τράπεζας προς την Βικτώρια τόσο για το δάνειο της Dispol, όσο και το δάνειο της Mozelo προκύπτει ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση από μέρους της Τράπεζας με την πρόνοια για την ενημέρωση της Βικτώριας ότι υπήρχαν τρεις καθυστερημένες δόσεις. Για το δάνειο της Dispol η πρώτη επιστολή που της απεύθυναν είχε ημερ. 8.9.2010 (Τεκμ.14 μέρος) όταν οι καθυστερημένες δόσεις είχαν φτάσει το ποσό των €68.710,38. Για το δάνειο της Mozelo η πρώτη επιστολή που της απεύθυναν είχε επίσης ημερ. 8.9.2010 (Τεκμ.28 μέρος) όταν οι καθυστερημένες δόσεις είχαν φτάσει το ποσό των €1.102.475,99. Προνοείται στο άρθρο 12
(3)ότι: «Παράλειψη εκτέλεσης από τον πιστωτή, οποιασδήποτε υποχρέωσης που του επιβάλλεται κατά τα διαλαμβανόμενα στα εδάφια
(1)και
(2)του παρόντος άρθρου: (α) θεωρείται παράλειψη τέλεσης πράξης που επιβάλλεται από τις υποχρεώσεις του πιστωτή προς τον εγγυητή μέσα στην έννοια του άρθρου 97 του περί Συμβάσεων Νόμου, και απαλλάσσει τον εγγυητή σε περίπτωση που συνεπεία αυτής παραβλάπτεται, όπως προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο, η τελική ικανοποίηση του ιδίου του εγγυητή από τον πρωτοφειλέτη, (β) συνιστά εν πάση περιπτώσει, παραβίαση ουσιώδους όρου της σύμβασης εγγύησης από τον πιστωτή, σε σχέση με την οποία παρέχονται στον εγγυητή και πιστωτή, οι θεραπείες, οι υπερασπίσεις, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις, που παρέχονται δυνάμει του περί Συμβάσεων Νόμου σε σχέση με παραβίαση ουσιώδους όρου σύμβασης από αντισυμβαλλόμενο.» Το άρθρο 97 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 προνοεί ότι: «Αν ο πιστωτής τελέσει πράξη ασυμβίβαστη με τα δικαιώματα του εγγυητή, ή παραλείψει να τελέσει πράξη η οποία επιβάλλεται από τις υποχρεώσεις του προς τον εγγυητή, και συνεπεία αυτού παραβλάπτεται η τελική ικανοποίηση του ιδίου του εγγυητή από τον Πρωτοφειλέτη, ο εγγυητής απαλλάσσεται». Το άρθρο 97 είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 139 του The Indian Contract Act και είναι αντικείμενο εξέτασης στο σύγγραμμα του Pullock & Mulla Indian Contract and Specific Relief Acts, 11η Έκδ., 1994, Τόμος ΙΙ, σελ. 981 -
  1. Αναφέρονται περιπτώσεις όπου υπάρχει απώλεια εμπράγματων εγγυήσεων του Πρωτοφειλέτη. Είναι η θέση του δικηγόρου υπεράσπισης πως λόγω των παραβιάσεων των άρθρων 5 και 12 οι εγγυήσεις της Βικτώριας θα πρέπει να κριθούν ως άκυρες ή και μη νόμιμες. Το Δικαστήριο διαπιστώνει την απουσία οποιασδήποτε μαρτυρίας ότι η τελική ικανοποίηση της Βικτώριας από την Dispol ή την Mozelo έχει συνεπεία των παραβιάσεων παραβλαπτεί, όπως προνοείται στο άρθρο 97 του Κεφ.
  2. Περαιτέρω, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η Βικτώρια δεν επέλεξε να τερματίσει τη συμφωνία εγγύησης σε σχέση με την Dispol ή την Mozelo και δεν έχει ασκήσει οποιοδήποτε δικαίωμα σε σχέση με την παραβίαση ουσιώδους όρου των σχετικών συμβάσεων εγγύησης. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η εγγύηση της Βικτώριας για το χρέος της Dispol που συνομολογήθηκε με το εγγυητήριο έγγραφο ημερ. 21.2.2008 (Τεκμ. 12) είναι ισχυρή και δεσμευτική. Περαιτέρω, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η εγγύηση της Βικτώριας για το χρέος της Mozelo που συνομολογήθηκε με το εγγυητήριο έγγραφο ημερ. 22.2.2008 (Τεκμ. 30) είναι επίσης ισχυρή και δεσμευτική. Ε. Η Εγγύηση της Toxeli για το Δάνειο της Mozelo Αναφορικά με την εγγύηση της Toxeli στο δάνειο της Mozelο είναι η εισήγηση των δικηγόρων υπεράσπισης ότι ενώ η Toxeli αρνήθηκε ότι η συμφωνία εγγύησης υπογράφηκε από δεόντως εξουσιοδοτημένο πρόσωπο που να δεσμεύει την εταιρεία σύμφωνα με το καταστατικό της, καμιά μαρτυρία δεν προσκομίστηκε προς απόδειξη της δέουσας εκτέλεσης της. Τέτοιος επιμέρους ισχυρισμός δεν προβάλλεται στη Έκθεση Υπεράσπισης της Toxeli. Υπάρχει ωστόσο άρνηση της Σύμβασης Εγγύησης από μέρους της. Ο Αδάμου είχε μαρτυρήσει ότι την 22.8.2008 η Toxeli εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις της Mozelo υπογράφοντας την συμφωνία εγγύησης και κάλυψης ημερ. 22.2.2008 την οποία και παρουσίασε (Τεκμ.31 μέρος). Ο Αδάμου δεν ήταν παρόν κατά την εκτέλεση οπουδήποτε εγγράφου και τους σχετικούς φακέλους παράλαβε μετά τους τερματισμούς όταν μεταβιβάστηκαν στο Τμήμα του. Κατά την παρουσίαση του εγγυητηρίου ο δικηγόρος υπεράσπισης ξεκάθαρα δήλωσε την θέση της Toxeli αναφορικά με την υπογραφή της εγγύησης. Στην Σύμβαση Εγγύησης που φέρεται να έχει υπογραφεί από την Toxeli σημειώνεται ως μάρτυρας ο Χαραλάμπους, ωστόσο αυτή δεν υποδείχθηκε στον Χαραλάμπους κατά την παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα. Στη Σύμβαση Εγγύησης φέρεται ως μάρτυρας και κάποια Άννη Μαυρουδή η οποία όμως δεν είχε κληθεί ως μάρτυρας κατά τη δίκη. Ούτε άλλος μάρτυρας αναφέρθηκε στο ποιος υπόγραψε εκ μέρους της Toxeli τη Σύμβαση Εγγύησης ημερ. 22.2.
  3. Έχει παρουσιαστεί πιστοποιητικό Διευθυντή και Γραμματέα της Toxeli ημερ. 20.2.2008 (Τεκμ.31 μέρος) από όπου προκύπτει ότι ο Ιωάννης ήταν διευθυντής της. Περαιτέρω, προκύπτει από απόσπασμα των πρακτικών συνεδρίασης του διοικητικού συμβουλίου της Toxeli ότι η εταιρεία έλαβε την απόφαση να εγγυηθεί τη Mozelo για το συγκεκριμένο χρηματικό ποσό και εξουσιοδότησε τον Ιωάννη να παρουσιαστεί στην Τράπεζα και να υπογράψει εκ μέρους της εταιρείας το σχετικό εγγυητήριο συμβόλαιο. Είναι λογικό ότι εφόσον την 22.2.2008 ο Ιωάννης παρουσιάστηκε στην Τράπεζα και υπόγραψε την προσωπική του εγγύηση για το δάνειο της Mozelo, όπως μαρτυρήθηκε και έγινε και παραδεκτό γεγονός, θα πρέπει να υπόγραψε και την σύμβαση εγγύησης εκ μέρους της Toxeli. Η υπογραφή στο εγγυητήριο της Toxeli προσομοιάζει εκ πρώτης με την υπογραφή του Ιωάννη, όπως παρουσιάζεται σε άλλα έγγραφα που παραδεκτά αυτός υπόγραψε, και υπάρχει και σφραγίδα της Toxeli. Όμως, η λογική και το αναμενόμενο δεν επιτρέπεται να υποκαταστήσουν την ανάγκη για θετική μαρτυρία εκεί όπου τέτοια πρέπει να δοθεί. Η υπεράσπιση αμφισβήτησε τη δέουσα υπογραφή της φερόμενης εγγύησης της Toxeli ημερ. 22.2.2008 και η Τράπεζα που είχε υποχρέωση να αποδείξει το γεγονός με θετική μαρτυρία απέτυχε να πράξει τούτο. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η φερόμενη εγγύηση της Toxeli για το χρέος της Mozelo που συνομολογήθηκε με το εγγυητήριο έγγραφο ημερ. 22.2.2008 (Τεκμ. 31) δεν έχει αποδειχθεί ότι υπογράφηκε δεόντως εκ μέρους της Toxeli και συνεπώς δεν είναι ισχυρή ή δεσμευτική γι' αυτήν. Στ. Ο Τερματισμός των Συμφωνιών Δανείων Παρατηρήθηκαν καθυστερημένες δόσεις των δανείων, οπόταν η Τράπεζα απέστειλε την 8.9.2010 σχετικές επιστολές προς τις πρωτοφειλέτριες Εταιρείες και τους εγγυητές τους (Τεκμ.14, 17 και 35 και 28 αντίστοιχα. Το Τεκμ. 17 είναι το ίδιο με το Τεκμ. 35). Ακολούθησαν την 14.10.2010 επιστολές τερματισμού προς τις πρωτοφειλέτριες Εταιρείες και συναφείς επιστολές προς τους εγγυητές τους (Τεκμ. 9 και 34, 35 και 36 αντίστοιχα. Το Τεκμ. 9 είναι το ίδιο με το Τεκμ. 34). Προκύπτει ότι υπήρξε παράλειψη να παρουσιαστούν η τυχόν επιστολή τερματισμού του δανείου της Pontyrossa και η τυχόν υποβολή απαίτησης πληρωμής προς τον Ιωάννη για το δάνειο αυτό. Όπως σημειώνεται πιο πάνω, παρουσιάστηκαν δύο φορές οι προειδοποιητικές επιστολές ημερομηνίας 8.9.2010 (Τεκμ. 17 και 35). Επί του ζητήματος το Δικαστήριο επανέρχεται πιο κάτω. Οι διευθύνσεις στις οποίες αποστάληκαν οι επιστολές ήταν για την Dispol και την Pontyrossa η «Dimosthenous 10, Yiannis & Maria Building, 2nd Floor, Flat/Office 205, 6058 Larnaka», για την Mozelo και την Toxeli η «Gregory Afxentiou 7, Francis Court, 1st Floor, Office 11B-12B, 6301 Larnaka». Για τον Ιωάννη και τη Βικτώρια ήταν η «Jefferson St., 2620 Riverside, 92504 California, United States». Για τον Ιωάννη σε σχέση με το δάνειο της Dispol και της Mozelo οι επιστολές τερματισμού αποστάληκαν στη διεύθυνση «P.O.Box 42262, 6532 Larnaca». Η «Δημοσθένους 10, Yiannis & Maria Building, 2ος όροφος, Διαμ./Γραφείο 205, 6058, Λάρνακα» είναι η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της Dispol και η διεύθυνση της όπως αναφέρεται στη συμφωνία δανείου ημερ. 21.2.2008 (Τεκμ. 5). Η ίδια διεύθυνση αναφέρεται για την Pontyrossa στη δική της συμφωνία δανείου ημερ. 1.7.2008 (Τεκμ. 15). Η «Jefferson St., 2620 Riverside, 92504 California, United States» είναι η διεύθυνση του Ιωάννη και της Βικτώριας όπως αναφέρεται στις συμφωνίες εγγύησης (Τεκμ. 11, 18, 29, 12 και 30). Η «Gregory Afxentiou 7, Francis Court, 1st Floor, Office 11B-12B, 6301 Larnaka» είναι η διεύθυνση της Toxeli όπως αναφέρεται στη συμφωνία εγγύησης (Τεκμ. 31 μέρος). Μαρτύρησε η Μούσουλου πως την 17.12.2008 ο Ιωάννης είχε εγγράφως δώσει νέα διεύθυνση αλληλογραφίας για τον ίδιο και την Mozelo την «Ταχ. Κιβώριο 42262, 6532, Λάρνακα» (Τεκμ.43 και 44 αντίστοιχα). Στη γραπτή αγόρευση των δικηγόρων των Εναγομένων προβάλλεται η θέση ότι στις συμφωνίες εγγύησης της Βικτώριας δεν γίνεται αναφορά στη διεύθυνσή της. Διαπιστώνεται ότι η διεύθυνση της δεν αναγράφεται στην τελευταία σελίδα του εγγυητηρίου, αναφέρεται όμως στις σχετικές επιστολές ιδίας ημερομηνίας με τα εγγυητήρια έγγραφα που η Βικτώρια έχει υπογράψει (Τεκμ. 12 μέρος και 30 μέρος). Αναφερόταν στον όρο 17.1 των συμφωνιών δανείου της Dispol και της Mozelo (Τεκμ. 5 και 22) ότι κάθε ειδοποίηση κάτω από τη συμφωνία θα μπορούσε να δοθεί ή να αποσταλεί με ταχυδρομείο στη διεύθυνση που καταγραφόταν στη συμφωνία ή σε οποιαδήποτε άλλη διεύθυνση που τα μέρη θα καθόριζαν στη συνέχεια. Στη συμφωνία δανείου της Pontyrossa (Τεκμ. 15) αναφερόταν στον όρο 10 ότι κάθε ειδοποίηση θα μπορούσε να δοθεί στον πελάτη με συνηθισμένο ταχυδρομείο ή ιδιόχειρα στη διεύθυνση που δηλώνεται στη συμφωνία ή σε οποιαδήποτε νέα διεύθυνση θα έδιδε ο πελάτης στην Τράπεζα ή στην τελευταία γνωστή του διεύθυνση. Σε όλα τα εγγυητήρια έγγραφα (Τεκμ. 11, 12, 18, 29, 30 και 31) αναφερόταν στον όρο 14 ότι γραπτή ειδοποίηση πληρωμής θα θεωρείτο ότι έγινε δεόντως εάν αποστέλλετο επιστολή με συνηθισμένο ταχυδρομείο στη διεύθυνση που αναφερόταν στο εγγυητήριο και ότι θα ήταν αποτελεσματική ανεξάρτητα από οποιαδήποτε αλλαγή στη διεύθυνση του εγγυητή ακόμα και αν τέτοια αλλαγή κοινοποιείτο προς την Τράπεζα. Η Αθανασία Χρίστου (Μ.Ε.4) είναι υπάλληλος της Τράπεζας Κύπρου. Το 2010 εργαζόταν στην Marfin. Ήταν βοηθός της Μούσουλου. Αφού υπογράφονταν οι επιστολές από την Μούσουλου τις παραλάμβανε και τις έστελνε στο Τμήμα αλληλογραφίας της Τράπεζας στην Λευκωσία για να ταχυδρομηθούν. Αναγνώρισε τις επιστολές Τεκμ.9, 14, 17, 28, 34, 35 και 36 ως επιστολές που ετοίμασε η Μούσουλου. Η Χρίστου δεν αντεξετάστηκε. Τα παρουσιασθέντα αντίγραφα των επιστολών ημερ. 8.9.2010 αναφορικά με το δάνειο της Mozelo προς την Βικτώρια και την Toxeli (Τεκμ.28 μέρος) είναι ανυπόγραφα. Η Χρίστου δεν γνώριζε γιατί. Αρκεί ότι η Χρίστου μαρτύρησε, χωρίς να αντεξεταστεί, ότι τις επιστολές διαβίβαζε στην υπηρεσία διεκπεραίωσης αλληλογραφίας μετά την υπογραφή τους. Η Μούσουλου μαρτύρησε ότι τις επιστολές παρέδιδε στην Χρίστου αφού τις υπόγραφε. Ενδεχομένως πρόκειται για αντίγραφα που ετοιμάστηκαν (φωτοτυπήθηκαν) πριν υπογραφούν οι επιστολές. Ο Χαράλαμπος Κωνσταντίνου (Μ.Ε.5) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.45) είναι υπάλληλος της Τράπεζας Κύπρου. Το 2010 εργαζόταν στην Marfin και υπηρετούσε στην υπηρεσία διεκπεραίωσης αλληλογραφίας της Τράπεζας. Μαρτύρησε πως όλες οι επιστολές που ετοιμάζονταν από όλα τα τμήματα υπηρεσίες και καταστήματα της Τράπεζας αποστέλλονταν στην συγκεκριμένη υπηρεσία και αυθημερόν τοποθετούνταν σε φακέλους και ταχυδρομούνταν. Όσες επιστολές δεν παραδίδονταν επιστρέφονταν στην υπηρεσία διεκπεραίωσης αλληλογραφίας και διαβιβάζονταν άμεσα στα καταστήματα και τοποθετούνταν στον φάκελο της κάθε υπόθεσης. Μαρτύρησε ότι οι επίδικες επιστολές δεν επιστράφηκαν από το ταχυδρομείο. Ο Κωνσταντίνου δεν ήταν φυσικά σε θέση να θυμηθεί οποιαδήποτε από τις επιστολές που του επιδείχθηκαν. Όπως ανέφερε κατά την υπηρεσία του έχει ταχυδρομήσει πάνω από 2 - 3 εκατομμύρια επιστολές. Ούτε διατηρείτο αρχείο για τις μη συστημένες επιστολές. Αναφέρεται στους Halsbury's Laws of England, 4η έκδ., τόμος 17, παρ. 210-211 ότι: «Η ταχυδρόμηση μιας επιστολής μπορεί να αποδειχθεί από το πρόσωπο που την ταχυδρόμησε, ή καταδεικνύοντας γεγονότα από τα οποία η ταχυδρόμηση μπορεί να τεκμηριωθεί. Επομένως, μαρτυρία ταχυδρόμησης μπορεί να δοθεί αποδεικνύοντας ότι η επιστολή παραδόθηκε σε ένα υπάλληλο ο οποίος στη συνήθη πορεία της εργασίας του θα την είχε ταχυδρομήσει ή ότι τοποθετήθηκε σε ένα κουτί από το οποίο τις παραλάμβανε καθημερινά ο ταχυδρόμος.» Οι επιστολές παραδόθηκαν την Χρίστου στον Κωνσταντίνου ο οποίος στη συνήθη πορεία της εργασίας του θα τις είχε ταχυδρομήσει. Υπάρχει τεκμήριο ότι μια επιστολή που αποδεικνύεται πως έχει ταχυδρομηθεί και δεν έχει επιστραφεί από το Ταχυδρομείο έχει παραδοθεί στο πρόσωπο στο οποίο απευθυνόταν (βλ. Theodorou v. Abbot of Kykko Monastery
(1965)1 C.L.R. 9, 18 και Πιττάκα ν. Γ&Β Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1895, 1906-7). Το τεκμήριο είναι μαχητό και μπορεί να ανατραπεί. Εφόσον τεκμηριώνεται η ταχυδρόμηση των επιστολών και ότι αποστάληκαν στη διεύθυνση της Dispol, της Pontyrossa, της Mozelo, του Ιωάννη, της Βικτώριας και της Toxeli και δεν επιστράφηκαν από το ταχυδρομείο και δεν έχει προσφερθεί αξιόπιστη μαρτυρία ότι αυτές δεν παραλήφθηκαν από αυτούς, τότε έχει αποδειχθεί ότι όλοι οι παραλήπτες τις παρέλαβαν. Είναι συνεπώς εύρημα του Δικαστηρίου ότι η Dispol, η Pontyrossa, η Mozelo, παρέλαβαν τις προειδοποιητικές επιστολές ημερ. 8.9.2010, ενώ η Dispol και η Mozelo παρέλαβαν και τις επιστολές τερματισμού ημερ. 14.10.2010. Δεν έχει καταδειχθεί ότι η Pontyrossa παρέλαβε την όποια επιστολή τερματισμού ημερ. 14.10.2010 ή άλλης ημερομηνίας σε σχέση με το δάνειο της. Η Βικτώρια παρέλαβε τις προειδοποιητικές επιστολές ημερ. 8.9.2010 και τις επιστολές τερματισμού και υποβολής απαίτησης προς αυτήν ημερ. 14.10.2010 σε σχέση με το δάνειο της Dispol και της Mozelo. Η Toxeli παρέλαβε την προειδοποιητική επιστολή ημερ. 8.9.2010 και την επιστολή τερματισμού και υποβολής απαίτησης προς αυτήν ημερ. 14.10.2010 σε σχέση με το δάνειο της Mozelo. Ο Ιωάννης παρέλαβε όλες τις προειδοποιητικές επιστολές ημερ. 8.9.2010 και τις επιστολές τερματισμού και υποβολής απαίτησης προς αυτόν ημερ. 14.10.2010 σε σχέση με το δάνειο της Dispol και της Mozelo. Δεν έχει καταδειχθεί ότι παρέλαβε την όποια επιστολή τερματισμού και υποβολής απαίτησης προς αυτόν ημερ. 14.10.2010 ή άλλης ημερομηνίας σε σχέση με το δάνειο της Pontyrossa. Σε σχέση με τον τερματισμό συμφωνιών για τραπεζικές διευκολύνσεις η απόφαση στην Lombard Natwest Ltd v. Λαζαρίδη
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1465, παρέχει άριστη καθοδήγηση. Αποφασίστηκε ότι το κυρίαρχο στοιχείο στην στοιχειοθέτηση της υποχρέωσης αποπληρωμής ήταν ο τερματισμός του λογαριασμού ενώ η ειδοποίηση προς τον πρωτοφειλέτη για αποπληρωμή επωδός της υποχρέωσης αυτής και όχι προϋπόθεση για την γένεση του δικαιώματος ανάκτησης του χρέους. Αναφέρθηκε ακόμα ότι στην περίπτωση τρεχούμενου λογαριασμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων ο τερματισμός του λογαριασμού συνιστά πράξη προσδιοριστική του χρέους και συναφώς των αντίστοιχων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των συμβαλλομένων. Επομένως, στην περίπτωση του τρεχούμενου λογαριασμού, και όχι στην περίπτωση λογαριασμού δανείου όπως είναι όλες οι επίδικες περιπτώσεις, ο τερματισμός του και ο καθορισμός του ποσού αποτελούν πράξη προσδιοριστική του ποσού το οποίο καθίσταται απαιτητό. Η αξίωση της Τράπεζας στην Lombard απορρίφθηκε γιατί απουσίαζε ολοσχερώς μαρτυρία η οποία να καταδείκνυε ότι ο λογαριασμός είχε τερματιστεί. Στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει μαρτυρία, που δεν αμφισβητήθηκε, ότι η Τράπεζα τερμάτισε τις συμφωνίες. Δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία ότι οι επιστολές τερματισμού ετοιμάστηκαν και ταχυδρομήθηκαν γεγονός που επιμαρτυρεί ότι η Τράπεζα έλαβε απόφαση και τερμάτισε τις συμφωνίες. Η λήψη τους από τους Εναγόμενους δεν έχει σημασία σε σχέση με το ζήτημα του κατά πόσο αυτές τερματίστηκαν. Αυτό που αναφέρεται στην Lombard, και ενδιαφέρει είναι σε σχέση με τους εγγυητές, αφού τόσο ο Ιωάννης, η Βικτώρια και η Toxeli ενάγονται ως εγγυητές. Αναφέρεται ότι η στοιχειοθέτηση της υποχρέωσης του πρωτοφειλέτη να καταβάλει το χρέος, αποτελεί προϋπόθεση για την ανάκτηση του από τον εγγυητή. Η υποχρέωση του εγγυητή είναι επάλληλη προς εκείνη του πρωτοφειλέτη. Καθίσταται υπόχρεος να καταβάλει το χρέος εφόσον αυτό καταστεί απαιτητό έναντι του πρωτοφειλέτη. Εφόσον στοιχειοθετείται η υποχρέωση του πρωτοφειλέτη για την αποπληρωμή του χρέους καθίσταται παράλληλα υπόλογος και ο εγγυητής για την αποπληρωμή του, χωρίς να παρίσταται ανάγκη, εκτός αν γίνεται πρόνοια περί του αντιθέτου, υποβολής αξίωσης από τον δανειστή προς τον εγγυητή να το αποπληρώσει. Και σε εκείνη την περίπτωση η παροχή ειδοποίησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για τη γένεση του δικαιώματος, αλλά δευτερεύοντα όρο για την ευχέρεια ανάκτησης του χρέους. Για να είναι ο εγγυητής υπόχρεος να καταβάλει το χρέος και, συνεπώς, να μπορεί προς τούτο να εναχθεί, πρέπει να τηρούνται δύο προϋποθέσεις. To χρέος πρέπει να έχει καταστεί απαιτητό έναντι του πρωτοφειλέτη, να έχει δηλαδή ο πρωτοφειλέτης υποχρέωση για την αποπληρωμή του, και να έχει υποβληθεί αξίωση αποπληρωμής από το δανειστή προς τον εγγυητή, εάν υφίσταται τέτοια πρόνοια στη συμφωνία εγγύησης. Στις συμφωνίες εγγύησης που ο Ιωάννης, η Βικτώρια και η Toxeli υπόγραψαν αναφερόταν στον όρο 1 ότι: «. I further undertake to pay you on your first demand to me, any amount that become due and payable in relation to the obligations of the Principal Debtor.» Σε μετάφραση: «.περαιτέρω αναλαμβάνω να σας πληρώσω σε πρώτη ζήτηση προς εμένα οποιοδήποτε ποσό που θα καταστεί χρωστούμενο και πληρωτέο σε σχέση με τις υποχρεώσεις του Πρωτοφειλέτη .». Συνεπώς, πέραν του να καταστούν οι πρωτοφειλέτριες Εταιρείες υπόλογες για να εξοφλήσουν τα δάνεια τους, απαιτείτο περαιτέρω να προηγηθεί ζήτηση από τους εγγυητές για να πληρώσουν στην Τράπεζα τα χρεωστικά υπόλοιπα των δανείων των Εταιρειών τις οποίες εγγυήθηκαν. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η Dispol, η Pontyrossa και η Mozelo είχαν με τις επιστολές ημερ. 14.10.2010 καταστεί υπόλογες ως οι πρωτοφειλέτριες να πληρώσουν προς την Τράπεζα τα χρεωστικά υπόλοιπα των λογαριασμών. Είχε και η Pontyrossa καταστεί υπόλογη ως πρωτοφειλέτρια, παρά το γεγονός ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι παρέλαβε την επιστολή τερματισμού που ετοιμάστηκε αναφορικά με το δάνειο της. Περαιτέρω είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι σε σχέση με το δάνειο της Dispol ο Ιωάννης και η Βικτώρια είχαν με τις προς αυτούς επιστολές ημερ. 14.10.2010 καταστεί υπόλογοι να πληρώσουν το χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού της Dispol. Περαιτέρω, σε σχέση με το δάνειο της Mozelo ο Ιωάννης, η Βικτώρια και η Toxeli είχαν με τις προς αυτούς επιστολές ημερ. 14.10.2010 καταστεί υπόλογοι να πληρώσουν το χρεωστικό υπόλοιπο της Mozelo. Σε σχέση με το δάνειο της Pontyrossa είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο Ιωάννης δεν είχε καταστεί υπόλογος να πληρώσει το χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού του δανείου της, γιατί δεν αποδείχθηκε ότι υπήρξε απαίτηση πληρωμής από αυτόν ως εγγυητή. Επομένως η Τράπεζα νομιμοποιείτο στην καταχώρηση των αγωγών 2192/2011 και 2194/2011 και στη διεκδίκηση των χρεωστικών υπολοίπων από τους εγγυητές. Αντίθετα, στην 2193/2011 η αξίωση εναντίον του Ιωάννη ήταν πρόωρη. Ζ. Το Χρεωστικό Υπόλοιπο Έχει παρουσιαστεί πιστοποιητικό υπογραμμένο από τον Αδάμου ως τον αρμόδιο λειτουργό της Τράπεζας για τη λειτουργία και τήρηση του αρχείου λογαριασμών (Τεκμ.10). Αναφέρεται σε αυτό ότι οι καταστάσεις λογαριασμού που είχαν παρουσιαστεί, δηλαδή των λογαριασμών δανείων της Dispol, της Pontyrossa και της Mozelo (Τεκμ.8, 16 και 37) αποτελούν μέρος του αρχείου της Τράπεζας. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι σε σχέση με τα Τεκμ.8, 16 και 37 ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 35
(3)του περί Απόδειξης Νόμου και αυτές αποτελούν μέρος του αρχείου της επιχείρησης της Τράπεζας. Το ίδιο και οι αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμών Τεκμ. 39, 40 και 41. Επομένως, σύμφωνα με το άρθρο 35
(2), συνιστούν αποδεικτικά στοιχεία των καταχωρήσεων που εμπεριέχουν η αξία των οποίων αποτιμάται από το Δικαστήριο. Οι Εναγόμενοι δεν αμφισβήτησαν οποιαδήποτε καταχώριση στις καταστάσεις των επίδικων λογαριασμών δανείων. Δεν ισχυρίστηκαν ότι δεν έγιναν οι αναλήψεις ή οι μεταφορές ή οι πληρωμές των ποσών που αναφέρονται στις καταστάσεις λογαριασμών ή ότι υπήρξαν και άλλες καταθέσεις ή οποιαδήποτε άλλα ποσά που θα έπρεπε να πιστωθούν σε οποιοδήποτε από τους επίδικους λογαριασμούς (βλ. Παναγιώτης Ζερβός ν Hellenic Bank Public Company Ltd
(2013)1Γ Α.Α.Δ. 2357). Η μόνη αμφισβήτηση της υπεράσπισης αφορούσε στον τόκο. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι καταστάσεις λογαριασμών παρουσιάζουν τις πραγματικές δοσοληψίες που έγιναν στους λογαριασμούς. Η. Ο Τόκος Οι χρεώσεις των τόκων στους λογαριασμούς πρέπει να είναι απότοκο των όρων των σχετικών συμφωνιών (βλ. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν Λάμπρος Χαριλάου Λτδ κ.ά.
(2009)1 (Α) Α.Α.Δ. 479 και Θεοδώρου ν Hellenic Bank Ltd
(2012)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2059). Η Συμφωνία Δανείου της Dispol ημερ. 21.2.2008 (Τεκμ.5) προνοούσε στον όρο 3.03 ποσοστό 2,75% πλέον το Euribor όπως θα ανακοινώνετο από τους Reuters στην ιστοσελίδα EURIBOR O1 δύο ημέρες πριν την κάθε σχετική περίοδο. Ο τόκος θα κεφαλαιοποιείτο δύο φορές ετησίως. Πανομοιότυπη ήταν η Συμφωνία Δανείου της Mozelο ημερ. 22.2.2008 (Τεκμ.22). Η Συμφωνία δανείου της Pontyrossa ημερ. 1.7.2008 (Τεκμ.15) προνοούσε στον όρο 3 και 2 κυμαινόμενο επιτόκιο που θα συνίστατο στο Euribor τριών μηνών προσαυξημένο με περιθώριο 2,5%. Και στις τρεις συμφωνίες προνοείτο επιτόκιο υπερημερίας 5%. Στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν Γιώργος Οικονόμου ECLI:CY:AD:2014:A786, Π.Ε.335/2009, ημερ. 17.10.2014, σε σχέση με το περιεχόμενο κατάστασης λογαριασμού που έγινε αποδεκτή δυνάμει των προνοιών του άρθρου 22 του περί Απόδειξης Νόμου αναφέρθηκε ότι: «Ο εφεσίβλητος στην υπεράσπισή του, πέραν της γενικής άρνησης ως προς το οφειλόμενο ποσό, δεν αμφισβήτησε συγκεκριμένες χρεώσεις του εν λόγω λογαριασμού. Με αυτά τα δεδομένα, θεωρούμε ότι δεν ήταν επιτρεπτό για το Δικαστήριο να υπεισέλθει σε λεπτομερή έλεγχο της απαίτησης και να προβεί σε λογιστικούς και μαθηματικούς υπολογισμούς ως προς το οφειλόμενο υπόλοιπο, ενώ ουδεμία καταχώρηση του Τεκμηρίου 21 είχε αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση και ουδεμία αντεξέταση έγινε στη ΜΕ1 επί του περιεχομένου του εν λόγω Τεκμηρίου.» Δεν είναι ανάλογο το ζήτημα που εδώ εγείρεται και το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει κατά πόσο κάποια ανάληψη έγινε ή κάποια πίστωση ορθά καταχωρίστηκε. Ούτε θα εξετάσει κατά πόσο συγκεκριμένος τόκος επιβλήθηκε. Αυτό είναι γεγονός. Το ζήτημα είναι κατά πόσο δικαιωματικά επιβλήθηκε Στην προκειμένη περίπτωση προκύπτει ότι χρεώθηκαν τόκοι πέραν των όσων μαρτυρήθηκε ότι η Τράπεζα δικαιούτο να χρεώσει και το ζήτημα προβλήθηκε επιτακτικά από την υπεράσπιση κατά την αντεξέταση των μαρτύρων της Τράπεζας. Η μη τεκμηρίωση των τόκων που η Τράπεζα έχει χρεώσει προκύπτει από το γεγονός ότι δεν έχει προσφερθεί καμία μαρτυρία ποιο ήταν το Euribor τριών μηνών, ούτε ποιο ήταν το Euribor που ανακοινώνετο από τους Reuters στην ιστοσελίδα EURIBOR O1, για οποιαδήποτε σχετική περίοδο. Το μόνο στοιχείο που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου είναι σε κάθε συμφωνία το σχετικό περιθώριο. Οι περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμοι του 1999 έως 2015 προνοούν ότι (άρθρο 3): «(1α) Η επιβολή επιτοκίου υπερημερίας πέραν των δύο εκατοστιαίων μονάδων απαγορεύεται: Νοείται ότι, από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2014, το επιτόκιο υπερημερίας δεν δύναται να υπερβαίνει τις δύο εκατοστιαίες μονάδες. (1β) Σε περίπτωση σύμβασης πιστωτικής διευκόλυνσης, η οποία ήταν σε ισχύ ή τερματίστηκε κατά ή πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2015, η επιβολή αυξημένου τόκου από την υπερημερία επί καθυστερημένης δόσης ή σε οποιοδήποτε ποσό καθυστέρησης ή υπέρβασης ορίου οποιασδήποτε άλλης μορφής σύμβασης πιστωτικής διευκόλυνσης, δημιουργεί μαχητό τεκμήριο για το πιστωτικό ίδρυμα, το οποίο έχει το βάρος αποδείξεως ότι ο επιβληθείς τόκος υπερημερίας αντιπροσωπεύει την πραγματική του ζημιά.» Το εδάφιο (1α) δεν ισχύει για την επίδικη περίπτωση όπου οι συμβάσεις τερματίστηκαν την 14.10.
  1. Ισχύει το εδάφιο (1β). Δεν απαγορεύεται η επιβολή επιτοκίου υπερημερίας πέραν του 2%, αλλά στην έκταση που το επιβληθέν επιτόκιο υπερημερίας ξεπερνά το 2% υπάρχει αποδεικτικό τεκμήριο ότι αυτό είναι αδικαιολόγητο. Το τεκμήριο είναι μαχητό, δηλαδή, όπως επεξηγείται, το πιστωτικό ίδρυμα μπορεί με μαρτυρία να αποδείξει ότι ο επιβληθείς τόκος στη βάση επιτοκίου υπερημερίας μεγαλύτερου του 2% αντιπροσωπεύει την πραγματική του ζημιά. Σε τέτοια περίπτωση το τεκμήριο ανατρέπεται και το ίδρυμα δικαιούται στον τόκο που επέβαλε στη βάση επιτοκίου υπερημερίας που ξεπερνά το 2%. Πέραν τούτου, είτε όταν εφαρμόζεται το εδάφιο (1β) είτε όταν εφαρμόζεται το εδάφιο (1α) η επιβολή τόκου στη βάση επιτοκίου υπερημερίας 2% δεν είναι δικαιωματική. Δεν υφίσταται κανένα αποδεικτικό τεκμήριο, όμως το πιστωτικό ίδρυμα εξακολουθεί να έχει το βάρος να αποδείξει ότι το επιτόκιο υπερημερίας που επέβαλε αντιπροσωπεύει την πραγματική του ζημιά. Στην Ιωαννίδης κ.α. ν. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A484, Π.Ε. 1/2010, ημερ. 8.7.2014 επιδικάστηκε τόκος υπερημερίας προς 3% γιατί το συγκεκριμένο ποσοστό προνοείτο στη σχετική συμφωνία. Το Δικαστήριο αποδέχεται ότι η Τράπεζα δικαιούται σε τόκο υπερημερίας 2% αφού η επιβολή ψηλότερου τόκου υπερημερίας προνοοείτο στις επίδικες συμφωνίες. Είναι η θέση του δικηγόρου υπεράσπισης ότι ο τόκος που μπορεί να επιδικαστεί είναι νόμιμος τόκος από την ημέρα καταχώρισης της αγωγής ή με το επιτόκιο που αναγράφεται στην κάθε συμφωνία πλέον 2% επιτόκιο υπερημερίας δυνάμει του άρθρου 3 του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμου του
  2. Προκύπτει ότι σε σχέση με το δάνειο των €2.050.000 της Dispol που εκταμιεύθηκε την 2.5.2008 η Τράπεζα δικαιούται τόκο 2,75% από 2.5.2008 μέχρι 13.10.2010 και 4,75% από 14.10.2010 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως, την 30.6 και 31.12 εκάστου έτους. Προκύπτει ότι σε σχέση με το δάνειο των €3.100.000 της Pontyrossa που εκταμιεύθηκε την 1.7.2008 η Τράπεζα δικαιούται τόκο 2,5% από 1.7.2008 μέχρι 13.10.2010 και 4,5% από 14.10.2010 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως, την 30.6 και 31.12 εκάστου έτους. Προκύπτει ότι σε σχέση με το δάνειο των €8.250.000 της Mozelo που εκταμιεύθηκε την 26.2.2008 η Τράπεζα δικαιούται τόκο 2,75% από 26.2.2008 μέχρι 13.10.2010 και 4,75% από 14.10.2010 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως, την 30.6 και 31.12 εκάστου έτους. Από όλα τα ποσά θα πρέπει να αφαιρεθούν τα ποσά που κατατέθηκαν στους λογαριασμούς σε διάφορες ημερομηνίες. Δεν είναι δυνατό να γίνουν οι υπολογισμοί των τόκων έτσι όλα τα ποσά θα αφαιρεθούν από το αρχικό ποσό ως εάν η πληρωμή τους να είχε γίνει ταυτόχρονα με την εκταμίευση του δανείου. Αυτό αποβαίνει σε βάρος της Τράπεζας που ευθύνεται γιατί δεδομένων των ελλείψεων στη μαρτυρία της δεν παρουσίασε αναδομημένους λογαριασμούς που να καλύπτουν το ενδεχόμενο. Στο λογαριασμό δανείου της Dispol πιστώθηκαν κατά καιρούς διάφορα ποσά που συμποσούνται σε €254.547,
  3. Αυτά εφόσον αφαιρεθούν από το ποσό του δανείου, καταλήγει υπόλοιπο €1.795.452,
  4. Στο λογαριασμό δανείου της Pontyrossaπιστώθηκαν κατά καιρούς διάφορα ποσά που συμποσούνται σε €346.355,
  5. Αυτά εφόσον αφαιρεθούν από το ποσό του δανείου, καταλήγει υπόλοιπο €2.753.644,
  6. Στο λογαριασμό δανείου της Mozelo πιστώθηκαν κατά καιρούς διάφορα ποσά που συμποσούνται σε €1.652.772,
  7. Αυτά εφόσον αφαιρεθούν από το ποσό του δανείου, καταλήγει υπόλοιπο €6.597.227,
  8. Θ. Η κατάληξη Ως εκ των ανωτέρω: Στην αγωγή 2192/2011 εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα για το ποσό των €1.795.452,70 με τόκο προς 2,75% από 2.5.2008 μέχρι 13.10.2010 και 4,75% από 14.10.2010 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως, την 30.6 και 31.12 εκάστου έτους. Στην αγωγή 2193/2011 η αξίωση εναντίον του Εναγόμενου 2 απορρίπτεται. Στην αγωγή 2194/2011 εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα για το ποσό των €6.597.227,24 με τόκο προς 2,75% από 26.2.2008 μέχρι 13.10.2010 και 4,75% από 14.10.2010 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως, την 30.6 και 31.12 εκάστου έτους. Η αξίωση εναντίον της Εναγόμενης 4 απορρίπτεται. Στις αγωγής 2192/2011 και 2194/2011 επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Στην αγωγή 2193/2011 επιδικάζονται έξοδα, μειωμένα στο 1/3, υπέρ του Εναγόμενου 2 και εναντίον της Ενάγουσας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Στην αγωγή 2194/2011 επιδικάζονται έξοδα, μειωμένα στο 1/3, υπέρ της Εναγόμενης 4 και εναντίον της Ενάγουσας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι ο πιο πάνω επιδικασμός εξόδων είναι ο ορθός και δίκαιος λαμβάνοντας υπόψη το εύρος των πτυχών όπου η Ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει την υπόθεσή της σε σχέση με το σύνολο των επιδίκων θεμάτων, αλλά και το γεγονός ότι όλοι οι Εναγόμενοι εκπροσωπούνταν στη διαδικασία από τους ίδιους δικηγόρους υπεράσπισης. (Υπ.) ............... Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil/Other Action/Final Αναφορά: Δάνειο Τράπεζας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.