Δημήτρης Γρηγορίου ν. Χρίστος Χριστοφή κ.α., Αρ. Αγωγής: 281/2005, 20/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A29 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 281/2005 Μεταξύ: Δημήτρης Γρηγορίου Ενάγοντας -και-
- Χρίστος Χριστοφή
- Τασούλλα Χριστοφή Εναγομένων Αίτηση ημερ. 21.12.16 για παράταση του χρόνου καταχώρισης έφεσης 20 Φεβρουαρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για ενάγοντα - αιτητή: κ. Στ. Μαυρομάτη (ο κ.Γ. Νικολάου για ν΄ ακούσει απόφαση) Για εναγόμενο 1 - καθ΄ου η αίτηση: κα Μ. Ραφαήλ (η κα Δ.Ζανέττου για ν΄ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
- Με την παρούσα αίτηση ο ενάγοντας - αιτητής επιζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παρατείνεται ο χρόνος καταχώρισης έφεσης για περίοδο 7 ημερών από την έκδοση του διατάγματος σε σχέση με την απόφαση του Δικαστηρίου που εκδόθηκε στις 31.10.
- Η αίτηση βασίζεται στην Δ.35 θ.2, Δ.48 θ.1-4, 8
(1)qq και στην Δ.57 θ.
- Στην ένορκη δήλωση της κας Γ. Πάτσαλου, δικηγόρου, που συνοδεύει την αίτηση αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι την 31.10.16 εκδόθηκε απόφαση στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής και την επόμενη μέρα προσπάθησαν να επικοινωνήσουν με τον ενάγοντα σε σταθερό τηλέφωνο, για να τον ενημερώσουν σχετικά και να τους εξουσιοδοτήσει να προβούν στην καταχώριση έφεσης εφόσον το επιθυμούσε. Παρά τις προσπάθειες του δικηγόρου του να μιλήσει με αυτόν δεν κατέστη δυνατό και έτσι του απέστειλε επιστολές ημερ. 4.11.16 και 18.11.16 (βλ.Τεκμ.1) ενημερώνοντας τον σχετικά. Στις 20.12.16 ο ενάγοντας επικοινώνησε με το γραφείο τους και τότε του γνωστοποιήθηκε ότι εκδόθηκε η πιο πάνω απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή του. Ο ενάγοντας απουσίαζε από την Κύπρο τις τρεις βδομάδες του Νοεμβρίου και η διεύθυνση που απέστειλαν τις επιστολές ήταν λανθασμένη και έτσι δεν τις παρέλαβε. Ένεκα της απουσίας του στο εξωτερικό, η μεταξύ τους επικοινωνία ήταν αδύνατη με αποτέλεσμα στις 12.12.16 να εκπνεύσει η ημερομηνία καταχώρισης της έφεσης. Όταν ενημερώθηκε για την πιο πάνω απόφαση και αφού έλαβε σχετική νομική συμβουλή από τους δύο δικηγόρους του, τους εξουσιοδότησε να καταχωρίσουν έφεση.
- Ο εναγόμενος - καθ΄ου η αίτηση φέρει ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και ειδικότερα προβάλει μεταξύ άλλων: (α) ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης επιβάλει την απόρριψη της αίτησης (β) τα δικαιώματα του καθ΄ου η αίτηση θα επηρεαστούν δυσμενώς από τη συνέχιση της εκκρεμοδικίας η οποία άρχισε με την καταχώριση της αγωγής τον Ιανουάριο του 2005 και (γ) δεν υφίστανται λόγοι που να επιτρέπουν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Λίγα λόγια για το ιστορικό της υπόθεσης είναι χρήσιμα. Στις 26.1.2005 καταχωρήθηκε κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο και σε μεταγενέστερο στάδιο η απαίτηση εναντίον της εναγόμενης 2 αποσύρθηκε. Κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας στις 25.11.2009 εξέδωσε απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου 1 για το ποσό €204.466,66 πλέον τόκους και έξοδα. Στις 30.12.2009 υποβλήθηκε αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρισης έφεσης από μέρους του εναγόμενου 1 και στη συνέχεια εκ συμφώνου εκδόθηκε διάταγμα παράτασης του χρόνου καταχώρισης της έφεσης. Το Ανώτατο Δικαστήριο στα πλαίσια της πιο πάνω έφεσης με απόφαση του ημερ. 13.10.2015 παραμέρισε την πρωτόδικη απόφαση στην ολότητα της και διέταξε την επανεκδίκαση της αγωγής από άλλο Δικαστή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας πράγμα το οποίο έγινε. Μετά από ακροαματική διαδικασία, στις 31.10.2016 εκδόθηκε απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή και επιδικάστηκαν έξοδα υπέρ του εναγομένου και εναντίον του ενάγοντα. Μετά τη λήξη της προθεσμίας καταχώρισης της έφεσης καταχωρήθηκε στις 21.12.2016 η παρούσα αίτηση. 5.1 Οι προθεσμίες και οι χρόνοι που ορίζονται από τους θεσμούς για τη λήψη δικονομικών μέτρων οριοθετούν το πλαίσιο για την καλή απονομή της δικαιοσύνης. Η τήρηση τους εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Αποκλειστικός οδηγός για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης είναι τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Για να γίνει δεκτό αίτημα για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης οι λόγοι της καθυστέρησης πρέπει να εξηγούνται και να αντισταθμίζουν ουσιαστικά τις δυσμενείς επιπτώσεις στα συμφέροντα του αντιδίκου και στο θεσμικό πλαίσιο απονομής της δικαιοσύνης. Όσο μικρότερο είναι το χρονικό διάστημα που διαρρέει μεταξύ της εκπνοής της προθεσμίας και της κίνησης του μηχανισμού για παράταση ανάλογα μεγαλύτερη είναι και η πιθανότητα αποδοχής του αιτήματος (βλ. Χόππης ν Παναγή
(1993)1 ΑΑΔ 140). 5.2 Στην δε πρόσφατη υπόθεση Μιχαλάκη Αλεξάνδρου ν Λευτέρη Ελευθερίου, ECLI:CY:AD:2016:B31, Πολ.Έφ. αρ. 113/2015/ημερ. 25.1.2016, το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθέτησε τα όσα αναφέρθησαν στην υπόθεση De Luxe Terrazo Tiles & Marbles Ltd v Εργοληπτική Εταιρεία «ΝΕΜΕΣΙΣ»
(1989)1 ΑΑΔ 658 και First Ukranian Development Ltd, Πολ. Αίτηση Αρ. 214/13 ημερ. 15.10.14 επισημαίνοντας τα ακόλουθα: «Η παράταση της προθεσμίας χωρίς αποχρώντα λόγο αποτελεί αυθαίρετη παραβίαση των σχετικών Κανόνων που καθορίζουν τις προθεσμίες και είναι ασυμβίβαστη με την άσκηση από τα Δικαστήρια της σχετικής διακριτικής τους εξουσίας κατά τρόπο δικαστικό. Οι πιο πάνω αρχές έχουν καθιερωθεί σε σειρά αποφάσεων συμπεριλαμβανομένων των: Ανδρέα Π. Λοϊζου ν Παναγιώτη Κοντεάτη
(1968)1 ΑΑΔ 291,2) Πολιτική Έφεση Αρ. 7742, και 3) Αίτηση στην Πολτική Έφεση 7026. Στις Αγγλικές αποφάσεις Craig v Phillips {1877} 7ClVD249, και McC (RD) v McC (JA) and Another {1971} 2 All ER 1097, τονίστηκε ότι ο διάδικος που αιτείται χαλάρωση των προνοιών των Δικαστικών Κανόνων που αφορούν χρονικές προθεσμίες πρέπει να επιδείξει μεγάλη επιμέλεια και όχι αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης του. ... Η νομολογία αποκαλύπτει ότι και σφάλμα του δικηγόρου, ακόμα και όταν αυτό οφείλεται σε αμέλεια, μπορεί να θεμελιώσει λόγο για την παράταση του χρόνου νοουμένου ότι το επιβάλλουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. {Βλ. The Turkish Co Operative Carob Marketing Society Ltd v. Lutfi Kiamil & Another,
(1973)1 CLR 1. Erini Costa HadjiMichael v Maria Karamichael and two Others
(1967)1 CLR 61, Αδελφοί Ιακώβου (Κατασκευαί) Λτδ ν Χ»Νικόλα
(1990)1 ΑΑΔ 470, Σολιάτης & Συνεργάται ν Α. Χριστοδουλίδη
(1990)1 ΑΑΔ 1162 και Πεύκος Γεωργιάδης ν Δημοκρατίας (Προσφ. Αρ. 547/90, ημερ. 30/4/92}. Αποκλειστικός οδηγός για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης είναι τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Οι προθεσμίες που τίθενται από τους Θεσμούς για τη λήψη δικονομικών μέτρων οριοθετούν το πλαίσιο για την καλή απονομή της δικαιοσύνης. Για να γίνει δεκτό αίτημα για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης οι λόγοι της καθυστέρησης πρέπει να εξηγούνται και να αντισταθμίζουν ουσιαστικά τις δυσμενείς επιπτώσεις στα συμφέροντα του αντιδίκου και στο θεσμικό πλαίσιο απονομής της δικαιοσύνης. . Όσο μικρότερο είναι το χρονικό διάστημα που διαρρέει μεταξύ της εκπνοής της προθεσμίας και της κίνησης του μηχανισμού για παράταση ανάλογα μεγαλύτερη είναι και η πιθανότητα αποδοχής του αιτήματος. . Η προθεσμία που τίθεται από τη Δ.35 θ.2 για την άσκηση έφεσης είναι συνυφασμένη με την τελεσιδικία και τις αρχές της δικαιοσύνης που ταυτίζονται με αυτή. Μετά την εκπνοή της προθεσμίας για την άσκηση έφεσης ο επιτυχών διάδικος μπορεί με βεβαιότητα να προσβλέπει στην άσκηση των δικαιωμάτων που του αναγνωρίζονται με τη δικαστική απόφαση και το δημόσιο στην τελεσφόρηση των μηχανισμών της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης είναι έννοια σύνθετη και πολυδιάστατη, συνυφασμένη με το σύνολο των αρχών του δικαίου και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Όσο μικρότερο είναι το χρονικό διάστημα που διαρρέει μεταξύ της εκπνοής της προθεσμίας και της κίνησης του μηχανισμού για παράταση ανάλογα μεγαλύτερη είναι και η πιθανότητα αποδοχής του αιτήματος.» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου). 5.3 Στην υπόθεση Αλεξάνδρου ν Λευτέρη Ελευθερίου, ανωτέρω, η αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρισης έφεσης καταχωρίστηκε 3 ημέρες μετά την εκπνοή της προθεσμίας καταχώρισης της έφεσης. Ήταν η θέση του αιτητή ότι είχε ετοιμάσει την έφεση και είχε τοποθετήσει σε άλλη υπόθεση το έγγραφο διορισμού δικηγόρου. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση ανέφερε ότι ο αιτητής απέτυχε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι η αιτούμενη παράταση ήταν αντικειμενικά δικαιολογημένη υπό τις ειδικές περιστάσεις της υπό κρίση περίπτωσης και περαιτέρω επισήμανε ότι η διακριτική ευχέρεια για αποδοχή αιτημάτων της εξεταζόμενης φύσης θα πρέπει να ασκείται με φειδώ και σε εξαιρετικές μόνο περιπτώσεις ώστε να μη πλήττεται η αρχή της τελεσιδικίας. 6. Όπως αναφέρεται πιο πάνω η αντιδικία των διαδίκων άρχισε στις 26.1.2005 με την καταχώριση του κλητηρίου εντάλματος. Απόφαση εκδόθηκε στις 25.11.2009 και στις 13.10.2015 παραμερίστηκε η πιο πάνω απόφαση στην ολότητα της και διατάχθηκε η επανεκδίκαση της. Μετά από ακροαματική διαδικασία εκδόθηκε απόφαση στις 31.10.2016 και 9 ημέρες μετά τη λήξη της προθεσμίας καταχώρισης της έφεσης καταχωρήθηκε η επίδικη αίτηση με την οποία ζητείται η παράταση της προθεσμίας καταχώρισης της έφεσης για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω. Στην προκείμενη περίπτωση κάτω από τα περιστατικά της υπόθεσης όπως με λεπτομέρεια εκτίθενται πιο πάνω και καθοδηγούμενος από τις αρχές της νομολογίας επί του ζητήματος, κρίνω ότι ο αιτητής απέτυχε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι η αιτούμενη παράταση είναι αντικειμενικά δικαιολογημένη υπό τις περιστάσεις και δεν εμπίπτει στις εξαιρετικές εκείνες περιπτώσεις όπου δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. 7. Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του καθ΄ου η αίτηση και εναντίον του αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): ........ Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο