ROYAL RIS RESTAURANT LTD ν. ΔΗΜΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ, Αρ. Αγωγής: 675/2017, 25/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A133 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. ΘΩΜΑ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 675/2017 Μεταξύ: ROYAL RIS RESTAURANT LTD Εναγόντων -και- ΔΗΜΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Εναγόμενων -------- Αίτηση ημερομηνίας 22/5/2017 Ημερομηνία: 25 Σεπτεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους ενάγοντες/Αιτητές: Ο κ. Ν. Δαμιανού. Για τους εναγόμενους/καθ΄ων η αίτηση: Ο κ. Α. Ποιητής (για να ακούσει απόφαση ο κ. Γ. Λουκαϊδης) -------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες/αιτητές, κατόπιν μονομερούς αιτήσεώς τους, εξασφάλισαν προσωρινό διάταγμα με το οποίο απαγορεύετο στους εναγόμενους από του να εισέρχονται καθ΄ οιονδήποτε χρόνο στον πλακόστρωτο χώρο εμβαδού 135 τ.μ. επί του παραλιακού χώρου της Λεωφόρου Αθηνών παρά τη γωνία με την οδό Ευανθίας Πιερίδου, όπως καθορίζεται στο εγκεκριμένο χωροταξικό σχέδιο της Πολεοδομικής Άδειας 5/13 ή και στις έγγραφες συμφωνίες των διαδίκων ημερομηνίας 5/2/2016 και 7/7/2016 ή να επεμβαίνουν στη λειτουργία ή εργασίες του εστιατορίου/Bar της επιχείρησης των εναγόντων στον εν λόγω χώρο. Τους απαγορεύετο, επίσης, από του να μετακινήσουν ή απομακρύνουν ή αφαιρέσουν ή καταστρέψουν τα αντικείμενα, εξοπλισμό ή εγκαταστάσεις του εστιατορίου/Bar που βρίσκονται στον ως άνω περιγραφόμενο πλακόστρωτο χώρο. Η αίτησή τους υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Μαρίας Ραχήλ Σεραφείμ Μιχαήλ, η οποία είναι η μία εκ των δύο διευθυντών τους. Σ΄ αυτήν αναφέρονται τα ακόλουθα: Οι ενάγοντες είναι οι διαχειριστές του εστιατορίου με την επωνυμία ROYAL RIS RESTAURANT, το οποίο στεγάζεται σε τμήμα του αρχοντικού του Κληροδοτήματος Ευανθία Πιερίδη, που βρίσκεται στη γωνία της οδού Ευανθίας Πιερίδη και Λεωφόρου Αθηνών στο παραλιακό μέτωπο των «Φοινικούδων» στη Λάρνακα (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως «το εστιατόριο»). Αρχικά, το εστιατόριο λειτούργησαν οι γονείς της κατά το 1978, στη συνέχεια λειτουργούσε μέσω της εταιρείας Royal Ris Ltd και τα τελευταία χρόνια μέσω των εναγόντων. Οι ενάγοντες ήταν και εξακολουθούν να είναι κάτοχοι και αποκλειστικοί χρήστες πλακόστρωτου χώρου εμβαδού 135 τ.μ. επί του παραλιακού μετώπου της Λεωφόρου Αθηνών με τη γωνία της οδού Ευανθίας Πιερίδη, όπως αυτός καθορίζεται στο εγκεκριμένο χωροταξικό σχέδιο της πολεοδομικής άδειας υπ΄ αριθμό 5/
- Τόσο οι ενάγοντες, όσο και οι προκάτοχοί τους, είχαν το δικαίωμα να κατέχουν πλακόστρωτο χώρο επί του παραλιακού μετώπου λόγω της πρόσοψης που είχε το ενοικιαζόμενο υποστατικό τους στη Λεωφόρο Αθηνών. Πρωτίστως, όμως, αντλούσαν δικαιώματα και από ένα δεύτερο κριτήριο πολιτικής ή/και αρχής που εφάρμοζε το Δημοτικό Συμβούλιο από το 1994, δηλαδή το ότι ήταν κάτοχοι καλυμμένου χώρου πριν την εκτέλεση του έργου ανάπλασης της παραλίας, κάτι το οποίο τους έδινε το δικαίωμα στην κατανομή του εξωτερικού πλακόστρωτου χώρου, στη βάση των αρχών που έθεσε ο Δήμος Λάρνακας. Κατά το 1994 ο εναγόμενος Δήμος καθόρισε τους χώρους επί του πλακόστρωτου χωροταξικά και τοποθέτησε τους νόμιμους προκάτοχους των εναγόντων στη γωνία των οδών Ευανθίας Πιερίδη και Λεωφόρου Αθηνών, όχι μπροστά από την είσοδο του εστιατορίου τους. Η διαχειριστική επιτροπή ενέκρινε τότε την παραχώρηση 140 τ.μ. στο εστιατόριο. Οι νόμιμοι προκάτοχοι των εναγόντων προσέβαλαν δικαστικά την ως άνω τοποθέτηση, ενόψει του ότι δεν ήταν στο ίδιο σημείο χωροταξικά, με το σημείο που βρισκόταν πριν την κατεδάφιση, περαιτέρω δε ενόψει του ότι προκαλούσε δυσκολίες στην ομαλή λειτουργία του εστιατορίου. Παρά το ότι εκκρεμούσε η ως άνω δικαστική διαδικασία, κατά το έτος 1996 οι προκάτοχοι των εναγόντων υποχρεώθηκαν να αλλάξουν το επιχειρησιακό τους πλάνο, μετατρέποντας τον παραχωρηθέντα χώρο επί του πλακόστρωτου σε εστιατόριο/μπαρ με την επωνυμία «MARGARITA». Το ρηθέν εστιατόριο/μπαρ λειτουργεί μέχρι και σήμερα στον πλακόστρωτο χώρο, τον οποίο κατέχουν οι ενάγοντες. Με την αλλαγή αυτή οι προκάτοχοι των εναγόντων ανέκτησαν τη φήμη και πελατεία τους, επαναφέροντάς την στα επίπεδα που απολάμβανε το εστιατόριο πριν την αναμόρφωση του παραλιακού μετώπου. Κατά το 1999 οι εναγόμενοι ενημέρωσαν την προκάτοχο των εναγόντων ότι θα τη μετακινούσαν σε άλλο σημείο του πλακόστρωτου χώρου. Οι προκάτοχοί τους προσέφυγαν στο Δικαστήριο, καταχωρώντας την αγωγή υπ΄ αριθμό 2429/
- Όταν το 2005 οι εναγόμενοι εξασφάλισαν την απόφαση του Δικαστηρίου στην έφεση που ασκήθηκε από την προκάτοχο των εναγόντων, διαφάνηκε ότι δεν μπορούσε να υλοποιηθεί η μετακίνηση στον άλλο χώρο για το λόγο ότι οι ανταγωνιστές της εταιρείας ROYAL RIS LTD δεν ήταν πρόθυμοι να της παραδώσουν το χώρο και να μετακινηθούν στο χώρο που κατείχε η προκάτοχος των εναγόντων. Κατόπιν αυτού, το 2006, μετά από συναντήσεις του τότε Δημάρχου Λάρνακας και του Δημοτικού Συμβουλίου με τους ενδιαφερόμενους αποφασίστηκε όπως το εστιατόριο/μπαρ που λειτουργούσαν οι προκάτοχοι των εναγόντων παραμείνει στο χώρο που κατείχε μέχρι τότε ως οριστική λύση για να σταματήσει η όποια διένεξη μεταξύ των ενδιαφερομένων μερών. Κατά το 2014, οι ενάγοντες, οι οποίοι διαδέχθηκαν την εταιρεία ROYAL RIS LTD στην εκμετάλλευση του εστιατορίου καθώς και του εστιατορίου/μπαρ, υπέγραψαν ενοικιαστήριο έγγραφο με το Κληροδότημα «Ευανθίας Πιερίδου». Ας σημειωθεί ότι οι ιδιοκτήτες του αρχοντικού αποφάσισαν να προχωρήσουν στην αναπαλαίωσή του, που έχει το χαρακτήρα του αρχαίου, βάσει του σχετικού νόμου. Ο πλακόστρωτος χώρος που κατείχαν και κατέχουν οι ενάγοντες καταγράφεται ως μέρος της πολεοδομικής άδειας αρ. 5/13 την οποία εξασφάλισαν οι ιδιοκτήτες του αρχοντικού από τους εναγόμενους, καθορίζοντας και τη χρήση του στο συνημμένο χωροταξικό σχέδιο ως πλακόστρωτος χώρος 135 τ.μ. στο εστιατόριο των εναγόντων. Την περίοδο 2014 - 2016 οι ενάγοντες υπέγραψαν με τους εναγόμενους συμφωνίες άδειας χρήσης του επίδικου πλακόστρωτου χώρου. Παρά το ότι οι ενάγοντες δεν θα είχαν την κατοχή ούτε του χώρου εντός του αρχοντικού, ούτε του επίδικου πλακόστρωτου χώρου, ενόψει των έργων που εκτελούνταν, οι εναγόμενοι απαίτησαν από τους ενάγοντες να πληρώνουν και προπληρώνουν τα δικαιώματα ή το μίσθωμα για την άδεια χρήσης. Το 2016 οι εναγόμενοι εισέπραξαν από τους ενάγοντες διάφορα ποσά για την άδεια χρήσης του 2015 και του 2016, ενώ ακόμα στο χώρο εξακολουθούσε να βρίσκεται εργοτάξιο και να εκτελούνται εργασίες. Ο χώρος εντός του αρχοντικού παραδόθηκε στους ενάγοντες από τους ιδιοκτήτες του το πρώτο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου του 2016 με την επαναηλεκτροδότησή του. Οι ενάγοντες, για να περιορίσουν τη ζημιά τους, λειτούργησαν δοκιμαστικά από τις αρχές Αυγούστου του 2016 μέχρι τα μέσα Φθινοπώρου του ιδίου έτους, χρησιμοποιώντας αρχικά τον επίδικο πλακόστρωτο χώρο. Οι ενάγοντες συνέχισαν να κατέχουν τον επίδικο πλακόστρωτο χώρο, εν γνώσει των εναγομένων, για την περίοδο μετά την 31/12/
- Όπως γνωρίζει προσωπικά, οι διάφορες αρχές ή τμήματα που εμπλέκονται στην ανανέωση/έκδοση των ετήσιων αδειών λειτουργίας του εστιατορίου/μπαρ, εκλάμβαναν ως μέρος της επιχείρησης των εναγόντων και τον επίδικο πλακόστρωτο χώρο. Στις 9/1/2017 εκδόθηκε η άδεια λειτουργίας του Κ.Ο.Τ. με ισχύ μέχρι 31/12/
- Στις 19/1/2017 επιθεωρήθηκε το υποστατικό, περιλαμβανομένου και του επίδικου πλακόστρωτου χώρου, από την Πυροσβεστική Υπηρεσία για σκοπούς πυροπροστασίας και εγκρίθηκε. Στις 13/1/2017, κατόπιν επιθεώρησης της ηλεκτρικής εγκατάστασης του υποστατικού, περιλαμβανομένης και της ηλεκτρικής εγκατάστασης που υπάρχει στον επίδικο πλακόστρωτο χώρο, εκδόθηκε από το γραφείο του Επαρχιακού Μηχανικού του Τμήματος Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών Αμμοχώστου - Λάρνακας το σχετικό πιστοποιητικό. Μετά από επιστολή των εναγομένων ημερομηνίας 29/3/2017 για έκδοση της αδείας πώλησης οινοπνευματωδών ποτών, οι ενάγοντες κατέβαλαν τα τέλη και εξασφάλισαν τη σχετική άδεια ημερομηνίας 3/4/2017 με ισχύ μέχρι 12/3/2018 η οποία επιτρέπει την πώληση οινοπνευματωδών ποτών εντός και εκτός υποστατικού. Πέραν των πιο πάνω, το ενοικιαστήριο έγγραφο με τους ιδιοκτήτες του αρχοντικού ρητά αναφέρει ότι το υποστατικό ROYAL RIS έχει την κύρια είσοδο και έξοδό του στην πρόσοψη του κτιρίου επί της Λεωφόρου Αθηνών. Μεταξύ των δύο μερών, ήτοι των εναγόντων και των ιδιοκτητών του αρχοντικού, ήταν εμφανές ότι υπήρχε η πρόθεση συνέχισης της ενοικιαστικής σχέσης ως αυτή προϋπήρχε του ενοικιαστηρίου εγγράφου με τους νόμιμους προκατόχους των εναγόντων αλλά και αναγνώρισης της λειτουργίας του υποστατικού ως αυτό λάμβανε τις διάφορες άδειες από τη μέρα της λειτουργίας του. Ας σημειωθεί ότι στη Διαχειριστική Επιτροπή του Κληροδοτήματος, που είναι οι ιδιοκτήτες του αρχοντικού, μετείχε και μετέχει ο εκάστοτε Δήμαρχος Λάρνακας ως αντιπρόεδρος. Μάλιστα, ο τότε Δήμαρχος κ. Λουρουτζιάτης συμμετείχε και σε υποεπιτροπή των ιδιοκτητών που συστάθηκε από αυτούς για να συζητήσουν με τους ενοικιαστές τα νέα ενοικιαστήρια έγγραφα και άλλες λεπτομέρειες που αφορούσαν την αναπαλαίωση του κτιρίου. Κατά τις συζητήσεις, που αφορούσαν μικρές τροποποιήσεις επί των συμφωνιών ενοικίασης με τους ιδιοκτήτες, οι τελευταίοι συνεχώς διαβεβαίωναν και προφορικά τους ενάγοντες ότι κανένας από τους άλλους ενοικιαστές του αρχοντικού είτε θα άλλαζε τη χρήση του τμήματος που κατείχε, είτε θα διεκδικούσε τα δικαιώματα των εναγόντων στον επίδικο πλακόστρωτο χώρο, αναγνωρίζοντας το αναντίλεκτο γεγονός ότι το εστιατόριο των εναγόντων, ως λειτουργούσε και από τους προκατόχους τους αλλά και μέχρι σήμερα, παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένο και οικονομικά βιώσιμο μόνο με τη διατήρηση του επίδικου πλακόστρωτου χώρου. Μετά την έκδοση της άδειας πώλησης οινοπνευματωδών ποτών οι εναγόμενοι, μέσω υπαλλήλου τους, ανέφεραν σε εκπρόσωπο των εναγόντων ότι δεν θα ετοίμαζαν γραπτή συμφωνία άδειας χρήσης του επίδικου πλακόστρωτου χώρου. Επειδή η ανεπίσημη πληροφόρηση που είχαν μέσω του δικηγόρου τους ήταν ότι η διαχειριστική επιτροπή του Δήμου Λάρνακας εξέταζε την παραχώρηση του επίδικου πλακόστρωτου χώρου σε άλλο υποστατικό, απέστειλαν στον Δήμο Λάρνακας επιστολή ημερομηνίας 11/4/2017 μέσω του δικηγόρου τους. Ο δικηγόρος τους κλήθηκε ενώπιον της διαχειριστικής επιτροπής των εναγομένων όπου τους παρέδωσε την επιστολή του ημερομηνίας 23/4/
- Ουδέποτε οι εναγόμενοι πληροφόρησαν τους ενάγοντες για θέση αντίθετη με την άδεια χρήσης των εναγόντων επί του επίδικου πλακόστρωτου χώρου και το καθεστώς συνεχούς και απρόσκοπτης χρήσης του υπό τις συνθήκες και λεπτομέρειες που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Παρά τα πιο πάνω, οι εναγόμενοι απέστειλαν στο δικηγόρο των εναγόντων επιστολή τους ημερομηνίας 15/5/2017 με την οποία ενημέρωναν για την απόρριψη, δήθεν, αίτησης άδειας χρήσης του επίδικου πλακόστρωτου χώρου καθώς και για την παραχώρηση άλλου χώρου κατά πολύ μικρότερης έκτασης από τον επίδικο. Περαιτέρω, ζητούσαν όπως ο επίδικος πλακόστρωτος χώρος εκκενωθεί από αντικείμενα μέχρι την 19/5/2017 και η κατοχή του παραδοθεί στους εναγόμενους. Ουδέποτε ζητήθηκε από τους ενάγοντες η ανανέωση ή η παραχώρηση άδειας ώστε να δικαιολογείται η αναφορά των εναγομένων σε «απόρριψη αιτήματος». Όπως προσωπικά γνωρίζει, ο προσφερόμενος από τους εναγόμενους άλλος χώρος είναι κατειλημμένος ολοκληρωτικά από άλλο υποστατικό ενώ μεγάλο μέρος του καλύπτεται από ανθώνες. Η ως άνω επιστολή των εναγομένων παραπέμπει σε πράγματα ανεφάρμοστα, καταστάσεις άδικες και σε άλλες εποχές. Εξ όσων συμβουλεύεται από τους δικηγόρους των εναγόντων, οι εναγόμενοι δεν τερμάτισαν νόμιμα ή με ικανή ή νομικά ορθή και επαρκή ειδοποίηση την άδεια χρήσης και το δικαίωμα των εναγόντων στον επίδικο πλακόστρωτο χώρο. Ουσιαστικά και νομικά, οι ενάγοντες είναι οι νόμιμοι κάτοχοι αποκλειστικής άδειας χρήσης που συνεχίζει να είναι σε ισχύ, αφού ουδέποτε τερματίστηκε. Αν δεν απαγορευθεί στους εναγόμενους να επέμβουν στην επιχείρηση των εναγόντων η ισχύουσα κατάσταση πραγμάτων θα ανατραπεί, μάλιστα δε αυτό θα γίνει παράνομα αφού, όπως έχει ήδη αναφερθεί, κανένας έγκυρος ή νόμιμος τερματισμός της άδειας χρήσης έχει γίνει. Εάν επιτραπεί η μεταβολή των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση θα είναι πολύ δύσκολο να αποκατασταθεί η ζημιά που θα υποστούν οι ενάγοντες. Θα είναι άγνωστο πότε θα μπορέσουν να ξαναλειτουργήσουν την επιχείρησή τους, η απώλεια δε της εμπορικής εύνοιας της επιχείρησής τους θα είναι ανυπολόγιστη. Κανένα δικαίωμα των εναγόντων θα μπορεί να διασωθεί σε τελικό στάδιο. Οι εναγόμενοι εναντιώθηκαν στην οριστικοποίηση του διατάγματος καταχωρώντας ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης. Οι λόγοι ένστασης, όμως, τους οποίους επικαλούνται δεν είναι συνταγμένοι με την απαιτούμενη σαφήνεια και ακρίβεια. Αρκέστηκαν, απλά, στο να μεταφέρουν αυτούσιους τους ισχυρισμούς της ενόρκου δηλώσεως του κ. Λάκη Λάμπρου, η οποία συνοδεύει την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, μετατρέποντάς τους σε τρίτο πρόσωπο. Δικαίως, κατά την άποψή μου, ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων παραπονείται στη γραπτή του αγόρευση ότι οι ενάγοντες αντιμετωπίζουν μια ιδιόρρυθμη κατάσταση σε βάρος τους γιατί δεν υπάρχουν προσδιορισμένοι λόγοι ένστασης, όπως επιτάσσει η Δ.48 θ.4
(1)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Φυσικά, παρά τη μη συμμόρφωση των εναγομένων με τα προβλεπόμενα στον ως άνω θεσμό, εντούτοις η μη συμμόρφωση δεν μπορεί να φτάσει μέχρι του αποκλεισμού των λόγων ένστασης. Αμέσως πιο κάτω θα προσπαθήσω να ανιχνεύσω τους λόγους ένστασης μέσα από την πληθώρα των ισχυρισμών που παρατίθενται στο σώμα της ειδοποίησης πρόθεσης ένστασης: Α. Οι ενάγοντες δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο τα αληθή γεγονότα. Ειδικότερον, δεν αποκάλυψαν ότι ο Δήμος Λάρνακας παρέχει άδειες για τοποθέτηση τραπεζακιών στον επίδικο πλακόστρωτο χώρο, στον οποίο κυκλοφορούν άνετα, όχι μόνο τα μέλη και οι εντολοδόχοι του Δήμου, αλλά και οποιοδήποτε μέλος του κοινού. Ο χώρος είναι ανοικτός και κανένας δεν αποκτά αποκλειστική κατοχή επ΄ αυτού. Β. Οι ενάγοντες δεν κατέστησαν σαφές στο Δικαστήριο ότι υπάρχουν δύο συμφωνίες, ήτοι: (α) η συμφωνία ενοικίασης, την οποία μπορεί οποιοσδήποτε να συνάψει με τους ιδιοκτήτες του αρχοντικού του Κληροδοτήματος Ευανθίας Πιερίδου και (β) το δικαίωμα χρήσης επί του επίδικου παραλιακού χώρου ο οποίος δεν ενοικιάζεται σε οποιονδήποτε, απλά παρέχεται δικαίωμα χρήσης του για περιορισμένη χρονική περίοδο και συνίσταται στην άδεια να τοποθετούνται τραπεζάκια και καθίσματα. Γ. Λανθασμένα, υποστηρίζεται από την ομνύουσα Μαρία Ραχήλ Σεραφείμ Μιχαήλ, ότι οι ενάγοντες και οι προκάτοχοί τους είχαν το δικαίωμα να κατέχουν τμήμα του πλακόστρωτου χώρου λόγω της πρόσοψης που είχε το ενοικιαζόμενο αρχοντικό της Ευανθίας Πιερίδου επί της Λεωφόρου Αθηνών και ότι αντλούσαν το δικαίωμα αυτό από το δεύτερο κριτήριο πολιτικής ή και αρχής που το ίδιο το Δημοτικό Συμβούλιο όρισε το 1994, δηλαδή το γεγονός ότι ήταν κάτοχος του καλυμμένου χώρου πριν την κατεδάφιση και την ανάπλαση της παραλίας. Όμως, δεν αναφέρθηκε στο Δικαστήριο ότι η ενοικίαση την οποία έχουν τώρα οι ενάγοντες δεν τους παρέχει οποιοδήποτε δικαίωμα σε οποιοδήποτε σημείο του αρχοντικού της Ευανθίας Πιερίδου που να βρίσκεται στην πρόσοψή του και να εφάπτεται με τον επίδικο χώρο, ώστε ο Δήμος να τους θεωρήσει ότι θα μπορούσαν να λάβουν χώρο επί τη βάσει του κριτηρίου της πρόσοψης που οι ίδιοι αναφέρουν. Δ. Η ομνύουσα, τεχνηέντως, παραλείπει να αναφέρει ότι το υποστατικό το οποίο ενοικιάζει τώρα και που ενοικίαζε κατά τον κρίσιμο χρόνο λήψης της απόφασης είναι στο εσωτερικό μέρος του αρχοντικού και δεν έχει πρόσοψη επί του επίδικου πλακόστρωτου. Οι ενάγοντες μπορούν να εισέρχονται στον ενοικιαζόμενο εσωτερικό χώρο από κοινή είσοδο, η οποία χρησιμοποιείται από όλους τους ενοίκους. Ε. Αναληθώς η ομνύουσα ισχυρίζεται ότι ο επίδικος πλακόστρωτος χώρος βρισκόταν και βρίσκεται στην κατοχή και εκμετάλλευση των εναγόντων μετά την 1/1/2017 με τη συγκατάθεση των εναγομένων. Το Τεκμήριο ΙΕ που επισυνάπτει δεν έτυχε απαντήσεως εκ μέρους των εναγομένων που να δείχνει ότι αποδέχονται τους ισχυρισμούς των εναγόντων. Οι ενάγοντες είχαν άδεια χρήσης του μέχρι την 31/12/2016, ακολούθως δε έχουν καταστεί επεμβασίες. Στ. Οι ενάγοντες δεν έχουν σοβαρό λόγο αγωγής. Ζ. Δεν έχουν πιθανότητα επιτυχίας στην υπόθεσή τους. Η. Δεν είχαν οποιοδήποτε λόγο να ζητήσουν και να λάβουν το εκδοθέν διάταγμα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αίτηση στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.39, Δ.48 κ.κ.1-3, 7, 8 και 9, Δ.59 και Δ.64, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, στα άρθρα 2, 4 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60, στα άρθρα 2, 29, 30, 32 και 43, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος (interlocutory orders) και/ή ενταλμάτων απαγόρευσης (writ of prohibition), στα άρθρα 12, 13, 39, 43 και 44 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.148 και/ή σε οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική νομολογία, καθώς επίσης και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Cyprus Palestine Plantations Ltd v. Olivier and Co (Cyprus) Ltd 16 C.L.R. 122, αποφασίστηκε πως το άρθρο 4 του Κεφ. 6 παρέχει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να εκδίδει παρεμπίπτον διάταγμα όταν αυτό αφορά μόνο το αντικείμενο της αγωγής. Στην υπόθεση ABP Holdings Ltd κ.ά ν. Κιταλίδης κ.ά. (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, λέχθηκε ότι τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60 που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Το άρθρο 32 του Ν.14/60 δίδει ευρύτατη εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει οποιοδήποτε παρεμπίπτον, απαγορευτικό ή προστακτικό διάταγμα, όταν κριθεί δίκαιο ή πρόσφορο, χωρίς να τίθεται κανένας περιορισμός. Έχει επίσης νομολογηθεί ότι το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του Προσωρινού Διατάγματος το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 (Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.ά.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Οι αρχές οι οποίες διέπουν την έκδοση ενδιάμεσων παρεμπιπτόντων διαταγμάτων δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Οδυσσέως ν. Pieris Estates κ.α.
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Με βάση την πιο πάνω νομολογία οι προϋποθέσεις έκδοσής του είναι οι ακόλουθες: α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης στη βάση των δικογράφων. β) Πιθανότητα ότι ο Ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία Επιβάλλεται στον Αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση αλλά σίγουρα κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η προϋπόθεση αυτή συσχετίζεται περισσότερο με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα (evidential strength of the case of the plaintiff). γ) Πρέπει να φανεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω, μετά την ικανοποίηση των προαναφερθεισών προϋποθέσεων, το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα ή να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του στη βάση του ισοζυγίου της ευχέρειας (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 152). Όπως είναι νομολογημένο, το Δικαστήριο κρίνει ποιο ή ποια είναι τα αγώγιμα δικαιώματα, με βάση το κλητήριο ένταλμα. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση καταγράφεται η μαρτυρία, αλλά δεν είναι η ένορκη δήλωση που καθορίζει τα αγώγιμα δικαιώματα (Seamark Consultancy Services Ltd v. Joseph P. Lasala κ.ά
(2007)1 Α.Α.Δ. 162). Εν πρώτοις, όσον αφορά το ζήτημα της δικαιοδοσίας το οποίο ηγέρθη αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο, έχω να αναφέρω ότι με βρίσκει σύμφωνο η θέση των ευπαίδευτων συνηγόρων των εκατέρωθεν πλευρών ότι η υπό εξέταση υπόθεση δεν αφορά διοικητική πράξη ή απόφαση η οποία υπάγεται στην αποκλειστική δικαιοδοσία των Διοικητικών Δικαστηρίων (Παναγιώτου ν. Χατζηκυριάκου
(1991)1 Α.Α.Δ. 362 και Ανδρέας Λάντου κ.α. ν. Γεωργίας Συμεού κ.α., Πολ. Έφεση αρ. 54/2010 ημερ. 7/3/2014). Συνεπώς, το παρόν Δικαστήριο κέκτηται δικαιοδοσίας προς εκδίκαση της υπόθεσης. Αυτό το οποίο προκύπτει από μια προσεκτική μελέτη της έκθεσης απαίτησης, είναι ότι η αγωγή των εναγόντων στηρίζεται στο αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε ακίνητη περιουσία. Όπως είναι δε νομολογημένο, το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης είναι αγώγιμο "per se", χωρίς δηλαδή να απαιτείται για τη στοιχειοθέτησή του η απόδειξη ζημιάς (Παπακόκκινου κ.ά. ν. Δήμου Πάφου (Αρ. 1)
(1998)1 Α.Α.Δ. 634, 648). Με βάση τα πιο πάνω, καθίσταται φανερό ότι οι ενάγοντες έχουν καταφέρει να αποκαλύψουν μια συζητήσιμη υπόθεση. Θα προχωρήσω στην εξέταση της δεύτερη προϋπόθεσης του άρθρου
- Η θέση των εναγόντων, όπως εκφράζεται μέσα από την ένορκη δήλωση της κας Μιχαήλ, είναι ότι οι ενάγοντες είναι οι νόμιμοι αδειούχοι αμετάκλητης άδειας ή ακαθορίστου χρόνου άδειας, σε κάθε περίπτωση δε άδειας χρήσης του επίδικου πλακόστρωτου χώρου. Αυτό το οποίο προκύπτει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, μέσα από την ένορκη δήλωση της κας Μιχαήλ, είναι ότι οι ενάγοντες διασυνδέουν τον επίδικο πλακόστρωτο χώρο με τη λειτουργία του εστιατορίου ROYAL RIS το οποίο, όπως έχει ήδη αναφερθεί, λειτουργεί εντός του αρχοντικού της Ευανθίας Πιερίδου. Όπως ειδικότερον αναφέρεται στην παράγραφο 9(ε) της ενόρκου δηλώσεως της κας Μιχαήλ, η επιχείρηση λειτουργίας του ρηθέντος εστιατορίου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη και οικονομικά βιώσιμη μόνο με τη διατήρηση του επίδικου πλακόστρωτου χώρου. Στην ένορκη δήλωσή της η κα Μιχαήλ επισυνάπτει τις 3 συμφωνίες, οι οποίες υπεγράφησαν μεταξύ εναγόντων και εναγόμενου Δήμου, οι οποίες περιγράφονται στον τίτλο τους ως «Άδεια χρήσης παραλιακού χώρου» (Τεκμήρια ΙΑ, ΙΒ και ΙΓ της ενόρκου δηλώσεως της κας Μιχαήλ). Όπως υπήρξε αδιαμφισβήτητο, οι ρηθείσες συμφωνίες αφορούν την παραχώρηση του επίδικου πλακόστρωτου χώρου στους ενάγοντες για τα έτη 2014, 2015 και
- Ας σημειωθεί ότι η πρώτη χρονικά συμφωνία υπογράφεται από την προκάτοχο των εναγόντων εταιρεία ROYAL RIS LTD. Επισυνάπτεται, ακόμα, στην ένορκη δήλωση της κας Μιχαήλ το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 6/11/2014 (Τεκμήριο Η) βάσει του οποίου οι ενάγοντες ενοικίασαν από τη Διαχειριστική Επιτροπή του Κληροδοτήματος Ευανθίας Πιερίδη τον ισόγειο χώρο του αρχοντικού στον οποίο λειτουργούσε, πολύ πριν την υπογραφή του ρηθέντος ενοικιαστηρίου εγγράφου, το εστιατόριο ROYAL RIS. Όπως δε αναφέρεται από την κα Μιχαήλ, στη Διαχειριστική Επιτροπή του Κληροδοτήματος Ευανθίας Πιερίδη μετείχε και μετέχει ο εκάστοτε Δήμαρχος Λάρνακας, ως αντιπρόεδρός της. Οι εναγόμενοι, τόσο στην ειδοποίηση πρόθεσης ένστασής τους, όσο και στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, διατείνονται ότι η συμφωνία για την ενοικίαση του ισογείου του αρχοντικού από τους ενάγοντες είναι εντελώς ξεχωριστή από τις συμφωνίες παραχώρησης άδειας για χρήση του επίδικου πλακόστρωτου χώρου. Κατά τους εναγόμενους, ο επίδικος πλακόστρωτος χώρος ουδέποτε ενοικιάστηκε, απλώς παρέχεται δικαίωμα χρήσης του για περιορισμένη χρονική περίοδο. Μέχρι την 31/12/2016 οι ενάγοντες είχαν άδεια χρήσης, μετά δε την ως άνω ημερομηνία έχουν καταστεί επεμβασίες. Από μια αντιπαραβολή των εκατέρωθεν εκδοχών προκύπτει, ως κοινός τόπος, ότι μετά την 1/1/2017 οι ενάγοντες εξακολούθησαν να παραμένουν στον επίδικο πλακόστρωτο χώρο, εν γνώσει των εναγομένων. Αποτέλεσε, επίσης, γεγονός αδιαμφισβήτητο ότι οι εναγόμενοι κατά τη λήξη της τρίτης χρονικά συμφωνίας για την παραχώρηση άδειας χρήσης του επίδικου πλακόστρωτου χώρου (Τεκμήριο ΙΓ) δεν ζήτησαν από τους ενάγοντες να τους παραδώσουν τον επίδικο χώρο. Αυτό το οποίο αξίζει να επισημανθεί είναι ότι οι ενάγοντες, πέραν από τις συμφωνίες για παραχώρηση άδειας χρήσης του επίδικου πλακόστρωτου χώρου (Τεκμήρια ΙΑ, ΙΒ και ΙΓ) στηρίζουν τον ισχυρισμό τους ότι εξακολουθούν να δικαιούνται σε κατοχή ή και σε άδεια χρήσης του επίδικου πλακόστρωτου χώρου στα αρχιτεκτονικά και χωροταξικά σχέδια τα οποία αποτελούν μέρος της πολεοδομικής άδειας υπ΄ αριθμό 5/2013 η οποία εκδόθηκε από τους ίδιους τους εναγόμενους, ως η αρμόδια κατά τόπο πολεοδομική αρχή, για την αναπαλαίωση του αρχοντικού της Ευανθίας Πιερίδου. Τα ως άνω εγκριθέντα από τους εναγόμενους σχέδια επισυνάπτονται και στο ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 6/11/2014 (Τεκμήριο Η της ενόρκου δηλώσεως της κας Μιχαήλ), το οποίο υπεγράφη μεταξύ των εναγόντων και της Διαχειριστικής Επιτροπής του Κληροδοτήματος Ευανθίας Πιερίδη, ως αποτελούντα αναπόσπαστο μέρος αυτού. Στα ρηθέντα σχέδια απεικονίζεται, μεταξύ άλλων, ο επίδικος πλακόστρωτος χώρος με τη σημείωση ή σήμανση «Παραλιακός χώρος συνολικού εμβαδού 135 τ.μ. με άδεια χρήσης από το Δήμο Λάρνακας στο εστιατόριο ROYAL RIS». Η κα Μιχαήλ, στην παράγραφο 9(δ) της ενόρκου δηλώσεώς της, υποστηρίζει ότι η ρηθείσα πολεοδομική άδεια, η οποία εξεδόθη από το 2013, δηλαδή πριν την υπογραφή της πρώτης χρονικά συμφωνίας για την παραχώρηση άδειας χρήσης του επίδικου πλακόστρωτου χώρου (Τεκμήριο 1Α), επιβεβαιώνει και επισφραγίζει τον παραλιακό χώρο και τα συγκεκριμένα τετραγωνικά μέτρα που δικαιούνται οι ενάγοντες. Διατείνεται, επίσης, ότι είναι δεσμευτική για τους εναγόμενους και επιβάλλει περιορισμό στην ιδιοκτησία. Οι εναγόμενοι από πλευράς τους, στους λόγους ένστασής τους, δεν σχολιάζουν τους ως άνω ισχυρισμούς της κας Μιχαήλ. Απλά αναφέρουν ότι ολόκληρη η παράγραφος 9 της ενόρκου δηλώσεώς της είναι εκτός θέματος και ότι σημασία έχει ποια είναι η συμφωνία την οποία υπέγραψαν τα μέρη. Ένα άλλο ισχυρισμό τον οποίο προβάλλει η κα Μιχαήλ, προς υποστήριξη της θέσης των εναγόντων ότι ο επίδικος πλακόστρωτος χώρος είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τη λειτουργία του εντός του αρχοντικού εστιατορίου τους, ο οποίος επίσης δεν σχολιάζεται από τους εναγόμενους, είναι το ότι κατά τα τρία τελευταία χρόνια που ίσχυαν οι συμφωνίες για «άδεια χρήσης παραλιακού χώρου» - Τεκμήρια ΙΑ, ΙΒ και ΙΓ - παρά το ότι οι ενάγοντες δεν είχαν τη δυνατότητα χρήσης ή και εκμετάλλευσης του επίδικου πλακόστρωτου χώρου, λόγω του ότι εκεί υπήρχε το εργοτάξιο που εκτελούσε τις εργασίες αναπαλαίωσης του αρχοντικού, εντούτοις οι εναγόμενοι απαίτησαν από τους ενάγοντες όπως πληρώνουν το ενοίκιο ή/και το δικαίωμα για την άδεια χρήσης του πλακόστρωτου χώρου. Ειδικότερον, όπως ισχυρίζεται η κα Μιχαήλ, οι εναγόμενοι κατά το 2016 εισέπραξαν από τους ενάγοντες διάφορα ποσά για την άδεια χρήσης των ετών 2015 και 2016 ενώ ακόμα στον επίδικο πλακόστρωτο χώρο εξακολουθούσε να βρίσκεται το ρηθέν εργοτάξιο, κάτι το οποίο, φυσικά, ήταν εις γνώσιν των εναγομένων. Μόλις στις αρχές Αυγούστου του 2016 λειτούργησαν δοκιμαστικά τον επίδικο πλακόστρωτο χώρο μόνο, ώστε να περιορίσουν τη ζημιά τους. Σύμφωνα δε με τους ισχυρισμούς της κας Μιχαήλ, ο ισόγειος χώρος του αρχοντικού παραδόθηκε στους ενάγοντες το πρώτο δεκαπενθήμερο του 2016, οπόταν ξεκίνησαν τις εργασίες επαναλειτουργίας του εστιατορίου τους. Θα πρέπει, ακόμα, να επισημανθεί ότι, όπως καταδεικνύει το Τεκμήριο ΚΑ της ενόρκου δηλώσεως της κας Μιχαήλ, οι εναγόμενοι στις 3/4/2017 εξέδωσαν την άδεια πώλησης οινοπνευματωδών ποτών για το εστιατόριο των εναγόντων η οποία ισχύει μέχρι 3/4/
- Σύμφωνα με το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο του τεκμηρίου ΚΑ, παραχωρείται από τον εναγόμενο Δήμο άδεια πώλησης οινοπνευματωδών ποτών στο εστιατόριο των εναγόντων ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΥΠΟΣΤΑΤΙΚΟΥ (η υπογράμμιση είναι δική μου). Οι εναγόμενοι, τόσο στην ειδοποίησή τους για πρόθεση ένστασης όσο και στη γραπτή αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων τους, υποστηρίζουν ότι ένας εκ των λόγων που οι ενάγοντες απώλεσαν το δικαίωμά τους επί του επίδικου πλακόστρωτου χώρου είναι το ότι το εστιατόριό τους, που λειτουργεί εντός του αρχοντικού Ευανθίας Πιερίδου, μετά την αναπαλαίωση δεν έχει πλέον πρόσοψη στη Λεωφόρο Αθηνών ούτε εφάπτεται του επίδικου πλακόστρωτου χώρου, κάτι το οποίο θέτει τους ενάγοντες εκτός υποψηφιότητας. Το μόνο το οποίο θα ήθελα να επισημάνω ως απάντηση στην ως άνω θέση των ευπαίδευτων συνηγόρων των εναγομένων είναι ότι στην επιστολή των εναγομένων ημερομηνίας 15/5/2017 (Τεκμήριο ΚΣτ της ενόρκου δηλώσεως της κας Μιχαήλ) δεν φαίνεται να είναι αυτός ο λόγος για τον οποίο προχώρησαν στην απόρριψη του ισχυριζόμενου αιτήματος των εναγόντων να τους παραχωρηθεί άδεια χρήσης του επίδικου πλακόστρωτου χώρου. Συναρτημένος με την ικανοποίηση της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32 είναι και ο λόγος ένστασης των εναγομένων, ότι οι ενάγοντες απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα με σκοπό να παραπλανήσουν το Δικαστήριο ώστε να εξασφαλίσουν το εκδοθέν διάταγμα. Στην πρόσφατη απόφαση DELINCYP COMPANY LIMITED ν. ZRONEK WOLFGANG κ.ά., ECLI:CY:AD:2017:A121, Πολ. Έφεση Αρ. 206/2011 ημερ. 4/4/2017 αναφέρθηκε ότι: «Η αποκάλυψη των ουσιωδών γεγονότων, εκείνων δηλαδή που μπορεί να επιδράσουν στη δικαστική κρίση, συναρτάται με την καλή πίστη η οποία πρέπει να υπάρχει σε κάθε περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. Η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο εκείνα τα γεγονότα που είναι γνωστά στον αιτητή, αλλά επεκτείνεται και σε εκείνα τα γεγονότα τα οποία ο αιτητής θα μπορούσε να αποκαλύψει με εύλογη έρευνα, (βλ. Χριστοφόρου ν. Γρηγορίου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Η διαπίστωση μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων καθιστά το διάταγμα που εκδόθηκε στη βάση μονομερούς αίτησης ακυρωτέο, αφού διασαλεύει την πραγματική βάση του (βλ. The Timberland Co of USA v. Evans & Sons Ltd. κ.ά.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1179). Το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό. Η πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης ουσιωδών γεγονότων.» Στην υπό εξέταση υπόθεση, το παράπονο των εναγομένων είναι παντελώς ανεδαφικό. Οι ενάγοντες, μέσα από την ένορκη δήλωση της κας Μιχαήλ, έχουν προβεί σε μια άνευ προηγουμένου λεπτομερή και σχολαστική, θα έλεγα, παράθεση όλων των γεγονότων καθώς και στην παρουσίαση όλων των εγγράφων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Τα όσα οι εναγόμενοι αποδίδουν στους ενάγοντες ότι απέκρυψαν δεν είναι τίποτε άλλο παρά ισχυρισμοί οι οποίοι συνιστούν την ουσία της δικής τους εκδοχής. Θα πρέπει, όμως, να υπενθυμίσω ότι το Δικαστήριο, στο στάδιο αυτό, δεν θα προβεί σε αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών ούτε θα καταλήξει σε τελικά ευρήματα επί των αμφισβητούμενων γεγονότων (Hellenic Bank Public Company Limited v. Alpha Panareti Public Limited, Πολ. Έφεση αρ. 145/2011, ημερ. 13/6/2013). Ειδικότερον, σχολιάζοντας τον ισχυρισμό των εναγομένων ότι οι ενάγοντες δεν ανέφεραν στο Δικαστήριο ότι ο επίδικος πλακόστρωτος χώρος είναι ανοικτός και ότι κανένας δεν αποκτά αποκλειστική κατοχή επ΄ αυτού, εν πρώτοις έχω να αναφέρω ότι οι ενάγοντες δεν απέκρυψαν από το Δικαστήριο ότι ο χώρος αυτός είναι ανοικτός. Όσον αφορά τον ισχυρισμό τους ότι κανένας δεν αποκτά αποκλειστική κατοχή απ΄ αυτού, έχω να αναφέρω ότι πρόκειται για νομικό ζήτημα το οποίο δεν θα μπορούσε να αποφασιστεί στο στάδιο αυτό. Αναμφίβολα, η οποιαδήποτε απόφανση επ΄ αυτού προϋποθέτει την ερμηνεία των διαφόρων συμφωνιών και εγγράφων, έργο το οποίο θα διεξαχθεί από το Δικαστήριο σε τελικό στάδιο. Ούτε ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι η κα Μιχαήλ παρέλειψε να αναφέρει ότι το υποστατικό το οποίο ενοικίαζαν οι ενάγοντες κατά τον κρίσιμο χρόνο της λήψης της απόφασης είναι στο εσωτερικό του αρχοντικού Ευανθίας Πιερίδη και δεν έχει πρόσοψη επί του επίδικου πλακόστρωτου χώρου, με βρίσκει σύμφωνο. Τα όσα περιγράφω αμέσως πιο πάνω καταδεικνύουν, κατά την άποψή μου, ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας της αξίωσης των εναγόντων. Θα πρέπει να επισημάνω ότι το έργο του Δικαστηρίου στο στάδιο αυτό δεν είναι να προβεί σε εις βάθος νομική εξέταση ή ερμηνεία της νομικής σχέσης των εναγόντων με τον επίδικο πλακόστρωτο χώρο, ειδικότερον κατά πόσο υφίσταται αποκλειστικό ή αμετάκλητο δικαίωμα χρήσης ή απλή άδεια χρήσης του. Τα συμπεράσματα αυτά θα εξαχθούν σε τελικό στάδιο, όταν πλέον θα έχουν αποκρυσταλλωθεί οι θέσεις των εκατέρωθεν πλευρών. Αυτό το οποίο θα αρκεστώ να αναφέρω στο στάδιο αυτό είναι ότι οι ενάγοντες, μέσα από τη μαρτυρία που παρουσίασαν, έχουν καταδείξει την πιθανότητα να δικαιούνται στην αξιούμενη θεραπεία. Επισημαίνω ότι, όπως είναι νομολογημένο, η παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία είναι ουσιαστικά αδίκημα εναντίον της κατοχής και όχι της κυριότητας ακινήτου (Λάμπρου κ.α. ν. Κεφάλα κ.α.
(2000)1Γ Α.Α.Δ. 1516). Όπως επίσης είναι νομολογημένο, κατοχή (possession) σημαίνει πραγματική κατοχή (occupation) ή ακόμα φυσικό έλεγχο της περιουσίας. Οι ενάγοντες, με βάση τη μαρτυρία που παρουσίασαν, έχουν ικανοποιήσει και την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
- Όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της κας Μιχαήλ, εάν επιτραπεί στους εναγόμενους να επέμβουν στον επίδικο πλακόστρωτο χώρο, θα είναι πολύ δύσκολο να αποκατασταθεί η ζημιά που θα υποστούν οι ενάγοντες ενώ η απώλεια της εμπορικής εύνοιας της επιχείρησής τους θα είναι ανυπολόγιστη. Καθίσταται φανερό ότι, ενόψει της αδυναμίας υπολογισμού της ζημιάς που τυχόν θα υποστούν οι ενάγοντες, θα είναι πολύ δύσκολο, ακόμα και αδύνατο, να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας, είμαι της άποψης ότι και αυτό γέρνει προς την πλευρά των εναγόντων. Αναμφίβολα, η ζημιά την οποία θα υποστούν σε περίπτωση μη οριστικοποίησης του διατάγματος θα είναι δυσανάλογα μεγαλύτερη από οποιαδήποτε ζημιά την οποία δυνατό να υποστούν οι εναγόμενοι από την οριστικοποίησή του. Εν πάση περιπτώσει, αυτό το οποίο προέχει, κατά την άποψή μου, είναι η διατήρηση του status quo ante το οποίο αναμφίβολα θα ανατραπεί με τη μη οριστικοποίηση του διατάγματος. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι οι εναγόμενοι, στους λόγους ένστασής τους, ισχυρίζονται ότι παραχώρησαν τον επίδικο πλακόστρωτο χώρο στην εταιρεία RESPIRO ENTERPRISES LTD. Συνεπεία δε της κατακράτησής του από τους ενάγοντες προκαλείται ζημιά τόσο στους ίδιους, όσο και στην ως άνω εταιρεία. Αυτό το οποίο όμως θα ήθελα να επισημάνω είναι ότι δεν έχει διευκρινιστεί κατά πόσο υπεγράφη οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ εναγομένων και της ως άνω εταιρείας. Εν πάση περιπτώσει, από τη στιγμή που ο επίδικος πλακόστρωτος χώρος δεν έχει παραδοθεί ακόμα στους εναγόμενους, διερωτώμαι πώς ήταν δυνατό να παραχωρηθεί από αυτούς σε τρίτο πρόσωπο. Η πλευρά των εναγόντων παραπονείται ότι η ένορκη δήλωση του κ. Λάκη Λάμπρου, η οποία υποστηρίζει την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης των εναγομένων, αντιβαίνει των επιταγών της Δ.39 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όπως αναφέρεται στη γραπτή αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου τους, η αναφορά του κ. Λάμπρου ότι γνωρίζει τα γεγονότα από τα όσα του έχει αναφέρει ο κ. Ποιητής τα καθιστά χωρίς αξία αφού δεν αναφέρει προσωπική γνώση, η δε πληροφόρηση μη νομικών θεμάτων από δικηγόρο δεν συνιστά μαρτυρία. Ο κ. Λάμπρου στην ένορκη δήλωσή του ισχυρίζεται ότι γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης τόσο από το φάιλ της διαδικασίας, όσο και από τα όσα του ανέφερε ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη Δ.39 θ.2 σε ενδιάμεσες αιτήσεις μια ένορκη δήλωση μπορεί να περιέχει δηλώσεις κατόπιν πληροφορίας και πίστης, με τις πηγές και πού βασίζονται αυτές. Δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των εναγόντων ότι η ένορκη δήλωση του κ. Λάμπρου αντιβαίνει των επιταγών της Δ.39 θ.
- Είμαι της άποψης ότι ο κ. Λάμπρου έχει αποκαλύψει τις πηγές της γνώσης και πληροφόρησής του για τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Αν η πλευρά των εναγόντων είχε την άποψη ότι ο κ. Λάμπρου δεν ήταν γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης θα μπορούσε να ζητήσει την αντεξέτασή του, κάτι το οποίο όμως δεν ζήτησε. Συνεπώς, δεν μπορεί να παραπονείται εκ των υστέρων ότι δεν έχουν τηρηθεί οι πρόνοιες της Δ.39 θ.
- Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω λεπτομερώς πιο πάνω καταλήγω ότι το προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να οριστικοποιηθεί. Όσον αφορά τα έξοδα, δεν βλέπω λόγο για απόκλιση ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα. Το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 23/5/2017 οριστικοποιείται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων/αιτητών και εναντίον των εναγομένων/καθ΄ ων η αίτηση. Τα έξοδα θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ................ Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. /ΜΧΚ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο