← Κύπρος

Bank of Cyprus Public Company Ltd ν. Χακόπ Άρα (Αραμ) Καραογλανιάν κ.α., Αρ. Αγωγής: 1584/16, 10/10/2017

Bank of Cyprus Public Company Ltd ν. Χακόπ Άρα (Αραμ) Καραογλανιάν κ.α., Αρ. Αγωγής: 1584/16, 10/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A140 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1584/16 Bank of Cyprus Public Company Ltd Ενάγοντες / Αιτητές και

  1. Χακόπ Άρα (Αραμ) Καραογλανιάν
  2. Γεώργιος Κιμών Γεωργίου
  3. Γιαννούλλα Νίκου Καραογλανιάν Εναγομένων / Καθ΄ ων η Αίτηση Αίτηση Ημερομηνίας 4.7.17 Ημερομηνία: 10.10.
  4. Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: κα Ε. Ανδρέου για Αντώνης Ανδρέου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. (κ. Γ. Νεοφυτίδης για να ακούσει απόφαση). Για τους Εναγόμενους/Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Κ. Χριστοδουλίδης για Νέστορας Αδάμου Νικηφόρου Δ.Ε.Π.Ε. (κα Δ. Οικονομίδου για να ακούσει απόφαση). ΑΠΟΦΑΣΗ Μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων οι δικηγόροι των Εναγόντων με ειδοποίηση τους προς τον δικηγόρο των Εναγομένων εζήτησαν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες όσον αφορά την καταχωρηθείσα υπεράσπιση τους ως ακολούθως:

(1)Παράγραφος 7 της Υπεράσπισης: Να διευκρινιστεί εάν ο Εναγόμενος 1 υπέγραψε ή όχι το έγγραφο συμφωνίας δανείου ημερ. 26.02.2013.
(2)Παράγραφος 8 της Υπεράσπισης: Για ποιους νομικούς και/ή πραγματικούς λόγους γίνεται ισχυρισμός πώς οι όροι του επίδικου εγγράφου και/ή το επίδικο έγγραφο αντίκειται στον Περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμου του 1999 και ποιες συμβατικές υποχρεώσεις καθ΄ ισχυρισμό παραβίασαν οι Ενάγοντες.
(3)Παράγραφος 9 της Υπεράσπισης: Καθορισμός και λεπτομέρειες των καθ΄ ισχυρισμό παράνομων και/ή αδικαιολόγητων και/ή αντισυμβατικών χρεώσεων και ποιο είναι το οφειλόμενο ποσό σύμφωνα με τους Εναγόμενους.
(4)Παράγραφος 18 της Υπεράσπισης: Οι Εναγόμενοι 2 και 3 υπέγραψαν ή όχι την επίδικη συμφωνία εγγύησης.
(5)Παράγραφος 21 της Υπεράσπισης: Υπεγράφησαν ή όχι οι επίδικες συμφωνίες υποθήκης.
(6)Παράγραφος 23 της Υπεράσπισης: Λεπτομέρειες αναφορικά με το ποιες πρόνοιες του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 έχουν κατ΄ ισχυρισμό παραβεί οι Ενάγοντες.
(7)Παράγραφος 25 της Υπεράσπισης: Σε ποιο νόμο ή γεγονότα οι Εναγόμενοι βασίζουν τον ισχυρισμό τους ότι ο τερματισμός λειτουργίας του επίδικου λογαριασμού στον οποίο προέβησαν οι Ενάγοντες ήταν κατ΄ ισχυρισμό παράνομος. Οι Εναγόμενοι δια του δικηγόρου τους απάντησαν στην ειδοποίηση ότι "δεν ζητείται η παροχή καλύτερων λεπτομερειών αλλά η δήλωση παραδεκτών γεγονότων και/ή παρουσίαση της μαρτυρίας την οποία θα παρουσιάσουν οι εναγόμενοι κατά την ακροαματική διαδικασία." Ως εκ τούτου απέρριψαν το αίτημα των Εναγόντων να τους παρασχεθούν οι λεπτομέρειες που ζήτησαν με την σταλείσα ειδοποίηση τους. Ακολούθησε εκ μέρους των Εναγόντων-Αιτητών η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης με την οποία αιτούνται την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου για την παραχώρηση από τους Εναγόμενους των πιο πάνω καλύτερων λεπτομερειών γιατί αυτές είναι "απαραίτητες, σχετικές και ουσιώδεις" για την ετοιμασία της ακρόασης της αγωγής οι οποίοι σε αντίθετη περίπτωση, δηλαδή μη καταχώρησης των αιτούμενων λεπτομερειών, θα καταληφθούν εξ απήνης. Στην αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση με τους ακόλουθους 12 λόγους ένστασης οι οποίοι εξειδικεύονται με ένορκη δήλωση της Δέσποινας Οικονομίδου δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που αντιπροσωπεύει τους εναγόμενους: "
  1. Η Αίτηση των Αιτητών δεν πληροί τις προϋποθέσεις του Νόμου.
  2. Με την Αίτηση ημερ. 04/07/2017 οι Αιτητές δεν ζητούν καλύτερες λεπτομέρειες αλλά την δήλωση από τους Καθ΄ ων η Αίτηση γεγονότων τα οποία συνιστούν μαρτυρία για την ουσία της υπόθεσης.
  3. Η Αίτηση των Αιτητών εκτρέπει την Δ.19 θ.6 από το θεσμοθετημένο πλαίσιο το οποίο την διέπει.
  4. Η Αίτηση των Αιτητών απαιτεί την αγόρευση επί νομικών θέσεων των Καθ΄ ων η αίτηση οι οποίες προκύπτουν από την Έκθεση Υπεράσπισης και δεν ενδείκνυται να εξεταστούν στο παρόν στάδιο.
  5. Σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων θα προκύψει κατάφορη αδικία σε βάρος των Καθ΄ ων η Αίτηση και οι Αιτητές θα αποκτήσουν αδίκως δικονομικό πλεονέκτημα έναντι των Καθ΄ ων η Αίτηση κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης.
  6. Οι Αιτητές κωλύονται εκ της συμπεριφοράς τους να αξιώνουν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  7. Οι πρόνοιες της Δ.19 δεν προνοούν τα όσα οι Αιτητές αιτούνται με την αίτηση ημερ. 04/07/
  8. Οι Αιτητές με την Αίτηση τους επιδιώκουν την αλίευση μαρτυρίας.
  9. Η Αίτηση των Αιτητών καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση.
  10. Η Αίτηση των Αιτητών είναι καταχρηστική.
  11. Η Αίτηση των Αιτητών είναι παράτυπη και αντικανονική.
  12. Η Αίτηση των Αιτητών είναι παραπλανητική και κακόπιστη." Η Διαταγή 19 θ.4 την οποία παραθέτω αυτούσια αναφέρει: "
  13. Every pleading shall contain, and contain only, a statement in a summary form of the material facts on which the party pleading relies for his claim or defence, as the case may be, but not the evidence by which they are to be proved, and shall, when necessary, be divided into paragraphs, enumbered consecutively. Dates, sums, and enumbers shall be expressed in figures and not in words. The pleadings shall be signed by the advocate, or by the party, if he sues or defends in person." Στην υπόθεση Παγκύπρια Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη
(1997)1(Β) ΑΑΔ 685 λέχθηκε ότι τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης. Η σύνταξή τους διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες που ενσωματώνονται στη Δ.19 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διατάξεων και Θεσμών και διασφαλίζουν την αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Το Ανώτατο Δικαστήριο χαρακτήρισε τον θ.4 της ίδιας διάταξης ως τον πιο θεμελιακό κανόνα σύμφωνα με τον οποίο τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν μόνο απαραίτητους και ουσιώδεις ισχυρισμούς και ότι η μαρτυρία για απόδειξη των επίδικων θεμάτων δεν έχει θέση στα δικόγραφα. Τονίστηκε ότι η διατύπωση και η παρουσίαση της υπόθεσης πρέπει να είναι λιτή χωρίς πλατειασμούς. (βλ. επίσης Αγγελίδου Μιράντα ν. Σοφοκλή Μούσουλου
(2012)1 ΑΑΔ 1846). Από τη νομολογία προκύπτει ότι η αίτηση για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών πρέπει να εξετάζεται υπό το πρίσμα της αιτίας αγωγής ή της υπεράσπισης (βλ. Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ ν. Credit Libanais S.A.L.
(1991)1 ΑΑΔ 649). Γενικά, αυτό που προκύπτει από τη νομολογία είναι ότι ο κάθε διάδικος έχει το δικαίωμα να γνωρίζει, κατά τρόπο σαφή και ολοκληρωμένο, τη φύση και την έκταση της υπόθεσης την οποία πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση για να μπορεί όχι μόνο να ετοιμάσει τη δική του υπόθεση αλλά και να μην βρεθεί προ εκπλήξεως. Όσον αφορά τις λεπτομέρειες που ζητούνται για τις παραγράφους 7, 18, 21 (περί υπογραφής ή μη των συμφωνιών δανείου, εγγυήσεων και υποθηκών) θεωρώ ότι οι Εναγόμενοι δεν μπορούν να προωθήσουν κατά την ακρόαση τον ισχυρισμό ότι δεν υπέγραψαν τις συμφωνίες δανείου, εγγυήσεων και υποθηκών. Από τη μελέτη της υπεράσπισης τους αλλά και της καταχωρηθείσας σύνοψης της μαρτυρίας που θα παρουσιάσουν αμφισβητούν "τις συνθήκες υπογραφής εγγράφων" (και όχι την υπογραφή των εγγράφων) "τα οποία σχετίζονται με την παρούσα αγωγή" παραθέτοντας μάλιστα στις παραγράφους 7Α, 7Β και 7Γ της υπεράσπισης τις "λεπτομέρειες παράνομης και/ή αθέμιτης επιρροής και/ή δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή απάτης των Εναγόντων" για να πεισθούν να τα υπογράψουν και οι οποίοι παρέλειψαν να επεξηγήσουν στους Εναγόμενους τις συνέπειες των αναφερόμενων συμφωνιών δανείου, εγγυήσεων και υποθηκών. Κατά συνέπεια οι Εναγόμενοι δεν μπορούν να ισχυριστούν κατά την ακρόαση της αγωγής ότι δεν υπέγραψαν τις συμφωνίες δανείου, εγγυήσεων και υποθηκών. Έχουν ουσιαστικά απεμπολήσει το δικαίωμα τους να ισχυριστούν μη υπογραφή από μέρους τους των συμφωνιών. Τα όσα προκύπτουν από τις λεπτομέρειες των παραγράφων 7Α, Β και Γ που παρατίθενται είναι νομικά επιχειρήματα τα οποία δεν βασίζονται επί γεγονότων αλλά σε μαρτυρία προς απόδειξη των ισχυρισμών των Εναγομένων (οι οποίοι έχουν μεταθέσει το βάρος επί των ώμων τους) για να ισχύουν αυτά που διαλαμβάνονται στη Saunders v. Anglia Building Society
(1970)3 All E.R. 961 και τα οποία υποδείχθηκαν στην Χ" Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd κ.α.
(1990)1 ΑΑΔ 1113 και Μέμνια Τζιακούρα ν. Ευστράτιου (άλλως Τάκη) Οικονομίδη
(1997)1(Β) ΑΑΔ 669 (ανάγκη να υποδειχθεί από το διάδικο που ισχυρίζεται ακυρότητα της σύμβασης μεταξύ άλλων η ύπαρξη ψυχικής πίεσης αλλά και ότι ο ίδιος ενήργησε με λογική επιμέλεια). Η Δ.19 θ.23 αναφέρει: "23. Neither party need in any pleading allege any matter of fact which the law presumes in his favour or as to which the burden of proof lies upon the other side, unless the same has first been specifically denied (e.g. consideration for a bill of exchange where the plaintiff sues only on the bill, and not for the consideration as a substantive ground of (claim)." Κατά συνέπεια όσον αφορά τις παραγράφους 8, 23 και 25 η κα Ανδρέου βάσισε το αίτημα για την παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών των παραβάσεων των νομοθετημάτων που επικαλούνται οι Εναγόμενοι ότι επηρεάζουν την εγκυρότητα των συμβάσεων δανείου, εγγυήσεων και υποθηκών τις συμβάσεις δανείου στην αυθεντία Μέμνια Τζιακούρα (ανωτέρω)[1]. Στην προκειμένη περίπτωση τα γεγονότα που αναφέρονται στις παραγράφους 7A, Β και Γ της Υπεράσπισης επιφέρουν σε περίπτωση που αποδειχθούν τα νομικά αποτελέσματα που ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι (ακυρότητα των συμβάσεων) και δεν χρήζουν περαιτέρω διευκρινίσεων ή αποκάλυψη της μαρτυρίας που θα προσαχθεί απ΄ αυτούς για να αποσείσουν το βάρος απόδειξης που οι ίδιοι έθεσαν επί των ώμων τους. Στην υπόθεση Κουρσουμά ν. Κοσμά
(1991)1 ΑΑΔ 973 αναφέρθηκε ότι υποχρέωση για παροχή λεπτομερειών δεν υπάρχει σε περιπτώσεις όπου το βάρος απόδειξης το φέρει η άλλη πλευρά. Στο σύγγραμμα Bullen & Leake Precedents of Pleadings, 12η έκδοση σελ. 112 αναφέρεται ότι η εξειδίκευση γεγονότων πρέπει να αντιδιαστέλλεται με την αποκάλυψη μαρτυρίας και στο βαθμό που στην πραγματικότητα αυτό που αποσκοπείται είναι το δεύτερο, η αίτηση δεν πρέπει να επιτυγχάνει. Επιπλέον τα πιο πάνω υιοθετούνται και στην υπόθεση Χριστόδουλος Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ
(2000)1 ΑΑΔ 157, όπου αναφέρονται τα πιο κάτω: "Ούτε μπορεί να δικαιολογηθεί η παροχή λεπτομερειών που ουσιαστικά συνιστά αποκάλυψη μαρτυρίας διότι κάτι τέτοιο θα διευκολύνει τον αντίδικο στην παρουσίαση της υπόθεσης του, όπως ουσιαστικά επιδιώκεται από την εφεσίβλητη. Η εφεσίβλητη γνωρίζει ποια υπεράσπιση προβάλλει ο εφεσείων και έγκειται σε αυτή να παρουσιάσει οποιαδήποτε μαρτυρία θεωρεί ότι μπορεί να την αντιστρατεύεται, όπως και ο εφεσείων, ισχυριζόμενος την υπεράσπιση αυτή, έχει ο ίδιος το βάρος απόδειξης της. Οι μάρτυρες που θα παρουσιασθούν στα πλαίσια αυτά δεν εμπίπτουν στα δικογραφικά αλλά στα αποδεικτικά πλαίσια της υπόθεσης." Οι Αιτητές δεν μπορούν εκ των πραγμάτων να απαιτούν τη δικογράφηση της νομοθεσίας πόσο μάλλον να απαιτούν από τους Καθ΄ ων η Αίτηση τη συγκεκριμενοποίηση των προνοιών της νομοθεσίας που παρουσιάζεται (κατά τον ισχυρισμό τους) στην έκθεση υπεράσπισης τους. Στο σύγγραμμα Bullen & Leake Precedents of Pleadings, 12η έκδοση σελ. 38 αναφέρονται τα πιο κάτω σε σχέση με τη δικογράφηση νομοθεσίας: "A necessary corollary of the first principle of pleading that material facts only are to be stated is that matters of Law or mere inferences of law should not be stated as facts of pleaded at all. The pleader must plead facts and not law." Συνεπώς από την στιγμή που ο νόμος δεν δικογραφείται οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν υπέχουν καμία υποχρέωση να αποκαλύψουν οποιαδήποτε νομοθετική πρόνοια θα επικαλεσθούν κατά την ακρόαση της ουσίας της υπόθεσης. Τέλος η παράγραφος 9 της υπεράσπισης των Εναγομένων στην οποία αυτοί ισχυρίζονται παράνομες, αντισυμβατικές και αδικαιολόγητες χρεώσεις και χαμηλότερο οφειλόμενο υπόλοιπο δεν χρήζει καμίας διευκρίνησης με την παραχώρηση περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών. Από την ένορκη δήλωση αποκάλυψης των Εναγομένων δεν φαίνεται να έχουν προβεί οι ίδιοι σε αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού παραλείποντας τις παράνομες χρεώσεις για να φανεί το οφειλόμενο χαμηλότερο υπόλοιπο και το Δικαστήριο δεν μπορεί να τους αναγκάσει να το πράξουν. Διατείνονται μόνο στον καταχωρηθέντα κατάλογο μαρτύρων και τη σύνοψη της μαρτυρίας ότι θα προσκομίσουν τη μαρτυρία του Μάριου Φράγκου Λογιστή - Εμπειρογνώμονα "για τις υπερχρεώσεις και παράνομους τοκισμούς και/ή ανατοκισμούς εκ μέρους των Εναγόντων αναφορικά με τις συμφωνίες δανείου" αφήνοντας να νοηθεί ότι αμφισβητούν οποιεσδήποτε χρεώσεις του λογαριασμού πλην των νόμιμων και/ή συμβατικών τόκων και προς τούτο (δηλαδή για το παράνομο των χρεώσεων και των τόκων) θα παρουσιάσουν τη μαρτυρία εμπειρογνώμονα μάρτυρα. Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση αποτυγχάνει και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Τα έξοδα είναι προς όφελος των Καθ΄ ων η Αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............. Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. [1] "Όταν προβάλλεται από διάδικο στο δικογράφημα ισχυρισμός κάποιου νομικού αποτελέσματος, που εξαρτάτει από την επενέργεια ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναγράφονται στο δικογράφημα." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.