← Κύπρος

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ REALBACK MANAGEMENT LTD, Αίτηση Αρ.: 193/2013, 15/9/2017

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ REALBACK MANAGEMENT LTD, Αίτηση Αρ.: 193/2013, 15/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A124 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Αίτηση Αρ.: 193/2013 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ, ΚΕΦ. 113 -και- ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ REALBACK MANAGEMENT LTD ------------------- Ημερομηνία: 15/09/2017 Αίτηση για διορισμό εκκαθαριστή από τον Επίσημο Παραλήπτη και εκκαθαριστή, ημερομηνίας 14/03/2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή, Επίσημο Παραλήπτη, υπό την ιδιότητα του ως επίσημος παραλήπτης και εκκαθαριστής της Realback Management Ltd: κα Γιόλα Γεωργίου. Για Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, πιστωτή: κα Γεωργία Α. Ζαχαρίου για την Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σια Δ. Ε. Π. Ε. ------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγικά

  1. Όταν μία εταιρεία είναι αναξιόχρεη, είτε με την απόλυτη έννοια (λογιστικά, βάσει ισολογισμού / «balance sheet»), είτε υπό την έννοια του ότι δεν είναι ικανή να ικανοποιήσει τις υποχρεώσεις της καθώς αυτές προκύπτουν (καθίστανται ληξιπρόθεσμες), η διαδικασία της εκκαθάρισης, είναι, τις περισσότερες φορές, το μέσο που επιτυγχάνει να επιφέρει την εύτακτη εκκαθάριση και διάλυση της. Στις περιπτώσεις όπου, μία εταιρεία, δεν είναι αναξιόχρεη, αλλά αντιμετωπίζει προβλήματα ρευστότητας, καταφανώς, προσωρινού χαρακτήρα, μπορεί να καταστεί δυνατό να αποφευχθεί η εκκαθάριση της μέσω της διαδικασίας της εθελοντικής ρύθμισης («voluntary arrangement»). Σε άλλες περιπτώσεις, ανάληψη, μπορεί να γίνει, και της διαδικασίας της διαχείρισης, με στόχο την επιβίωση της αφερέγγυας εταιρείας. Όπως επίσης είναι δυνατόν, να γίνει προσφυγή στην διαδικασία της διαχείρισης, για να διασφαλιστεί μία πιο ελεγχόμενη μετάβαση στην διαδικασία της εκκαθάρισης, κατά τρόπο, ώστε, κάθε δυνατή προσπάθεια να έχει γίνει για να μειωθεί η τελική ζημιά που θα υποστούν οι πιστωτές της εταιρείας, άπαξ και έχει καταστεί εμφανές σε εκείνους που είναι επιφορτισμένοι με την διαχείριση των υποθέσεων της εταιρείας, ότι, η τύχη της, δεν μπορεί να είναι άλλη από την εκκαθάριση και την διάλυση της. Ο νόμος, προσφέρει δύο ξεχωριστούς τρόπους εκκαθάρισης, ήτοι, της εκούσιας εκκαθάρισης και της υποχρεωτικής εκκαθάρισης («εκκαθάρισης από το Δικαστήριο»), εφαρμόσιμους τόσο σε αξιόχρεες, όσο και σε αναξιόχρεες εταιρείες. Στα περισσότερα τους σημεία, η ακολουθητέα διαδικασία είναι η ίδια, ανεξαρτήτως του κατά πόσο η εταιρεία είναι ή δεν είναι αξιόχρεη, αλλά στην περίπτωση εκούσιας εκκαθάρισης φερέγγυας εταιρείας, η πραγματικότητα του απόλυτου ενδιαφέροντος των μελών της εταιρείας για επιστροφή του κεφαλαίου που επένδυσαν στην εταιρεία, αναγνωρίζεται μέσω του ειδικού ορισμού αυτού του τρόπου εκκαθάρισης, ως «εκούσιας εκκαθάρισης μελών της εταιρείας», σε ότι αφορά την οποία ισχύουν αποκλειστικά αριθμός ειδικών διατάξεων. Όπου λαμβάνει χώρα εκούσια εκκαθάριση μίας αφερέγγυας εταιρείας, η οικονομική ανεπάρκεια της αποκλείει την επιστροφή κεφαλαίου προς τα μέλη της και επομένως, το μέρος που αυτή κυρίως ενδιαφέρει, είναι τους πιστωτές της, στους οποίους αναγνωρίζεται ο απόλυτος έλεγχος της. Αύτη η κατάσταση πραγμάτων και πάλι αναγνωρίζεται από την ονοματολογία που χρησιμοποιείται, σύμφωνα με την οποία, η εκούσια εκκαθάριση της εταιρείας, ορίζεται ως, «εκούσια εκκαθάριση των πιστωτών της εταιρείας». Και σε ότι αφορά αυτό τον τρόπο εκούσιας εκκαθάρισης ισχύουν αποκλειστικά, βάσει της νομοθεσίας, ειδικές διατάξεις. Σε ότι αφορά την περίπτωση υποβολής μίας φερέγγυας εταιρείας σε υποχρεωτική εκκαθάριση, δεν υπάρχει ειδικός ορισμός και η όλη διαδικασία είναι πανομοιότυπη με αυτήν που εφαρμόζεται σε ότι αφορά την υποχρεωτική εκκαθάριση αφερέγγυας εταιρείας, με μόνη διαφορά την γενεσιουργό αιτία επί της οποίας η διαδικασία βασίστηκε, που, προφανώς, δεν μπορεί να είναι η ανικανότητα της εταιρείας να ικανοποιήσει τις υποχρεώσεις της, που ειδικά απασχολεί στις περιπτώσεις εκκαθάρισης λόγω αφερεγγυότητας.
  2. Η εκούσια εκκαθάριση, θεωρείται ως η πιο βολική και ελκυστική, από την όψη των πραγμάτων όσων εμπλέκονται στην διαχείριση της, αλλά και η πλέον χρησιμοποιούμενη. Ο κυριότερος λόγος, είναι επειδή δεν υπάρχει άμεση ανάμειξη στα της διαδικασίας της εκκαθάρισης, είτε από το Δικαστήριο, είτε από τον Επίσημο Παραλήπτη, εκτός και εάν, ως σε γενικές γραμμές μπορεί να τεθεί, προκύψει κάποια πολύ σημαντική διαφορά μεταξύ των ενδιαφερομένων στην διαδικασία, ή ο εκκαθαριστής ανακαλύψει μεγάλα ατοπήματα κατά την διαχείριση των υποθέσεων της εταιρείας κατά το παρελθόν, που καθιστούν αναγκαία την λήψη μέτρων εναντίον των συμμετεχόντων εις αυτά. Εντούτοις, σε πρώτο βαθμό, την πρωτοβουλία και την επιλογή του πότε χρονικά θα γίνει προσφυγή στην διαδικασία της εκούσιας εκκαθάρισης, την φέρει η εταιρεία και συγκεκριμένα, όσοι είναι σε θέση να ελέγξουν την επίσημη διεξαγωγή των υποθέσεων της. Η διαδικασία ξεκινά με την λήψη απόφασης, σε δεόντως συγκληθείσα συνέλευση της εταιρείας για την εκούσια εκκαθάριση της εταιρείας. Εάν η εταιρεία είναι αφερέγγυα, τότε οι διοικητικοί της σύμβουλοι δεν μπορούν να προβούν σε θέσμια δήλωση ως προς την φερεγγυότητα της εταιρείας και στην απουσία μια τέτοιας δήλωσης, η εκκαθάριση της εταιρείας λαμβάνει την μορφή εκούσιας εκκαθάρισης της από τους πιστωτές της. Η εκκαθάριση, γίνεται από εκκαθαριστή ο οποίος διορίζεται βάσει αποφάσεων που λαμβάνονται σε συνελεύσεις, αφενός της ίδιας της εταιρείας και αφετέρου των πιστωτών της. Ο κυρίαρχος ρόλος, στον διορισμό του εκκαθαριστή, είναι στους πιστωτές της εταιρείας, οι οποίοι μπορούν επίσης να αποφασίσουν την σύσταση επιτροπής εκκαθάρισης για να ενεργεί για λογαριασμό τους σε σχέση με την διεξαγωγή της. Ο διορισμός του εκκαθαριστή, επιφέρει τον εκτοπισμό των διοικητικών συμβούλων της εταιρείας από την ενάσκηση των εξουσιών τους. Αν και τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας παραμένουν στην ιδιοκτησία της, ο εκκαθαριστής της, αναλαμβάνει τον έλεγχο τους και τα διαχειρίζεται προς όφελος των πιστωτών της εταιρείας, διανέμοντας τα έσοδα από την ρευστοποίηση τους σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες του νόμου, που καθορίζουν την σειρά με την οποία οι διαφορετικές κατηγορίες εξόδων και υποχρεώσεων πληρώνονται. Οι πιστωτές, απαιτείται, να επαληθεύουν τα χρέη τους προς τον σκοπό διαπίστωσης του δικαιώματος τους σε μέρισμα από την εκκαθάριση και η ίδια διαδικασία χρησιμοποιείται προς τον σκοπό διαπίστωσης της επιλεξιμότητας των πιστωτών για σκοπούς συμμετοχής τους στις ψηφοφορίες των πιστωτών και το βάρος που πρέπει να δίδεται στις ψήφους τους. Με την ολοκλήρωση της διαδικασίας της εκκαθάρισης, η εταιρεία διαλύεται και η νομική της προσωπικότητα σβήνει, και ο εκκαθαριστής μπορεί να λάβει την αποδέσμευση του από τα καθήκοντα του.
  3. Η κύρια διαφορά μεταξύ της εκούσιας εκκαθάρισης μίας εταιρείας, από αυτήν της υποχρεωτικής, σε τελευταία ανάλυση μπορεί να λεχθεί ότι οφείλεται, στο γεγονός ότι η υποχρεωτική εκκαθάριση αρχίζει με διαταγή του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου, υποκείμενη σε πιο στενά εφαρμοζόμενο δικαστικό και δημόσιο διοικητικό έλεγχο. Η δημόσια προοπτική της διαδικασίας, εκδηλώνεται, ειδικότερα, μέσω της συμμετοχής του Επίσημου Παραλήπτη, κατά τρόπο συνεχή, από της έκδοσης της διαταγής του Δικαστηρίου για την εκκαθάριση της εταιρείας και μετέπειτα (και ανεξαρτήτως του κατά πόσο αυτός συνεχίζει μέχρι τέλους ως ο εκκαθαριστής της). Αν και είναι δυνατός ο διορισμός ιδιώτη στο καθήκον του εκκαθαριστή, μπορεί, η διαδικασία της εκκαθάρισης, να γίνει από τον Επίσημο Παραλήπτη ενεργούντος με αυτή την ιδιότητα, είτε λόγω παράλειψης διορισμού στην θέση του εκκαθαριστή κάποιου ιδιώτη, είτε λόγω μεταγενέστερης κένωσης της θέσης. Σε κάθε περίπτωση, η διερεύνηση των υποθέσεων της εταιρείας και των λόγων της αποτυχίας της, γίνεται κατά την διαδικασία της υποχρεωτικής εκκαθάρισης, από τον Επίσημο Παραλήπτη. Ο διερευνητικός ρόλος του Επίσημου Παραλήπτη, ακολούθως της έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισης μιας εταιρείας, συνδυάζεται από αριθμό άλλων διοικητικών καθηκόντων σε σχέση τόσο σε ότι αφορά τον έλεγχο και την διαφύλαξη των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας, όσο και στην συνομολόγηση μίας ακριβούς δήλωσης για τα περιουσιακά στοιχεία και υποχρεώσεις της εταιρείας, με το να επιβάλλει στους διοικητικούς συμβούλους και αξιωματούχους της εταιρείας να ετοιμάσουν και να υποβάλουν δήλωση με τις υποθέσεις της εταιρείας. Ο Επίσημος Παραλήπτης, αποφασίζει επίσης και το κατά πόσο θα ασκηθεί δημόσια εξέταση οποιονδήποτε από τους αξιωματούχους της εταιρείας (τωρινών ή και προηγούμενων), και πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο θα συγκαλέσει συνελεύσεις πιστωτών και συνεισφορέων της εταιρείας με σκοπό την επιλογή κάποιου ιδιώτη για να ενεργήσει ως εκκαθαριστής της εταιρείας. Όταν κάτι τέτοιο αποφασιστεί, το πρόσωπο αυτό, συνεχίζει την διαδικασία της εκκαθάρισης στα εναπομείναντα στάδια της. Πρωταρχικά καθήκοντα του εκκαθαριστή, είναι: η ανάληψη ελέγχου των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας (και προς επίτευξη τούτου, όπου αποδεικνύεται αναγκαίο και σκόπιμο, μπορεί να εξασφαλιστεί σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου, «vesting order»)• και η διαχείρισης τους προς όφελος των πιστωτών της εταιρείας, δια της ρευστοποίησης και διανομής σύμφωνα με τις πρόνοιες του νόμου με την πληρωμή των χρεών της εταιρείας στην βάση της προκαθορισμένης σειράς προτεραιότητας και στον βαθμό που τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας το επιτρέπουν. Προς τον σκοπό αυτό, ο νόμος παρέχει στον εκκαθαριστή ευρείες εξουσίες, ουσιαστικά ταυτόσημες με αυτές που έχει ο εκκαθαριστής σε εκούσια εκκαθάριση εταιρείας. Η διαδικασία της διανομής των ρευστοποιημένων στοιχείων της εταιρείας, γίνεται στην βάση επαληθεύσεως από τους πιστωτές του ανεξασφάλιστου υπολοίπου των οφειλών ή υποχρεώσεων της εταιρείας προς αυτούς. Όταν αυτή η διαδικασία ολοκληρωθεί, η νομική προσωπικότητα της εταιρείας σβήνει μέσω της διάλυσης της και ο εκκαθαριστής μπορεί να εξασφαλίσει την απαλλαγή του από τα καθήκοντα του ως εκκαθαριστής της.
  4. Με την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης από το Δικαστήριο ο Επίσημος Παραλήπτης, ως εκ του αξιώματος του (ex officio), καθίσταται εκκαθαριστής της εταιρείας και συνεχίζει να έχει τα καθήκοντα του εκκαθαριστή μέχρις ότου κάποιο άλλο πρόσωπο καταστεί εκκαθαριστής σύμφωνα με την προδιαγεγραμμένη από τον νόμο διαδικασία. Παρόλο που αυτό, κατά κάποιο τρόπο, σημαίνει ότι ο Επίσημος Παραλήπτης λειτουργεί ως προσωρινός εκκαθαριστής για όσο εκκρεμεί η ενδεχόμενη αντικατάσταση του από ιδιώτη εκκαθαριστή, τα καθήκοντα του, σε όλα τα στάδια που ακολουθούν την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, είναι ουσιαστικά και μπορούν να περιλαμβάνουν και την συνέχιση του να ενεργεί ως εκκαθαριστής μέχρι και της διάλυσης, είτε λόγω έλλειψης διορισμού που να τον εκτοπίζει από το καθήκον, είτε λόγω κένωσης της θέσης του εκκαθαριστή σε κάποιο μεταγενέστερο στάδιο. Σε κάθε περίπτωση, στην νομοθεσία μας, έχουν γίνει, σε σχέση με το θέμα αυτό, σημαντικές αλλαγές, στις οποίες αναφορά γίνεται στην συνέχεια της απόφασης μου. Μετά από την διεκπεραίωση των αρχικών του καθηκόντων, σε ότι αφορά την γνωστοποίηση («εγγραφή και δημοσίευσή»), συμφώνως του νόμου, του διατάγματος εκκαθάρισης, ο Επίσημος Παραλήπτης πρέπει να εκτελεί, σειρά εργασιών που σχετίζονται με την διερεύνηση των υποθέσεων της εταιρείας, την προετοιμασία πληροφόρησης που θα τεθεί στην διάθεση των πιστωτών και μετόχων της εταιρείας στις συνελεύσεις τους που θα συγκληθούν στην πορεία και της σύγκλισης τέτοιων συνελεύσεων ή αν θα συγκληθούν, σύμφωνα με δικές του προσωπικές αποφάσεις. Η Αίτηση
  5. Με την υπό κρίση Αίτηση, ο Επίσημος Παραλήπτης, υπό την ιδιότητα του ως επίσημος παραλήπτης και εκκαθαριστής της εταιρείας, αιτείται από το Δικαστήριο τα εξής: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διορίζεται ο Μάριος Καλλίας ως εκκαθαριστής της υπο εκκαθάριση εταιρείας REALBACK MANAGEMENT LΙΜΙΤΕD (Αρ. Εγγραφής 195476), από τη Λάρνακα. Β) Διάταγμα σύμφωνα με το οποίο να καθορίζεται όπως η αμοιβή του Εκκαθαριστή θα είναι αντίστοιχη με τα τέλη που ισχύουν στην περίπτωση που ενεργεί ο Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής σύμφωνα με τον Κανονισμό 43 περί Συμβούλων Αφερεγγυότητας Κανονισμό του
  6. Γ) Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα το . Δικαστήριο κρίνει αναγκαίο. Δ. Έξοδα της Αίτησης.».
  7. Η Αίτηση βασίζεται: «. στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, Μέρος V, Άρθρα 221, 222, 226, 228, 228(α), 229, 230

(2)και 233, στους περί Εταιρειών Κανονισμούς Κ. 2, 3, 92, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2 και 48, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν. 14/60ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, στο περί Συμβούλων Αφερεγγυότητας Νόμο 64(Ι)/2015, Άρθρα 1 - 23 και στους περί Συμβούλων Αφερεγγυότητας Κανονισμούς 8, 9 και 43 και στις συμφυείς και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου ως επίσης και τις αρχές της Νομολογίας.».
  1. Σύμφωνα με τα όσα δηλώθηκαν στο Δικαστήριο από τον Επίσημο Παραλήπτη δια της γραπτής δήλωσης του που συνοδεύει την Αίτηση, το πραγματικό υπόβαθρο του αιτήματος είναι το εξής: «
  2. Την 31/03/2015 εκδόθηκε Διάταγμα Εκκαθάρισης της εταιρείας REALBACK MANAGEMENT LΙΜIΤΕD κατόπιν αίτησης πιστωτών ημερ. 06/09/2013 και ο Επίσημος Παραλήπτης διορίστηκε ως Προσωρινός Εκκαθαριστής της εν λόγω εταιρείας.
  3. Στις 14/03/2017 εκδόθηκε διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας σύμφωνα με το οποίο ο Επίσημος Παραλήπτης διορίστηκε ως Εκκαθαριστής της εταιρείας REALBACK MANAGEMENT LΙΜIΤΕD.
  4. Ο μοναδικός πιστωτής ο οποίος έχει περιέλθει στην αντίληψη του Επίσημου Παραλήπτη και ο οποίος καταχώρησε επαλήθευση χρέους σε σχέση με την εν λόγω εταιρεία είναι η ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, με ανεξασφάλιστη οφειλή πέριξ των €7.531.637,04 αφού το χρέος της εταιρείας στις 31/03/2015 που εκδόθηκε το διάταγμα Εκκαθάρισης της εταιρείας ήταν €12.992.637,04 και η αξία της Υποθήκης Υ9629/07 υπολογίστηκε σε €5.461,000, όπως φαίνεται στην καταχωρηθείσα επαλήθευση χρέους, τεκμήριο Α ([1]).
  5. Μέχρι σήμερα δεν έχει συγκληθεί η Πρώτη Γενική Συνέλευση Πιστωτών και Συνεισφορέων ούτε έχει γίνει οποιαδήποτε άλλη ενέργεια σε σχέση με τη διαδικασία εκκαθάρισης λόγω του ότι το Τμήμα του Επίσημου Παραλήπτη έχει τεράστιο φόρτο εργασίας με τις επιπρόσθετες Νομοθεσίες με τις οποίες έχει επιφορτιστεί και με το μειωμένο προσωπικό που έχει. Η εκκαθάριση της εταιρείας είναι πολύπλοκη και χρονοβόρα και ο Επίσημος Παραλήπτης δεν αναμένεται να προχωρήσει με οποιαδήποτε ενέργεια πριν την πάροδο κάποιων ετών.
  6. Οι μοναδικοί γνωστοί πιστωτές της εν λόγω εταιρείας η ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, επιθυμούν να διορίσουν τον κύριο Μάριο Καλλία, Σύμβουλο Αφερεγγυότητας, ως Εκκαθαριστή της εταιρείας, με σκοπό την ταχεία προώθηση των διαδικασιών εκκαθάρισης, ο οποίος και συμφωνεί στο διορισμό του, ως φαίνεται στη δήλωση του κύριο Καλλία, Τεκμήριο Β ([2]).
  7. Ως εκ τούτου, η έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος είναι δίκαιη και απαραίτητη για την περαιτέρω προώθηση της διαδικασίας εκκαθάρισης της εταιρείας και την διαφύλαξη των δικαιωμάτων των πιστωτών της, αφού η εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια ακίνητης περιουσίας η οποία μπορεί να διατεθεί και τύχει εκμετάλλευσης και να καλύψει υποχρεώσεις προς τους πιστωτές, ενώ τυχόν καθυστέρηση θα επιφέρει τεράστιες απώλειες και ζημιές στους πιστωτές.
  8. Περαιτέρω αναφέρεται ότι σύμφωνα με τον Νόμο 64
(1)/2015 εκκαθαριστές μπορούν να διορίζονται άτομα που έχουν άδεια Συμβούλου Αφερεγγυότητας. Ο κύριος Μάριος Καλλίας, προτεινόμενος εκ μέρους των πιστωτών εκκαθαριστής, είναι κάτοχος σχετικής άδειας. 8. Ως εκ τούτου, ο Επίσημος Παραλήπτης αιτείται την έκδοση διαταγμάτων ως η αίτηση, τα οποία εάν εκδοθούν θα ωφελήσουν τα συμφέροντα των πιστωτών και της εταιρείας αφού θα προχωρήσει η διαδικασία τάχιστα, μέσα στα πλαίσια της νομοθεσίας.». Η εξέταση της Αίτησης 8. Σύμφωνα με το Άρθρο 226 του Κεφ. 113: «Για το σκοπό διεξαγωγής της διαδικασίας εκκαθάρισης εταιρείας και εκτέλεσης τέτοιων καθηκόντων αναφορικά με αυτή που το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει, το Δικαστήριο δύναται, εκτός όπου εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 228, να διορίζει εκκαθαριστή ή εκκαθαριστές.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) 9. Είναι, βρίσκω, ξεκάθαρη η πρόνοια του Άρθρου 226 του Κεφ. 113, ως προς το ότι, οι πρόνοιες του, εφαρμόζονται, σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου δεν τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του Άρθρου 228 του Κεφ. 113. Συνεπώς, εξέτασης χρήζουν και οι πρόνοιες αυτής της διάταξης του Κεφ. 113. 10. Στην προκείμενη περίπτωση, ο Επίσημος Παραλήπτης, ως εκ του αξιώματος του και δυνάμει των προνοιών του προαναφερόμενου Άρθρου 228[(α) και (ε)] του Κεφ. 113, αλλά και του Διατάγματος Εκκαθάρισης του Δικαστηρίου, έχει από 07/05/2015 καταστεί και συνεχίζει μέχρι και σήμερα να έχει την υποχρέωση να ενεργεί ως εκκαθαριστής της Εταιρείας, με την διαδικασία της εκκαθάρισης να έχει ξεκινήσει, από την 06/09/2013. Έπεται, ως εκ τούτου, ότι, οι πρόνοιες του Άρθρου 228 του Κεφ. 113 (α) εφαρμόζονται στην περίπτωση αυτή, (β) επιβαλλόταν να εφαρμοστούν και (γ) επιβάλλεται, στο βαθμό που είναι πλέον εφικτό, να εφαρμοστούν, και αποκλείουν την όποια εφαρμογή των προνοιών του Άρθρου 226 του Κεφ. 113. 11. Και εξηγώ με περισσότερη λεπτομέρεια. 12. Σύμφωνα με την γενική διάταξη του εδαφίου (α) του Άρθρου 228 του Κεφ. 113, «Ο επίσημος παραλήπτης καθίσταται λόγω του αξιώματός του εκκαθαριστής και συνεχίζει να ενεργεί με τον τρόπο αυτό, εκτός εάν κατόπιν αιτήσεως του επίσημου παραλήπτη προς το Δικαστήριο διοριστεί άλλο πρόσωπο ως εκκαθαριστής ή άλλο πρόσωπο γίνει εκκαθαριστής σύμφωνα με το άρθρο 228Α και είναι σε θέση να ενεργεί ως τέτοιος.» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου). 13. Σύμφωνα δε με τις υπόλοιπες διατάξεις του Άρθρου 228[(β) έως (στ)] του Κεφ. 113: «(β) κατά οποιοδήποτε χρόνο κατά τον οποίο ο επίσημος παραλήπτης είναι ο εκκαθαριστής της εταιρείας δύναται, εντός εξήντα ημερών από την επίδοση του διατάγματος του Δικαστηρίου που τον διορίζει εκκαθαριστή, να συγκαλεί και προεδρεύει ξεχωριστών συνελεύσεων των πιστωτών και συνεισφορέων της εταιρείας για τον σκοπό επιλογής προσώπου το οποίο θα είναι ο εκκαθαριστής της εταιρείας στη θέση του επίσημου παραλήπτη· (γ) ο επίσημος παραλήπτης υποχρεούται- (
  1. i)να αποφασίσει κατά πόσο θα ασκήσει την σύμφωνα με την παράγραφο (β) εξουσία του για σύγκληση συνελεύσεων, το αργότερο εντός περιόδου σαράντα ημερών από την ημέρα κατά την οποία γίνεται η επίδοση του διατάγματος που τον διορίζει, και (
  2. ii)να κοινοποιήσει την απόφασή του στο Δικαστήριο και στους πιστωτές και συνεισφορείς της εταιρείας πριν από τη λήξη της περιόδου που καθορίζεται στην υποπαράγραφο (i), σε περίπτωση που αποφασίσει να μην ασκήσει την εξουσία του, σύμφωνα με την υποπαράγραφο (ί), και (iii) είτε έχει αποφασίσει είτε όχι να ασκήσει την εξουσία του για σύγκληση συνελεύσεων, σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο, αν αυτό του ζητηθεί κατά οποιοδήποτε χρόνο από το ένα δέκατο, σε αξία, των πιστωτών της εταιρείας, να συγκαλεί αμέσως ξεχωριστές συνελεύσεις των πιστωτών και συνεισφορέων της εταιρείας, και, αναλόγως, όπου το καθήκον, που επιβάλλεται από την υποπαράγραφο (iii), προκύπτει προτού ο επίσημος παραλήπτης εκτελέσει το καθήκον που επιβάλλεται από τις υποπαραγράφους (ί) ή (ii), δεν υποχρεούται να εκτελέσει το δυνάμει των υποπαραγράφων (
  3. i)ή (
  4. ii)καθήκον. (γγ) Η κοινοποίηση δυνάμει των διατάξεων της υποπαραγράφου (ίί) της παραγράφου (γ) στους πιστωτές της εταιρείας περιλαμβάνει επεξήγηση της εξουσίας που παρέχεται στους πιστωτές σύμφωνα με την υποπαράγραφο (iii) της παραγράφου (γ) να ζητήσουν από τον επίσημο παραλήπτη να συγκαλέσει συνελεύσεις των πιστωτών και συνεισφορέων της εταιρείας· (δ) σε περίπτωση που δεν διορίζεται εκκαθαριστής από τους πιστωτές, ο επίσημος παραλήπτης είναι ο εκκαθαριστής· (ε) ο επίσημος παραλήπτης είναι λόγω αξιώματος ο εκκαθαριστής σε περίπτωση που η θέση αυτή είναι κενή· (στ) ο εκκαθαριστής περιγράφεται, όταν πρόσωπο άλλο από τον επίσημο παραλήπτη είναι εκκαθαριστής, με τον τίτλο "ο εκκαθαριστής", και όταν ο επίσημος παραλήπτης είναι ο εκκαθαριστής, με τον τίτλο "ο επίσημος παραλήπτης και εκκαθαριστής", της συγκεκριμένης εταιρείας σχετικά με την οποία διορίστηκε και όχι με το όνομα του.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) 14. Στην προκείμενη περίπτωση, ο Επίσημος Παραλήπτης, δήλωσε στο Δικαστήριο, ότι, σε ότι αφορά το ζήτημα της σύγκλισης από αυτόν ξεχωριστών συνελεύσεων πιστωτών και συνεισφορέων της εταιρείας «για τον σκοπό επιλογής προσώπου το οποίο θα είναι ο εκκαθαριστής της εταιρείας στη θέση του επίσημου παραλήπτη», ότι κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει. Όπως επίσης δήλωσε, ότι, δεν ελήφθη από πλευράς του, η οποιαδήποτε σχετική με το ζήτημα αυτό απόφαση. Ως εκ τούτου, οι διατάξεις του Άρθρου 228[από (β) έως (γγ)[(
  5. i)και (ii)] και (ε) και (στ)] του Κεφ. 113, αν και θα έπρεπε να είχαν ακολουθηθεί από πλευράς του Επίσημου Παραλήπτη λόγω της αυτόματης ανάληψης καθηκόντων εκκαθαριστή σύμφωνα με τον νόμο, δεν έχουν ακολουθηθεί από πλευράς του. Η δε Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ., παρά το γεγονός ότι ο Επίσημος Παραλήπτης δεν έχει ενεργήσει κατά τον τρόπο που έχει προαναφερθεί, η ίδια, δεν ζήτησε την σύγκλιση, ξεχωριστών συνελεύσεων πιστωτών και συνεισφορέων της εταιρείας, κατ' εφαρμογής των προνοιών του Άρθρου 228[(γγ)[(iii)] του Κεφ. 113. Παρά μόνο, επιθυμεί, τον απευθείας διορισμό εκκαθαριστή, λόγω: (α) του ύψους της προς αυτήν ανεξασφάλιστης οφειλής της υπό εκκαθάριση εταιρείας; (β) επειδή, ως βεβαιώνεται και από πλευράς του Επίσημου Παραλήπτη, είναι η μοναδική πιστωτής που προχώρησε με την διαδικασία της επαλήθευσης των χρεών της Εταιρείας με τον Επίσημο Παραλήπτη και (γ) επειδή ο Επίσημος Παραλήπτης αδυνατεί να ενεργήσει, λόγω φόρτου εργασίας, με την προώθηση της διαδικασίας της εκκαθάρισης. Κατ' ακρίβεια, ο Επίσημος Παραλήπτης έχει δηλώσει, ότι, δεν έχει κάνει οτιδήποτε σε ότι αφορά την εκκαθάριση της εταιρείας, από τότε που διορίστηκε ως εκκαθαριστής. Ως εκ τούτου, δεν γνωρίζει καν αν υπάρχουν συνεισφορείς (κατά την έννοια του Κεφ. 113). Έπεται, ότι, δεν υπήρξε, [ούτε και θα μπορούσε, υπό τις περιστάσεις, να υπάρξει], διορισμός εκκαθαριστή από το Δικαστήριο, άλλου από τον Επίσημο Παραλήπτη, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 228(α) του Κεφ. 113, από την στιγμή που οι διατάξεις του Άρθρου 228Α του Κεφ. 113 δεν ακολουθήθηκαν. 15. Κατά την ακρόαση της Αίτησης, υποστηρίχθηκε, τόσο από πλευράς του Επίσημου Παραλήπτη, όσο και από πλευράς της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ότι, το Δικαστήριο, έχει, υπό τις περιστάσεις, την ευχέρεια να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα, με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 226 του Κεφ. 113. Υπενθυμίζω, ότι, σύμφωνα με το Άρθρο 226 του Κεφ. 113: «Για το σκοπό διεξαγωγής της διαδικασίας εκκαθάρισης εταιρείας και εκτέλεσης τέτοιων καθηκόντων αναφορικά με αυτή που το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει, το Δικαστήριο δύναται, εκτός όπου εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 228, να διορίζει εκκαθαριστή ή εκκαθαριστές.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) 16. Έχω ήδη αποφασίσει και έχω δικαιολογήσει το γιατί σε αυτή την περίπτωση δεν εφαρμόζονται οι πρόνοιες του Άρθρου 226 του Κεφ. 113. Εντούτοις, επιπρόσθετα, θεωρώ ότι αξίζει να σημειωθούν και τα εξής. Το Άρθρο 226 του Κεφ. 113, είναι σχεδόν ταυτόσημο με το Section 237 της αγγλικής νομοθετικής πράξης Companies Act 1948. Μάλιστα, πριν από την τροποποίηση του από τον περί Εταιρειών (Τροποποιητικό) (Αρ. 3) Νόμο του 2012, Νόμος 63(Ι)/2015 την 07/05/2015, το Άρθρο 226 του Κεφ. 113 ήταν ακριβώς ταυτόσημο σε πρόνοιες με το Section 237 της Companies Act 1948 που είχε ως εξής: «For the purposes of conducting the proceedings in winding up a company and performing such duties in reference thereto as the court may impose, the court may appoint a liquidator or liquidators.». [Παραθέτω, εδώ, για σκοπούς πληρότητας, και το Άρθρο 226 του Κεφ. 113 ως είχε πριν από την τροποποίηση του από τον Νόμο 63(Ι)/2015 από της θέσπισης του Κεφ. 113: «Για το σκοπό διεξαγωγής της διαδικασίας εκκαθάρισης εταιρείας και εκτέλεσης τέτοιων καθηκόντων αναφορικά με αυτή που το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει, το Δικαστήριο δύναται να διορίζει εκκαθαριστή ή εκκαθαριστές.»]. 17. Χρήσιμης καθοδήγησης, συνεπώς, μπορεί να αντληθεί από το σύγγραμμα Buckley on the Companies Acts, όπου στον Τόμο 1, στην σελίδα 586, εξετάζονται οι διατάξεις του προαναφερόμενου Section 237 της Companies Act 1948. Εκεί, προς επεξήγηση της φράσης «the court may appoint a liquidator or liquidators», παραπομπή γίνεται στο Rule 58 των The Companies (Winding-
  6. up)Rules 1949, το οποίο προνοεί τα εξής: «58.
(1)As soon as possible after the first meeting of creditors and contributories have been held the Official Receiver, or the Chairman of the meeting, as the case may be, shall report the result of each meeting to the Court.
(2)Upon the result of the meetings of creditors and contributories being reported to the Court, if there is a difference between the determinations of the meetings of the creditors and contributories, the Court shall, on the application of the Official Receiver, fix a time and place for considering the resolutions and determinations (if any) of the meetings, deciding differences, and making such order as shall be necessary. In any other case the Court may upon the application of the Official Receiver forthwith make any appointment necessary for giving effect to any such resolutions or determinations.
(3)When a time and place have been fixed for the consideration of the resolutions and determinations of the meetings, such time and place shall be advertised by the Official Receiver in such manner as the Court shall direct, but so that the first or only advertisement shall be published not less than seven days before the time so fixed.
(4)Upon the consideration of the resolutions and determinations of the meetings the Court shall hear the Official Receiver and any creditor or contributory.
(5)If a Liquidator is appointed a copy οf the order appointing him shall be transmitted to the Board of Trade by the Official Receiver, and the Board of Trade shall, as soon as the Liquidator has given security, cause notice of the appointment to be gazetted. The expense of gazetting the notice οf the appointment shall be paid by the Liquidator, but may be charged by him out of the assets οf the Company.
(6)Every appointment of a Liquidator or Committee of Inspection shall be advertised by the Liquidator in such manner as the Court directs immediately after the appointment has been made, and the Liquidator has given the required security.
(7)If a Liquidator in a winding-up by the Court shall die, or resign, or be removed, another Liquidator may be appointed in his place in the same manner as in the case of a first appointment, and the Official Receiver shall, on the request οf not less than one-tenth in value οf the creditors οr contributories summon meetings for the purpose οf determining whether οr not the vacancy shall be filled but none οf the provisions οf this Rule shall apply where the Liquidator is released under section 251 of the Act in which case the Official Receiver shall remain Liquidator.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  1. Ως εκ τούτου, οι πρόνοιες του Section 237 της Companies Act 1948 και οι αντίστοιχες του Άρθρου 226 του Κεφ. 113, εξυπηρετούν την διαδικασία που αφορά την εκκαθάριση εταιρείας, που επακολουθεί της πρώτης συνέλευσης πιστωτών και συνεισφορέων της, ώστε, έχοντος του αποτελέσματος τους, -αναφορά του οποίου γίνεται στο Δικαστήριο από τον Επίσημο Παραλήπτη το συντομότερο δυνατόν-, το Δικαστήριο, δύναται [καθότι, μπορεί να κρίνει ότι δεν είναι απαραίτητος ο διορισμός προσώπου άλλου από τον Επίσημο Παραλήπτη, αν κρίνει ότι δεν είναι απαραίτητος ο διορισμός ενός εμπορικού εκκαθαριστή («commercial liquidator»), βλ. British Linen Co v South American and Mexican Co [1894] 1 Ch 108] να προβεί σε όποιο διορισμό θεωρεί απαραίτητο, προς υλοποίηση των σχετικών ψηφισμάτων και αποφάσεων των εν λόγω συνελεύσεων. Ως δε χαρακτηριστικά σχολιάζεται, -υπό τύπο ερώτησης απάντησης- στο εν λόγω σύγγραμμα, Buckley on the Companies Acts, στην σελίδα 592 του Τόμου 1, με παραπομπή στις αποφάσεις Re North Wales Gunpowder Co [1982] 2 QB 220 και Re John Reid and Sons [1900] 2 QB 634, «Quaere whether the court might without the request of meetings appoint a liquidator in the place of the official receiver; it cannot before the holding of the meetings under the section.» (η υπογράμμισης και η έμφασης είναι δική μου)
  2. Χαρακτηριστικά, είναι τα όσα έχουν αναφερθεί στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Ηνωμένου Βασιλείου στην προαναφερόμενη υπόθεση Re John Reid and Sons [1900] 2 QB 634: «I think that the real scheme of the Act of 1890 is to have an official who shall be both provisional and permanent liquidator unless another person is appointed, and that that other person is not to be appointed until the creditors have been consulted. It is true that in this case it happens that the creditors had been consulted, and, if the learned county court judge had discretion in the matter, I do not say that he has wrongly exercised it, because he might think, not unreasonably, that it was a mere useless expense to summon the creditors and ask them over again the same question as had been asked them before; but it was not exactly the same question, because, so far as I know, under the voluntary liquidation it was not open to the creditors to have had for liquidator the official receiver, as they could do if they wished under the compulsory winding-up. It is not absolutely clear, therefore, that the creditors might not have come to a different conclusion if they had been again consulted; but I think it is an answer to the contention that they had already been consulted and had arrived at a decision as to who should be the liquidator, that they had not in fact been consulted in the way that the Act of 1890 says that they should have been consulted prior to any appointment.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  3. Δεδομένης λοιπόν, στην προκείμενη περίπτωση, της εφαρμογής των προνοιών του Άρθρου 228 και 2228Α του Κεφ. 113, το Δικαστήριο, δεν έχει εξουσία και ο Επίσημος Παραλήπτης ή και ο οποιοσδήποτε πιστωτής της υπό εκκαθάριση εταιρείας, δεν δικαιούται, κάτω από το Άρθρο 226 του Κεφ. 113, διάταγμα ως το αιτούμενο. Και τούτο, ανεξάρτητα του κατά πόσο ο Επίσημος Παραλήπτης έχει υπερβολική εργασία και δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα καθήκοντα που του εναποθέτει ο νόμος (Κεφ. 113), και του γεγονότος ότι, η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ είναι ο μοναδικός γνωστός, προς τον Επίσημο Παραλήπτη, πιστωτής της υπό εκκαθάριση εταιρείας. Ο νόμος πρέπει να εφαρμόζεται. Υπενθυμίζω εδώ και τις πρόνοιες του Άρθρου 221 του Κεφ. 113, σύμφωνα με το οποίο: «Διάταγμα εκκαθάρισης εταιρείας ενεργεί σε όφελος όλων των πιστωτών και όλων των συνεισφορέων της εταιρείας ωσάν να εκδιδόταν μετά από κοινή αίτηση πιστωτή και συνεισφορέα».
  4. Επαναλαμβάνω τα όσα είχα αναφέρει και όταν η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ είχε αιτηθεί από το Δικαστήριο μου παρόμοιο διάταγμα. Η συμφωνία του Επίσημου Παραλήπτη με οποιονδήποτε πιστωτή στην έκδοση διατάγματος όπως είναι το αιτούμενο, παρακάμπτει ρητές πρόνοιες της νομοθεσίας και είναι ασυμβίβαστη του δημόσιου διοικητικού ελέγχου που του έχει ανατεθεί από τον νόμο και δη από το προαναφερόμενο Άρθρο 228 του Κεφ. 113 και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ειδικότερα μετά και την τροποποίηση του Άρθρου 228(α) του Κεφ. 113 από τον προαναφερόμενο Νόμο 63(Ι)/2015 οι πρόνοιες του οποίου έχουν καταστήσει πλέον τον ρόλο του Επίσημου Παραλήπτη ως εκκαθαριστή, ουσιαστικό («substantive liquidator»), και όχι απλά προσωρινό («provisional liquidator»), από την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης (βλ. Re John Reid and Sons [1900] 2 QB 634 ανωτέρω). Εδώ, επαναλαμβάνω, ο ρόλος του Δικαστηρίου, δεν είναι απλά διαιτητικός, ώστε, ολοκληρωτικός συμβιβασμός της μεταξύ των μερών διαφοράς, να εκτοπίζει το Δικαστήριο από την ευχέρεια απόφανσης του επί ενώπιον του τεθέντος ζητήματος, αλλά είναι, δια νόμου, και ελεγκτικός και η οποιαδήποτε απόκλιση από τα θέσμια δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, ούτε και να επιτραπεί (βλ. Spyros Eleftheriades v Cyprus Hotels Ltd
(1985)1 Α.Α.Δ. 677). Κατάληξη
  1. Κατ' ακολουθία των όσων έχουν προαναφερθεί, η υπό κρίση Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται.
  2. Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Σημειώνεται, ότι, παρά την αναφορά του Επίσημου Παραλήπτη σε ένα τέτοιο έγγραφο (ήτοι, σε Τεκμήριο Α), η δήλωσης του, δεν συνοδεύεται από κανένα τέτοιο έγγραφο. [2] Σημειώνεται, ότι, παρά την αναφορά του Επίσημου Παραλήπτη σε ένα τέτοιο έγγραφο (ήτοι, σε Τεκμήριο Β), η δήλωσης του, δεν συνοδεύεται από κανένα τέτοιο έγγραφο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.