A. SOULIS ENTERPRISES LIMITED ν. LIEBHERR - WERK EHINGEN GmbH, Αρ. Αγωγής 1185/2013, 6/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A168 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1185/2013 Μεταξύ: SOULIS ENTERPRISES LIMITED, από τη Λάρνακα Ενάγουσας -και- LIEBHERR - WERK EHINGEN GmbH, από τη Γερμανία Eναγομένης ----------------------- Ημερ.: 6.12.2017 Για την Ενάγουσα : κ. Κ. Κουκούνης για Γεώργιος Κουκούνης ΔΕΠΕ Για την Εναγόμενη: Στ. Ανδρέου (κα) για Ανδρέας Νεοκλέους & Σία ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Α. Η Δικογραφία Με γραπτή συμφωνία ημερ. 25.8.2010 (Tεκμ.5) η Ενάγουσα κυπριακή εταιρεία, Soulis, αγόρασε από την Εναγόμενη γερμανική εταιρεία, Liebherr, ένα αυτοκινούμενο γερανό τύπου Liebherr Telescopic Mobile Crame Type LTM 11200-9.1 στην τιμή των €5.500.
- Η Soulis ασχολείται με εργασίες με τη χρήση γερανών, ανυψωτικών μηχανημάτων και συναφείς εργασίες, ενώ η Liebherr κατασκευάζει και πωλεί γερανούς. Είναι η θέση της Soulis ότι ήταν ρητός ή εξυπακουόμενος όρος της συμφωνίας ότι ο σκοπός για τον οποίο συμφώνησε να αγοράσει τον γερανό ήταν ότι θα τον χρησιμοποιούσε κυρίως για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών και ότι ο γερανός θα ήταν κατάλληλος για το σκοπό αυτό και θα πληρούσε τις προδιαγραφές και αποδόσεις που περιγράφονται σε ειδικό Ενημερωτικό Δελτίο που η Liebherr της παρέδωσε (Τεκμ.3). Είναι η περαιτέρω θέση της Soulis ότι πείστηκε και εξωθήθηκε από την Liebherr να αγοράσει τον γερανό στη βάση προηγηθέντων παραστάσεων των αντιπροσώπων της, περιλαμβανομένης της παρουσίασης του Ενημερωτικού Δελτίου, σε σχέση με τις προδιαγραφές απόδοση και ποιότητα του γερανού και την καταλληλότητα του να χρησιμοποιηθεί για το συγκεκριμένο σκοπό. Ο γερανός παραδόθηκε στην Soulis στην Κύπρο και η τελευταία άρχισε να τον χρησιμοποιεί στις εργασίες της για να διαπιστώσει ότι παρουσίαζε προβλήματα και δεν είχε τη συμφωνηθείσα απόδοση και ποιότητα. Διαμαρτυρήθηκε προς την Liebherr η οποία απέστειλε αντιπροσώπους στην Κύπρο για να ελέγξουν και επιδιορθώσουν τον γερανό, χωρίς επιτυχία. Στις παραγράφους 16, 17, 20 και 21 της Έκθεσης Απαίτησης περιγράφονται συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και αποδόσεις του γερανού που κατά την Soulis δεν ανταποκρίνονται στα συμπεφωνημένα. Αποδίδεται στην Liebherr δόλος, απάτη, ψευδείς παραστάσεις και παράβαση θέσμιων καθηκόντων και παρατίθενται εκτενείς λεπτομέρειες. Κατ' ακολουθία η Soulis με επιστολή των δικηγόρων της ημερ. 16.5.2012 τερμάτισε τη συμφωνία και απαίτησε αποζημιώσεις. Η Liebherr παραδέχεται τη συμφωνία ημερ. 25.8.2010 αρνείται όμως ότι εξώθησε την Soulis να προσχωρήσει στη συμφωνία. Είναι η θέση της ότι ουδεμία ψευδής παράσταση έγινε προς την Soulis και το Ενημερωτικό Δελτίο, το οποίο παραδέχεται ότι παρέδωσε στη Soulis, δεν προβάλλει οτιδήποτε που δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές δυνατότητες του γερανού, ενώ η ποιότητα και προδιαγραφές του γερανού ήταν βάσει της συμφωνίας των μερών. Περαιτέρω, αρνείται ότι προέκυψαν προβλήματα στο γερανό και διαζευκτικά ότι τέτοια επιδιορθώθηκαν άμεσα και χωρίς καθυστέρηση και ότι δεν οφείλονταν στην ποιότητα και προδιαγραφές του γερανού. Β. Η Συμφωνία Αγοράς και η Συμφωνία Ενοικίασης H Soulis είναι οικογενειακή επιχείρηση. Η εταιρεία συστάθηκε το 1991 από τον Ανδρέα Σουλή (Μ.Ε.1) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.1) Ο Ανδρέας έχει εμπειρία 30 και πλέον χρόνια στον χειρισμό και επιδιορθώσεις βαριών μηχανημάτων περιλαμβανομένων και γερανών. Στην Soulis εργάζεται και ο υιός του Ηλίας Σουλής (Μ.Ε.4) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.82) του οποίου η ανάλογη εμπειρία είναι πέραν των 15 χρόνων. Ο Ηλίας έχει παρακολουθήσει κάποια σχετικά σεμινάρια και είναι πιστοποιημένος επιθεωρητής γερανών από κάποιο οργανισμό του Ηνωμένου Βασιλείου. Η Soulis ήταν και εξακολουθεί να είναι πελάτης της Liebherr και κατέχει και χρησιμοποιεί γερανούς κατασκευής της Liebherr. Η Liebherr, ανάφερε ο Ανδρέας, θεωρείται η πρώτη εταιρεία παγκόσμια σε ότι αφορά τους κινητούς γερανούς. Ο Rechsteiner Bernd (Μ.Υ.2) (γραπτή δήλωση στα αγγλικά - Τεκμ.98 και μετάφραση στα ελληνικά - Τεκμ.109) είναι ο διευθυντής του Τμήματος Μεταχειρισμένων γερανών της Liebherr. Ο Bernd ανέφερε ότι η Liebherr κατέχει το 50% των πωλήσεων γερανών ανά τον κόσμο. Η απόκτηση του γερανού από την Soulis επιτεύχθηκε με τη χρηματοδότηση της γερμανικής εταιρείας SudLeasing GmbH στη βάση Συμφωνίας Ενοικίασης ημερ. 8.9.2010 (Τεκμ.6). Η Soulis πλήρωσε στην Liebherr προκαταβολή €700.000 (Τεκμ.7 και 8), ενώ το υπόλοιπο των €4.800.000 πληρώθηκε μέσω της SudLeasing. Η Soulis πλήρωσε σταδιακά προς την SudLeasing έναντι της Συμφωνίας Ενοικίασης το συνολικό ποσό των €785.908,32 (Τεκμ.17-35). Είχε ωστόσο καθυστερημένες δόσεις (βλ. ενδεικτικά επιστολές της SudLeasing ημερ. 26.10.2011 και 23.2.2012 - μέρος του Τεκμ.67). Ως αποτέλεσμα της παράλειψης της Soulis να καταβάλλει τις συμφωνημένες δόσεις, την 24.2.2012 η SudLeasing τερμάτισε τη Συμφωνία Ενοικίασης και απαίτησε την επιστροφή του γερανού. Ο γερανός επιστράφηκε τον Ιούνιο του 2012 και πωλήθηκε από την SudLeasing στην Liebherr για €4.035.758 (βλ. Τεκμ.87) και στη συνέχεια σε τρίτο. Το ποσό λογίστηκε έναντι της οφειλής της Soulis. Δεν έγινε εκτίμηση της αξίας του γερανού και το ποσό καθορίστηκε από την Liebherr. Όπως ανάφερε ο Volkmar Onat, Μ.Υ.1 (γραπτή δήλωση στην αγγλική - Τεκμ.95 και μετάφραση στην ελληνική - Τεκμ.97), ο αντιπρόεδρος της SudLeasing, δεν μπορούσε να γίνει έρευνα και αξιολόγηση αφού είχαν κυκλοφορήσει μόνο 12 - 13 γερανοί του είδους. Στην Soulis είχε δοθεί η ευκαιρία να παρουσιάσει αγοραστή (βλ. ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 15.5.2012 της SudLeasing προς την Soulis - μέρος του Τεκμ.96) χωρίς να προτείνει οιονδήποτε. Για το υπόλοιπο η SudLeasing ενήγαγε την Soulis στο Περιφερειακό Δικαστήριο της Στουτγκάρδης στη Γερμανία και την 23.7.2014 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση υπέρ της SudLeasing και εναντίον της Soulis για το ποσό των €637.695,08 πλέον τόκους (Τεκμ.61). Η Soulis πλήρωσε έναντι του εξ αποφάσεως χρέους €100.000 (βλ. Τεκμ.60) και οφείλει το υπόλοιπο. Εκδόθηκε Ευρωπαϊκός Εκτελεστός Τίτλος και Ένταλμα Κατάσχεσης της κινητής περιουσίας της Soulis για το ποσό των €608.464 πλέον τόκους και έξοδα (βλ. Τεκμ.88). Αφέθηκαν να αιωρούνται παράπονα από την Soulis σε σχέση με το ποσό για το οποίο ο γερανός πωλήθηκε από την SudLeasing στην Liebherr, ότι δηλαδή πωλήθηκε φθηνά. Όμως, τέτοιο ζήτημα δεν θα μπορούσε να εγείρεται στην παρούσα αγωγή. Το ζήτημα αφορούσε στην αξίωση της SudLeasing εναντίον της Soulis για το υπόλοιπο και τελεσιδίκησε με την εκ συμφώνου απόφαση της 23.7.2014 του Περιφερειακού Δικαστηρίου της Στουτγάρδης της Γερμανίας. Αποδεχόμενη η Soulis το εναπομείναν χρέος της, αποδέχτηκε το ποσό που η SudLeasing έλαβε από την πώληση του γερανού. Η αξίωση της Soulis ανέρχεται σε €6.151.194,78 και περιλαμβάνει το κόστος του γερανού. Στην τιμή αγοράς των €5.500.000 προστίθεται ποσό €1.485.908 που είχε πληρωθεί ως προκαταβολή προς την Liebherr μαζί με το σύνολο των πληρωμών προς την SudLeasing, αφαιρείται το ποσό των €4.035.758 που εισπράχθηκε από την πώληση του γερανού σε τρίτο και προστίθεται το ποσό των €1.126.952,78 που η Soulis οφείλει στην SudLeasing. Περαιτέρω, διεκδικούνται τα συναφή έξοδα για την υπεράσπιση της αγωγής στη Γερμανία (Τεκμ.62 - 66), απώλεια εισοδημάτων και αποζημιώσεις για βλάβη στην εμπορική εύνοια και καλό όνομα της Soulis, μεταφορικά και τόκοι. Η Soulis αγόρασε και αριθμό βοηθητικών οχημάτων για να διεκπεραιώνει τις εργασίες της, όπως για παράδειγμα μεγάλα φορτηγά για να μεταφέρουν τα φτερά των ανεμογεννητριών που έχουν μήκος 45 μ. Κάποια πώλησε μετά την επιστροφή του γερανού και κάποια όχι. Ερωτούμενος ο Ανδρέας κατά πόσο τα τελευταία χρησιμοποιεί η Soulis μαζί με άλλους γερανούς που διαθέτει αναφέρθηκε ειδικά σε κάποιο μηχάνημα «Nicolas one set of Adapters» αξίας €98.000 υποστηρίζοντας ότι ήταν υποστηριχτικό μηχάνημα του γερανού. Από την ίδια τη μαρτυρία του Ανδρέα προκύπτει ότι πρόκειται για μεταφορικό μέσο μεγάλων σωλήνων ή πυλώνων και είναι χρήσιμο για την εργασία κατασκευής αιολικών πάρκων με οποιοδήποτε γερανό κι' αν γίνεται η εργασία. Σε κάθε περίπτωση δεν διεκδικείται με την αγωγή η αξία οποιουδήποτε βοηθητικού οχήματος. Αχρείαστα επεκτάθηκε η μαρτυρία σε ζητήματα κατά πόσο το μοντέλο του επίδικου γερανού εισηγήθηκε στην Soulis η Liebherr ή ήταν επιλογή της Soulis κατόπιν δικής της έρευνας της αγοράς. Ακόμα κατά πόσο την SudLeasing σύστησε στην Soulis η Liebherr ή, πριν η Soulis αποταθεί στην Liebherr, προηγήθηκε επαφή της με την SudLeasing για τη διερεύνηση της πιθανότητας χρηματοδότησης από την τελευταία. Όποια εκδοχή και αν ευσταθεί, και όπου πιο κοντά και αν είναι η αλήθεια, οι ουσιαστικές παράμετροι της υπόθεσης δεν αλλάζουν. Ότι δηλαδή ο γερανός έπρεπε να ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές απόδοσης και ποιότητας όπως αναφέρονταν στην Συμφωνία Αγοράς και στο Ενημερωτικό Δελτίο και να είναι κατάλληλος για να χρησιμοποιείται για την ανύψωση ανεμογεννητριών. Ο επίδικος γερανός έχει χαρακτηριστεί ως η ναυαρχίδα της Liebherr. Είναι πολύ πιο ακριβός από άλλους γερανούς που κατασκευάζει. Πρόκειται για τηλεσκοπικό γερανό, δηλαδή αναπτύσσεται όπως τις ηλεκτρικές αντένες που υπήρχαν παλιά στα αυτοκίνητα. Αυτός ο τηλεσκοπικός μηχανισμός ονομάζεται «μπούμα» και έχει τον κωδικό «Τ7». Η «μπούμα» αναπτύσσεται σε μεγάλο ύψος 100 μ. και για σκοπούς σταθερότητας, ώστε να μην γέρνει, αναπτύσσονται από κάποιο ύψος δύο βραχίονες από τους οποίους διέρχονται συρματόσχοινα που αρχίζουν από το ψηλότερο σημείο της «μπούμας» και που καταλήγουν στη βάση του γερανού. Αυτό το εξάρτημα ονομάζεται «Super Lift» και έχει τον κωδικό «Υ». Ο γερανός έχει τη δυνατότητα να ανυψώσει φορτία και πέραν του ορίου της αναπτυγμένης «μπούμας» με την προσθήκη μιας προέκτασης στην άκρη της «μπούμας». Πρόκειται για ένα δικτυωτό στέλεχος προέκτασης που βιδώνεται στην άκρη της «μπούμας» πριν την ανάπτυξη της. Το εξάρτημα αυτό ονομάζεται «fly jip» και αποτελείται από το εκκεντρικό με τον κωδικό «VE», τα υδραυλικά έμβολα με τον κωδικό «NZ» και την προέκταση με τον κωδικό «F» που έχει μήκος 6,5 μ. Συνοδεύεται από δυο εξαρτήματα με κωδικούς «VE» και «ΝΖ». Όταν χρησιμοποιούνται τα πιο πάνω εξαρτήματα έχουμε το συνδυασμό «T7YVENZF 6,5 μέτρα». (βλ. απεικόνιση στο κάτω μέρος της σελ.10 του Ενημερωτικού Δελτίου). Στη βάση της «μπούμας», στην πλατφόρμα του γερανού τοποθετούνται τα αντίβαρα που είναι πλάκες μπετόν. Στην περίπτωση της πιο πάνω ανάπτυξης απαιτούνται 52 τόνοι αντίβαρα με τον κωδικό «52 Τ». Σε αυτή την κατάσταση ο γερανός έχει συνολικό βάρος 269,33 τόνους. Αυτός είναι ο συνδυασμός που θα απασχολήσει στη συνέχεια αφού συνιστά την μεγίστη ανάπτυξη του γερανού κατά την οποία το όχημα λαμβάνει το μεγαλύτερο του βάρος. Στην αγορά υπάρχουν και οι δικτυωτοί γερανοί που ονομάζονται έτσι γιατί τα στελέχη που τους αποτελούν είναι πλέξη μεταλλικών κομματιών όπως τον πασίγνωστο πύργο του Άιφελ. Ένας δικτυωτός γερανός δεν αναπτύσσεται όπως ένας τηλεσκοπικός. Στην περίπτωση του τα στελέχη βιδώνονται το ένα στη συνέχεια του άλλου ενώ είναι οριζοντιωμένα και στη συνέχεια ανασηκώνονται και λαμβάνουν την υπό κλίση ή κάθετη θέση εργασίας. Γι' αυτό και χρειάζεται ένας ανοικτός χώρος μήκους περί τα 115 μέτρα για να συναρμολογηθούν τα στελέχη. Ο δικτυωτός γερανός δεν έχει δυνατότητα μετακίνησης σε αυτή την κατάσταση. Επιβάλλεται να αποσυναρμολογηθεί και να συναρμολογηθεί εκ νέου στο νέο σημείο όπου θα εργαστεί. Στην περίπτωση εργασίας σε μεγάλα ύψη όπως στην περίπτωση τοποθέτησης ανεμογεννητριών, ένας δικτυωτός γερανός χρειάζεται σύμφωνα με τον Ανδρέα 20 ώρες για να αποσυναρμολογηθεί, να μετακινηθεί και να συναρμολογηθεί εκ νέου στον επόμενο χώρο όπου θα εργαστεί. Ένας τηλεσκοπικός γερανός συμπτύσσεται, μετακινείται και αναπτύσσεται σε νέο χώρο πολύ πιο γρήγορα. Σύμφωνα με τον Ανδρέα ο επίδικος γερανός τους παρουσιάστηκε ότι θα μπορούσε να συμπτυχτεί, μετακινηθεί και αναπτυχθεί σε 2-3 ώρες όμως στην πράξη απαιτούνταν 5 - 6 ώρες. Η δυνατότητα μετακίνησης του τηλεσκοπικού γερανού σε άλλο χώρο εργασίας, με τα εξαρτήματα και αντίβαρα που συνθέτουν τον πιο πάνω συνδυασμό αλλά και άλλους συνδυασμούς, γίνεται εφόσον η «μπούμα» επιστρέψει στη μη ανεπτυγμένη θέση της και οριζοντιωθεί επί της πλατφόρμας του γερανού. Η δυνατότητα αυτή, όπως γίνεται κατανοητό, είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα για το γερανό και είναι το χαρακτηριστικό πλεονέκτημα που διακρίνει τους τηλεσκοπικούς γερανούς από τους κατά πολύ φθηνότερους δικτυωτούς γερανούς. Προκύπτει πως ο συγκεκριμένος γερανός, λόγω των πλεονεκτημάτων που παρουσιάζει αποφέρει οικονομικό πλεονέκτημα στον επιχειρηματία που τον χρησιμοποιεί. Ο Ανδρέας ανάφερε ότι στις τέσσερις εργασίες που χρησιμοποιήθηκε ο επίδικος γερανός, από τις οποίες οι δύο ήταν πολύ μικρές, η Soulis εξοικονόμισε πέραν του μισού εκατομμυρίου ευρώ. Γ. Τα παράπονα της Soulis Ο Αντρέας και ο Ηλίας διατείνονται ότι μετά την παραλαβή του γερανού άρχισε ο έλεγχος του και διαπιστώθηκαν πολλά προβλήματα. Και οι δύο, αναφέρθηκαν γενικά σε ηλεκτρονικά και μηχανολογικά προβλήματα κάποια από τα οποία ξεπεράστηκαν, όπως ανάφεραν, και κάποια όχι. Ο Ιωάννης Λιακόπουλος (Μ.Υ.4) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.115) είναι ο αντιπρόσωπος της Liebherr στην Ελλάδα και Κύπρο με έδρα την Ελλάδα. Ο Λιακόπουλος υποστήριξε ότι αυτού του τύπου οι γερανοί λόγο της πολυπλοκότητας τους είναι λογικό να παρουσιάζουν μικροπροβλήματα στην αρχή της λειτουργίας τους. Ο γερανός είχε δοκιμαστεί από την Liebherr στις ιδανικές συνθήκες του πεδίου δοκιμών της, τυγχάνει όμως στο χώρο εργασίας όπου υπάρχουν χώματα, λάσπες και σκληρές συνθήκες να υπάρχουν κάποιες αστοχίες των υλικών που καλύπτονται από την εγγύηση και αντικαθίστανται. Σε ηλεκτρονικό μήνυμα της Soulis προς τον Λιακόπουλο ημερ. 4.3.2011 (μέρος του Τεκμ.54) αναφέρεται ότι κάποια προβλήματα παρέμεναν και ότι ο γερανός δεν ήταν λειτουργήσιμος και δεν μπορούσαν να τον στείλουν σε εργοτάξιο. Ζητούσαν να αφιχθούν στην Κύπρο τεχνικοί της Liebherr γιατί ο γερανός είχε προγραμματισμένη εργασία για τις 25.3.
- Είναι η θέση του Λιακόπουλου πως αυτά δεν σχετίζονταν με την ασφάλεια του γερανού ή του προσωπικού και πως είχαν όλα αντιμετωπιστεί από τους τεχνικούς της Liebherr και επιδιορθωθεί μέχρι τις 11.5.
- Συγκεκριμένα, ο Ανδρέας και ο Ηλίας αναφέρθηκαν σε πρόβλημα του «Super Lift», υποδεικνύοντας σε φωτογραφία (Τεκμ.36) ότι τα συρματόσχοινα στη μια πλευρά ήταν πιο μαζεμένα με αποτέλεσμα να γέρνει η «μπούμα» προς τα αριστερά. Ο Λιακόπουλος ανάφερε ότι το ζήτημα αντιμετωπίστηκε άμεσα στις 5.3.
- Αφορούσε ένα αισθητήρα του βαρούλκου που τεντώνει τα συρματόσχοινα αριστερά και δεξιά της «μπούμας». Αυτά πρέπει να τεντώνονται ισότιμα. Ο Ανδρέας και ο Ηλίας αποδέχτηκαν ότι η Liebherr αναγνώρισε το πρόβλημα και απέστειλε ανταλλακτικά με τα οποία επιδιορθώθηκε. Σε σχέση με το σύστημα του γερανού «Liccon», ο Ανδρέας και ο Ηλίας ανάφεραν ότι παρουσιαζόταν σε αυτό ένα εικονικό φορτίο που περιόριζε τις δυνατότητες τηλεσκόπησης του γερανού. Με την «προσάρτηση» του εξαρτήματος «rooster sheave» και επιπλέον γάντζου ο γερανός δεν μπορούσε να τηλεσκοπήσει. Παράπεμψε ο Ηλίας στα σχετικά φύλλα εργασίας («Service Report/Work Sheet») (Τεκμ.75). Ο Ανδρέας και ο Ηλίας ανάφεραν ότι η Liebherr απέστειλε τεχνικούς στην Κύπρο για να επιδιορθώσουν το πρόβλημα αλλά δεν τα κατάφεραν. Ο Λιακόπουλος μαρτύρησε ότι πρόκειται για το σύστημα προστασίας κατά της ανατροπής. Πράγματι το σύστημα παρουσίαζε ένδειξη ότι υφίστατο κάποιο επιπλέον βάρος που δεν υπήρχε στην πραγματικότητα και που η φαινομενική παρουσία του επέβαλλε περιορισμούς για σκοπούς προστασίας. Το εξάρτημα στάληκε την 4.3.2011 και εφαρμόστηκε από τεχνικούς της Liebherr που ήταν στην Κύπρο. Παραπέμπει ο Λιακόπουλος σε δικό του ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 9.3.2011 και της Soulis ημερ. 15.4.2011 (μέρος του Τεκμ.54) και στο γεγονός ότι σε μεταγενέστερη σχετική έκθεση δεν αναφέρεται οτιδήποτε για ένδειξη επιπλέον βάρους στην οθόνη του γερανού. Επικαλέστηκαν ακόμη, ο Ανδρέας και ο Ηλίας, πρόβλημα στο τηλεχειριστήριο «ΒΤΤ». Ο Λιακόπουλος ανάφερε ότι υπάρχει δεύτερο τηλεχειριστήριο στην καμπίνα του χειριστή που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, ενώ καινούργιο τηλεχειριστήριο παραδόθηκε στη Soulis την 23.3.2011, δηλαδή προτού ο γερανός χρησιμοποιηθεί σε εργοτάξιο. Στο φύλλο εργασίας ημερ. 23.3.2011 (μέρος του Τεκμ.75) αναφέρεται «BTT replaced», δηλαδή ότι το τηλεχειριστήριο αντικαταστάθηκε. Όσον αφορά την τροχαλία του Super Lift, για την οποία επίσης έγινε παράπονο, και που πράγματι απουσίαζε, ο Λιακόπουλος ανάφερε ότι είχε χαθεί κατά τη μεταφορά του γερανού και στάληκε από την Liebherr νέα την 10.5.
- Παράπεμψε προς απόδειξη στο φύλλο εργασίας ημερ. 10.5.2011 (μέρος του Τεκμ.75). Περαιτέρω, ο Ανδρέας και ο Ηλίας υποστήριξαν ότι παρουσιάστηκαν προβλήματα στη λειτουργία του λογισμικού και του προγράμματος που τους εμπόδιζε να ενώσουν το γερανό με την τηλεσκοπική «μπούμα». Ο Λιακόπουλος παραπέμπει σε αναφορά ημερ. 23.3.2011 κάποιου Schnizer. Το ζήτημα αφορούσε τη μηχανική προέκταση μεταβλητής γωνίας «Luffing Jib» και αντιμετωπίστηκε την 10.5.
- Παράπεμψε προς επιβεβαίωση στο φύλλο εργασίας ημερ. 10.5.2011 (μέρος του Τεκμ.75). Ο γερανός δοκιμάστηκε για πρώτη φορά σε εργασία στην ανύψωση γεφυρών, μιας στο Καλό Χωριό Λεμεσού και μιας στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λεμεσού. Ο Ανδρέας ανάφερε ότι κατά το πρώτο έργο ο γερανός δεν εργαζόταν και περίμεναν κάποιες ώρες μέχρι να φτιαχτεί μέσω computer από τη Γερμανία. Η Soulis έγινε ρεζίλι στους πελάτες της και σχολιάστηκε αρνητικά από τους ανταγωνιστές της. Το πρώτο αιολικό πάρκο στο οποίο χρησιμοποιήθηκε ο γερανός ήταν αυτό της Αγίας Άννας όπου η Soulis ανέλαβε την ανύψωση και τοποθέτηση 10 ανεμογεννητριών. Για όλες τις ανεμογεννήτριες χρησιμοποιήθηκε ο συνδυασμός «Τ7YVENZF 6,5 μέτρα». Οι εργασίες αυτές διεξήχθηκαν τον Ιούνιο του
- Το δεύτερο αιολικό πάρκο στο οποίο χρησιμοποιήθηκε ο γερανός ήταν αυτό της Κόσιης, όπου η Soulis ανέλαβε να διαθέσει τον επίδικο γερανό για την ανύψωση και τοποθέτηση 6 ανεμογεννητριών κατόπιν συμφωνίας με την εταιρεία Vestas Hellas Wind Technology S.A. Οι εργασίες αυτές διεξήχθηκαν τον Μάρτιο του
- Κατά τις εργασίες στα αιολικά πάρκα μαρτυρήθηκε ότι παρουσιάστηκαν προβλήματα. Στο αιολικό πάρκο της Αγίας Άννας εκδηλώθηκε αδυναμία του γερανού σε σχέση με τη δυνατότητα αναρρίχησης και κατάβασης του σε έδαφος με κλίση, ενώ στο αιολικό πάρκο της Κόσιης σε σχέση με τη δυνατότητα τηλεσκόπησης και ανύψωσης φορτίων. Δ. Ο τερματισμός Η Soulis τερμάτισε τη Συμφωνία Αγοράς με επιστολή των δικηγόρων της προς την Liebherr ημερ. 16.5.2012 (Τεκμ.52). Ως λόγος για τον τερματισμό αναφέρονταν οι προφορικές και γραπτές παραστάσεις και εγγυήσεις ότι ο γερανός είχε συγκεκριμένα τεχνικά χαρακτηριστικά. Εγείρονταν δύο ζητήματα. Το ζήτημα της δυνατότητας αναρρίχησης του γερανού με παραπομπή στη σελ.21 του Ενημερωτικού Δελτίου και αντιπαραβολή του με αναφορά στις Οδηγίες Λειτουργίας του γερανού και το ζήτημα του χρόνου ανύψωσης με μια περιέλιξη. Αναφερόταν ότι η Soulis είχε πρόσφατα ανακαλύψει το γεγονός των δολίων και ψευδών παραστάσεων της Liebherr. Εάν γνώριζε την πραγματικότητα δεν θα υπόγραφε τη Συμφωνία. Ως εκ τούτου δεν επιθυμούσε πλέον να κρατήσει το γερανό και τερμάτιζε τη Συμφωνία Αγοράς. Η Soulis απαιτούσε αποζημιώσεις ύψους €9.000.000 και επιφύλασσε τα δικαιώματα της για περαιτέρω ζημιές που θα ήθελε υποστεί. Η Liebherr με επιστολή της ημερ. 19.6.2012 (Τεκμ.53) απέρριψε τις θέσεις της Soulis και δεν αποδέχθηκε τον τερματισμό της συμφωνίας. Ζήτησε λεπτομέρειες για το πώς ο γερανός δεν ανταποκρινόταν στη συμφωνία και εξέφρασε προθυμία να διερευνήσει τους ισχυρισμούς της Soulis λεπτομερώς και να σχολιάσει. Η Soulis με επιστολή των δικηγόρων της ημερ. 6.7.2012 (Τεκμ.55) επέμενε στον τερματισμό και στις ζημιές που αξίωνε και με περαιτέρω επιστολή τους ημερ. 10.8.2012 (Τεκμ.56) διαχώριζε το ποσό των €9.000.000 σε πέντε κεφάλαια. Η Liebherr με επιστολή της ημερ. 20.8.2012 (Τεκμ.57) επαναλάμβανε τη θέση της, σημείωνε ότι καμιά ουσιαστική περιγραφή ή μαρτυρία των κατ' ισχυρισμό σφαλμάτων του γερανού δεν είχε δοθεί, ούτε και ουσιαστικές πληροφορίες για τις ισχυριζόμενες ζημιές της Soulis που ως εκ τούτου απορρίπτονταν. Η Soulis με επιστολή των δικηγόρων της ημερ. 23.8.2012 (Τεκμ.58) διατεινόταν ότι οι λεπτομέρειες που είχε δώσει για τις ζημιές της ήταν επαρκείς για να εξεταστούν και καλούσε την Liebherr να ανταποκριθεί θετικά. Μετά την παράδοση του γερανού στην Liebherr (όπως εξηγείται πιο κάτω), η τελευταία προέβηκε σε σειρά ελέγχων του γερανού σε σχέση με τα ζητήματα που είχαν εγερθεί από την Soulis. Ο Josef Schick (Μ.Υ.5) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.118 και μετάφραση στην ελληνική - Τεκμ.119) είναι πτυχιούχος μηχανικός αυτοκινήτων και πτυχιούχος μηχανολόγος μηχανικός (βλ. Τεκμ.120). Είναι ο διευθυντής του τμήματος δοκιμών της Liebherr από το
- Το τμήμα αυτό διενεργεί ελέγχους κατά την κατασκευή των γερανών και οποτεδήποτε χρειαστεί. Σε σχέση με τον επίδικο γερανό, τέλη του Ιουλίου του 2012 έλαβε οδηγίες να τον ελέγξει για τις ικανότητες αναρρίχησης του όπως αναφέρονται στον πρώτο πίνακα της σελ.21 του Ενημερωτικού Δελτίου, για την ισχύ πέδησης του και την μεγίστη ταχύτητα βαρούλκου σε συγκεκριμένη κατάσταση. Διαρκούσης της δίκης, τον Φεβρουάριο του 2017, πραγματοποιήθηκε ακόμα ένας έλεγχος σε σχέση με τη δυνατότητα αναρρίχησης του γερανού. Προδήλως γιατί κατά τη δικάσιμο της 20.12.2016 ο Bernd αντεξετάστηκε σε σχέση με το ότι οι δοκιμές την 31.8.2012 έγιναν σε ανωφέρεια 16% και με εξοπλισμό λιγότερο από τον «T7YVENZF 6,5 μέτρα». Ο Schick ανάφερε ότι τέλη Ιανουαρίου του 2017 έλαβε οδηγίες να προβεί σε νέες δοκιμές με γερανό του ιδίου μοντέλου όπως τον επίδικο που είχε ήδη μεταπωληθεί. Κατά την ακρόαση της αγωγής ηγέρθηκε και εξετάστηκε περαιτέρω ζήτημα σε σχέση με τα ελαστικά του γερανού. Η μαρτυρία για κάθε επιμέρους ζήτημα ήταν μεγάλη και στοιχεία για τα ζητήματα υπάρχουν διάσπαρτα στο μαρτυρικό υλικό. Τα ζητήματα αυτά θα εξεταστούν σε ξεχωριστές ενότητες όπου θα παρατίθεται το σύνολο της μαρτυρίας που αφορά το καθένα. Αναφορές στην αξιοπιστία των μαρτυριών κατά την εξέταση των επιμέρους ζητημάτων, αλλά και αλλού, αφορούν στη δομή της Απόφασης και μόνο. Η κρίση ήταν το αποτέλεσμα εξέτασης του συνόλου της μαρτυρίας και οι επιμέρους αναφορές εξυπηρετούν στην καλύτερη εκτίμηση της αιτιολογίας των επιμέρους κρίσεων του Δικαστηρίου. Ε. Η δυνατότητα του γερανού να ανηφορίζει και κατηφορίζει Το Ενημερωτικό Δελτίο του επίδικου γερανού είναι το έντυπο που μπορεί να μελετήσει κάθε ενδιαφερόμενος, ώστε να διαπιστώσει τα βασικά χαρακτηριστικά και δυνατότητες του γερανού. Η κυκλοφορία τέτοιων εντύπων εξυπηρετεί και σκοπούς διαφήμισης του προϊόντος. Προσομοιάζει το Ενημερωτικό Δελτίο με ανάλογα έντυπα που αφορούν συνηθισμένα αυτοκίνητα, μόνο που το συγκεκριμένο, προδήλως γιατί αφορά πολύπλοκο μηχάνημα, είναι πολυσέλιδο (έχει 50 σελίδες) και εμπεριέχει περισσότερες λεπτομέρειες. Στη σελ. 21 του Ενημερωτικού Δελτίου ο πρώτος πίνακας έχει δύο στήλες. Στην πρώτη στήλη αναγράφεται «axle load», δηλαδή φορτίο ανά άξονα, και στη δεύτερη υπάρχει ζωγραφισμένος ένας γερανός σε κλίση. Στην πρώτη στήλη καταγράφεται το βάρος, 12 τόνοι, 24 τόνοι και 30 τόνοι που αντιστοιχούν σε κλίση 38%, 16% και 13%. Η ερμηνεία που όλες οι πλευρές δίδουν στον πίνακα αυτό είναι ότι παρουσιάζει ότι ο γερανός με το ανά άξονα φορτίο που καταγράφεται στην πρώτη στήλη μπορεί να ανηφορίσει και κατηφορίσει σε κλίση όπως αναφέρεται στη δεύτερη στήλη. Ο Ανδρέας και ο Ηλίας υποστήριξαν ότι στις συναντήσεις που είχαν κατά την παρουσίαση του γερανού, το περιεχόμενο του Ενημερωτικού Δελτίου εξηγήθηκε εκ μέρους της Liebherr σελίδα προς σελίδα και ειδικά ο πρώτος πίνακας της σελίδας 21, με την επισήμανση ότι καθιστούσε τον γερανό πλεονεκτικό και κατάλληλο για κίνηση, χρήση και λειτουργία με βαρύ εξοπλισμό, σε ορεινές περιοχές με μεγάλη κλίση εδάφους. Διευκρινίστηκε ότι δεν είναι η θέση της Soulis ότι έγιναν παραστάσεις για δυνατότητες πέραν των όσων αναφέρονται στο Ενημερωτικό Δελτίο. Ο Bernd που κατά το χρόνο που προηγήθηκε της αγοράς του επίδικου γερανού ήταν ο διευθυντής πωλήσεων της Liebherr για διάφορες περιοχές μεταξύ των οποίων η Ελλάδα και η Κύπρος, είχε επισκεφθεί την Κύπρο στις 2.8.2010 και είχε προσωπική συνάντηση με τους ιδιοκτήτες της Soulis που ενδιαφερόταν για να αγοράσει τον επίδικο γερανό. Υποστήριξε ότι κατά τις επαφές πριν την υπογραφή της συμφωνίας δεν έγινε επιμέρους αναφορά στον πρώτο πίνακα της σελίδας 21 του Ενημερωτικού Δελτίου γιατί άλλα είναι τα χαρακτηριστικά του γερανού που προβάλλονται και επεξηγούνται στους επικείμενους αγοραστές. Κατά πόσο υπήρξε κατά τις επαφές αναφορά στον πρώτο πίνακα της σελίδας 21 του Ενημερωτικού Δελτίου απολήγει να είναι ήσσονος σημασίας. Εφόσον εμπεριέχεται στο Ενημερωτικό Δελτίο που παραδόθηκε στην Soulis πριν τη συνομολόγηση της συμφωνίας, συνιστούσε παράσταση των κατασκευαστικών για τη δυνατότητα κίνησης του γερανού σε κλίση πάνω στην οποία η Soulis μπορούσε να βασιστεί. Το Δικαστήριο αποδέχεται τις θέσεις του Bernd και απορρίπτει τις θέσεις των μαρτύρων της Soulis ότι τα μέρη διήλθαν μια-μια τις σελίδες του Ενημερωτικού Δελτίου και ότι συζητήθηκαν όλα. Ωστόσο αυτό δεν έχει καμιά σημασία για το επιμέρους ζήτημα. Είναι η θέση της Soulis ότι ο γερανός με φορτίο 30 τόνους ανά άξονα, ή με συνολικό βάρος 269,33 τόνους, δεν μπορούσε να ανηφορίσει ή να κατηφορίσει σε έδαφος με κλίση 13% όπως παριστάνεται στο Ενημερωτικό Δελτίο. Η θέση εδράζεται σε περιστατικό που συνέβηκε κατά την κατασκευή του αιολικού πάρκου της Αγίας Άννας τον Ιούνιο του
- Κατά το περιστατικό, και σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ηλία, ο γερανός εξοπλισμένος με τον συνδυασμό «T7YVENZF 6,5 μέτρα», με οδηγό τον ίδιο ξεκίνησε με πολύ-πολύ χαμηλή ταχύτητα να κατηφορίζει από μια πλατεία εργασίας σε άλλη, σε χωματόδρομο με τσιακίλι και κλίση 12%. Ο γερανός αδυνατούσε να σταματήσει πλήρως παρά το ότι ο Ηλίας έλαβε όλα τα προβλεπόμενα και διαθέσιμα μέτρα. Εφάρμοσε και τους τέσσερις διαθέσιμους τρόπους για να σταματήσει το γερανό. Χρησιμοποίησε το «intarder» (στις γραπτές δηλώσεις του Ανδρέα και του Ηλία αναφέρεται ως «reducter») και το «engine break» και ενεργοποίησε πλήρως τα φρένα του γερανού και στη συνέχεια και το χειρόφρενο. Ο γερανός δεν σταματούσε. Υπήρξε εξωτερική επέμβαση με την τοποθέτηση ξύλινων σφήνων και τάκκων μπροστά από τα ελαστικά αλλά και πάλιν ο γερανός δεν σταματούσε. Σταμάτησε τελικά στην πλατεία η οποία ήταν σχεδόν επίπεδη. Κινδύνευσαν εργαζόμενοι στο χώρο, ενώ αν ο γερανός δεν σταματούσε στην πλατεία θα κατέληγε σε γκρεμό. Είναι η θέση του Ηλία ότι πριν το εγχείρημα είχε με ηλεκτρονικό όργανο μετρήσει την κλίση της διαδρομής που σε κανένα σημείο δεν υπερέβαινε το 12%. Την ορθότητα της μέτρησης επιβεβαίωσε με τον ίδιο τρόπο μετά το περιστατικό. Ο Ανδρέας δεν ήταν παρών κατά το περιστατικό. Το πληροφορήθηκε από τον Ηλία. Έτσι, έδωσε οδηγίες ότι θα έπρεπε να ήταν ο ίδιος παρών όταν ο γερανός θα μετακινείτο ξανά. Λίγες μέρες αργότερα, όταν ολοκληρώθηκε η εργασία στη συγκεκριμένη πλατεία, επιχειρήθηκε να οδηγηθεί ο γερανός πίσω από τον δρόμο, δηλαδή να ανηφορίσει με κλίση 12% αλλά αδυνατούσε. Ο κινητήρας δεν είχε την απαραίτητη δύναμη ώθησης και οι τροχοί δεν γύριζαν. Ο γερανός ανέβηκε μόνο αφού υποβοηθήθηκε ρυμουλκούμενος από άλλο όχημα. Ο Ηλίας δεν ήταν παρόν στο δεύτερο περιστατικό. Οδηγός του γερανού κατά την ανάβαση ήταν άλλος εργοδοτούμενος της Soulis. Η Soulis δεν επιχείρησε ξανά την οδήγηση του γερανού σε τέτοιες συνθήκες. Είναι η θέση του Αντρέα πως σε σχέση με την αποτυχία του γερανού να σταματήσει στον κατήφορο που είχε κλίση 12% ενημέρωσαν τηλεφωνικά τον Ιωάννη Λιακόπουλο. Παρουσιάστηκε ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 15.6.2011 του Λιακόπουλου προς την Soulis (Τεκμ.38) με το οποίο ο Λιακόπουλος διαβιβάζει προσχέδιο της σχετικής επιστολής που θα προωθούσε προς την Liebherr. Κατά το προσχέδιο, το παράπονο της Soulis ήταν ότι έγινε προσπάθεια για να ανέβει ο γερανός με εξοπλισμό Τ7YVENZF και 52 τόνους αντίβαρα ανήφορο με κλίση 12% και δεν μπορούσε. Χρησιμοποιήθηκε άλλο όχημα για να τον σπρώξει. Στην ιδία κλίση σταμάτησαν το γερανό και ενεργοποίησαν το χειρόφρενο αλλά ο γερανός δεν σταματούσε. Αναγκάστηκαν να τοποθετήσουν ξύλα κάτω από τους τροχούς. Περιγράφεται ακόμα παράπονο ότι σε επίπεδο έδαφος ο γερανός δεν φρενάρει ικανοποιητικά και ότι με την πρώτη ταχύτητα και εφαρμοσμένα πλήρως τα φρένα εκκινά και κινείται. Το μήνυμα απευθυνόταν προς τον Ηλία και ανάφερνε «Πριν το στείλω στους γερμανούς σου το στέλνω να το δεις και συ και να κάνεις ότι διορθώσεις θέλεις». Ο Λιακόπουλος μαρτύρησε ότι εφόσον δεν είχε ούτε γραπτή, ούτε τηλεφωνική απάντηση από την Soulis δεν το απέστειλε στην Liebherr. Ο Ηλίας επέμενε ότι τηλεφωνικά είπε στον Λιακόπουλο να αποστείλει την επιστολή. Το Δικαστήριο αποδέχεται τη θέση του Λιακόπουλου. Δεν γίνεται αποδεκτό πως ο Ηλίας έδωσε τηλεφωνικές οδηγίες στο Λιακόπουλο να αποστείλει την επιστολή. Άλλωστε, όπως ο Ανδρέας και ο Ηλίας έχουν περιγράψει τα περιστατικά, το κείμενο της επιστολής Λιακόπουλου ήταν ανακριβές και δεν είναι λογικό να είχαν συγκατατεθεί στην αποστολή του. Περαιτέρω εφόσον η Soulis δεν έλαβε απάντηση από την Liebherr, όπως ο Ανδρέας και ο Ηλίας παραπονέθηκαν, θα αναμενόταν να επιμένουν και σύντομα να οχλήσουν εκ νέου είτε το Λιακόπουλο είτε την Liebherr. To ζήτημα επανήλθε στο προσκήνιο μετά τον τερματισμό της Συμφωνίας Ενοικίασης από την SudLeasing και ο Λιακόπουλος με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 5.4.2012 προς την Soulis (Τεκμ.47) επιβεβαιώνει ότι ο γερανός μπορεί να αναρριχηθεί σε κλίση 13% με το συνδυασμό «T7YVENZF 6,5 μέτρα». Κατά την Soulis η διαπιστωθείσα πραγματική αδυναμία τέτοιας απόδοσης του γερανού επιβεβαιώνεται από την αναφορά στις Οδηγίες Λειτουργίας του γερανού που αφορούν την «Μετακίνηση με Εξοπλισμένη Κατάσταση» (Τεκμ.15). Οι Οδηγίες αυτές (ένας από αρκετούς τόμους) αποτελούνται από 757 σελίδες. Στη σελ. 19 στην παρ. 2.1 αναφέρεται «Στην κατεύθυνση πορείας το έδαφος με μια επιτρεπόμενη μέση κλίση 1% (0,6ο) επιτρέπεται να εμφανίζεται μέγιστη κλίση 5,2% (3ο), ενώ η μέγιστη υψομετρική διαφορά με τη μέση κλίση επιτρέπεται να ανέρχεται σε ± 0,1m!». Παρουσιάστηκε και το αγγλικό κείμενο των ιδίων Οδηγιών (Τεκμ.16) όπου η σχετική πρόνοια αναφέρει «The maximum gradient of the terrain in the driving direction should not exceed 3ο at the average permitted gradient of 1% (0.60)!». Η ερμηνεία που δίνει η Soulis στην πρόνοια είναι ότι ορίζει ότι ο γερανός δεν μπορεί να ανηφορίσει ή να κατηφορίσει σε κλίση εδάφους πέραν του 5,2%. Εάν αυτή είναι η πραγματική δυνατότητα του γερανού να ανηφορίζει και να κατηφορίζει, τότε αυτό που παρουσιάζεται στον πρώτο πίνακα της σελ. 21 του Ενημερωτικού Δελτίου δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και είναι άκρως παραπλανητικό. Όταν ο γερανός είναι εξοπλισμένος με τον συνδυασμό «T7YVENZF 6,5 μέτρα» τότε το συνολικό του βάρος είναι 269,33 τόνους. Ο γερανός έχει 9 άξονες και, εφόσον βρίσκεται σε επίπεδο, ο κάθε άξονας λαμβάνει περίπου το ίδιο φορτίο (βλ. σχεδιαγράφημα μέρος του Τεκμ.47). Όταν ο γερανός ανηφορίζει ο πίσω άξονας θα δεχτεί περισσότερο φορτίο και αντίστοιχα όταν κατηφορίζει ο μπροστινός άξονας θα δεχτεί περισσότερο φορτίο. Όμως η επιμέρους διαφοροποίηση δεν χρειάζεται να απασχολήσει περισσότερο στο σημείο αυτό, αφού η Liebherr δέχεται ότι αυτό που το Ενημερωτικό Δελτίο ουσιαστικά λέγει είναι ότι ο γερανός εξοπλισμένος με τον συνδυασμό «T7YVENZF 6,5 μέτρα» μπορεί να ανηφορίσει και κατηφορίσει σε κλίση εδάφους 13%. Ο Alex Lowe (Μ.Ε.2) είναι ο εμπειρογνώμονας που κάλεσε η Soulis. O Lowe είναι επιμορφωμένος σε σχέση με γερανούς και εργάστηκε στη σχετική βιομηχανία. Έχει πολυετή εμπειρία στο Αγγλικό Βασιλικό Ναυτικό ως ηλεκτρολόγος και υπεύθυνος για τη λειτουργία και συντήρηση δύο τύπων γερανών (βλ. Τεκμ.71). Μετά τη συνταξιοδότηση του διδάσκει αναφορικά με το σχεδιασμό γερανών και επιθεωρεί γερανούς. Έχει ετοιμάσει πολυσέλιδη Έκθεση ημερ. 4.10.2016 (Τεκμ.72) στην οποία παρουσιάζει σφαιρικά τα επίδικα ζητήματα και περιγράφει τη χρήση του γερανού και τα παράπονα της Soulis. Ο Lowe υποστήριξε ότι η αναφορά σε 5,2% στις Οδηγίες Λειτουργίας αφορά στην ανωφέρεια που μπορεί να αναρριχηθεί ο γερανός και αντιπαραβάλλει την τιμή αυτή με την αναφορά σε 13% στο Ενημερωτικό Δελτίο, υποστηρίζοντας ότι αναφέρονται στο ίδιο ζήτημα και συνεπώς υπάρχει έκδηλη ανακολουθία των δύο εντύπων. Καταλήγει ότι η αναφορά στο Ενημερωτικό Δελτίο είναι αναληθής και εντελώς ανακριβής. Την ίδια θέση υποστήριξε και ο Ανδρέας. Ανάφερε ακόμα ότι την αναφορά για το 5,2% στις Οδηγίες Λειτουργίας τους την υπέδειξε ο γερμανός τεχνικός της Liebherr κατά το τελευταίο έργο στην Κόσιη, επιβεβαιώνοντας τους ότι δεν γίνεται ο γερανός να αναρριχηθεί με κλίση 13%. Επρόκειτο για κάποιο Berg όπως ανάφερε ο Ηλίας. Ο Schick, ο διευθυντής, υπενθυμίζεται, του τμήματος δοκιμών της Liebherr, εξήγησε ότι η πρόνοια αφορά επιπρόσθετες ισχύουσες οριακές συνθήκες κατά τη λειτουργία με εξοπλισμό και φορτίο ανεξαρτήτως ανωφέρειας. Η παράμετρος 5,2%
(30)ή μέγιστο +/-0,1 μ. είναι οι επιτρεπτές αποκλίσεις/ανωμαλίες του εδάφους. Επακριβώς την ίδια θέση υποστήριξε και ο Λιακόπουλος υποδεικνύοντας ότι στη σχετική πρόνοια δεν υπάρχει καμιά αναφορά στο βάρος του γερανού σημείο που, κατά τη θέση του, επιβεβαιώνει ότι η πρόνοια δεν αφορά στη δυνατότητα αναρρίχησης σε κλίση. Το Δικαστήριο επισημαίνει ότι στις Οδηγίες Λειτουργίας «Μετακίνηση με Εξοπλισμένη Κατάσταση» (Τεκμ.15) η πρόνοια της παρ.2.1 εντάσσεται στην παρ.2 υπό τον τίτλο «Μετακίνηση με Εξοπλισμένη Κατάσταση». Από τις παραμέτρους που ο κατασκευαστής ζητά να ελεγχθούν πριν επιχειρηθεί η μετακίνηση (σελ.17) και τα εικονίδια (σελ.16) προκύπτει ότι αυτή η μετακίνηση αφορά περίπτωση όπου η «μπούμα» μπορεί να μην είναι στη βάση απόθεσης. Πρόδηλα αφορά μικρές μετακινήσεις στο σημείο όπου εργάζεται ο γερανός. Ζητείται να βεβαιωθεί ο οδηγός ότι το έδαφος είναι επίπεδο και οριζόντιο, ότι οι βραχίονες των ποδαρικών είναι ανοιγμένοι και ασφαλισμένοι με πείρους και ότι οι κύλινδροι των ποδαρικών με τα πέδιλα των ποδαρικών είναι ανοιγμένοι περίπου 5 εκ. πάνω από το έδαφος. Στο Κεφάλαιο 15.05 είναι οι Πίνακες των διαφόρων καταστάσεων εξοπλισμού για την μετακίνηση σε εξοπλισμένη κατάσταση. Υπάρχουν 11 ενότητες που αφορούν διάφορες καταστάσεις με την «μπούμα» να βρίσκεται είτε στη βάση απόθεσης δηλαδή οριζοντιωμένη στη ράχη του οχήματος του γερανού, είτε υπό γωνία ως προς την οριζόντιο. Οι ικανότητες αναρρίχησης του μοντέλου του επίδικου γερανού όπως αναφέρονται στον πρώτο πίνακα της σελ.21 του Ενημερωτικού Δελτίου είχαν ελεγχθεί στην παρουσία του Schick τον Μάιο του 2008 με επιτυχία (βλ. Τεκμ.121 και 122). Ο έλεγχος ανάφερε ο Schick έγινε μέσω πρακτικών δοκιμών που είναι η παγκοσμίως αναγνωρισμένη διαδικασία. Ο Kurt Christof Dubler (Μ.Υ.6) (γραπτή δήλωση στη γερμανική - Τεκμ.129 και μετάφραση στην ελληνική - Τεκμ.130) είναι μηχανικός δοκιμών και εξουσιοδοτημένος πραγματογνώμονας στην εταιρεία Dekra Automobil GmbH (βλ. Τεκμ.131). Ήταν για 45 χρόνια υπάλληλος της Dekra και από το 2015 εξωτερικός της συνεργάτης αναφορικά με γνωματεύσεις σε θέματα γερανών. Η Dekra εμπλέκεται στις δοκιμές που έγιναν από την Liebherr με τον επίδικο γερανό την 27.8.2012 και 31.8.2012, μετά που η Liebherr έλαβε την κατοχή του. Η Dekra είχε παραστεί στις δοκιμές ως ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας κατόπιν παράκλησης της Liebherr και ετοίμασε σχετική έκθεση εμπειρογνωμοσύνης (Τεκμ.77). Ο έλεγχος της ικανότητας αναρρίχησης του επίδικου γερανού μετά την επιστροφή του έγινε την 31.8.2012 στο χώρο δοκιμών της Liebherr. Οι λεπτομέρειες των αποτελεσμάτων καταγράφονται σε σχετική έκθεση της Liebherr (Τεκμ.76, σελ.10-23). Καταγράφεται ότι ο Dubler και ο Schick συμμετείχαν στις δοκιμές. Η δοκιμή έγινε με φορτίο 24 τόνους ανά άξονα. Ο γερανός εκκίνησε στην κλίση 16,3% και κινήθηκε με 2η και 3η ταχύτητα. Η κλίση του δρόμου ήταν 15,7 - 16,3% και παρακολουθείτο κατά την ανάβαση μέσα από την καμπίνα του οδηγού από τον Dubler. Ο γερανός αναρριχήθηκε επιτυχώς και χωρίς κανένα πρόβλημα ή περιορισμό. Ο Dubler προέβηκε και ο ίδιος σε μέτρηση με ψηφιακό μετρητή και κατέγραψε ταχύτητες 6,5 - 9 χ.α.ω με 2η και 3η ταχύτητα. Η 1η ταχύτητα δεν απαιτήθηκε να χρησιμοποιηθεί. Συζητήθηκε κατά την ακρόαση της υπόθεσης γιατί η Liebherr δεν προέβηκε σε δοκιμή του επίδικου γερανού όπως ήταν το παράπονο της Soulis όπως προέκυψε από το περιστατικό στο αιολικό πάρκο της Αγίας Άννας. Στην έκθεση της Liebherr (Τεκμ.76, σελ.10) καταγράφεται ότι στην περιοχή δεν υπήρχε δρόμος με κλίση 38% για τον έλεγχο της πρώτης δυνατότητας και ότι δεν ήταν κατορθωτό να επιτευχθεί φορτίο 270 τόνων για την τρίτη δυνατότητα, οποία επιλέχθηκε να εξεταστεί η δεύτερη δηλαδή των 24 τόνων ανά άξονα και κλίση 16%. Ο Bernd ανάφερε πως ελέγχθηκε η δυνατότητα αναρρίχησης σε κλίση 16%, και επομένως με 24 τόνους ανά άξονα, (συνολικό βάρος 215,31) γιατί στην τοποθεσία που ήταν διαθέσιμη για να γίνει η δοκιμή αυτής της κλίσης ανηφόρα υπήρχε. Επικαλέστηκε ακόμα θέμα εξόδων. Η Soulis, ανάφερε διατείνετο ότι και οι τρεις περιγραφές δυνατοτήτων αναρρίχησης δεν ήταν ορθές και η Liebherr έλεγξε μόνο μια, αφού ένας τέτοιος έλεγχος στοιχίζει σχεδόν €40.
- Υπενθυμίζεται ότι, για τους λόγους που εξηγήθηκαν πιο πάνω, το συγκεκριμένο παράπονο της Soulis δεν διαβιβάστηκε από τον Λιακόπουλο προς την Liebherr. Συνεπώς, όταν επιστράφηκε ο γερανός, το ζήτημα που η Liebherr είχε να εξετάσει ήταν όπως αυτό παρουσιαζόταν στην επιστολή τερματισμού από τη Soulis ημερ. 16.5.
- Στην επιστολή τερματισμού δεν συγκεκριμενοποιείτο παράπονο σε σχέση με τη δυνατότητα αναρρίχησης σε συγκεκριμένη κλίση, αλλά ότι τα τεχνικά χαρακτηριστικά του πρώτου πίνακα της σελ.21 του Ενημερωτικού Δελτίου δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Υπό τις περιστάσεις η επιλογή της Liebherr να διεξαγάγει δοκιμή σε σχέση με τη δυνατότητα αναρρίχησης σε κλίση 16 μοιρών, που είναι η μέση από τις τρεις δυνατότητες που καταγράφονται ήταν δικαιολογημένη. Πολύ περισσότερο όταν το κόστος τέτοιων δοκιμών είναι ψηλό και η περιοχή προσφερόταν για δοκιμή της συγκεκριμένης δυνατότητας. Περαιτέρω, εφόσον είναι η θέση της Liebherr ότι η απόδειξη μιας δυνατότητας αποδεικνύει ότι ο γερανός έχει το σύνολο των δυνατοτήτων αναρρίχησης που καταγράφονται, περαιτέρω δοκιμές δεν ήταν επιβεβλημένες. Γιατί το 2017 αποφασίστηκε να γίνει δοκιμή ειδικά για την κλίση 13% είναι πρόδηλο. Η δοκιμή έγινε προς αντίκρουση της συγκεκριμένης θέσης και υποβολών εκ μέρους της Soulis και ενίσχυση της θέσης της Liebherr. Αναφορικά με τα φρένα ο Schick μαρτύρησε ότι σχεδιάστηκαν σύμφωνα με τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες και γι' αυτά υπάρχει πιστοποιητικό έγκρισης από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό TUV. Ο επίδικος γερανός δοκιμάστηκε αναφορικά με τα φρένα του πριν την παράδοση του στη Soulis και μετά την επιστροφή του. Το σύστημα πέδησης λειτουργούσε κανονικά με ισχύ που ξεπερνούσε τις δια νόμου καθορισμένες τιμές (βλ. Τεκμ.76, σελ.24). Οι νέες δοκιμές έγιναν την 10.2.2017 και 13.2.
- Οι δοκιμές αυτές δεν έγιναν με τον επίδικο γερανό, αφού είχε προ πολλού πωληθεί σε τρίτο, αλλά με άλλο του ιδίου τύπου. Ο γερανός με συνολικό βάρος 272,04 τόνους οδηγήθηκε με την πρώτη ταχύτητα σε ανηφορική διαδρομή με κλίση που ξεπέρασε και το 13% μέχρι και 16,1%. Αφού ανηφόρισε οδηγήθηκε και με όπισθεν. Χρησιμοποιώντας μόνο τη διαρκή πέδηση (μηχανόφρενο, ηλεκτρόφρενο, intarder) και χωρίς τη χρήση ποδόφρενου ή χειρόφρενου, διατηρούσε σταθερή ταχύτητα και ακινητοποιήθηκε σε σημείο κλίσης 14,4%. Από εκεί εκκίνησε και πάλι ανηφορικά. Λεπτομέρειες των δοκιμών και φωτογραφικό υλικό παρουσιάζεται σε Έκθεση ημερ. 13.2.2017 (Τεκμ.128). Είναι η κατάληξη του Schick ότι οι γερανοί μοντέλου LTM 11200-9.1 ικανοποιούν τις προδιαγραφές που δίδονται στο Ενημερωτικό Δελτίο σε ποσοστό πέραν του 100%. Τον ίδιο ρόλο που είχε αναλάβει στις δοκιμές του Αυγούστου του 2012, ανέλαβε η Dekra και στις δοκιμές του Φεβρουαρίου του 2017, πάλιν κατόπιν παρακλήσεως της Liebherr. Καταγράφεται στη σχετική έκθεση ότι ο Dubler και ο Schick συμμετείχαν. Ανάφερε ο Schick ότι η Soulis προσκλήθηκε για να παραστεί στις δοκιμές αυτές αλλά δεν απάντησε στην πρόσκληση και ούτε παρέστηκε. Για τις δοκιμές του 2012 ο Ανδρέας μαρτύρησε πως η Soulis δεν προσκλήθηκε για να παραστεί και η θέση του δεν αμφισβητήθηκε. Στον Dubler επιδείχθηκε η καταγραφή αναφορικά με την ένδειξη του χιλιομετροδείκτη του γερανού στη σελ.4 της Έκθεσης της Dekra (Τεκμ.77) σε σχέση με τους ελέγχους του Αυγούστου του
- Αναγράφηκε εκεί από το μάρτυρα ότι ο γερανός είχε 23,655 χλμ., ενώ η ορθή ένδειξη του χιλιομετροδείκτη του γερανού ήταν 2365,5 χιλιόμετρα. Αυτό που ήθελε να υποδείξει η πλευρά της Soulis είναι ότι ο μάρτυρας, ενώ φέρεται να ενεργούσε ως ανεξάρτητος παρατηρητής, είχε υποπέσει, όπως ο ίδιος το έθεσε, στο ίδιο σφάλμα με αυτούς τους οποίους όφειλε να ελέγχει. Η θέση της Soulis είναι πως δεν ενεργούσε πράγματι ως ανεξάρτητος παρατηρητής. Ο Dubler έκαμε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας. Το Δικαστήριο είναι πεπεισμένο ότι ο Dubler είχε ανεξάρτητη ενεργή συμμετοχή στην εποπτεία των ελέγχων που έγιναν και μετέφερε στο Δικαστήριο την πραγματική εικόνα των δοκιμών. Ότι υπέπεσε στο ίδιο σφάλμα σε σχέση με τον χιλιομετροδείκτη του γερανού στο οποίο υπέπεσαν και οι αντιπρόσωποι της Liebherr δεν προσβάλλει την ανεξαρτησία και αξιοπιστία του. Το ζήτημα ήταν ήσσονος σημασίας και δεν προκαταβάλλει ότι για σημαντικά ζητήματα ο Dubler δεν άσκησε ανεξάρτητη κρίση αλλά απλά επικύρωνε τη θέση των αντιπροσώπων της Liebherr. Ο Schick επίσης έκαμε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας. Το Δικαστήριο είναι πεπεισμένο ότι μετέφερε την πραγματικότητα τόσο όσον αφορά την ορθή εξήγηση σε σχέση με την αναφορά στο 5,2% των Οδηγιών Λειτουργίας. Από τη σχετική πρόνοια απουσιάζει η οποιαδήποτε αναφορά στο βάρος του γερανού, γεγονός που ενισχύει καταλυτικά τη θέση ότι δεν πρόκειται για πρόνοια σε σχέση με τη δυνατότητα ανάβασης ή κατάβασης σε κλίση. Περαιτέρω, η εξήγηση του Schick συνάδει με την ερμηνεία που το Δικαστήριο αποδίδει στη σχετική αναφορά. Περαιτέρω, το Δικαστήριο αποδέχεται ότι οι αναφερόμενες από τον Schick και τον Dubler δοκιμές πραγματοποιήθηκαν κατά τον τρόπο που παρουσιάστηκε και ότι επιτεύχθηκαν τα αποτελέσματα που εξηγήθηκαν και παρουσιάζονται στις σχετικές εκθέσεις. Η θέση του Lowe απορρίπτεται. Το Δικαστήριο κρίνει ότι το ζήτημα της αναφοράς στο 5,2% είναι τόσο πρόδηλο ότι δεν αφορά στη δυνατότητα αναρρίχησης ώστε μόνο κακόπιστα ένας ειδικός θα μπορούσε να υποστηρίξει τη θέση που παρουσίασε ο Lowe. Το Δικαστήριο είναι πεπεισμένο ότι ο Lowe εργολαβικά υποστήριξε αυτό που του υποδείχθηκε από την Soulis για να προσφέρει εξυπηρέτηση στην πλευρά που τον εργοδότησε. Η κακοπιστία του Lowe διαφάνηκε όταν προσέτρεξε να υποδείξει ότι κατά τη δοκιμή του Αυγούστου του 2012 συγκεκριμένα εξαρτήματα δεν είχαν τοποθετηθεί στο γερανό το βάρος του οποίου ήταν μόλις κάτι περισσότερο από 215 τόνους. Η Liebherr δεν προσπάθησε να ξεγελάσει. Τοποθετήθηκαν τόσα εξαρτήματα στο γερανό ώστε το συνολικό του βάρος να είναι περίπου 215 τόνους, δηλαδή 23,88 τόνους ανά άξονα ώστε να δοκιμαστεί η δεύτερη ένδειξη του πρώτου πίνακα της σελ.21 του Ενημερωτικού Δελτίου που αφορά κλίση 16% και φορτίο 24 τόνους ανά άξονα. Ο Lowe ανάφερε ότι επισκέφθηκε μια εταιρεία στην Αγγλία που λειτουργεί γερανό όπως τον επίδικο και ρώτησε τον οδηγό κατά πόσο στο συγκεκριμένο συνδυασμό θα μπορούσε ο γερανός να αναρριχηθεί σε ανηφόρα με κλίση 13%. Ο οδηγός αφού σταμάτησε να γελά του είπε ότι κανένας δεν θα επιχειρούσε κάτι τέτοιο, ότι ο κινητήρας δεν είχε αυτή τη δυνατότητα, αλλά και τα φρένα δεν θα συγκρατούσαν το γερανό. Το Δικαστήριο δεν πιστεύει την ιστορία του Lowe ως πραγματική, όποια αποδεικτική αξία αυτή και αν είχε. Ο Lowe επινόησε και διηγήθηκε την ιστορία όταν ρωτήθηκε από το Δικαστήριο κατά πόσο η κατάληξη του ότι ο γερανός δεν μπορούσε να αναρριχηθεί σε ανηφόρα με κλίση 13% ήταν η επιστημονική του γνώμη ή αυτό που του είπαν οι πελάτες του ή το γνώριζε εμπειρικά. Δεν έχει διαλάθει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι ο Berg δεν κλήθηκε ως μάρτυρας και ως αποτέλεσμα αναφορικά με το τι ειπώθηκε από αυτόν το Δικαστήριο έχει ενώπιον του μόνο τη μαρτυρία του Ηλία. Ωστόσο αυτό δεν οδηγεί απαρέγκλιτα στην αποδοχή της εκδοχής του τελευταίου. Οι περιστάσεις της υπόθεσης περιλαμβανομένης της αξιοπιστίας του Ηλία όπως κρίνεται σε σχέση με άλλα ζητήματα παρέχουν το υπόβαθρο για την κρίση του επιμέρους θέματος. Το Δικαστήριο απορρίπτει τη θέση ότι ο τεχνικός της Liebherr, ο Berg, εξέφρασε την τοποθέτηση που του αποδίδεται. Ούτε και θα μπορούσε να εκφέρει τέτοια θέση γιατί τέτοια θέση δεν μπορούσε να ευσταθεί. Η σαφής εντύπωση που απεκόμισε το Δικαστήριο είναι ότι για ένα περιστατικό που συνέβηκε 10 μήνες πριν η Soulis αντιλαμβανόμενη ή συμβουλευόμενη ότι δεν θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει ως λόγο τερματισμού 10 μήνες μετά, προσπάθησε κακόπιστα να παρουσιάσει την εικόνα ότι μόλις τον Μάρτιο του 2012, μετά την κατ' ισχυρισμό αποκάλυψη του τεχνικού της Liebherr, αντιλήφθηκαν ότι είχαν εξαπατηθεί επί του θέματος της ικανότητας αναρρίχησης του γερανού. Το Δικαστήριο έχοντας καταλήξει ότι η αναφορά στις Οδηγίες Λειτουργίας δεν αντιμάχεται και δεν διαψεύδει τις δυνατότητες αναρρίχησης του τύπου του επίδικου γερανού, όπως περιγράφονται στο Ενημερωτικό Δελτίο και πως άλλος γερανός του ιδίου τύπου δοκιμάστηκε τον Ιανουάριο του 2017 και με άνεση πέτυχε να αναρριχηθεί σε ανηφόρα με κλίση 13% και με συνολικό φορτίο 269 τόνους, καταλήγει ότι οι παραστάσεις του πρώτου πίνακα της σελ. 21 του Ενημερωτικού Δελτίου ήταν αληθής και πως οι γερανοί του τύπου του επίδικου είχαν τις δυνατότητες που καταγράφονται. Το ζήτημα μεταφέρεται σε άλλο επίπεδο. Κατά πόσο δηλαδή ο συγκεκριμένος γερανός είχε κάποιο κατασκευαστικό ελάττωμα και πράγματι αδυνατούσε να αναρριχηθεί υπό τέτοιες περιστάσεις. Η κριτική του Lowe για τον επίδικο γερανό είχε δύο πτυχές. Κατά πρώτο, και με αναφορά στη δυνατότητα αναρρίχησης (και ανύψωσης φορτίων), ότι το μοντέλο αυτό δεν μπορεί να επιτύχει τις αποδόσεις που καταγράφονται στο Ενημερωτικό Δελτίο. Κατά δεύτερο ότι ο συγκεκριμένος γερανός που παραδόθηκε στη Soulis ήταν ελαττωματικός γι' αυτό και χρειαζόταν συνεχείς επισκευές, κάτι που δεν συνέβαινε με τους άλλους γερανούς του ιδίου τύπου της Liebherr που χρησιμοποιούνται ανά το παγκόσμιο. Χωρίς να έχει εξετάσει τον επίδικο γερανό άφησε για την Soulis ανοικτή την πόρτα, ότι αν ο τύπος του γερανού μπορούσε να αναρριχηθεί σε κλίση εδάφους 13% με συνολικό φορτίο 270 τόνους, τότε ο επίδικος ήταν ελαττωματικός και δεν μπορούσε. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η Soulis απέτυχε να αποδείξει ότι ο πρώτος πίνακας της σελ.21 του Ενημερωτικού Δελτίου συνιστούσε ψευδείς παραστάσεις. Οι παραστάσεις ήταν αναληθείς. Οι γερανοί του τύπου όπως ο επίδικος είχαν τις δυνατότητες αναρρίχησης και κατάβασης που αναφέρονται στην πίνακα. Είναι η περαιτέρω κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η Soulis απέτυχε να αποδείξει ότι ο επίδικος γερανός δεν είχε τις δυνατότητες αυτές. Ο επίδικος γερανός (πέραν των δοκιμών πριν παραδοθεί στην Soulis) δοκιμάστηκε τον Αύγουστο του 2012 σε κλίση 16% επιτυγχάνοντας τη δυνατότητα που περιγράφεται στη δεύτερη γραμμή του πρώτου πίνακα της σελ. 21 του Ενημερωτικού Δελτίου. Ακόμα και αν αυτό δεν οδηγεί απαρέγκλιτα στο ότι επιτύγχανε και τη δυνατότητα της πρώτης γραμμής όπως είναι η θέση της Liebherr, αυτό ενισχύει σημαντικά, ενδεχομένως και καταλυτικά, τη θέση ότι ο επίδικος γερανός δεν ήταν ελαττωματικός γερανός της σειράς του και επομένως μπορούσε να επιτύχει τις αποδόσεις που επιτυγχάνονταν από τους γερανούς του τύπου αυτού. Η περιγραφή των δύο περιστατικών στο αιολικό πάρκο της Αγίας Άννας ενδέχεται να μην ήταν ακριβής και να έχουν διανθιστεί με υπερβολές. Ωστόσο ήταν, τουλάχιστον ένα από αυτά, υπαρκτό. Μαρτυρείται από αλληλογραφία σε χρόνο ανύποπτο. Δεν είναι επιβεβλημένο για σκοπούς της Απόφασης να εξεύρει το Δικαστήριο που οφειλόταν. Ούτε και θα ήταν δυνατό αφού το Δικαστήριο δεν θεωρεί ούτε τον Ανδρέα ούτε τον Ηλία αξιόπιστους μάρτυρες ώστε να μπορεί να βασιστεί στις περιγραφές τους. Ωστόσο υπάρχουν εξηγήσεις. Η εκτίμηση του Schick για το παράπονο της Soulis για τα φρένα είναι ότι πιθανόν να ευθύνεται λανθασμένη χρήση του γερανού ή η κατάσταση του εδάφους όπου συνέβηκε το περιστατικό. Συνδυάζει το παράπονο με το παράπονο ότι ο γερανός δεν μπορούσε να αναρριχηθεί στην ίδια διαδρομή εξηγώντας ότι τόσο στην αποτελεσματικότητα των φρένων, όσο και στη δυνατότητα αναρρίχησης καθοριστική παράμετρος είναι η πρόσφυση των ελαστικών στο έδαφος. Μαρτυρήθηκε από τον Λιακόπουλο ότι κατά την εκπαίδευση χειριστών της Soulis για το γερανό, που πραγματοποιήθηκε μεταξύ της 6 και 16.12.2010 στις εγκαταστάσεις της Liebherr, ο Ηλίας είχε παρουσιαστεί ως βοηθός κάποιου Λυκουρέζη που ήταν πιο έμπειρος χειριστής μεγάλων γερανών. Αναφέρεται ότι ο Λυκουρέζης απομακρύνθηκε άμεσα από την Soulis μετά που η τελευταία επέστρεψε το γερανό. Ο Bernd επιβεβαίωσε ότι κατά την εκπαίδευση ο Ηλίας είχε συστηθεί ως βοηθός και όχι ως ο κύριος χειριστής λόγω της μικρής του γνώσης σχετικά με τους μεγάλους γερανούς. Τόσο ο Ανδρέας, όσο και ο Ηλίας του είχαν αναφέρει ότι η Soulis θα προσλάμβανε χειριστή και πράγματι τέτοιο πρόσωπο παρουσιάστηκε στην εκπαίδευση που έγινε από την Liebherr. Περαιτέρω, ο Bernd ανάφερε ότι για την οδήγηση στο χώρο εργασίας το έδαφος πρέπει να είναι κατάλληλα ετοιμασμένο. Αυτό δεν αφαιρεί οτιδήποτε από τη δυνατότητα του γερανού όπως παρουσιάζεται στον πρώτο πίνακα της σελ.21 του Ενημερωτικού Δελτίου, γιατί η δυνατότητα αναρρίχησης στις κλίσεις που καταγράφονται και με τα φορτία που καταγράφονται ασφαλώς και δεν είναι επί παντός εδάφους. Το περιστατικό μπορεί να οφειλόταν στη συμπεριφορά του οδηγού, του Ηλία κατά την κατάβαση ή του άλλου οδηγού που οδήγησε το γερανό κατά την ανάβαση. Όμως η εκτίμηση του Δικαστηρίου είναι ότι πιο πιθανό είναι να οφειλόταν στο έδαφος επί του οποίου οδηγήθηκε ο γερανός ή στην κλίση που είχε το έδαφος. Αφενός γιατί επρόκειτο για δύο διαφορετικούς οδηγούς, αλλά το κυριότερο γιατί στην κατωφέρεια τα σχετικά συστήματα ήταν τα συστήματα επιβράδυνσης, ενώ στην ανωφέρεια η ισχύς του κινητήρα του γερανού. Είναι απομακρυσμένο να ήταν όλα ελαττωματικά. Μόνο το έδαφος και η κλίση του ήταν τα ίδια, τόσο στην κατάβαση όσο και στην ανάβαση. Ενδέχεται το έδαφος να μην ήταν ικανοποιητικά σταθερό ή η κλίση να ήταν περισσότερη και να μετρήθηκε λανθασμένα ή ο Ηλίας να είπε ψέματα ότι την μέτρησε και αυτή να ήταν πολύ περισσότερη από 13%. Στ. Η δυνατότητα τηλεσκόπησης Το πρώτο πρόβλημα που παρουσιάστηκε στο πάρκο της Κόσιης περί την 14.3.2012 ήταν ότι ο γερανός αδυνατούσε να τηλεσκοπήσει. Αναφέρει ο Αντρέας πως όταν τελικά τηλεσκόπησε, αδυνατούσε να τηλεσκοπήσει στο χρόνο που αναφερόταν στο Ενημερωτικό Δελτίο και αντί για 10 περίπου λεπτά χρειαζόταν 2 με 2½ ώρες για να τηλεσκοπήσει στα 76,7 μ. Ο τεχνικός της Liebherr που είχε αφιχθεί από τη Γερμανία αδυνατούσε να τον επιδιορθώσει και έλαβε εντολή να παραμείνει στην Κύπρο μέχρι να αποπερατωθεί το έργο ώστε να παρακάμπτει το λογισμικό σύστημα του γερανού για να επιτυγχάνεται η τηλεσκόπηση του. Σε ηλεκτρονικό μήνυμα της Soulis προς την Liebherr ημερ. 7.3.2012 (Τεκμ.41) αναφέρεται ότι, όπως ο τεχνικός της Liebherr ανάφερε τηλεφωνικά, υπήρχε πρόβλημα σε ένα αισθητήρα. Ο γερανός έδειχνε ότι ήταν υπερφορτωμένος ενώ στην πραγματικότητα δεν είχε κανένα φορτίο. Σε νέο ηλεκτρονικό μήνυμα της Soulis προς την Liebherr ημερ. 16.3.2012 (Τεκμ.42) αναφέρεται ότι την προηγούμενη ο γερανός χρειάστηκε 2 με 2½ για να τηλεσκοπήσει, ενώ την ημέρα εκείνη έγιναν προσπάθειες για ενάμιση ώρα χωρίς ο γερανός να μπορέσει να τηλεσκοπήσει. Υπενθυμίζεται ότι και την προηγούμενη βδομάδα υπήρχε το ίδιο πρόβλημα. Αναφέρεται στο μήνυμα της Soulis ότι οι τεχνικοί της Liebherr είχαν αποφανθεί ότι υπήρχε πρόβλημα με δυο «relays» αλλά τα ανταλλακτικά που στάλθηκαν ήταν άλλου τύπου και δεν μπορούσαν να εφαρμοστούν στον επίδικο γερανό. Ζητείτο από την Liebherr να επιλύσει το ζήτημα. Προς αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων αφίχθηκε την 19.3.2012 στην Κύπρο τεχνικός της Liebherr, ο προαναφερθείς Berg, που παρέμεινε μέχρι και την 31.3.
- Ανάφερε ο Ανδρέας ότι το πρόβλημα στην τηλεσκόπηση αντιμετωπίστηκε με την παράκαμψη του λογισμικού ενώ καμιά λύση δεν δόθηκε στο ζήτημα του χρόνου ανύψωσης. Ο Λιακόπουλος ανάφερε ότι ο Berg διαπίστωσε ότι υπήρχε πρόβλημα στην τηλεσκόπηση που αφορούσε σε ένα αισθητήρα μέτρησης. Ο Berg παρέκαμψε μέσω του ηλεκτρονικού προγράμματος του γερανού τον αισθητήρα, οπόταν ο γερανός μπόρεσε να τηλεσκοπήσει κανονικά. Καινούργιος αισθητήρας αποστάληκε σύντομα από την Liebherr και παραλήφθηκε πλην όμως η Soulis δεν επέτρεψε στον Berg να αλλάξει τον αισθητήρα γιατί δεν ήθελαν να γίνει αντιληπτό στη Vestas ότι ο γερανός είχε πρόβλημα. Έτσι το έργο αποπερατώθηκε με τον Berg να παρακάμπτει τον υφιστάμενο αισθητήρα κάθε μέρα, το πρωί για να τηλεσκοπήσει ο γερανός και στο τέλος της ημέρας για να συμπτυχθεί. Ο Ηλίας μαρτύρησε ότι ο Berg του δήλωσε ότι αδυνατούσε να εντοπίσει το πρόβλημα και να το επιδιορθώσει και ότι είχε οδηγίες να παρακάμπτει το σύστημα ώστε να μπορούσε να τηλεσκοπήσει ο γερανός. Όμως, και με την παράκαμψη ο γερανός πάλιν δεν τηλεσκοπούσε στο χρόνο που θα έπρεπε. Ο Berg, δεν παρέκαμπτε το σύστημα κατά τις ανυψώσεις γιατί, όπως είχε αναφέρει, ήταν επικίνδυνο. Παρουσιάστηκε ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 19.3.2012 (Τεκμ.44) της Vestas προς την GES Cranes & Assemply S.A., οι οποίοι επίσης είχαν συμμετοχή στο έργο, στο οποίο αναφέρεται ότι κατά την τηλεσκόπηση ο γερανός δεικνύει προειδοποίηση ότι είναι υπερφορτωμένος και αυτό δεν αφήνει την «μπούμα» να τηλεσκοπήσει. Δηλαδή δείχνει ότι ο γάντζος μεταφέρει φορτίο ενώ ο γερανός τηλεσκοπεί το οποίο όμως δεν συμβαίνει. Το πρόβλημα καθίσταται χειρότερο όταν υπάρχει άνεμος. Σημειώνεται ότι το πρόβλημα παρουσιάστηκε την 14.3.2012 και για δεύτερη φορά την 17.3.2012 και απωλέσθηκε μια ώρα κάθε φορά. Η Vestas ανησυχούσε και ήθελε κάποιο έγγραφο είτε από την GES ή την Liebherr ότι δεν επρόκειτο για κάτι το ανησυχητικό και ότι ο γερανός είχε πλήρη λειτουργικότητα. Σημειωνόταν ακόμη ότι κατά την 19.3.2012 κατά την ανύψωση της νασσέλας το λογισμικό του γερανού περιόριζε την ταχύτητα. Έτσι χρειάζονταν 90 λεπτά για να ανυψωθεί η νασσέλα στο ύψος των 95 μ. Παρουσιάστηκε ακόμα επιστολή της Vestas ημερ. 21.6.2012 (Τεκμ.51) με την οποία εκφράζεται απογοήτευση για το ρυθμό των εργασιών στο έργο οι οποίες αποδίδονται κυρίως σε ζητήματα που αφορούσαν τον επίδικο γερανό. Σημειώνει η Vestas πως ο χρόνος ανύψωσης της νασέλλας που ήταν σχεδόν δύο ώρες ήταν υπερβολικός, αφού κατά την εμπειρία τους δεν πρέπει να χρειάζεται περισσότερο από 40 λεπτά. Περαιτέρω η ανύψωση του κάθε πτερύγιου απαιτούσε περισσότερο από 1½ ώρα. Σημειώνει επίσης ότι η μετακίνηση του γερανού από πλατεία σε πλατεία δεν ήταν 3 με 4 ώρες αλλά περισσότερο από 7 με 8 ώρες. Το ύφος της επιστολής που χρονικά είναι μετά την επιστολή τερματισμού από την Soulis δίδει την εντύπωση ότι αυτή στάληκε από την Vestas στην Soulis κατά παραγγελία της τελευταίας. Ωστόσο, το ηλεκτρονικό μήνυμα προς την GES είναι κατά τον χρόνο που γίνονταν οι εργασίες στο αιολικό πάρκο της Κόσιης και δεικνύει ότι η Vestas ήταν ενήμερη του προβλήματος σε σχέση με την τηλεσκόπηση και τις καθυστερήσεις σε σχέση με την ανύψωση. Ο Λιακόπουλος επισήμανε ότι παράπονο για πρόβλημα τηλεσκόπησης αναφέρθηκε από την Soulis για πρώτη φορά στις 14.3.2012 μετά τον τερματισμό της Συμφωνίας Ενοικίασης από την SudLeasing. Αποδέχεται ωστόσο ο Λιακόπουλος ότι το ζήτημα της τηλεσκόπησης ήταν πραγματικό όμως δεν ήταν ουσιαστικό καθότι αφορούσε ένα αισθητήρα που χρειαζόταν αλλαγή. Ο Ηλίας ανάφερε ότι αυτή την ενημέρωση είχε από τεχνικό της Liebherr. Αναφέρει ο Λιακόπουλος ότι στον Berg που ήταν παρών στο εργοτάξιο ουδέποτε αναφέρθηκε ζήτημα για πρόβλημα στον χρόνο ανύψωσης. Στο φύλλο εργασίας ημερ. 29.3.2012 (πρώτο φύλλο στο Τεκμ.75) αναφέρεται «telescoping problem with Τ7YVΕV3V2NZF configuration», δηλαδή πρόβλημα στην τηλεσκόπηση με το συνδυασμό που χρησιμοποιείτο στο αιολικό πάρκο της Κόσιης και περαιτέρω σημειώνεται «Settled», δηλαδή ότι το ζήτημα είχε τακτοποιηθεί. Σε ηλεκτρονικό μήνυμα της Soulis προς τον Λιακόπουλο ημερ. 11.4.2012 (μέρος του Τεκμ.54) αναφέρεται ότι το πρωί δεν ξεκινούσε ο γερανός. Σε νέο ηλεκτρονικό μήνυμα της Soulis προς τον Λιακόπουλο ημερ. 15.4.2011 (μέρος του Τεκμ.54) αναφέρονται διάφορα ζητήματα που είχαν εγερθεί κάποια από τα οποία επιδιορθώθηκαν ενώ τα υπόλοιπα εκκρεμούσαν. Ακόμα, σε ηλεκτρονικό μήνυμα της Soulis προς τον Λιακόπουλο ημερ. 25.4.2012 (μέρος του Τεκμ.54) αναφέρεται ότι ο χρόνος που έκαμε ο γερανός για να τηλεσκοπήσει ήταν 21 λεπτά. Ο Λιακόπουλος απάντησε αυθημερόν (Τεκμ.43) αναφέροντας ότι ο χρόνος των 755 δευτερολέπτων επιτυγχάνεται υπό προϋποθέσεις, δηλαδή να μην υπάρχει γάντζος και σχοινί, ο κινητήρας να εργάζεται στις 1800 στροφές, να μην ενεργοποιείται άλλη δραστηριότητα και να χρησιμοποιείται το «Power Plus». Η Soulis δεν επανήλθε. Ο Ανδρέας ανέφερε κατά τη μαρτυρία του ότι η θέση ότι οι χρόνοι τηλεσκόπησης αφορούν τηλεσκόπηση χωρίς γάντζο ή σχοινί δεν έχει κανένα νόημα αφού χωρίς γάντζο και σχοινί δεν εξυπηρετεί σε τίποτε η τηλεσκόπηση. Αυτό είναι ορθό πλην όμως οι μέγιστες δυνατότητες κάποιου μηχανήματος αφορούν σε ιδανικές συνθήκες και άλλες προϋποθέσεις που σχεδόν πάντοτε καθιστούν ανέφικτη τη δυνατότητα που περιγράφεται σε συνθήκες εργασίας. Ο αγοραστής έχει υπόψη του την παράμετρο αυτή. Ο Lowe ανέφερε ότι το «rapid gear» αφορά μόνο την ανύψωση και όχι την τηλεσκόπηση. Την ίδια θέση υποστήριξε και ο Ηλίας επικαλούμενος τόμο του Εγχειριδίου Χρήσης του γερανού από τον οποίο παρουσιάστηκαν οι σελίδες 440-1 (Τεκμ.79). Εκεί αναφέρεται ότι το «rapid gear» μπορεί να χρησιμοποιηθεί στις ακόλουθες κινήσεις του γερανού: «Lift / lower hoist gear 1, Lift / lower hoist gear 2, Lift / lower hoist gear 3, Luff the boom up». Η τελευταία φράση αναφέρεται στην «μπούμα» και φαίνεται ότι καλύπτει την περίπτωση της τηλεσκόπησης. Κατά τις δοκιμές του Αυγούστου του 2012 δεν εξετάστηκε το ζήτημα της τηλεσκόπησης. Εξηγήθηκε και επιβεβαιώνεται από την επιστολή τερματισμού ότι η Soulis δεν είχε εγείρει τέτοιο ζήτημα. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση παρά το ότι το ζήτημα είχε επιλυθεί προς ικανοποίηση της Soulis που το εγείρει στον δικαστικό αγώνα για να ενισχύσει την υπόθεση της προβάλλοντας μια εν γένει κακή εικόνα για τον επίδικο γερανό όπως ο Ανδρέας και ο Ηλίας έπραξαν σε διάφορες περιπτώσεις. Αναφέρθηκαν στα συρματόσχοινα του «Super Lift» ζήτημα που επιλύθηκε λίγες μέρες μετά την παραλαβή του γερανού τον Μάρτιο του 2011, στο ζήτημα του τηλεχειριστηρίου και σε άλλα. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η Soulis δεν έχει αποδείξει ότι ο γερανός δεν είχε τη δυνατότητα τηλεσκόπησης όπως αναφερόταν στο Ενημερωτικό Δελτίο. Εφόσον αντικαθίστατο ο χαλασμένος αισθητήρας η λειτουργία της τηλεσκόπησης δεν θα είχε πρόβλημα και εφόσον ο κινητήρας εργαζόταν στις 1800 στροφές, δεν ενεργοποιείτο άλλη δραστηριότητα και χρησιμοποιείτο το «Power Plus» θα επιτυγχανόταν τηλεσκόπηση σε χρόνο που θα πλησίαζε τη μέγιστη απόδοση μια και στο χώρο εργασίας η Soulis χρησιμοποιούσε και συρματόσχοινο και γάντζο. Ζ. Η ταχύτητα ανύψωσης φορτίων Το δεύτερο πρόβλημα αφορούσε στην ανύψωση της νασσέλας στο επιθυμητό ύψος για να εφαρμοστεί στον πυλώνα, μετά δηλαδή από την τηλεσκόπηση του γερανού. Ανάφερε ο Αντρέας πως χρειαζόταν περίπου 90 λεπτά πέραν του χρόνου που προβλέπεται στο Ενημερωτικό Δελτίο. Όπως ανάφεραν ο Ανδρέας και ο Ηλίας ο γερανός έχει τρία βαρούλκα και ο κυρίως γάντζος εργάζεται με το βαρούλκο αρ.
- Σύμφωνα με τον τέταρτο πίνακα της σελ.21 του Ενημερωτικού Δελτίου με το βαρούλκο αρ.2 η ταχύτητα ανύψωσης ήταν 120 μ. το λεπτό. Επειδή χρησιμοποιούνταν 6 περιελίξεις ο χρόνος εξαπλασιαζόταν. Για 120 μ. θα χρειάζονταν 6 λεπτά και εφόσον ο πυλώνας ήταν 95 μέτρα απαιτούνταν 4 λεπτά και 45 δευτερόλεπτα. Ήταν η θέση του Ανδρέα ότι αυτή η ταχύτητα πρέπει να επιτυγχάνεται με φορτίο 167 τόνους (167 kΝ) όπως αναφέρεται στην 4η στήλη του τέταρτου πίνακα της σελ.21 του Ενημερωτικού Δελτίου, αρνούμενος τη θέση που του υποβλήθηκε ότι η μέγιστη ταχύτητα επιτυγχάνεται χωρίς καθόλου φορτίο και με μια περιέλιξη μόνο. Ο Ανδρέας υποστήριξε ότι κατά τις επαφές πριν την αγορά η Liebherr παρέστησε ότι ο γερανός είχε την ικανότητα με μια περιέλιξη, δηλαδή ένα συρματόσχοινο, να ανυψώσει φορτίο 167 τόνων με ταχύτητα 120 μ. το λεπτό. Μόνο ένας αδαής θα μπορούσε να αποδεχτεί τέτοια παράσταση και το Δικαστήριο δεν αποδέχεται ότι η Liebherr προέβηκε σε τέτοια. Αν το βαρούλκο αρ.2 μπορούσε να επιτύχει ανύψωση με ταχύτητα 120 μ. το λεπτό με φορτίο 167 τόνων στο γάντζο του, τότε θα ήταν λογικό και θα αναμενόταν ότι χωρίς το φορτίο θα μπορούσε να επιτύχει αρκετά μεγαλύτερη ταχύτητα. Οπόταν θα ήταν λογικό και αναμενόμενο η Liebherr να διαφημίζει τη μεγαλύτερη ταχύτητα ανύψωσης που ο γερανός μπορούσε να επιτύχει. Αλλά και αν το μέγιστο φορτίο των 167 τόνων μπορούσε να ανυψωθεί με ένα συρματόσχοινο προς τι η διαδικασία χρήσης 2 μέχρι 6 περιελίξεων που θα προκαλούσαν και καθυστέρηση. Ποια ήταν η χρήση των περισσοτέρων περιελίξεων που εξηγήθηκε στον Ανδρέα ή πώς αυτός την αντιλήφθηκε. Ασφαλώς για το μέγιστο φορτίο απαιτείτο η χρήση 6 περιελίξεων. Πρόδηλα ο Ανδρέας εξέλαβε ότι το Δικαστήριο δεν θα υπεισερχόταν στην λεπτομέρεια ή θα αδυνατούσε να αντιληφθεί τεχνικά θέματα και θα μπορούσε να ξεγελαστεί. Η θέση ότι η Soulis χρησιμοποιούσε 6 περιελίξεις για λόγους ασφαλείας (παρ. 33 της γραπτής αγόρευσης των δικηγόρων της), όχι δηλαδή ότι αυτό απαιτείτο είναι αβάσιμη. Πολύ περισσότερο όταν, όπως διατείνονται, υπήρχε μεγάλη καθυστέρηση κατά την ανύψωση. Αν χρησιμοποιούσαν μια περιέλιξη ο χρόνος θα μειωνόταν στο 1/6 όμως κάτι τέτοιο δεν ήταν εφικτό λόγω του φορτίου που ανυψωνόταν. O Ηλίας υποστήριξε, ακόμη ότι, όπως τους αναφέρθηκε από τους εκπροσώπους της Liebherr, εάν χρειαζόταν να ανυψωθεί φορτίο μεγαλύτερο από 167 τόνους και επομένως χρειαζόταν η προσθήκη ενός ή περισσοτέρων επιπλέον σχοινιών θα επιτυγχάνετο η ανύψωση στον ανάλογο χρόνο. Επομένως, κατά τη θέση του Ηλία το φορτίο των 167 τόνων δεν ήταν το μέγιστο φορτίο που ο γερανός μπορούσε να ανυψώσει αλλά αυτό που μπορούσε να ανυψώσει με ένα συρματόσχοινο. Εάν ο γερανός είχε τη δυνατότητα να ανυψώσει μεγαλύτερο φορτίο θα αναμενόταν ότι στο Ενημερωτικό Δελτίο θα αναφερόταν το μέγιστο φορτίο και όχι να περιγράφεται το φορτίο των 167 τόνων ως το μέγιστο. Εάν ο γερανός μπορούσε με ένα συρματόσχοινο να σηκώσει 167 τόνους, τότε με δύο συρματόσχοινα θα μπορούσε να σηκώσει πολύ περισσότερο και με έξι συρματόσχοινα τόσο μεγάλο φορτίο που σίγουρα οι κατασκευαστές θα ήθελαν να το προβάλουν. Ο Ηλίας προσπάθησε κατά τρόπο αδέξιο να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Ενδεχομένως με το ίδιο σκεπτικό όπως και ο Ανδρέας. Και οι δύο υπέπεσαν σε τεράστιο ολίσθημα προσπαθώντας να υποστηρίζουν την υπόθεση τους και καταρράκωσαν την ήδη πληγείσα αξιοπιστία τους. Έκαμαν και οι δύο πολύ αρνητική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρες της αλήθειας και η μαρτυρία τους απορρίπτεται ως εντελώς αναξιόπιστη. Ο Λιακόπουλος υποστήριξε ότι στον τέταρτο πίνακα της σελ.21 του Ενημερωτικού Δελτίου η στήλη αναφοράς στη μέγιστη ταχύτητα και η στήλη αναφοράς στο μέγιστο φορτίο ανύψωσης δεν διαβάζονται μαζί αλλά ξεχωριστά. Το βαρούλκο αρ.2 επιτυγχάνει τη μέγιστη ταχύτητα των 120 μ. το λεπτό και μπορεί να σηκώσει φορτίο 167 τόνων, αλλά δεν μπορεί να επιτύχει τις δύο μέγιστες αποδόσεις ταυτόχρονα. Η μέγιστη ταχύτητα επιτυγχάνεται με μια περιέλιξη και χωρίς φορτίο στο γάντζο. Ο Schick εξήγησε ότι ο τρόπος απεικόνισης είναι ο διεθνώς αποδεκτός και γνωστός και αναγνωρισμένος στους αγοραστές γερανών. Οι μέγιστες τιμές που αναφέρονται στη δεύτερη και τέταρτη στήλη δεν συνδέονται μεταξύ τους. Η μέγιστη ταχύτητα και η μέγιστη ισχύς ανύψωσης που αναφέρεται για κάθε βαρούλκο δεν επιτυγχάνονται ως συνδυασμός και αυτό είναι απόλυτα λογικό. Η μέγιστη ταχύτητα επιτυγχάνεται με μονό συρματόσχοινο και με κενό τον γάντζο και με τη χρήση της εφαρμογής γρήγορης ταχύτητας, «Power Plus rapid gear» ή «Fast mode rapid gear», που επιτρέπεται σε περίπτωση περιέλιξης ενός έως τριών συρματόσχοινων και φόρτισης κάτω του 50% και σε όλες τις άλλες καταστάσεις λειτουργίας (βλ. Tεκμ.79 και Τεκμ.127). Το Δικαστήριο αποδέχεται την πιο πάνω εξήγηση που συνάδει και με τη λογική του πράγματος. Η θέση γίνεται πιο κατανοητή με το παράδειγμα που ανάφερε ο Λιακόπουλος ότι ένα αυτοκίνητο διαφημίζεται ότι αναπτύσσει ταχύτητα 160 χ.α.ω και ότι μπορεί να μεταφέρει επιβάτες και αποσκευές. Όμως η μέγιστη ταχύτητα αναπτύσσεται με μόνο τον οδηγό στο αυτοκίνητο σε επίπεδο δρόμο και χωρίς αντίθετο άνεμο. Περαιτέρω το Δικαστήριο δεν αποδέχεται ότι η περί του αντιθέτου προβληθείσα από τους μάρτυρες της Soulis θέση ήταν ειλικρινής. Το Δικαστήριο είναι πεπεισμένο ότι όλοι αντιλαμβάνονταν και κατανοούσαν πλήρως ότι δεν μπορεί η μέγιστη ταχύτητα να επιτυγχάνεται σε συνδυασμό με το μέγιστο φορτίο και επαναλαμβάνει ότι ο Ανδρέας και ο Ηλίας μαρτύρησαν έτσι γιατί εξέλαβαν ότι θα μπορούσαν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. Ο επίδικος γερανός δοκιμάστηκε αναφορικά με τη μέγιστη ταχύτητα βαρούλκου του πριν την παράδοση του στη Soulis και τα στοιχεία που παρουσιάζονται στο Ενημερωτικό Δελτίο επιτυγχάνονταν. Εξήγησε ο Schick ότι στην περίπτωση του παραπόνου της Soulis, εφόσον αφορούσε περιέλιξη 6 συρματόσχοινων το Power Plus μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, και στη βάση του φορτίου που η Soulis ήθελε να ανυψώσει ο κινητήρας έπρεπε να λειτουργεί με τη μέγιστη ισχύ των 1800 στροφών ανά λεπτό. Αντί τούτου η Soulis τον λειτουργούσε στις 1470 στροφές ανά λεπτό. Κατά τη δοκιμή που έγινε την 27.8.2012 για την ανύψωση φορτίου 74,08 τόνων σε ύψος 93 μ., με τον κινητήρα να λειτουργεί με τη μέγιστη ισχύ των 1800 στροφών ανά λεπτό και τη χρήση του Power Plus ο χρόνος που επιτεύχθηκε ήταν 15 λεπτά και 15 δευτερόλεπτα (βλ. Τεκμ.76, σελ.8). O Dubler ανάφερε ότι η τροχαλιοκεφαλή του γερανού ήταν σε ύψος 111,3 μ. γεγονός που έλεγξε ο ίδιος από την οθόνη του γερανού. Χρησιμοποιήθηκαν 6 περιελίξεις και η γρήγορη ταχύτητα «power plus». Ο Dubler με χρονόμετρο μέτρησε τον χρόνο ανύψωσης του φορτίου και επιβεβαιώνει ότι ήταν 15 λεπτά και 15 δευτερόλεπτα. Ο χρόνος κατάβασης ήταν 19 λεπτά. (Βλ. Τεκμ. 77, σελ.7). Διερωτάται ο Lowe γιατί όταν η Soulis επικοινώνησε με την Liebherr και ανέφερε το πρόβλημα η Liebherr δεν της έδωσε οδηγίες να χρησιμοποιήσει το «rapid gear». Ο Bernd μαρτύρησε, πληροφορούμενος από κάποιο Jurgen Maier, προφανώς εκπαιδευτή, ότι η εκπαίδευση περιελάμβανε την λειτουργία του Βαρούλκου και του «Power Plus rapid gear». Περαιτέρω ανέφερε ο Lowe ούτε ο χρόνος των 15 λεπτών και 15 δευτερολέπτων συμμορφώνεται με τον τέταρτο πίνακα της σελ. 21 του Ενημερωτικού Δελτίου. Θα έπρεπε ανάφερε να ήταν 5 με 6 λεπτά. Ο Ανδρέας που ανάφερε πως η ανύψωση έγινε με το συνηθισμένο τρόπο και δεν χρησιμοποιήθηκε η γρήγορη ταχύτητα, υποστήριξε ότι ακόμα και αν αυτή χρησιμοποιείτο η διαφορά στο χρόνο ανύψωσης δεν θα υπερέβαινε το 25%. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι δυνατότητες του γερανού για ανύψωση φορτίου όπως παρουσιάζονται στον τέταρτο πίνακα της σελ.21 του Ενημερωτικού Δελτίου, ορθά διαβασμένου είναι ότι με το βαρούλκο αρ.2 και με καθόλου φορτίο στο γάντζο επιτυγχάνει με τη χρήση μιας περιέλιξης ταχύτητα 120 μ. το λεπτό. Είναι κοινό έδαφος πως η χρήση κάθε περαιτέρω περιέλιξης μειώνει ανάλογα την ταχύτητα. Εάν χρησιμοποιηθούν 6 περιελίξεις η ταχύτητα μειώνεται στο 1/
- Επομένως, το ίδιο βαρούλκο πάλι με καθόλου φορτίο στο γάντζο επιτυγχάνει με τη χρήση έξι περιελίξεων ταχύτητα 20 μ. το λεπτό. Η Soulis χρησιμοποιούσε έξι περιελίξεις και με έξι περιελίξεις προέβηκε και η Liebherr στη σχετική δοκιμή. Αυτή η ταχύτητα επιτυγχάνεται εφόσον ο κινητήρας λειτουργεί με τη μέγιστη ισχύ των 1800 στροφών ανά λεπτό και με τη χρήση του Power Plus. Ο Lowe διατείνεται ότι η ανύψωση σε ύψος 93 μ. έπρεπε να επιτυγχανόταν σε 5 με 6 λεπτά. Αυτό θα αναμενόταν αν ο γάντζος δεν μετέφερε φορτίο. Οι έξι περιελίξεις επιτυγχάνουν ταχύτητα 20 μ. το λεπτό χωρίς φορτίο στο γάντζο και αναμφίβολα δεν μπορεί να επιτευχθεί αυτή η ταχύτητα με 74,08 τόνους φορτίο. Δεν έχει καταδειχθεί ότι οι ταχύτητες ανύψωσης που αναφέρονται στον τέταρτο πίνακα της σελ.21 του Ενημερωτικού Δελτίου δεν επιτυγχάνονται. Είναι παραδεχτό ότι κατά την ανύψωση των φορτίων στο αιολικό πάρκο της Κόσιης η Soulis δεν λειτουργούσε τον κινητήρα του γερανού με τη μέγιστη ισχύ των 1800 στροφών ανά λεπτό, ούτε και έκανε χρήση του Power Plus. Αυτός είναι ο λόγος που υπήρχε καθυστέρηση στην ανύψωση των φορτίων. Εάν ο κινητήρας λειτουργούσε ως ανωτέρω και χρησιμοποιείτο το power plus θα επιτυγχανόταν ο χρόνος που επιτεύχθηκε κατά τις δοκιμές του Αυγούστου του
- Δεν θα επιτυγχανόταν ο χρόνος που εισηγείται ο Lowe γιατί ο γάντζος του γερανού δεν ήταν άδειος αλλά μετέφερνε 74,08 τόνους φορτίο. Η. Το πλήκτρο F8 Ο Lowe εξέτασε την έκθεση (Τεκμ.76) που καταρτίστηκε από την Liebherr σε σχέση με τις δοκιμές που έγιναν τον Αύγουστο του
- Εξέφρασε υποψίες γιατί από τις απεικονίσεις προκύπτει ότι πλήκτρο F8 ήταν αναμμένο που, κατά τη θέση του, σημαίνει ότι ο γερανός ήταν σε «programming mode», δηλαδή υπήρχε παράκαμψη του συστήματος του γερανού. Εξέφρασε και μομφή κατά της Dekra που ως ανεξάρτητοι αναλυτές όφειλαν να το είχαν καταγράψει στην αναφορά τους. Το πλήκτρο F8 είναι το κάτω δεξιά στην οθόνη που παρουσιάζεται στη σελ.7 του Τεκμ.
- Τα τριγωνάκια στο πάνω μέρος είναι η ένδειξη ότι ήταν αναμμένο. Στην περίπτωση που το κουμπί είναι αναμμένο, αναφέρει ο Lowe, αυτό είναι προειδοποίηση ότι ο γερανός δεν εργάζεται σωστά όπως προγραμματίστηκε. Είπε ακόμα ότι όταν ο γερανός βρίσκεται σε «programming mode» τότε ο χειριστής μπορεί να τον κάμει πιο γρήγορο διότι οι κινήσεις του δεν ελέγχονται από τον ηλεκτρονικό του εγκέφαλο. Άφησε σαφείς αιχμές ότι η Liebherr χρησιμοποίησε το «programming mode» ώστε να επιτύχει να πραγματοποιήσει κάτι που δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί κατά τη συνήθη λειτουργία του γερανού. Αναφορά στο πλήκτρο αυτό γίνεται σε τόμο των Οδηγιών Λειτουργίας που δεν παρουσιάστηκε. Παρουσιάστηκαν μόνο οι σχετικές σελ. 460 και 461 (Τεκμ.78). Στην επεξήγηση του πλήκτρου αναφέρεται ότι με το πάτημα του πλήκτρου δύο φορές «the 'Test system' program switches to the error determination screen where the error is documented», δηλαδή το πρόγραμμα του συστήματος δοκιμών παρουσιάζει την οθόνη που καταγράφει τα σφάλματα. Σε σχέση με το πλήκτρο F8 το οποίο πράγματι ήταν ενεργοποιημένο κατά τη διάρκεια των δοκιμών του Αυγούστου του 2012, ο Schick αντικρούει τη θέση της Soulis ότι έτσι παρακάμφθηκε η κανονική λειτουργία του γερανού. Εξήγησε ότι οι ρυθμίσεις του γερανού δεν μπορούν να τροποποιηθούν για τις μεμονωμένες κινήσεις του γερανού γιατί αυτές είναι ενσωματωμένες στον κώδικα του λογισμικού του. Με την ενεργοποίηση του πλήκτρου F8 ενεργοποιείται το σύστημα δοκιμών. Εάν δεν ενεργοποιηθεί το σύστημα δοκιμών οι ελεγκτές δεν θα έχουν πρόσβαση στις ειδικές εικόνες που προσφέρει το σύστημα για την παρακολούθηση και ανάλυση των συνθηκών λειτουργίας. Η ενεργοποίηση του πλήκτρου F8 γίνεται ώστε οι ελεγκτές των γερανών να είναι σε θέση να διεξαγάγουν τους απαραίτητους ελέγχους και να εξεύρουν τα σφάλματα του γερανού. Γι' αυτό και η ενεργοποίηση του συστήματος δοκιμών που παριστάνεται με το σύμβολο αρπαγών (τριγωνάκια) πάνω από το πλήκτρο F8 είναι η πρώτη ενέργεια πριν την διεξαγωγή κάποιας δοκιμής. Ο Bernd ανάφερε πως με το πλήκτρο F8 δεν επιτυγχάνεται παράκαμψη του συστήματος του γερανού. Αυτό χρησιμοποιείται για σκοπούς ελέγχου. Ο Bernd δεν είναι τεχνικός όμως έχει κάμει όλες τις απαραίτητες εκπαιδεύσεις που αφορούν τους γερανούς της Liebherr. Το Δικαστήριο αποδέχεται τις εξηγήσεις του Bernd και του Schick. O Schick ως εκ της θέσης του γνωρίζει το σύστημα και η θέση του ενισχύεται από την αναφορά στις Οδηγίες. Ο Ηλίας προσπάθησε να εκμεταλλευτεί το ζήτημα και να οικοδομήσει στην επιμέρους μαρτυρία του Lowe. Μαρτύρησε ότι διαπίστωνε ότι όταν ο Berg παρέκαμπτε το γερανό κατά τις εργασίες στο αιολικό πάρκο της Κόσιης το πλήκτρο F8 ήταν ενεργοποιημένο. Το Δικαστήριο απορρίπτει τη θέση του Lowe ως εντελώς ανυπόστατη και την επί του προκειμένου μαρτυρία του Ηλία ως ψευδή. Προκύπτει πως ο Ηλίας κακόπιστα ανάφερε ότι παρατήρησε ενεργοποίηση του πλήκτρου F8 από τον Berg για να υποστηρίξει τη θέση ότι ο τελευταίος είχε παρακάμψει το σύστημα. Ήθελε να δείξει ότι για να τηλεσκοπήσει η «μπούμα» γίνονταν ενέργειες που μόνο η Liebherr μπορούσε να πραγματοποιήσει παρακάμπτοντας το πρόγραμμα του γερανού. Είπε ψέματα. Ο Berg κανένα λόγο δεν θα είχε να το κάνει αφού έτσι δεν επιτυγχάνεται η παράκαμψη του συστήματος. Θ. Το Σύστημα Καταγραφής Ο Lowe υποστήριξε ότι εάν υπήρχε κακή χρήση του γερανού από την Soulis αυτό θα μπορούσε εύκολα και άμεσα να ανιχνευθεί από την Liebherr γιατί αυτοί οι γερανοί έχουν ηλεκτρονική μνήμη που καταγράφει κάθε πτυχή της ημερήσιας λειτουργίας του γερανού. Αναφορικά με το σύστημα καταγραφής του γερανού, που παρομοιάστηκε με το «μαύρο κουτί» των αεροσκαφών, ο Schick εξήγησε πως πρόκειται για το σύστημα «Liccon Lift Analyser» που καταγράφει τις παραμέτρους λειτουργίας του γερανού που αποθηκεύονται σε ενδιάμεση μνήμη. Μπορεί να αποθηκευτούν δεδομένα για περίπου 180 ώρες λειτουργίας. Το σύστημα απαιτείται δυνάμει του Ευρωπαϊκού προτύπου ΕΝ 13000 ως σύστημα καταγραφής στοιχείων σε περίπτωση ατυχήματος και είναι λογικό να μην χρειάζεται να υπάρχει μεγάλη μνήμη αφού εάν ολοκληρωθεί μια εργασία χωρίς ατύχημα δεν υφίσταται λόγος διατήρησης των δεδομένων τέλεσης της. Μετά τις 180 ώρες τα παλαιότερα δεδομένα αντικαθίστανται από τα πιο πρόσφατα. Η θέση του Lowe ότι στο σύστημα καταγράφονται τυχόν σφάλματα κατά τη λειτουργία του γερανού δεν είναι ορθή. Ούτε τηλεδιάγνωση ή αξιολόγηση εξ αποστάσεως μπορεί να γίνει με το σύστημα αυτό. Υπάρχει δεύτερο ανεξάρτητο σύστημα διάγνωσης σφαλμάτων «Liccon» το οποίο διεξάγει διάγνωση σφαλμάτων όπως ελαττωματικών αισθητήρων, κομμένων καλωδίων, αποσυνδεδεμένων ακροδεκτών κ.λ.π. και ενημερώνει το χειριστή του γερανού μέσω σχετικού μηνύματος σφάλματος. Αυτά διαγράφονται κάθε φορά που σβήνει ο κινητήρας του γερανού. Όταν επανεκκινήσει ο κινητήρας, εάν υφίστανται, θα επανεμφανιστούν στο σύστημα. Η τηλεδιάγνωση από το τμήμα εξυπηρέτησης πελατών της Liebherr είναι εφικτή μόνο εάν ο χειριστής του γερανού συνδέσει τη μονάδα τηλεδιάγνωσης της Liebherr με το σύστημα «Liccon». Ο Lowe χωρίς να γνωρίζει τις πραγματικές λειτουργίες του συστήματος καταγραφής προσέτρεξε να προσφέρει εξυπηρέτηση. Η περίπτωση είναι ενδεικτική της εν γένει στάσης του Lowe εργολαβικά να εξυπηρετεί την πλευρά που τον εργοδότησε. Στην έκθεση του ο Lowe αφιερώνει μια σελίδα υπό τον τίτλο «Οδηγίες» («Instructions»), ωστόσο πουθενά δεν αναφέρει πότε του δόθηκαν οδηγίες από την Soulis. Κατά τη δια ζώσης μαρτυρία του ανάφερε ότι όταν αναμείχθηκε στην υπόθεση ο γερανός είχε ήδη πωληθεί από την Liebherr σε κάποιον άλλο. Επομένως η εμπλοκή του στην υπόθεση ήταν το νωρίτερο τον Σεπτέμβριο του
- Συνεπώς δεν ακολούθησε η Soulis την ειδική του γνώμη αλλά ο ίδιος τις ήδη διαμορφωθείσες θέσεις της Soulis. Η ταύτιση σε όλα τα θέματα σημειώνεται προς επίρρωση της εκτίμησης του Δικαστηρίου ότι εργάστηκε κατά παραγγελία για να υποστηρίξει τις θέσεις που η Soulis είχε ήδη προτάξει. Ι. Τα ελαστικά του γερανού Σε κανένα στάδιο που ο γερανός χρησιμοποιείτο από την Soulis δεν προέκυψε πρόβλημα σε σχέση με τα ελαστικά του. Όπως μαρτύρησαν τόσο ο Ανδρέας όσο και ο Ηλίας κατά τη μελέτη τους στο χρονικό στάδιο που εξέταζαν κατά πόσο θα κρατούσαν τον γερανό ή θα τερμάτιζαν τη συμφωνία με την Liebherr ανακάλυψαν ότι τα ελαστικά δεν ήταν ικανά να σηκώσουν το βάρος του γερανού σε κίνηση όταν ο γερανός ήταν εξοπλισμένος με τον συνδυασμό «T7YVENZF 6,5 μέτρα». Σύμφωνα με τον Ηλία, η διαπίστωση αυτή έγινε την περίοδο Μαρτίου - Μαίου 2012 μετά που η SudLeasing απαίτησε την επιστροφή του γερανού. Χωρίς η παράμετρος από μόνη της να καθίσταται καθοριστική στο κατά πόσο η αξίωση της Soulis είναι κακόπιστη, γεγονός είναι πως μετά τον τερματισμό από την SudLeasing και την ανέγκλητη απαίτηση επιστροφής του γερανού, η Soulis έψαχνε να εξεύρει σημεία για να υποστηρίξει ότι ο γερανός είχε ελαττώματα και παρέκλινε από τις προδιαγραφές του. Ενδέχεται ακόμη η θέση για τα ελαστικά να συνελήφθηκε μετά και από την επιστολή τερματισμού της 16.5.2012 γιατί ουδέν περί τούτου αναφέρεται στην επιστολή. Τα ελαστικά που καθορίζει η Liebherr ότι πρέπει να χρησιμοποιούνται στο γερανό είναι του τύπου 385/95 R 25 (14.00 R 25). Περιγράφονται στον τρίτο πίνακα της σελ. 21 του Ενημερωτικού Δελτίου. Ο επίδικος γερανός παραδόθηκε στην Soulis με εφαρμοσμένα ελαστικά του τύπου αυτού και μάρκας Bridgestone (βλ. Τεκμ.48). Στον ίδιο πίνακα καταγράφονται οι μέγιστες ταχύτητες που μπορεί ο γερανός να αναπτύξει με το ελαστικό αυτό χωρίς αναφορά στο βάρος του γερανού. Το παρουσιασθέν Τεκμ.50 ονομάζεται «Databook off-the-Road Tires» και εκδίδεται από την Εταιρεία Bridgestone, κατασκευαστή των ελαστικών Bridgestone. Στις σελ. 48-49 γίνεται αναφορά στο συγκεκριμένο ελαστικό με το περαιτέρω χαρακτηριστικό τύπου VHS (170F). Καταγράφεται το μέγιστο φορτίο που επιτρέπεται να λαμβάνει ένα ελαστικό σε σχέση με την ταχύτητα που κινείται. Όταν δεν κινείται μπορεί να λαμβάνει φορτίο 15.000 kg. Όταν κινείται με ταχύτητα 5 χ.α.ω μπορεί να λαμβάνει φορτίο 12.600 kg και ούτω καθεξής με τη δυνατότητα φορτίου να μικραίνει όσο αυξάνεται η ταχύτητα. Όπως υποδεικνύει η Soulis, το μέγιστο φορτίο που μπορεί να δεχτεί το συγκεκριμένο ελαστικό είναι 15.000 kg δηλαδή 15 τόνους και αυτό μόνο όταν είναι στατικό. Επομένως δεν επιτρέπεται στο γερανό, με τέτοια ελαστικά και με φορτίο 15 τόνους ανά ελαστικό, δηλαδή 30 τόνους ανά άξονα, (κάθε άξονας έχει δύο ελαστικά) να κινηθεί καθόλου. Ο Σάββας Γαβριηλίδης (Μ.Ε.3) (γραπτή δήλωση - Τεκμ. 81) είναι διευθυντής πωλήσεων στην εταιρεία Αδελφοί Λευκαρίτη, αντιπροσώπων των ελαστικών Bridgestone στην Κύπρο. Ο Γαβριηλίδης αναγνώρισε το Τεκμ.50 ως τον επίσημο τεχνικό κατάλογο της εταιρείας Bridgestone. Ο Γαβριηλίδης δεν έχει τεχνικές γνώσεις όσον αφορά τα ελαστικά και περιορίστηκε να αναφέρει ότι συστήνεται να μη γίνεται υπέρβαση του φορτίου που καθορίζει για κάθε ελαστικό ο κατασκευαστής γιατί υπάρχει το ενδεχόμενο το ελαστικό να καταστραφεί. Ο Scharf Knut (Μ.Υ.3) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.111 και μετάφραση στην ελληνική Τεκμ. 114) είναι ο υπεύθυνος του Τμήματος Αρχικού Εξοπλισμού και Εμπορικών Ελαστικών της εταιρείας Bridgestone στη Γερμανία, Αυστρία και Ελβετία. Έχει διδακτορικό στον τομέα του. Ο Knut ανάφερε ότι υπάρχουν τρία αποδεκτά διεθνή πρότυπα ελαστικών, το Αμερικανικό, το Ευρωπαϊκό και το Ιαπωνικό. Τα πρότυπα είναι πολύ παρόμοια αλλά περιστασιακά παρουσιάζουν μικρές διαφορές. Όλα τα ελαστικά της Bridgestone σχεδιάζονται και παράγονται ώστε να ανταποκρίνονται και στα τρία πρότυπα, ωστόσο τυγχάνει μερικές φορές να δημοσιεύεται το «Databook» σε παγκόσμιο επίπεδο με την γενική τεχνική περιγραφή που η Bridgestone θεωρεί κατάλληλη. Το Τεκμ.50 είναι το διεθνές «Databook» που εκτυπώνεται και δημοσιεύεται από το «Japan Automobile Tire Manufacturers' Association» που καθορίζει το Ιαπωνικό πρότυπο και δεν είναι αυτό που ισχύει στην Ευρώπη στη βάση του Ευρωπαϊκού προτύπου. Αυτό που ισχύει στην Ευρώπη εμφαίνεται σε πιστοποιητικό που η Bridgestone παρέδωσε στη Liebherr (Τεκμ.73). Το πιστοποιητικό παρουσιάζει ανάλογο πίνακα όπως αυτό της σελ.49 του Τεκμ.50 με διαφορετικά φορτία για κάθε ταχύτητα. Τα φορτία παρουσιάζουν μικρές διακυμάνσεις σε ορισμένες ταχύτητες, άλλοτε προς τα πάνω (στα 5 και 10 χ.α.ω.), άλλοτε προς τα κάτω (στα 50 και 90 χ.α.ω.) ενώ στις περισσότερες ταχύτητες (στα 20, 30, 40, 60, 70 και 100 χ.α.ω.) το φορτίο είναι το ίδιο. Η ουσιαστική διαφορά παρουσιάζεται όταν το ελαστικό είναι στατικό, οπόταν, όπως αναφέρεται, μπορεί να λαμβάνει φορτίο 17.700 kg., δηλαδή 2.700 kg περισσότερα από όσα αναφέρονται στο «Databook». Σημαντικό στοιχείο είναι επίσης η αναφορά στο Τεκμ.73 για την ταχύτητα 2 χ.α.ω. για την οποία αναφέρεται φορτίο 16.000 kg. Στο «Databook» δεν υπάρχει αναφορά στην ταχύτητα 2 χ.α.ω. Υπάρχει αναφορά υπό το χαρακτηρισμό «Creep», («έρπει», δηλαδή κινείται με πολύ μικρή ταχύτητα) μεταξύ των στηλών των ταχυτήτων 0 και 5 χ.α.ω., όμως για το συγκεκριμένο ελαστικό το σχετικό κουτάκι είναι κενό και δεν δίδεται κάποιο φορτίο. Υποβλήθηκε στον Knut ότι η αναφορά σε 16.000 kg είναι πλασματική και ότι προστέθηκε από τον ίδιο στο πιστοποιητικό (Τεκμ.73), θέση που ο μάρτυρας απέρριψε. Ο Knut παρουσίασε έγγραφα του «European Tyre and Rim Technical Organisation», ΕΤRTO, που είναι ο οργανισμός που καθορίζει τα Ευρωπαϊκά πρότυπα στα ελαστικά, (Τεκμ.113) όπου αναφέρεται ότι τα ελαστικά 385/95 R25 170F σε στατική κατάσταση δέχονται φορτίο 17.700 kg και σε ταχύτητα 2 χ.α.ω. 16.000 kg. Αυτό που υποδεικνύεται σε σχέση με τα ελαστικά της Bridgestone του τύπου αυτού, είναι ότι δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται και να τα εμπορεύονται στην Ευρώπη εάν δεν ανταποκρίνονταν στο Ευρωπαϊκό πρότυπο και για να χρησιμοποιούνται και να τα εμπορεύονται σημαίνει ότι ανταποκρίνονται. Ο Knut βεβαίωσε κατά τη μαρτυρία του ότι το επίδικο ελαστικό έχει ικανότητα φορτίου 16 τόνων σε ταχύτητα 2 χ.α.ω. και είναι απόλυτα ασφαλές και δεν υπάρχει καμιά πιθανότητα να εκραγεί και να προκαλέσει οποιοδήποτε ατύχημα δεδομένου ότι χρησιμοποιείται υπό κατάλληλες συνθήκες λειτουργίας και συντηρείται κατάλληλα. Επομένως η αναφορά στην σελ.46 των Οδηγιών Λειτουργίας του γερανού (Τεκμ.16), όπου αναφέρεται ότι ο γερανός μπορεί να κινηθεί με μέγιστο φορτίο 31 τόνους ανά άξονα μπορεί να επιτευχθεί με τα ελαστικά αυτά. Η Soulis είχε παρουσιάσει ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 20.3.2015 (Τεκμ.49) από την Λευκαρίτης με το οποίο γίνεται αναφορά στα μέγιστα φορτία για στατικό ελαστικό και ελαστικό που κινείται με 5 χ.α.ω. Προκύπτει πως η Λευκαρίτης απέστειλε το ηλεκτρονικό μήνυμα κατόπιν παρακλήσεως της Soulis. Στο ηλεκτρονικό μήνυμα αναφέρεται ότι «As you can see from the email reply from Bridgestone below .». Η Λευκαρίτης είχε λάβει ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από την Bridgestone το οποίο και διαβίβασε στη Soulis. Το ηλεκτρονικό μήνυμα της Bridgestone υποδείχθηκε στον Knut για σχολιασμό με τον τελευταίο να αποδέχεται ότι αποστάληκε από την Bridgestone Ιταλίας. Το ηλεκτρονικό μήνυμα της Bridgestone, όπου ενδεχομένως επαναλαμβάνονται τα όσα αναφέρονται στο «Databook», παρέμεινε Τεκμήριο προς Αναγνώριση Β. Το γεγονός ότι κατά την κίνηση του γερανού μεταβάλλεται το φορτίο που δέχεται ο κάθε άξονας (βλ. Τεκμ.123) χρήζει περαιτέρω σχολιασμού σε σχέση με το ζήτημα των ελαστικών του γερανού. Όπως ανάφερε ο Schick σε ανωφέρεια κλίσης 13% με εξοπλισμό T7YVENZF 6,5 μ. και αντίβαρο 52 τόνους το φορτίο που λαμβάνουν οι τέσσερις οπίσθιοι άξονες του γερανού αυξάνεται σε 31,81 - 31,98 τόνους (βλ. Τεκμ.124). Επισημαίνεται η διαφορά του Τεκμ.124 από το Τεκμ.123 και το σχεδιαγράφημα στο Τεκμ.
- Το Τεκμ.124 ρητά αναφέρεται σε κίνηση σε κλίση 13% όπως καταγράφεται σε κουτάκι με έντονο κίτρινο χρώμα. Τα δύο ελαστικά του κάθε άξονα αντέχουν το φορτίο αφού σε ταχύτητα 2 χ.α.ω αντέχουν 16 τόνους το καθένα. Η αναφορά του Lowe ότι στις πιο πάνω συνθήκες οι πισινοί άξονες θα έχουν φορτίο 40 τόνους προκύπτει να ήταν αυθαίρετη. Ο Knut έκαμε άριστη εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας. Η θέση ότι παραποίησε το πίνακα στον οποίο αναφέρθηκε απορρίπτεται. Ο μάρτυρας έχει πείσει το Δικαστήριο ότι θέσεις του αναφορικά με τα πρότυπα είναι αληθινές και ότι τα επίδικα ελαστικά έχουν τις δυνατότητες που αναφέρονται στον πίνακα στον οποίο παρέπεμψε είναι ότι τα έγγραφα που παρουσίασε είναι αυθεντικά και αποκαλύπτουν την ορθή εικόνα πραγμάτων. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι τα ελαστικά τύπου 385/95 R 25 (14.00 R 25) μάρκας Bridgestone που ήταν εφαρμοσμένα στον επίδικο γερανό είχαν τις δυνατότητες που αναφέρονται στο πιστοποιητικό (Τεκμ.73) και τα έγγραφα (Τεκμ.113). Ο γερανός μπορούσε με συνολικό βάρος 270 τόνους να κινηθεί και να ανηφορήσει ή κατηφορίσει σε έδαφος με κλίση 13%. Το παράπονο της Soulis δεν ήταν δικαιολογημένο. To περιστατικό στο αιολικό πάρκο της Αγίας Άννας επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Ο επίδικος γερανός με αυτά τα ελαστικά κινήθηκε έχοντας συνολικό βάρος 270 τόνους και τα ελαστικά ανταποκρίθηκαν. Ακόμη αν είναι αλήθεια ότι χρησιμοποιήθηκαν τάκκοι και σφήνες κάτω από τους τροχούς τους οποίους τα ελαστικά υποσκέλιζαν σημαίνει ότι τα ελαστικά δέχθηκαν περαιτέρω δοκιμασία και πιέσεις και ανταποκρίθηκαν επιβεβαιώνοντας τη δυνατότητα τους. Κ. Η εγγύηση του γερανού Σε ηλεκτρονικό μήνυμα της Liebherr προς την Soulis ημερ. 23.3.2012 (Τεκμ.45) αναφέρεται ότι η περίοδος εγγύησης παρατάθηκε από 12 σε 24 μήνες. Η επισήμανση εκ μέρους των δικηγόρων της Liebherr πως δεν υπογράφηκε καμιά ανανέωση εγγύησης δεν έχει σημασία για τους σκοπούς που το ζήτημα εξετάζεται. Είναι η θέση του Lowe ότι οι κατασκευαστές γερανών συνήθως δεν επεκτείνουν τις περιόδους εγγύησης, εκτός και αν γνωρίζουν ότι ο γερανός δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του πελάτη και δεν πληροί τις προδιαγραφές και τις λειτουργίες που πρέπει να έχει και το πράττουν όταν αισθάνονται ότι έχουν λάθος ή βρίσκονται εν αδίκω. Ο Bernd ανάφερε ότι όταν ένας γερανός έχει μικροπροβλήματα, τα οποία παραδέχθηκε ότι παρουσίασε ο επίδικος, δεν είναι ασύνηθες η Liebherr να επεκτείνει την εγγύηση της. O Λιακόπουλος υποστήριξε ότι η εγγύηση είναι συνηθισμένη τακτική της Liebherr να παρατείνει τις εγγυήσεις της για γερανούς, τουλάχιστον σε Ελλάδα και Κύπρο. Η ανανέωση της εγγύησης του επίδικου γερανού για επιπλέον δώδεκα μήνες δεν αποτελούσε παραδοχή ενοχής αλλά ήταν μια κίνηση καλής θέλησης και μια γενική στρατηγική που ακολουθεί η Liebherr. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η επέκταση της εγγύησης δεν είναι εξέλιξη ασύνδετη με τα παράπονα που εξέφραζε η Soulis. Χωρίς να σημαίνει ότι ήταν όλα δικαιολογημένα ή ήταν της σοβαρότητας που η Soulis ήθελε να αποδώσει σε αυτά, τα παράπονα ως τέτοια δικαιολογούσαν την απόφαση της Liebherr να επεκτείνει την εγγύηση. Λ. Η παραλαβή του γερανού και οι παραστάσεις προς την SudLeasing Ο Onat, ο αντιπρόεδρος, υπενθυμίζεται, της SudLeasing παράπεμψε στον όρο 4
(1)της Συμφωνίας Ενοικίασης που προνοούσε ότι η Soulis θα παραλάμβανε το γερανό εκ μέρους της SudLeasing και όφειλε να τον αναπτύξει και να τον εξετάσει για τη λειτουργικότητα και τα ελαττώματα του και να πιστοποιήσει εγγράφως στην SudLeasing την καταλληλότητα του και τη λειτουργική του κατάσταση με έγγραφο αναγνώρισης παραλαβής. Την 1.3.2011, λίγες μόνο μέρες μετά την παραλαβή του γερανού, η Soulis υπόγραψε Έγγραφο Αναγνώρισης Παραλαβής (Τεκμ.68) στο οποίο αναφέρει ότι μετά από ενδελεχή εξέταση επιβεβαίωνε ότι η σειρά (order) και η κατάσταση του γερανού ήταν σε πλήρη συμφωνία με τους συμφωνηθέντες συμβατικούς όρους και ειδικά με τον καθορισμένο σκοπό χρήσης. Το Δικαστήριο δεν αποδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στο Έγγραφο Αναγνώρισης Παραλαβής. Αυτό θα είχε σπουδαιότητα εάν το παράπονο της Soulis ήταν ότι ο γερανός ήταν κτυπημένος ή ότι ο ανεμοθώρακας του ήταν σπασμένος ή ότι απουσίαζε κάποιο σημαντικό του εξάρτημα. Τα ζητήματα όμως για τα οποία παραπονέθηκε η Soulis δεν είναι τέτοια που θα μπορούσαν να διαπιστωθούν μέσω ελέγχου λίγες μόνο μέρες από την παραλαβή του γερανού. Παρέπεμψε ακόμα ο Onat στον όρο 11
(3)της Συμφωνίας Ενοικίασης, τον οποίο ερμήνευσε ότι εναποθέτει υποχρέωση στην Soulis για διαρκή ενημέρωση της SudLeasing για οτιδήποτε αφορά στην εφαρμογή της Συμφωνίας Αγοράς του γερανού, το οποίο θα μπορούσε να επηρεάσει τις υποχρεώσεις πληρωμής προς την SudLeasing. Επί τούτου, ανάφερε ότι η Soulis μόνο μετά τον τερματισμό της Συμφωνίας Ενοικίασης διαβίβασε στη SudLeasing την ύπαρξη προβλημάτων του γερανού. Ο όρος σχετίζεται με τις υποχρεώσεις πληρωμής από την SudLeasing και, στην προκειμένη περίπτωση, αφορά το αρχικό στάδιο πριν η SudLeasing πληρώσει την Liebherr. Σε κάθε περίπτωση το ζήτημα της ενημέρωσης της SudLeasing αφορά την μεταξύ της και της Soulis Συμφωνία Ενοικίασης και η μη ενημέρωση της SudLeasing για προβλήματα του γερανού δεν έχει ιδιαίτερη σπουδαιότητα. Άλλωστε είναι πλέον κοινό έδαφος ότι προβλήματα υπήρξαν. Σημασία αποδίδεται στο περιεχόμενο της επιστολογραφίας της Soulis προς την SudLeasing όπου η Soulis εξέφραζε την επιθυμία της να κρατήσει το γερανό. Με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 22.11.2011 (μέρος του Τεκμ.67) η SudLeasing ζητούσε να μάθει κατά πόσο η Soulis θα ανταποκρινόταν στην καταβολή των απλήρωτων δόσεων και άφηνε ανοικτό το ενδεχόμενο τερματισμού της Συμφωνίας Ενοικίασης. Την ίδια μέρα η Soulis απάντησε πως πρόθεση της ήταν να τακτοποιήσει το οφειλόμενο ποσό και να κρατήσει το γερανό. Η επαφή αυτή έπεται χρονικά του περιστατικού στο αιολικό πάρκο της Αγίας Άννας, όπου, κατά τη Soulis, ο γερανός απέτυχε να κατηφορίσει και αναρριχηθεί σε έδαφος με κλίση 12%. Με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 24.2.2012 (μέρος του Τεκμ.96) της Soulis προς την SudLeasing αναφέρεται ότι μετά το τελευταίο έργο στην Κύπρο τον Ιούνιο του 2011 ο γερανός βρισκόταν στους χώρους της Soulis χωρίς να κάνει τίποτε και πως η κρίση είχε επηρεάσει όλο το φάσμα των εργασιών της εταιρείας. Με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 2.3.2012 (μέρος του Τεκμ.96) της Soulis προς την SudLeasing αναφέρεται ότι η κατάσταση της ήταν το αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης. Σημειώνεται πως ουδέποτε είχε η Soulis επικαλεστεί την κατάσταση του γερανού ως αιτία ή δικαιολογία για την οικονομική της κατάσταση. Στην παρ.47 της γραπτής του δήλωσης ο Ανδρέας προσπάθησε να παρουσιάσει μια διαφορετική εικόνα. Ανάφερε ότι: «Πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος και ο γερανός εξακολουθούσε να παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα, να μην είναι σε εργάσιμη κατάσταση και να είναι ακατάλληλος και επικίνδυνος για να τον χρησιμοποιήσουμε σε έργα». Περαιτέρω, με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 2.3.2012 (Τεκμ.108) η Soulis ανάφερνε στην SudLeasing ότι είχε πλησιάσει άλλες ευρωπαϊκές εταιρείες γερανών προσπαθώντας να βρει κάποια για να επενδύσει ώστε μαζί να κρατήσουν το γερανό. Ακόμα με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 9.3.2012 (Τεκμ.69) η Soulis, αναφέροντας ότι συζητούσε για κάποιο έργο στην Ιταλία, πρότεινε στην SudLeasing την καταβολή συγκεκριμένου ποσού και την εξασφάλιση μετέπειτα δόσεων για να κρατήσει το γερανό. Αναμφίβολα μεγαλύτερη σημασία έχει η έκφραση επιθυμίας από τη Soulis να κρατήσει το γερανό σε χρόνους που έπονται της εκδήλωσης των περαιτέρω προβλημάτων στο γερανό στο αιολικό πάρκο της Κόσιης στα οποία η Soulis απέδωσε κατά τη δίκη μεγάλη βαρύτητα. Με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ 18.4.2012 (μέρος του Τεκμ.96) η Soulis ανάφερνε στην SudLeasing ότι επιθυμία και προσπάθεια της ως οικογενειακή επιχείρηση ήταν να εξεύρει εργασίες και να κρατήσει το γερανό. Με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ 25.4.2012 (μέρος του Τεκμ.67) η Soulis ανάφερνε ότι επιθυμία της ήταν να κρατήσει το γερανό και μάλιστα παρά το γεγονός ότι προς τούτο θα επιβαρυνόταν με επιπλέον τόκους. Σημείωνε πως ο λόγος που ήθελε να κρατήσει το γερανό ήταν γιατί συζητούσε για κάποια έργα και ανέμενε τις ημερομηνίες έναρξης τους. Ο Ανδρέας ανάφερε ότι αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα στάληκε ώστε η Soulis να κερδίσει χρόνο για να αποφασίσει κατά πόσο θα τερμάτιζε τη Συμφωνία Αγοράς. Ανάφερε ακόμα ο Ανδρέας ότι η Soulis ήθελε να κρατήσει το γερανό μέχρι που διαπίστωσε ότι είχε ψεύτικες προδιαγραφές και ότι η Soulis είχε ξεγελαστεί. Όταν επιστήθηκε η προσοχή του Ανδρέα ότι η θέση της Soulis ήταν ότι ο γερανός είχε προβλήματα από τις πρώτες ημέρες που παραλείφθηκε, ο Ανδρέας διευκρίνισε ότι ο λόγος τερματισμού ήταν οι λανθασμένες προδιαγραφές και όχι τα τεχνικά προβλήματα που παρουσίασε ο γερανός. Μάλιστα προσδιόρισε την απόφαση τερματισμού τον Μάρτιο του 2012 όταν ο γερμανός τεχνικός της Liebherr τους υπόδειξε τις διαφορές του Εγχειριδίου Λειτουργίας σε σχέση με το Ενημερωτικό Δελτίο. Οι θέσεις του Ανδρέα απορρίπτονται. Η αναληθής θέση σε σχέση με τον τεχνικό της Liebherr τοποθετείται τον Μάρτιο του 2012 ενώ μέχρι 25.4.2012 εκδηλώνεται επιθυμία από την Soulis να κρατήσει το γερανό. Η Soulis επιθυμούσε να κρατήσει το γερανό. Όταν κατέστηκε σαφές ότι η SudLeasing δεν επρόκειτο να αποδεχτεί κάτι τέτοιο τότε η Soulis στράφηκε στην «διέξοδο» του τερματισμού της Συμφωνίας Αγοράς. Η σημασία είναι ότι η Soulis δεν θεωρούσε τα προβλήματα τόσο σημαντικά και ήθελε να κρατήσει το γερανό. Με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 15.5.2012 (μέρος του Τεκμ.96) η Soulis αναφέρει στην SudLeasing ότι προτιμά να επιστρέψει το γερανό στην Liebherr γιατί αυτός δεν ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές του Ενημερωτικού Δελτίου και έχει περίπου 30 τεχνικά προβλήματα. Ήταν την προηγούμενη του τερματισμού. Είχε προηγηθεί ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 10.5.2012 (μέρος του Τεκμ.96) της SudLeasing προς την Soulis με το οποίο η πρώτη προειδοποιεί με νομικά μέτρα εάν η Soulis δεν της παρέδιδε το γερανό. Παρενθετικά σημειώνεται πως δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια η θέση του Ανδρέα ότι είναι η SudLeasing που ζήτησε από την Soulis να παραδώσει το γερανό στη Liebherr. Δεν θα πρέπει να περάσει απαρατήρητο ότι ο Ανδρέας, που ήταν και ο πρώτος μάρτυρας, δεν αναφέρθηκε στην κύρια εξέταση του για τον τερματισμό της Συμφωνίας Ενοικίασης από την SudLeasing. Ένα τόσο σημαντικό γεγονός όφειλε να το θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Παραπλανητική θα μπορούσε να ήταν και η αναφορά του Ηλία ότι η Soulis αναγκάστηκε να παραδώσει το γερανό λόγω των αστοχιών και προβλημάτων που είχε. Μ. Το ενδιαφέρον της Soulis για αγορά νέου γερανού Ο Λιακόπουλος αναφέρθηκε σε ενδιαφέρον που επέδειξε η Soulis μετά την επιστροφή του επίδικου γερανού για να αποκτήσει ξανά γερανό του ιδίου μοντέλου. Ο Λιακόπουλος εκφράζει απορία, την οποία θα ήθελε να έχει και το Δικαστήριο, πώς θα μπορούσε η Soulis να έχει σκέψεις για απόκτηση τέτοιου γερανού ξανά εάν τα όσα παράπονα είχε για τον επίδικο γερανό ήταν γνήσια και ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα και είχαν τη σοβαρότητα που τους αποδίδει. Ο συλλογισμός έχει μεγαλύτερη βαρύτητα λαμβανομένου υπόψη ότι ένα από τα βασικά παράπονα, της δυνατότητας αναρρίχησης, παρουσιάστηκε ως ζήτημα ψευδών παραστάσεων σε σχέση με τις δυνατότητες του μοντέλου και όχι ως ελάττωμα του συγκεκριμένου γερανού. Επομένως αν η Soulis αποκτούσε νέο γερανό του ιδίου μοντέλου, πάντα κατά την ίδια την Soulis, αυτός δεν θα μπορούσε με πλήρη εξοπλισμό να αναρριχηθεί σε κλίση πέραν του 5,2%. Εντούτοις το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν μπορούν να εξαχθούν με ασφάλεια από αυτή τη συμπεριφορά της Soulis τα συμπεράσματα που εισηγείται ο Λιακόπουλος. Εκκρεμούσης της παρούσας αγωγής ο Ηλίας, που ήταν το πρόσωπο που είχε τις επαφές με το Λιακόπουλο, δεν αναμένεται ότι θα ενεργούσε κατά τρόπο ώστε να προκαλέσει το όποιο ρήγμα στην υπόθεση της Soulis. Δεν αποκλείεται να εξυπηρετούσε άλλες σκοπιμότητες, ίσως για να διαπιστώσει αν ο δικός τους γερανός είχε πωληθεί, και οι ίδιοι πιστωθεί, την πραγματική του αγοραστική αξία. Ν. Κατάληξη Υποστηρίχτηκε από την Liebherr ότι η αξίωση επινοήθηκε και προωθήθηκε κακόπιστα. Επισημάνθηκαν κάποια αντικειμενικά δεδομένα: Ο τερματισμός της συμφωνίας από την Soulis έγινε την 16.5.2012, 14½ μήνες μετά την παράδοση του γερανού από την Liebherr στην Soulis το Φεβρουάριο του 2011. Του τερματισμού της Συμφωνίας Αγοράς την 16.5.2012 είχε προηγηθεί την 24.2.2012 ο τερματισμός της Συμφωνίας Ενοικίασης από την SudLeasing, με τον οποίο η SudLeasing είχε απαιτήσει, όπως και δικαιούταν (βλ. Τεκμ.6, Section 15), την επιστροφή σε αυτή του γερανού. Μετά τη λήψη της επιστολής τερματισμού από την SudLleasing η Soulis προσπάθησε να διαπραγματευτεί με την SudLeasing ώστε να κρατήσει το γερανό. Τέλος, κατά τον τερματισμό της Συμφωνίας Αγοράς η Soulis είχε ήδη ολοκληρώσει την κατασκευή δύο αιολικών πάρκων και έκτοτε κανένα άλλο τέτοιο πάρκο δεν κατασκευάστηκε από την Soulis. Μαρτυρήθηκε εκ μέρους της Soulis πως έκτοτε έχει κατασκευαστεί ακόμα ένα αιολικό πάρκο στην Κύπρο, προφανώς από άλλους. Σε σχέση με εργασίες της Soulis εκτός Κύπρου ο Ανδρέας ανέφερε ότι είχε αναλάβει κάποιες μεταφορές στην Ιορδανία, Ισραήλ και Ολλανδία ενώ σε σχέση με ανεμογεννήτριες είχε «πέρσι» ένα έργο στην Ελλάδα. O Ηλίας μίλησε για Γιβραλτάρ, Γερμανία, Ρουμανία, Βουλγαρία και Ελλάδα. Η εισήγηση φαίνεται να είναι ότι ο γερανός δεν ήταν πλέον τόσο χρήσιμος για την Soulis. Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι ο γερανός παρουσίασε κάποια προβλήματα από την αρχή. Έχουν περιγραφεί και εξηγηθεί τόσο από πλευράς της Soulis όσο και της Liebherr. Η Soulis προσπάθησε να τα υπερθεματίσει για να εξυπηρετήσει την υπόθεση της κτίζοντας στην κακή εικόνα του γερανού που ήθελε να παρουσιάσει. Το Δικαστήριο κρίνει πως δεν επρόκειτο για σοβαρά προβλήματα που επηρέαζαν τη λειτουργία του γερανού και που πλείστα αντιμετωπίστηκαν με την συνδρομή της Liebherr. Ενδεικτικός είναι και ο τρόπος που η ίδια η Soulis τα αντιμετώπισε. Δεν τα προέβαλε ως λόγο για να τερματίσει την Συμφωνία Αγοράς, ούτε εξέφρασε επιθυμία προς τούτο κατά τους χρόνους που παρουσιάστηκαν ή ποτέ. Η συμπεριφορά της Soulis αποκαλύπτει πως και η ίδια δεν τα θεώρησε ως τέτοια που θα της παρείχαν το δικαίωμα τερματισμού της Συμφωνίας Αγοράς. Φαίνεται πως ούτε καν οδήγησαν την σκέψη της σε κάτι τέτοιο. Άλλωστε, ακόμη και όταν τον Μάιο του 2012 αποφάσισε να τερματίσει τη Συμφωνία Αγοράς δεν τα επικαλέστηκε ως λόγους για τον τερματισμό. Αυτή είναι και η κατάληξη του Δικαστηρίου. Ότι δηλαδή τα διάφορα προβλήματα που αναφέρθηκαν δεν ήταν τέτοια που να δικαιολογούσαν τον τερματισμό της Συμφωνίας Αγοράς. Για τον τερματισμό επικαλέστηκε δύο ζητήματα. Το πρώτο που αφορούσε τη δυνατότητα αναρρίχησης του γερανού το ανέσυρε από το παρελθόν και προσπάθησε να το φέρει στην επικαιρότητα αποδίδοντας στον Berg ομολογία ότι το ίδιο το Εγχειρίδιο «Μετακίνησης με Εξοπλισμένη Κατάσταση» διαψεύδει την παράσταση στον πρώτο πίνακα της σελ.21 του Ενημερωτικού Δελτίου. Η θέση για ομολογία του Berg έχει απορριφθεί. Όμως, και επί της ουσίας διαφάνηκε ότι το παράπονο ήταν ανυπόστατο και ο επίδικος γερανός δεν αποδείχθηκε ότι δεν είχε τις δυνατότητες που αναφέρονται στον πιο πάνω πίνακα και συνεπώς ουδεμία ψευδής παράσταση έγινε προς την Soulis. Το δεύτερο, σε σχέση με το ζήτημα του χρόνου ανύψωσης ηγέρθηκε μετά τον τερματισμό της Συμφωνίας Ενοικίασης από την SudLeasing. Η επί του προκειμένου εκδοχή της Soulis έχει απορριφθεί. Δεν έχει καταδειχθεί ότι υπήρχε ψευδής παράσταση ή παραπληροφόρηση σε σχέση με τις δυνατότητες του γερανού για ανύψωση φορτίων. Και στις δύο περιπτώσεις διαφάνηκε ότι ο επίδικος γερανός είχε τις δυνατότητες που αναφέρονται στο Ενημερωτικό Δελτίο. Το ίδιο ισχύει και σε σχέση με το ζήτημα της τηλεσκόπησης που συζητήθηκε κατά τη δίκη χωρίς να έχει προβληθεί ως λόγος τερματισμού στην επιστολή ημερ. 16.5.2012 της Soulis προς την Liebherr. Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να ενισχύσει την υπόθεση της η Soulis προέβαλε το ζήτημα των ελαστικών. Η κατάληξη ήταν ότι τα ελαστικά που ήταν εφαρμοσμένα στο γερανό είχαν τη δυνατότητα να ανταποκριθούν και στις ακραίες απαιτήσεις του γερανού όπως παρουσιάζονταν μέσα από τις μέγιστες δυνατότητες του σύμφωνα με το Ενημερωτικό Δελτίο. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο τερματισμός που επιχειρήθηκε με την επιστολή ημερ. 16.5.2012 των δικηγόρων της Soulis προς την Liebherr δεν ήταν δικαιολογημένος. Η Soulis δεν νομιμοποιείτο στον τερματισμό της Συμφωνίας Αγοράς. Η αγωγή της, που εδράζεται στη θέση περί νομίμου τερματισμού, απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον της Ενάγουσας όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην κλίμακα της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Final Αναφορά: Σύμβαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο