ΜΙΡΕΛΑ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ ν. ΙΟΥΛΙΟΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ, Αρ. Αίτησης: 53/06, 23/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2017:24 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Π. Αρ. Αίτησης: 53/06 Μεταξύ: ΜΙΡΕΛΑ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ Αιτήτρια και ΙΟΥΛΙΟΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ Καθ΄ού η αίτηση Κλήση ημερ. 28.4.17 βάσει του άρθρου 124Α του Κεφ. 155 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 23 Νοεμβρίου, 2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ. Γ. Ιωάννου Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κ. Π. Χατζηπαναγιώτου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια, στις 26.4.17, καταχώρησε ένορκη δήλωση με σκοπό την έκδοση εντάλματος φυλάκισης του Καθ΄ου η αίτηση για είσπραξη του ποσού των €2.526,
- Το ποσό αυτό αφορά την αύξηση του 10% για την περίοδο 2012-2016, των διατροφών των δύο παιδιών των διαδίκων. Στο πιο πάνω αίτημα, ο Καθ΄ου η αίτηση ενέστη καταχωρώντας προς τούτο, στις 20.9.17, ένορκη δήλωση. Ακολούθως, η Αιτήτρια, στις 6.10.17, καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης, στις 31.1.07, το Οικογενειακό Δικαστήριο Λάρνακας εξέδωσε διάταγμα με το οποίο διετάσσετο ο Καθ΄ου η αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια από 1.3.07 το ποσό των €250 μηνιαίως, ως συνεισφορά του στη διατροφή των παιδιών των διαδίκων, Σωτήρη και ΄Ελενας, ήτοι €125 μηνιαίως για κάθε παιδί. Ο Σωτήρης γεννήθηκε την 1.3.1998 και η ΄Ελενα στις 28.12.
- Ο Σωτήρης ενηλικιώθηκε την 1.3.
- Το 10% της αύξησης, το οποίο συμποσούται σε €2.526,36, αφορά τις αυξήσεις της χρονικής περιόδου Αυγούστου του 2012 μέχρι και του Μαρτίου του
- Το ποσό των πιο πάνω οφειλών, για την πιο πάνω χρονική περίοδο, δεν αμφισβητείται. Είναι επίσης παραδεκτό γεγονός ότι ο Καθ΄ου η αίτηση κατέβαλε την αύξηση του 10% επί του επιδικασθέντος ποσού διατροφής του έτους
- Περαιτέρω, ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια ουδέποτε αποτάθηκε για την αύξηση του 10% παρά μόνο μετά από έξι και πλέον χρόνια, για να απαντήσει η Αιτήτρια ότι ουσιαστικά ο λόγος που δεν το είσπραξε, ήταν ότι κατ΄ επανάληψη στο παρελθόν ζήτησε την αύξηση από τον Καθ΄ου η αίτηση, αλλά αυτός αντιδρούσε νευρικά, φώναζε και αρνείτο, προκαλώντας της φόβο με τη συμπεριφορά του. Ο Καθ΄ου η αίτηση, αναφέρει στην ένορκο δήλωσή του ότι τότε τα εισοδήματά του από την εργασία του (Υπάλληλος Πολιτικής Αεροπορίας) ήταν €2.300 μηνιαίως, ενώ σήμερα που εργάζεται σε νέα εργασία (υπάλληλος Υδατοπρομήθειας Λάρνακας) είναι €1.700 μηνιαίως. Η ακρόαση της παρούσας υπόθεσης διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, οι θέσεις των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω. Το βασικό επιχείρημα που προβάλλεται από τον Καθ΄ου η αίτηση, συνίσταται στο γεγονός ότι η Αιτήτρια, αιτείται το πιο πάνω ποσό, μετά από 6 ½ χρόνια, χωρίς η ίδια ποτέ προηγουμένως να ζητήσει είτε φραστικά, είτε με ενέργεια της, την αύξηση για τα έτη 2012, 2014 και 2016 αποδεχόμενη την καταβολή, χωρίς αύξηση, της επιδικασθείσας διατροφής, γεγονός το οποίο συνιστά κατάχρηση, η οποία κατάχρηση και/ή κακοπιστία της προκύπτει και από το γεγονός ότι η Αιτήτρια επέδωσε το διάταγμα διατροφής στον Καθ΄ου η αίτηση μόλις στις 24.4.
- Το θέμα της αύξησης του επιδικασθέντος με διάταγμα ποσού διατροφής διέπεται από το άρθρο 38
(2)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου, Ν. 216/90. Το άρθρο αυτό, προβλέπει ότι το ύψος του ποσού διατροφής αυξάνεται αυτόματα κατά 10% ανά περίοδο 24 μηνών. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, η μόνη αντίδραση που παρέχεται στον υπόχρεο γονέα, σε σχέση με την αυτόματη ισχύ της αύξησης, είναι η υποβολή αίτησης στο Δικαστήριο από τον υπόχρεο γονέα για να μην ισχύσει η αυτόματη αύξηση, οπότε σε τέτοια περίπτωση, αναστέλλεται η υποχρέωση καταβολής οποιασδήποτε αύξησης, μέχρι την έκδοση απόφασης, η οποία απόφαση δυνατόν να έχει αναδρομική ισχύ από την ημερομηνία εφαρμογής της αυτόματης αύξησης. Οι πρόνοιες της πιο πάνω νομοθεσίας ήταν γνωστές στον Καθ΄ου η αίτηση αφού το έτος 2010 κατέβαλε την αύξηση του 10%. Αν ο ίδιος δεν ήθελε να ισχύσουν οι μεταγενέστερες αυξήσεις θα έπρεπε να αποταθεί στο Δικαστήριο επικαλούμενος τις πρόνοιες του άρθρου 38
(2)του Ν. 216/
- Στο σημείο αυτό, όπως θα διαφανεί και κατωτέρω, το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδώσει οποιαδήποτε κατάχρηση δικαιώματος, η παραίτηση δικαιώματος με αφορμή το χρόνο καταχώρησης της παρούσας αίτησης, στο γεγονός ότι αφορά παρελθούσες οφειλές (έτη 2012, 2014, 2016) και στο γεγονός ότι το διάταγμα επιδόθηκε στον Καθ΄ου η αίτηση μόλις την 24.11.
- Το τελευταίο, δηλαδή η επίδοση του διατάγματος, έγινε προφανώς, γιατί κάτι τέτοιο αποτελεί προϋπόθεση, σύμφωνα με τη νομολογία, για τη δυνατότητα έκδοσης κλήσης δυνάμει του άρθρου 124Α Κεφ. 155 που σκοπεί την έκδοση εντάλματος φυλάκισης, (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του SOLOMON AMMAR, Πολ. Αίτηση αρ. 11/16, 25.2.16). Η διατροφή ανηλίκου τέκνου ρυθμίζεται από τον Ν. 216/90, και συγκεκριμένα από το Μέρος ΙΙ του Νόμου, άρθρα 33 έως
- Το άρθρο 40 του Νόμου, προνοεί για την εκτέλεση των διαταγμάτων διατροφής και ως χρηματικών ποινών σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, που είναι η περίπτωση που εξετάζει το Δικαστήριο. Το άρθρο 33
(1)ορίζει: «Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού, καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του». Από το εν λόγω άρθρο, προκύπτει ότι δικαιούχος της διατροφής, είναι ο ανήλικος ο οποίος έχει προς τούτο νομική αξίωση διατροφής έναντι των γονέων του. Υπόχρεοι προς διατροφή είναι και οι δύο γονείς οι οποίοι βαρύνονται με αμοιβαία υποχρέωση προς τούτο. Δεν είναι άσχετο ή άνευ σημασίας, το γεγονός ότι κανένα άρθρο από τα άρθρα 33 έως 43 που ρυθμίζεται η διατροφή ανηλίκων δεν γίνεται αναφορά σε δικαιώματα των γονέων, παρά μόνο σε υποχρέωση τους, με μοναδική αναφορά στο νόμο της λέξης υποχρέωσης στο παραταθέν άρθρο 33
(1)του Ν. 216/90. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, δεν μπορεί να γίνεται λόγος για παραίτηση δικαιώματος ή για καταχρηστική άσκηση δικαιώματος, από γονέα σε σχέση πάντα με διατροφή ανηλίκου, αφού τέτοιο δικαίωμα ή δικαιώματα, ο νόμος δεν αναγνωρίζει. Όπως σημειώνεται από τους Σταθόπουλο-Γεωργιάδη στο σύγγαμα τους «ΑΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΞ ΚΑΤ΄ ΑΡΘΡΟ ΕΡΜΗΝΕΙΑ», Τόμος VII, σελ. 675: «Η φύση των κανόνων διατροφής: Οι περί διατροφής κανόνες είναι κατεξοχήν κανόνες αναγκαστικού δικαίου με την έννοια ότι εφόσον ο δικαιούχος αξιώνει διατροφή, οι διατάξεις περί διατροφής δεν επιδέχονται αλλοίωση με αντίθετη συμφωνία ή παραίτηση». Περαιτέρω, είναι ουσιαστική, κατά την κρίση μου, η διαπίστωση ότι στα άρθρα 33 έως 43 του Ν. 216/90 τα οποία ρυθμίζουν τη διατροφή ανηλίκων, δεν τίθεται οποιοσδήποτε χρονικός περιορισμός για παρελθούσες οφειλές υπόχρεων προς διατροφή γονέων, όπως αντίθετα συμβαίνει με τη διατροφή συζύγων, όπου υπάρχει συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση και συγκεκριμένα του άρθρου 9
(3)του Ν. 232/91, όπου προνοείται ότι «ποσό που οφείλεται δυνάμει διατάγματος διατροφής για περίοδο μεγαλύτερη από δύο χρόνια δεν μπορεί να εισπραχθεί, αλλά οποιαδήποτε περίοδος απουσίας του οφειλέτη από τη Δημοκρατία δεν υπολογίζεται για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου». Συνακόλουθα των πιο πάνω, το αίτημα γίνεται δεκτό. Κρίνω όμως δίκαιο, εφόσον το οφειλόμενο ποσό αφορά παρελθούσες οφειλές, ότι το ένα παιδί εξακολουθεί να είναι ανήλικο και ότι ο Καθ΄ου η αίτηση έχει σήμερα, ως ήδη αναφέρθηκε, υποστεί μείωση των εισοδημάτων του, να διατάξω την καταβολή του οφειλόμενου ποσού με μηνιαίες δόσεις του ύψους των €150 μηνιαίως, αναστέλλοντας προς τούτο το ένταλμα φυλάκισης. Εκδίδεται ένταλμα φυλάκισης εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση για περίοδο ενός έτους για το οφειλόμενο ποσό των €2.526,36. Νοείται ότι θα υπάρχει αναστολή εκτέλεσης του παρόντος εντάλματος εφόσον ο Καθ΄ου η αίτηση καταβάλλει στην Αιτήτρια από 1.12.17, την πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μηνός με 5 μέρες χάρη, το ποσό των €150 μηνιαίως μέχρι την πλήρη εξόφληση της πιο πάνω οφειλής του. Νοείται, περαιτέρω, ότι παράλειψη πληρωμής οποιασδήποτε ανωτέρω δόσης, καθιστά το παρόν ένταλμα άμεσα εκτελεστό ως προς το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό. Ως προς τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, θεωρώ ότι, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, είναι ορθό και δίκαιο όπως η κάθε πλευρά επωμισθεί τα έξοδά της. (Υπ.) ......... Μ. Τσαγγαρίδης, Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο