AYRAT ISKHAKOV κ.α. ν. LEXBROOK LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 964/2017, 21/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A172 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 964/2017 Μεταξύ:
- AYRAT ISKHAKOV
- YURI KRYMSKIY Eνάγοντες/Αιτητές και
- LEXBROOK LIMITED
- ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΟΥΚΚΑΡ
- ΠΑΥΛΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ
- VLADIMIR KOGAN Eναγόμενοι/ Καθ΄ ων η Αίτηση ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 31/7/2017 για συμπληρωματική ένορκη δήλωση Ημερ.: 21 Δεκεμβρίου 2017 Για Ενάγοντες/ Αιτητές: κ. Μεν. Κυπριανού για Μιχαλάκης Κυπριανού & Σια ΔΕΠΕ. Για Εναγόμενη 1/Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Μ. Κυριακίδης για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους 2 και 3/Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Α. Καραπατάκης για KARAPATAKIS PAVLIDES LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση επιζητείται άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση στο πλαίσιο της Αίτησης ημερ. 4/7/2017, συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης ως η προτεινόμενη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Παράρτημα «Α». Αίτηση και Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει Η Αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στη Δ.39, θ.θ.1-11 και Δ.48, θ.θ.1-13, στο Κοινοδίκαιο, στη νομολογία, στο Δίκαιο της Επιείκειας και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Κωνσταντίνας Ζαντήρα, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών, στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: § Στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής καταχωρήθηκε στις 4/7/2017 μονομερής αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων και στις 5/7/2017 εξεδόθη εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα. § Στις 26/7/2017 καταχωρήθηκε Ένσταση από την Καθ΄ ης η Αίτηση 1 υποστηριζόμενη από ένορκη δήλωση κάποιου Alexander Klubnikov.Την ίδια ημέρα καταχωρήθηκε και Ένσταση από τους Καθ΄ ων η Αίτηση 2 και 3 υποστηριζόμενη από ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η Αίτηση
- § Οι ισχυρισμοί που καταγράφονται στις πιο πάνω ένορκες δηλώσεις είναι ψευδείς. § Μετά την έκδοση του Διατάγματος στις 5/7/2017 έλαβαν χώρα σημαντικά γεγονότα απόλυτα σχετικά με την παρούσα Αίτηση και τα οποία δεν θα μπορούσαν να είχαν συμπεριληφθεί στην αρχική ένορκη δήλωση. § Με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιζητείται η συμπερίληψη των ακολούθων σημείων: i. Ρητή αμφισβήτηση του κατά πόσο ο Klubnikov γνωρίζει την Αγγλική γλώσσα στην οποία έκανε την ένορκο του δήλωση. ii. Ρητή αμφισβήτηση του κατά πόσο ο Klubnikov διαμένει στην Κύπρο. iii. Ρητή αμφισβήτηση κατά πόσο οι δικηγόροι της Καθ΄ ης η Αίτηση 1 έχουν διοριστεί με νόμιμο τρόπο στην παρούσα υπόθεση. iv. Αναφορά γεγονότων ότι από έρευνα που έγινε στο Μητρώο Εταιρειών της Ρωσίας διαπιστώθηκε ότι στις 16/7/2017 η Ρωσική εταιρεία Soymonovsky OOO μαζί με την Τράπεζα Sberbank υπέβαλαν αίτημα για να αφαιρεθεί η εξασφάλιση (ενεχυρίαση μετοχών) που υπήρχε υπέρ της Sberbank επί των μετοχών της Soymonovsky OOO. Πρόθεση είναι όπως οι εν λόγω μετοχές δεσμευτούν τώρα υπέρ της Ρωσικής Τράπεζας Public Joint Stock Company Bank Uralsib, η οποία ανήκει στον Καθ΄ ου η Αίτηση 4 σε ποσοστό 82%, το αίτημα δε αυτό στις 24/7/2017 εγκρίθηκε. v. Αντίκρουση του ισχυρισμού που προβάλλεται στην παρ. 38.4 της Ένορκης Δήλωσης Klubnikov ότι το διάταγμα που εκδόθηκε προκαλεί προβλήματα στη λειτουργία της Καθ΄ ης η Αίτηση 1 και ότι μάλιστα δεν μπορεί να λειτουργήσει ο τραπεζικός της λογαριασμός. vi. Ότι τα ισχυριζόμενα πρακτικά της συνάντησης της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης της Prefield της 23/7/2017, τα οποία έχουν επισυναφθεί ως Τεκμήριο 1 στην Ένορκη Δήλωση Klubnikov, δεν είχαν δοθεί ποτέ στους Αιτητές και ότι είναι η πρώτη φορά μέσω της Ένορκης Δήλωσης Klubnikov που τα βλέπουν. vii. Ότι σε σχέση με τον ισχυρισμό που προβάλλεται στην παρ. 5.1 της Ένορκης Δήλωσης Klubnikov είναι η πρώτη φορά που οι Αιτητές μαθαίνουν ότι έλαβε χώρα στις 23/6/2017 Έκτακτη Γενική Συνέλευση της Καθ΄ ης η Αίτηση 1 την οποία προήδρευσε κάποια Tatiana Kondikova. viii. Αντίκρουση του ισχυρισμού στην παρ. 19.3 της Ένορκης Δήλωσης Klubnikov όπου ουσιαστικά ο Klubnikov αρνείται ότι οι Αιτητές είναι οι δικαιούχοι του 25% των μετοχών που ο Θεόδουλος Αντωνίου κατέχει στην Prefield και κατ΄ επέκταση του 25% των μετοχών της Καθ΄ ης η Αίτηση
- ix. Ότι σε σχέση με τον ισχυρισμό στην παρ. 29.6 της Ένορκης Δήλωσης Klubnikov ο κ. Pokutniy δεν έχει ακόμη εγγραφεί ως διευθυντής της Soimonovsky LLC και σαφέστατα δεν έχει οποιαδήποτε εξουσιοδότηση να ενεργεί εκ μέρους της. x. Ότι σε σχέση με τον ισχυρισμό στην παρ. 29.6 της Ενορκης Δήλωσης Klubnikov, ο Klubnikov σαφέστατα ψεύδεται αναφέροντας ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση 1 έχει οφειλή προς την Sberbank. Η εξασφάλιση που υπήρχε υπέρ της Sberbank αφαιρέθηκε στις 24/7/
- xi. Αντίκρουση του ισχυρισμού που προβάλλεται στην παρ. 32.2.3 της Ένορκης Δήλωσης Klubnikov και ο τρόπος που παρουσιάζει το θέμα της αποκάλυψης του δικαιούχου της εταιρείας Kursi Trading Ltd. xii. Αντίκρουση του ισχυρισμού που προβάλλεται στην παρ. 32.2.5 της Ενορκης Δήλωσης Klubnikov και ο τρόπος που παρουσιάζει το θέμα της έκδοσης του «Διατάγματος μη αποκάλυψης» του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερ. 29/6/
- xiii. Ότι σε σχέση με τον ισχυρισμό στην παρ. 35.3 της Ενορκης Δήλωσης Klubnikov οι Αιτητές πρώτη φορά βλέπουν το Τεκμήριο 3 με το οποίο κατ΄ ισχυρισμό ο Klubnikov αυτοδιορίστηκε Διευθυντής της Καθ΄ ης η Αίτηση
- xiv. Ότι σε σχέση με τον ισχυρισμό στην παρ. 38.1 της Ένορκης Δήλωσης Klubnikov βάσει του Ρωσικού δικαίου η παρούσα αγωγή δεν εμπίπτει στους όρους "Reorganisation, liquidation or decrease in the amount of capital." xv. Αντίκρουση των ισχυρισμών στις παρ. 38.4 - 38.7 της Ένορκης Δήλωσης Klubnikov. xvi. Αντίκρουση των ισχυρισμών στην παρ. 30 της Ένορκης Δήλωσης Klubnikov σε σχέση με τη συνάντηση με τον Persisdky. xvii. Ότι σε σχέση με το Τεκμήριο 9 (Έκθεση της εταιρείας Earnst & Young) στην Ένορκη Δήλωση Klubnikov είναι λανθασμένο αφού εκτός των άλλων το δάνειο της Sberbank δεν υφίσταται πλέον. xviii. Ότι σε σχέση με την παρ. 33 της Ένορκης Δήλωσης του Klubnikov το Διάταγμα του Δικαστηρίου του BVI δεν μπορεί να αναγνωριστεί στην Κύπρο. xix. Αντίκρουση των ισχυρισμών στην παρ. 17 της Ένορκη Δήλωσης Σούκκαρ ότι το εκδοθέν Διάταγμα θα οδηγήσει στην οικονομική καταστροφή της Καθ΄ ης η Αίτηση
- § Οι πιο πάνω ισχυρισμοί που οι Αιτητές επιζητούν να προσκομίσουν υπό τη μορφή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι αναγκαίοι και απόλυτα σχετικοί με τα εξής επίδικα θέματα της Αίτησης: α. Με το κατά πόσο ενυπάρχει το στοιχείο του κινδύνου πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς. β. Με το κατά πόσο ενυπάρχει το στοιχείο του κατεπείγοντος. γ. Με το θέμα του ισοζυγίου της ευχέρειας. δ. Εάν πράγματι ο Klubnikov προέβη στην Ένορκη του Δήλωση σε γλώσσα που δεν είναι κατανοητή σε αυτόν, σημαίνει ότι αυτή θα πρέπει να αγνοηθεί. ε. Με το κατά πόσο υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται θεραπείας. στ. Η διάψευση του Klubnikov σε πολλά σημεία θα έχει σοβαρό αντίκτυπο στη γενικότερη αξιοπιστία του. Ένσταση και Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει Στην Αίτηση κατεχωρήθη γραπτή Ένσταση από μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση 2 και 3 την οποία υιοθέτησε και η πλευρά της Καθ΄ ης η Αίτηση
- Η εν λόγω Ένσταση βασίζεται στην ίδια νομική βάση όπως και η Αίτηση και σε αυτή εξειδικεύονται οι ακόλουθοι λόγοι: · Η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. · Δεν δικαιολογείται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα και μαρτυρικό υλικό που σχετίζεται με την Αίτηση ημερ. 4/7/2017 για να εξηγήσουν και/ή ενισχύσουν οι Αιτητές την υπόθεση τους. · Δεν αποκαλύπτεται, ούτε τεκμηριώνεται καλός λόγος για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. · Αρκετά από τα γεγονότα τα οποία επιζητείται η συμπερίληψη τους σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ήταν σε γνώση των Αιτητών προ της καταχώρησης της Αίτησης ημερ. 4/7/2017 και αφορούσαν γεγονότα προ της ημερομηνίας καταχώρησης της Αίτησης και συνεπώς οι Αιτητές όφειλαν να τα είχαν θέσει σε αυτή, ιδιαίτερα ενόψει της φύσεως της Αίτησης η οποία ήταν άνευ ειδοποιήσεως. · Η απάντηση σε ισχυρισμούς και/ή αντίκρουσης ισχυρισμών της Ένστασης δεν αποτελεί καλό λόγο για να δοθεί άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. · Με την παρούσα Αίτηση επιδιώκεται ουσιαστικά να πληγεί η αξιοπιστία των ενόρκως δηλούντων στην Ένσταση, γεγονός που αντιβαίνει τους νομολογιακούς κανόνες που διέπουν τις διαδικασίες έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων. · Μέσω της προτεινόμενης Ένορκης Δήλωσης επιζητείται η προβολή νομικών επιχειρημάτων, κάτι που δεν είναι αποδεκτό και/ή δεν αποτελεί καλό λόγο για παραχώρηση της αιτούμενης άδειας. · Τυχόν καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης δήλωσης ενδέχεται να δημιουργήσει την ανάγκη περαιτέρω απάντησης εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση με αποτέλεσμα την πρόκληση περαιτέρω καθυστέρησης στη διαδικασία. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Αντώνη Αντωνίου, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων των Καθ΄ ων η Αίτηση 2 και 3 στην οποία υιοθετεί και επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της Ένστασης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Δ.48, θ.4
(2)μετά από αναμόρφωση της με την Κ.Δ.Π. 5/99, ημερ. 23/12/99 διαμορφώθηκε ως εξής: «
(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Με βάση αυτό το Θεσμό, σε περίπτωση αμφισβητουμένων γεγονότων, αποκλείεται πλέον, σε αντίθεση με το τι ίσχυε με τον παλαιό Θεσμό, η προσαγωγή πρόσθετης προφορικής μαρτυρίας, εκτός, βέβαια, από τη δυνατότητα αντεξέτασης, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, των ενόρκως δηλούντων. Τα συμπεράσματα τα οποία εύκολα εξάγονται από την ανάγνωση του κειμένου της πιο πάνω δικονομικής πρόνοιας είναι κατ΄ αρχήν τα ακόλουθα: i. Πέραν της αρχικής ή των αρχικών ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την Αίτηση δια κλήσεως, ή την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. ii. Οι λέξεις «μπορεί να επιτρέψει» αφ΄ εαυτών υποδηλώνουν το ότι το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια κατά πόσο να επιτρέψει ή όχι την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης[1]. iii. Για να επιτρέψει το Δικαστήριο την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θα πρέπει αυτός που την ζητά να καταδείξει την ύπαρξη «καλού λόγου» για τον οποίο θα έπρεπε να του επιτραπεί. iv. Η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης χωρίς άδεια του Δικαστηρίου δεν επιτρέπεται από τον Θεσμό, και οποιαδήποτε καταχωρηθείσα χωρίς άδεια τέτοια ένορκη δήλωση, σύμφωνα με τη νομολογία θα πρέπει να παραγνωρίζεται. Στην πράξη, οι πρόνοιες του πιο πάνω Θεσμού εφαρμόζονται όταν, μετά την καταχώρηση της Ένστασης ο αιτητής αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει, αντικρούσει ή αμφισβητήσει κάποια συγκεκριμένα επί μέρους θέματα που εγείρονται μέσω της Ένστασης, οπότε και ζητεί, είτε προφορικά, είτε με γραπτή αίτηση, όπως του επιτραπεί να καταχωρήσει απαντητική-συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της Αίτησης, είτε της Ένστασης ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Και, βεβαίως, σκοπός της Δ.48, θ.4 είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθεί η εκατέρωθεν θέση των διαδίκων. Η εξουσία, επομένως, η οποία προβλέπεται από τη Δ.48, θ.4
(2)είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Ο «καλός λόγος» είναι συνυφασμένος με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη και/ή συμπληρωματική μαρτυρία για την εκδίκαση μιας Αίτησης με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής διά των αρχικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ασκείται με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιόν του. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να παραπέμψω στη υπόθεση A. Messios & Sons Ltd. και άλλος ν. Ανδρέα Λεωνίδα
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, η οποία αφορούσε αίτημα το οποίο υποβλήθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για επαναφορά έφεσης η οποία είχε απορριφθεί λόγω μη προώθησής της. Παρά το γεγονός ότι η εν λόγω απόφαση δεν αφορούσε εφαρμογή του Άρθρου 32 του Ν.14/60 όπως η υπό εξέταση αίτηση στο πλαίσιο της εξέτασης της αίτησης εκείνης τονίστηκαν τα εξής σχετικά και διαφωτιστικά για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για το ζήτημα παραχώρησης άδειας καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων και σε κάθε άλλη περίπτωση. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα (στη σελίδα 199) που έχει ως εξής: «Μελετήσαμε με προσοχή τα ενώπιον μας στοιχεία υπό το φως των εισηγήσεων των δύο πλευρών. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Επισημαίνεται περαιτέρω ότι δεν δίδεται άδεια για συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση σε περιπτώσεις που το Δικαστήριο έχει ήδη δώσει θεραπεία με μονομερή Αίτηση και ο Αιτητής επιχειρεί να επανορθώσει παράλειψη κατά τρόπο πρωθύστερο με σκοπό να μεταβάλει ή να αλλοιώσει την εικόνα που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο[2]. Η εισαγωγή οποιασδήποτε μαρτυρίας η οποία πιθανόν να αλλοιώσει ή να τροποποιήσει τα γεγονότα πάνω στα οποία είχε βασιστεί η αρχική Αίτηση δεν είναι επιτρεπτή γιατί το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει την ορθότητα των εκδοθέντων μονομερών διαταγμάτων με βάση τα στοιχεία που είχαν τεθεί υπόψη του κατά το στάδιο της έκδοσης του, αντιπαραβάλλοντας τα με τα στοιχεία που θα τεθούν από το ενιστάμενο μέρος. Δεν παρέχεται, επίσης, άδεια όταν επιχειρείται να επαναληφθούν οι αρχικοί ισχυρισμοί. Αντίθετα, μπορεί να δοθεί άδεια για να παρασχεθούν διευκρινίσεις ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Είναι ζήτημα των εκάστοτε περιστάσεων σε συνάρτηση με τη φύση της συγκεκριμένης διαδικασίας στα πλαίσια της οποίας επιχειρείται να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η υπό κρίση Αίτηση θα εξεταστεί και θα κριθεί έχοντας κατά νου τους περιορισμένους σκοπούς της ενδιάμεσης διαδικασίας για συντηρητικό διάταγμα. Ως εκ τούτου δεν είναι χωρίς άλλο λόγο επιτρεπτή η προσαγωγή συμπληρωματικής μαρτυρίας η οποία απλώς απαντά και απορρίπτει την εκδοχή της άλλης πλευράς ως ανυπόστατης αφού δεν είναι επιτρεπτό να εξεταστεί και διαπιστωθεί η αποδεικτική της αξία στο παρόν στάδιο. Υπενθυμίζεται δε ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια τέτοιας διαδικασίας δεν προβαίνει σε κρίση επί της ουσίας με τελικά ευρήματα ή οριστικά συμπεράσματα αναφορικά με τη διαφορά μεταξύ των μερών[3]. Η πιο πάνω προσέγγιση έχει σχετικά πρόσφατα υπομνησθεί στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μαρία Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου Έφεση αρ. 29/2014, ημερ. 3/11/16 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά ν. Πουλλας Τσαδιώτης Λιμιτεδ κ.ά, Π.Ε. 312/2010, ημερομηνίας 17.7.2014 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4
(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας. Σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά υπογράμμισε ότι η αίτηση του εφεσίβλητου για προσωρινό διάταγμα θα κρινόταν επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση του, εγκρίνοντας όμως το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λησμόνησε αυτά που υπογράμμισε και, ουσιαστικά, κατέστησε την απάντηση των ισχυρισμών της εφεσείουσας αυτοσκοπό». Σαφώς δεν είναι εκ προοιμίου ανεπίτρεπτη η παραχώρηση αδείας για καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης στο πλαίσιο της διαδικασίας αναθεώρησης του προσωρινού διατάγματος. Το γεγονός ότι στην προκειμένη περίπτωση εξεδόθη προσωρινό διάταγμα στη βάση μονομερούς Αίτησης δεν αποκλείει το ενδεχόμενο καταχώρησης από τον Αιτητή συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης εις απάντηση της Ένορκης Δήλωσης που κατεχωρήθη προς υποστήριξη της Ένστασης νοουμένου ότι δεν επιδιώκεται μέσω της συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης η προσθήκη γεγονότων και δεδομένων που να αιτιολογούν εκ των υστέρων την έκδοση του Διατάγματος, αλλά η απόσειση του βάρους απόδειξης που ο Αιτητής φέρει για να πείσει το Δικαστήριο ότι το εκδοθέν διάταγμα θα πρέπει να συνεχίσει να βρίσκεται σε ισχύ. Όπως είναι νομολογημένο η έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος μονομερώς δεν μεταθέτει το βάρος απόδειξης κατά την ακρόαση και, επομένως, ο Αιτητής έχει το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι το διάταγμα θα πρέπει να παραμείνει σε ισχύ. Για να παραμείνει σε ισχύ το διάταγμα πρέπει να ικανοποιούνται δύο παραμέτροι: · Ότι στην βάση των δεδομένων που είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τον αιτητή ορθά εκδόθηκε το διάταγμα, και · Ότι στη βάση των δεδομένων κατά την ακρόαση, αφ' ότου ορίστηκε επιστρεπτέο, είναι ορθή η οριστικοποίηση του διατάγματος και συνέχιση της ισχύος του. Τα δεδομένα κατά την ακρόαση περιλαμβάνουν τα επιπλέον στοιχεία που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου από το ενιστάμενο μέρος, τον Καθ' ου η Αίτηση. Δεν μπορεί να καθοριστεί εξαντλητικά τι είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί, στην κάθε περίπτωση, υπόψη του Δικαστηρίου και συνεπώς τι συνιστά «καλό λόγο». Πέραν των βασικών αρχών τα επί μέρους κριτήρια είναι αναρίθμητα όσα και η ποικιλία των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Τέλος να επισημάνω ότι το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να ρυθμίζει την ενώπιον του διαδικασία και να τη θέτει πάνω στις σωστές της βάσεις προς αποφυγή αχρείαστης δαπάνης και διάσωσης δικαστικού χρόνου αποτρέποντας την παράθεση αχρείαστων για τη διαδικασία θέσεων. ΕΞΕΤΑΣΗ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Ένορκη δήλωση από Δικηγόρο Εν πρώτοις κρίνω σκόπιμο να εξετάσω την εισήγηση των ευπαιδεύτων συνηγόρων για την Καθ΄ης η Αίτηση 1 ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση έχει συνταχθεί από δικηγόρο χωρίς να δίδεται επαρκής δικαιολογία και/ή εξήγηση ως προς τον λόγο που αυτή δεν καταρτίστηκε από αξιωματούχο των Αιτητών και/ή χωρίς επαρκή εξήγηση. Η νομολογία έχει κατ΄επανάληψη επισημάνει το ανεπιθύμητο της πρακτικής κατάρτισης και υποβολής ένορκης δήλωσης από δικηγόρο και ότι σε τέτοιες περιπτώσεις, αν δεν είναι εμφανής ο λόγος, θα πρέπει να δίδεται εξήγηση ως προς το γιατί ομνύων είναι δικηγόρος και όχι ο διάδικος ή άλλο πρόσωπο. Στην υπόθεση Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva
(2010)1 Α.Α.Δ. 82 υπογραμμίστηκαν συναφώς τα εξής: «Το θέμα της κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, διέπεται από καλά καθιερωμένες αρχές που εκπηγάζουν από τη νομολογία. Αν χρειάζεται να τις συνοψίσουμε ξανά, θα λέγαμε ότι γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ' ης όμως στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβιβάστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεσή του πελάτη του ως δικηγόρος. (Ahapittas v. Roc-Chic Ltd
(1968)1 C.L.R. 1, In re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 319, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036). Στις πιο πάνω καλά καθιερωμένες αρχές δεν κρίνουμε ορθό να προσθέσουμε ή να αναγνωρίσουμε και άλλη αρχή σύμφωνα με την οποία εάν ο ομνύων είναι δικηγόρος και δεν επεξηγεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του, τότε η ένορκη δήλωση πάσχει και θα πρέπει ν' αγνοηθεί ή απορριφθεί. ........................... .............. Με αυτά ως δεδομένα, μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών..........». Παρά λοιπόν το ανεπιθύμητο της πρακτικής αυτής, η νομολογία μας δεν απαγορεύει την όμνυση από δικηγόρο σε περιπτώσεις, όπως η παρούσα, που η ομνύουσα δεν χειρίζεται την υπόθεση, ώστε να αγνοείται ή να απορρίπτεται η ένορκη αυτή δήλωση. Όπως έχει νομολογηθεί, «η απαγόρευση αφορά την όμνυση ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, ο οποίος είναι ή στη συνέχεια της διαδικασίας, καθίσταται μάρτυρας γεγονότων οπότε και θεωρείται ασυμβίβαστος ο περαιτέρω εκ μέρους του χειρισμός της υπόθεσης ..»[4]. Πέραν τούτου επισημαίνεται ότι στην παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης της υπό κρίση Αίτησης προσφέρεται εξήγηση για το λόγο που η εν λόγω ένορκη δήλωση δεν έχει υποβληθεί και καταρτιστεί από τους ίδιους τους Αιτητές, ήτοι λόγω της επείγουσας φύσης της Αίτησης σε συνάρτηση με το γεγονός ότι οι Αιτητές διαμένουν στο εξωτερικό. Δεν θεωρώ ότι χρειάζεται να σχολιάσω τα όσα έχουν αναφερθεί σε σχέση με την παράγραφο 2 της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης. Αρκεί να πω ότι η επισύναψη της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης ως Παράρτημα Α, χωρίς να είναι απαραίτητη, είναι βοηθητική για το Δικαστήριο ώστε να μπορεί αυτό να κρίνει καλύτερα κατά πόσο υπάρχει καλός λόγος για σκοπούς παροχής της αιτούμενης άδειας. Πρόκειται, δηλαδή, για μια μορφή εξειδίκευσης των λόγων για τους οποίους η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης κρίνεται αναγκαία. Σε κάποιες περιπτώσεις ενδέχεται να είναι αρκετό να τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου η ουσία της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Προχωρώ στη συνέχεια να παραθέσω τα σημεία για τα οποία οι Ενάγοντες/Αιτητές ζητούν άδεια για συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση δίδοντας ταυτόχρονα την κρίση του Δικαστηρίου για το κάθε ένα από αυτά. Για τους σκοπούς της εξέτασης της παρούσας Αίτησης έχω, βεβαίως, λάβει υπόψη μου τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων δικηγόρων τα οποία έχουν εκτεθεί με πληρότητα και με τρόπο υποβοηθητικό προς το Δικαστήριο τόσο μέσω των γραπτών τους αγορεύσεων όσο και μέσω των προφορικών διευκρινίσεων που ακολούθησαν. Παράγραφος 8 της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Μέσω της παραγράφου αυτής επιδιώκεται η αμφισβήτηση της γνώσης από μέρους του Klubnikov της Αγγλικής γλώσσας. Όπως διαπιστώνεται, η εν λόγω αμφισβήτηση εδράζεται στο ότι ο ίδιος ο ενόρκως δηλών, όντας Ρώσος πολίτης, δεν δίδει οποιαδήποτε εξήγηση για το πώς έμαθε μια ξένη για αυτό γλώσσα. Το αν το γεγονός αυτό καταδεικνύει ή έχει τις συνέπειες που ισχυρίζεται η πλευρά των Αιτητών συνιστά επιχειρηματολογία η οποία μπορεί να τεθεί στο στάδιο των αγορεύσεων χωρίς την ανάγκη συμπερίληψης της πιο πάνω παραγράφου σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Υπό αυτά τα δεδομένα δεν καταδεικνύεται η ύπαρξη καλού λόγου για τη συμπερίληψη της παραγράφου 8 στην προτεινόμενη ένορκη δήλωση. Παράγραφος 9 της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Μέσω αυτής της παραγράφου επιδιώκεται να αμφισβητηθεί ο ισχυρισμός ότι ο Klubnikov διαμένει στην Κύπρο. Όπως προκύπτει με βάση τα αναφερόμενα στην εν λόγω παράγραφο η βάση της πιο πάνω αμφισβήτησης εδράζεται στο ότι ο Klubnikov δεν έχει προσκομίσει οποιαδήποτε έγγραφα ή στοιχεία που να δείχνουν ότι έχει εξασφαλίσει άδεια διαμονής και εργασίας στην Κύπρο ή ότι πράγματι διαμένει στην Κύπρο. Υπενθυμίζουμε ότι ο ισχυρισμός που είχε προβληθεί από πλευράς Αιτητών μέσω της μονομερούς Αίτησης που είχαν καταχωρήσει ήταν ότι ο Klubnikov, Ρώσος πολίτης, είχε διοριστεί στις 23/6/17 ως μοναδικός Διευθυντής της Prefield αφού προηγήθηκε η ξαφνική παραίτηση των Κύπριων Διευθυντών της εταιρείας αυτής και ότι με αυτό τον τρόπο τροχοδρομείτο ο διορισμός προσώπων που διέμεναν εκτός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Εξ ου και ο φόβος τους για παράνομες πράξεις από μέρους των Καθ΄ων η Αίτηση που θα είχαν ως αποτέλεσμα τη μείωση των ιδιοκτησιακών τους συμφερόντων των εδράζετο στον ισχυρισμό ότι ο προτιθέμενος νέος Διευθυντής της Καθ΄ης η Αίτηση βρίσκετο εκτός δικαιοδοσίας διαμένει στο εξωτερικό. Των πιο πάνω δεδομένων δεν καταδεικνύεται η ύπαρξη καλού λόγου για την συμπερίληψη της παραγράφου 9 στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση με την οποία απλώς αντικρούεται και απορρίπτεται η εκδοχή της άλλης πλευράς για το πιο πάνω θέμα. Παράγραφος 10 Α) - Κ) της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Μέσω της παραγράφου αυτής, η οποία περιλαμβάνει δεκατρείς υποπαραγράφους, επιδιώκεται η συμπερίληψη ισχυρισμού ότι ο διορισμός των δικηγόρων της Καθ΄ης η Αίτηση 1 δεν έγινε με τρόπο νόμιμο. Όπως διαπιστώνεται, εκείνο το οποίο επιχειρεί να κάνει η πλευρά των Αιτητών είναι να προωθήσει μια νομική θέση και επιχειρηματολογία στη βάση ισχυρισμών που παραθέτει και οι οποίοι, όπως διατείνεται, προκύπτουν από συγκεκριμένες παραγράφους τόσο της Ένορκης Δήλωσης Klubnikov όσο και της Ένορκης Δήλωσης Σούκκαρ. Με δεδομένο ότι οι πιο πάνω πραγματικοί ισχυρισμοί βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου δεν διαπιστώνω να εξυπηρετείται οποιαδήποτε ανάγκη με τη συμπερίληψη της παραγράφου
- Το κατά πόσο ο διορισμός των δικηγόρων της Καθ΄ης η Αίτηση 1 είναι νόμιμος ή όχι και οι όποιες συνέπειες και/ή προεκτάσεις αυτό μπορεί να έχει στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, ανάλογα με την ενδεχόμενη κατάληξη, είναι ασφαλώς νομικό ζήτημα και ως τέτοιο δεν μπορεί να εισαχθεί σε μία ένορκη δήλωση στην οποία μόνο γεγονότα μπορούν να περιλαμβάνονται. Στη βάση όλων των πιο πάνω δεν θεωρώ ότι υφίσταται καλός λόγος που να δικαιολογεί τη συμπερίληψη της πιο πάνω παραγράφου στην προτεινόμενη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Παραγράφοι 11, 13, 14, 15, 23 & 24 της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Μέσω των πιο πάνω παραγράφων επιδιώκεται η συμπερίληψη του ισχυρισμού ότι οι Αιτητές δεν είχαν ποτέ οποιαδήποτε πληροφόρηση από τα άτομα «που παριστάνουν ότι διευθύνουν την Καθ΄ης η Αίτηση 1» και ότι είναι η πρώτη φορά που μαθαίνουν ότι έλαβε χώρα Έκτακτη Γενική Συνέλευση της Καθ΄ης η Αίτηση 1 στις 23/7/17 (εννοώντας προφανώς 23/6/17), ενώ καθόσον αφορά τα πρακτικά που επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 3 στην Ένσταση της Καθ΄ης η Αίτηση 1 ότι είναι η πρώτη φορά που τα βλέπουν. Επιπλέον επιθυμούν να συμπεριλάβουν και τον ισχυρισμό ότι ήταν μετά που καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή που έλαβαν γνώση ότι ο Klubnikov διορίστηκε Διευθυντής της Καθ΄ης η Αίτηση
- Εξέταση, ωστόσο, των όσων καταγράφονται στις παραγράφους 25, 26 και 27 της αρχικής Ένορκης Δήλωσης δεικνύει πως γίνεται αναφορά στην Έκτακτη Γενική Συνέλευση η οποία έλαβε χώρα στις 23/6/17 (και όχι 23/7/17 όπως λανθασμένα αναφέρεται στην υπό κρίση Αίτηση) και στον σκοπό της, ήτοι την ψήφιση επί της πρότασης για τον διορισμό του Klubnikov ως Διευθυντή της Prefield. Επιπλέον αναφέρεται ότι σε αυτή ο Klubnikov διορίστηκε ως μοναδικός Διευθυντής της Prefield ενώ το αίτημα των Αιτητών να διοριστεί ο Θεόδουλος Αντωνίου ως Διευθυντής καταψηφίστηκε. Στη βάση των πιο πάνω δεν προκύπτει, ούτε αποκαλύπτεται οποιαδήποτε ανάγκη και, κατ΄επέκταση, καλός λόγος για την συμπερίληψη μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης των πιο πάνω ισχυρισμών. Παράγραφος 12 της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Μέσω αυτής της παραγράφου επιδιώκεται να προβληθεί ότι από έρευνα που έγινε στο Μητρώο Εταιρειών της Ρωσίας διαπιστώθηκε ότι στις 16/7/2017 η ρωσική εταιρεία Soymonovsky OOO μαζί με την Τράπεζα Sberbank υπέβαλαν αίτημα για να αφαιρεθεί η εξασφάλιση (ενεχυρίαση μετοχών) που υπήρχε υπέρ της Sberbank επί των μετοχών της Soymonovsky OOO και ότι το αίτημα αυτό εγκρίθηκε στις 24/7/
- Επιδιώκεται περαιτέρω η συμπερίληψη του ισχυρισμού πως πρόθεση είναι όπως οι εν λόγω μετοχές δεσμευτούν τώρα υπέρ της Ρωσικής Τράπεζας Public Joint - Stock Company Bank Uralsib, η οποία ανήκει στον Καθ΄ ου η Αίτηση 4 σε ποσοστό 82%. Σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξε η πλευρά των Αιτητών η σημασία των όσων επιδιώκεται να συμπεριληφθούν με την πιο πάνω παράγραφο είναι προφανής εφόσον η αφαίρεση της δέσμευσης που υπήρχε υπέρ τρίτου προσώπου καθιστά δυνατή την αποξένωση του περιουσιακού στοιχείου Soymonovsky ενώ αποτελεί εξέλιξη που έλαβε χώρα μετά την καταχώρηση της μονομερούς Αίτησης. Πέραν τούτου το ζήτημα είναι σχετικό εφόσον προβάλλεται στην Ένσταση της Καθ΄ης η Αίτηση 1 ότι το περιουσιακό στοιχείο Soymonovsky είναι ενεχυριασμένο. Με βάση τις πιο πάνω επισημάνσεις τα όσα επιδιώκει η πλευρά των Αιτητών να συμπεριλάβει μέσω της παρ. 12 της προτεινόμενης Ένορκης Δήλωσης κρίνονται σχετικά με το κατά πόσο το εκδοθέν Διάταγμα θα πρέπει να διατηρηθεί σε ισχύ και ειδικότερα σε συνάρτηση με την Τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Ν.14/60 και τον κίνδυνο να μην μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη στο μέλλον αν το Διάταγμα δεν παραμείνει σε ισχύ. Με δεδομένο ότι θα επιτραπεί η συμπερίληψη της πιο πάνω παραγράφου στο πλαίσιο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θεωρώ ότι τα όσα επιδιώκονται από τους Αιτητές να εισαχθούν μέσω των παραγράφων 18 & 28 είναι πλέον άνευ αντικειμένου. Επισημαίνεται ότι και οι δύο αυτές παραγράφοι αφορούν το ζήτημα της εξασφάλισης προς την Τράπεζα Sberbank και το κατά πόσο αυτή όντως εξακολουθεί να υφίσταται. Ως εκ τούτου έχει δοθεί καλός λόγος για την συμπερίληψη της παραγράφου 12 σε συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ενώ το αίτημα σε σχέση με τις παραγράφους 18 και 28 δεν γίνεται δεκτό. Παράγραφος 16 της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Μέσω αυτής της παραγράφου επιδιώκεται, μέσω της κατάθεσης δέσμης σχετικών εγγράφων, να αντικρουστεί ο ισχυρισμός στην παρ. 19.3 της Ένορκης Δήλωσης Klubnikov ότι, ελλείψει υποστηρικτικής μαρτυρίας, δεν μπορεί να δεκτεί τη θέση των Αιτητών ότι είναι τελικοί δικαιούχοι των μετοχών που κατέχονται από τον Θεόδουλο Αντωνίου στην Prefield. Θεωρώ ότι δεν έχει καταδειχθεί εν προκειμένω η ύπαρξη καλού λόγου που να δικαιολογεί τη συμπερίληψη της πιο πάνω παραγράφου στην προτεινόμενη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση εφόσον η εν λόγω παράγραφος, μέσω της προσκόμισης σχετικών εγγράφων, απλώς απαντά και απορρίπτει την εκδοχή της άλλης πλευράς. Με δεδομένο δε ότι αποτέλεσε εξαρχής ισχυρισμό των Αιτητών ότι έκαστος των Αιτητών κατέχει μέσω της Prefield ποσοστό μετοχών ύψους 12,5% στην Καθ΄ης η Αίτηση και ότι τις μετοχές τους στην Prefield τις κατέχουν μέσω του Θεόδουλου Αντωνίου (ονομαστικού μετόχου) θα μπορούσαν, αν ο Αιτητές το θεωρούσαν αναγκαίο, από το αρχικό αυτό στάδιο να είχαν καταθέσει και/ή επισυνάψει τα έγγραφα που επιδιώκουν στο παρόν στάδιο να πράξουν. Έπεται πως δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος για να επιτραπεί η συμπερίληψη της πιο πάνω παραγράφου. Παράγραφος 17 της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Με την παράγραφο αυτή επιδιώκεται η συμπερίληψη του ισχυρισμού ότι ο κ. Pokutniy, στον οποίο γίνεται αναφορά στην παρ. 29.6 της Ένορκης Δήλωσης Klubnikov, δεν έχει ακόμη εγγραφεί ως διευθυντής της Soymonovsky και ότι δεν έχει οποιαδήποτε εξουσιοδότηση να ενεργεί εκ μέρους της. Ενόψει του ότι δεν έχει επεξηγηθεί η αναγκαιότητα της συμπερίληψης του πιο πάνω ισχυρισμού στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση των Αιτητών, δεν έχει αποκαλυφθεί, ούτε τεκμηριώθηκε «καλός λόγος» για την συμπερίληψη της πιο πάνω παραγράφου στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Παράγραφος 19 της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Μέσω αυτής της παραγράφου επιδιώκεται να αντικρουστούν οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην παρ. 30 της Ένορκης Δήλωσης Klubnikov αναφορικά με τη συνάντηση με τον Persidskiy. Μάλιστα ρητά αναφέρεται στην πιο πάνω παράγραφο ότι «επαναλαμβάνονται» οι ισχυρισμοί που εκτίθενται στην αρχική Ένορκη Δήλωση που είχε καταχωρηθεί προς υποστήριξη της μονομερούς Αίτησης. Είναι προφανές πως δεν αποτελεί καλό λόγο που να δικαιολογεί τη συμπερίληψη της πιο πάνω παραγράφου στην προτεινόμενη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση η απλή αντίκρουση των ισχυρισμών της άλλης πλευράς και η επανάληψη των όσων είχαν ήδη αναφερθεί στην αρχική Ένορκη Δήλωση των Αιτητών. Ως εκ τούτου δεν υφίσταται καλός λόγος για να επιτραπεί η συμπερίληψη της εν λόγω παραγράφου σε συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Παραγράφοι 20 & 21 της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Με τις πιο πάνω παραγράφους επιδιώκεται η αντίκρουση των ισχυρισμών που προβάλλονται στις παραγράφους 32.2.3 και 32.2.5 της Ένορκης Δήλωσης Klubnikov αναφορικά με τον τρόπο παρουσίασης του θέματος αποκάλυψης του δικαιούχου της ετ. Kursi Trading Limited και του θέματος της έκδοσης του Διατάγματος μη Αποκάλυψης ημερ. 29/6/
- Διαπιστώνεται πως δεν έχει επεξηγηθεί από τους Αιτητές κατά πόσον τα πιο πάνω γεγονότα που επιθυμούν να συμπεριλάβουν μέσω συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης είναι αναγκαία για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και της επίλυσης των επιδίκων ζητημάτων που την αφορούν, ενώ δεν διευκρινίζεται αν αυτά ήταν γνωστά στους Αιτητές κατά το στάδιο της καταχώρησης της μονομερούς τους Αίτησης. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μαρία Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου (ανωτέρω): «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.» Έπεται πως δεν έχει καταδειχθεί, ούτε τεκμηριωθεί εν προκειμένω τέτοια ανάγκη και, κατ΄επέκταση, «καλός λόγος». Παράγραφος 22 της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Μέσω αυτής της παραγράφου επιδιώκεται να συμπεριληφθεί ισχυρισμός που να αφορά στα όσα εκτίθενται στην παρ. 33 της Ένορκης Δήλωσης Klubnikov σε σχέση με τις διαδικασίες ενώπιον των Βρετανικών Παρθένων Νήσων (BVI) και συγκεκριμένα ο ισχυρισμός ότι το διάταγμα του Δικαστηρίου των Βρετανικών Παρθένων Νήσων δεν μπορεί να αναγνωριστεί. Επισημαίνεται πως ήδη στο πλαίσιο της αρχικής Ένορκης Δήλωσης των Αιτητών προβάλλεται η θέση ότι το διάταγμα του Δικαστηρίου των BVI «δεν προστατεύει πλήρως τους Αιτητές»[5] και ότι «δεν μπορεί να εγγραφεί στην Κύπρο ή στην Ρωσία»[6] με παράλληλη αναφορά ότι «δεν υπάρχει διμερής σύμβαση μεταξύ Κύπρου και BVI για την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων»[7]. Στη βάση δε των πιο πάνω αναφέρεται ότι η Καθ΄ης η Αίτηση μπορεί να αγνοήσει το εν λόγω διάταγμα χωρίς να ανησυχεί για οποιεσδήποτε κυρώσεις εναντίον της. Των πιο πάνω δεδομένων δεν διαπιστώνεται η ύπαρξη καλού λόγου για την συμπερίληψη της πιο πάνω παραγράφου σε συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Παραγράφοι 25 & 27 της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Μέσω των πιο πάνω αναφερόμενων παραγράφων επιδιώκεται η αντίκρουση του ισχυρισμού της άλλης πλευράς ότι το εκδοθέν Διάταγμα προκαλεί προβλήματα στη λειτουργία της Καθ΄ης η Αίτηση 1 και ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει ο τραπεζικός της λογαριασμός και η συμπερίληψη του ισχυρισμού ότι η εν λόγω εταιρεία δεν έχει οποιεσδήποτε δραστηριότητες, εφόσον ο μοναδικός σκοπός της είναι να κατέχει μετοχές στη θυγατρική της εταιρεία Soymonovsky OOO, ενώ δεν έχει τραπεζικό λογαριασμό. Εν πρώτοις επισημαίνω ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί δεν αποσκοπούν στο να συμπληρώσουν κενά ή παραλείψεις που διαπιστώθηκαν στην αρχική Ένορκη Δήλωση, ούτε απλώς προβάλλεται άρνηση της εκδοχής της άλλης πλευράς. Σε συμφωνία δε με τα όσα υποστηρίζουν οι συνήγοροι των Αιτητών λέω ότι οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί άπτονται του ζητήματος των λόγων διατήρησης των Διαταγμάτων σε ισχύ και ειδικότερα της πτυχής που αφορά στο ισοζύγιο της ευχέρειας. Έπεται πως έχει καταδειχθεί καλός λόγος για να επιτραπεί η συμπερίληψη της πιο πάνω παραγράφου. Παράγραφος 26 της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Μέσω αυτής της παραγράφου επιδιώκεται η συμπερίληψη ισχυρισμού που αντικρούει τη θέση του Klubnikov (παράγραφος 38.1) ότι η παρούσα διαδικασία με βάση τα έγγραφα χρηματοδότησης που ισχύουν για την Soymonovsky - με ειδική αναφορά στον όρο 8.2.7 - δημιουργεί γεγονός παράβασης και επιτρέπει στους δανειστές να λάβουν μέτρα έναντι του περιουσιακού στοιχείου της Soymonovsky κάτι που θα μπορούσε να έχει, όπως αναφέρεται, «καταστροφικό αποτέλεσμα για την εταιρεία». Στο πλαίσιο αυτό η πλευρά των Αιτητών επιθυμεί να παρουσιάσει γνωμάτευση που να ερμηνεύει τους σχετικούς όρους "reorganization, liquidation or decrease in the amount of capital" («αναδιάρθρωση, εκκαθάριση ή μείωση στο ποσό του κεφαλαίου»). Υπενθυμίζεται στο σημείο αυτό πως το αλλοδαπό δίκαιο αποτελεί ζήτημα πραγματικό και ως τέτοιο, εκεί όπου κρίνεται αναγκαίο, πρέπει να αποδεικνύεται[8]. Θεωρώ ότι και η υπό εξέταση παράγραφος άπτεται του ζητήματος των λόγων διατήρησης των επίδίκων Διαταγμάτων σε ισχύ και ειδικότερα της πτυχής που αφορά στο ισοζύγιο της ευχέρειας. Έπεται πως έχει καταδειχθεί καλός λόγος για να επιτραπεί η συμπερίληψη της πιο πάνω παραγράφου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατά ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η παρούσα Αίτηση εγκρίνεται μερικώς και δίδεται άδεια στους Αιτητές/Ενάγοντες για καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης στην οποία να περιληφθούν οι ισχυρισμοί των παραγράφων 12, 25, 26 & 27 της προτεινόμενης Ένορκης Δήλωσης εντός 15 ημερών από σήμερα. Ενόψει της μερικής επιτυχίας των Αιτητών στην παρούσα Αίτηση - εφόσον η Αίτηση της έγινε δεκτή στην περιορισμένη έκταση που έχω ήδη προσδιορίσει ανωτέρω - τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται κατά το 1/4 αυτών υπέρ τους και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση/Εναγομένων 1, 2 & 3, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να καταβληθούν δε στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ) ............... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε Αίτηση Φυλόκυπρος Ματθαίου κ.α. υπ΄ αρ. 297/2008 ημερ. 21/4/
- [2] Δέστε Stavros Georghiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. του πλοίου LIPA
(2000)1 Α.Α.Δ. 1976. [3] Δέστε The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 A.A.Δ.
- [4] Δέστε Investylia Public Company Ltd ν. Τζοζεφίν Γαβριηλίδου, Πολιτική Έφεση 326/10, ημερομηνίας 13/6/
- [5] Δέστε παρ.49 ένορκης δήλωσης ημερ. 4/7/
- [6] Δέστε παρ.52 ένορκης δήλωσης ημερ. 4/7/
- [7] Δέστε παρ.52 ένορκης δήλωσης ημερ. 4/7/
- [8] Δέστε Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ. 44. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο