ΜΑΡΙΟΣ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ν. Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, Αίτηση - Έφεση αρ.: 73/17, 28/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A162 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αίτηση - Έφεση αρ.: 73/17 Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβίβασης και Υποθήκευσης Ακινήτων Νόμο 9/65 ως τροποποιήθηκε Μεταξύ: ΜΑΡΙΟΣ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ Εφεσείοντας - Αιτητής -και- Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ Εφεσίβλητη- Καθ' ης η Αίτηση 28 Νοεμβρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για τον εφεσείοντα - αιτητή: κ. Τσαγκάρης (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Κ. Αναστασίου) Για εφεσίβλητη - καθ' ης η αίτηση: κ. Γιάγκου (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Ν. Βασιλείου) ΑΠΟΦΑΣΗ
- Με την παρούσα αίτηση - έφεση, επιζητείται μεταξύ άλλων διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζονται οι ειδοποιήσεις Τύπος ΙΑ και ΙΒ, καθότι το μέρος VΙΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, (Ν. 9/65)δεν εφαρμόζεται, καθότι εκδόθηκε δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης, αντικείμενο των πιο πάνω ειδοποιήσεων ως επίσης η ειδοποίηση Τύπος ΙΒ επιδόθηκε πρόωρα και καταχρηστικά κατά παράβαση του Νόμου. Οι άλλοι λόγοι έφεσης, έχουν εγκαταλειφθεί στο στάδιο των αγορεύσεων.
- Η αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων στα άρθρα 27, 44Α - 44ΙΑΑ, 44Γ
(3), 44ΙΓ του πιο πάνω Νόμου και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του εφεσείοντα - αιτητή. Η εφεσίβλητη - καθ' ης η αίτηση, (από τώρα θα καλείται η Τράπεζα), φέρει ένσταση στην έκδοση που αιτούμενου διατάγματος και η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Π. Λοϊζου. Ως λόγοι ένστασης προβάλλονται, μεταξύ άλλων, ότι το μέρος VΙΑ του πιο πάνω Νόμου εφαρμόζεται στην περίπτωση όπου εκδόθηκε διάταγμα για εκποίηση της υποθήκης και τέλος το γεγονός ότι οι πιο πάνω ειδοποιήσεις επιδόθηκαν ταυτόχρονα δεν απαγορεύεται εκ του Νόμου.
- Τα αδιαμφισβήτητα και ουσιώδη γεγονότα όπως προκύπτουν από τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις, σε συντομία έχουν ως ακολούθως: (α) Η Τράπεζα παραχώρησε πιστωτικές διευκολύνσεις στον αιτητή και σε άλλα πρόσωπα και για περαιτέρω εξασφάλιση των πιο πάνω διευκολύνσεων. Ο αιτητής για περαιτέρω εξασφάλιση των πιο πάνω διευκολύνσεων, την 19.2.08 ενέγραψε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας την υποθήκη με αρ. Υ889/08 (βλ.Τεκ.1). (β) Στη συνέχεια η Τράπεζα καταχώρισε την αγωγή 262/14, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, εναντίον του αιτητή και άλλων προσώπων. Στις 12.5.14 στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής, εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Τράπεζας και εναντίον όλων των πιο πάνω προσώπων αλληλέγγυα και ή ξεχωριστά για το ποσό των €101.311,60 πλέον τόκους και έξοδα (βλ.Τεκ.2) και περαιτέρω την 3.6.14 εκδόθηκε διάταγμα για εκποίηση της πιο πάνω υποθήκης, με αριθμό Υ889/08 (βλ.Τεκ.3). (γ) Αρχικά η Τράπεζα την 15.3.16 επέδωσε στον αιτητή και σε άλλα πρόσωπα την ειδοποίηση Τύπος Ι συνοδευόμενη από την ειδοποίηση Τύπος Θ και ακολούθως την 21.9.17 επέδωσε στον αιτητή και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα τις ειδοποιήσεις Τύπος ΙΑ και ΙΒ. Στις 20.10.17 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση - έφεση.
- Αγορεύοντας ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσείοντα - αιτητή, εισηγήθηκε ότι οι ειδοποιήσεις Τύπος ΙΑ και ΙΒ θα πρέπει να παραμεριστούν, καθότι στην προκείμενη περίπτωση δεν εφαρμόζεται το μέρος VΙΑ του Νόμου, ενόψει του γεγονότος ότι εκδόθηκε δικαστική απόφαση με την οποία διατάχτηκε η εκποίηση της υποθήκης ως επίσης η Τράπεζα κατά παράβαση των προνοιών του Νόμου επέδωσε ταυτόχρονα τις πιο πάνω ειδοποιήσεις. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της εφεσίβλητης, ο οποίος μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι η ύπαρξη της δικαστικής απόφασης δεν εμποδίζει την εφαρμογή του μέρους VΙΑ του Νόμου και περαιτέρω ο Νόμος δεν απαγορεύει την ταυτόχρονη επίδοση των πιο πάνω ειδοποιήσεων.
- Το κατά πόσο εφαρμόζεται το μέρος VIA του Νόμου όταν εκδόθηκε δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση της έχει ήδη απασχολήσει το Δικαστήριο τούτο σε δεκάδες άλλες υποθέσεις και ειδικότερα μεταξύ άλλων, στην αίτηση - έφεση με αριθμό 25/17, μεταξύ Fiordaliso Trading Ltd κ.ά. ν Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερ. 5.07.17, όπου αποφασίστηκε μεταξύ άλλων, ότι το μέρος VΙΑ του Νόμου δεν έχει εφαρμογή όταν έχει ήδη εκδοθεί δικαστική απόφαση με την οποία διατάχτηκε η εκποίηση της υποθήκης. Το Δικαστήριο υιοθετεί και επαναλαμβάνει το σκεπτικό της πιο πάνω υπόθεσης στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «5.1 Κατ΄ αρχήν κρίνεται αναγκαίο να σκιαγραφηθούν κάποιες βασικές πρόνοιες του Νόμου. 5.2 Ο Νόμος προβλέπει τις περιπτώσεις πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου. Το άρθρο 37 του Νόμου παρέχει τη δυνατότητα στον ενυπόθηκο δανειστή με αίτηση του να ζητήσει από τον διευθυντή του Κτηματολογίου την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Περαιτέρω ο δανειστής δύναται να επιδιώξει με πολιτική αγωγή την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου προς εξόφληση του ποσού που εξασφαλίζεται με την υποθήκη. Τίποτα από τα όσα διαλαμβάνονται στο Νόμο επενεργεί ώστε να αποκλείσει οποιονδήποτε ενυπόθηκο δανειστή από του να επιδιώξει την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με πολιτική αγωγή (βλ. άρθρο 44
(1)). 5.3 Με τον Νόμο 142
(1)/14 εισήχθηκε στον περί Μεταβίβασης και Υποθήκευσης Ν.9/65το μέρος VIA που αφορά νέα διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή. Οι διατάξεις του εν λόγω Μέρους εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης η οποία ενεγράφη στο κτηματικό μητρώο τόσο πριν όσο και μετά την έναρξη της ισχύος του Νόμου και καμία διάταξη του μέρους VI δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA και αντίστροφα και επίσης καμία διάταξη του πιο πάνω μέρους δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου (βλ. άρθρο 44Α
(4)). Σε περίπτωση υπερημερίας, ως καθορίζεται στο άρθρο 27 του Νόμου, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπει το Μέρος VIA (βλ. άρθρο 44Β
(1)). Οποιαδήποτε ειδοποίηση ως προς την παρατηρηθείσα υπερημερία, όταν ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο Θ του δεύτερου παραρτήματος και αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οποιονδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο (βλ. άρθρο 44Β
(2)(α) του Νόμου). Με την ειδοποίηση Τύπος Θ ενημερώνεται, μεταξύ άλλων, ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο ότι έχει το δικαίωμα αναδιάρθρωσης του χρέους και αν παρέλθουν 120 μέρες και δεν εκπληρώσει τις συμβατικές του αποπληρωμές ή αποτυγχάνει να ανταποκριθεί στο νέο συμβατικό χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής ή δεν συνεργάζεται με το πιστωτικό ίδρυμα τότε ο οφειλέτης θα χαρακτηριστεί ως μη συνεργάσιμος και θα απωλέσει τα δικαιώματα που προβλέπονται στον κώδικα συμπεριφοράς. Πρόσθετα προειδοποιείται ότι αν δεν εξευρεθεί κοινώς αποδεκτή λύση για το χρέος θα ενεργοποιηθούν οι διαδικασίες πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Η έναρξη της διαδικασίας αρχίζει όταν ο ενυπόθηκος δανειστής επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο Ι συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του, καλώντας τον, όπως εξοφλήσει το ποσό, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού. Με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του μέρους VIA (βλ. άρθρο 44Γ
(1)). Να σημειωθεί ότι η ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο Θ συνοδεύει και την ειδοποίηση Τύπος Ι που προβλέπεται στο άρθρο 44Γ
(1)όταν ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα (βλ. άρθρο 44Β
(2)(β)). Με την ειδοποίηση Τύπος Ι ειδοποιείται ο ενυπόθηκος οφειλέτης και κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο ότι το ποσό έγινε απαιτητό και ότι αυτό οφείλεται σύμφωνα με τη δήλωση σύμβαση υποθήκης και καλείται όπως εντός 30 ημερών το καταβάλει και σε περίπτωση που παραλείψει να το πράξει τότε θα προχωρήσει με τη διαδικασία πλειστηριασμού και αν έχει διαφορετική γνώμη να τον πληροφορήσει γραπτώς σε διάστημα 30 ημερών από την παραλαβή της ειδοποίησης. Στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης κατά τον Τύπο Ι, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στα πιο πάνω πρόσωπα δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο IA με την οποία αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημερομηνία και ώρα πώλησης (βλ. άρθρο 44Γ
(2)). Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης για τους λόγους που καθορίζονται στο άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου. Αφού τηρηθούν οι διατάξεις του άρθρου 44Γ
(3)διορίζονται δυο εκτιμητές σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα του άρθρου 44Δ οι οποίοι συντάσσουν εκθέσεις εκτίμησης. Η αρχική προσπάθεια για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου διενεργείται από τον ενυπόθηκο δανειστή μόνο με πλειστηριασμό δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 44Ζ και στον πλειστηριασμό, η επιφυλασσόμενη τιμή αντιστοιχεί στο 80% της αγοραίας αξίας του ακινήτου η οποία καθορίζεται όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 44Δ. Το ενυπόθηκο ακίνητο δεν δύναται να πωληθεί σε τιμή χαμηλότερη της επιφυλασσόμενης τιμής και σε περίπτωση που ο πλειστηριασμός δεν καταλήξει σε πώληση ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει σε περαιτέρω προσπάθειες πώλησης δυνάμει των διατάξεων των άρθρων 44Ζ και 44Η (βλ. άρθρο 44Ε). Ο πλειστηριασμός διενεργείται από δημοπράτη που επιλέγεται από τον ενυπόθηκο δανειστή μέσω συστήματος που διατηρείται στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπ. Εσωτερικών από κατάλογο προσοντούχων δημοπρατών. (βλ. άρθρο 44Ζ
(1)). Η ειδοποίηση για πλειστηριασμό της οποίας ο τύπος και οι λεπτομέρειες καθορίζονται σε κανονισμό επιδίδεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημερομηνία πλειστηριασμού, και δημοσιεύεται τουλάχιστον μια φορά εντός της πιο πάνω περιόδου μεταξύ άλλων και στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπ. Εσωτερικών (βλ.άρθρο 44Ζ
(2)). Κάθε ειδοποίηση για πλειστηριασμό εκδίδεται από τον ενυπόθηκο δανειστή και δημοσιεύεται κατά τον τύπο Δελτίο Α που προβλέπεται στο δεύτερο παράρτημα της ΚΔΠ 185/05 η οποία έχει ως ακολούθως: Σε περίπτωση που δεν πραγματοποιείται πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προβεί στην πώληση του είτε με πλειστηριασμό είτε με απ΄ ευθείας πώληση και προς το σκοπό αυτό επιδίδει ειδοποίηση κατά τον Τύπο ΙΓ στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο εντός της προθεσμίας που τάσσεται στο άρθρο 44Η
(1). Στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος δανειστής επιλέγει την πώληση μέσω πλειστηριασμού τότε ακολουθείται η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 44Ζ τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Ε
(4). Σε περίπτωση που μετά την αποτυχία του πρώτου πλειστηριασμού ο ενυπόθηκος δανειστής επιλέγει να πωλήσει απ΄ ευθείας το ενυπόθηκο ακίνητο χωρίς πλειστηριασμό οφείλει να συμμορφωθεί με τα διαλαμβανόμενα του εδαφίου 3 του άρθρου 44Η του Νόμου. Περαιτέρω ο νομοθέτης, αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή, σύμφωνα με τις διατάξεις του μέρους VIA, προέβλεψε ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη στα πλαίσια του πιο πάνω μέρους του Νόμου δύναται εντός 30 ημερών από την ημερομηνία που γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη να καταχωρίσει έφεση στο επαρχιακό δικαστήριο (βλ. άρθρο 44ΙΓ). 5.4 Οι Νόμοι θα πρέπει να είναι σαφείς ως επίσης να υφίσταται και νομική βεβαιότητα. Μερικές φορές παρατηρείται το φαινόμενο ότι οι διατάξεις μιας νομοθετικής πρόνοιας περιέχουν κενά και έτσι καθίστανται ασαφείς. (βλ. Κωνσταντίνου ν Αντωνιάδη
(1998)1 ΑΑΔ 120). Συνιστά πάγια νομολογιακή αρχή ότι εκεί όπου το λεκτικό του Νόμου είναι σαφές, τότε για σκοπούς διακρίβωσης του πραγματικού σκοπού του νομοθέτη, το μόνο αυθεντικό οδηγό αποτελεί το κείμενο του νόμου. Στις λέξεις θα πρέπει να αποδίδεται η φυσική και συνήθης έννοια τους και τα δικαστήρια οφείλουν να καταστήσουν το νόμο αποτελεσματικό, οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνέπειες. Όπως πολύ εύστοχα λέχθηκε στην υπόθεση Ghalanos Distributors Ltd v Δημοκρατίας
(2002)3 ΑΑΔ 528, στη σελ.533, «Το Δικαστήριο δεν κρίνει την πολιτική του Νόμου ούτε επιχειρεί με ερμηνευτικά μέσα να δώσει σοφότερη ή δικαιότερη λύση ή ακόμα πιο επιθυμητή από αυτήν που προβλέπει η διάταξη». (βλ. Νικολάου ν Total Properties Ltd κ.ά.
(2011)1Β ΑΑΔ 1358, ΚΟΤ ν Παπαδόπουλου
(1990)2 ΑΑΔ 86, Μακεδόνας ν Δημοκρατίας
(1998)3 ΑΑΔ 162, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ κ.ά. ν Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας
(1998)3 ΑΑΔ 348). Στο σύγγραμμα Maxwell on Interpretation of Statutes 12η Έκδοση 1969, αναφέρεται στη σελ. 99 ότι, είναι καθήκον του Δικαστηρίου να δώσει τέτοια ερμηνεία στο Νόμο ώστε να είναι βοηθητικό προς την προαγωγή της προβλεπόμενης θεραπείας και επισημαίνεται περαιτέρω στη σελ. 251 ότι τα νομοθετήματα που επεμβαίνουν σε δικαιώματα, όπως στην προκείμενη περίπτωση, υπόκεινται σε αυστηρή ερμηνεία όπως οι ποινικοί νόμοι. Αναγνωρίζεται ότι πρέπει να ερμηνεύονται, όπου αυτό είναι εφικτό, με τρόπο ώστε να σέβονται αυτά τα δικαιώματα (βλ. Walsh v Secretary State of India
(1863)10 H.L.C. 367). Όταν το νόημα είναι διφορούμενο η ερμηνεία που είναι υπέρ της διατήρησης του δικαιώματος πρέπει να υιοθετείται (βλ. David v Da Silva
(1934)A.C. 106). . «6.2 Το κατά πόσο ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του μέρους VIA του Νόμου όταν έχει ήδη εκδοθεί τελεσίδικη δικαστική απόφαση για την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου έχει ήδη απασχολήσει το Δικαστήριο τούτο σε σωρεία άλλων υποθέσεων, μεταξύ άλλων και στις υποθέσεις, Μιτσίδης ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία, αίτηση έφεσης αρ. 29/17, ημερ. 9.6.17, Lina Mohamed Mohamed κ.ά. ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, αιτήσεις εφέσεις 2/16 και 3/16 ημερ.6.3.17, FILIKOS ESTATES CO. LTD ν ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, αρ. αίτησης 11/17, ημερ. 19.5.17, Κυριάκος Ζ. Ξενή ν Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοκκινοχωρίων Λτδ, αίτηση έφεσης αρ. 17/17, ημερ. 6.6.17 και Kolokasides Developers - Contractions Ltd κ.ά. ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ανωτέρω, όπου αποφασίστηκε ότι το μέρος VIA του Νόμου δεν εφαρμόζεται όταν εκδίδεται δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης. Το Δικαστήριο υιοθετεί και επαναλαμβάνει το σκεπτικό των πιο πάνω υποθέσεων, το οποίο είναι ήδη γνωστό στους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων. Το συγκεκριμένο ζήτημα έχει απασχολήσει ενωρίτερα τον Χ. Μαλαχτό, Π.Ε.Δ. στα πλαίσια της υπόθεσης M.K. Petrou Developers Ltd ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, αρ. αίτησης έφεσης 39/16, ημερ. 12.9.16, όπου ανέφερε ότι δεν είναι δυνατό να κινηθεί η διαδικασία του μέρους VIA μετά που έχει εκδοθεί η δικαστική απόφαση που διατάσσει την πώληση του ακινήτου, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων: «. Παρουσιάζεται ανορθόδοξο, μέχρι και καταχρηστικό, να χρησιμοποιείται διαδικασία που προνοείται σε νομοθέτημα ώστε να επιδιώκεται αποτέλεσμα, η πώληση ενυπόθηκου ακινήτου, το οποίο έχει ήδη διατάξει το Δικαστήριο. .. Πολλές από τις προϋποθέσεις για την χρησιμοποίηση της διαδικασίας του Μέρους VIΑ είναι αντικειμενικά ουσιαστικά ανεφάρμοστες όταν υφίσταται δικαστική απόφαση που διατάσσει την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου .. Πράγματι για ποια αναδιάρθρωση χρέους μπορούμε να ομιλούμε όταν το μόνο χρέος που υφίσταται είναι το εξ αποφάσεως χρέος στην αγωγή 1293/2006, Ε. Δ. Λάρνακας. Ειδοποίηση Τύπος «Θ» όχι δεν επιβαλλόταν να επιδοθεί, όπως εισηγείται η Εφεσίβλητη, αλλά δεν θα μπορούσε να επιδοθεί γιατί η διαδικασία που την προνοεί δεν εφαρμόζεται στα υπόψη περιστατικά. Και όπως η ειδοποίηση Τύπος «Θ» παρουσιάζεται άτοπη, το ίδιο και η ειδοποίηση Τύπος «Ι».. Δεν υπάρχει οφειλόμενο ποσό σύμφωνα με δήλωση σύμβασης υποθήκης, αλλά εξ αποφάσεως χρέος. Δεν υφίσταται ποσό που έγινε απαιτητό, αλλά δικαστική απόφαση όπου ποσό επιδικάστηκε υπέρ της Εφεσίβλητης και εναντίον της Εφεσείουσας. ..» Διαφαίνεται από τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση ότι το Δικαστήριο διέταξε την εκποίηση της επίδικης υποθήκης αντικείμενο της ειδοποίησης Τύπος Ι στα πλαίσια της αγωγής αρ. 1480/13 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας όπως περιγράφεται πιο πάνω και παρά ταύτα η εφεσίβλητη επιδιώκει με άλλη διαδικασία και πάλιν την εκποίηση της. Οι δύο παράλληλες διαδικασίες ανεξάρτητες δικονομικά αλλά όμοιες ως προς το αντικείμενο τους συνιστά όπως έχει νομολογηθεί κατάχρηση της διαδικασίας (βλ. Διευθυντής των Φυλακών ν Τζεννάρο Περρέλλα,
(1995)1 ΑΑΔ 217 και Κοζάκη ν Κοζάκη
(2002)1Γ ΑΑΔ 1710). Ανεξάρτητα όμως από τα πιο πάνω, διαφαίνεται από τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Νόμου ότι ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σε περίπτωση υπερημερίας, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 27, η οποία θα πρέπει να αφορά περίοδο πέραν των 120 ημερών από την ημερομηνία που το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο «δυνάμει των όρων της σύμβασης ή των διατάξεων του Νόμου». Το άρθρο 27 αναφέρεται στην υπερημερία πληρωμής δόσης ή τόκου αναφορικά με σύμβαση υποθήκης. Στην προκείμενη περίπτωση όπως έχει ήδη επισημανθεί εκδόθηκε δικαστική απόφαση για συγκεκριμένο ποσό όπως αναφέρεται πιο πάνω και περαιτέρω διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης. Δεν υφίσταται οφειλόμενο ποσό σύμφωνα με δήλωση σύμβασης υποθήκης αλλά εξ αποφάσεως χρέος. Δεν υφίσταται ποσό που έγινε απαιτητό δυνάμει σύμβασης υποθήκης αλλά δικαστική απόφαση για συγκεκριμένο ποσό. Όπως έχει ήδη επεξηγηθεί πιο πάνω, όταν ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, την ειδοποίηση Τύπου Ι πρέπει να συνοδεύει και η ειδοποίηση Τύπος Θ με την οποία ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης μεταξύ άλλων ότι έχει το δικαίωμα αναδιάρθρωσης χρέους και αν παρέλθουν 120 μέρες και δεν εκπληρώσει τις συμβατικές του αποπληρωμές ή αποτυγχάνει να ανταποκριθεί στο νέο συμβατικό χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής και δεν συνεργάζεται θα χαρακτηριστεί ως μη συνεργάσιμος. Στην προκείμενη περίπτωση υπάρχει εξ αποφάσεως χρέος για συγκεκριμένο ποσό. Περαιτέρω με την ειδοποίηση Τύπος Ι ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Εδώ έχει ήδη διαταχθεί από το Δικαστήριο η εκποίηση της επίδικης υποθήκης. Το λεκτικό του άρθρου 37 του Νόμου αναφέρεται στην πώληση ενυπόθηκου ακινήτου λόγω υπερημερίας κατόπιν αίτησης από τον ενυπόθηκο δανειστή στον διευθυντή του Κτηματολογίου για πώληση του ακινήτου το οποίο βαρύνεται με το ενυπόθηκο χρέος. Όταν εκδοθεί δικαστική απόφαση εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 44
(2)το οποίο προνοεί ότι όταν η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου διατάσσεται από το Δικαστήριο τυγχάνουν εφαρμογής οι διατάξεις του άρθρου 37
(3)τηρουμένων των αναλογιών ως εάν το διάταγμα του Δικαστηρίου ήταν αίτησης δυνάμει του άρθρου 37
(2). Κατ΄ αρχήν ο Νόμος δεν προβλέπει ότι μπορεί να κινηθεί διαδικασία του άρθρου 37 μετά την έκδοση δικαστικής απόφασης που διατάσσει την εκποίηση της υποθήκης. Το Μέρος VIA του Νόμου και ειδικότερα το άρθρο 44Α
(4)προνοεί ότι καμία διάταξη δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με έγερση αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Εναπόκειται στον ενυπόθηκο δανειστή να επιλέξει τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου είτε με αίτηση στον διευθυντή του Κτηματολογίου είτε με πολιτική αγωγή είτε με την διαδικασία του Μέρους VIA. Δεν υφίσταται νομοθετική πρόνοια με την οποία να επιτρέπεται στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει στη διαδικασία εκποίησης της υποθήκης με βάση το Μέρος VIA μετά που εκδόθηκε δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης. Σε αντίθετη περίπτωση θα ισοδυναμούσε με άσκηση εξουσίας νομοθετικού χαρακτήρα από μέρους του Δικαστηρίου πράγμα ανεπίτρεπτο. (βλ. αναφορικά με την αίτηση της Beogradska
(1995)1 ΑΑΔ 737). Αν ο νομοθέτης επιθυμούσε να παραχωρήσει στον ενυπόθηκο δανειστή τη δυνατότητα να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου μετά που εκδόθηκε δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση του, θα το έπραττε. Ο ενυπόθηκος δανειστής δεν δύναται να προχωρήσει στην διαδικασία που προβλέπεται στο μέρος VIA μετά που εκδόθηκε η δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης. Η εφεσίβλητη τροχοδρόμησε την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση το μέρος VIA του Νόμου κάτι το οποίο δεν είχε εκ του Νόμου δικαίωμα να πράξει και συνεπώς με την ειδοποίηση Τύπος Ι παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα της εταιρείας, ενυπόθηκου οφειλέτη. Η δε ειδοποίηση Τύπος Ι επιδόθηκε στους εφεσείοντες στις 15.3.17 και η αίτηση - έφεση καταχωρήθηκε στις 13.4.17 εντός της προθεσμίας των 30 ημερών που θέτει το άρθρο 44ΙΓ του Νόμου. Έτσι η αίτηση του εφεσείοντα αρ. 1 επιτυγχάνει.» 6. Το άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου ρητά προνοεί ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης για τους τέσσερεις λόγους που προβλέπει. Περαιτέρω ο νομοθέτης, αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή, σύμφωνα με τις διατάξεις του μέρους VIA, προέβλεψε ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη στα πλαίσια του πιο πάνω μέρους του Νόμου, δύναται εντός 30 ημερών από την ημερομηνία που γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη να καταχωρίσει έφεση στο επαρχιακό δικαστήριο (βλ. άρθρο 44ΙΓ). Οι πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου αναφέρονται σε «οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη» στα πλαίσια του μέρους VIA. Συνεπώς ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη στα πλαίσια του πιο πάνω μέρους του Νόμου, δύναται να την εφεσιβάλει εντός της προθεσμίας που τάσσεται. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ εφεσιβάλλεται για τους τέσσερεις λόγους που προβλέπει το άρθρο 44Γ
(3)αλλά δύναται να εφεσιβληθεί και για λόγους άλλους από τους πιο πάνω με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 44ΙΓ, νοουμένου ότι από την ειδοποίηση παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή οποιουδήποτε άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου.
- Στην προκείμενη περίπτωση η Τράπεζα τροχοδρόμησε την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση το μέρος VIA το Νόμου, κάτι το οποίο δεν είχε εκ του Νόμου δικαίωμα να πράξει. Έτσι με τις ειδοποιήσεις Τύπος ΙΑ και ΙΒ παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα του εφεσείοντα -αιτητή ο οποίος είναι ο ενυπόθηκος οφειλέτης.
- Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, η αίτηση - έφεση επιτυγχάνει. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζονται οι ειδοποιήσεις Τύπος ΙΑ και ΙΒ και η ειδοποίηση της σκοπούμενης πώλησης. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του εφεσείοντα- αιτητή και εναντίον της εφεσίβλητης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): ...... Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. ../ΕΑ Αναφορά: Τύπος ΙΑ και ΙΒ / Δικαστική Απόφαση Subject: Typos IA kai IB/Dikastiki Αpofasi cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο