LUKASIEWICZ BEATA κ.α. ν. ZAWADKA GRZEGORZ, Αρ. Αίτησης Ε.Ε.Τ.: 5/15, 7/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A150 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης Ε.Ε.Τ.: 5/15 Μεταξύ: 1.LUKASIEWICZ BEATA, από Πολωνία 2.LUKASIEWICZ DARIUZ, από Πολωνία Εναγόντων -και- ZAWADKA GRZEGORZ, από τη Λάρνακα Εναγόμενου Αίτηση ημερομηνίας 28.7.15 7 Νοεμβρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για αιτητές: Η κα Μ. Λοϊζου Για καθ΄ ου η αίτηση: Ο κ. Γ. Ματσάγγος ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι αιτητές επιζητούν διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η Hellenic Bank Public Company Ltd (από τώρα θα καλείται η Ελληνική Τράπεζα) όπως καταβάλει σ΄ αυτούς οποιοδήποτε ποσό ήθελε φανεί ότι διατηρεί προς όφελος του καθ΄ ου η αίτηση για ικανοποίηση του χρέους του προς τους αιτητές το οποίο ανέρχεται στο ποσό των €415.000.- πλέον τόκους και έξοδα. Στα πλαίσια μονομερούς αίτησης εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάσσετο η Ελληνική Τράπεζα όπως μη αποξενώσει το πιο πάνω ποσό και περαιτέρω όπως εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου για να εξεταστεί σχετικά με οποιαδήποτε ιδιοκτησία του καθ΄ ου η αίτηση βρίσκεται στην κατοχή της. Η Ελληνική Τράπεζα στα πλαίσια του πιο πάνω διατάγματος παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και ανέφερε ότι στο λογαριασμό του καθ΄ ου η αίτηση ο οποίος είναι κοινός με τη σύζυγο του υπάρχει το ποσό των €1.322.-. Ο καθ΄ ου η αίτηση φέρει ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και μεταξύ άλλων προβάλλει διάφορους λόγους ένστασης όπως αυτοί εκτίθενται με λεπτομέρεια στην ένσταση του. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα αίτηση όπως προκύπτουν από τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις έχουν ως ακολούθως: (α) Στις 19.2.13 εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Warsaw της Πολωνίας απόφαση υπέρ των αιτητών και εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση για το ποσό των €415.000.- πλέον €1.479,05 έξοδα πλέον τόκους. Ακολούθως στις 28.4.15 το πιο πάνω Δικαστήριο εξέδωσε Ευρωπαϊκό Εκτελεστό Τίτλο (βλ.Τεκμ.Α). Ο καθ΄ ου η αίτηση μετά την έκδοση της απόφασης δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό στους αιτητές. (β) Ο καθ΄ ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι οι αιτητές δεν έρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια καθότι έχουν αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα και ειδικότερα προβάλλει ότι πράγματι εκδόθηκε απόφαση στις 24.4.15 και όχι στις 19.2.13 και ότι η απαίτηση έχει περιοριστεί στο ποσό των €321.812,
- Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ρητά αναφέρεται ότι η απόφαση εκδόθηκε την 19.2.13 και το ποσό που οφείλεται ανέρχεται στο ποσό των €415.000.-. (γ) Ο καθ΄ ου η αίτηση αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι οι αιτητές προχώρησαν σε μέτρα εκτέλεσης στην Πολωνία και δέσμευσαν το διαμέρισμα τους. Περαιτέρω πώλησαν όλη την κινητή τους περιουσία και εισέπραξαν σημαντικά ποσά χωρίς όμως να τα καθορίζει. Οι αιτητές στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση αναφέρουν ότι η προσπάθεια εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης στην Πολωνία απέφερε το συνολικό ποσό των €65.-. Δεν ανεβρέθηκε οποιαδήποτε άλλη περιουσία στο όνομα του καθ΄ ου η αίτηση. Σε σχέση δε με το διαμέρισμα αναφέρεται ότι αυτό ανήκει στη σύζυγο του καθ΄ ου η αίτηση και η αξία του δεν ξεπερνά τις €35.000.- και ότι αυτό δεν έχει πωληθεί. (δ) Ο καθ΄ ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι εκκρεμεί έφεση στην Πολωνία σε σχέση με την πιο πάνω απόφαση και έτσι ο Ευρωπαϊκός Εκτελεστός Τίτλος δεν θεωρείται εκτελεστή απόφαση. Σε σχέση με τον πιο πάνω ισχυρισμό στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση των αιτητών αναφέρει ότι δεν έχει ασκηθεί οποιαδήποτε έφεση και δεν έχει ανασταλεί με οποιοδήποτε τρόπο η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης στην Πολωνία. Κατ΄ αρχήν επισημαίνεται ότι οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν και οι συνήγοροι των διαδίκων περιορίστηκαν σε αγορεύσεις. Η αίτηση στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο (Κεφ.6), άρθρα 9, 73-81, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.43 και Δ.48 θ.1 και 2 και στη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Τα άρθρα 73, 74 και 78 του Κεφ.6 προνοούν τα ακόλουθα: «
- Όταν ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους, έχει συμφέρον (is beneficially interested) σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων, ασφάλειες για ποσό χρημάτων, αγαθά ή άλλη κινητή ιδιοκτησία που τελούν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο τρίτου προσώπου στη Δημοκρατία ή όταν το τρίτο αυτό πρόσωπο είναι οφειλέτης του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους δύναται να εκδοθεί σε οποιοδήποτε χρόνο μετά τη δικαστική απόφαση με αίτηση του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, ένταλμα κατάσχεσης στα χέρια τρίτου με το οποίο το τρίτο αυτό πρόσωπο να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και εξεταστεί σχετικά με την ιδιοκτησία που έχει στα χέρια του και η οποία αναφέρεται στο ένταλμα, και με το οποίο διατάσσεται να μην παραιτηθεί εν τω μεταξύ από τη φύλαξη αυτής. Το ένταλμα δεσμεύει την ιδιοκτησία του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους η οποία είναι στα χέρια του άλλου αυτού προσώπου για την ικανοποίηση του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους κατά τον τρόπο που αναφέρεται πιο κάτω.
- Το ένταλμα επιδίδεται στο πρόσωπο το οποίο διατάσσεται με αυτό να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και από το χρόνο επίδοσης του εντάλματος σε αυτό, όλα τα ποσά χρημάτων, ασφάλειες για χρήματα, αγαθά και κινητή ιδιοκτησία, επί των οποίων ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει δικαίωμα (is beneficially entitled) είτε μόνος είτε από κοινού με άλλους, και τα οποία κατά την επίδοση του εντάλματος ή σε οποιοδήποτε χρόνο πριν από την άρση του, βρίσκονται ή δυνατό να περιέλθουν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο του προσώπου που διατάσσεται να εμφανιστεί, και όλα τα χρέη τα οποία οφείλονται ή καθίστανται οφειλόμενα από αυτό προς τον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους κατά τον πιο πάνω χρόνο ή κατά τη διάρκεια αυτού, καθίστανται στην έκταση που ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον επί αυτών και υπό την επιφύλαξη οποιουδήποτε καλή τη πίστη προηγούμενου τίτλου, δικαιώματος επίσχεσης ή επιβάρυνσης επί αυτών, ασφάλειες στα χέρια του για ικανοποίηση της απαίτησης του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή.
- Το Δικαστήριο αφού ακούσει τα πρόσωπα που δυνατό να θεωρήσει ως ενδιαφερόμενα ή αφού ειδοποιήσει αυτά να παραστούν, δύναται να διατάξει όπως οποιοδήποτε μέρος της ιδιοκτησίας που κατασχέθηκε στα χέρια τρίτου, το οποίο συνίσταται από χρήματα και τραπεζογραμμάτια ή επαρκές μέρος αυτών, πληρωθεί στον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή ή όπως πωληθεί κάποιο μέρος που δεν συνίσταται από χρήματα ή τραπεζογραμμάτια, στο μέτρο κατά το οποίο θεωρείται αναγκαίο για ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης, και τα χρήματα από την πώληση ή επαρκές μέρος αυτών διατεθούν για ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης και όπως το ένταλμα αρθεί ή δυναται να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ως ήθελε κρίνει δίκαιο και εκδίδει τέτοιο διάταγμα αναφορικά με τα έξοδα που προέκυψαν από την έκδοση του εντάλματος, ως ήθελε κρίνει ορθό.» Από τη νομολογία προκύπτει ότι, η διαδικασία έκδοσης εντάλματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου συνιστά πρωτογενή και όχι ενδιάμεση διαδικασία (Αναφορικά με την ex parte αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (αρ. 2)
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 711). Στην υπόθεση CARNA PLANTS LTD v. MASALCHA BROTHERS LTD κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 28, αναφέρθηκε ότι το άρθρο 73 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου δεν περιορίζει, σε αντίθεση με την αγγλική νομοθεσία, την έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης σε χρέη. Επεκτείνει τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα σε σχέση και με άλλες μορφές δικαιωμάτων, σε αγαθά, σε χρήματα και εγγυήσεις (securities), για χρηματικά ποσά. Η πρώτη προϋπόθεση που πρέπει να ικανοποιηθεί για την έκδοση διατάγματος αφορά το συμφέρον του εξ αποφάσεως χρεώστη, στο αντικείμενο της μεσεγγύησης. Το ως άνω άρθρο ορίζει ότι πρέπει να είναι ο δικαιούχος του αντικειμένου «beneficially interested». Το συμφέρον του εξ αποφάσεως χρεώστη πρέπει να είναι άμεσο και όχι έμμεσο ή η άσκηση του να τελεί υπό όρους. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 17, στην παράγραφο 527, σελίδα 327, αναφέρεται ότι, όταν η ύπαρξη του χρέους εξαρτάται από την εκπλήρωση ενός όρου, το χρέος δεν μπορεί να κατασχεθεί μέχρι να εκπληρωθεί ο όρος. Διαπιστώνεται από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι οι αιτητές είναι εξ αποφάσεως πιστωτές, δυνάμει απόφασης ημερ. 19/2/2013, η οποία εκδόθηκε προς όφελός τους και εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση, από το Επαρχιακό Δικαστήριο Warsaw της Πολωνίας για το ποσό των €415.000, πλέον τόκους πλέον €1.479,05 έξοδα. Περαιτέρω, το ίδιο Δικαστήριο εξέδωσε Eυρωπαϊκό Eκτελεστό Tίτλο σε σχέση με τη ρηθείσα δικαστική απόφαση. Ο καθ΄ ου η αίτηση στην ένορκη δήλωσή του, η οποία συνοδεύει την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασής του, δεν αρνείται την εναντίον του έκδοση απόφασης προς όφελος των αιτητών. Ισχυρίζεται, όμως, ότι η ρηθείσα απόφαση εκδόθηκε στις 24/4/2015 και όχι στις 19/2/2013, όπως ισχυρίζονται οι αιτητές. Προβάλλει, επίσης, ότι το ποσό της απαίτησης των αιτητών έχει περιοριστεί σε €321.812,15, όπως διαφαίνεται και σε επιστολή των δικηγόρων των αιτητών, την οποία επισυνάπτει στην ένορκη δήλωσή της. Προκύπτει από τον ευρωπαϊκό εκτελεστό τίτλο (βλ.Τεκ.Α), ο οποίος επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της κας Ο. Χαραλάμπους, ότι η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Warsaw της Πολωνίας εναντίον του καθ΄ου η αίτηση εκδόθηκε στις 19/2/2013. Καθίσταται, λοιπόν, φανερό ότι ο ισχυρισμός του καθ΄ ου η αίτηση, όσον αφορά την ημερομηνία έκδοσης της δικαστικής απόφασης, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Επιπρόσθετα, η κα Ο. Χαραλάμπους στη συμπληρωματική της ένορκη δήλωση δεν αρνείται την αποστολή προς τον καθ΄ ου η αίτηση επιστολής από τους δικηγόρους των αιτητών με την οποία ζητείται η πληρωμή του ποσού που αναφέρει ο καθ΄ ου η αίτηση. Προβάλλει όμως ότι το οφειλόμενο ποσό μεταβάλλεται από μέρα σε μέρα για το λόγο ότι σ΄ αυτό προστίθενται τόκοι καθώς και τα έξοδα που αφορούν τις διαδικασίες εκτέλεσης της απόφασης στην Πολωνία. Αξίζει να επισημανθεί ότι ο ως άνω ισχυρισμός της κας Ο. Χαραλάμπους δεν αντικρούστηκε από πλευράς καθ΄ ου η αίτηση, αφού δεν ζητήθηκε η αντεξέτασή της, με αποτέλεσμα να παραμείνει αναντίλεκτος (βλ. Αναφορικά με την αίτηση της εταιρείας έκδοσης Αρκτίνος Λτδ
(2006)1 Α.Α.Δ. 1013). Αποτελεί κοινή θέση ότι ο καθ΄ ου η αίτηση είναι ο συνδικαιούχος, μαζί με τη σύζυγο του, του δεσμευθέντος τραπεζιτικού κοινού λογαριασμού που διατηρείται στη μεσεγγυούχο τράπεζα. Στην υπόθεση Κυριάκος και Νικόλας Τρικομίτες Λτδ ν. Αρτέμιδος Τουμαζή κ.α.
(2013)1 Α.Α.Δ. 754, γίνεται παραπομπή στην παλιά υπόθεση George Th. Rossides v. Emetullah Haji Tossoun C.L.R. Vol. VIII 43, 45, στην οποία αναφέρθηκε ότι: «Η νομοθεσία που αφορά την κατάσχεση εις χείρας τρίτου προέρχεται από την Διαταγή XLV των English Supreme Court Rules η οποία με τη σειρά της προέρχεται από ορισμένα άρθρα του Common Law Procedure Act 1854. Υπάρχει όμως μια σοβαρή διαφορά. Η αγγλική διαταγή αναφέρεται μόνο σε "μεσεγγύηση χρεών" και αφίεται ιδιοκτησία, οποιασδήποτε άλλης μορφής να εξασφαλίζεται με το σύνηθες ένταλμα εκτέλεσης. Ο Κύπριος νομοθέτης επέκτεινε αυτό το σύστημα σε μεγαλύτερη έκταση ώστε να είναι επιτρεπτή η μεσεγγύηση και σε άλλα είδη ιδιοκτησίας (property).» Στην υπόθεση Κυριάκος και Νικόλας Τρικομίτες Λτδ ν. Αρτέμιδος Τουμαζή κ.α. (ανωτέρω) το πρωτόδικο Δικαστήριο καθοδηγούμενο από την Αγγλική υπόθεση Hirschhorn v. Evans
(1938)2 K.B. 801 C.A. απέρριψε την αίτηση μεσεγγύησης χρημάτων τα οποία ήταν κατατεθειμένα σε κοινό λογαριασμό που διατηρούσε η εναγόμενη/καθ' ης η αίτηση με το σύζυγό της στους μεσεγγυούχους με το δικαιολογητικό ότι η μεσεγγυούχος τράπεζα όφειλε το κατατεθέν ποσό και στους δύο δικαιούχους του λογαριασμού από κοινού. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην έφεση που ασκήθηκε, υιοθετώντας τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση George Th. Rossides v. Emetullah Haji Tossoun (ανωτέρω) ακύρωσε την ως άνω πρωτόδικη κρίση. Καθοδηγούμενος από τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, καταλήγω ότι ο καθ΄ ου η αίτηση είναι ο δικαιούχος «beneficially interested» του ως άνω δεσμευθέντος τραπεζιτικού λογαριασμού, o οποίος διατηρείται στη μεσεγγυούχο τράπεζα, με αποτέλεσμα να δικαιούται το ½ του ποσού το οποίο βρίσκεται κατατεθειμένο στον δεσμευθέντα τραπεζιτικό λογαριασμό. Σύμφωνα με τη δήλωση του υπαλλήλου της μεσεγγυούχου τράπεζας, στο λογαριασμό αυτό υπάρχει υπόλοιπο σε €1.322,
- Επιπρόσθετα, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το συμφέρον του καθ΄ ου η αίτηση επί του δεσμευθέντος τραπεζιτικού λογαριασμού είναι άμεσο και όχι έμμεσο, ούτε και εξαρτάται από την εκπλήρωση οποιουδήποτε όρου. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, ένας από τους λόγους ένστασης του καθ΄ ου η αίτηση είναι ότι η δικαστική απόφαση δεν είναι τελεσίδικη καθότι η εναγόμενη έχει προσβάλει τη ρηθείσα απόφαση με έφεση. Στην ένορκη δήλωσή της που συνοδεύει την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης ισχυρίζεται ότι ο ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος σε σχέση με τη δικαστική απόφαση δεν θεωρείται ως εκτελεστή απόφαση λόγω της έφεσης η οποία εκκρεμεί εναντίον της ρηθείσας απόφασης. Επισημαίνεται ότι οι αιτητές στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Ο. Χαραλάμπους αμφισβητούν την άσκηση έφεσης από την καθ΄ ης η αίτηση εναντίον της εν λόγω απόφασης. Ισχυρίζεται επίσης ότι δεν έχει ανασταλεί η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης στην Πολωνία. Ο ισχυρισμός του καθ΄ ου η αίτηση ότι, ενόψει της εκκρεμοδικίας της έφεσης που άσκησε, η εναντίον του εκδοθείσα απόφαση δεν θεωρείται εκτελεστή, παρέμεινε παντελώς ατεκμηρίωτος. Αντίθετα, σύμφωνα με το άρθρο 5 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού ΕΚ αριθ. 805/2004 για τη θέσπιση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις, εάν ο οφειλέτης ασκήσει ένδικο μέσο κατά αποφάσεως που έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος, το αρμόδιο δικαστήριο ή αρχή στο κράτος μέλος εκτέλεσης μπορεί, κατόπιν αιτήσεως του οφειλέτη, να περιορίσει τη διαδικασία εκτέλεσης σε συντηρητικά μέτρα ή ακόμα, σε έκτατες περιστάσεις, να αναστέλλει τη διαδικασία εκτέλεσης. Και κάτι εξ΄ ίσου σημαντικό. Διαπιστώνεται από το φάκελο της παρούσας υπόθεσης ότι ο καθ΄ου η αίτηση καταχώρισε αίτηση ημερ. 15/2/2016 με την οποία ζητούσε μεταξύ άλλων, την ανάκληση εκτέλεσης του Ευρωπαϊκού Εκτελεστού Τίτλου και των συνεπακόλουθων μέτρων εκτέλεσης μέχρι εκδίκασης της έφεσης υπ΄ αριθμό IC 921/15 για ανάκληση της εκτελεστότητας τίτλου που εκδόθηκε στην Πολωνία. Η πιο πάνω αίτηση αποσύρθηκε την 7/10/2016 από μέρους του και έτσι απορρίφθηκε. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω ο σχετικός λόγος ένστασης απορρίπτεται. Ο καθ΄ ου η αίτηση προβάλλει στους λόγους ένστασής της ότι η νομική βάση της αίτησης είναι ελλιπής για το λόγο ότι δεν στηρίζεται επί του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου αρ.14/
- Επίσης, προβάλλει ότι δεν έχει καταδειχθεί το κατ΄ επείγον της έκδοσης του διατάγματος. Η διαδικασία έκδοσης διατάγματος μεσεγγύησης είναι εντελώς διαφορετική από την διαδικασία έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, όπως αυτή καθορίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, το οποίο ρυθμίζει τα της έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων εκκρεμούσης της αγωγής. Αντίθετα, το δικαιοδοτικό πλαίσιο αιτήσεων έκδοσης διαταγμάτων μεσεγγύησης καθορίζεται στα άρθρα 73 - 81 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
- Για τους ίδιους λόγους κρίνεται ότι οι αιτητές δεν είχαν υποχρέωση να ικανοποιήσουν το κατ΄ επείγον του αιτήματος, για το οποίο γίνεται πρόνοια στο άρθρο 9 του Κεφ.6 και το οποίο αναφέρεται στην έκδοση προσωρινού διατάγματος εκκρεμούσης αγωγής. Προβάλλεται επίσης από τον καθ΄ ου η αίτηση ότι οι αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Αναφέρεται ότι οι αιτητές δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο για τα μέτρα εκτέλεσης τα οποία έχουν λάβει εναντίον του στην Πολωνία. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Ο. Χαραλάμπους γίνεται λεπτομερής αναφορά στα μέτρα εκτέλεσης τα οποία λήφθηκαν στην Πολωνία, καθώς και το συνολικό ποσό το οποίο εισπράχθηκε από την εφαρμογή των μέτρων αυτών. Το εισπραχθέν ποσό είναι κατά πολύ μικρότερο από το ποσό της δικαστικής απόφασης και του εκτελεστού τίτλου. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημάνω ότι ο καθ΄ ου η αίτηση δεν ζήτησε την αντεξέταση της κας Ο. Χαραλάμπους επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως της, με αποτέλεσμα οι ισχυρισμοί της να παραμείνουν ακλόνητοι (Αναφορικά με την αίτηση της εταιρείας έκδοσης Αρκτίνος Λτδ, ανωτέρω). Έτσι ο σχετικός λόγος ένστασης απορρίπτεται. Εν κατακλείδι, οι αιτητές έχουν ικανοποιήσει όλες τις προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η Μεσεγγυούχος Τράπεζα όπως πληρώσει αμέσως στους αιτητές το ½ του ποσού το οποίο είναι κατατεθειμένο σε κοινό τραπεζιτικό λογαριασμό (joint account) του καθ΄ ου η αίτηση με τη σύζυγό του, τον οποίο διατηρούν σ΄ αυτήν. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα, τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση , όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και υπολογιστούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): ....... Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. /ΕΑ Αναφορά: ΕΕΤ/Ενδιάμεση/Μεσεγγυούχος Subject:ΕΕΤ/Interim/mesegiouxos cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο