Επί τοις αφορώσι την αίτηση της Rotos Developers Ltd ν. Επί τοις αφορώσι την G.D.L. Trading Limited, Αίτηση Αρ. 18/17, 3/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A149 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαμιχαήλ, Π.Ε.Δ. Αίτηση Αρ. 18/17 Επί τοις αφορώσι την αίτηση της Rotos Developers Ltd και Επί τοις αφορώσι τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 και Επί τοις αφορώσι την G.D.L. Trading Limited Αίτηση Ημερομηνίας 10.4.
- Ημερομηνία: 3.11.
- Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κα Αλ. Ζαχαρίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. (κα Μ. Παρπούνα για να ακούσει απόφαση). Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Τζ. Θεοφάνους για Αρτεμίου, Πιερή και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. (κα Α. Παναγιώτου για να ακούσει απόφαση). ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια Εταιρεία Rotos Developers Ltd καταχώρησε στις 3.2.17 την παρούσα αίτηση δυνάμει των προνοιών των άρθρων 211 (ε) και 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 με την οποία αιτείται όπως η Καθ΄ ης η Αίτηση Εταιρεία τεθεί υπό εκκαθάριση. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Διευθυντή της Αιτήτριας Εταιρείας Νίκου Ρώτου ο οποίος αναφέρει (παρ. 19) ότι στις 27.12.16 η Αιτήτρια Εταιρεία επέδωσε στο Γραμματέα της Καθ΄ ης η Αίτηση Εταιρείας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας γραπτή απαίτηση ημερομηνίας 21.12.16 με την οποία απαίτησε την εντός 3 εβδομάδων καταβολή χρέους ύψους €269.504 (μέχρι Νοέμβριο 2016) οφειλόμενο "δυνάμει της συμφωνίας συνεχούς κάλυψης και εγγύησης της σύμβασης μίσθωσης καταστήματος ημερομηνίας 5.7.10" στην οποία η Καθ΄ ης η Αίτηση Εταιρεία δεν ανταποκρίθηκε, παράλειψη που θεωρήθηκε αδυναμία αποπληρωμής και/ή εξασφάλισης πληρωμής των χρεών της με αποτέλεσμα αυτή να καθίσταται αναξιόχρεη και/ή ανίκανη να αποπληρώσει τα χρέη της και κατά συνέπεια θα έπρεπε να εκκαθαριστεί. Στην αίτηση καταχωρήθηκε στις 10.4.17 ένσταση στην οποία η Καθ΄ ης η Αίτηση Εταιρεία διά του Διευθυντού της Δημήτρη Γεωργίου που υπογράφει την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει ισχυρίζεται ότι η αίτηση είναι αβάσιμη-καταχρηστική, παράνομη και αντικανονική και χρησιμοποιείται για άσκηση πίεσης και εκβιασμού στην Καθ΄ ης η Αίτηση Εταιρεία, η οποία είναι φερέγγυα και δεν αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη της όπως διατείνονται οι Αιτητές. Επιπλέον ότι το ισχυριζόμενο "χρέος" είναι αμφισβητούμενο με την έννοια ότι αποτελεί εγγύηση στη σύμβαση ενοικίασης καταστήματος της οποίας η εγκυρότητα και/ή νομιμότητα αμφισβητούνται. Την ίδια μέρα δηλαδή στις 10.4.17 οι Καθ΄ ων η Αίτηση (Αιτητές στην παρούσα αίτηση) καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία επιδιώκουν: Α. Διάταγμα με το οποίο να απορρίπτεται και/ή αναστέλλεται η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτηση διάλυσης ως κακόπιστη και/ή ενοχλητική και/ή εκβιαστική και/ή καταχρηστική. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Αιτητές και/ή στους δικηγόρους και/ή αντιπροσώπους και/ή συνεργάτες αυτών όπως προχωρήσουν με τη δημοσίευση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτησης διάλυσης. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάζεται όπως η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτηση διάλυσης μη δημοσιευθεί μέχρι νεωτέρων διαταγών του Δικαστηρίου. Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Δημήτρη Γεωργίου εκ των διευθυντών των Αιτητών που στις παραγράφους 2-11 (τις οποίες παραθέτω αυτούσιες κατωτέρω) επεξηγεί τους λόγους που κατά την άποψη του δικαιολογούν το αίτημα για παραμερισμό της αίτησης διάλυσης και την μη δημοσίευση της: "
- Περί την 5.7.2010, η εταιρεία ROTOS DEVELOPERS LTD υπέγραψε συμφωνία ενοικίασης καταστήματος στη Λεωφόρο Τζων Κέννεντυ 54, στην Λευκωσία για περίοδο 10 ετών, με ενοικιαστές την εταιρεία Agromarkets Ltd, η οποία αντιμετωπίζει αιτήσεις Διάλυσης, τεκμήριο Α.
- Στην εν λόγω συμφωνία είχε υπογράψει και η αιτήτρια εταιρεία ως εγγυήτρια της συμφωνίας.
- Υπήρχε ρητός όρος στην εν λόγω συμφωνία ότι μπορούσε να γίνει οποιαδήποτε υπενοικίαση ή παραχώρηση άδειας χρήσης ή και εκχώρηση δικαιωμάτων της παρούσας σύμβασης σε τρίτο πρόσωπο, το οποίο συστάθηκε από την ενοικιάστρια εταιρεία.
- Το εν λόγω υποστατικό δεν κατέχεται από την εταιρεία Agromarkets Ltd, αλλά από την εταιρεία ΠΡΙΝΟΣ ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΑ (ΠΑΛΛΟΥΡΙΩΤΙΣΣΑ) ΛΤΔ οι οποίοι κατέβαλλαν τα ενοίκια με δικές τους επιταγές, έχουν καταχωρημένα αυτά τα έξοδα σε σχέση με το υποστατικό στα λογιστικά βιβλία και λογαριασμούς της εταιρείας τους, ποσά τα οποία οι ενάγοντες/καθ΄ ων η αίτηση παραλάμβαναν εν γνώσει τους, αφού έγινε η εν λόγω εκχώρηση και/ή υπενοικίαση. Επισυνάπτω προς επιβεβαίωση τούτων ενδεικτικά, αντίγραφα επιταγών και πληρωμών, για διάφορες περιόδους ως τεκμήριο Β.
- Ήταν όμως όρος ότι αυτή την εκχώρηση θα έπρεπε να την αποδεχτούν και οι εγγυητές και εμείς, ως εγγυήτρια εταιρεία, ουδέποτε την αποδεχτήκαμε, αφότου έγινε, με συνέπεια να απαλλαγούμε από την εν λόγω εγγύηση.
- Με τον τρόπο αυτό η αιτήτρια εταιρεία έχει απαλλαγεί από την εγγύηση της, γεγονός που αναγνώριζαν και οι ίδιοι οι αιτητές στην κυρίως αίτηση διάλυσης, οι οποίοι καταχώρησαν την αγωγή με αριθμό 871/2016 Ε.Δ. Λευκωσίας, στην οποία εναγόμενοι ήταν μόνο η εταιρεία Agromarkets Ltd και όχι η αιτήτρια εταιρεία. Στην δε αγωγή 871/2016, αντίγραφο της οποίας παρουσιάζω, ως τεκμήριο Γ, έχει εκδοθεί απόφαση μόνο για το ποσό, αφού οι ενάγοντες εκεί και εδώ Αιτητές στην κυρίως αίτηση διάλυσης έχουν αποσύρει και το αίτημα τους για έξωση. Λέγω περαιτέρω ότι η εν λόγω απόφαση εκδόθηκε όχι κατόπιν ακρόασης, αλλά επειδή κρίθηκε από το Δικαστήριο που χειριζόταν την υπόθεση ότι το καταχωρηθέν από την Agromarkets Ltd σημείωμα εμφάνισης ήταν παράτυπο και το παραμέρισε, με αποτέλεσμα η διαδικασία να προχωρήσει στην απουσία της εναγομένης.
- Καμία αναφορά έγινε στην εταιρεία G.D.L. TRADING LTD, στα πλαίσια αγωγής για την εν λόγω ενοικίαση, την οποία επικαλούνται ως την αιτία δημιουργίας του κατ΄ ισχυρισμό οφειλόμενου ποσού, στη βάση εγγύησης μιας συμφωνίας, προς την Rotos Developers Ltd και παρόλα αυτά χωρίς να έχουν εξασφαλίσει απόφαση, με πιθανό ενδεχόμενο, εξ΄ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου να έχει δημιουργηθεί και δεδικασμένο λόγω της αγωγής 871/2016, προχωρούν με την διαδικασία διάλυσης, ενώ γνωρίζουν ότι είμαστε παντελώς φερέγγυα εταιρεία, με σκοπό να μας εκβιάσουν, να μας εκθέσουν, να μας πιέσουν σε μια προσπάθεια να εισπράξουν τα ποσά που κατ΄ ισχυρισμό τους οφείλει η εταιρεία Agromarkets Ltd, η οποία επίκειται να διαλυθεί λόγω των εκκρεμούσων εναντίον της διαδικασιών.
- Με αυτά ως δεδομένα και από τη στιγμή που η αίτηση υποβάλλεται από κατ΄ ισχυρισμό πιστωτή, παρά το ότι δεν έχει εξασφαλιστεί απόφαση για εμάς ενώ για την ενοικιάστρια εταιρεία στη συμφωνία που επικαλούνται έχει κινηθεί αγωγή και έχει προωθηθεί μέχρι και το στάδιο έκδοσης απόφασης είναι πασιφανές ότι η αίτηση πέραν από αβάσιμη, είναι κακόπιστη, εκδικητική, καταπιεστική, έχει γίνει για αλλότριους σκοπούς, το χρέος είναι αμφισβητούμενο γνήσια και κανονικά και καμία πιθανότητα επιτυχίας έχει όλα δε αυτά τα θέματα δεν θα ήταν ορθό να εκδικαστούν και αποφασιστούν στα πλαίσια μιας αίτησης διάλυσης, αλλά στα πλαίσια μιας αγωγής, η οποία μάλιστα ενδεχομένως να προσκρούει και στο δόγμα του δεδικασμένου.
- Εάν η αίτηση διάλυσης δημοσιευθεί, η εταιρεία μας, η οποία έχει τεράστιο εύρος εργασιών, είναι απόλυτα φερέγγυα, συνεργάζεται με πολλούς προμηθευτές και τρίτα πρόσωπα για σκοπούς προμήθειας εμπορευμάτων, έχει συνεργασίες με τράπεζες, οι οποίες μέχρι σήμερα λειτουργούν κανονικά, έχουν μεγάλες δοσοληψίες με τρίτα πρόσωπα και απασχολούν μεγάλο αριθμό προσωπικού και εάν ενημερωθεί το κοινό γενικότερα ότι εκκρεμεί μια αίτηση Διάλυσης από ισχυριζόμενο πιστωτή, χωρίς να έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση, θα προκαλέσει τεράστιες, ανεπανόρθωτες και μη αναστρέψιμες ζημιές και θα οδηγήσει την εταιρεία μας ενδεχομένως σε κατάσταση αφερεγγυότητας, αφού θα δοθεί η εντύπωση ότι η εταιρεία μας αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα, πράγμα που θα θορυβήσει τους συνεργάτες μας περιλαμβανομένων και τραπεζικών ιδρυμάτων με τραγικές και δυσανάλογες συνέπειες.
- Δεδομένου ότι η δημοσίευση μιας αίτησης διάλυσης δεν αποτελεί τρόπο επίδοσης που προβλέπεται στους διαδικαστικούς κανονισμούς, αλλά επικράτησε να χρησιμοποιείται ως πρακτική και αποτελεί θέμα που εμπίπτει στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, είναι θεωρούμε και εισηγούμαστε ορθό και δίκαιο, εάν η αίτηση διάλυσης δεν απορριφθεί από το στάδιο αυτό, να διαταχθεί η μη δημοσίευση της για να αποφευχθεί η καταστροφή και δυσμενέστατος επηρεασμός μιας φερέγγυας και δρώσας εταιρείας, στη βάση μιας εκβιαστικής, κακόπιστης ενοχλητικής και αβάσιμης αίτησης.
- Με βάση τα ανωτέρω, είναι ορθό και δίκαιο όπως η αίτηση εγκριθεί και συνεπώς ζητούμε την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων." Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 211 του Νόμου, μια εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο μεταξύ άλλων εάν
(3)η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Βάσει του άρθρου 212(α) του ίδιου νομοθετήματος, εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει το χρέος της: (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες, επέδωσε στην εταιρεία παραδίδοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση υπογραμμένη από αυτόν η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή∙ ή (β) ........ (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας." Όπως έχει νομολογηθεί και ερμηνευθεί η πιο πάνω νομοθεσία στην Χατζηγιάννης ν. C & J Kyprianou Promotions Ltd
(2010)1 AAΔ 991: "Όπως καθαρά διαφαίνεται από τις πρόνοιες του εδαφίου (α) του Άρθρου 212, τις οποίες κατά κύριο λόγο επικαλείται ο εφεσείων, η γραπτή απαίτηση για καταβολή οφειλής που οφείλεται από εταιρεία, θα πρέπει να προέρχεται από "πιστωτή". Τίθεται επομένως ευθέως το ερώτημα ποίος θεωρείται "πιστωτής" ή πιο συγκεκριμένα κατά πόσο ο εφεσείων - αιτητής στην εκδικασθείσα αίτηση μπορούσε να θεωρηθεί ως "πιστωτής". Παρόμοιο θέμα που αφορούσε στη διακρίβωση του ποιος μπορεί να θεωρηθεί ως "πιστωτής" μέσα στην έννοια του επόμενου άρθρου που ακολουθεί, δηλαδή του Αρθρου 213(ι) του Νόμου, το οποίο παραθέτει τη διαδικασία υποβολής της αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας, εξετάστηκε από το Εφετείο στη Σπανού v. G.I.P. Constructions Ltd
(1999)1(A) Α.Α.Δ. 315. Εξετάζοντας το θέμα τούτο, το Εφετείο, αφού υπενθύμισε ότι οι πρόνοιες του Αρθρου 213(ι) του Κυπριακού περί Εταιρειών Νόμου ήταν ταυτόσημες με τις πρόνοιες του S.224
(1)του Αγγλικού Companies Act 1948, ανέφερε και τα εξής στη σελίδα 321 του τόμου αποφάσεων: "Ο όρος "πιστωτής", βάσει του ίδιου άρθρου του αγγλικού νόμου, δεν περιλαμβάνει "a person whose debt is substantially disputed even if the company is in fact insolvent" - πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα (βλ. Mann v. Golastein [1968] 1 W.L.R. 1091, Re Lympne Investments [1972] 1 W.L.R. 523, Palmer's πιο πάνω, σελ. 1127, παρ. 85-14, Halsbury's Laws of England, 4th Ed., Vol. 7, para. 1004). Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες (βλ. Re Pen-y-van Colliery Co. [1877] 6 Ch. D. 477)." Στην ίδια απόφαση λέχθηκαν επίσης τα ακόλουθα: "Ακόμα και αν ένα μέρος της απαίτησης του αιτητή ήταν για εκκαθαρισμένες αποζημιώσεις, αυτός στερείτο του απαραίτητου locus standi ώστε να αιτηθεί την εκκαθάριση της εταιρείας. Ακόμη και πολύ παλαιότερα τα Δικαστήρια ακολουθούσαν την ίδια σταθερή προσέγγιση επί του εξεταζόμενου θέματος." Περαιτέρω, στην Αγγλική απόφαση στην υπόθεση New Travellers΄ Chambers Ltd v. Cheese and Green [1894] 70 LT 271 λέχθηκε ότι η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής. Εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους, όχι απλά του ύψους του, δεν πρέπει να υποβάλλεται τέτοια αίτηση. Ούτε και ασφαλώς είναι επιτρεπτό όπως χρησιμοποιείται καταχρηστικά η διαδικασία υποβολής αίτησης για εκκαθάριση ως μέθοδος άσκησης πίεσης σε εταιρεία να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει (Re a company [1992] 2 All E.R. 797). Στο σύγγραμμα Palmer΄s Company Law, 24th Edn. pp. 1364-1367 υπό τον τίτλο "Bona fide dispute over debt": "We have already seen how, where there is a bona fide dispute as to the debt, the company cannot be said to have neglected to pay on a statutory demand. Coupled with this is a related general principle that a petition for winding up with a view to enforcing payment of a disputed debt is an abuse of the process of the court and should be dismissed with costs. Each case ultimately turns on its facts but the following points arise from the cases. Where a debt is not disputed or the claim is substantial a creditor may present a petition with the object of forcing the company to pay. "Substantial" here means having substance. In such a case pursuit of the claim with personal hostility, even venom and an ulterior motive, do not constitute an abuse of the process of the court.." Στην προκειμένη περίπτωση, το υπό αμφισβήτηση χρέος δεν αποτελεί αντικείμενο δικαστικής απόφασης. Ισχυρίζονται οι αιτητές ότι υπάρχει οφειλή, την οποία η Καθ΄ ης η Αίτηση εταιρεία αμφισβητεί έντονα όχι μόνο ως προς το ύψος αυτής, αλλά ως προς το κατά πόσο αυτή α) έχει δημιουργηθεί ή υπάρχει τέτοιο χρέος και β) κατά πόσο έχει δημιουργηθεί κώλυμα από το ότι έχει καταχωρηθεί αγωγή στη βάση της συμφωνίας ενοικίασης εναντίον της ενοικιαστήριας εταιρείας και μόνο και όχι των εγγυητών της, την οποία κατ΄ ισχυρισμό εγγυήθηκαν οι αιτητές στην παρούσα διαδικασία και καθ΄ ων η αίτηση στην κυρίως αίτηση διάλυσης. Προβάλλεται επίσης ο ισχυρισμός ότι η ενοικιαστήρια εταιρεία εκχώρησε τα δικαιώματα της σε τρίτες εταιρείες με τη γνώση και συγκατάθεση των Αιτητών χωρίς η Καθ΄ ης η Αίτηση εγγυήτρια να συγκατατεθεί (ως είχε δικαίωμα) σε τέτοια εκχώρηση και κατά συνέπεια αυτή έχει απαλλαγεί των υποχρεώσεων που απορρέουν από την παραχωρηθείσα εγγύηση. Αυτά τα θέματα που αφορούν την ουσία της απαίτησης και του κατ΄ ισχυρισμό χρέους που επικαλούνται οι Αιτητές στην κυρίως αίτηση είναι θέματα που σύμφωνα με την ισχύουσα νομολογία πρέπει να αποφασιστούν σε αγωγή επί της ουσίας της υπόθεσης. Ειδικά με δεδομένο ότι για την εταιρεία που ήταν ενοικιάστρια στην αγωγή κινήθηκε αγωγή και δεν καταχωρήθηκε διαδικασία διάλυσης απευθείας, όπως έγινε στην προκείμενη περίπτωση, και του γεγονότος ότι η εγγυήτρια εταιρεία ισχυρίζεται ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση στην παρούσα αίτηση αποδέχτηκαν την εκχώρηση της σύμβασης ενοικίασης σε άλλη τρίτη εταιρεία η οποία τους κατέβαλλε το ενοίκιο χωρίς οι ίδιοι οι Αιτητές στην παρούσα αίτηση να συγκατατεθούν σ΄ αυτή την εκχώρηση είναι θέματα που πρέπει να αποφασιστούν σε αγωγή μεταξύ Αιτητών και Καθ΄ ων η Αίτηση και καθιστούν το χρέος αμφισβητούμενο. Τίθεται επίσης ως λόγος απόρριψης της αίτησης σε αυτό το προδικαστικό στάδιο το ότι η αίτηση χρησιμοποιείται ως μέσο άσκησης πίεσης σε μια κατά τα άλλα φερέγγυα εταιρεία. Άλλωστε η μοναδική μαρτυρία αναφορικά με την οικονομική κατάσταση της εταιρείας GDL Trading Ltd είναι η κατ΄ ισχυρισμό επίδοση μιας απαίτησης πληρωμής, με την οποία η εταιρεία δε συμμορφώθηκε και τίποτε περισσότερο. Αυτό σε αντιδιαστολή με τη μαρτυρία από την εταιρεία ότι είναι μια εύρωστη και δρώσα εταιρεία, με συνεργάτες, προμηθευτές και περιουσιακά στοιχεία και κανένα πρόβλημα οικονομικό καθιστά την αίτηση καταχρηστική, με σκοπό να ασκηθεί πίεση και/ή εκβιασμός για καταβολή μιας αμφισβητούμενης οφειλής. Η κατάχρηση και η χρήση της διαδικασίας για αλλότριους σκοπούς επιβεβαιώνεται και από το αναντίλεκτο γεγονός ότι για την ενοικιάστρια εταιρεία κινήθηκε αγωγή, αλλά όχι για την Καθ΄ ης η Αίτηση εταιρεία GDL Trading Ltd από την οποία απαιτείται πληρωμή κατ΄ ισχυρισμό οφειλόμενων ενοικίων δυνάμει εγγύησης που πηγάζει από την ίδια συμφωνία ενοικίασης. Επίσης είναι άξιον απορίας το ότι για τους άλλους εγγυητές επί τη βάση της ίδιας συμφωνίας ενοικίασης καμία ενέργεια δεν λήφθηκε είτε δια της καταχώρησης αγωγής ή και με αίτηση για πτώχευση η διάλυση. Αυτή η προτιμησιακή αντιμετώπιση με την προώθηση διαδικασίας διάλυσης εναντίον της Αιτήτριας στην παρούσα αίτηση εταιρείας ενώ δεν κινήθηκε διαδικασία διάλυσης εναντίον της ενοικιάστριας εταιρείας, και δεν εξασφαλίστηκε διάταγμα έξωσης της, είναι ακόμη μια απόδειξη ότι η κυρίως αίτηση είναι καταχρηστική και στοχεύει στην άσκηση πίεσης με σκοπό να εισπραχθούν πιθανόν μη οφειλόμενα από τους Καθ΄ ων η Αίτηση χρήματα. Στην προκείμενη περίπτωση, το κατά πόσο υπάρχει οφειλή, υπό τις περιστάσεις θα έπρεπε να κριθεί στα πλαίσια αγωγής, όπου το αρμόδιο Δικαστήριο θα κρίνει όλες τις διαφορές των διαδίκων, τα δε θέματα που τίθενται αποτελούν σημαντικά νομικά ζητήματα που δεν μπορεί το Δικαστήριο που εξετάζει αίτηση διάλυσης να εξετάσει και λύσει στο πλαίσιο μιας απαίτησης πληρωμής δυνάμει των άρθρων 211 και 212 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113. Η αμφισβήτηση δεν αφορά μόνο το ύψος του ποσού, πρόκειται για υπόθεση όπου οι διαφορές μεταξύ των διαδίκων είναι περίπλοκες και ως τέτοιες δεν θα πρέπει ούτε και μπορεί να "λυθούν" με τρόπο εκβιαστικό και κεκαλυμμένο υπό το μανδύα μιας αίτησης εκκαθάρισης. Αυτό αποτελεί κλασική περίπτωση εφαρμογής της αρχής ότι η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής και ότι από τη στιγμή που υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους, όχι απλά του ύψους του, δεν πρέπει να υποβάλλεται τέτοια αίτηση. Ούτε και ασφαλώς είναι επιτρεπτό να χρησιμοποιείται καταχρηστικά η διαδικασία υποβολής αίτησης για εκκαθάριση ως μέθοδος άσκησης πίεσης σε εταιρεία να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει (Re a company [1992] 2 All E.R. 797). Η κυρίως αίτηση κατά συνέπεια απορρίπτεται ως καταχρηστική και κακόπιστη και κατά συνέπεια δεν χρήζει εξέτασης το δεύτερο αιτητικό της μη δημοσίευσης της που θα είχε έρεισμα σε περίπτωση που το Δικαστήριο θα αποφάσιζε διαφορετικά. Τα έξοδα είναι εις βάρος των Καθ΄ ων η Αίτηση (Αιτητών στην κυρίως αίτηση) όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο