Χαράλαμπου Χατζηγιάννη κ.α. ν. Αναφορικά με την Εταιρεία S & H Hadjiyiannis Investments Ltd, Αρ. Γενικής Αίτησης: 119/17, 21/11/2017

(1)Χαράλαμπου Χατζηγιάννη και

(2)Σπύρου Χατζηγιάννη, Μετόχων και Εγγυητών της Εταιρείας S & H Hadjiyiannis Investments Ltd Ημερομηνία: 21.11.17. Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Μ. Δειληνός με κ. Β. Τζίβα για Δειληνός & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ΄ ης η Αίτηση Τράπεζα Κύπρου: κα Στ. Πολυβίου με κ. Γ. Μίτλεντον για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. (για να ακούσει απόφαση η κα Στ. Πολυβίου). Για Καθ΄ ου η Αίτηση - Διαχειριστή/Παραλήπτη: κ. Π. Πανάγος για Πανάγος & Πανάγος Δ.Ε.Π.Ε.(για να ακούσει απόφαση ο κ. Κ. Πανάγος). Για Ενδιαφερόμενο Μέρος - Alpha Bank: κα Ε. Σκουζού για Π. Παύλου. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την καταχωρηθείσα ένσταση τους σε αίτηση ημερ. 14.10.17 για το διορισμό εξεταστή δυνάμει των προνοιών του Ν.62(Ι)/15 οι Καθ΄ ων η Αίτηση ήγειραν προδικαστικά ότι η κυρίως αίτηση είναι εκ προοιμίου άκυρη, ελαττωματική, παράτυπη και υπόκειται σε άμεση απόρριψη για το λόγο ότι οι Αιτητές δεν παρέδωσαν στον Έφορο Εταιρειών και σε οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο σχετική "ειδοποίηση" για την καταχώρηση της εντός των 3 ημερών που προνοεί επιτακτικά το άρθρο 202ΙΖ

(1)του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113. Ως εκ τούτου η αίτηση μόνον εκ του λόγου τούτου θα πρέπει να απορριφθεί. Δύο μέρες αργότερα, στις 16.10.17 οι Αιτητές δυνάμει των προνοιών του άρθρου 202Β

(8)και

(10)αιτήθηκαν με μονομερή ενδιάμεση αίτηση τον διορισμό εξεταστή επί προσωρινής βάσης η οποία ορίστηκε για ακρόαση στις 30.10.17 με οδηγίες αυτή να επιδοθεί. Το σχετικό άρθρο 202ΙΖ του Κεφ. 113 προνοεί τα ακόλουθα: "202ΙΖ.-

(1)Σε περίπτωση υποβολής αίτησης, σύμφωνα με το άρθρο 202Α, παραδίδεται από τον αιτητή σχετική ειδοποίηση στον έφορο εταιρειών και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος εντός

(3)ημερών. .

(4)Σε περίπτωση που εταιρεία τελεί, δυνάμει του άρθρου 202Η, υπό την προστασία του Δικαστηρίου, κάθε τιμολόγιο, παραγγελία για αγαθά ή εμπορική επιστολή που εκδίδεται από ή εκ μέρους της εταιρείας, εφόσον είναι έγγραφο επί του οποίου εμφανίζεται το όνομα της εταιρείας, φέρει αμέσως μετά από την αναφορά του ονόματος αυτού τη φράση «υπό ΕΞΕΤΑΣΗ σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Εταιρειών Νόμου.» .

(7)Πρόσωπο, το οποίο παραλείπει να συμμορφωθεί με τις διατάξεις των εδαφίων

(1),

(2),

(3)ή

(4), είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε πρόστιμο, το οποίο δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000)» Ο ορισμός του όρου "ενδιαφερόμενο μέρος" δίδεται στο άρθρο 2 του Νόμου και περιλαμβάνει: "(α) πιστωτή της εταιρείας, (β) μέλος της εταιρείας, (γ) συνεισφορέα, (δ) εγγυητή οποιωνδήποτε υποχρεώσεων της εταιρείας, (ε) οποιοδήποτε πρόσωπο, η περιουσία του οποίου υπόκειται σε οποιαδήποτε υποθήκη ή επιβάρυνση ή εξασφάλιση για οποιαδήποτε οφειλή ή υποχρέωση της εταιρείας." Η λογική ύπαρξης μιας επιτακτικής προθεσμίας 3 ημερών από την ημερομηνία καταχώρισης της αίτησης για το διορισμό εξεταστή για να ενημερωθεί ο Έφορος Εταιρειών και όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη σκοπό έχει: (α) να γνωρίζουν όλα τα πρόσωπα που συναλλάσσονται με την εταιρεία ή που δύναται να συναλλαχθούν με την εταιρεία, ότι εκκρεμεί προς εκδίκαση μια αίτηση το αποτέλεσμα της οποίας ενδέχεται να επηρεάσει αρνητικά τα δικαιώματα του τρίτου συναλλασσόμενου με αυτήν "ενδιαφερόμενου" μέρους. (β) και ότι, στη βάση του άρθρου 202Δ του Κεφ. 113, θα πρέπει να δοθεί η ευκαιρία σε κάθε πιστωτή της εταιρείας να ακουστεί προτού διοριστεί εξεταστής. Είναι γι΄ αυτό το λόγο που το άρθρο 202ΙΖ

(7)του Κεφ. 113, προβλέπει ότι παράλειψη συμμόρφωσης με τις επιτακτικές πρόνοιες του άρθρου 202ΙΖ

(1)του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 αποτελεί ποινικό αδίκημα τιμωρούμενο με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €5.000. Στην Lani Restaurants Ltd (Γενική Αίτηση 740/15) απόφαση ημερομηνίας 2.11.15 της αδελφής Δικαστού Ε. Εφραίμ (Π.Ε.Δ.) στην οποία με παρέπεμψε τόσο ο δικηγόρος του διαχειριστή - παραλήπτη, όσο και ο δικηγόρος της Τράπεζας Κύπρου, το Δικαστήριο αποφάνθηκε σε αίτημα παράτασης του χρόνου των 3 ημερών και καθορισμό της εκ του Νόμου προβλεπόμενης διαδικασίας ειδοποίησης του Εφόρου Εταιρειών και των ενδιαφερομένων μερών με δημοσίευση σε εφημερίδα ότι ούτε η προθεσμία των 3 ημερών δεν μπορεί να παραταθεί, ούτε το Δικαστήριο μπορεί παρελθούσης της προθεσμίας των 3 ημερών να παρέμβει και να δώσει οδηγίες ως προς τον τρόπο επίδοσης της ειδοποίησης, ούτε και κατ΄ επίκληση της σύμφυτης εξουσίας του εφόσον ο νομοθέτης έχει ποινικοποιήσει την οποιαδήποτε μη συμμόρφωση με τη συγκεκριμένη τριήμερη προθεσμία. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση που καταχώρησαν ένσταση στην κυρίως αίτηση (Τράπεζα Κύπρου και Διαχειριστής - Παραλήπτης) παραπέμπουν σε τεκμήρια στη διαδικασία που φανερώνουν ότι οι Αιτήτριες Εταιρείες που ανήκουν στον όμιλο Χατζηγιάννη, σε 4 συνολικά αιτήσεις (119-122/17) για διορισμό εξεταστή είχαν γνώση ότι πιστωτές τους είναι πλην της Τράπεζας Κύπρου, το Τμήμα Φορολογίας, το Συμβούλιο Αποχετεύσεως Παραλιμνίιου και η Alpha Bank Cyprus Ltd και εγγυητές των υποχρεώσεων κάθε μίας από τις Αιτήτριες Εταιρίες στις 4 καταχωρηθείσες αιτήσεις οι υπόλοιπες 3 στις οποίες και θα έπρεπε να επιδίδετο ειδοποίηση των Αιτήσεων. Αντ΄ αυτού οι αιτήσεις επιδόθηκαν εμπρόθεσμα στις 16.10.17 στον Έφορο Εταιρειών και στην Τράπεζα Κύπρου και στην Alpha Bank Cyprus Ltd μόνο η αίτηση 119/17 αλλά όχι οι υπόλοιπες αιτήσεις. Οι ενδιάμεσες αιτήσεις με τις οποίες ζητείται ο διορισμός εξεταστή επί προσωρινής βάσεως δεν επιδόθηκαν σε κανένα ενδιαφερόμενο μέρος. Θα συμφωνήσω με το σκεπτικό της απόφασης της αδελφής Δικαστού Ε. Εφραίμ στην Lani Restaurants Ltd (ανωτέρω) ότι η επιτακτική και ασφυκτική προθεσμία των 3 ημερών του άρθρου 202ΙΖ(Ι) για επίδοση της αίτησης διορισμού εξεταστή δεν παρατείνεται γιατί ακριβώς αυτή προβλέπεται από το Νόμο και όχι από τους περί Εταιρειών Κανονισμούς και κατ΄ αντιστοιχία με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς για να ισχύουν τα όσα διαλαμβάνονται στην Δ.57 θ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διατάξεων και Θεσμών την οποία παραθέτω κατωτέρω: "A Court or Judge shall have power to enlarge or abridge the time appointed by these Rules, or fixed by any order enlarging time, for doing any act or taking any proceeding, upon such terms (if any) as the justice of the case may require, and any such enlargement may be ordered although the application for the same is not made until after the expiration of the time appointed or allowed : provided that when the time for delivering any pleading or document or filing any affidavit, answer or document, or doing any act is or has been fixed or limited by any of these Rules or by any direction or order of the Court or Judge, the costs of any application to extend such time and of any order made thereon shall be borne by the party making such application unless the Court or Judge shall otherwise order." Παραθέτω επίσης αυτούσιο το σκεπτικό της απόφασης Lani Restaurants Ltd (ανωτέρω) με το οποίο συμφωνώ: "Είναι προφανές από το ίδιο το λεκτικό του Θεσμού πως παρέχεται η εξουσία στο Δικαστήριο να παρατείνει τον χρόνο, όμως αυτή περιορίζεται στις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες ο χρόνος καθορίζεται από τους ίδιους τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Κατ΄ αναλογίαν λοιπόν θα μπορούσε να γίνει δεκτό πως στην περίπτωση εφαρμογής της Δ.57 θ.2 (μέσω του Κανονισμού 3) θα επιτρέπετο επέκταση προθεσμίας η οποία τυχόν προβλέπεται από τους περί Εταιρειών Κανονισμούς. Στην υπό εξέταση όμως περίπτωση ο χρόνος καθορίζεται αποκλειστικά από το Νόμο. Σε τέτοια περίπτωση οι δικονομικές πρόνοιες δεν τυγχάνουν εφαρμογής. Αυτό έχει αποφασιστεί στις υποθέσεις Λυρατζής ν. Χαραλάμπους κ.ά.

(1989)1(Ε) ΑΑΔ 193 και Αναφορικά με Αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα (Αρ.2)

(1990)1 ΑΑΔ

1. Και στις δύο αυτές υποθέσεις τονίστηκε ακριβώς πως η Δ.57 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, να παρατείνει τις χρονικές προθεσμίες που καθορίζονται από τους ίδιους τους Θεσμούς. Στην τελευταία το Εφετείο ανέφερε σαφώς πως η Δ.57 θ.2 δεν τυγχάνει εφαρμογής επειδή υπήρχε ειδική πρόνοια για παράταση χρόνου στους ειδικούς Κανονισμούς Περί του Ειδικού διά τον Καθορισμό Αποζημιώσεων Δικαστηρίου. Το Εφετείο προχώρησε ακόμα ένα βήμα πιο κάτω λέγοντας πως ακόμη και στην περίπτωση της Δ.57 θ.2 «αυτή η παράταση αφορά και πάλι τον χρόνο που προσδιορίζεται στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας και δεν έχει να κάμει τίποτε με οποιοδήποτε χρόνο που προσδιορίζεται ή καθορίζεται από το Νόμο." Αντίστοιχη Αγγλική πρόνοια είναι η O.64 r.
2. Στο Annual Practice 1955, σελ. 1371, αναφέρονται τα ακόλουθα: "It applies, by virtue of J.A. , 1925, s.99

(1)Pt. IX, Div. I, to the time fixed by previously existing statutes, where the time for doing any act has been fixed by a Rule of Court. Such a Rule is not ultra vires, as it deals with a matter of procedure, and the power to enlarge applies to any time fixed by Rule. With that exception the Court has no power to extend time fixed by statute (Re Oliver and Scott's Arbitration, 43 Ch. D. 310)" Στην υπόθεση K.M.C. Motors Ltd v. Jorephano Trading and Contracting Company

(1984)1 C.L.R. 390, αποφασίστηκε πως οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής όπου ο καθ΄ ου η αίτηση επιθυμεί να αμφισβητήσει τη νομιμότητα της αίτησης εκκαθάρισης εταιρείας και του παρέχουν το δικαίωμα καταχώρισης αίτησης για παραμερισμό και ή ακύρωση της αίτησης. Το Εφετείο αναφέρθηκε στην ύπαρξη συγκεκριμένης αντίστοιχης πρόνοιας στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς η οποία ισχύει για την αμφισβήτηση της ειδοποίησης πτώχευσης ενώ σε αιτήσεις διάλυσης εταιρείας δεν υπάρχει τέτοια πρόνοια. Είναι προφανές ότι στην προαναφερθείσα απόφαση διαπιστώθηκε κενό που αφορούσε τη δικονομική δυνατότητα παραμερισμού, οπότε κρίθηκε πως μπορούσε το κενό αυτό να καλυφθεί με ανάλογη εφαρμογή των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην παρούσα περίπτωση ο ίδιος ο Νόμος προνοεί για μια χρονική προθεσμία, και με την επίκληση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επιδιώκεται να δημιουργηθεί η δυνατότητα παράτασης αυτής, κάτι το οποίο ούτε η νομολογία αλλά ούτε και η ίδια η Διαταγή (Δ.57 Θ.2) επιτρέπει. Έχω τη γνώμη ότι η πρωτόδικη ενδιάμεση απόφαση Αναφορικά με την εταιρεία Demades & Sons Ltd, Εταιρική Αίτηση 259/89 Ε.Δ. Λευκωσίας, ημ. 28.5.90, των κ. Αρτέμη, Π.Ε.Δ. και Σ. Ναθαναήλ, Ε.Δ., διακρίνεται και πάλι καθότι εκείνη αφορούσε θέμα για το οποίο δεν υπήρχε πρόνοια και συγκεκριμένα την έκταση επανεξέτασης μάρτυρα σε ένορκη δήλωση του σε ενδιάμεση αίτηση. Εξ ου και το ακόλουθο απόσπασμα: «Μια εταιρική αίτηση ακολουθεί, κατά κανόνα, τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας όταν δεν γίνεται εξειδικευμένη πρόνοια στους περί Εταιρειών (Διάλυσις) Κανονισμούς του 1933/38 (δέστε τον Κανονισμό 92 και την υπόθεση K.M.C. Motors Ltd v. Jorephano Trading and Contracting Company

(1984)1 C.L.R. 390). Η ιδιαιτερότητα μιας εταιρικής αίτησης έγκειται στο μηχανισμό παρουσίασής της με βάση τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ 113 και τους περί Εταιρειών Κανονισμούς του 1951. Η εκδίκαση γίνεται κατά κανόνα με βάση τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα όπως πιστοποιούνται από τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν.» Συνάγεται από τα πιο πάνω ότι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας λειτουργούν επικουρικά στις περιπτώσεις όπου οι περί Εταιρειών Κανονισμοί δεν περιέχουν πρόνοια σχετικά με διαδικαστικά και δικονομικά θέματα. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Karaoglanian & Sons Ltd & Others v. Karaoglanian & Others

(1976)12 J.S.C. 1875 «What r.3 of the Cyprus Companies Rules seeks to achieve is to make applicable the Civil Procedure Rules as they apply to civil actions in the absence of a specific provision being made in the Companies Rules Regulating any procedural matter.» Αυτό δεν σημαίνει πως όταν υπάρχει νομοθετική πρόνοια ρύθμισης κάποιου ζητήματος, είναι δυνατό να γίνεται επίκληση των Θεσμών για επέκταση της νομοθετικής αυτής πρόνοιας." Ενόψει των ανωτέρω, τόσο η κυρίως αίτηση, όσο και οι ενδιάμεσες αιτήσεις είναι καταδικασμένες σε αποτυχία. Αυτές απορρίπτονται με έξοδα εις βάρος Αιτητών και προς όφελος Καθ΄ ων η Αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο