Ευαγγέλου ν. Γεωργίου, Αρ. Αγωγής: 122/12, 17/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A181 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ξ. Ξενοφώντος, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 122/12 Μεταξύ: XXXXX Ευαγγέλου Ενάγοντα XXXXX Γεωργίου Εναγομένoυ Ημερομηνία: 17/04/2017 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Α. Δημητρίου για κ. Ανδρέα Θ. Μαθηκολώνη Για Εναγόμενο: κ. Π. Αγαθοκλέους για Ι. Φράγκος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Α. ANTIKEIMENO TΗΣ ΑΓΩΓΗΣ - ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ Με την παρούσα Αγωγή ο Ενάγοντας αιτείται εναντίον του Εναγόμενου ποσό €5,694, ως υπόλοιπο συμφωνίας για διάφορες ξυλουργικές εργασίες του παρείχε σε δύο διαμερίσματα και για πώληση σχετικών προϊόντων που τοποθετήθηκαν στα πλαίσια των εργασιών. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης: - Ο Ενάγοντας, ο οποίος εκτελούσε ξυλουργικές εργασίες στις επαρχίες Λάρνακας και Αμμοχώστου συμφώνησε να πωλήσει ξύλα και να παρέχει συμφωνηθείσες ξυλουργικές υπηρεσίες και εργασίες σε 2 διαμερίσματα που υποδείχθηκαν από τον Εναγόμενο στον Ενάγοντα και τα οποία βρίσκονται στην οδό Ευβοίας στη Λάρνακα επί πιστώσει. Ο Ενάγοντας εξέδιδε σχετικά τιμολόγια τις εργασίες του. Ήταν ρητός όρος ότι ο Ενάγοντας θα προσέφερε στον Εναγόμενο ευκολίες αποπληρωμής σε σχέση με την αμοιβή του και ότι η πληρωμή για τις εργασίες θα γινόταν τμηματικά. Η πλήρης αποπληρωμή του ποσού θα γινόταν με την ολοκλήρωση των εργασιών. - Ο Ενάγοντας ανά τακτά χρονικά διαστήματα ενημέρωνε τον Εναγόμενο για το εκάστοτε οφειλόμενο ποσό. Εξέδιδε απόδειξη εισπράξεως για τις πληρωμές που γίνονταν. - Ο Εναγόμενος κατέβαλε το ποσό των €11,550 και παραμένει υπόλοιπο €5,
- Παρά τις οχλήσεις του Ενάγοντα παραλείπει να εξοφλήσει το ποσό. - Ο Ενάγοντας μέσω επιστολής των δικηγόρων του που επιδόθηκε στον Εναγόμενο γύρω στις 7/6/2011 απαίτησε από τον Εναγόμενο την εξόφληση του οφειλόμενου υπολοίπου εντός 7 ημερών από την παραλαβή της επιστολής, αλλά ο Εναγόμενος παραλείπει να συμμορφωθεί. Η χρηματική απαίτηση του Ενάγοντα ως διατυπώνεται στο τέλος της Έκθεσής του είναι: «Α. Ποσό εκ €5,694 ως υπόλοιπο λογαριασμού και/ή ως την Έκθεση Απαίτησης λεπτομερώς αναφέρεται και/ή ως χρέος και/ή ως παράβαση σύμβασης και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή άλλως πως.» Αιτείται επιπλέον ο Ενάγοντας τόκο προς 5,5% από την καταχώρηση της αγωγής πλέον έξοδα. Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση Ο Εναγόμενος παραδέχεται τα ακόλουθα, μέσα από τις δικογραφημένες θέσεις του: -Ο Εναγόμενος ήταν κάτοικος Λάρνακας, ήταν πελάτης του Ενάγοντα και γύρω στο Σεπτέμβριο 2010 στη Λάρνακα συμφωνήθηκε όπως πωληθούν στον Εναγόμενο ξύλα και παρασχεθούν διάφορες συμφωνηθείσες ξυλουργικές υπηρεσίες και εργασίες, σε 2 διαμερίσματα που υποδείχθηκαν από τον Εναγόμενο στον Ενάγοντα στην οδό XXXXX 8 στη Λάρνακα, επί πιστώσει. -Είχε συμφωνηθεί τμηματική πληρωμή για τις εκτελεσθείσες εργασίες και ότι η εξόφληση θα γινόταν με ολοκλήρωση όλων των εργασιών που ανέλαβε ο Ενάγοντας - Ο Εναγόμενος παρέλαβε επιστολή ημερομηνίας 30/5/2011 Άλλοι ισχυρισμοί Εκτός από το ότι παραδέχεται κάποιους ισχυρισμούς του Ενάγοντα, όπως αυτοί παρατίθενται πιο πάνω, ο Εναγόμενος αρνείται τους υπόλοιπους ισχυρισμούς και ισχυρίζεται τα ακόλουθα: - Απέστειλε απαντητική επιστολή ημερομηνίας 12/7/2011 μέσω των δικηγόρων του με την οποία αρνείται ότι οφείλει οιαδήποτε ποσά στον Ενάγοντα - Υπήρξε ουσιώδης παραβίαση της συμφωνίας των μερών και συγκεκριμένα: α) Χρησιμοποιήθηκαν άλλα υλικά από τα συμφωνηθέντα β) Διακόπηκε από τον Ενάγοντα κάθε επικοινωνία με τον Εναγόμενο από το Φεβρουάριο 2011 και για περίοδο 2 μηνών, συνεπεία του οποίου καθυστέρησε η τελική ολοκλήρωση κατασκευής των διαμερισμάτων για περίοδο 2 μηνών από τη συμφωνηθείσα ημερομηνία ολοκλήρωσης των ξυλουργικών εργασιών γ) Ο Ενάγοντας συνεργάστηκε με άλλο προμηθευτή από αυτόν που του είχε υποδείξει ο Εναγόμενος και είχε συμφωνήσει με τον Εναγόμενο ότι θα συνεργαζόταν. Συγκεκριμένα συμφωνήθηκε ρητά ότι τα προϊόντα και υλικά θα αγοράζονταν από τον προμηθευτή ξυλείας Λαμπριανού και όχι τον προμηθευτή ξυλείας Γρηγορίου, ενώ αργότερα ο Εναγόμενος έμαθε ότι ο Ενάγοντας συνεργάστηκε με τον Γρηγορίου[1] λόγω χαμηλότερου κόστους ή/και για οποιοδήποτε άλλο λόγο δ) Το ποσό που συμφωνήθηκε ως αμοιβή του Ενάγοντα αφορούσε την εκπλήρωση των υποχρεώσεών του και εκτέλεση των εργασιών ως συμφωνήθηκαν με τον Εναγόμενο, δηλαδή τη χρήση των συγκεκριμένων υλικών της ποιότητας που επέλεξε ο Εναγόμενος ή η σύζυγός του ε) Ο Ενάγοντας αρνείται να ολοκληρώσει τις εργασίες που του ανατέθηκαν και συγκεκριμένα την κατασκευή εξωτερικών θυρών στ) Είχε συμφωνηθεί μεταξύ των μερών ότι ο Εναγόμενος θα κατακρατήσει ποσό €4,000 μέχρι την ολοκλήρωση κατασκευής των εξωτερικών θυρών ζ) Οι τελικές διαστάσεις για τις ξυλουργικές εργασίες στην κουζίνα ήταν 9 μέτρα αντί 14, οπότε θα πρέπει να αφαιρεθεί χρέωση €1160 πλέον Φ.Π.Α. 15%, ήτοι €1,334, αναφορικά και με τις δύο κατοικίες. η) Η εκτέλεση των ξυλουργικών εργασιών από τον Ενάγοντα ήταν κακή και/ή πλημμελής, αφού παρουσιάστηκαν τα ακόλουθα προβλήματα και κακοτεχνίες: 1) Η μία μεσόπορτα είναι διαφορετική από τις άλλες και άλλη από αυτή που συμφωνήθηκε να τοποθετηθεί, με αποτέλεσμα να πρέπει να αφαιρεθεί ποσό €322 που χρεώθηκε 2) Ο Ενάγοντας δεν παρέδωσε τα κλειδιά για τις πόρτες που τοποθέτησε στα διαμερίσματα 3) Οι πόρτες των ερμαριών στράβωσαν λόγω της κακής ποιότητας των υλικών 4) Υπάρχουν προβλήματα στα συρτάρια και στις πόρτες 5) Ρωγμές στη ξυλεία 6)Ζημιές στους τοίχους όπου τοποθετήθηκαν εσωτερικές και εξωτερικές πόρτες - Προκλήθηκε ζημία στον Εναγόμενο ύψους €450 μηνιαίως, για διάρκεια τουλάχιστον 2 μηνών, ως απώλεια ενοικίου από την καθυστέρηση που προκάλεσε ο Ενάγοντας στην ολοκλήρωση των κατοικιών Περαιτέρω, ο Εναγόμενος ανταπαιτεί τα ακόλουθα ποσά ως ζημιές για παράβαση των όρων της συμφωνίας των μερών: 1) €900 ως απώλεια ενοικίων 2) €4000 ως αποτέλεσμα μη τοποθέτησης των εξωτερικών θυρών 3) €1334 (λόγω των μικρότερων διαστάσεων των ξυλουργικών εργασιών στην κουζίνα) 4) €322 (διαφορετική μεσόπορτα από τη συμφωνηθείσα) 5) €300 για κακοτεχνίες που επιδιορθώθηκαν από πελεκάνο Σημειώνω πάντως ότι με την Τελική του Αγόρευση, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Εναγόμενου, υποβάλλει ότι δεν αποδείχθηκαν τα πιο πάνω σημεία 2,3 και 5 της ανταπαίτησής του. Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση Με την Απάντησή του στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, ο Ενάγοντας: - Αρνείται τους περισσότερους ισχυρισμούς του Εναγομένου - Επαναλαμβάνει τα περί ευκολιών πληρωμής και τμηματικής καταβολής σε σχέση με την αμοιβή του, προσθέτοντας ότι ήταν ρητός όρος της μεταξύ των μερών συμφωνίας ότι η αποπληρωμή θα γινόταν με την ολοκλήρωση των ξυλουργικών εργασιών - Παραδέχεται ότι αποστάλθηκε απαντητική επιστολή από τους δικηγόρους του Εναγόμενου στις 12/7/
- -Προβαίνει σε διάφορους επιπρόσθετους ισχυρισμούς και συγκεκριμένα ότι: · χρησιμοποίησε τα υλικά που επιλέχθηκαν από τον Εναγόμενο, κατόπιν δειγματολογίου · ουδέποτε καθορίστηκε ο χρόνος αποπεράτωσης των εργασιών και σε κάθε περίπτωση ολοκληρώθηκαν εντός εύλογου χρόνου · Δεν συμφωνήθηκε συγκεκριμένος προμηθευτής αλλά μόνο η ποιότητα των υλικών · Εκτελέστηκαν οι εργασίες όπως συμφωνήθηκε με τον Εναγόμενο · Δεν περιλαμβανόταν στην συμφωνία κατασκευή εξωτερικών θυρών · Ο ίδιος ενημέρωσε τον Ενάγοντα για τις τελικές διαστάσεις των ξυλουργικών εργασιών στην κουζίνα και η αποδιδόμενη επιπλέον χρέωση για €1160 πλέον Φ.Π.Α. έχει αφαιρεθεί · Οι ξυλουργικές εργασίες έγιναν από εκείνον επιμελώς και όπως συμφωνήθηκαν, με τα υλικά που επέλεξε ο Εναγόμενος και εντός εύλογου χρόνο -Σε σχέση με τους ισχυρισμούς του Εναγομένου για κακοτεχνίες, τους οποίους και απορρίπτει, ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι οι μεσόπορτες που συμφωνήθηκαν να τοποθετηθούν είναι εργοστασιακές και πανομοιότυπες και ιδίων διαστάσεων και καμία περαιτέρω χρέωση δεν έγινε. Απάντηση στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση Ο Εναγόμενος καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, στην οποία αρκείται να αρνηθεί τους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση. Η Αγωγή και η Ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν. Β. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Γενικά Η διά ζώσης μαρτυρία που δόθηκε στο Δικαστήριο, έχει καταγραφεί στα πρακτικά και λαμβάνεται υπόψη μαζί με τα Τεκμήρια που επίσης κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Έχουν βεβαίως όλα ληφθεί υπόψη συνολικά, αλλά δεν επαναλαμβάνονται πλήρως, στην ολότητά τους (βλ. Liberty Mediterranean Cruises Mouss Ltd v. Haris Zacharia Engineering Co. Ltd και Άλλων
(2007)1 (Β) Α.Α.Δ. 916). Θα παρατεθούν πιο κάτω τα κυριότερα σημεία της μαρτυρίας που δόθηκε για κάθε πλευρά προς στοιχειοθέτηση των απαιτήσεων και υπερασπίσεών τους. Για έκαστο μέρος έδωσαν μαρτυρία 3 μάρτυρες και ειδικότερα οι δύο διάδικοι και ακόμα δύο μάρτυρες για έκαστο μέρος. Β
- Μαρτυρία πλευράς Ενάγοντα M.E.1 - Ενάγοντας, Π.Ευαγγέλου Ο Μ.Ε.1, Ενάγοντας Π.Ευαγγέλου υιοθέτησε το περιεχόμενο Γραπτής Δήλωσης, στην οποίαν αναφέρει τα ακόλουθα: -Είναι ξυλουργός από το
- -Το Σεπτέμβριο του 2010 έδωσε προσφορά στον Εναγόμενο για ξυλουργικές εργασίες για δύο διαμερίσματά που ήταν ακόμη υπό ανέγερση. - Ο Εναγόμενος έλαβε την προσφορά του Ενάγοντα -ημερομηνίας 1/9/2010 (Τεκμήριο 1) , την διάβασε και την αποδέχτηκε. Το συνολικό ποσό της προσφοράς ανερχόταν σε €15,220 με έκπτωση €720, δηλαδή τελικό ποσό €14,
- Συμφωνήθηκε προφορικά όπως προχωρήσει στις ακόλουθες εργασίες στα 2 διαμερίσματα: · 14 μέτρα στην κουζίνα και τοποθέτηση πορτών στην κουζίνα από γερμανική μελαμίνη με κασόνια από μελαμίνη μελαπάν · 14,5 μέτρα ερμάρια από μελαμίνη μελαπάν και πόρτες στρόμενες από μελαμίνη γερμανική · 11 Μεσόθυρες πλαστικές μελαμίνη με παραστατό, κλειδαριά και stopper · 2 εξώθυρες πυρασφαλειας μελαμίνη πλαστικές με κλειδαριά και stopper · 14 μέτρα κουζίνα μελαπάν · 14 μέτρα ερμάρια μελαμίνη μελαπάν με συρόμενες πόρτες - Εκτέλεσε επίσης επιπλέον εργασίες που δεν ήταν στην προσφορά και συγκεκριμένα: · 2 ερμάρια μπάνιου με γερμανική μελαμίνη 4 μέτρα συνολικά · 2 ερμάρια πλυσταριού · 4 εντοιχισμένους νιπτήρες - Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν υποδείχθηκαν στον Ενάγοντα από τον Εναγόμενο και το σύζυγό του. Ήταν της επιλογής του Εναγομένου, και προμηθευτής τους δεν συμφωνήθηκε. Ο Ενάγοντας αγόραζε τα υλικά από προμηθευτή με τον οποίο συνεργαζόταν ο οποίος μεταπωλούσε τα υλικά τα οποία αγόραζε από τον κ. Γρηγορίου. - Ο Εναγόμενος, επειδή βιαζόταν να τελειώσει το πάνω διαμέρισμα για να κατοικήσει σε αυτό, στην παρουσία του Ενάγοντα, επικοινώνησε με υπάλληλο του κ. Λαμπριανού και του ανάφερε ότι βιάζονταν και να τους φέρει σύντομα τα υλικά. - Πριν αρχίσουν οι εργασίες, ο Εναγόμενος επικοινώνησε με τον Ενάγοντα και του ανέφερε ότι υπήρχαν διαφορές στα μέτρα των κουζίνων που έγιναν 9 μέτρα και όχι 14, γιατί θα τοποθετούσε ο Εναγόμενος τοίχο γυψοσανίδας εντός των κουζίνων και αφαιρέθηκε από τη χρέωση. Όμως άλλαξε το υλικό της μίας κουζίνας (Γερμανική μελαμίνη που κόστιζε €200 το μέτρο αντί μελαμίνη μελαπάν που ήταν κυπριακή και κόστιζε €140) - Συμφωνήθηκε όπως πληρωθούν €3,000 προκαταβολή για να παραγγελθεί η ξυλεία και στη συνέχεια θα γινόταν τμηματική πληρωμή. - Δεν συμφωνήθηκε χρονοδιάγραμμα, αλλά ο Ενάγοντας έπρεπε να ξεκινήσει τις εργασίες του μετά την ολοκλήρωση των οικοδομικών εργασιών. - Στις 13/11/2010, ο Εναγόμενος πλήρωσε την προκαταβολή και ξεκίνησαν εργασίες (κατατέθηκαν σχετικό τιμολόγιο ημερομηνίας 13/11/2010 για ποσό €3,000 πλέον €450 Φ.Π.Α., σύνολο €3450 και σχετική απόδειξη ίδιας ημερομηνίας ως Τεκμήρια 2 και
- - Ο Ενάγοντας ολοκλήρωσε την εργασία που συμφωνήθηκε γύρω στον Φεβρουάριο του 2011 και ο Εναγόμενος έλεγξε το τι είχε γίνει στην παρουσία του, του άρεσε και του ανέφερε ότι ήθελε να προχωρήσει σε επιπλέον εργασίες πέραν των συμφωνηθείσων συγκεκριμένα του ζήτησε να προχωρήσει στην κατασκευή ακόμα δύο εξώθυρων που δεν ήταν στην αρχική συμφωνία. Τότε ο Ενάγοντας του επισήμανε ότι παραμένει απλήρωτο οφειλόμενο υπόλοιπο από τη συμφωνία τους την οποία ολοκλήρωσε, τον παρακάλεσε να εξοφλήσει και αν ήθελε να προχωρούσε ο Ενάγοντας για εκείνο σε επιπλέον εργασίες να τον πλήρωνε προκαταβολικά για να παράγγελλε την ξυλεία και τα υλικά και όταν ολοκλήρωνε να τον εξοφλούσε για τα επιπλέον. - Ποτέ όμως ο Εναγόμενος δεν πλήρωσε το οφειλόμενο υπόλοιπο και ποτέ δεν συμφωνήθηκε να κατακρατηθεί ποσό μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών. - Τον Μάϊο του 2011 ο Ενάγοντας κατέγραψε τις εργασίες που εκτέλεσε για κάθε διαμέρισμα, συμπεριλαμβάνοντας και τις επιπλέον εργασίες που έγιναν (κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 6 και 7 δύο σχετικά έντυπα). - Επειδή είχε συμφωνηθεί έκπτωση €720 και επειδή πληρώθηκε στον Ενάγοντα ποσό των €11,550 το υπόλοιπο που ζητείται με την αγωγή είναι €
- - Ο Ενάγοντας τηλεφώνησε επανειλημμένα στον Εναγόμενο για να εξοφλήσει την οφειλή του, αλλά ο Εναγόμενος έβρισκε δικαιολογίες για να την αποφύγει. - Όλες οι εργασίες έγιναν επιμελώς, στον καλύτερο βαθμό που ο Ενάγοντας μπορούσε, με τα υλικά που ο ίδιος επέλεξε και ελέγχονταν από τον Εναγόμενο. - Δεν υπήρχε διαφορά στις πόρτες όπως ισχυρίζεται ο Εναγόμενος, διότι ο τελευταίος επέλεξε τα υλικά από δειγματολόγιο που ο Ενάγοντας του προσκόμισε, τα οποία και ο Ενάγοντας χρησιμοποίησε. - Οι μεσόπορτες ήταν εργοστασιακές και όλες με το ίδιο υλικό και δεν υπάρχει περίπτωση να είχαν διαφορά. - Η αξία των επιπλέον εξώπορτων δεν ήταν €4000, κάτι το οποίο ο Ενάγοντας θεωρεί ότι στοιχειοθετείται από την αξία των εξώπορτων που έφτιαξε για τη συμφωνία. - Οι πόρτες των ερμαριών φτιάχτηκαν από το υλικό που ο Εναγόμενος διάλεξε, τις έλεγξε όταν τοποθετήθηκαν και δεν ανέφερε ο Εναγόμενος ότι ήταν στραβές ή είχαν κάποιο πρόβλημα. Πιθανότητα κατά τη χρήση τους να χύθηκε νερό ή να δημιουργήθηκε στράβωμα από σωλήνες του διαμερίσματος ή λόγω άλλης διαρροής. - Επειδή ο Εναγόμενος δεν πλήρωσε την οφειλή του, πλήρωσε τα υλικά ο Ενάγοντας για να μην εκτεθεί στον προμηθευτή. - Ο Ενάγοντας αποτάθηκε στους δικηγόρους του οι οποίοι απέστειλαν επιστολή στον Εναγόμενο και ο Εναγόμενος πάλιν αρνήθηκε να πληρώσει. - Περαιτέρω, εξήγησε ότι τα υλικά του Λαμπριανού που του υπέδειξε ο Εναγόμενος, τα είχε μόνο ο Γρηγορίου και ουσιαστικά τα μεταπωλούσε ο Λαμπριανού, άρα αγόραζε απευθείας από το Γρηγορίου για να επωφελείται του ότι γλίτωνε την προμήθεια. Ήταν πιο φθηνά μεν τα υλικά, αλλά ήταν τα ίδια. Ερωτώμενος που άφησε τα κλειδί για τις πόρτες και τα ερμάρια όταν ολοκλήρωσε τις εργασίες, ανέφερε ότι τα κλειδιά γενικά τα τοποθετεί στη μεσόπορτα και τα άλλα στον πάγκο με συρτάρια που τα βρίσκει ο πελάτης τους για να έχει το ένα επιπλέον κλειδί. - Ο Εναγόμενος ήταν πολύ ευχαριστημένος με την ολοκλήρωση των εργασιών, αλλά δεν πλήρωσε κι στη συνέχεια στάλθηκε επιστολή με επιδότη στον Εναγόμενο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε τα εξής: - Υπήρχαν διαφορές της προσφοράς με τη συμφωνία στο ότι λιγόστεψαν τα μέτρα στις κουζίνες (5 μέτρα σε κάθε κουζίνα) και λόγω της αλλαγής τοποθετήθηκε γερμανική «εγκελ» που κατασκευάζεται στην Κύπρο μόνο από τον Κύπρο Γρηγορίου και την οποία διάλεξε και τους υπέδειξε ο ίδιος ο Εναγόμενος. - Ο Εναγόμενος έφερε το δειγματολόγιο και τους υπέδειξε αυτό που ήθελε αναφέροντας τους ότι το φέρνει ο έμπορος Λαμπριανού. Ο έμπορος Λαμπριανού το αγόραζε από τον έμπορο Γρηγορίου και το αγόραζε ο Ενάγοντας μόνος του από τον Γρηγορίου. Επέμενε ότι η μελαμίνη είναι γερμανική και τοποθετείται το φύλλο στην Κύπρο. - Στην προσφορά Τεκμήριο 9 έγραψε ο ίδιος το ποσό €16,000 (συν Φ.Π.Α.) γιατί άλλαξαν μέτρα και υλικά και υπολόγισε ότι η προσφορά ανερχόταν σε αυτό το ποσό. - Το ποσό των €16,000 συν Φ.Π.Α. το ανέγραψε στην προσφορά πριν να ξεκινήσει την εργασία του και παραδέχθηκε ότι την ώρα που το έγραφε γνώριζε για τις πρόσθετες εργασίες. - Τα Τεκμήρια 6 και 7 τα συνέταξε λίγες ημέρες μετά το πέρας των εργασιών. Δεν τα έδωσε στον Εναγόμενο, γιατί όπως ανέφερε του τηλεφωνούσαν ανελλιπώς και ο τελευταίος τον κορόιδευε. - Ο Εναγόμενος, μετά τις εργασίες, ζήτησε δύο εξώθυρες και ζητούσε από τον Ενάγοντα να τις τελειώσει αλλά δεν ήταν μέσα στην προσφορά που του δόθηκε. - Ο Ενάγοντας του ζήτησε να πληρωθεί και ο Εναγόμενος του απάντησε ότι θα τον πληρώνει από ενοίκια που θα λάμβανε από το ένα διαμέρισμα και όταν ο Ενάγοντας του ανέφερε ότι θα αποταθεί σε δικηγόρο, ο Εναγόμενος του ανέφερε ότι «σε 5 χρόνια θα πιάσεις τα λεφτά σου». - Ο έμπορος Λαμπριανού προμηθευόταν υλικά από τον έμπορο Γρηγορίου. Όταν το έμαθε ο Ενάγοντας, τα προμηθευόταν και ο ίδιος από το Γρηγορίου. - Τα υλικά ο Εναγόμενος τα παρήγγειλε από τον Ενάγοντα. Δέχθηκε όμως ο Ενάγοντας ότι ο Εναγόμενος μίλησε με πλασιέ από τον έμπορο Λαμπριανού. Δεν ανέφερε στον Εναγόμενο ότι τα υλικά θα τα έπαιρνε από τον έμπορο Γρηγορίου. Ο Εναγόμενος διάλεξε βάσει δειγματολογίου. - Ο ίδιος θεώρησε ότι δεν ήταν ανάγκη να αναφέρει στον Ενάγοντα ότι ο μεσάζοντας Λαμπριανού χρέωνε περισσότερο. - Δεν θυμάται να του έγινε τηλεφώνημα από τον αδελφό του έμπορου Λαμπριανού για το τύπο ξύλου το οποίο θα τοποθετείτο στις εξώθυρες (ΙΡΟΚΟ). - Κατά τον Ενάγοντα η τιμή μιας δίφυλλης (δηλαδή διπλής) πόρτας Ιρόκο δεν ξεπερνά τα €1000 και με την τοποθέτηση από τον ίδιο θα στοίχιζε €
- - Ο Ενάγοντας αρνήθηκε ότι ο λόγος που κατέληξε στην προσφορά των €16000 πλέον ΦΠΑ ήταν γιατί ενημερώθηκε από τον Εναγόμενο ότι υπήρχε προσφορά από κάποιον Ασπρομάλλη η οποία συμπεριλάμβανε και τις εξώθυρες αλλά και τις πρόσθετες εργασίες που ανέφερε. - «Η δουλειά έκλεισε» (δηλαδή το τίμημα των υπηρεσιών συμφωνήθηκε) για ποσό €14,500 . Το ποσό των €16,000 τοποθετήθηκε στην προσφορά μεταγενέστερα, όταν έγιναν αλλαγές από τον Εναγόμενο και κοστολογήθηκαν τα υλικά που τοποθετήθηκαν. - Οι εργασίες ξεκίνησαν γύρω στον Δεκέμβριο και ο Ενάγοντας ανέφερε στον Εναγόμενο ότι θα χρειαζόταν γύρω στους δύο μήνες, αλλά ως ανέφερε αυτό εξαρτιόταν και από άλλους οι οποίοι έκαναν παράλληλες εργασίες. - Οι εργασίες τέλειωσαν τον Φεβρουάριο του
- Στην επισήμανση που του έγινε στη συνέχεια ότι από την επιστολή των δικηγόρων του, Τεκμήριο 5, συναγόταν ότι αυτός ισχυριζόταν ότι τέλειωσε τις εργασίες του τον Απρίλιο του 2011 και στο ότι ουσιαστικά υπήρχε αντίφαση, εξήγησε ότι δεν είχε σημασία για εκείνον πότε ολοκληρώθηκαν οι εργασίες και ότι για να υπάρχει χρονοδιάγραμμα για μια εργασία πρέπει να υπάρχει και ημερολόγιο υπογεγραμμένο από εργολάβους. - Ο λόγος που τον Μάϊο του 2011 στάλθηκε επιστολή μέσω δικηγόρου στον Εναγόμενο ήταν ότι έπρεπε να περάσει χρόνος αφού επικοινώνησε με εκείνον και δεν πληρωνόταν. - Συνάντησε τον Εναγόμενο εκεί όπου εργαζόταν και παρέλαβε επιταγές από εκείνο και η μία φορά ήταν τον Μάρτιο. - Ο Ενάγοντας δέχθηκε ότι ο Εναγόμενος τον επισκέφθηκε στην οικία του και ο ίδιος απουσίαζε, αλλά ισχυρίστηκε ότι ο σκοπός της επίσκεψης ήταν για να δει ο Εναγόμενος τη δουλειά όταν γινόταν η ανέγερση του σπιτιού. - Αρνήθηκε ότι τον πήρε τηλέφωνο η σύζυγος του στην παρουσία δύο συναδέλφων του Εναγόμενου τηλέφωνο και ότι μίλησε με τον Εναγόμενο ο οποίος τον παρακάλεσε να του συνεχίσει τις εργασίες. - Ανέφερε ότι γνωρίζει κάποιον Σώζο Σώζου και τον κατονόμασε ως αυτόν που κατάστρεψε το σπίτι του. - Δεν γνωρίζει αν ο XXXXX Σώζου ήλθε με τον Εναγόμενο σπίτι του για να τον αναζητήσουν. - Για να ολοκληρωθούν οι οικοδομικές εργασίες θα έπρεπε να ολοκληρωθούν πρώτα οι ξυλουργικές αφού τα κεραμικά τοποθετούνται στην κουζίνα μεταγενέστερα. - Σε σχέση με τις μεσόπορτες δέχθηκε ο Ενάγοντας ότι οι έξι αφορούσαν το πάνω διαμέρισμα, όπου θα διέμενε ο Εναγόμενος και οι πέντε το κάτω. - Όταν έδινε την προσφορά του την 1/9/10 γνώριζε ότι θα τοποθετείτο γυψοσανίδα, αλλά επειδή πάνω στη γυψοσανίδα θα ακουμπούσαν πάγκοι που θα ήταν πιο πολλά τα μέτρα και αν τους έβαζαν δεν θα άνοιγε η πόρτα ακυρώθηκαν τα μέτρα τα οποία δεν θα γίνονταν - Εξήγησε ότι σχέση δεν είχαν τα ορθά μέτρα αλλά η τιμή μονάδας και πολλές φορές γίνονται αλλαγές στη χρέωση ανάλογα με την τιμή της μονάδας. - Αρνήθηκε ότι υπήρχαν κακοτεχνίες αναφέροντας ενδεικτικά ότι ο Ενάγοντας θα έπρεπε να τους το είχε πει πριν να τελειώσουν οι εργασίες κι αρνήθηκε ότι υπήρχε διαφορετική μεσόπορτα στην κουζίνα του ενός διαμερίσματος, αναφέροντας ότι το πλαστικό υλικό δεν αλλάζει χρώμα και αποδίδοντας διαφορετικό χρώμα σε πιθανή έκθεση των στον ήλιο μπορεί να έγινε αν οι ελαιοχρωματιστές ξεκρέμασαν τις πόρτες και τις έβαλαν στη βεράντα. - Αρνήθηκε επίσης ότι το πλαίσιο της πόρτας είναι διαφορετικό, ότι δεν παρέδωσε τα κλειδιά, ότι οι πόρτες των ερμαριών «καμπύλωσαν» , ότι η ξυλεία είχε υποστεί ρωγμές, ισχυριζόμενος ότι δεν μπορεί να υπάρξει ρωγμή σε πλαστικό και γενικά αρνήθηκε τις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες. - Δεν εξέδιδε τιμολόγιο γιατί ως μικρή εταιρεία που ήταν εξέδιδε τιμολόγιο την ημέρα που θα πληρωνόταν. - Από έλεγχο που του έγινε από την υπηρεσία ΦΠΑ δήλωσε ότι έχει να παίρνει €5000 από τον Εναγόμενο. Μ.Ε.2 : XXXXX Τσιάπος O M.E.2 XXXXX Τσιάπος, γνωρίζει τον Ενάγοντα καθώς είναι επαρχιακός διευθυντής πωλήσεων σε ξυλουργική εταιρία. Το 2010 εργαζόταν ως διευθυντής πωλήσεων στην εταιρεία Λαμπριανού & Υιοί στη Λάρνακα. Ανάμεσα στα καθήκοντά του ήταν η δημιουργία πελατολογίου και η παρουσίαση των προϊόντων της εταιρείας με σκοπό να πωλούνται τα προϊόντα σε ξυλουργούς. Δεν γνωρίζει προσωπικά τον Εναγόμενο, αλλά είχε επικοινωνία μαζί του όταν σε κάποια δουλειά τον πήρε τηλέφωνο κάποιος που του είπε ο Ενάγοντας ότι είναι πελάτης του και του είπε να επισπεύσει την εργασία γιατί έπρεπε να μετακομίσει. Όπερ και εγένετο. Τα υλικά η εταιρεία Λαμπριανού τα προμηθευόταν από τον Κ. Γρηγορίου, ο οποίος τα εισήγαγε από τη Γερμανία. Δόθηκε δειγματολόγιο σε σχέση με την παρούσα υπόθεση και αποφασίστηκαν τα υλικά που εισάγει ο κ. Γρηγορίου. Το περιεχόμενο της παραγγελίας ήταν για άσπρη μελαμίνη γυαλιστή για την κουζίνα, δεν ήταν γραπτή και πρέπει να έγινε στα τέλη του
- Δεν περιλαμβάνονταν στην παραγγελία 2 πόρτες εξώθυρες που μπαίνουν έξω από την πολυκατοικία. Η εταιρεία Λαμπριανού πωλούσε τέτοιες πόρτες, ανάμεσα σε αυτές και πόρτες από ξύλο ΙΡΟΚΟ. Όμως η εταιρεία κατασκευάζει γενικά όλων των ειδών ξυλουργικές εργασίες δηλ. πόρτες κουζίνας, εξώπορτες, παράθυρα κ.α. Μία μονόφυλλη πόρτα ΙΡΟΚΟ αξίζει 650 -700 ΕΥΡΩ και μία δίφυλλη πόρτα από 1200-1300, όπως χρεώνεται σε ξυλουργούς. Κατά την άποψή του, μία χρέωση €4,000 για τις 2 δίφυλλες εξώθυρες ΙΡΟΚΟ είναι ικανοποιητική. Στην εταιρεία Λαμπριανού εργαζόταν και κάποιος Χρίστος που είχε πρόβλημα με την ομιλία του. Μία ικανοποιητική τιμή για 2 μονόφυλλες εξώθυρες θα ήταν 900-1100 ΕΥΡΩ έκαστη. Μ.Ε.3 Κ.Γρηγορίου Τα κυριότερα σημεία της μαρτυρίας του Μ.Ε. 3 ήταν τα ακόλουθα: -Είναι επιπλοποιός, με δική του επιχείρηση που κατασκευάζει πόρτες. -Εισάγει υλικά από τη Γερμανία. - Ο Ενάγοντας προμηθεύτηκε από εκείνον υλικά μεταξύ Σεπτεμβρίου 2010 και
- -Οι ξυλουργοί του δίνουν παραγγελίες, αυτός κατασκευάζει και εκείνοι τοποθετούν. -Τη γερμανική μελαμίνη την αγοράζει ο Λαμπριανού από εκείνον, για να καλύψει κενά της δικής του επιχείρησης. -Η μελαμίνη δεν μπορεί να είναι γυαλιστή. Β.
- Mαρτυρία Εναγομένου Μ.Υ.
- Εναγόμενος- XXXXX Γεωργίου Ο Εναγόμενος υιοθέτησε το περιεχόμενο Γραπτής Δήλωσης, στην οποίαν αναφέρονται κυρίως τα ακόλουθα: - Γύρω στην 1/9/10 ο Ενάγοντας του παρέδωσε προσφορά σε σχέση με ξυλουργικές εργασίες σε δύο διαμερίσματα, η οποία όμως δεν αντικατοπτρίζει το περιεχόμενο της τελικής του συμφωνίας, αφού είχε λανθασμένα μέτρα και υλικά και δεν περιλάμβανε όλες τις εργασίες. - Όταν υποδείχθηκαν τα λάθη της προσφοράς στον Ενάγοντα αυτός παραδέχθηκε το λάθος του και συμφωνήθηκαν ορθά μέτρα, υλικά αλλά και εργασίες που δεν περιλαμβάνονταν στην προσφορά. - Η τελική συμφωνία των μερών έγινε προφορικά και το συνολικό ποσό ανερχόταν σε €16000 πλέον ΦΠΑ. Το ποσό της τελικής προφορικής συμφωνίας αναγράφηκε επί της προσφοράς χειρόγραφα από τον Ενάγοντα (Τεκμήριο 9). - Σε άλλες προσφορές που είχε λάβει (Τεκμήρια 10-12) περιέχονταν τα ορθά μέτρα και οι απαιτούμενες εργασίες. - Οι διαφορές μεταξύ της προφορικής συμφωνίας και της προσφοράς (Τεκμήριο 9) ήταν:
- 9 μέτρα στην κουζίνα και όχι
- Πλαστική μελαμίνη αντί γερμανική (μέσης ποιότητας και φθηνότερη).
- Δύο ερμάρια μπάνιου, δύο ερμάρια πλυσταριού, 4 εντοιχισμένοι νιπτήρες και δύο εξώθυρες. - Ηταν ρητός όρος της συμφωνίας των μερών ότι οι πληρωμές θα γίνονταν τμηματικά, με την πρόοδο των εργασιών και ότι οι τελευταίες €4000 θα καταβάλλονταν με την τοποθέτηση των δύο εξώθυρων. - Στον Ενάγοντα καταβλήθηκαν €3450 ως προκαταβολή για τις εργασίες στις 13/11/10, €4600 στις 22/10/10, €2000 στις 28/1/11 και €1500 στις 23/3/
- - Ο Ενάγοντας δεν τήρησε το χρονοδιάγραμμα ενός μηνός που συμφωνήθηκε για την διεκπεραίωση των εργασιών αφού η προφορική συμφωνία έγινε στις αρχές Νοεμβρίου 2010 και ο Ενάγοντας πληρώθηκε το τέλος Μαρτίου 2011 για τις εργασίες που έκανε μέχρι τότε. - Τα μέτρα των κουζίνων ήταν 9 και όχι 14, με τη διαφορά ότι στο ένα διαμέρισμα από τα δύο υπήρχε πρόνοια για τοποθέτηση γυψοσανίδων. - Οι 11 μεσόπορτες που ανέλαβε να τοποθετήσει ο Ενάγοντας αντιστοιχούσαν 4 στα υπνοδωμάτια, 4 στις τουαλέτες, 2 στα πλυσταριά, και ένα στην κουζίνα του ενός διαμερίσματος που θα τοποθετείτο γυψοσανίδα. - Σε κάποιο διάστημα ο Ενάγοντας έπαυσε τις εργασίες του. Σε επικοινωνία των μερών, ανέφερε στον Εναγόμενο ότι ανέλαβε μια μεγάλη δουλειά σε ένα ανακαινιζόμενο ξενοδοχείο, όπου έπρεπε να δουλέψει άμεσα. - Τον Φεβρουάριο προς Μάρτιο του 2011 επειδή ο Ενάγοντας δεν απαντούσε τα τηλέφωνα στον Εναγόμενο ο Εναγόμενος μαζί με τον XXXXX Σώζου και τον XXXXX Βραχίμη (Μ.Υ.2 και 3) επισκέφθηκαν το σπίτι του Ενάγοντα στην Ορμήδεια για να μιλήσουν μαζί του. Ο XXXXX Σώζου ήταν το πρόσωπο που σύστησε στον Εναγόμενο τον Ενάγοντα. Στο σπίτι του Ενάγοντα, τους άνοιξε η σύζυγος του η οποία στην παρουσία όλων πήρε τηλέφωνο τον Ενάγοντα και έδωσε το τηλέφωνο στον Εναγόμενο για να του μιλήσει. Ο Εναγόμενος ρώτησε τον Ενάγοντα γιατί δεν απαντούσε στα τηλέφωνα και γιατί σταμάτησε τις εργασίες του. Ο Ενάγοντας ανέφερε στον Εναγόμενο ότι θα ερχόταν την επόμενη μέρα για να συνεχίσει, κάτι που όντως έγινε και μετά ο Ενάγοντας εξαφανίστηκε και πάλι. - Kατά την άποψη του Εναγόμενου ο Ενάγοντας όταν αντιλήφθηκε ότι η προσφορά που του είχε δώσει δεν ήταν συμφέρουσα για εκείνο προσπάθησε να ξεφύγει από τις υποχρεώσεις του ισχυριζόμενος ότι οι εξώθυρες δεν ήταν μέρος της συμφωνίας τους. Από τις άλλες δύο προσφορές που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 11 και 12 φαίνεται ότι η αξία των εξώθυρων ήταν περί τις €
- - Η συμφωνία του εναγομένου με τον Ενάγοντα συνάφθηκε για το ποσό των €16,000 πλέον ΦΠΑ γιατί ακριβώς θα περιλαμβάνονταν σε αυτή και οι εξώθυρες και γιατί αντίστοιχη προσφορά από τον Λάμπρο Ασπρομάλλη ανερχόταν στις €17000, κάτι για το οποίο δεν τον ενημέρωσε ο Εναγόμενος. - Ο Εναγόμενος ζημιώθηκε επιπρόσθετα για να επιδιορθώσει κακοτεχνίες του Ενάγοντα. - Ο Εναγόμενος αναφέρθηκε στην αλληλογραφία των μερών. Περαιτέρω, πέραν της Γραπτής του Δήλωσης, ανέφερε στην κυρίως εξέτασή του τα εξής: - Όταν έπαιρνε προσφορές από ξυλουργούς, ζητούσε προσφορά για γερμανική μελαμίνη. Ο XXXXX Ασπρομάλλης, του έδειξε ένα άλλο υλικό που ονομαζόταν πλαστική μελαμίνη και που ήταν πιο φθηνό από τη γερμανική μελαμίνη και του ανέφερε δύο εμπόρους από τους οποίους μπορούσε να το αγοράσει, τους Γρηγορίου και Λαμπριανού. Συμφώνησαν (εννοούσε με τον Ενάγοντα) να βάλουν αυτό το υλικό, όχι μόνο γιατί ήταν πιο φθηνό από τη γερμανική μελαμίνη, αλλά και γιατί ήταν πιο κοντά σε αυτό που είχε το σπίτι και συμφώνησαν να αλλάξουν αυτό που είχε η προσφορά και να μπει και στα δύο διαμερίσματα το ίδιο υλικό που ήταν πιο φθηνό από τη γερμανική μελαμίνη και πιο ακριβό από την κυπριακή. Υπήρχαν 2 ποιότητες. Ο Γρηγορίου το κολλούσε στην Κύπρο στο εργαστήριό του, ενώ ο Λαμπριανού το έφερνε τοποθετημένο («κολλημένο») πάνω στο πλακάζ από τη χώρα που το έφερνε, χωρίς να ξέρει τη χώρα προέλευσης. Το μόνο που γνώριζε ο Εναγόμενος ήταν ότι ο Γρηγορίου το κολλούσε στο εργοστάσιό του, ενώ αυτό του Λαμπριανού ερχόταν πάνω στο πλακάζ κολλημένο. Στον εκθεσιακό χώρο του Γρηγορίου όπου είδε τη δουλειά του ο Εναγόμενος πρόσεξε ότι οι κατασκευές είχαν πρόβλημα στο «τελείωμά» τους, δεν ήταν καλά κολλημένα τα υλικά και είχαν φουσκάλες. Επειδή «δεν ήταν καλές» οι δουλειές του Γρηγορίου, όπως τον είχε πληροφορήσει και ο ίδιος ο Ενάγοντας, που ο πατέρας του δούλευε εκεί, είχαν συμφωνήσει ότι δεν θα αγόραζαν από τον έμπορο Γρηγορίου τα προϊόντα. - Η γερμανική μελαμίνη κατασκευάζεται και σε άλλα εργοστάσια. - Σε σχέση με τα μέτρα των κουζίνων, ο Εναγόμενος ανέφερε ότι εξ' αρχής υπήρχε παραγγελία για 11 πόρτες. - Τα μέτρα δεν τα είχε βγάλει ο ίδιος, αλλά οι ξυλουργοί στις προσφορές. Μέτρησε την κουζίνα με τον Ενάγοντα, έλεγαν ο Εναγόμενος και η σύζυγός του τι ήθελαν και ο Ενάγοντας σημείωνε τις προσφορές του. - Από την αρχή ο Ενάγοντας γνώριζε για την τοποθέτηση γυψοσανίδας , αφού στην προσφορά του, υπολόγισε 11 μεσόπορτες για τα διαμερίσματα (6 ήταν για το πάνω διαμέρισμα και 5 για το κάτω). Η μία επιπλέον πόρτα ήταν για τη γυψοσανίδα. Υπήρχε και σωλήνα για να φεύγει το νερό του ενυδρείου και φαινόταν ότι θα έμπαινε γυψοσανίδα. - Η συμφωνία ήταν να τελειώσουν οι εργασίες εντός 1 μηνός από τότε που ολοκληρώθηκαν οι εργασίες σε σχέση με αλουμίνια - Η πρώτη επιταγή που έλαβε ο Εναγόμενος ήταν για να παραγγείλει κάποια υλικά και θα έκανε κάποιες προκαταρκτικές ενέργειες και η συμφωνία ήταν ένα μήνα μετά που θα τέλειωναν οι εργασίες για τα αλουμίνια να τέλειωνε και ο Ενάγοντας τις εργασίες του. - Ο υπάλληλος του Λαμπριανού τον οποίο έδωσε να μιλήσει ο Ενάγοντας μαζί του στο τηλέφωνο ήταν ο αδελφός του και τραύλιζε - Ανέφερε περαιτέρω για τις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες ότι , η τελευταία πόρτα που μπήκε στο διαμέρισμα είχε διαφορετικό πλαίσιο από τις υπόλοιπες. Δεν του άφησε κλειδιά ο Εναγόμενος. Οι πόρτες των ερμαριών στο διαμέρισμα που μένει πήραν κλιση προς τα έξω και όταν μίλησε με άλλο ξυλουργό που ήρθε για εργασίες στο σπίτι του, του εξήγησε ότι ήταν λόγω της κακής ποιότητας των υλικών. - Υπάρχουν προβλήματα στα συρτάρια και στις πόρτες. Κάποια πόρτα που είχε πρόβλημα έχει εξογκώματα, τον διαβεβαίωσε ο Ενάγοντας ότι θα την επιδιορθώσει αλλά δεν το έκανε. - Δεν υπάρχει κάποια σωλήνα στα ερμάρια - Ο Εναγόμενος κατέθεσε επίσης 3 έγχρωμες φωτογραφίες ως Τεκμήριο 19 (ανταποκρίνονται στις μαυρόασπρες εκτυπώσεις του Τεκμηρίου 17). Λήφθηκαν όταν διεξάγονταν οι εργασίες -σύμφωνα με τα όσα ανέφερε σε σχέση με το Τεκμήριο 17 προηγουμένως. Ως εξήγησε, η πρώτη φωτογραφία δείχνει ότι η πόρτα στο πλυσταριό ήταν ατέλειωτη. Η δεύτερη φωτογραφία δείχνει μία αιωρούμενη πόρτα και η τρίτη δείχνει υλικά να ξεκολλούν από τις πόρτες κάτι που κατά τον Ενάγοντα δείχνει το πρόβλημα των υλικών του Γρηγορίου Αντεξεταζόμενος, ανέφερε τα ακόλουθα: - Κατάγεται από τη Λάρνακα και εργάζεται ως αποθηκάριος, έχει δε λάβει πτυχίο σε αντικείμενο σχετικό με πληροφορική - Δεν είναι ειδικός σε ξυλουργικές εργασίες - Τα 2 διαμερίσματα είναι εγγεγραμμένα σήμερα στη σύζυγό του και το 2010 ήταν εγγεγραμμένα στη μητέρα του - Η ανέγερση των διαμερισμάτων ξεκίνησε το
- - Είναι γενική αρχή να προηγείται ο υδραυλικός, μετά ο ξυλουργός και μετά ο ηλεκτρολόγος. - Υπήρχε αρχιτέκτονας που επέβλεπε τις εργασίες στα διαμερίσματα - Τον Ενάγοντα του τον σύστησε κάποιος συνάδελφός του στη δουλειά - Ο Ενάγοντας έκανε μετρήσεις στο σπίτι του Εναγόμενου, μία εβδομάδα πριν να δώσει προσφορά (εννοείται η αρχική προσφορά) - Ο Ενάγοντας έγραψε €16,000 στην προσφορά (Τεκμήριο 9), περίπου όταν του δόθηκε η πρώτη επιταγή που θα αγόραζε τα υλικά - Επανέλαβε ο Εναγόμενος ότι συγκεκριμένα σημεία από την προσφορά δεν συμπεριλήφθηκαν και συγκεκριμένα σε όσα ανάφερε προηγουμένως στη Γραπτή του Δήλωση. - Παρέπεμψε στις άλλες προσφορές που του δόθηκαν για τις εξώθυρες για να υποστηρίξει τον ισχυρισμό του ότι είχαν συμφωνηθεί και εξώθυρες με τον Ενάγοντα - Δεν θυμάται πόσα του στοιχισε η τοποθέτηση αλουμινίου - Πήγε στο σπίτι του Ενάγοντα το Φεβρουάριο του 2011, όταν εκείνος εξαφανίστηκε και τον έπαιρνε ο Εναγόμενος τηλέφωνο και δεν ερχόταν στο σπίτι, μαζί με το XXXXX Σώζου και το XXXXX Βραχίμη. Ο XXXXX ήταν που του σύστησε τον Ενάγοντα και ήξερε εκείνος που ήταν το σπίτι του Ενάγοντα. Είχαν πάει μάλιστα μαζί ένα απόγευμα αφού σχόλασαν και τους άνοιξε η γυναίκα του Ενάγοντα. Τηλεφώνησε στον Ενάγοντα η σύζυγός του και εκείνος είπε ότι θα ερχόταν. - Δεν μπορούσε ο Εναγόμενος να ξεχωρίσει από που έπαιρνε ο Ενάγοντας τα υλικά. Όταν ήρθε ο ξυλουργός Ασπρομάλλης (αυτός που αναφέρθηκε σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του Μ.Υ.1- Εναγόμενου ότι του έδωσε άλλη προσφορά) στο διαμέρισμα, τότε κατάλαβε ο Ενάγοντας ότι τα υλικά ήταν από το Γρηγορίου και όχι τον Λαμπριανού. - Μετακόμισε ο Εναγόμενος στο ένα από τα διαμερίσματα το Μάρτιο
- Παρέμεναν κάποιες μικροεργασίες για να γίνουν («κουτσοδούλεια» όπως τα χαρακτήρισε) αλλά μπορούσε να το κατοικήσει. - Μετά από τον Ενάγοντα ακολούθησε και άλλος επαγγελματίας που του τοποθέτησε τις εξώθυρες ΙΡΟΚΟ, ως επίσης και ο ελαιοχρωματιστής, ο ηλεκτρολόγος και ο υδραυλικός. Μ. Υ. 2 και Μ.Υ.3 Μ.Υ. 2 XXXXX Σώζου Ο Μ.Υ. 2 XXXXX Σώζου, γνωρίζει τον Ενάγοντα. Του είχε πωλήσει ένα προϊόν σε σχέση με θέρμανση και του το εγκατέστησε στο σπίτι του. Αυτός έφερε σε επαφή τον Ενάγοντα και τον Εναγόμενο. Κατά το Φεβρουάριο του 2011 ο Εναγόμενος του παραπονέθηκε ότι ο Ενάγοντας δεν ανταποκρινόταν στα τηλεφωνήματά του και δοκίμασε και ο ίδιος πολλές φορές να του τηλεφωνήσει. Μετέβηκε τότε ένα απόγευμα καθώς σχολνούσε από τη δουλειά, μαζί με το Μ.Υ.1 - Εναγόμενο και ένα άλλο πρόσωπο, το XXXXX Βραχίμη (Μ.Υ.3) στο σπίτι του Ενάγοντα. Χτύπησαν την πόρτα, ο Ενάγοντας απουσίαζε από το σπίτι του και ζήτησαν από τη σύζυγό του να επικοινωνήσει με τον Ενάγοντα. Μίλησε αρχικά ο ίδιος με τον Ενάγοντα στο τηλέφωνο και τον ρώτησε γιατί δεν ανταποκρινόταν και ο Ενάγοντας του απάντησε ότι είχε δουλειές και δεν ήταν ξεκάθαρος και τότε του έδωσε τον Εναγόμενο και μίλησαν οι δύο τους. Δούλευαν μαζί με τον Εναγόμενο, είναι αρκετά φίλοι και του έκανε εργασίες στο σπίτι του. Τον Ενάγοντα τον γνωρίζει από συνεργασία που είχαν όταν του έβαλε τζάκι στο σπίτι του και είχε δει την εργασία του και ήταν ωραία και τακτοποιημένη. Αναφέρθηκε και σε διάφορα άλλα σε σχέση με τον Ενάγοντα, ότι του χρωστούσε κάποιο ποσό, ότι του κράτησε για κάποιο καιρό ένα εργαλείο, καθώς και για κάποιες διαφορές τους με εκείνον, λέγοντας ότι στο χωριό του είναι γνωστός ψεύτης. Μ.Υ.3 XXXXX Βραχίμη Ο Μ.Υ.3 είναι συνάδελφος με τον Εναγόμενο. Το Φεβρουάριο-Μάρτιο του 2011, ήταν στη δουλειά, ο Εναγόμενος παραπονιόταν ότι ο ξυλουργός (εννοούσε τον Ενάγοντα) δεν του απαντούσε και μετέβηκαν στην οικία του μαζί με τον Εναγόμενο και το Μ.Υ.2 να τον αναζητήσουν. Τηλεφώνησε η σύζυγος του Ενάγοντα στον τελευταίο, τον έδωσε στη συνέχεια να μιλήσει στο τηλέφωνο με τον Μ.Υ.2 και ο Μ.Υ.2 τον έδωσε με τη σειρά του στον Εναγόμενο. Ο Μ.Υ.3 είναι συνάδελφος με τον Εναγόμενο, δουλεύουν στον ίδιο χώρο και αμφιβάλλει αν ο Εναγόμενος πήγε σπίτι του Ενάγοντα για να δει τη δουλειά του. Η επίσκεψη έλαβε χώρα τέλος Φεβρουαρίου με Μάρτιο. Τεκμήρια 8 και 18 Πολύ σημαντική για την κρίση της αξιοπιστίας των διαδίκων και της εγκυρότητας των προβαλλόμενων θέσεών τους θεωρώ ότι είναι η ανταλλαγή αλληλογραφίας μεταξύ τους (Τεκμήρια 8 και 18). Πρόκειται για αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο, την οποίαν τα ίδια τα μέρη θέλησαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου και παραπέμπουν σε αυτήν σχετικά στη δικογραφία τους και η οποία και δείχνει τις τότε θέσεις και προθέσεις των μερών. Ο Ενάγοντας πρώτα απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 30/5/11 στον Εναγόμενο, στην οποίαν και του ανέφερε ότι υπήρξε συμφωνία μεταξύ των μερών γύρω στις 1/9/2010 (χωρίς αναφορά σε συμφωνηθέν ποσό), ότι η πληρωμή θα ήταν τμηματική, ανάλογα με τις εργασίες που θα ολοκληρώνονταν επί των διαμερισμάτων, ότι η συνολική αξία των εργασιών που αντιπροσώπευε η συμφωνηθείσα αμοιβή ήταν €17,244, ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή είχαν καταβληθεί €11,550 μόνο και ότι το υπόλοιπο ποσό παρέμενε ανεξόφλητο. Αναφερόταν επίσης ότι ο Εναγόμενος παρέλειπε να εξοφλήσει τον Ενάγοντα παρά τις οχλήσεις του πρώτου, παρά το ότι οι συμφωνίες είχαν ολοκληρωθεί «εδώ και ένα περίπου μήνα» και ότι ο Ενάγοντας απαιτούσε από τον Εναγόμενο ποσό €5,694 πλέον νόμιμο τόκο μέχρι πλήρους εξόφλησης, απαίτηση με την οποία εάν δεν συμμορφωνόταν ο Εναγόμενος, θα προχωρούσε ο Ενάγοντας σε λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον του. Οι δικηγόροι του Εναγόμενου απάντησαν με επιστολή τους Τεκμήριο 18 στον Ενάγοντα. Ανέφεραν και αυτοί ότι η συμφωνία έγινε γύρω στις 1/9/2010 και ότι ο Ενάγοντας εξέδωσε τελική προσφορά για τον Εναγόμενο για το ποσό των €16,000 πλέον Φ.Π.Α., την οποία ο πελάτης τους αποδέχθηκε. Συμφώνησαν με τον ισχυρισμό για το τμηματικό των πληρωμών. Ισχυρίστηκαν ότι υπήρξε σωρεία παραβιάσεων της συμφωνίας. Συγκεκριμένα αναφέρεται στην επιστολή ότι γύρω στο Φεβρουάριο του 2011, ο Ενάγοντας διέκοψε κάθε επικοινωνία με τον Εναγόμενο και σταμάτησε οποιαδήποτε εργασία, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει η διαδικασία περίπου 2 με 3 μήνες και κατ' επέκταση η τελική κατασκευή των διαμερισμάτων και ότι χρησιμοποιήθηκαν άλλα υλικά από άλλο προμηθευτή από αυτόν που ρητά είχε συμφωνηθεί, γεγονός που ο Ενάγοντας απέκρυψε από τον Εναγόμενο. Αναφέρεται επίσης ότι δεν έχει προβεί ο Ενάγοντας στην ολοκλήρωση των ξυλουργικών εργασιών οι οποίες συμφωνήθηκαν, αφού δεν κατασκεύασε τις εξωτερικές πόρτες που θα έπρεπε να είχαν τοποθετηθεί προ πολλού και ο Εναγόμενος αναγκαζόταν να συνεργαστεί με άλλα πρόσωπα προς ολοκλήρωση των εργασιών, επωμιζόμενος πολύ μεγαλύτερο κόστος από αυτό που συμφωνήθηκε με τον Ενάγοντα. Ήταν δε η θέση του Εναγομένου, λαμβανομένης υπόψη της παραβίασης της συμφωνίας από τον Ενάγοντα και της παράλειψης ολοκλήρωσης των εργασιών, ότι ο Εναγόμενος δεν όφειλε κανένα ποσό στον Ενάγοντα, ο οποίος είχε υποστεί ζημίες από την παραβίαση, τις οποίες, εάν ο Ενάγοντας ενέμενε στις αξιώσεις του, ο Εναγόμενος θα διεκδικούσε δικαστικώς. Γ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Γενικές Αρχές Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014, σελ. 135: « Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διρευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν. Ηροδότου
(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεών της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/09, ημ. 4.5.12).» Στην υπόθεση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης
(2011)1Α Α.Α.Δ. 462, αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (ismoreprobablethannot). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. (Βλέπε μεταξύ άλλων Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)» Στην υπόθεση Αθηνής Σωτήρης ν. Δημοκρατίας,
(2008)2 Α.Α.Δ. 256, τονίστηκε ότι: « Ο δικάζων, επομένως, δικαστής βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να παρακολουθεί τη ζωντανή διαδικασία και να κρίνει από το σύνολο της συμπεριφοράς του μάρτυρα την έμφυτη κλίση του προς την φιλαλήθεια ή το ψεύδος. Όταν βεβαίως αναφερόμαστε σε συμπεριφορά του μάρτυρος δεν εννοούμε το ύφος με το οποίο εξωτερικεύει τη μαρτυρία του, γιατί μπορεί π.χ. να έχει υποκριτικές ικανότητες ή αντίθετα κάποια εγγενή αδυναμία στην εκφορά του λόγου. Εννοούμε, κατά κύριο λόγο, το περιεχόμενο της μαρτυρίας το οποίο ελέγχεται με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Ασφαλώς στην αξιολόγηση όλων των πιο πάνω κυρίαρχο ρόλο έχει ο δικαστής που χρησιμοποιεί εκτός από τις νομικές του γνώσεις και την εμπειρία και κοινή λογική. Με αυτά τα κριτήρια, και στη βάση του συνόλου της συμπεριφοράς του μάρτυρα, κρίνει για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.». Η συνάδελφος Σ. Βασιλείου-Λουκίδου, Ε.Δ., στην Αγωγή Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, Μαρίνος Κυναιγήρου ν. Μιράντα Σιδερά, Αρ. Αγωγής: 525/2007, 29/3/2013 ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με την αξιολόγηση μαρτυρίας, τα οποία και υιοθετώ: «Θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι η παρούσα υπόθεση ως πολιτική κρίνεται επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 ΑΑΔ 263 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207). Λέχθηκε, επίσης, ότι η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454).» Σε σχέση με την παράλειψη αντεξέτασης κάποιου μάρτυρα επί ουσιώδους μέρους της μαρτυρίας του, στην Philippou General Bonded Warehouse Ltd ν. Κώστα Νικολαΐδη,
(2006)1 Α.Α.Δ. 1057 αναφέρθηκε ότι: «Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ., μεταξύ άλλων, A.C.T. Textiles v. Zodhiatis
(1986)1 C.L.R. 89 και Adidas v. JonitexoLtd
(1987)1 C.L.R. 383), εκεί που ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του παρέχει στο δικαστήριο διακριτική ευχέρεια να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάστηκε.» Είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τους μάρτυρες στο εδώλιο και να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους από τις αντιδράσεις τους, την αμεσότητα ή μη των απαντήσεών τους και τη συνοχή του περιεχομένου της. Αξιολόγησα βεβαίως συνολικά τη μαρτυρία και πάντα σε σχέση με τα έγγραφα που κατέθεσαν οι μάρτυρες. Οι Μ.Ε. 2 και M.E. 3, μου έκαναν καλή εντύπωση. Παρατηρώ βεβαίως ότι το εύρος της μαρτυρίας τους ήταν περιορισμένο και ως θα διαφανεί πιο κάτω, δεν επρόκειτο για μαρτυρία καθοριστική για τα επίδικα θέματα. Αν και βρίσκω ότι υπήρχε κάποια μικροαντίθεση σε σχέση με το υλικό μελαμίνη, δεν θεωρώ ότι έχει σημασία για την υπόθεση. Δεν έχω κανένα λόγο να αμφισβητήσω τα όσα ανέφεραν. Οι σημαντικότεροι μάρτυρες για τον Ενάγοντα και τον Εναγόμενο ήταν οι ίδιοι. Κανένας από τους δύο δεν μου έκανε ιδιαίτερα καλή εντύπωση. Όσον αφορά τον Ενάγοντα, του οποίου μόνο μέρος της μαρτυρίας θα αποδεχθώ, ως θα αναλυθεί σε άλλο σημείο της απόφασης, το οποίο ακολουθεί, υπήρξαν σοβαρές αντιφάσεις, ασάφειες αλλά κι ελλείψεις στη μαρτυρία του, αλλά και άλλα μέρη της μαρτυρίας του που δεν αντέχουν στη βάσανο της λογικής, ως καταγράφονται αμέσως πιο κάτω: - Υπήρξαν ασάφειες και αντιφάσεις ως προς το συμφωνηθέν τίμημα στη συμφωνία. Ισχυρίστηκε ο Ενάγοντας, ότι ολοκλήρωσε τις εργασίες του προς τον Εναγόμενο. Κατέθεσε τα Τεκμήρια 6 και 7 στα οποία υπολογίζει τις εργασίες τις οποίες είχε κάνει στο διαμέρισμα του Ενάγοντα αξίας €7,855, πλέον 15% Φ.Π.Α. €1178 (Τεκμήριο 6) και ως €7,140 πλέον €1071 (Τεκμήριο 7), δηλαδή σύνολο €17,244 (€14,995 + €2249), και από τις οποίες συνάγεται ότι το ποσό που του οφείλεται -με δεδομένο ότι Εναγόμενος του κατέβαλε ποσό €11,550 (€3,450+€4,600+€2,000+€1,500), το οποίο και δεν αμφισβητείται- είναι το ποσό το οποίο ζητεί στην Έκθεση Απαίτησης, δηλαδή €5,
- Από την άλλη όμως δέχτηκε κατά την ακρόαση της υπόθεσης ότι το τίμημα της συμφωνίας με όλες τις επιπλέον εργασίες ήταν τελικά 16,000 + Φ.Π.Α. (δηλαδή συνολικό ποσό -με συντελεστή Φ.Π.Α. 15% που ίσχυε τότε, €18,400), ποσό που ο ίδιος έγραψε χειρόγραφα στην προσφορά Τεκμήριο
- Επιπλέον, ενώ όταν απευθύνθηκε μέσω επιστολής των δικηγόρων του στον Εναγόμενο, διεκδικούσε συγκεκριμένο ποσό €5694, ποσό που διεκδικεί και δικογραφικώς, στο Δικαστήριο διεκδίκησε ποσό €4,974 αναφερόμενος σε έκπτωση (η οποία έκπτωση δεν φαίνεται από πουθενά να είχε συμφωνηθεί μαζί με το ότι το τίμημα των εργασιών και των προϊόντων συμφωνήθηκε στις €16,000 πλέον Φ.Π.Α.). Η εν λόγω έκπτωση που δεν διεκδικήθηκε όταν ο Ενάγοντας απευθυνόταν στον Εναγόμενο ζητώντας του εξόφληση για τις εργασίες του, ακόμη και αν αποτελεί μείωση της απαίτησής του, δεν παύει να αποτελεί αντίφαση που κλονίζει την αξιοπιστία του. Βρίσκω δε ότι η εν λόγω αναφορά σε έκπτωση, είναι όψιμη και σχετίζεται με τα όσα ο Ενάγοντας ισχυρίστηκε ότι ανέφερε στην υπηρεσία Φ.Π.Α. ότι έχει να λαμβάνει από τον Εναγόμενο. - Ενώ ισχυρίστηκε ότι οι εργασίες του περατώθηκαν τον Φεβρουάριο, απέστειλε επιστολή (Τεκμήριο 8) ημερομηνίας 30/5/2011, με την οποίαν ανάφερε ως ημερομηνία αποπεράτωσης ένα μήνα περίπου πριν την ημερομηνία της επιστολής - Ισχυρίστηκε ότι ο Εναγόμενος επισκέφθηκε το σπίτι του στην απουσία του μία φορά για να δει τις εργασίες που είχαν γίνει μέσα στο σπίτι. Θεωρώ ότι δεν είπε την αλήθεια σε αυτό το σημείο, αφού βρίσκω πλήρως αξιόπιστο το Μ.Υ.3 του οποίου, ως θα εξηγήσω πιο κάτω, τη μαρτυρία δέχομαι ως προς ότι είχαν επισκεφθεί τον Ενάγοντα ο Εναγόμενος με άλλα 2 πρόσωπα για να του ζητήσουν να επανέλθει επί των εργασιών του και ότι του τηλεφώνησαν μέσω της συζύγου του ο Μ.Υ.2 και ο Εναγόμενος. Δεν μπορώ επίσης να δεχθώ επίσης ως λογική την εκδοχή του Εναγομένου ότι επισκέφθηκε το σπίτι του Ενάγοντα στην απουσία του πρώτου, για να δει τις εργασίες. Ήταν έκδηλο από τις απαντήσεις που έδωσε ο Ενάγοντας επί αυτών των σημείων ότι δεν έλεγε την αλήθεια και ήθελε να αποκρύψει ότι οι εργασίες δεν είχαν ολοκληρωθεί και ότι δεν ανταποκρινόταν στις παρακλήσεις του Εναγόμενου να επανέλθει στις εργασίες τις οποίες είχε διακόψει. - Επέμενε ο Ενάγοντας, ότι η τιμή πώλησης των δύο δίφυλλων εξώθυρων ΙΡΟΚΟ ήταν €1000 η κάθε μία, προσπαθώντας έκδηλα και εσκεμμένα θα έλεγα -και αυτό το συμπέρασμα το στηρίζω στην πείρα την οποία έδειξε να έχει σε ξυλουργικές εργασίες και σε σχετικά υλικά- να μειώσει την αξία τους, ενώ δικός του μάρτυρας (Μ.Υ.2.) με πείρα από ό,τι διεφάνηκε στο εμπόριο τέτοιων αντικειμένων, ανέφερε ότι μία τιμή €4,000 θα ήταν λογική για πώληση-τοποθέτηση 2 δίφυλλων πορτών ΙΡΟΚΟ. - Ενώ ο Ενάγοντας γνώριζε την προτίμηση του Εναγόμενου σε άλλο προμηθευτή (Λαμπριανού) -σημειώνω ότι ο ίδιος ο Ενάγοντας παραδέχεται στην παράγραφο 9 της Γραπτής του Δήλωσης ότι ο Εναγόμενος επειδή βιαζόταν να τελειώσει το πάνω διαμέρισμα στην παρουσία του, επικοινώνησε με υπάλληλο του Λαμπριανού και του ανέφερε ότι βιαζόταν και ότι έπρεπε να του φέρει τα υλικά όσο πιο σύντομα μπορούσε- και συνεπώς φαίνεται να συμφωνήθηκε ότι από εκείνον θα προμηθευόταν τα υλικά, δεν του ανάφερε οτιδήποτε για την προμήθεια των προϊόντων από το Γρηγορίου. Θεωρώ σκόπιμη την παράλειψη. - Ενώ στη Γραπτή του Δήλωση ανέφερε ότι, αφού είχε δώσει την αρχική προσφορά και προτού αρχίσει τις εργασίες, ο Εναγόμενος επικοινώνησε μαζί του και του ανάφερε ότι υπήρχε διαφορά στα μέτρα των κουζίνων (9 αντί 14) γιατί θα τοποθετούσε γυψοσανίδα, αντεξεταζόμενος παραδέχτηκε ότι ήδη γνώριζε ότι θα τοποθετείτο γυψοσανίδα, δίδοντας μία νέα εκδοχή για πάγκους που θα ακουμπούσαν στη γυψοσανίδα, οι οποίοι τελικά δεν τοποθετήθηκαν γιατί δεν θα άνοιγε η πόρτα. Ο Εναγόμενος, επίσης δεν μου έκανε καλή εντύπωση και θα δεχθώ μόνο μέρος της μαρτυρίας του ως αληθές. Μου έδωσε την εντύπωση ενός υπέρμετρα απαιτητικού πελάτη και θα τολμούσα να τον χαρακτηρίσω ως υπερβολικά σχολαστικό, ο οποίος θεωρώ ότι ανέφερε την αλήθεια επιλεκτικά και κατά το δοκούν και κρίνω ότι διατύπωσε κάποιους όψιμους και αστήρικτους ισχυρισμούς. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγω με βάση τα ακόλουθα: - Ενώ ισχυρίστηκε ότι τοποθετήθηκε μεσόπορτα διαφορετική από τις υπόλοιπες στη δικογραφία του αλλά και κατά τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο, υπολογίζοντάς την μάλιστα σε €322, δεν παρουσίασε κανένα σχετικό στοιχείο στο Δικαστήριο. Στο Τεκμήριο 18, επιστολή που συνέταξαν οι δικηγόροι του, δεν γίνεται κανένας σχετικός ισχυρισμός προς τον Ενάγοντα γι' αυτό το θέμα και ουδέν παράπονο διατυπώνεται. - Ενώ ισχυρίστηκε ο Εναγόμενος την ύπαρξη διαφόρων άλλων κακοτεχνιών (πέραν του ότι το μόνο σχετικό μαρτυρικό υλικό που παρουσίασε ήταν 3 φωτογραφίες που λήφθηκαν κατά την εκτέλεση των εργασιών του Ενάγοντα και δεν είναι αντιπροσωπευτικές και πέραν του ότι δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία κάποιου ειδικού για το θέμα των κακοτεχνιών ή για τις ισχυριζόμενες δικές του δαπάνες) είναι σαφές από το περιεχόμενο της επιστολής Τεκμήριο 18, ημερομηνίας 12/7/2011, με την οποίαν οι δικηγόροι του Εναγόμενου απαντούν στο δικηγόρο του Ενάγοντα, ότι θέμα κακοτεχνιών δεν τέθηκε και συνεπώς δεν υπήρχε. Εάν είχαν γίνει οι ελαττωματικές εργασίες που επικαλείται ο Εναγόμενος στα διαμερίσματα ή εάν τίθετο οποιοδήποτε ζήτημα σχετικών δαπανών θα αναμενόταν να τεθεί έστω σε κάποιο βαθμό, εφόσον ισχυρίστηκε ο Εναγόμενος ότι υπήρχαν εξογκώματα που ζητούσε από τον Ενάγοντα να του διορθώσει ή με δεδομένο ότι κακοτεχνίες που αποδίδονται από τον Εναγόμενο στον Ενάγοντα βάσει των Τεκμηρίων 17 και 19 που λήφθηκαν κατά την εκτέλεση των εργασιών, θα είχαν ήδη λάβει χώρα και θα ήταν εμφανείς όταν αποστελλόταν το Τεκμήριο
- Αυτό δεν έγινε. - Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτησή του, ότι συμφωνήθηκε ότι €4,000 θα κατακρατούνταν από εκείνον μέχρι την ολοκλήρωση των εργασιών των εξώθυρων πορτών, διεκδικώντας αυτό το ποσό για την κατασκευή τους. Αυτό όμως δεν το αναφέρει καθόλου στην επιστολή του Τεκμήριο 18, όπου συμφωνεί με τη θέση του Ενάγοντα για την τμηματική καταβολή της αμοιβής του. Εάν ίσχυε αυτός ο ισχυρισμός, ο Εναγόμενος θα ήταν λογικό να είχε καταβάλει στον Ενάγοντα και το υπόλοιπο της αμοιβής του, αφού σύμφωνα με τη θέση του Εναγόμενου το συμφωνηθέν ποσό για όλες τις εργασίες ήταν €16,000 πλέον Φ.Π.Α. (δηλαδή σύνολο €18,400 ) και είχαν καταβληθεί μόνο €11,550 αντί €14,
- - Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι υπήρχε χρονοδιάγραμμα που δεν τηρήθηκε και ότι Ενάγοντας διέκοψε κάθε επικοινωνία μαζί του το Φεβρουάριο
- Όμως ο Ενάγοντας είχε λάβει επιταγή ημερομηνίας 23/3/2011 από τον Εναγόμενο, στα πλαίσια μάλιστα μίας συμφωνίας όπου -ως φαίνεται και από τα Τεκμήρια 8 και 18 ήταν τμηματική η καταβολή του τιμήματος των προϊόντων και υπηρεσιών-. - Ο Εναγόμενος διέπετο από κακή πρόθεση και αυτό διαφαίνεται στο περιεχόμενο της επιστολής των δικηγόρων του Τεκμήριο 18, όπου προειδοποιεί τον Ενάγοντα ότι εάν εμμείνει στις αξιώσεις του ο τελευταίος, θα διεκδικούσε ο Εναγόμενος δικαστικώς τις δικές του αξιώσεις. Η μόνη αναφορά στην επιστολή σε ζημία όμως την οποίαν είχε υποστεί ήταν αυτή για τη μη εκτέλεση των εργασιών που αφορούσαν την τοποθέτηση των εξωτερικών πορτών. Όμως, ενώ στην Ανταπαίτησή του στα πλαίσια της παρούσας αγωγής διεκδικεί €4,000 για τις εν λόγω πόρτες -το οποίο δεν κατάφερε να αποδείξει στο Δικαστήριο-, παραλείπει να αναφέρει στην επιστολή ότι είχε συμφωνηθεί να κατακρατηθεί αυτό το ποσό μέχρι την ολοκλήρωση των εξωτερικών θυρών. Ο Μ.Υ. 2 δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Ήταν έμπλεος εμπάθειας σε σχέση με τον Ενάγοντα και ήταν εμφανές ότι είχαν διαφορές μεταξύ τους. Επεκτάθηκε πέραν των όσων ερωτάτο, σε αχρείαστες ασχημονίες εναντίον του Ενάγοντα. Βεβαίως, οφείλω να σημειώσω ότι και ο Ενάγοντας όταν ερωτήθηκε αν γνωρίζει το Μ.Υ.2 ανέφερε ότι ότι του κατάστρεψε το σπίτι του. Οι όποιες διαφορές των δύο βεβαίως δεν αφορούν το Δικαστήριο και δε σχετίζονται με την υπόθεση. Θα δεχτώ όμως το μέρος της μαρτυρίας του Μ.Υ.2 που αναφέρεται στο ότι γνώριζε τον Ενάγοντα και ότι εκείνος σύστησε τον Ενάγοντα στον Εναγόμενο και θα δεχτώ επίσης και τα όσα ανέφερε σε σχέση με την επίσκεψή του στο σπίτι του Ενάγοντα μαζί με τον Εναγόμενο και το Μ.Υ.
- Όσον αφορά τη μαρτυρία του Μ.Υ.3, ο οποίος μου έκανε εξαιρετική εντύπωση για την απλότητα και την αμεσότητά του, θα αποδεκτώ τη μαρτυρία του ως αληθή και αξιόπιστη στο σύνολό της. Ως ανέφερα προηγουμένως, θα δεχθώ μόνο μέρος της μαρτυρίας του Ενάγοντα και του Εναγόμενου, στο βαθμό που αυτό υποστηρίζεται από κοινώς παραδεκτές θέσεις και θέσεις που δεν αμφισβητήθηκαν, από έγγραφα που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια και από άλλη αξιόπιστη μαρτυρία, αλλά και στηριζόμενος στο λογικό ή μη κάποιων ισχυρισμών τους. Έχω σχηματίσει την εικόνα ότι τόσο ο Ενάγοντας, όσο και ο Εναγόμενος, για δικούς τους ο καθένας λόγους και σκοπούς, απέκρυψαν μέρος της αλήθειας -ο καθένας στο βαθμό που νόμιζε ότι τον συνέφερε- από το Δικαστήριο, αλλά και διαστρέβλωσαν την πραγματικότητα. Από ό,τι συνάγεται από τη μαρτυρία, ο Εναγόμενος δεν πλήρωνε τον Ενάγοντα μετά από ένα σημείο ως η συμφωνία τους και όταν έγινε αυτό ο Ενάγοντας διόγκωσε την απαίτησή του και παρουσίασε διαφορετική τη συμφωνία τους από ό,τι πραγματικά ήταν. Συμπεραίνω επίσης ότι όταν καθυστερούσε να πληρωθεί ο Ενάγοντας από τον Εναγόμενο, σταμάτησε και τις εργασίες. Ο Εναγόμενος τον πίεζε να τις συνεχίσει, ειδικά να τοποθετήσει τις εξώθυρες ΙΡΟΚΟ που ήταν η κύρια εργασία που απέμενε. Του ζητούσε να επιληφθεί και κάποιες άλλες λεπτομέρειες (γι' αυτό και η επίσκεψη στο σπίτι του Ενάγοντα), αλλά αυτό που ήταν και παραδοχή του Εναγόμενου ήταν ότι, από τις εργασίες και τα προϊόντα που συμφωνήθηκαν, στο τέλος της ημέρας μόνο η τοποθέτηση των ΙΡΟΚΟ είχε απομείνει να εκκρεμεί. Ο Εναγόμενος δε, όψιμα (ως φαίνεται από το Τεκμήριο 18) για να αποθαρρύνει τον Ενάγοντα από το να κινηθεί δικαστικώς, εφηύρε κακοτεχνίες, απαιτήσεις για ενοίκια και άλλα. Η συμφωνία των μερών Πριν αναφερθώ στο περιεχόμενο της συμφωνίας, θα ασχοληθώ με τη θέση του Εναγόμενου που πρώτη φορά αναπτύσσεται στη Γραπτή του Αγόρευση περί ακυρότητας της συμφωνίας, λόγω μη έκδοσης τιμολογίων. Η θέση αυτή δεν δικογραφείται όπως και δεν δικογραφείται η μη έκδοση τιμολογίων. Και βεβαίως δεν ζητείται ως θεραπεία η ακύρωση της σύμβασης. Προβάλλεται επίσης από τον Εναγόμενο, ότι πριν την έκδοση τιμολογίου, η καταχώρηση της αγωγής είναι πρόωρη. Ούτε αυτός ο ισχυρισμός δικογραφείται. Οπότε δεν νομιμοποιείται, ελλείψει δικογράφησης, να προβάλλει το εν λόγω ζήτημα ο Εναγόμενος. Σε κάθε περίπτωση όμως, ούτε επί της ουσίας είναι βάσιμος ο εν λόγω ισχυρισμός. Το άρθρο 5
(2)του Ν. 95(Ι)/2000 προβλέπει ότι:: «5.—
(2)Ο φόρος επί οποιασδήποτε παράδοσης αγαθών ή παροχής υπηρεσιών είναι υποχρέωση του προσώπου που πραγματοποιεί την παράδοση ή παροχή και (τηρουμένων των διατάξεων για απόδοση λογαριασμού και καταβολή) καθίσταται οφειλόμενος κατά το χρόνο της συναλλαγής.» Τα άρθρα 23 και 24 του Περί Συμβάσεων Νόμου, προβλέπουν τα ακόλουθα: « Αντιπαροχές και σκοποί νόμιμοι και μη
- Η αντιπαροχή ή ο σκοπός της συμφωνίας είναι νόμιμος εκτός αν- (α) είναι απαγορευμένος από νόμο~ ή (β) είναι τέτοιας φύσης ώστε, αν επιτρεπόταν, θα καταστρατηγούσε τις διατάξεις οποιουδήποτε νόμου~ ή (γ) συνιστά απάτη~ ή (δ) επιφέρει ή ενέχει βλάβη στο πρόσωπο ή την περιουσία άλλου~ ή (ε) το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτός αντίκειται στα χρηστά ήθη ή τη δημόσια πολιτική. Σε καθεμιά από τις περιπτώσεις αυτές η αντιπαροχή ή ο σκοπός της συμφωνίας θεωρείται παράνομος. Κάθε συμφωνία της οποίας ο σκοπός ή αντιπαροχή είναι παράνομος, είναι άκυρη
- Αν οποιοδήποτε μέρος μιας και μόνης αντιπαροχής για ένα ή περισσότερους σκοπούς ή μία οποιαδήποτε αντιπαροχή ή οποιοδήποτε μέρος μιας από περισσότερες αντιπαροχές για ένα και μόνο σκοπό, είναι παράνομος, η συμφωνία είναι άκυρη.» Η αντιπαροχή στη συμφωνία ήταν νόμιμη. Επρόκειτο για εργασίες και για χρηματικά ποσά. Αντικείμενο δε της συμφωνίας ήταν η πώληση και τοποθέτηση ξυλουργικών προϊόντων σε 2 κουζίνες 2 διαμερισμάτων. Η μη έκδοση τιμολογίων για μέρος της συναλλαγής και η μη συμμόρφωση σε υποχρεώσεις καταβολής Φ.Π.Α. σε σχέση με τη συναλλαγή, είναι ανεξάρτητα θέματα από την εγκυρότητα ή μη της συναλλαγής. Οι φορολογικές υποχρεώσεις με βάση το Ν.95(Ι)/2000προς τις δημόσιες αρχές δεν αφορούν τις σχέσεις μεταξύ των μερών και την εγκυρότητα της συμφωνίας των μερών. Επανέρχομαι στην ουσία. Με βάση τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν μου καταλήγω ότι υπήρξε συμφωνία των μερών που είχε ως αντικείμενο την παροχή συγκεκριμένων ξυλουργικών υπηρεσιών και πώληση σχετικών προϊόντων από τον Ενάγοντα στον Εναγόμενπο. Καταρτίστηκε ουσιαστικά σε κάποια ημερομηνία του Νοεμβρίου του
- Το τελικό ποσό το οποίο συμφωνήθηκε για τις εργασίες και τα προϊόντα, ανερχόταν σε €16,000 πλέον Φ.Π.Α.. Υπήρχε αρχικά μία προσφορά για άλλο ποσό, η οποία όμως αναθεωρήθηκε, με προσθήκη επιπλέον προϊόντων και εργασιών . Βρίσκω επίσης ότι οι δύο δίφυλλες εξώπορτες ΙΡΟΚΟ ήταν μέρος της συμφωνίας. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι ο Εναγόμενος, ο οποίος λάμβανε προσφορές από άλλους ξυλουργούς για συγκεκριμένα προϊόντα και υπηρεσίες και ο οποίος φάνηκε να είναι τόσο σχολαστικός και απαιτητικός, δεν μερίμνησε να ζητήσει προσφορά και να συμφωνήσει για τις πόρτες ΙΡΟΚΟ με τον Ενάγοντα. Οι συμφωνηθείσες εργασίες δεν ολοκληρώθηκαν. Πως μπορεί άλλωστε να ολοκληρώθηκαν οι εργασίες, αφού ο Ενάγοντας καταλήγει σε μικρότερο ποσό στα Τεκμήρια 6 και 7 από το συμφωνηθέν ποσό των €16,000 πλέον Φ.Π.Α., δηλαδή σε ποσό €17244 (€14,995 + €2249) αντί €18,400; Ολοκληρώθηκαν συνεπώς, μόνο συγκεκριμένες εργασίες, αλλά όχι όλες, καθότι δεν υλοποιήθηκε η συμφωνηθείσα πώληση-τοποθέτηση πορτών ΙΡΟΚΟ. Ήταν επίσης συμφωνημένο από τα μέρη ότι θα γινόταν τμηματική πληρωμή, ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών. Ο Εναγόμενος δεν ανταποκρίθηκε στις υποχρεώσεις του, αφού η τελευταία πληρωμή έγινε με επιταγή ημερομηνίας 23/3/2011 για ποσό €1,500 , ενώ το οποίο παρέμεινε να γίνει ήταν η τοποθέτηση εξώθυρων ΙΡΟΚΟ. Καταβλήθηκε από τον Εναγόμενο ποσό €11,550 ενώ παρέμεινε απλήρωτο ποσό €6,
- Από την άλλη όμως δεν υλοποιήθηκε από τον Ενάγοντα η δική του υποχρέωση βάση της συμφωνίας, να πωλήσει και τοποθετήσει 2 δίφυλλες εξώθυρες ΙΡΟΚΟ στον Εναγόμενο. Δέχομαι την εκδοχή του Εναγόμενου σε σχέση με το ότι ο Ενάγοντας δεν ολοκλήρωσε τις εργασίες και έπρεπε να τον ενοχλήσει στο σπίτι του όταν ο τελευταίος απουσίαζε. Δέχομαι όμως, με βάση και την ημερομηνία στο Τεκμήριο 14 και την εκδοχή του Ενάγοντα ότι ζητούσε να πληρωθεί και ότι βρήκε τον Εναγόμενο στη δουλειά του και ότι ο Εναγόμενος του έδωσε και επιταγή για 1,500 ΕΥΡΩ (επιταγή Τεκμήριο 14 για €1,500, ημερομηνίας 23/3/2011). Όσον αφορά τις πόρτες ΙΡΟΚΟ, με βάση τη μαρτυρία του Μ.Ε.2, για την παραγγελία και τοποθέτησή τους, ένα κατ' αποκοπήν ποσό €4,000 θα ήταν εύλογο να υπολογιστεί υπέρ του Εναγόμενου, ώστε να ανταποκρίνεται στο ποσό που αντιστοιχεί σε αυτές από το ολικό συμφωνηθέν ποσό της συμφωνίας και να αφαιρεθεί από το τελευταίο. Κακοτεχνίες- Διαφορετική πόρτα - Απώλεια ενοικίων Ως υποβάλλει με τη Γραπτή του Τελική Αγόρευση ίδιος ο Εναγόμενος, η ανταπαίτησή του, περιορίζεται σε ποσό €322 για αντικατάσταση της πόρτας και σε €900 για 2 ενοίκια λόγω ισχυριζόμενης καθυστέρησης στις εργασίες (γίνεται αναφορά στη Γραπτή Τελική Αγόρευση σε απόδειξη των (ι) και (ιv) της Ανταπαίτησης). Στη Χρυσοστόμου Ανδρέας ν. Cyprialife Limited,
(2011)1 Α.Α.Δ. 1490, λέχθηκε ότι: «Έχει κατ' επανάληψη τονιστεί από το Εφετείο ότι οι ειδικές ζημιές πρέπει να αποδεικνύονται αυστηρά και με θετική μαρτυρία και ότι δεν είναι αρκετό να προβάλλονται στα δικόγραφα αλλά πρέπει και να αποδεικνύονται με σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία. Βλ. Πίριλλος v. Κονναρή
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1153, Ερωτοκρίτου, ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Δημήτρη Kουμπαρή κ.ά. v. Φούτρη
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 921 και Μεταξάκης v. Δήμου Λευκωσίας
(2003)1 Α.Α.Δ. 467.» Πάντως, ανεξαρτήτως της Τελικής του Αγόρευσης, αναφέρθηκε στη μαρτυρία του γενικά σε κακοτεχνίες. Δεν βρίσκω όμως ότι υπήρξαν κακοτεχνίες, αφού η μαρτυρία του Εναγόμενου, ο οποίος, ως ο ίδιος δέχτηκε δεν είναι ειδικός σε τέτοιου είδους εργασίες, δεν ήταν επαρκής για να αποδείξει κάτι τέτοιο. Οι φωτογραφίες Τεκμήρια 17 και 19, που λήφθηκαν όσο εκκρεμούσαν οι εργασίες(όπως ο ίδιος ο Εναγόμενος δέχτηκε), δεν είναι αντιπροσωπευτικές, ούτε αποδεικνύουν τους σχετικούς ισχυρισμούς. Ούτε δέχομαι ότι τοποθετήθηκε πόρτα διαφορετική από τις άλλες, καθότι ήταν πολύ εύκολο να αποδειχθεί κάτι τέτοιο π.χ. με φωτογραφικό υλικό. Ούτε στο Τεκμήριο 18 όμως , φαίνεται ο Εναγόμενος να ήγειρε τέτοιο ζήτημα. Δεν προκύπτει από τη μαρτυρία ότι ο Εναγόμενος απώλεσε 2 ενοίκια, αφού το διαμέρισμα για το οποίο παραπονείται δεν ήταν δικό του, το σχετικό συμβόλαιο ενοικιάσεως δεν ήταν επ' ονόματί του και δεν εξηγήθηκε επαρκώς πως καθυστέρησε η ενοικίαση συνεπεία καθυστέρησης εργασιών. Σε κάθε περίπτωση κρίνω ότι οι εργασίες δεν ολοκληρώθηκαν λόγω του ότι και ο ίδιος ο Εναγόμενος δεν είχε εξοφλήσει δεόντως και εγκαίρως τον Ενάγοντα, εφόσον ήταν κοινό έδαφος, τόσο μέσα από τη δικογραφία όσο και μέσα από την αλληλογραφία των μερών ότι η πληρωμή θα γινόταν τμηματικά, ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών. Είναι επίσης σαφές ότι συμφωνηθέν χρονοδιάγραμμα ενός ή δύο μηνών δεν υπήρξε ή σε κάθε περίπτωση δεν ίσχυσε, καθότι εάν οι εργασίες ξεκίνησαν γύρω στο τέλος του 2010, στις 23/3/2011 και ενώ ακόμη δεν ολοκληρώθηκαν, εκκρεμούσε υπόλοιπο και καταβλήθηκε και ποσό €1500, (βλ. Τεκμήριο 14). Δ. ΟΙ ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ Απαίτηση του Ενάγοντα Με βάση τα πιο πάνω ευρήματά μου βρίσκω ότι ο Ενάγοντας δικαιούται ποσό €2,850, δηλαδή το οφειλόμενο υπόλοιπο €6,850 βάσει του συνολικού συμφωνηθέντος ποσού των €16,000 πλέον Φ.Π.Α. (σύνολο €18,450) για το οποίο ο Εναγόμενος κατέβαλε μόνο €11,550, με αφαίρεση των 2 πορτών ΙΡΟΚΟ που η αξία πώλησης-τοποθέτησής τους υπολογίζεται σε €4,000. Εκτέλέσε δηλαδή μερικώς τις υποχρεώσεις του βάσει της συμφωνίας και δικαιούται το τίμημα στο βαθμό που αυτό ανταποκρίνεται στις δικές του υποχρεώσεις. Όσον αφορά τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, έχει διαφανεί ότι ήταν όντως όρος της συμφωνίας των μερών ότι τα υλικά θα αγοράζονταν από την εταιρεία Λαμπριανού και όχι από την εταιρεία Γρηγορίου. Όμως, ανεξαρτήτως του ότι τα υλικά αγοράστηκαν από άλλο έμπορο από αυτόν που συμφωνήθηκε και ανεξαρτήτως του ποιας ποιότητας ή εισαγωγής ήταν τα ξυλουργικά προϊόντα, γεγονός παραμένει ο Εναγόμενος αποδέχτηκε τα πωληθέντα αγαθά, τα οποία του πώλησε ο Ενάγοντας. Ο Εναγόμενος αποδέχτηκε ουσιαστικά τα συγκεκριμένα προϊόντα, αφού δεν τερμάτισε ή κατήγγειλε τη συμφωνία τους και δεν ζήτησε να επιστρέψει τα προϊόντα. Οπότε το αν τηρήθηκε όρος για αγορά και μεταπώληση από συγκεκριμένο πωλητή ή για χρήση συγκεκριμένου υλικού, είναι κάτι εντελώς αδιάφορο για το Δικαστήριο και για τη διάγνωση της ουσίας της διαφοράς των μερών, παρά την τεράστια έκταση που δόθηκε από τις δύο πλευρές σε αυτό το θέμα. Σύμφωνα με το άρθρο 42 του Περί Πωλήσεως Αγαθών Νόμου: « Αποδοχή αγαθών και ευχέρεια εξέτασης αυτών 42.-
(1)Ο αγοραστής θεωρείται ότι αποδέχτηκε τα αγαθά, τηρουμένων των διατάξεων του πιο κάτω εδαφίου
(2)- (α) Αν αυτός δηλώσει στον πωλητή την αποδοχή αυτών, ή (β) αν, αφού παραδοθούν σε αυτόν τα αγαθά, αυτός προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια αναφορικά με αυτά η οποία αντίκειται προς το δικαιώμα κυριότητας του πωλητή.
(2)Aν παραδοθούν στον αγοραστή αγαθά και αυτός δεν τα έχει προηγουμένως εξετάσει, τότε δε θεωρείται ότι τα αποδέκτηκε δυνάμει του πιο πάνω εδαφίου
(1)μέχρις ότου παρασχεθεί σε αυτόν εύλογη ευχέρεια για να τα εξετάσει με σκοπό- (α) Να διακριβωθεί αν αυτά είναι σύμφωνα με τη σύμβαση, και (β) σε περίπτωση σύμβασης πώλησης βάσει δείγματος, να συγκριθεί το σύνολο των αγαθών με το δείγμα.
(3)Όταν η σύμβαση πώλησης αφορά καταναλωτική πώληση, ο αγοραστής δε δύναται με συμφωνία, παραίτηση ή διαφορετικά, να στερηθεί του δικαιώματος να επικαλεστεί το πιο πάνω εδάφιο
(2).
(4)Στο άρθρο αυτό "καταναλωτική πώλησης" σημαίνει πώληση αγαθών (άλλη από πώληση με δημοπρασία ή πλειστηριασμό) από πωλητή κατά τη διεξαγωγή των εργασιών του όπου τα αγαθά- (α) Είναι τύπου που συνήθως αγοράζονται για ιδιωτική χρήση ή κατανάλωση˙ (β) πωλούνται σε πρόσωπο το οποίο δεν αγοράζει ή δεν παρουσιάζεται να αγοράζει αυτά κατά τη διεξαγωγή των εργασιών του.
(5)Το βάρος απόδειξης ότι η πώληση εμπίπτει για τους σκοπούς του άρθρου αυτού στην κατηγορία της καταναλωτικής πώλησης φέρει ο διάδικος που προβάλλει τον ισχυρισμό αυτό.
(6)Ο αγοραστής θεωρείται επίσης ότι αποδέχτηκε τα αγαθά, αν μετά από την παρέλευση εύλογου χρόνου, κρατήσει τα αγαθά, χωρίς να δηλώσει στον πωλητή ότι τα απέρριψε.
(7)Ο αγοραστής δε θεωρείται, δυνάμει του άρθρου αυτού, ότι αποδέχτηκε τα αγαθά για μόνο το λόγο ότι- (α) Αυτός ζητά ή συμφωνεί για την επιδιόρθωση αυτών από τον πωλητή ή κατόπιν διευθέτησης με αυτόν, ή (β) τα αγαθά παραδίδονται σε άλλον δυνάμει μεταπώλησης ή άλλης διάθεσης.
(8)Όταν η σύμβαση αφορά πώληση αγαθών που αποτελούν μια ή περισσότερες εμπορικές μονάδες, ο αγοραστής, αφού αποδεχτεί οποιαδήποτε αγαθά που περιλαμβάνονται σε κάποια μονάδα, θεωρείται ότι αποδέχτηκε όλα τα αγαθά που αποτελούν τη μονάδα. Στο εδάφιο αυτό "εμπορική μονάδα" σημαίνει μονάδα, η διαίρεση της οποίας θα μείωνε ουσιαστικά την αξία των αγαθών ή το χαρακτήρα της μονάδας.» (η υπογράμμιση είναι δική μου) Ανταπαίτηση του Εναγόμενου Ο Εναγόμενος δεν απέδειξε την ύπαρξη κακοτεχνιών. Ούτε απέδειξε ότι κάποια πόρτα ήταν διαφορετική από τις υπόλοιπες. Σε κάθε περίπτωση ως ανέφερα πιο πάνω, ο Εναγόμενος αποδέχτηκε τα υλικά που τοποθετήθηκαν. Δεν κατήγγειλε τη συμφωνία και συνέχισε να χρησιμοποιεί τα υλικά, χωρίς ποτέ να προτείνει να τα επιστρέψει. Δεν απέδειξε επίσης οποιαδήποτε ζημία ο Εναγόμενος από καθυστέρηση ενοικίων, των οποίων σε κάθε περίπτωση, ως μη ιδιοκτήτης διαμερίσματος και μη μέρος της σύμβασης ενοικίασης δεν ήταν ο λήπτης και δικαιούχος. Όσον αφορά τον ισχυρισμό για ζημία €4,000 για να τοποθετηθούν οι πόρτες ΙΡΟΚΟ, πέραν του ότι ο ίδιος ο Εναγόμενος υποβάλλει ότι δεν απέδειξε τέτοια αξίωση, ως φαίνεται πιο πάνω, θεωρώ ότι ήταν μέρος της συμφωνίας η τοποθέτηση πορτών ΙΡΟΚΟ και ότι το ποσό πρέπει να αφαιρεθεί από το ποσό που έχει να λαμβάνει ο Ενάγοντας, αφού δεν τις πώλησε και δεν τοποθέτησε. Δεν θα δικαιούτο συνεπώς σε κάθε περίπτωση, με βάση αυτή την αφαίρεση, ο Εναγόμενος να διεκδικήσει ποσό που δεν κατέβαλε ή να διεκδικεί αποζημιώσεις για την εν λόγω παράλειψη του Ενάγοντα. Ε. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση τα πιο πάνω, η αγωγή επιτυγχάνει μερικώς. Επιδικάζεται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου ποσό €2,850 με νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής μέχρι εξόφλησης. Στο ποσό αυτό συμπεριλαμβάνεται και Φ.Π.Α. ο οποίος είχε συμφωνηθεί από τα μέρη ότι ήταν καταβλητέος. Τα έξοδα της υπόθεσης, υπολογιζόμενα στο μισό των κανονικών, λόγω της μερικής επιτυχίας της αγωγής, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου. Όσον αφορά την ανταπαίτηση, αυτή απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα, εφόσον αυτά καλύπτονται από την εκδίκαση της Αγωγής. Δίδονται οδηγίες στην Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου, να διαβιβάσει αντίγραφο της παρούσας απόφασης στον Έφορο Φορολογίας, για να μπορέσει με τη σειρά του το αρμόδιο κυβερνητικό Τμήμα να μεριμνήσει για είσπραξη του όποιου οφειλόμενου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας επί της συναλλαγής. ............. ΞΕΝΗΣ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Στην Υπεράσπιση καταγράφεται λανθασμένα, όπως διαφάνηκε κατά τη δίκη αλλά και όπως διευκρινίζουν και στη Γραπτή τους Αγόρευση οι δικηγόροι του Εναγόμενου το επίθετο «Κυπριανού» και όχι το επίθετο «Γρηγορίου». Ήταν σαφές ότι επρόκειτο περί καλόπιστου λάθους, το οποίο καμία βλάβη δεν προκάλεσε στην άλλη πλευρά, οπότε το «Κυπριανού» διαβάζεται ως «Γρηγορίου» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο