← Κύπρος

Νικολάου ν. Cykings Construction Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 59/2011, 13/3/2017

Νικολάου ν. Cykings Construction Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 59/2011, 13/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A180 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ξ. Ξενοφώντος, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 59/2011 Μεταξύ: XXXXX Νικολάου Εναγόντων

  1. Cykings Construction Ltd
  2. XXXXX Αδάμου Εναγομένων Ημερομηνία: 13 Μαρτίου 2017 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Κ.Κουκούνης με Χ. Ζαντή για Ενάγοντα Για Εναγόμενους 1: κ. Σ. Μαυρομμάτης Για Εναγόμενο 2: κ. Χ.Πουτζιουρής Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Το αντικείμενο της Αίτησης Η παρούσα αγωγή έχει ως βάση της ισχυριζόμενη αμέλεια των Εναγόμενων 1 και 2 σε βάρος του Ενάγοντα σε σχέση με ατύχημα που επισυνέβη στις 31/3/2010 όπου ο Ενάγοντας έπεσε από μία οπή σε οροφή οικοδομής. Αφού η πλευρά του Ενάγοντα, έκλεισε την υπόθεσή της, ξεκίνησε η πλευρά των Εναγομένων 1 την παρουσίαση της υπεράσπισής της, επιχειρώντας την κατάθεση Γραπτής Δήλωσης από το διευθυντή των Εναγομένων 1, με βάση το άρθρο 25 του Περί Αποδείξεως Νόμου . Η πλευρά του Ενάγοντα ενίσταται στο να κατατεθεί η Γραπτή Δήλωση ως έχει. Ειδικότερα, ενίσταται στο να συμπεριληφθούν στη Δήλωση: 1) Η παράγραφος 2 της Γραπτής Δήλωσης γιατί κατά την άποψή του δεν δικογραφείται και γιατί δεν τέθηκε στην πλευρά του Ενάγοντα κατά την αντεξέταση. Ως ισχυρίζεται ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ενάγοντα, επιχειρείται μονόπλευρη παρουσίαση κάποιων γεγονότων. Το ίδιο ισχύει και για τις παραγράφους 3-6, 8-13, 15-17, 20-24 και 27, για την τελευταία πρόταση της παραγράφου 40 και για την τελευταία πρόταση της παραγράφου
  3. 2) Η παράγραφος 7 της Δήλωσης γιατί κατά την άποψή του συνιστά επιχειρηματολογία. Το ίδιο ισχύει και για την τελευταία πρόταση της παραγράφου 17, για τις δύο τελευταίες προτάσεις της παραγράφου 18, για την παράγραφο 35, για την τελευταία πρόταση της παραγράφου 36, για την παράγραφο 43 ως και για τις παραγράφους 45-
  4. 3) Η παράγραφος 44 της Δήλωσης γιατί, ως εισηγείται δεν δικογραφείται και αποτελεί επιχειρηματολογία. Για να γίνει αντιληπτό σε τι ακριβώς ενίστανται οι Ενάγοντες παρατίθενται αυτολεξεί οι πιο κάτω επίμαχες παράγραφοι: «
  5. Περί τον Οκτώβρη του 2009 µε είχε προσεγγίσει ο κ. XXXXX Ιωάννου Οκκάς και µε ενηµέρωσε ότι µια από τις εταιρείες του ήτοι η Mega Rich Management Ltd θα αναλάµβανε ως εργολάβος να κτίσει 5 Πολυκατοικίες σε ακίνητο στην περιοχή της Δροµολαξιάς κοντά στο αεροδρόµιο της Λάρνακας . Ο κ. Οκκάς ήταν διευθυντής Εταιρείας Mega Rich Management Ltd. Το εν λόγω ακίνητο ήταν ιδιοκτησίας της εν λόγω εταιρείας και κάποιου κ. XXXXX Παπαφώτη.
  6. Μου είχε αναφέρει ότι για την 1η πολυκατοικία είχε συµφωνήσει ήδη να ανεγερθεί από την εταιρεία S. Hadjichristofi Ltd. Όμως για τις άλλες 4 πολυκατοικίες είχε σκοπό να τις ανεγείρει ο ίδιος μέσω της εργοληπτικής του Εταιρείας KIA CONSTRUCTIONS LTD αναθέτοντας τις διάφορες εργασίες σε υπεργολάβους.
  7. Στη βάση αυτή µου είχε ζητήσει να αναλάβει η Εναγόµενη 1 καταρχήν το σκελέτωµα 3 εκ των Πολυκατοικιών που θα έκτιζε µε την προοπτική να µας αναθέσει τελικά την πλήρη εργολαβία των έργων αυτών.
  8. Εγώ εκ µέρους της Εναγόµενης 1 αποδέκτηκα και µετά από αξιολόγηση του κόστους των εργασιών συµφωνήσαµε µε τον κ. XXXXX Ιωάννου Οκκά ότι η αµοιβή µας για τις εργασίες αυτές του σκελετώµατος και της επίβλεψης του σκελετώµατος των 3 πολυκατοικιών θα ανερχόταν στο ποσό των €. 75.000,
  10. Στο πλαίσιο αυτό ο κ XXXXX Ιωάννου Οκκάς µου εισηγήθηκε όπως αντί να πληρώσει η εταιρεία του το συµφωνηθέν τίµηµα για τις οικοδοµικές εργασίες που θα εκτελούσε η εναγόµενη 1 εταιρεία ήτοι ποσό εξ €.
  11. 000,00 τοις µετρητοίς να συµφωνούσαµε στην αγορά 1 διαµερίσµατος από τις εν λόγω πολυκατοικίες και όπως το ποσό της αµοιβής αφαιρεθεί από το τίµηµα αγοράς του διαµερίσµατος. Δηλαδή η αµοιβή της Εναγόµενης 1 για τις εργασίες σκελετώµατος θα εξοφλείτο δια της πώλησης και µεταβίβασης από την Εταιρεία του κ. Οκκά ενός διαµερίσµατος.
  12. Κατά την άποψη µου η πράξη αυτή θα ήταν συµφέρουσα για την εναγόµενη 1 και επειδή επιθυµούσα και προσδοκουσα στην συνεργασία µου µε τον κ. XXXXX Ιωάννου ώστε να ανατεθεί στην Εναγόµενη 1 την πλήρη εργολαβία των 3 Πολυκατοικιών που είχε σκοπό να ανεγείρει συµφώνησα στα πιο πάνω.
  13. Επειδή όµως βάσει του προγραµµατισµού του κ. Οκκά οι οικοδοµικές εργασίες για την ανέγερση των άλλων 3 πολυκατοικιών (στις οποίες θα έκανε εργασίες η Εναγόµενη 1) θα άρχιζαν λίγο αργότερα ενώ οι εργασίες της πολυκατοικίας Andria Court 1 είχαν ήδη αρχίσει ο κ. Οκκάς µου ζήτησε να προβώ σε αγορά διαµερίσµατος από την πολυκατοικία που ήδη ξεκίνησε να κτίζει, δηλαδή την Πολυκατοικία XXXXX Court 1 και συγκεκριµένα µου εισηγήθηκε να αγοράσω διαµέρισµα στον 2ο όροφο που θα είχε και βεράντα στην οροφή (roof garden). Εγώ εκ µέρους της Εναγόµενης 1 αποδέκτηκα την πρόταση αυτή.
  14. Περί τον Νοέµβριο του έτους 2009 η Εναγόµενη 1 συµφώνησε να αγοράσει το διαµέρισµα αρ. 2 στον 20 όροφο ως η εισήγηση του κ. XXXXX Ιωάννου Οκκά έναντι συµφωνηθείσας αµοιβής εξ €152.000,00 συµπεριλαµβανοµένου του Φ.Π.Α. 10.Είχαµε συµφωνήσει δε µε τον κ. Ιωάννου όπως καταβάλουµε ποσό εξ 5.000,00 σε µια δόση µε την υπογραφή της συµφωνίας για την αγορά του διαµερίσµατος ενώ ποσό εξ €.75.000,00 ουσιαστικά θα αποκοπτόταν από την αµοιβή της εταιρείας µας για τις εργασίες που θα εκτελούσαµε στις άλλες πολυκατοικίες. 11.Περί την 18.11.2009 ο κ. XXXXX Ιωάννου Οκκάς µου παρουσίασε σχετικό συµβόλαιο αγοράς του διαµερίσµατος το οποίο υπογράφηκε την 13.11.
  15. Το πωλητήριο συµβόλαιο είναι κατατεθειµένο ως Τεκµήριο
  16. Το συµβόλαιο αυτό χρησιµοποιήθηκε την ίδια ηµέρα µε σκοπό να ληφθεί δάνειο για πληρωµή προς την Mega Rich Management της πρώτης δόσης για την αγορά του εν λόγω Διαµερίσµατος. Για λόγους που αφορούν εµένα και την Εναγόµενη 1 το εν λόγω δάνειο αιτήθηκα και έλαβα εγώ προσωπικά. Εχω στην κατοχή µου την συµφωνία δανείου ηµεροµηνίας 13/11/09 που υπεγράφη µεταξύ εµένα και της ΣΠΕ Ακανθούς.
  17. Προς εξασφάλιση του εν λόγω δανείου πα παραχωρήθηκε επί του ακινήτου επί του οποίου θα ανεγειρόταν η Πολυκατοικία XXXXX Court 1 η υπ΄ αριθµό 5459/09 υποθήκη από τον κ. XXXXX Παπαφώτη ο οποίος είναι εκ των ιδιοκτητών του ακινήτου προς όφελος της ΣΠΕ Ακανθούς. Έχω στην κατοχή µου το έγγραφο υποθήκης ηµεροµηνίας 13/11/09 καθώς και την απόδειξη πληρωµής των υποθηκευτικών τελών ηµεροµηνίας 13/11/
  18. 13.Το ποσό της πρώτης δόσης ύψους €.75.000,00 καταβλήθηκε από την Εναγόµενη 1 στην Mega Rich Management Ltd την 13/11/09 μέσω της ΣΠΕ Ακανθούς Λτδ. Έχω στην κατοχή µου κατάσταση του λογαριασµού δανείου υπ' αριθµό XXXXX51 ηµεροµηνίας 28/06/
  19. Στην εν λόγω κατάσταση φαίνεται ως πρώτη πράξη του λογαριασµού, χρέωση του ποσού των €.75.000,00 µε σηµείωση ότι αφορα µεταφορά στην Mega Rich. Σηµειώνω ότι η απόδειξη πληρωµής του εν λόγω ποσού εκδόθηκε από την Mega Rich Management Ltd µεταγενέστερα και όχι την εν λόγω ηµεροµηνία πληρωµής. Ειδικότερα εκδόθηκε στις 07/12/10 όταν και έγινε ο τελικός λογαριασµός µεταξύ της Mega Rich Management Ltd και της Εναγόμενης 1 όπως θα εξηγήσω πιο κάτω. ........................... 15.Αναφέρω δε στο Δικαστήριο ότι την 18.11.2009 ο κ. XXXXX Ιωάννου Οκκάς εκτός από το πωλητήριο έγγραφο προσκόµισε ακόµη ένα έγγραφο το οποίο µου ζήτησε να υπογράψω στο οποίο αναφερόταν ότι παραδόθηκε στην εναγόµενη 1 εταιρεία η κατοχή του διαµερίσµατος αρ. XXXXX στον 20 όροφο µαζί µε τα κλειδιά. Το έγγραφο αυτό είναι το Τεκµήριο
  20. Όπως µου είπε ο κ. Οκκάς ο λόγος που µου ζήτησε να υπογράψω εκ µέρους της Εναγοµένης 1 το εν λόγω έγγραφο ήταν για να το παρουσιάσει στην χρηµατοδότρια τράπεζα του για να του αποδεσµεύσει χρήµατα από την εγκριθείσα χρηµατοδότηση της εταιρείας του Mega Rich Management Ltd, προκειµένου να πληρώσει τους εργολάβους και υπεργολάβους που εργάζονταν στην οικοδοµή και να προωθηθεί η ολοκλήρωση της οικοδοµής, πράγµα που αποδέκτηκα µε σκοπό να τον εξυπηρετήσω και να βοηθήσω.
  21. Δηλώνω ρητά ότι ασφαλώς και δεν έλαβα την κατοχή του διαµερίσµατος την 13.11.2009 το οποίο την εν λόγω ηµεροµηνία δεν είχε ολοκληρωθεί. Κατά την εν λόγω ηµεροµηνία η Πολυκατοικία Andria Court 1 ήταν εργοτάξιο εντός του οποίου εκτελούνταν από τον εργολάβο και τους υπεργολάβους του έργου οι ανάλογες εργασίες. Τονίζω ότι η ηµεροµηνία που υπογράφηκε το έγγραφο Τεκµήριο 10 είναι η ίδια µε την ηµεροµηνία υπογραφής του πωλητηρίου εγγράφου Τεκµήριο
  22. Τούτο από µόνο του δεικνύει ότι δεν είναι δυνατόν να παραδόθηκε στην Εναγόµενη 1 η κατοχή του διαµερίσµατος την ίδια ηµέρα που υπογράφηκε το πωλητήριο έγγραφο όταν µάλιστα στον όρο 3 του εν λόγω συµβολαίου αναφέρεται ότι η παράδοση του διαµερίσµατος θα γινόταν µέχρι την 27/04/
  23. 17.Σηµειώνω ότι για σκοπούς έγκρισης του δανείου µου από την ΣΠΕ Ακανθούς, η ΣΠΕ Ακανθούς έδωσε οδηγίες στον αδειούχο εκτιµητή και σύµβουλο ακινήτων Φ. Χούτρης Εκτιµητής & Σύµβουλος Ακινήτων Λτδ για την διενέργεια εκτίµησης της αξίας του Διαµερίσµατος που θα αγόραζε η Εναγόµενη
  24. Η εν λόγω εκτίµηση ετοιµάστηκε από την εν λόγω εταιρεία την 21/10/09 δηλαδή 3 εβδομάδες περίπου πριν την υπογραφή του πωλητηρίου Τεκμήριο 8 και του εγγράφου Τεκµήριο
  25. Έχω στην κατοχή µου την εν λόγω έκθεση εκτίµησης ηµεροµηνίας 21/10/
  26. Στην εν λόγω έκθεση εκτίµησης αναφέρεται στην σελίδα 1 ότι το διαµέρισµα θα είναι σε υπό ανέγερση πολυκατοικία η οποία υπολογίζεται να ολοκληρωθεί περί το τέλος Απριλίου του
  27. Στην εκτίµηση επισυνάπτεται και αντίγραφο φωτογραφίας στην οποία φαίνεται ξεκάθαρα ότι πρόκειται για εργοτάξιο. Συνεπώς είναι φανερό ότι δεν θα µπορούσε να τεθεί καν θέµα παράδοσης του Διαµερίσµατος την εν λόγω ηµεροµηνία.
  28. ... Δεν αναφέρει λοιπόν το δεύτερο αυτό συμβόλαιο ότι η κατοχή του διαμερίσματος έχει παραδοθεί στην Εναγόμενη
  29. Εάν η κατοχή του διαμερίσματος είχε όντως παραδοθεί στην Εναγόμενη 1 είτε με το έγγραφο ημερομηνίας 13/11/09 είτε οποτεδήποτε πριν το ατύχημα του Ενάγοντα, αυτό θα καταγραφόταν ρητά στο αγοραπωλητήριο έγγραφο. .......
  30. Το Δεκέµβριο του έτους 2010 και αφού η εναγόµενη 1 εταιρεία αποπεράτωσε τις εργασίες που της είχαν ανατεθεί από την Mega Rich Management Ltd στις άλλες 3 πολυκατοικίες παρουσιάστηκε o διευθυντής της κ. Ιωάννης Ιωάννου Οκκάς στο γραφείο της εναγόµενης 1 και ανταλλάγησαν οι αποδείξεις πληρωµών προς εξόφληση των εκατέρωθεν οφειλών των εταιρειών µας. 21.Ειδικότερα η Mega Rich Management Ltd εξέδωσε την υπ' αριθμό 00015 απόδειξη είσπραξης του ποσού των €.75.000,00 το οποίο αντιστοιχεί στο ποσό της πρώτης δόσης που καταβλήθηκε στις 13/11/
  31. Η απόδειξη αυτή αφορά την εξόφληση του τιµολογίου υπ' αριθµό
  32. Έχω στην κατοχή µου το τιµολόγιο υπ΄ αριθµό 00015 ηµεροµηνίας 07/ 12/10 καθώς και την απόδειξη πληρωµής υπ' αριθµό 00015 ηµεροµηνίας 07/ 12/
  33. ................. 22.Περαιτέρω η Mega Rich Management Ltd εξέδωσε στο όνοµα της Εναγοµένης 1 το τιµολόγιο υπ' αριθµό 00016 ηµεροµηνίας 07/ 12/10 για το ποσό των €.75.000,00 το οποίο αναφέρει ότι αφορά την δεύτερη δόση πληρωµής για την αγορά του Διαµερίσµατος. Την ίδια στιγµή η Εναγόµενη 1 εξέδωσε το δικό της τιµολόγιο επ' ονόµατι της Mega Rich Management Ltd υπ' αριθµό 231 ηµεροµηνίας 07/12/10 για το ποσό των €.7 5.000,
  34. Οι δύο εταιρείες εξέδωσαν τις αποδείξεις πληρωµής των δύο αυτών τιµολογίων για το ποσό των €.75.000,00 έκαστη. Ειδικότερα η Mega Rich Management Ltd εξέδωσε την απόδειξη πληρωµής υπ' αριθµό 00016 ηµεροµηνίας 07/12/10 και η Εναγόµενη 1 την απόδειξη πληρωµής υπ΄ αριθµό 0228 ηµεροµηνίας 07 / 12/
  35. Έχω στην κατοχή µου τα δύο τιµολόγια και τις δύο αποδείξεις ηµεροµηνίας 07/12/
  36. 23.Στο σηµείο αυτό αναφέρω ότι σε κάποιο χρονικό σηµείο πριν να επισυµβεί το ατύχηµα µε τον εναγοντα , ο κ. Οκκάς µου πρότεινε εκ µέρους της Mega Rich Management Ltd να αγοράσει η εναγόµενη 1 επιπρόσθετο µέρος της οροφής της πολυκατοικίας XXXXX Court 1, γεγονός που εγώ αποδέκτηκα εκ μέρους της εναγόμενης
  37. Το ποσό για την αγορά του επιπρόσθετου αυτού μέρουςτης οροφής ανερχόταν στο ποσό των €.15.
  38. Με οδηγίες του κ. XXXXX Ιωάννη Οκκα καταβλήθηκε από την εναγόµενη 1 σταδιακά ποσό εξ €.14.100,00 στον εργολάβο της Οικοδοµής κ. XXXXX Ζανεττή έναντι οφειλών της εν λόγω εταιρείας προς αυτό, ως επίσης ποσό εξ €.476,00 για αγορά κεραµικών που έκαµε ο εργολάβος XXXXX Ζανεττής από την εταιρεία Cykings Ceramics Ltd εκ μέρους της εταιρείας Mega Rich Management Ltd ενώ ποσό εξ €.518,50 συμφωνήσαμε και αγόρασε η εναγόμενη 1 εκ μέρους της εν λόγω εταιρείας συµΒόλαιο από τον ΟΣΕΟΚ αντίστοιχης αξίας. Προς τούτο στις 07/12/10 εκδόθηκε το τιµολόγιο υπ' αριθµό 00017 από την Mega Rich Management Ltd στο όνομα της Εναγομένης 1 για το ποσό των €.17.250,
  39. Ακολούθως οι 2 εταιρείες δηλαδή η εταιρεία Mega Rich Management Ltd και η εταιρεία Cykings Construction Ltd εξέδωσαν αποδείξεις πληρωμής των εν λόγω ποσών οι οποίες και ανταλλάγησαν. Ειδικότερα η εταιρία Mega Rich Management Ltd εξέδωσε την απόδειξη είσπραξης υπ' αριθμό 00017 ημερομηνίας 17/12/10 και η εναγόµενη 1 απόδειξη είσπραξης ηµεροµηνίας 7/12/2010 για ποσό εξ €.15.094,
  40. Δηλώνω στο σηµείο αυτό ότι η απόδειξη είσπραξης της εναγόµενης 1 αφορα ποσό εξ €.15.094,50 διότι το ποσό των €.2.000,00 ήταν το οφειλόµενο υπόλοιπο της συµφωνίας πώλησης του διαµερίσµατος Έχω στην κατοχή µου τα τιµολόγια και τις αποδείξεις είσπραξης. 24.Την εν λόγω ηµεροµηνία λοιπόν όταν δηλαδή και η εναγόµενη 1 εταιρεία εκτέλεσε τις οικοδοµικές εργασίες που ανέλαβε και εκπλήρωσε τις συµΒατικές υποχρεώσεις της και εξοφλήθηκαν οι εκατέρωθεν οικονοµικές υποχρεώσεις ο κ. Οκκάς παρέδωσε το κλειδί του διαµερίσµατος αρ. 2 σε εµένα προσωπικα δια λογαριασµό της Εναγόµενης
  41. Τότε ήταν δηλαδή που παραδόθηκε η κατοχή του διαµερίσµατος στην Εναγόµενη 1 ήτοι τον Δεκέµβριο του
  42. Διευκρινίζω ότι η παράδοση έγινε µε τον τρόπο αυτό δηλαδή µε την Παράδοση του κλειδιού του Διαµερίσµατος από τον κ. Οκκά εκ µέρους της πωλήτριας εταιρείας σε εµένα εκ µέρους της Εναγοµένης
  43. Ρητά δηλώνω ότι την κατοχή του διαµερίσµατος υπ'αριθµό 2 δεν την έλαβε η Εναγόµενη 1 ή εγώ εκ µέρους της οποτεδήποτε προηγουμένως ΕπανάλαµΒάνω ότι ο λόγος για τον οποίο υπέγραψα το έγγραφο ηµεροµηνίας 13/11/09 ήταν γιατί µου το ζήτησε ο κ. Οκκάς ο) οποίος µου ανέφερε ότι αυτό θα τον διευκόλυνε στην εκταµίευση χρηµάτων του από την Τράπεζα. Ο κ. Οκκάς ήταν συνεργάτης της Εναγόµενης 1 οπόταν η υπογραφή του εν λόγω εγγράφου παράδοσης δεν µου δηµιούργησε τότε οποιαδήποτε ανησυχία η προβληµατισµό. ...... 27.'Αλλωστε το εν λόγω διαµέρισµα δεν είχε καν ολοκληρωθεί εκείνη την ηµεροµηνία αφού υπολείπονταν ακόµη αρκετές οικοδοµικές εργασίες όπως το τελικό βάψιµο του διαµερίσµατος , η εγκατάσταση της κουζίνας, η εγκατάσταση των κάγκελων στις Βεράντες , ο τελικός ηλεκτρολογικός έλεγχος από την Α.Η.Κ ...............................
  44. Ο εργολάβος του έργου αλλά κυρίως ο ιδιοκτήτης της πολυκατοικίας είχε υποχρέωση να λάβει ευθύς εξαρχής όλα τα αναγκαία και ενδεικνυόµενα υπό τις περιστάσεις µέτρα για να σφραγίσει και να καλύψει την δηµιουργηθείσα οπή στην οροφή ώστε να µην κινδυνεύει κανένας µέχρι την τοποθέτηση της σκάλας. 36....... Άλλωστε δεν θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο διότι όταν πήγε να εργαστεί στην Πολυκατοικία εγώ δεν είχα την κατοχή ή τον έλεγχο της οικοδοµής. .................... 40.Τον ρώτησα τι έγινε ακριβώς αλλά µου είπε ότι δεν ήταν κάτι σοβαρό και ότι το χειριζόταν ο ίδιος. Άλλωστε όπως µου είχε αναφέρει η εταιρεία του διέθετε ως είχε νοµική υποχρέωση ασφαλιστική κάλυψη για το έργο. 41.Ενόψει των διαβεβαιώσεων του κ. Οκκά αλλά και το γεγονός ότι 11 οικοδοµή ήταν στην κατοχή του Ιδιοκτήτη της Πολυκατοικίας αλλά και του Εργολάβου του Έργου δεν έδωσα ιδιαίτερη σηµασία. Αναφέρω ότι η πινακίδα - ταπέλλα του Εργολάβου με το όνομα και τα λοιπά στοιχεία του ήταν τοποθετηµένη επί της οικοδοµής τη χρονική Περίοδο του ατυχήµατος του ενάγοντα. ............................. 43.Ισχυρίζοµαι δε ότι δεν είναι δυνατόν να πέσει το οποιοδήποτε πρόσωπο από την οπή αυτή τουλάχιστον µε τον τρόπο που έχει περιγράψει ο ενάγοντας στο Δικαστήριο. 44.Αυτό διότι βγαίνοντας κάποιος στην οροφή της Πολυκατοικίας από την σκάλα βρίσκει µπροστά του ένα τοίχο περίπου 1 µέτρου ύψους ο οποίος εµποδίζει την έξοδο στην οροφή και δίνει τη δυνατότητα οπτικού ελέγχου της οροφής . Για να βγει κάποιος στην οροφή πρέπει να περπατήσει εντός της διόδου που δηµιουργεί αυτό το µικρό τοίχος και τότε βλέπει απέναντι του σε απόσταση περίπου 3-4 µέτρων την οπή. 45.Έχω την άποψη ότι ο ενάγοντας εάν λάµβανε εκείνη την ηµέρα απλά µέτρα προστασίας του θα µπορούσε µε πολύ εύκολο τρόπο να αποφύγει το ατύχηµα. 46.Το γεγονός και µόνο ότι ο ίδιος αναφέρει ότι ανέβηκε στην οροφή µε σκοπό να επιθεωρήσει τον χώρο που θα εργαστεί και αντ' αυτού περπατούσε µε Βήµατα όπισθεν , χωρίς να βλέπει που πηγαίνει , µε αποτέλεσµα να καταπέσει εντός της οπής δείχνει το µέγιστο βαθµό αµέλειας και απροσεξίας του.
  45. 0 ενάγοντας εφόσον δεν ήταν υπεργολάΒος που εργαζόταν τακτικά η στην οικοδοµή ώστε να γνωρίζει την κατάσταση της πολυκατοικίας αλλά αντίθετα πήγε µεµονωµένα και µε σκοπό να τοποθετήσει αντένα στην οροφή της Πολυκατοικίας όφειλε να λάβει προηγουµένως συγκεκριµένες πληροφορίες για την κατάσταση της οροφής από τον Εργολάβο ή τον Ιδιοκτήτη του έργου οι οποίοι και ήταν οι υπεύθυνοι του εργοταξίου.
  46. Είχε δε υποχρέωση πριν ανέβει την εσωτερική σκάλα για να ανέβει στην οροφή να ζητήσει και να µελετήσει το σχέδιο Ασφάλειας και Υγείας της οικοδοµής ώστε να ενηµερωθεί για την κατάσταση της οροφής ή να ζητήσει να δει τουλάχιστον τα σχέδια της πολυκατοικίας ή να τον οδηγήσει ο ενδιαφερόµενος στην οροφή για να του υποδείξει τους χώρους.
  47. Αντί αυτού προτίµησε να ανέβει στην οροφή της Πολυκατοικίας χωρίς να λάβει κανένα µέτρο προστασίας του και χωρίς να ζητήσει καν να έχει επίβλεψη ή βοήθεια από τον κ. Αντώνη Πούλλο, όπως ο ίδιος ανάφερε στο Δικαστήριο.» Η ακολουθηθείσα διαδικασία σε Γραπτές Δηλώσεις με βάση το άρθρο 25 όταν υπάρχει ένσταση για περιεχόμενό τους Πριν να ασχοληθώ ξεχωριστά με κάθε παράγραφο για την οποία ο Ενάγοντας ενίσταται, προέχει το να εξετάσω, καθότι έτυχε αμφισβήτησης, το ποια ακριβώς διαδικασία πρέπει να ακολουθείται όταν μία πλευρά, όταν μάρτυρας της άλλης πλευράς προσκομίζει μαρτυρία μέσω Γραπτής Δήλωσης, ενίσταται στο να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μέρος της Δήλωσης που υιοθετείται με βάση το άρθρο 25 του Περί Αποδείξεως Νόμου. Δεν μου έχει τεθεί από τους ευπαίδευτους συνήγορους και δεν έχω εντοπίσει σχετική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του θέματος, αλλά έχει τεθεί υπόψη μου από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Ενάγοντα η απόφαση στην Αγωγή 849/2003 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας (του τότε Π.Ε.Δ., σεβαστού κ. Κ.Κληρίδη), Ν.Βλίττη κ.α. ν. Εκδόσεις Αρκτίνος κ.α., ημερ. 9/11/2007, όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: « α. Η ύπαρξη ή μη Δικαιώματος για υποβολή ένστασης στην αποδεκτότητα μερών γραπτής δήλωσης. Προωθώντας τη θέση του περί μη ύπαρξης δικαιώματος ένστασης υπό τέτοιες συνθήκες, ο κ.Πιττάτζης επικαλέστηκε το Α.25 του περί Αποδείξεως νόμου, το οποίο ορθά ερμηνευόμενο δεν επιτρέπει, όπως εισηγήθηκε, την υποβολή ένστασης πριν την παρουσίαση γραπτής δήλωσης ενώπιον του Δικαστηρίου. Η παρουσίαση μαρτυρίας μέσω γραπτής δήλωσης είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε μάρτυρα και μόνο μετά που εισάγεται στο Δικαστήριο θα μπορούσε η άλλη πλευρά να εισηγηθεί αργότερα ότι κάποιο μέρος της δεν είναι αποδεκτή μαρτυρία, οπότε το Δικαστήριο θα μπορεί να την αγνοήσει. Εάν δηλαδή, είτε σαν αποτέλεσμα της αντεξέτασης του μάρτυρα ή λόγω άλλης μαρτυρίας θα φανεί στο τέλος της ημέρας ότι μέρος της μαρτυρίας είναι άσχετο, μη δικογραφημένο κλπ., τότε θα αγνοηθεί. Το δικαίωμα όμως απόδοσης μαρτυρίας μέσω γραπτής δήλωσης είναι απεριόριστο και δεν μπορεί να πλήττεται με την υποβολή ένστασης ως προς το αποδεκτό κάποιων μερών της δήλωσης επειδή ενδεχόμενα κάποιες λέξεις, προτάσεις ή παράγραφοι να συγκρούονται προς κάποιες αρχές. Ούτε δε είναι λογικό να κατακερματίζεται η γραπτή κατάθεση ενός μάρτυρα επειδή κάποιες λέξεις είναι ενδεχόμενα επιλήψιμες, καθότι κάτι τέτοιο αναπόφευκτα επηρεάζει τη συνοχή και το συνολικό περιεχόμενο της μαρτυρίας του. Απαντώντας σ΄ αυτό το θέμα, ο κ.Πικής για τους εναγομένους, εισηγήθηκε ότι το Α.25 δεν καταστρατηγεί τους καθιερωμένους κανόνες αποδεκτότητας με βάση το δίκαιο της Απόδειξης. Αντίθετα, στο εδάφιο 2 του άρθρου 24 γίνεται ρητή αναφορά στην περίσωση αυτών των κανόνων. Εδώ η ένσταση δεν αφορά σε αποδοχή εξ΄ ακοής μαρτυρίας η οποία γίνεται δεκτή με τον τροποποιητικό περί Αποδείξεως νόμο και επομένως διατηρείται το δικαίωμα ένστασης. Περαιτέρω δε, είναι καλά γνωστή η αρχή σύμφωνα με την οποία το ορθό στάδιο έγερσης ένστασης ως προς την αποδεκτότητα μαρτυρίας, είναι το σημείο κατά το οποίο επιχειρείται η εισαγωγή της και όχι αργότερα. Το πλήρες κείμενο του επίμαχου ΄Αρθρου 25, του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9 όπως τροποποιήθηκε, έχει ως εξής: «Οποιοσδήποτε μάρτυρας σε οποιαδήποτε διαδικασία δύναται να υιοθετήσει το περιεχόμενο γραπτής κατάθεσης ή γραπτής δήλωσης του. Σε τέτοια περίπτωση, η εν λόγω γραπτή κατάθεση ή γραπτή δήλωση κατατίθεται στο Δικαστήριο και θεωρείται ότι αποτελεί την κυρίως εξέταση του μάρτυρα ή μέρος αυτής.» ΄Οπως είναι γνωστό, η πιο πάνω πρόνοια προστέθηκε με το Α.4 του τροποποιητικού περί Αποδείξεως Νόμου άρ. 32(Ι) του
  48. ΄Οπως ορθά επεσήμανε και ο συνήγορος των εναγόντων, σκοπός του νομοθέτη δεν πρέπει να ήταν άλλος, παρά η διευκόλυνση και σύντμηση της διαδικασίας. Σίγουρα δε, ουδέποτε ήταν η πρόθεση του νομοθέτη να καταστήσει την γραπτή κατάθεση / δήλωση ένα όχημα μέσω του οποίου να εισάγεται στη δίκη μαρτυρία επί παντός επιστητού σχετικού ή ασχέτου αποδεκτού ή μη αποδεκτού με βάση τους γνωστούς, καθιερωμένους κανόνες του δικαίου της Απόδειξης. Αυτό εξ΄ άλλου είναι φανερό και από το γεγονός ότι πέραν του ότι με βάση τις πρόνοιες του ΄Αρθρου 24

(1)με τις οποίες επιτράπηκε η εισαγωγή εξ΄ ακοής μαρτυρίας , ρητά έγινε η επιφύλαξη στο Α. 24
(2)σύμφωνα με την οποία μαρτυρία η οποία αποκλειόταν και πριν για λόγους άλλους παρά για το ότι ήταν εξ΄ ακοής, συνεχίζει να αποκλείεται: «
(2)Οι διατάξεις του παρόντος Μέρους δεν καθιστούν αποδεκτή οποιαδήποτε μαρτυρία, που θα αποκλείετο για οποιοδήποτε λόγο άλλο από το ότι αυτή είναι εξ ακοής μαρτυρία.» Είναι επομένως αναμφίβολο πως με εξαίρεση την εξ΄ ακοής μαρτυρία η οποία μπορεί να γίνεται αποδεκτή μετά τη νομοθετική ρύθμιση του 2004, οι άλλοι κανόνες αποκλεισμού μαρτυρίας τόσο νομολογιακής εκπόρευσης όσο και νομοθετικής, επιβίωσαν και συνεχίζουν να τυγχάνουν εφαρμογής. Και συνεχίζουν να τυγχάνουν εφαρμογής παρά τη δυνατότητα η οποία δόθηκε από το Α.25 του ίδιου νόμου για απόδοση μαρτυρίας με γραπτή κατάθεση / δήλωση αντί διά ζώσης. Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο η απόδοση σε μάρτυρα της δυνατότητας παρουσίασης γραπτού κειμένου μαρτυρίας, προσέδωσε ταυτόχρονα σ΄ αυτόν ή στην πλευρά που τον καλεί και οποιοδήποτε πλεονέκτημα το οποίο δεν έχει μάρτυρας ο οποίος αποδίδει μόνο προφορική μαρτυρία. Πλεονέκτημα υπό την μορφή του ότι αφαιρεί το δικαίωμα υποβολής ένστασης κατά του αποδεκτού της μαρτυρίας του ή μέρους αυτής, ή έστω ότι επιτρέπει προσωρινά την πλήρη αποδοχή του συνόλου της μαρτυρίας του και μεταθέτει στο ύστατο ή σε μεταγενέστερο στάδιο οποιοδήποτε θέμα αποδεκτότητας, όταν και εάν κάτι τέτοιο εγερθεί. Κατά την άποψη μου κανένας μάρτυρας δεν μπορεί να τυγχάνει ενός τέτοιου πλεονεκτήματος επειδή και μόνο αξιοποιεί τις πρόνοιες του Α.25 προσφέροντας γραπτό κείμενο. Αν και το ίδιο το άρθρο 25 δεν θέτει όρους ή περιορισμούς στην παρουσίαση μιας κατάθεσης / δήλωσης ώστε αυτή να καταστεί η κύρια εξέταση μάρτυρα ή μέρος αυτής, πιστεύω ότι η ορθή διαδικασία η οποία θα πρέπει πάντα να ακολουθείται είναι η ακόλουθη: α. Η πλευρά που καλεί το μάρτυρα ή ο ίδιος ο μάρτυρας, να εφοδιάζει την αντίδικη πλευρά με αντίγραφο της προτεινόμενης κατάθεσης / δήλωσης έγκαιρα προτού επιχειρηθεί η παρουσίαση της στο Δικαστήριο, για εξέταση. β. Εάν η αντίδικη πλευρά υπό το φως του περιεχομένου της γραπτής κατάθεσης / δήλωσης ενίσταται, είτε στο να δώσει μαρτυρία ο μάρτυρας είτε στο να γίνει αποδεκτή η προτεινόμενη μαρτυρία του στο σύνολο της ή εν μέρει, δικαιούται αλλά και υποχρεούται να προβάλει την ένσταση της προτού η κατάθεση / δήλωση σημειωθεί σαν μαρτυρία. γ. Το Δικαστήριο αφού ακούσει τις παραστάσεις των δύο πλευρών και αφού έχει εφοδιαστεί με το κείμενο της προτεινόμενης κατάθεσης / δήλωσης, θα αποφασίσει κατά πόσο η κατάθεση / δήλωση ή οποιοδήποτε μέρος αυτής δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτή σαν μαρτυρία. δ. Εάν παρά ταύτα τέτοια ένσταση δεν εγερθεί πριν από την προσαγωγή της κατάθεσης / δήλωσης και εισαχθεί μέσω αυτής μαρτυρία απαράδεκτη κατά το δίκαιο της Απόδειξης, το Δικαστήριο εν τούτοις σε υστερώτερο στάδιο, ή στο τέλος της δίκης θα ενεργήσει στη βάση μόνο αποδεκτής μαρτυρίας, αγνοώντας οποιανδήποτε μαρτυρία η οποία δεν θα έπρεπε να είχε γίνει αποδεκτή. Προς υποστήριξη των πιο πάνω απόψεων μου, παραθέτω τις ακόλουθες αρχές οι οι οποίες εκπηγάζουν από τη νομολογία:
  1. Ενστάσεις που σχετίζονται με το αποδεκτό ή μη μαρτυρίας στη δίκη θα πρέπει να υποβάλλονται και αποφασίζονται κατά κανόνα κατά το χρόνο προσαγωγής της μαρτυρίας. Η μη επίλυση θεμάτων παραδεκτού μαρτυρίας για την οποία υποβάλλεται ένσταση και η άφεση της απόφασης για το θέμα κατά την τελική απόφαση, αποτελεί παράβαση των προνοιών της Δ.38 θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και πλήττει καίρια τη διαδικασία η οποία υπόκειται σε ακύρωση (Βλπ. Κυριάκος Βίκτωρος ν. Χρ.Χριστοδούλου[1]. 2.Εάν κατά τη δίκη εμφιλοχωρήσει η εισαγωγή μαρτυρίας κατά νόμο ή νομολογία απαράδεκτη και πάλι το Δικαστήριο διατηρεί τη δυνατότητα στο τέλος της δίκης, αλλά και την υποχρέωση, όπως βασισθεί μόνο πάνω σε αποδεκτή μαρτυρία, αγνοώντας την όποια απαράδεκτη μαρτυρία (Βλπ. Μahattou v. Viceroy Shipping[2] και Lefkaritis Bros v. Τanya Shipping[3].
  2. To Δικαστήριο διατηρεί τη δυνατότητα όπως αποδεχόμενο την εισαγωγή σαν μαρτυρίας του περιεχομένου ενός εγγράφου, κάνει αποδεκτό μόνο ένα μέρος του εγγράφου και αγνοήσει ή διαγράψει άλλο ή άλλα μέρη του εγγράφου που περιέχουν μη αποδεκτή μαρτυρία. ΄Οπως είχε επιβεβαιωθεί και στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Μούρτζινος ν. Πλοίου "Galaxia" κ.άλλων[4] μια ένορκη δήλωση η οποία ήταν αποδεκτή σαν μαρτυρία ως «έγγραφη δήλωση» που ικανοποιούσε τις προϋποθέσεις του Α.4 του τότε ισχύοντος περί Αποδείξεως νόμου, μπορούσε να γίνει αποδεκτή ως προς το υπόλοιπο της μέρος, αφού αγνοηθεί κάποιο μέρος της δήλωσης που συνιστούσε απαράδεκτη μαρτυρία. Κατά τον ίδιο λοιπόν τρόπο, πιστεύω ότι και με βάση το νέο Α.25 του περί Αποδείξεως Νόμου, που κατέστησε δυνατή την αποδοχή μαρτυρίας μέσω έγγραφης κατάθεσης / δήλωσης, το Δικαστήριο θα πρέπει να κρίνει αν το περιεχόμενο της δεν προσκρούει σε κανόνα αποκλεισμού μαρτυρίας και αν ναι, να μην την αποδεχθεί, είτε εν όλω είτε εν μέρει. Για τους πιο πάνω λόγους πιστεύω ότι ορθά ηγέρθηκε η ένσταση στο στάδιο κατά το οποίο ηγέρθηκε και το Δικαστήριο μπορεί να την εξετάσει για να κρίνει κατά πόσο οποιοδήποτε μέρος της είναι νομικά απαράδεκτο οπότε αυτό δεν θα εισαχθεί σαν μαρτυρία.» Υιοθετώ την πιο πάνω προσέγγιση. Παρά τις κάποιες πρακτικές δυσκολίες που πιθανόν να δημιουργούνται με τη χρήση του νέου άρθρου 25 του Περί Αποδείξεως Νόμου μετά το 2004, δεν θα ήταν λογικό να αποκτά πλεονέκτημα κάποιος με τη χρήση της Γραπτής Δήλωσης, για να κατατίθεται μαρτυρία επί οποιουδήποτε ζητήματος, ακόμη και άσχετη ή μη δεκτή μαρτυρία κατά παράβαση των αποδεικτικών κανόνων, δηλαδή μαρτυρία που δεν θα επιτρεπόταν να κατατεθεί προφορικώς. Οι λόγοι ένστασης σε περιεχόμενο της Γραπτής Δήλωσης - Οι σχετικές νομικές αρχές Τίθενται 3 Λόγοι για τους οποίους ισχυρισμοί στη Γραπτή Δήλωση δεν πρέπει να επιτραπούν: 1) Η μη δικογράφηση από τους Εναγόμενους 1 κάποιων ισχυρισμών που επιχειρείται να προσαχθούν με τη μαρτυρία 2) Η παράλειψη να τεθούν υπόψη κάποιοι ισχυρισμοί κατά την αντεξέταση των μαρτύρων του Ενάγοντα από τους Εναγόμενους 1 3) Το ότι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί συνιστούν επιχειρηματολογία Όσον αφορα τη σημασία της δικογραφίας και της ανάγκης για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων μέσω αυτής, στη Γ. Μελάς ν. Κ. Κυριάκου 2003 1 ΑΑΔ 826 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: « Η σημασία της δικογραφίας τονίσθηκε στην υπόθεση Παπαγεωργίου ν. Κλάππα
(1991)1 Α.Α.Δ. 24 από τον Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γ. Πική μέσα στα πιο κάτω πλαίσια. "Οι αρχές του δικονομικού δικαίου περιορίζουν τα επίδικα θέματα σε εκείνα τα οποία προσδιορίζονται από τη δικογραφία· δηλαδή την απαίτηση, την υπεράσπιση και την απάντηση όπου υπάρχει. Ο επακριβής προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων συναρτάται άμεσα με το αντιπαραθετικό σύστημα δίκης που ισχύει στο δικαιϊκό μας σύστημα και απόρροια της φυσικής δικαιοσύνης που επιβάλλει τη διασφάλιση του δικαιώματος διαδίκου για ουσιαστική ευκαιρία απάντησης στις θέσεις και ισχυρισμούς του αντιδίκου του. Η δίκη δρομολογείται, όπως επιγραμματικά ανέφερε ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Βασιλειάδης στην υπόθεση Homeros Th. Courtis and Others v. Panos K. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180, (βλέπε επίσης Christakis Loucaides v. C.D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134), κατά μήκος των γραμμών που οριοθετεί η δικογραφία και η δίκη διατρέχει την ίδια πορεία όπως και το τραίνο κατά μήκος των προκαθορισμένων γραμμών της διαδρομής." (Βλ. επίσης Βραχίμη ν. Κουλουμπρή
(1992)1 Α.Α.Δ. 836 και Παφίτης και Άλλοι ν. Κουκουρή και άλλων
(1992)1 Α.Α.Δ. 1154). Η ίδια γραμμή υιοθετήθηκε στην υπόθεση Ayia Napa Nissi Development Ltd και Άλλοι ν. Χρίστου Παπαμιχαήλ
(1992)1 Α.Α.Δ. 549, όπου τονίσθηκε ότι, "Το Δικαστήριο περιορίζεται στην εξέταση των επίδικων θεμάτων, όπως φαίνονται με το κλείσιμο των εγγράφων προτάσεων, ή με την τροποποίηση τους πριν το τέλος της δίκης. Οι υποθέσεις αποφασίζονται με βάση τα γεγονότα που εγείρονται στα δικόγραφα. (Βλ. Eleni Panayiotou Iordanou v. Polycarpos Neophytou Anyftos (1959-1960) 24 C.L.R. 97, Christakis Loucaides v. C.D. Hay and Sons Ltd.
(1971)1 C.L.R. 134, HjiPavlou v. Jinaro Terra
(1982)1 C.L.R. 433 και Demeco Co. v. Beckhoff
(1988)1 C.L.R. 82)." Η Έκθεση Υπεράσπισης αποτελεί δικόγραφο στο οποίο προσδιορίζονται οι θέσεις του εναγομένου έναντι των διεκδικήσεων του ενάγοντος (βλ. Κυριακή Μαυρομιχάλη ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1996)1 Α.Α.Δ. 530) και το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποφασίζει για ζητήματα που δεν αποτελούν μέρος της δικογραφίας (βλ. Βοσκού κ.ά. ν. Ζήνωνος
(2003)1 Α.Α.Δ. 695). Στην παρούσα περίπτωση έχουμε διαπιστώσει ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν περιορίστηκε στην εξέταση των επίδικων θεμάτων όπως αυτά καθορίζονταν από τη σχετική δικογραφία, αλλά προχώρησε στην εξέταση και θεμάτων που δεν καλύπτονταν από το περιεχόμενο της Έκθεσης Υπεράσπισης κατά παράβαση των πιο πάνω αρχών που έχουμε αναφέρει. Στην πραγματικότητα δόθηκε η ευκαιρία στον εφεσίβλητο να προβάλει τους λόγους της υπεράσπισης του χωρίς να τους έχει προβάλει στην Έκθεση Υπεράσπισης του, πράγμα ανεπίτρεπτο στο αντιπαραθετικό μας σύστημα διεξαγωγής της δίκης. (Βλ. Christodoulou v. Sofroniou
(1987)1 C.L.R. 441).» Στην Παναγιώτης Παρλάτα ν. Στέλλας Δημητρίου, ECLI:CY:AD:2014:A339, Πολ. Εφ. 387/2009, ημερ. 21/5/2014 αναφέρθηκαν τα πιο κάτω από το Ανώτατο Δικαστήριο: « Η δίκη κατά πάγια νομολογία δρομολογείται κατά μήκος των γραμμών που οριοθετεί η δικογραφία και όχι έξω από αυτήν, (Homeros Th. Kourtis and Others v. Panos K. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180) και Παπαγεωργίου ν. Λούη Κλάππα (Investments Services) Ltd, Πολ. Έφεση αρ. 7367, ημερ. 14.1.1990). Το Δικαστήριο δεν μπορεί να επεκτείνεται και να συζητά ή να επιλύει θέματα άλλα από αυτά που είναι ή παραμένουν επίδικα κατά τη συμπλήρωση των εγγράφων προτάσεων ή που νομότυπα προστίθενται κατά την ημέρα ή τη διάρκεια της δίκης, (Παφίτης ν. Κακουρή
(1992)1 Α.Α.Δ. 1154 και Μερκής ν. Intertobacco (Cyprus) Ltd
(2003)1 Α.Α.Δ. 1091). Παραδοχές είτε ρητές, είτε αυτές που λογίζονται ως τέτοιες κατά τη Δ.19 θ.11, (δέστε και Χρίστου ν. Khoreva
(2001)1 Α.Α.Δ. 1874), σφραγίζουν την πορεία της δίκης. Ακόμη και γενική άρνηση θετικού ισχυρισμού δεν εξυπακούει την προβολή θετικών ισχυρισμών, (Latifundia Properties Ltd v. Ψακή κ.ά.
(2003)1 Α.Α.Δ. 670).» Το τι ακριβώς προβλέπουν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας σε σχέση με την ορθή δικογράφηση της Έκθεσης Απαίτησης ή της υπεράσπισης, παρατέθηκε στην Βαριάνου Αθηνά ν. Δρ. Ανδρέα Π. Βορκά,
(2010)1 Α.Α.Δ.
  1. Συγκεκριμένα τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Ανεξάρτητα από τα όσα περιγράφονται στην πρωτόδικη απόφαση σε σχέση με τις αλλαγές που επήλθαν στους Αγγλικούς Θεσμούς, εκείνο που είναι σίγουρο και ξεκάθαρο, είναι ότι οι πρόνοιες των δικών μας Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι επαρκείς και ως δικονομικά εργαλεία διασφαλίζουν σε ικανοποιητικό βαθμό την τήρηση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης και τη διεξαγωγή μιας δίκαιης δίκης. Το ότι στην Αγγλία ενδεχομένως οι Θεσμοί να έγιναν πιο λεπτομερείς και πιο διευκρινιστικοί ως προς το τι απαιτείται, με κανένα τρόπο δεν αλλοιώνει τις σαφείς πρόνοιες των δικών μας Θεσμών. Ας δούμε λοιπόν, τι προβλέπουν οι δικοί μας Θεσμοί για την ορθή δικογράφηση ισχυρισμών. Κατ' αρχάς, η Δ.19, θ.2 συνδέει τα δικόγραφα με τις ανάγκες της υπόθεσης. Προβλέπει ότι τόσο η Έκθεση Απαίτησης όσο και η Έκθεση Υπεράσπισης «θα πρέπει να είναι τόσο σύντομες, όσο θα το επιτρέπει η φύση της υπόθεσης». Η Δ.19, θ.4 προβλέπει ότι:- «
  2. Κάθε δικόγραφο πρέπει να περιέχει μόνο, μια συνοπτικής μορφής έκθεση των ουσιωδών γεγονότων στα οποία ο διάδικος που καταθέτει το δικόγραφο στηρίζει την απαίτηση ή την υπεράσπισή του, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά όχι τη μαρτυρία την οποία πρόκειται να αποδειχτούν ....».* Περαιτέρω, η Δ.19, θ.13 προβλέπει ότι:- «
  3. Ο εναγόμενος ή ο ενάγων, ανάλογα με την περίπτωση, πρέπει να εγείρει με το δικόγραφο του όλα τα ζητήματα που δείχνουν, ότι η αγωγή ή η ανταπαίτηση δεν μπορεί να ευσταθήσει, ή ότι η συναλλαγή είναι είτε άκυρη είτε ακυρώσιμη σε νομικό σημείο, και σε όλους τους λόγους υπεράσπισης ή απαίτησης, ανάλογα με την περίπτωση, οι οποίοι εάν δεν εγείρονταν, πιθανόν να καταλάμβαναν την αντίθετη πλευρά εξ απροόπτου, ή θα ήγειραν επίδικα ζητήματα για γεγονότα, τα οποία δεν προκύπτουν από προηγούμενα δικόγραφα ....»* Πιο σημαντικές είναι ίσως οι πρόνοιες της Δ.19, θ.15 οι οποίες δεν αφήνουν αμφιβολία για τις υποχρεώσεις ενός εναγόμενου:- «
  4. Δεν θα είναι αρκετό για ένα εναγόμενο στην υπεράσπισή του να αρνηθεί γενικά τους λόγους οι οποίοι προβάλλονται στην έκθεση απαιτήσεως, .... αλλά κάθε διάδικος πρέπει να ασχοληθεί ειδικά με κάθε ισχυρισμό γεγονότος, του οποίου την αλήθεια δεν παραδέχεται, εκτός από αποζημιώσεις.»* Τέλος, η Δ.19, θ.16, αποθαρρύνει τη γενική άρνηση ως τρόπο δικογράφησης:- «
  5. Όταν ένας διάδικος σε οποιοδήποτε δικόγραφο αρνείται ένα ισχυρισμό γεγονότος, ο οποίος υπάρχει στο προηγούμενο δικόγραφο του αντιδίκου, δεν πρέπει να πράττει τούτο με υπεκφυγές αλλά να απαντά στην ουσία του θέματος. .... Και εάν γίνεται ισχυρισμός με διάφορες περιστάσεις, δεν θα είναι αρκετό να τον αρνηθεί με εκείνες τις περιστάσεις.»* Όσον αφορά τις συνέπειες του να μην τίθενται ενώπιον της πλευράς που δίδει μαρτυρία οι ισχυρισμοί που θα προβάλει η άλλη πλευρά, έχει διαμορφωθεί η αρχή ότι το Δικαστήριο, ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, μπορεί να αγνοήσει, ιδιαίτερα στην απουσία οποιασδήποτε σαφούς εξήγησης, μαρτυρία που διάδικος την θεωρεί σημαντική για την υπόθεση του, αλλά παραλείπει να τη θέσει στον αντίδικο του προς σχολιασμό ( βλ. Adidas v. Jonidexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383 και Ευσταθίου Δημήτρης ν. Alpha Bank Ltd,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1682). Στην υπόθεση Frederickou Schools Co. Ltd και Άλλοι ν. Acuac Inc.
(2002)1 ΑΑΔ 1527, αναφέρθηκαν τα εξής: " Yπάρχουν ωστόσο δύο κανόνες πρακτικής, που έχουν εμπεδωθεί προ πολλού στα δικαστήρια μας, οι οποίοι πρέπει απαρέγκλιτα να τηρούνται. Ο πρώτος είναι ότι ο μάρτυρας πρέπει να αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται. Διαφορετικά το δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Ο δεύτερος είναι ότι, κατά την αντεξέταση, τίθεται στο μάρτυρα η υπόθεση που θα στηθεί από τον αντίδικο. Τέτοια αντεξέταση είναι προϋπόθεση για να κληθεί μαρτυρία που αντικρούει το μάρτυρα." Παρά τη διατύπωση της τελευταίας πρότασης στην εν λόγω απόφαση ("προϋπόθεση για να κληθεί μαρτυρία"), δεν θεωρώ ότι εννοείται ότι το αποτέλεσμα και οι συνέπειες του να μην τεθούν συγκεκριμένοι ισχυρισμοί κατά την παρουσίαση της υπόθεσης της μίας πλευράς, θα είναι το να απαγορευθεί στη δεύτερη πλευρά να τους θέσει στο Δικαστήριο όταν δίδεται γι' αυτήν μαρτυρία. Αυτό στο οποίο υπάρχουν συνέπειες και επιπτώσεις, αναλόγως της περίπτωσης και των εξηγήσεων που δίνονται ή μη, είναι στη βαρύτητα που θα δοθεί από το Δικαστήριο στους εν λόγω ισχυρισμούς κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Το ζήτημα τυγχάνει πραγμάτευσης αναλυτικά στη Γεωργίου Νεοπτόλεμος ν. Ρωξάνης Νεοπτόλεμου Γεωργίου,
(2010)1 Α.Α.Δ. 138 , όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι χωρίς δισταγμό που καταγράφεται ότι λανθασμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν αποδέχθηκε την κατάθεση της επιστολής εφόσον η εφεσίβλητη την αναγνώρισε ως δική της, δεν υφίστατο δε κανένας νομικός λόγος αποκλεισμού της. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, καθώς και ο συνήγορος της εφεσίβλητης στην πρωτόδικη ένστασή του, παρερμήνευσαν τον ουσιώδη κανόνα που λαμβάνεται στο δικαιϊκό σύστημα αντιπαράθεσης αναφορικά με τη δυνατότητα ενός αντιδίκου να εξηγήσει θέσεις επί γεγονότων που η άλλη πλευρά προτίθεται να παρουσιάσει στη δική της μαρτυρία. Θέματα τα οποία δεν τίθενται κατά την αντεξέταση του διαδίκου και των μαρτύρων του και τα οποία εμφανίζονται για πρώτη φορά στην κύρια εξέταση αντιδίκου ή μάρτυρα του, είναι έκθετα σε απόρριψη διότι δεν δίνεται η ευκαιρία στους μάρτυρες της αντίθετης πλευράς να σχολιάσουν και να εξηγήσουν τα εκ των υστέρων εγερθέντα θέματα. Τέτοια απόρριψη δεν επέρχεται αυτομάτως ως συνέπεια της παράλειψης αυτής, αλλά ως αποτέλεσμα άσκησης δικαστικής κρίσης επί του θέματος. Όπως έχει τεθεί στην υπόθεση Adidas v. Jonidexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383, στις σελ. 388-9: «Of course failure to put forward a pertinent aspect of the defence case to witnesses for the plaintiff is not necessarily fatal to its validity. A lot will depend on the nature of the allegation and the reasons for not raising it in the course of cross-examination of the witnesses of the adversary. In the absence of a proper explanation of the omission, the Court may justifiably disregard factual allegations not put to a witness of the adversary because of the denial of a proper opportunity to the latter to controvert them in evidence. Liberty to controvert the case of the other side is at the core of the adversarial system of justice premised on the elicitation of the truth through the process of confronting the adversary with every material aspect of a party' s case.» Το πιο πάνω απόσπασμα απεικονίζει τη νομολογία επί του ζητήματος και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ορθή πρακτική στο δικαιϊκό σύστημα της αντιπαράθεσης είναι να δίνεται η ευκαιρία στον αντίδικο να εξηγήσει θέσεις επί των γεγονότων που η άλλη πλευρά προτίθεται να παρουσιάσει στη δική της μαρτυρία. Εφαρμόζεται βεβαίως σ' όλο το φάσμα και εύρος της αντιπαράθεσης είτε επιχειρείται η εκ των υστέρων παρουσίαση μαρτυρίας ή εκδοχής από τον ενάγοντα μέσω αντεξέτασης του εναγόμενου, όπως εδώ, ή τον εναγόμενο σε οποιοδήποτε στάδιο της εξέλιξης της μαρτυρίας. Η ουσία είναι ότι πρέπει να παρέχεται ευκαιρία στον αντίδικο να εξηγεί τη δική του θέση και όχι να εμφανίζεται και να τίθεται το ζήτημα μόνο στη μαρτυρία της άλλης πλευράς. Όπως το θέτει ο Cross on Evidence 4η έκδ. σελ. 226: «The object of cross-examination is two-fold, first, to elicit information concerning the facts in issue or relevant to the issue that is favourable to the party on whose behalf the cross-examination is conducted, and secondly to cast doubt upon the accuracy of the evidence-in-chief given against such party.» Και στη σελ. 227: «Any matter upon which it is proposed to contradict the evidence-in-chief given by the witness must normally be put to him so that he may have an opportunity of explaining the contradiction, and failue to do this may be held to imply acceptance of the evidence-in-chief.» Σχετικές είναι επίσης οι υποθέσεις Κούρρης v. Παπαδοπούλου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1147 και Σκάρος v. Χριστοδούλου
(1998)1 Α.Α.Δ.
  1. Αυτό το αξίωμα, όμως, ουδόλως ισοδυναμεί ή οδηγεί σε αποκλεισμό εγγράφου ή μαρτυρίας κατά το στάδιο της αντεξέτασης όταν επιδεικνύεται, για παράδειγμα, ένα έγγραφο το οποίο ο αντεξεταζόμενος αναγνωρίζει ως δικό του. Ούτε χρειάζεται να αρνηθεί ο διάδικος την ύπαρξη του εγγράφου ή την υπογραφή του επ' αυτού για να καταστεί δυνατή η παρουσίασή του. Δεν επενεργεί εδώ ο κανόνας της προηγούμενης αντιφατικής ή ασυμβίβαστης δήλωσης προφορικώς ή γραπτώς προς εφαρμογή των διατάξεων των Αρθρων 32 και 33 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο αρ. 32(Ι)/
  2. Επομένως είναι εντελώς λανθασμένη η βάση πάνω στην οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την κατάθεση της επιστολής. Συνάγεται, επομένως, ότι το ορθό θα ήταν, παρά τη μη αναφορά ή προσπάθεια κατάθεσης του εγγράφου, έστω για αναγνώριση, κατά τη μαρτυρία του ιδίου του εφεσείοντος, να γινόταν δεκτή η κατάθεση του κατά την αντεξέταση της εφεσίβλητης, ανάλογα δε με τις εξηγήσεις που θα έδινε, ο μεν εφεσείων για τη μη προτέρα παρουσίαση του, η δε εφεσίβλητη για το περιεχόμενο του, το πρωτόδικο Δικαστήριο να του έδινε την ανάλογη βαρύτητα. Το περιεχόμενο της επιστολής είναι τέτοιο, που αναμφίβολα την καθιστούσε σχετική προς τα επίδικα ζητήματα, η σχετικότητα δε αποδεικτικού υλικού είναι το ουσιαστικότερο κριτήριο για την παραδεκτότητα του. Πέραν της ίδιας της ημερομηνίας συγγραφής της επιστολής, που είναι πολύ μετά το 1990, που η εφεσίβλητη καθόρισε με το δικόγραφο και τη μαρτυρία της ως το έτος της διάστασης, περιέχονται εκεί διάφορες τοποθετήσεις της εφεσίβλητης, τόσο για χρήματα, όσο και για επιθυμία να ταξιδεύσουν μαζί στη Μυτιλήνη ή και αλλού και γενικά εμπεριέχει η επιστολή στοιχεία που πιθανόν να δείχνουν μια συνάφεια μεταξύ του ζεύγους και ενδιαφέρον του ενός προς τον άλλο. Το περιεχόμενο λοιπόν της επιστολής, που κακώς δεν έγινε δεκτή προς κατάθεση ως τεκμήριο, έπρεπε να τύχει σχολιασμού από το πρωτόδικο Δικαστήριο, να τύχει αντιπαραβολής με την υπόλοιπη μαρτυρία και να αξιολογηθεί αναλόγως. Και δεν είναι μόνο το περιεχόμενο της ίδιας της επιστολής που θα έπρεπε να τεθεί στη βάσανο της αξιολόγησης, αλλά κατά τον ίδιο τρόπο, και η γύρω από αυτή μαρτυρία και εξηγήσεις που τυχόν θα προσέφερε η εφεσίβλητη επί των λεπτομερειών που εκεί καταγράφονται. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποστέρησε τον εαυτό του από ένα αποδεικτικό στοιχείο, δυνητικά κάποιας σημασίας, με γνώμονα πάντοτε την ανεύρεση της αλήθειας γύρω από τις αντικρουόμενες εκδοχές των διαδίκων.» (οι υπογραμμίσεις έχουν γίνει από εμένα) Όσον αφορά τον τρίτο λόγο για τον οποίον ενίσταται ο Ενάγοντας στη συμπερίληψη συγκεκριμένων παραγράφων στην Ένορκη Δήλωση του κ. Παναγή, είναι γνωστός ο κανόνας ότι ένας μάρτυρας γεγονότων -μη πραγματογνώμονας- «καταθέτει μόνο για γεγονότα που έχουν περιέλθει νομίμως στην αντίληψή του, χωρίς να αναφέρει ποια είναι κατά τη γνώμη του τα συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν από αυτά.» (Ηλιάδη & Σάντη: Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, 2014, σελ. 573) και ότι «ένας μάρτυρας δεν μπορεί να καταθέτει για το έσχατο συμπέρασμα (ulitimate issue), για αυτό δηλαδή το επίδικο θέμα που καλείται να αποφανθεί το Δικαστήριο. ») ( βλ. Ηλιάδης & Σάντης, πιο πάνω, σελ. 603). Το επιτρεπτό ή μη των επίμαχων ισχυρισμών της Γραπτής Δήλωσης Θα σχολιάσω στη συνέχεια αναλυτικά τους επίμαχους ισχυρισμούς της Γραπτής Δήλωσης και θα αποφανθώ εάν πρέπει να γίνει επιτρεπτή η συμπερίληψή τους σε αυτήν: Οι παράγραφοι 2-6 έχουν ως ακολούθως: «
  3. Περί τον Οκτώβρη του 2009 µε είχε προσεγγίσει ο κ. XXXXX Ιωάννου Οκκάς και µε ενηµέρωσε ότι µια από τις εταιρείες του ήτοι η Mega Rich Management Ltd θα αναλάµβανε ως εργολάβος να κτίσει 5 Πολυκατοικίες σε ακίνητο στην περιοχή της Δροµολαξιάς κοντά στο αεροδρόµιο της Λάρνακας . Ο κ. Οκκάς ήταν διευθυντής Εταιρείας Mega Rich Management Ltd. Το εν λόγω ακίνητο ήταν ιδιοκτησίας της εν λόγω εταιρείας και κάποιου κ. XXXXX Παπαφώτη.
  4. Μου είχε αναφέρει ότι για την 1η πολυκατοικία είχε συµφωνήσει ήδη να ανεγερθεί από την εταιρεία S. Hadjichristofi Ltd. Όμως για τις άλλες 4 πολυκατοικίες είχε σκοπό να τις ανεγείρει ο ίδιος μέσω της εργοληπτικής του Εταιρείας KIA CONSTRUCTIONS LTD αναθέτοντας τις διάφορες εργασίες σε υπεργολάβους.
  5. Στη βάση αυτή µου είχε ζητήσει να αναλάβει η Εναγόµενη 1 καταρχήν το σκελέτωµα 3 εκ των Πολυκατοικιών που θα έκτιζε µε την προοπτική να µας αναθέσει τελικά την πλήρη εργολαβία των έργων αυτών.
  6. Εγώ εκ µέρους της Εναγόµενης 1 αποδέκτηκα και µετά από αξιολόγηση του κόστους των εργασιών συµφωνήσαµε µε τον κ. Ιωάννη Ιωάννου Οκκά ότι η αµοιβή µας για τις εργασίες αυτές του σκελετώµατος και της επίβλεψης του σκελετώµατος των 3 πολυκατοικιών θα ανερχόταν στο ποσό των €. 75.000,
  8. Στο πλαίσιο αυτό ο κ XXXXX Ιωάννου Οκκάς µου εισηγήθηκε όπως αντί να πληρώσει η εταιρεία του το συµφωνηθέν τίµηµα για τις οικοδοµικές εργασίες που θα εκτελούσε η εναγόµενη 1 εταιρεία ήτοι ποσό εξ €.
  9. 000,00 τοις µετρητοίς να συµφωνούσαµε στην αγορά 1 διαµερίσµατος από τις εν λόγω πολυκατοικίες και όπως το ποσό της αµοιβής αφαιρεθεί από το τίµηµα αγοράς του διαµερίσµατος. Δηλαδή η αµοιβή της Εναγόµενης 1 για τις εργασίες σκελετώµατος θα εξοφλείτο δια της πώλησης και µεταβίβασης από την Εταιρεία του κ. Οκκά ενός διαµερίσµατος.» Κρίνω ότι οι εν λόγω παράγραφοι περιέχουν λεπτομέρειες ισχυρισμών και αναφορά σε μαρτυρία που σχετίζεται και αποτελεί και το υπόβαθρο σε σχέση με τους ακόλουθους βασικούς ισχυρισμούς των Εναγομένων 1 (ως αυτοί περιέχονται στην Υπεράσπισή τους): « 4) Η Εναγόμενη 1 αρνείται τη θέση του ενάγοντα ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο υπήρξε κάτοχος του υπό αναφορά διαμερίσματος και αντ' αυτού ισχυρίζεται ότι την επίδικη περίοδο η Πολυκατοικία Andria Court ήταν υπό ανέγερση και στο τελικό της στάδιο και/ή διεξάγονταν ακόμα οικοδομικές εργασίες και ως εκ τούτου η εναγόμενη 1 δεν είχε την κατοχή του διαμερίσματος ούτε και την ευθύνη του χώρου όπου έγινε το εργατικό ατύχημα. 5) Αντιθέτως είναι η θέση της εναγόμενης 1 ότι τουλάχιστον σε σχέση με το διαμέρισμα υπ' αριθμό 4 το οποίο είχε αγοράσει δυνάμει συμβολαίου, την κατοχή και την απόλυτη ευθύνη του χώρου την είχαν κατά τον κρίσιμο χρόνο ο ιδιοκτήτης της πολυκατοικίας και/ή ο κύριος του έργου.» Σύμφωνα με τις πιο πάνω παρατεθείσες αρχές που ισχύουν επί του θέματος, οι ισχυρισμοί στα δικόγραφα είναι μόνο οι βασικοί-ουσιώδεις (και σίγουρα όχι όλοι που θα τεθούν με μαρτυρία) και παρατίθενται περιληπτικά (άρα δε χρειάζεται να παρατίθενται οι λεπτομέρειές τους). Σημειώνω ότι η λόγω θέση των Εναγομένων 1, περί μη κατοχής του χώρου του ατυχήματος, μη ευθύνης τους και ευθύνης άλλων προσώπων τέθηκε κατά την παρουσίαση της υπόθεσης των Εναγόντων, τουλάχιστον κατά την αντεξέταση του Ενάγοντα. Το εάν οι συγκεκριμένες λεπτομέρειές τέθηκαν ή μη και η σημασία που τυχόν να έχει μία τέτοια παράλειψη, εάν έχει, θα κριθεί κατά τη γενική αξιολόγηση της μαρτυρίας μετά το πέρας της ακρόασης της υπόθεσης. Δεν θα αποκλειστεί η κατάθεσή τους σε αυτό το σημείο για το συγκεκριμένο λόγο. Επιτρέπεται συνεπώς η συμπερίληψή τους στη Γραπτή Δήλωση. Ερχόμενος στην παράγραφο 7 της Δήλωσης, αυτή έχει ως ακολούθως: «
  10. Κατά την άποψη µου η πράξη αυτή θα ήταν συµφέρουσα για την εναγόµενη 1 και επειδή επιθυµούσα και προσδοκουσα στην συνεργασία µου µε τον κ. XXXXX Ιωάννου ώστε να ανατεθεί στην Εναγόµενη 1 την πλήρη εργολαβία των 3 Πολυκατοικιών που είχε σκοπό να ανεγείρει συµφώνησα στα πιο πάνω.» Είναι σαφές από το περιεχόμενό της ότι ο μάρτυρας των Εναγομένων 1, θέτει τη νοητική κατάσταση στην οποία βρισκόταν και προσφέρει εξηγήσεις σε σχέση με τις ενέργειές του, προφανέστατα για να εξηγήσει-ενισχύσει τους ισχυρισμούς του. Είναι σαφές ότι δεν πρόκειται για επιχειρηματολογία. Οι παράγραφοι 8-13 και 15-17 της Δήλωσης, έχουν ως ακολούθως: «
  11. Επειδή όµως βάσει του προγραµµατισµού του κ. Οκκά οι οικοδοµικές εργασίες για την ανέγερση των άλλων 3 πολυκατοικιών (στις οποίες θα έκανε εργασίες η Εναγόµενη 1) θα άρχιζαν λίγο αργότερα ενώ οι εργασίες της πολυκατοικίας Andria Court 1 είχαν ήδη αρχίσει ο κ. Οκκάς µου ζήτησε να προβώ σε αγορά διαµερίσµατος από την πολυκατοικία που ήδη ξεκίνησε να κτίζει, δηλαδή την Πολυκατοικία XXXXX Court 1 και συγκεκριµένα µου εισηγήθηκε να αγοράσω διαµέρισµα στον 2ο όροφο που θα είχε και βεράντα στην οροφή (roof garden). Εγώ εκ µέρους της Εναγόµενης 1 αποδέκτηκα την πρόταση αυτή.
  12. Περί τον Νοέµβριο του έτους 2009 η Εναγόµενη 1 συµφώνησε να αγοράσει το διαµέρισµα αρ. 2 στον 20 όροφο ως η εισήγηση του κ. XXXXX Ιωάννου Οκκά έναντι συµφωνηθείσας αµοιβής εξ €152.000,00 συµπεριλαµβανοµένου του Φ.Π.Α.
  13. Είχαµε συµφωνήσει δε µε τον κ. Ιωάννου όπως καταβάλουµε ποσό εξ 5.000,00 σε µια δόση µε την υπογραφή της συµφωνίας για την αγορά του διαµερίσµατος ενώ ποσό εξ €.75.000,00 ουσιαστικά θα αποκοπτόταν από την αµοιβή της εταιρείας µας για τις εργασίες που θα εκτελούσαµε στις άλλες πολυκατοικίες.
  14. Περί την 18.11.2009 ο κ. XXXXX Ιωάννου Οκκάς µου παρουσίασε σχετικό συµβόλαιο αγοράς του διαµερίσµατος το οποίο υπογράφηκε την 13.11.
  15. Το πωλητήριο συµβόλαιο είναι κατατεθειµένο ως Τεκµήριο
  16. Το συµβόλαιο αυτό χρησιµοποιήθηκε την ίδια ηµέρα µε σκοπό να ληφθεί δάνειο για πληρωµή προς την Mega Rich Management της πρώτης δόσης για την αγορά του εν λόγω Διαµερίσµατος. Για λόγους που αφορούν εµένα και την Εναγόµενη 1 το εν λόγω δάνειο αιτήθηκα και έλαβα εγώ προσωπικά. Εχω στην κατοχή µου την συµφωνία δανείου ηµεροµηνίας 13/11/09 που υπεγράφη µεταξύ εµένα και της ΣΠΕ Ακανθούς.
  17. Προς εξασφάλιση του εν λόγω δανείου πα παραχωρήθηκε επί του ακινήτου επί του οποίου θα ανεγειρόταν η Πολυκατοικία XXXXX Court 1 η υπ΄ αριθµό 5459/09 υποθήκη από τον κ. XXXXX Παπαφώτη ο οποίος είναι εκ των ιδιοκτητών του ακινήτου προς όφελος της ΣΠΕ Ακανθούς. Έχω στην κατοχή µου το έγγραφο υποθήκης ηµεροµηνίας 13/11/09 καθώς και την απόδειξη πληρωµής των υποθηκευτικών τελών ηµεροµηνίας 13/11/
  19. Το ποσό της πρώτης δόσης ύψους €.75.000,00 καταβλήθηκε από την Εναγόµενη 1 στην Mega Rich Management Ltd την 13/11/09 μέσω της ΣΠΕ Ακανθούς Λτδ. Έχω στην κατοχή µου κατάσταση του λογαριασµού δανείου υπ' αριθµό XXXXX551 ηµεροµηνίας 28/06/
  20. Στην εν λόγω κατάσταση φαίνεται ως πρώτη πράξη του λογαριασµού, χρέωση του ποσού των €.75.000,00 µε σηµείωση ότι αφορα µεταφορά στην Mega Rich. Σηµειώνω ότι η απόδειξη πληρωµής του εν λόγω ποσού εκδόθηκε από την Mega Rich Management Ltd µεταγενέστερα και όχι την εν λόγω ηµεροµηνία πληρωµής.Ειδικότερα εκδόθηκε στις 07/12/10 όταν και έγινε ο τελικός λογαριασµός µεταξύ της Mega Rich Management Ltd και της Εναγόμενης 1 όπως θα εξηγήσω πιο κάτω. ........... 15.Αναφέρω δε στο Δικαστήριο ότι την 18.11.2009 ο κ. XXXXX Ιωάννου Οκκάς εκτός από το πωλητήριο έγγραφο προσκόµισε ακόµη ένα έγγραφο το οποίο µου ζήτησε να υπογράψω στο οποίο αναφερόταν ότι παραδόθηκε στην εναγόµενη 1 εταιρεία η κατοχή του διαµερίσµατος αρ. 4 στον 20 όροφο µαζί µε τα κλειδιά.Το έγγραφο αυτό είναι το Τεκµήριο
  21. Όπως µου είπε ο κ. Οκκάς ο λόγος που µου ζήτησε να υπογράψω εκ µέρους της Εναγοµένης 1 το εν λόγω έγγραφο ήταν για να το παρουσιάσει στην χρηµατοδότρια τράπεζα του για να του αποδεσµεύσει χρήµατα από την εγκριθείσα χρηµατοδότηση της εταιρείας του Mega Rich Management Ltd, προκειµένου να πληρώσει τους εργολάβους και υπεργολάβους που εργάζονταν στην οικοδοµή και να προωθηθεί η ολοκλήρωση της οικοδοµής , πράγµα που αποδέκτηκα µε σκοπό να τον εξυπηρετήσω και να βοηθήσω.
  22. Δηλώνω ρητά ότι ασφαλώς και δεν έλαβα την κατοχή του διαµερίσµατος την 13.11.2009 το οποίο την εν λόγω ηµεροµηνία δεν είχε ολοκληρωθεί. Κατά την εν λόγω ηµεροµηνία η Πολυκατοικία XXXXX Court 1 ήταν εργοτάξιο εντός του οποίου εκτελούνταν από τον εργολάβο και τους υπεργολάβους του έργου οι ανάλογες εργασίες. Τονίζω ότι η ηµεροµηνία που υπογράφηκε το έγγραφο Τεκµήριο 10 είναι η ίδια µε την ηµεροµηνία υπογραφής του πωλητηρίου εγγράφου Τεκµήριο
  23. Τούτο από µόνο του δεικνύει ότι δεν είναι δυνατόν να παραδόθηκε στην Εναγόµενη 1 η κατοχή του διαµερίσµατος την ίδια ηµέρα που υπογράφηκε το πωλητήριο έγγραφο όταν µάλιστα στον όρο 3 του εν λόγω συµβολαίου αναφέρεται ότι η παράδοση του διαµερίσµατος θα γινόταν µέχρι την 27/04/
  25. Σηµειώνω ότι για σκοπούς έγκρισης του δανείου µου από την ΣΠΕ Ακανθούς, η ΣΠΕ Ακανθούς έδωσε οδηγίες στον αδειούχο εκτιµητή και σύµβουλο ακινήτων Φ. Χούτρης Εκτιµητής & Σύµβουλος Ακινήτων Λτδ για την διενέργεια εκτίµησης της αξίας του Διαµερίσµατος που θα αγόραζε η Εναγόµενη
  26. Η εν λόγω εκτίµηση ετοιµάστηκε από την εν λόγω εταιρεία την 21/10/09 δηλαδή 3 εβδομάδες περίπου πριν την υπογραφή του πωλητηρίου Τεκμήριο 8 και του εγγράφου Τεκµήριο
  27. Έχω στην κατοχή µου την εν λόγω έκθεση εκτίµησης ηµεροµηνίας 21/10/
  28. Στην εν λόγω έκθεση εκτίµησης αναφέρεται στην σελίδα 1 ότι το διαµέρισµα θα είναι σε υπό ανέγερση πολυκατοικία η οποία υπολογίζεται να ολοκληρωθεί περί το τέλος Απριλίου του
  29. Στην εκτίµηση επισυνάπτεται και αντίγραφο φωτογραφίας στην οποία φαίνεται ξεκάθαρα ότι πρόκειται για εργοτάξιο. Συνεπώς είναι φανερό ότι δεν θα µπορούσε να τεθεί καν θέµα παράδοσης του Διαµερίσµατος την εν λόγω ηµεροµηνία.» Είναι εμφανές ότι και αυτοί οι ισχυρισμοί συνιστούν λεπτομέρειες και συνιστούν μαρτυρία που σχετίζεται με τους εν λόγω βασικούς ισχυρισμούς των Εναγομένων 1 στις παραγράφους 4 και 5 της Υπεράσπισής τους. Κι επί αυτού του σημείου, κρίνω ότι το εάν τέθηκαν από τους Εναγόμενους 1 ή μη αυτοί οι ισχυρισμοί κατά την αντεξέταση των μαρτύρων του Ενάγοντα και σε ποιο βαθμό αλλά και οι τυχόν συνέπειες αυτής της παράλειψης, είναι κάτι που θα εξεταστεί στο στάδιο έκδοσης της απόφασης, όταν θα αξιολογείται συνολικά η μαρτυρία. Σε σχέση με την τελευταία πρόταση της παραγράφου 17 της Δήλωσης, που τίθεται ζήτημα ότι συνιστά επιχειρηματολογία, πρόκειται για ένα συμπέρασμα του μάρτυρα σε σχέση με τα γεγονότα και με την κατοχή του διαμερίσματος, το οποίο εξάγεται από τα γεγονότα που παραθέτει. Είναι ένα δικό του «έσχατο συμπέρασμα» το οποίο δεν θα επιτραπεί, αφού πρόκειται όντως για ένα επιχείρημα που τίθεται σε σχέση με τα ισχυριζόμενα γεγονότα, οπότε δεν θα επιτραπεί να τεθεί και θα πρέπει να διαγραφεί. Όσον αφορά τις δύο τελευταίες προτάσεις της παραγράφου 18 έχουν ως εξής: «
  30. ... Δεν αναφέρει λοιπόν το δεύτερο αυτό συμβόλαιο ότι η κατοχή του διαμερίσματος έχει παραδοθεί στην Εναγόμενη
  31. Εάν η κατοχή του διαμερίσματος είχε όντως παραδοθεί στην Εναγόμενη 1 είτε με το έγγραφο ημερομηνίας 13/11/09 είτε οποτεδήποτε πριν το ατύχημα του Ενάγοντα, αυτό θα καταγραφόταν ρητά στο αγοραπωλητήριο έγγραφο.» Όντως η τελευταία πρόταση αποτελεί εισήγηση συμπεράσματος προς το Δικαστήριο και δεν θα γίνει αποδεκτή η συμπερίληψή της στη Γραπτή Δήλωση, αλλά η πρότελευταία πρόταση, είναι ισχυρισμός γεγονότος σε σχέση με έγγραφο, ο οποίος θα επιτραπεί να παραμείνει στη Γραπτή Δήλωση. Έρχομαι στις παράγραφος 20, 21, 22, 23, 24 και 27 της Δήλωσης. Έχουν ως ακολούθως: «
  32. Το Δεκέµβριο του έτους 2010 και αφού η εναγόµενη 1 εταιρεία αποπεράτωσε τις εργασίες που της είχαν ανατεθεί από την Mega Rich Management Ltd στις άλλες 3 πολυκατοικίες παρουσιάστηκε o διευθυντής της κ. XXXXX Ιωάννου Οκκάς στο γραφείο της εναγόµενης 1 και ανταλλάγησαν οι αποδείξεις πληρωµών προς εξόφληση των εκατέρωθεν οφειλών των εταιρειών µας. 21.Ειδικότερα η Mega Rich Management Ltd εξέδωσε την υπ' αριθμό 00015 απόδειξη είσπραξης του ποσού των €.75.000,00 το οποίο αντιστοιχεί στο ποσό της πρώτης δόσης που καταβλήθηκε στις 13/11/
  33. Η απόδειξη αυτή αφορά την εξόφληση του τιµολογίου υπ' αριθµό
  34. Έχω στην κατοχή µου το τιµολόγιο υπ΄ αριθµό 00015 ηµεροµηνίας 07/ 12/10 καθώς και την απόδειξη πληρωµής υπ' αριθµό 00015 ηµεροµηνίας 07/ 12/
  35. ................. 22.Περαιτέρω η Mega Rich Management Ltd εξέδωσε στο όνοµα της Εναγοµένης 1 το τιµολόγιο υπ' αριθµό 00016 ηµεροµηνίας 07/ 12/10 για το ποσό των €.75.000,00 το οποίο αναφέρει ότι αφορά την δεύτερη δόση πληρωµής για την αγορά του Διαµερίσµατος. Την ίδια στιγµή η Εναγόµενη 1 εξέδωσε το δικό της τιµολόγιο επ' ονόµατι της Mega Rich Management Ltd υπ' αριθµό 231 ηµεροµηνίας 07/12/10 για το ποσό των €.7 5.000,
  36. Οι δύο εταιρείες εξέδωσαν τις αποδείξεις πληρωµής των δύο αυτών τιµολογίων για το ποσό των €.75.000,00 έκαστη. Ειδικότερα η Mega Rich Management Ltd εξέδωσε την απόδειξη πληρωµής υπ' αριθµό 00016 ηµεροµηνίας 07/12/10 και η Εναγόµενη 1 την απόδειξη πληρωµής υπ΄ αριθµό 0228 ηµεροµηνίας 07 / 12/
  37. Έχω στην κατοχή µου τα δύο τιµολόγια και τις δύο αποδείξεις ηµεροµηνίας 07/12/
  38. 23.Στο σηµείο αυτό αναφέρω ότι σε κάποιο χρονικό σηµείο πριν να επισυµβεί το ατύχηµα µε τον εναγοντα , ο κ. Οκκάς µου πρότεινε εκ µέρους της Mega Rich Management Ltd να αγοράσει η εναγόµενη 1 επιπρόσθετο µέρος της οροφής της πολυκατοικίας XXXXX Court 1, γεγονός που εγώ αποδέκτηκα εκ μέρους της εναγόμενης
  39. Το ποσό για την αγορά του επιπρόσθετου αυτού μέρους της οροφής ανερχόταν στο ποσό των €.15.
  40. Με οδηγίες του κ. XXXXX Ιωάννη Οκκα καταβλήθηκε από την εναγόµενη 1 σταδιακά ποσό εξ €.14.100,00 στον εργολάβο της Οικοδοµής κ. XXXXX Ζανεττή έναντι οφειλών της εν λόγω εταιρείας προς αυτό, ως επίσης ποσό εξ €.476,00 για αγορά κεραµικών που έκαµε ο εργολάβος XXXXX Ζανεττής από την εταιρεία Cykings Ceramics Ltd εκ μέρους της εταιρείας Mega Rich Management Ltd ενώ ποσό εξ €.518,50 συμφωνήσαμε και αγόρασε η εναγόμενη 1 εκ μέρους της εν λόγω εταιρείας συµΒόλαιο από τον ΟΣΕΟΚ αντίστοιχης αξίας. Προς τούτο στις 07/12/10 εκδόθηκε το τιµολόγιο υπ' αριθµό 00017 από την Mega Rich Management Ltd στο όνομα της Εναγομένης 1 για το ποσό των €.17.250,
  41. Ακολούθως οι 2 εταιρείες δηλαδή η εταιρεία Mega Rich Management Ltd και η εταιρεία Cykings Construction Ltd εξέδωσαν αποδείξεις πληρωμής των εν λόγω ποσών οι οποίες και ανταλλάγησαν. Ειδικότερα η εταιρία Mega Rich Management Ltd εξέδωσε την απόδειξη είσπραξης υπ' αριθμό 00017 ημερομηνίας 17/12/10 και η εναγόµενη 1 απόδειξη είσπραξης ηµεροµηνίας 7/12/2010 για ποσό εξ €.15.094,
  42. Δηλώνω στο σηµείο αυτό ότι η απόδειξη είσπραξης της εναγόµενης 1 αφορα ποσό εξ €.15.094,50 διότι το ποσό των €.2.000,00 ήταν το οφειλόµενο υπόλοιπο της συµφωνίας πώλησης του διαµερίσµατος Έχω στην κατοχή µου τα τιµολόγια και τις αποδείξεις είσπραξης. 24.Την εν λόγω ηµεροµηνία λοιπόν όταν δηλαδή και η εναγόµενη 1 εταιρεία εκτέλεσε τις οικοδοµικές εργασίες που ανέλαβε και εκπλήρωσε τις συµΒατικές υποχρεώσεις της και εξοφλήθηκαν οι εκατέρωθεν οικονοµικές υποχρεώσεις ο κ. Οκκάς παρέδωσε το κλειδί του διαµερίσµατος αρ. 2 σε εµένα προσωπικα δια λογαριασµό της Εναγόµενης
  43. Τότε ήταν δηλαδή που παραδόθηκε η κατοχή του διαµερίσµατος στην Εναγόµενη 1 ήτοι τον Δεκέµβριο του
  44. Διευκρινίζω ότι η παράδοση έγινε µε τον τρόπο αυτό δηλαδή µε την Παράδοση του κλειδιού του Διαµερίσµατος από τον κ. Οκκά εκ µέρους της πωλήτριας εταιρείας σε εµένα εκ µέρους της Εναγοµένης
  45. Ρητά δηλώνω ότι την κατοχή του διαµερίσµατος υπ'αριθµό 2 δεν την έλαβε η Εναγόµενη 1 ή εγώ εκ µέρους της οποτεδήποτε προηγουμένως ΕπανάλαµΒάνω ότι ο λόγος για τον οποίο υπέγραψα το έγγραφο ηµεροµηνίας 13/11/09 ήταν γιατί µου το ζήτησε ο κ. Οκκάς ο οποίος µου ανέφερε ότι αυτό θα τον διευκόλυνε στην εκταµίευση χρηµάτων του από την Τράπεζα. Ο κ. Οκκάς ήταν συνεργάτης της Εναγόµενης 1 οπόταν η υπογραφή του εν λόγω εγγράφου παράδοσης δεν µου δηµιούργησε τότε οποιαδήποτε ανησυχία η προβληµατισµό. ...... 27.'Αλλωστε το εν λόγω διαµέρισµα δεν είχε καν ολοκληρωθεί εκείνη την ηµεροµηνία αφού υπολείπονταν ακόµη αρκετές οικοδοµικές εργασίες όπως το τελικό βάψιµο του διαµερίσµατος , η εγκατάσταση της κουζίνας, η εγκατάσταση των κάγκελων στις Βεράντες , ο τελικός ηλεκτρολογικός έλεγχος από την Α.Η.Κ.» Βρίσκω ότι κι εδώ συντρέχουν παρόμοιοι λόγοι με αυτούς που παρέθεσα πιο πάνω σε σχέση με τους ισχυρισμούς των παραγράφων 2-6 της Δήλωσης, ώστε να επιτρέψω το να τεθούν ενώπιόν μου με τη Γραπτή Δήλωση του κ. XXXXX Παναγή. Οι παράγραφοι 35 και 36, επί των οποίων ενίσταται η πλευρά των Εναγομένων 1 γιατί συνιστά επιχειρηματολογία, αναφέρουν τα ακόλουθα: «
  46. Ο εργολάβος του έργου αλλά κυρίως ο ιδιοκτήτης της πολυκατοικίας είχε υποχρέωση να λάβει ευθύς εξαρχής όλα τα αναγκαία και ενδεικνυόµενα υπό τις περιστάσεις µέτρα για να σφραγίσει και να καλύψει την δηµιουργηθείσα οπή στην οροφή ώστε να µην κινδυνεύει κανένας µέχρι την τοποθέτηση της σκάλας. 36....... Άλλωστε δεν θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο διότι όταν πήγε να εργαστεί στην Πολυκατοικία εγώ δεν είχα την κατοχή ή τον έλεγχο της οικοδοµής.» Η παράγραφος 35 αποτελεί όντως επιχειρηματολογία, η οποία αποτελεί ανεπίτρεπτη μαρτυρία γνώμης και δεν θα επιτραπεί. Όσον αφορά την παράγραφο 36, η τελευταία πρόταση, δεν βρίσκω να αποτελεί επιχειρηματολογία. Συναρτάται με τις ακόλουθες προηγηθείσες αυτής δύο προτάσεις κι εμφανώς αποτελεί ισχυρισμό γεγονότος-: «
  47. Σε σχέση με το ατύχημα του κ. XXXXX Νικολάου έχω να αναφέρω στο Δικαστήριο ότι το πρόσωπο αυτό εγώ δεν το γνωρίζω. Ουδέποτε κλήθηκε από την εταιρεία μας να εργαστεί στην πολυκατοικία XXXXX Court 1 ούτε και έδωσε εγώ ή η Εναγόμενη 1 οποτεδήποτε συγκατάθεση για κάτι τέτοιο..» Οι επόμενες παράγραφοι της Γραπτής Δήλωσης για τις οποίες ενίσταται ο δικηγόρος του Ενάγοντα είναι οι ακόλουθες - και η ένστασή του βασίζεται κυρίως σε παράλειψη δικογράφησης και παράλειψη να τεθούν οι ισχυρισμοί κατά την αντεξέταση των μαρτύρων του Ενάγοντα-: « 40.Τον ρώτησα τι έγινε ακριβώς αλλά µου είπε ότι δεν ήταν κάτι σοβαρό και ότι το χειριζόταν ο ίδιος. Άλλωστε όπως µου είχε αναφέρει η εταιρεία του διέθετε ως είχε νοµική υποχρέωση ασφαλιστική κάλυψη για το έργο. 41.Ενόψει των διαβεβαιώσεων του κ. Οκκά αλλά και το γεγονός ότι 11 οικοδοµή ήταν στην κατοχή του Ιδιοκτήτη της Πολυκατοικίας αλλά και του Εργολάβου του Έργου δεν έδωσα ιδιαίτερη σηµασία. Αναφέρω ότι η πινακίδα - ταπέλλα του Εργολάβου με το όνομα και τα λοιπά στοιχεία του ήταν τοποθετηµένη επί της οικοδοµής τη χρονική περίοδο του ατυχήµατος του ενάγοντα. ............................. 43.Ισχυρίζοµαι δε ότι δεν είναι δυνατόν να πέσει το οποιοδήποτε πρόσωπο από την οπή αυτή τουλάχιστον µε τον τρόπο που έχει περιγράψει ο ενάγοντας στο Δικαστήριο.» Οι παράγραφοι 40-41 σχετίζονται με την εκδοχή των Εναγομένων 1 ότι δεν κατείχαν το χώρο του ατυχήματος και η παράγραφος 41 επιπλέον και με το εάν διεξάγονταν εργασίες στην πολυκατοικία, δηλαδή με ισχυρισμούς που προβάλλονται στην Υπεράσπιση. Όσον αφορά το εάν τέθηκαν ή όχι κατά την αντεξέταση των μαρτύρων του Ενάγοντα -ιδίως του ίδιου του Ενάγοντα- και το ποια σημασία έχει αυτό, θα κριθεί κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας στο τέλος της υπόθεσης. Αναφορικά με την παράγραφο 43 της Δήλωσης, σχετίζεται με την αξιοπιστία της εκδοχής του Ενάγοντα για το πως επισυνέβη το ατύχημα και με ισχυρισμό των Εναγομένων 1 στην παράγραφο 24Δ) της Υπεράσπισής τους ότι ο Ενάγων αμελώς και απρόσεκτα χωρίς να βλέπει έκανε βήματα προς τα πίσω με αποτέλεσμα να καταπέσει στο κενό. Συνδέεται επίσης με την παράγραφο 44 που έπεται και η οποία περιέχει ισχυρισμό γεγονότος. Συνεπώς θεωρώ ότι δεν συνιστά επιχειρηματολογία και έκφραση γνώμης ως εισηγείται ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ενάγοντα και κρίνω ότι μπορεί να επιτραπεί να τεθεί στο Δικαστήριο. Η παράγραφος 44 που ακολουθεί, δεν πρέπει κατά τον ευπαίδευτο συνήγορο του Ενάγοντα να επιτραπεί να παραμείνει στη Γραπτή Δήλωση, καθότι δεν δικογραφήθηκε και γιατί αποτελεί επιχειρηματολογία. Έχει ως εξής: «44.Αυτό διότι βγαίνοντας κάποιος στην οροφή της Πολυκατοικίας από την σκάλα βρίσκει µπροστά του ένα τοίχο περίπου 1 µέτρου ύψους ο οποίος εµποδίζει την έξοδο στην οροφή και δίνει τη δυνατότητα οπτικού ελέγχου της οροφής . Για να βγει κάποιος στην οροφή πρέπει να περπατήσει εντός της διόδου που δηµιουργεί αυτό το µικρό τοίχος και τότε βλέπει απέναντι του σε απόσταση περίπου 3-4 µέτρων την οπή. » Θα την επιτρέψω αφού είναι φανερό ότι αποτελεί προέκταση της παραγράφου
  48. Καλύπτεται από τη δικογραφία ( παρ. 24.Δ) της Υπεράσπισης ) και αναφέρεται σε γεγονότα και όχι σε γνώμη ή επιχείρημα. Οι παράγραφοι 45-49 όμως όντως μεταφέρουν θέσεις και επιχειρήματα που συνιστούν τη γνώμη των Εναγομένων 1 για την υπόθεση. Έχουν ως ακολούθως: 45.Έχω την άποψη ότι ο ενάγοντας εάν λάµβανε εκείνη την ηµέρα απλά µέτρα προστασίας του θα µπορούσε µε πολύ εύκολο τρόπο να αποφύγει το ατύχηµα. 46.Το γεγονός και µόνο ότι ο ίδιος αναφέρει ότι ανέβηκε στην οροφή µε σκοπό να επιθεωρήσει τον χώρο που θα εργαστεί και αντ' αυτού περπατούσε µε Βήµατα όπισθεν , χωρίς να βλέπει που πηγαίνει , µε αποτέλεσµα να καταπέσει εντός της οπής δείχνει το µέγιστο βαθµό αµέλειας και απροσεξίας του.
  49. 0 ενάγοντας εφόσον δεν ήταν υπεργολάΒος που εργαζόταν τακτικά η στην οικοδοµή ώστε να γνωρίζει την κατάσταση της πολυκατοικίας αλλά αντίθετα πήγε µεµονωµένα και µε σκοπό να τοποθετήσει αντένα στην οροφή της Πολυκατοικίας όφειλε να λάβει προηγουµένως συγκεκριµένες πληροφορίες για την κατάσταση της οροφής από τον Εργολάβο ή τον Ιδιοκτήτη του έργου οι οποίοι και ήταν οι υπεύθυνοι του εργοταξίου.
  50. Είχε δε υποχρέωση πριν ανέβει την εσωτερική σκάλα για να ανέβει στην οροφή να ζητήσει και να µελετήσει το σχέδιο Ασφάλειας και Υγείας της οικοδοµής ώστε να ενηµερωθεί για την κατάσταση της οροφής ή να ζητήσει να δει τουλάχιστον τα σχέδια της πολυκατοικίας ή να τον οδηγήσει ο ενδιαφερόµενος στην οροφή για να του υποδείξει τους χώρους.
  51. Αντί αυτού προτίµησε να ανέβει στην οροφή της Πολυκατοικίας χωρίς να λάβει κανένα µέτρο προστασίας του και χωρίς να ζητήσει καν να έχει επίβλεψη ή βοήθεια από τον κ. XXXXX Πούλλο, όπως ο ίδιος ανάφερε στο Δικαστήριο.» Εμπίπτουν λοιπόν σαφέστατα στο πεδίο της επιχειρηματολογίας και δεν αποτελούν ισχυρισμούς γεγονότων. Δεν θα τους επιτρέψω. Κατάληξη Με βάση τα πιο πάνω, θα επιτρέψω την κατάθεση της Γραπτής Δήλωσης του κ. Χ.Παναγή, με μη συμπερίληψη σε αυτήν των ακόλουθων παραγράφων της: 1) της τελευταίας πρότασης της παραγράφου 17 2) της τελευταίας πρότασης της παραγράφου 18 3) της παραγράφου 35 (ολόκληρης) και 4) των παραγράφων 45-49 της Γραπτής Δήλωσης (ολόκληρων) (Υπ.) ............... Ξ. Ξενοφώντος, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.