FRANGKISKOS IOANNIDES (DEVELOPMENTS) LTD ν. Νικολάου, Αρ. Αγωγής: 546/2012, 31/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A177 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ξ. Ξενοφώντος, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 546/2012 Μεταξύ: FRANGKISKOS IOANNIDES (DEVELOPMENTS) LTD Ενάγοντα -και- XXXXX Νικολάου Εναγομένου Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου 2017 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κ.Β.Λοΐζου για Ανδρέας Β.Ζαχαρίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους: κα Γ.Πάτσαλου για Ορφανίδης, Χριστοφίδης, Πουτζιουρής και Δαμιανού Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ- ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΜΕΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ-ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Εισαγωγικά Οι Ενάγοντες αξιώνουν με την παρούσα Αγωγή, διατάγματα διατάττοντα τον Εναγόμενο να παύσει να επεμβαίνει στο κατάστημα τους στη Λεωφόρο XXXXX στα Περβόλια Λάρνακας, διάταγμα εκκένωσης και παράδοσης ελευθέρας κατοχής και χρήσης του καταστήματος και ποσό €250 μηνιαίως από 10/10/2011 μέχρι εκκένωσης και παράδοσης της κατοχής του υποστατικού ως αποζημιώσεις και/ή ενδιάμεσα κέρδη. Κατά το στάδιο της ακρόασης της υπόθεσης, η απαίτηση των Εναγόντων διαφοροποιήθηκε/περιορίστηκε αφού κατ' αυτούς (ο Εναγόμενος το αμφισβήτησε λέγοντας ότι παρέδωσε το κατάστημα τα τέλη Σεπτεμβρίου του 2011) το κατάστημα παραδόθηκε στις 4/4/2012 και συνεπώς δεν αιτούνται πλέον την έκδοση διαταγμάτων, αλλά μόνο ποσό €1,500 ως αποζημιώσεις και/ή ενδιάμεσα κέρδη. Η Έκθεση Απαίτησης Η Έκθεση Απαίτησης των Εναγόντων έχει επί λέξει ως πιο κάτω: «
- Οι ενάγοντες είναι ιδιοκτήτες και ή κάτοχοι του καταστήματος αρ.4, στην Λεωφ. XXXXX, συγκρότημα XXXXX COMPLEX στα Περβόλια της Επαρχίας Λάρνακας.
- Οι ενάγοντες δυνάμει συμφωνίας μετά του εναγομένου κατά ή περί την 10/10/10 ενοικίασαν το ως άνω κατάστημα εις αυτόν, ο οποίος κατέστη ενοικιαστής από 10/10/10 -10/10/11 συμφωνηθέντος μηνιαίου ενοικίου εκ €250, -προπληρωτέον.
- Οι ενάγοντες δι' επιστολής των δικηγόρων τους ημερ. 22/08/11 ετερμάτισαν την ρηθείσαν ενοικίαση η οποία τελικά έχει λήξει και εκάλεσαν τον εναγόμενο όπως μέχρι εντός 10 ημερών παραδώσει σε αυτούς την ελευθέρα κατοχή και χρήση του υποστατικού λόγω παραλείψεως του να πληρώσει €750.- νόμιμα καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια μέχρι 10/09/11 ποσόν για το οποίον κατεχωρήθει η αγωγή 2728/
- Ο εναγόμενος παράνομα και χωρίς οιονδήποτε δικαίωμα συνεχίζει να επεμβαίνει παράνομα εις το εν λόγω υποστατικό και ως εκ τούτου οι ενάγοντες υφίστανται ζημίαν ανερχόμενην εις €250.- μηνιαίως από 10/10/11 μέχρι εκκενώσεως του υποστατικού ως είναι η τρέχουσα ενοικιαστική αξία του καταστήματος το οποίον οι ενάγοντες αξιώνουν ως αποζημιώσεις και/ή ως ενδιάμεσα κέρδη.
- Έναντι των ως άνω δεν κατεβλήθη οιονδήποτε ποσό και ο εναγόμενος συνεχίζει να επεμβαίνει παράνομα εις το υποστατικό και αρνείται να το εκκενώσει εκτός εάν διαταχθεί από το Δικαστήριο. ΚΑΙ οι ενάγοντες αναφερόμενοι εις τα άνωθι αξιούν:- Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον εναγόμενον προσωπικά και/ή διά των αντιπροσώπων και/ή υπαλλήλων αυτού όπως πάυση να επεμβαινει εις το κατάστημα των εναγόντων το ευρισκόμενο εις Λεωφ. XXXXX, κατάστημα αρ. 4, συγκρότημα XXXXX COMPLEX ως ανωτέρω στην παρ. 1 αναφέρεται. Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον εναγόμενο προσωπικά και/ή διά των αντιπροσώπων και/ή υπηρετών αυτού όπως εκκενώσει το άνω εις παρ. 1 κατάστημα και παραδώσει εις τους ενάγοντες την ελευθέραν κατοχή και χρήση αυτού. Γ) €250, -μηνιαία από 10/10/2011 μέχρι εκκενώσεως και παραδώσεως της κατοχής του υποστατικού ως αποζημιώσεις και/ή ενδιάμεσα κέρδη Δ) Νόμιμον τόκον Ε) Έξοδα» Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση Ο Εναγόμενος στην Υπεράσπισή του εγείρει τρεις προδικαστικές ενστάσεις (σημειώνω ότι δεν καταχωρήθηκε αίτηση για εκδίκαση προδικαστικού σημείου σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας και ότι ως φαίνεται και στην τελική Γραπτή Αγόρευση που καταχώρησαν οι δικηγόροι του Εναγόμενου προωθείται μόνο η προδικαστική ένσταση του δεδικασμένου και εισάγεται επιπλέον η μη δικογραφημένη θέση για κατάχρηση διαδικασίας): 1) Δεδικασμένο λόγω της καταχώρησης της αγωγής 2728/2011 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας μεταξύ των ίδιων διαδίκων σε σχέση με το ίδιο ακίνητο και με ίδιες αξιώσεις ή πάντως ότι θα μπορούσαν να συμπεριλάβουν τις αξιώσεις τους στην εν λόγω αγωγή 2) Ανυπαρξία αγώγιμου δικαιώματος 3) Το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας γιατί δικαιοδοσία έχει το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Επιπλέον, η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση περιέχει επί λέξει τα ακόλουθα: «
- Ο εναγόμενος αρνείται και δεν παραδέχεται τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 της έκθεσης απαίτησης των εναγόντων και τους θέτει σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους.
- Ο εναγόμενος παραδέχεται την παράγραφο 1 της έκθεσης απαίτησης των εναγόντων υπό την επιφύλαξη των ανωτέρω και κατωτέρω ισχυρισμών του.
- Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι ήταν ρητός ή και εξυπακουόμενος όρος της επίδικης συμφωνίας ότι το επίδικο κατάστημα θα χρησιμοποιείτο ως καφεστιατόριο ή και snack bar μαζί με διπλανό ενοικιαζόμενο κατάστημα των εναγόντων και πάλι, και θα είχαν όλες τις απαιτούμενες άδειες από τις αρμόδιες αρχές ή και ότι οι ενάγοντες θα του εξασφάλιζαν όλες τις απαιτούμενες άδειες από τις αρμόδιες αρχές για την επίδκη χρήση των ενοικιαζόμενων καταστημάτων.
- Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι εξ' υπαιτιότητας των εναγόντων δεν εξασφαλίστηκαν οι απαιτούμενες άδειες από τις αρμόδιες αρχές με αποτέλεσμα ο εναγόμενος να υποστεί ζημιές και έξοδα επειδή δεν μπορούσε να λειτουργήσει ή και χρησιμοποιήσει τα επίδικα καταστήματα όπως ήταν η συμφωνία των διαδίκων και με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να σταματήσει να χρησιμοποιεί τα επίδικα καταστήματα επειδή ήταν παράνομη η χρήση τους χωρίς τις εκ του νόμου ή και κανονισμών απαιτούμενες άδειες από τις Κυβερνητικές ή και Δημοτικές ή και Κοινοτικές αρχές ή και χωρίς την άδεια του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού.
- Ο εναγόμενος αρνείται και δεν παραδέχεται τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην παράγραφο 3 της έκθεσης απαίτησης των εναγόντων και τους καλεί σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους. Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι πολλές φορές κάλεσε τον ενάγοντα για να του εξασφαλίσει τις εκ του νόμου απαιτούμενες άδειες για να μπορέσει να λειτουργήσει τα επίδικα καταστήματα, μαζί με το διπλανό κατάστημα που επίσης το ενοικίαζε από τους ενάγοντες, αλλά οι ενάγοντες αρνήθηκαν ή και παρέλειψαν ή και αμέλησαν με αποτέλεσμα να προκληθούν ζημιές στον εναγόμενο και απώλειες εισοδημάτων
- Περαιτέρω ο εναγόμενος άνευ βλάβης των ανωτέρω και κατωτέρω ισχυρισμών του ισχυρίζεται ότι η ειδοποίηση ημερομηνίας 22/08/2011 από τους ενάγοντες ήταν εκ των υστέρων σκέψεις των εναγόντων λόγω του ότι ο ενάγομενος επέμενε στην εξασφάλιση των επίδικων αδειών για χρήση των ενοικιαζόμενων καταστημάτων των εναγόντων τα οποία ας σημειωθεί είχαν συνενωθεί σε ένα κατάστημα από τους ενάγοντες πριν την ενοικίασή τους από τον εναγόμενο.
- Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι πριν την λήξη της επίδικης ενοικίασης είχε ειδοποιήσει τους ενάγοντες ότι ήταν παράνομη η χρήση των ενοικιαζομένων καταστημάτων από τον εναγόμενο ένεκα υπαιτιότητας των εναγόντων ή και ένεκα πολεοδομικών παραβάσεων εκ μέρους των εναγόντων στο κτίριο ή και πολυκατοικία που ήταν τα επίδικα καταστ΄μηατα ή και ένεκα μη εξασφάλισης των εκ του νόμου αδειών από τους ενάγοντες για νόμιμνη χρήση των ενοικιαζόμενων καταστημάτων των εναγόντων.
- Διαζευκτικά και άνευ βλάβης των ανωτέρω και κατωτέρω ισχυρισμών του ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι πληροφόρησε τους ενάγοντες πριν την λήξη της επίδικης ενοικίασης ότι είχε εγκαταλείψει ή και εκκενώσει τα επίδικα ενοικιαζόμενα ακίνητα ένεκα της παράνομης χρήσης τους χωρίς άδειες και τους κάλεσε να τα παραλάβουν αλλά αυτοί αρνούνται να τα παραλάβουν με μόνο σκοπό να απαιτήσουν ενοίκια ή και ποσά τα οποία δεν δικαιούνται
- Ο εναγόμενος αρνείται και δεν παραδέχεται τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην παράγραφο 4 της έκθεσης απαίτησης των εναγόντων και τους καλεί σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους και ισχυρίζεται ότι πάντα ήταν έτοιμος και είναι έτοιμος να παραδώσει τα επίδικα ακίνητα στους ενάγοντες τα οποία όπως αναφέρεται ανωτέρω δεν μπορεί να τα χρησιμοποιήσει νόμιμα.
- Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες χωρίς λόγο δεν παραλαμβάνουν τα επίδικα καταστήματά τους με σκοπό να απαιτήσουν παράνομα και αδικαιολόγητα ενοίκια από τον εναγόμενο και οι ενάγοντες δεν προσπάθησαν ή και δεν προσπαθούν να μετριάσουν την ζημιά τους ως όφειλαν και οφείλουν σύμφωνα με τον νόμο και την σχετική νομολογία επί του θέματος.
- Περαιτέρω ο εναγόμενος αρνείται και δεν παραδέχεται τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην παράγραφο 5 της έκθεσης απαιτήσεως των εναγόντων και καλεί τους ενάγοντες σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους και ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες αμελούν ή και παραλείπουν ή και αρνούνται να παραλάβουν τα επίδικα ενοικιαζόμενα καταστήματα από τον εναγόμενο με σκοπό να απαιτήσουν αποζημιώσεις από τον εναγόμενο.
- Περαιτέρω ο εναγόμενος άνευ βλάβης των ανωτέρω και κατωτέρω ισχυρισμών του ισχυρίζεται ότι ουδέποτε αρνήθηκε να εκκενώσει ή να παραδώσει το επίδικο υποστατικό και ουδέποτε κατακρατούσε ή και εκμεταλλευόταν ή και χρησιμοποιούσε παράνομα ή και επέμβαινε παράνομα στο επίδικο υποστατικό παρά μόνο ως οι ισχυρισμοί του εναγόμενου στην παρούσα έκθεση υπεράσπισής του.
- Ο εναγόμενος άνευ βλάβης των ανωτέρω και κατωτέρω ισχυρισμών του ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες ουδέποτε ενδιαφέρονταν ή φρόντιζαν να προβαίνουν στις αναγκαίες επιδιορθώσεις ή και αιτήσεις όπως προνοείται από τον Νόμο ή και από την ισχυριζόμενη επίδικη συμφωνία ενοικίασης και ουδέποτε λάμβαναν υπόψη τους τις συνεχείς παρακλήσεις ή και οχλήσεις του εναγομένου ή και των υπαλλήλων του ή και των αντιπροσώπων του για τα σοβαρά προβλήματα ή και οχλήσεις ή και φθορές που προκλήθηκαν ένεκα των φυσικών ζημιών που προκλήθηκαν στο επίδικο υποστατικό και ήταν στην αποκλειστική ευθύνη των εναγόντων να προβούν στην άμεση επιδιόρθωση ή και αντιμετώπισή τους και οι ενάγοντες αρνήθηκαν ή και αμέλησαν να προβούν στις σχετικές επιδιορθώσεις για να γίνει δυνατή η επίδικη χρήση των επίδικων καταστημάτων από τον εναγόμενο.
- Ο εναγόμενος άνευ βλάβης των ανωτέρω και κατωτέρω ισχυρισμών του ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες δεν ενδιαφέρονται καθόλου για το επίδικο υποστατικό ή και δεν λάμβαναν όλα τα απαραίτητα μέτρα που έπρεπε να λαμβάνουν σύμφωνα με τον νόμο ή και την ισχυριζόμενη συμφωνία.
- Ο εναγόμενος άνευ βλάβης των ανωτέρω και κατωτέρω ισχυρισμών του ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες δεν ενδιαφέρονταν καθόλου για το επίδικο υποστατικό ή και δεν λάμβαναν όλα τα απαραίτητα μέτρα που έπρεπε να λαμβάνουν σύμφωνα με τον νόμο ή και την ισχυριζόμενη συμφωνία.
- Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η συμφωνία ενοικίασης του επίδικου καταστήματος είναι παράνομη ή και άκυρη ή και άνευ έννομου αποτελέσματος ή και ακυρώσιμη ένεκα υπαιτιότητας των εναγόντων.
- Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι σε καμία απαίτηση ή και αξίωση δεν δικαιούνται οι ενάγοντες ένεκα παρανομίας της επίδικης χρήσης του επίδικου καταστήματος ή και ένεκα έλλειψης νόμιμου ανταλλάγματος ή και ένεκα αποτυχίας του ανταλλάγματος της συμφωνίας ενοικίασης ή και της αποτυχίας της αντιπαροχής της επίδικης συμφωνίας ενοικίασης εξ υπαιτιότητος των εναγόντων.
- Ο εναγόμενος καθιστά όλους τους ισχυρισμούς του στην υπεράσπισή του ως ισχυρισμούς στην ανταπαίτησή του, στην οποία και τους επαναλαμβάνει και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της εν λόγω ανταπαίτησης του εναγομένου.
- Ο εναγόμενος επαναλαμβάνει όλους τους ανωτέρω ισχυρισμούς του και θέτει τους ενάγοντες σε αυστηρή απόδειξη των δικών τους ισχυρισμών και εξαιτείται απόρριψη της αγωγής ως ουσία και νόμω αβάσιμη με έξοδα πλέον Φ.Π.Α. εις βάρος των εναγόντων.
- Ο εναγόμενος αρνείται και δεν παραδέχεται το αιτητικό της έκθεσης απαίτησης των εναγόντων υπό τις υποπαραγράφους Α, Β, Γ, Δ και Ε και καλεί τους ενάγοντες σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους.» ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ Ο εναγόμενος επαναλαμβάνει όλους τους ισχυρισμούς που περιέχονται στις παραγράφους 1 μέχρι 24 της ανωτέρω υπεράσπισής τους στην ανταπαιτησή του και τους καθιστά ισχτρισμούς στην εν λόγω ανταπαιτήσή του και ανταπαιτητικώς αξιώνει εναντίον των εναγόντων τις πιο κάτω θεραπείες και/ή διατάγματα:- Α) Διάταγμα ή και Απόφαση ή και Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ισχυριζόμενη συμφωνία ημερομηνίας 10/10/2010 άκυρη ή και ακυρώσιμη ή και ανεφάρμοστη ή και ανεπίδεκτη εκτελέσεως ή και στερείται νομικού αποτελέσματος. Β) Διάταγμα ή και απόφαση ή και Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο εναγόμενος κανένα ποσό δεν οφείλει στους ενάγοντες ή και το ποσόν που οφείλει στους ενάγοντες δεν είναι το απαιτούμενο από τους ενάγοντες στην έκθεση απαιτησής τους. Γ) Διάταγμα ή και απόφαση του Δικαστηρίου διά της οποίας να απορρίπτεται η αγωγή των εναγόντων ένεκα ύπαρξης δεδικασμένου. Δ) Νόμιμο τόκο Ε) Έξοδα» Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση Σε Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, οι ενάγοντες αρνούνται τους ισχυρισμούς των Εναγόντων και ισχυρίζονται μεταξύ άλλων ότι η παρούσα αγωγή αφορά απαίτηση για ανάκτηση κατοχής και αποζημιώσεις μετά τον τερματισμό και τα Περβόλια Λάρνακας δεν υπάγονται στο Ενοικιοστάσιο, ότι ουδεμία υποχρέωση δεν είχαν οι Ενάγοντες να αποκτήσουν άδειες που αφορούσαν τον Εναγόμενο και ότι η μη έκδοση αδειών αφορούσε τον τελευταίο, ότι καμία ειδοποίηση δεν δόθηκε στους Ενάγοντες για πολεοδομικές παραβάσεις ή για πρόθεσή του να εγκαταλείψει το ακίνητο, ότι ο Εναγόμενος εξακολουθούσε να κατέχει τα ακίνητα, ότι ο Εναγόμενος αρνείτο να παραδώσει την κατοχή του καταστήματος και συνέχιζε να κατέχει το κατάστημα και ότι η ενοικίαση είναι έγκυρη και νόμιμη και ότι αρνούνταν την ανταπαίτηση. Εδώ θα ήθελα να αναφέρω ότι στην πράξη, απαίτηση και ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν. Σε κάθε περίπτωση, η φύση της ανταπαίτησης είναι τέτοια που ουσιαστικά πρόκειται για ταυτόσημη θεραπεία με την επιτυχία της υπεράσπισης του Εναγόμενου, δηλαδή δεν ζητεί ο Εναγόμενος από τον Ενάγοντα κάποιο ποσό, αλλά ουσιαστικά ζητεί θεραπείες που συνιστούν υπερασπίσεις και καλύπτονται από τυχόν απόρριψη τις αγωγής για τους συγκεκριμένους λόγους στους οποίους αυτές αναφέρονται. Παραδεκτά γεγονότα Έχουν γίνει παραδεκτά στο στάδιο της ακρόασης τα ακόλουθα γεγονότα:
- Η Αγωγή 2728/2011 καταχωρήθηκε στις 20/9/2011 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας
- Στις 12/12/2011 εκδόθηκε απόφαση για το ποσό των €750 ως ενοίκια Ιουλίου, Αυγούστου και Σεπτεμβρίου 2011, πλέον έξοδα ως επακριβώς αναφέρεται στο Τεκμήριο
- Β. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ Μαρτυρία έδωσαν ο διευθυντής των Εναγόντων (Μ.Ε.1) και ο Εναγόμενος. Τα λεχθέντα ενώπιον του Δικαστηρίου, έχουν καταγραφεί στα πρακτικά και λαμβάνονται υπόψη μαζί με τα Τεκμήρια που επίσης κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Έχουν βεβαίως ληφθεί υπόψη συνολικά, αλλά δεν επαναλαμβάνονται πλήρως, στην ολότητά τους (βλ. Liberty Mediterranean Cruises Mouss Ltd v. Haris Zacharia Engineering Co. Ltd και Άλλων
(2007)1 (Β) Α.Α.Δ. 916). Είναι νομολογημένο ότι αρκεί η σύνοψη της μαρτυρίας. Στην Καννάουρου κ.α. ν. Σταδιώτη κ.α.,
(1990)1 Α.Α.Δ. 35 αναφέρθηκε ότι: « Ότι απαιτείται είναι ο ορθός προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων, η σύνοψη του ουσιώδους μέρους της μαρτυρίας, ο συσχετισμός της με τα ευρήματα και συμπεράσματα καθώς και η συνάρτηση της ετυμηγορίας με τα επίδικα θέματα και τα ευρήματα του δικαστηρίου. (Βλ. μεταξύ άλλων Theodora Ioannidou v. Charilaos Dikeos
(1969)1 C.L.R. 235 και Pioneer Candy Ltd v .Tryfon & Sons
(1981)1 C.L.R. 540)» Συνεπώς, παρατίθενται πιο κάτω τα κυριότερα σημεία της μαρτυρίας και γίνεται αναφορά στη μαρτυρία και στα Τεκμήρια όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο. Έχει βεβαίως ληφθεί υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας, στο βαθμό βεβαίως που καλύπτεται από τη δικογραφία. Η μαρτυρία για τον Ενάγοντα Ο Ενάγοντας υιοθέτησε το περιεχόμενο Γραπτής Δήλωσης, η οποία είχε ως ακολούθως: «
- Είμαι διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας, FRANGKISKOS IOANNIDES (DEVELOPMENT) LTD, γνωρίζω όλα τα σχετικά με την παρούσα αγωγή γεγονότα προσωπικά και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την ενάγουσα εταιρεία να προβώ στην παρούσα δήλωση-κατάθεση.
- Η ενάγουσα εταιρεία είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτης ενός καταστήματος με αρ. 4, το οποίο βρίσκεται στο συγκρότημα με την ονομασία XXXXX COMPLEX στη Λεωφόρο XXXXX, στα Περβόλια της επαρχίας Λάρνακας. Παρουσιάζω Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας ως Τεκμήριο. Παρουσιάζω περαιτέρω έρευνα στην ιστοσελίδα του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη σχετικά με την Ενάγουσα εταιρεία ως Τεκμήριο
- Η ενάγουσα εταιρεία δυνάμει συμφωνίας ημερ. 10/10/2010 με τον εναγόμενο, ενοικίασε το ως άνω κατάστημα σε αυτόν. Ο εναγόμενος κατέστη ενοικιαστής του ως άνω καταστήματος από 10/10/2010 -10/10/
- Παρουσιάζω το εν λόγω ενοικιαστήριο έγγραφο ημερ. 10/10/2010 ως Τεκμήριο.
- Το συμφωνηθέν δυνάμει της συμφωνίας ενοίκιο ανερχόταν στο ποσό των €250 μηνιαίως, προπληρωτέο την πρώτη ημέρα έκαστου μηνός.
- Η ενάγουσα εταιρεία με επιστολή των δικηγόρων της ημερ. 22/08/2011, η οποία απεστάληκε στον εναγόμενο και ουδέποτε επιστράφηκε, τερμάτισε την ως άνω ενοικίαση η οποία έληξε και κάλεσε τον Εναγόμενο όπως εντός 10 ημερών παραδώσει στην ενάγουσα εταιρεία την ελεύθερη κατοχή και χρήση του υποστατικού λόγω παράλειψης του εναγομένου να πληρώσει €750 - δηλαδή 3 νόμιμα καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια από τον Ιούλιο του 2011 μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2011, ποσό για το οποίο καταχωρήθηκε η αγωγή 2728/11, Ε.Δ. Λάρνακας. Παρουσιάζω την εν λόγω επιστολή ως Τεκμήριο.
- Ο εναγόμενος παράνομα και χωρίς οιονδήποτε δικαίωμα επενέβαινε παράνομα στο ως άνω κατάστημα μέχρι και την 04/04/2012 και ως εκ τούτου η ενάγουσα υπέστη ζημιά ανερχόμενη στο συνολικό ποσό των €1,
- - δηλαδή ποσό εκ €250 μηνιαίως από 10/10/2011 μέχρι και την 04/04/2011 όταν και εκκενώθηκε και παραδόθηκε στην ενάγουσα η κατοχή του καταστήματος του υποστατικού. Παρουσιάζω προς τούτο δέσμη αποδείξεων ως Τεκμήριο από τις οποίες φαίνεται ότι ο εναγόμενος κατέβαλε στην ενάγουσα ενοίκια μέχρι και τον Ιούνιο του
- Το ποσό των €250 μηνιαίως από 10/10/2011 μέχρι και την 04/04/2012 ήταν η τρέχουσα ενοικιαστική αξία του καταστήματος ποσό το οποίο η ενάγουσα αξιώνει από τον εναγόμενο.
- Έναντι του ως άνω ποσού δεν καταβλήθηκε κανένα ποσόι μέχρι σήμερα. ΚΑΙ ως εκ τούτου η ενάγουσα αξιώνει εναντίον του εναγομένου απόφαση για:- Α) €1.500, -ήτοι €250 μηνιαία από 10/10/2011 μέχρι και την 04/04/2012 Β)Νόμιμο τόκο Γ) Έξοδα » Αντεξεταζόμενος ο Ενάγοντας ανέφερε τα ακόλουθα: - Έδειξε να μην αντιλαμβάνεται το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4 , επιστολής ημερομηνίας 22/8/2011 , ούτε και το ακριβές περιεχόμενο της αγωγής 2728/11, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. - Κατ' εκείνον, το ότι στην αγωγή 2728/11 δεν ζητείτο ανάκτηση της κατοχής του υποστατικού, ήταν θέμα του δικηγόρου του - Όπως αντιλαμβανόταν το περιεχόμενο του Τεκμήριου 4, ως ανέφερε, αν πληρώνονταν τα ενοίκια όπως ζητήθηκε με την επιστολή, θα μπορούσε ο Εναγόμενος να παραμείνει στο χώρο - Αναφέρθηκε σε δύο ξεχωριστά ενοικιαστήρια ο Ενάγοντας, ένα για καφεστιατόριο και ένα για κατάστημα που πωλούσε παγωτά και τουριστικά είδη - Δεν απαιτήθηκε κατοχή το 2011, καθότι ανέμεναν ότι θα πληρώνονταν για να συνεχιζόταν ομαλά η ενοικίαση. - Από τις αρχές Φεβρουαρίου μέχρι και το Μάρτιο, υπήρχε μέσα στο υποστατικό ένας σκύλος. Ο Μ.Ε.1 , παραπονέθηκε σε κάποιο Συμβούλιο Βελτιώσεως και στην Αστυνομία - Τον Απρίλιο του 2012 παραδόθηκαν τα κλειδιά από τον Εναγόμενο στον Ενάγοντα. - Ο Εναγόμενος λειτουργούσε το υποστατικό μέχρι τον Απρίλιο και εργάστηκε μέσα σε αυτό, τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά (εννοούσε ο μάρτυρας μάλλον του 2011-2012) και μετά μετά σιγά σιγά μετακόμισε αλλά διατήρησε πράγματα στο υποστατικό χωρίς να παραδώσει τα κλειδιά - Ο Μ.Ε.1 αρνήθηκε ότι έμπαινε στο κατάστημα από την πισινή πόρτα, διατηρώντας κλειδιά, ενόσω αυτό λειτουργούσε. - Παρούσα στην παράδοση των κλειδιών του υποστατικού, η οποία κατά τον Μ.Ε.1 έγινε στις 3/4/2012 ήταν και η Αστυνομία Κιτίου, αλλά δεν καταχωρήθηκε στους υπολογιστές της η επίσκεψη. Κατατέθηκαν επίσης ως Τεκμήρια: - Τεκμήριο 1: Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας για το ακίνητο που αφορούσε η αγωγή - Τεκμήριο 2: Στοιχεία από Ιστοσελίδα Εφόρου Εταιρειών σε σχέση με την Ενάγουσα - Τεκμήριο 3: Ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένου - Τεκμήριο 4: Επιστολή 22/8/11 με την οποία οι δικηγόροι των Εναγόντων καλούν τον Εναγόμενο όπως εντός 10 ημερών εξοφλήσει τα ενοίκια Ιουλίου και Αυγούστου και όπως σε παράλειψή του να το πράξει οι πελάτες τους τερμάτιζαν την ενοικίαση και θα προχωρούσαν στη λήψη δικαστικών μέτρων για πληρωμή των καθυστερημένων ενοικίων και για την ανάκτηση της κατοχής του ακινήτου. - Τεκμήριο 5: Δέσμη Αποδείξεων πληρωμής από τον Ενάγοντα για εγγύηση και για ενοίκιο καταστήματος για συγκεκριμένες περιόδους. - Τεκμήριο 6: Πιστό Αντίγραφο Αγωγής 2728/2011 - Τεκμήριο 7: Πιστό Αντίγραφο Διατάγματος 12/12/2011 με το οποίο ο Εναγόμενος διατασσόταν να πληρώσει στον Ενάγοντα ποσό €750 με επιπλέον τόκο καθώς και να καταβάλει συγκεκριμένο ποσό για δικηγορικά έξοδα. Η μαρτυρία για τον Εναγόμενο Ο Εναγόμενος, δίδοντας μαρτυρία προσωπικά, ανέφερε τα ακόλουθα στην κυρίως εξέτασή του: -Πλήρωνε τα ενοίκια, σταμάτησε όμως τον Ιούνιο του
- Υπήρχαν προβλήματα με το κατάστημα και αν και ο ιδιοκτήτης του υποσχέθηκε ότι θα διευθετούνταν αυτό δεν έγινε - Το κατάστημα το εγκατέλειψε το τέλος Σεπτεμβρίου 2011 ενημερώνοντας και τον ιδιοκτήτη. Του παρέδωσε τα κλειδιά, του ανέφερε ότι φεύγει και ο ιδιοκτήτης δεν έφερε ένσταση - Τα ενοίκια τα πλήρωσε αμέσως («ολόισια» ως ανέφερε) μαζί με τα δικηγορικά έξοδα -άρα αντιλαμβάνομαι μετά την έκδοση απόφασης στις 12/12/2011- -Δεν είχε σκύλο ούτε δέχτηκε τηλεφώνημα για σχετική καταγγελία - Ο ιδιοκτήτης της Ενάγουσας δεν τον ξαναενόχλησε (εννοούσε μετά που αποχώρησε) - Δεν διαβάζει ελληνικά ο Εναγόμενος - Όταν παρέδωσε τα κλειδιά, άδειασε το κατάστημα Αντεξεταζόμενος ο Εναγόμενος ανέφερε τα ακόλουθα: - Εκτός από το επίδικο υποστατικό, ενοικίαζε ακόμα ένα. Το ένα κατάστημα χρησιμοποιείτο ως παγωταρία και το άλλο ως εστιατόριο - Υπήρχε υγρασία στο εσωτερικό ενώ στο εξωτερικό είχαν πέσει οι τοίχοι - Σταμάτησε να πληρώνει μετά τον Ιούνιο, λόγω προβλημάτων που υπήρχαν στο υποστατικό - Τα ενοίκια τα πλήρωσε ώστε να τελειώνει η υπόθεση. Παρέδωσε τα κλειδιά και συνέχισε να βρίσκεται στο διπλανό κατάστημα ώσπου να βρει χώρο - Το διπλανό κατάστημα-εστιατόριο το κράτησε μέχρι το Δεκέμβριο του 2012 (τέλος). Παρέδωσε το κλειδί μετά από λίγες μέρες παρουσία αστυνομικών. - Τα κλειδιά του μικρού καταστήματος (που αφορά η παρούσα υπόθεση) τα παρέδωσε, αφού πριν το τέλος Σεπτεμβρίου ήρθε μία εταιρεία να πάρει τα ψυγεία και μετά φώναξε τον ιδιοκτήτη για να πάρει τα κλειδιά - Ο ιδιοκτήτης κράτησε κλειδιά και έμπαινε μέσα στο κατάστημα και είχαν παραπονεθεί και οι πελάτες του Εναγόμενου - Ο ίδιος δεν ξέρει να διαβάζει γιατί έζησε στο εξωτερικό, αλλά ξέρει να μιλά Ελληνικά - Δεν θυμάται πότε πλήρωσε ενοίκια - Δεν θυμάται πότε ακριβώς πλήρωσε τα πρώτα ενοίκια, αλλά ήταν μετά την έκδοση απόφασης - Αρνήθηκε ότι ο διευθυντής της Ενάγουσας του ζήτησε πολλές φορές να του πληρώσει τα ενοίκια που χρωστούσε μέχρι τον Απρίλη του 2012 - Αρνήθηκε ότι είχε σκύλο μέσα στο κατάστημα Αξιολόγηση μαρτυρίας Ο Ενάγοντας άν κι έδειξε να δυσκολεύεται να διαβάζει γραπτά κείμενα, μην αντιλαμβάνεται συγκεκριμένα πράγματα για τη δικαστική διαδικασία και για τον τερματισμό της σύμβασης, μου έκανε γενικά καλή εντύπωση. Ήταν φυσικός στη μαρτυρία του δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις και θεωρώ ότι ήταν αληθής η εκδοχή του ότι ο Εναγόμενος παρέμεινε στο κατάστημα έως τις αρχές Απριλίου 2012 (αυτό άλλωστε συνάγεται και από τις δικογραφημένες θέσεις του Εναγομένου ως θα αναλυθεί πιο κάτω) . Το εάν έμπαινε ή όχι στο κατάστημα και οι όποιες σχέσεις του με τον Εναγόμενο, δεν κρίνονται ως ιδιαίτερα σημαντικά. Όσον αφορά τον Εναγόμενο, η μαρτυρία του ως προς το πιο σημαντικό της μέρος, δηλαδή ως προς το πότε εγκατέλειψε το ενοικιαζόμενο κατάστημα, δηλαδή αν το εγκατέλειψε περί τον Οκτώβριο του 2011, αντιφάσκει με το ίδιο το δικόγραφο της Υπεράσπισης -το οποίο συντάχθηκε στις 2/4/2012 -, όπου ισχυρίζεται ότι δεν παραλαμβάνουν οι Ενάγοντες το ακίνητο (παράγραφοι 12 και 13 αυτής) Ο Εναγόμενος ισχυρίστηκε κατά τη δική του μαρτυρία -κάτι που παρέλειψε να θέσει κατά την αντεξέταση του διευθυντή των Εναγόντων- ότι εγκατέλειψε το διαμέρισμα τα τέλη Σεπτεμβρίου του
- Μία υπόθεση και συνεπακόλουθα και η δικαστική κρίση, πρέπει να περιορίζεται και να εδράζεται στους δικογραφημένους ισχυρισμούς των διαδίκων και στα πλαίσια που τίθενται από τα δικόγραφα ( βλ. μεταξύ άλλων: Christakis Loucaides v. C. D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134) Στη Χρίστου ν. Ηροδότου κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 676 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:: «Δεν διαπιστώνεται όμως καμία ουσιώδης παρέκκλιση μεταξύ δικογραφίας και μαρτυρίας, που είναι βέβαια επιτρεπτό από το Δικαστήριο να εντοπίζεται ως στοιχείο για την τυχόν αξιοπιστία του διαδίκου (δέστε Σοφοκλέους ν. Τσεσμέλογλου
(2006)1 Α.Α.Δ. 1153, 1158-59)». Αυτή η αντίφαση είναι πολύ σημαντική. Βρίσκεται σε απόλυτη αντίθεση με τα όσα ο μάρτυρας ανέφερε ενώπιόν μου. Συνεπώς κρίνεται ως αναξιόπιστος μάρτυρας ο Εναγόμενος. Δεν μπορώ βεβαίως να μην παρατηρήσω ότι και οι Ενάγοντες ξεφεύγουν από τις δικογραφημένες τους θέσεις. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση, όπως φαίνεται στο φάκελο καταχωρήθηκε στις 21/4/2012, οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι ο Εναγόμενος εξακολουθούσε να κατέχει το κατάστημα, ενώ ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ο Μ.Ε.1 ότι παραδόθηκε η κατοχή στις 4/4/
- Πιθανόν όμως απλώς να παρέλειψε να ενημερώσει μέχρι εκείνη την ημερομηνία το δικηγόρο της εταιρείας. Σε κάθε περίπτωση, το σημαντικό είναι ότι η αντίθεση με το δικόγραφο είναι περιοριστική της απαίτησης, δηλαδή το ότι οι Ενάγοντες προωθούν την εκδοχή ότι το υποστατικό τους παραδόθηκε στις 4/4/2012, αντί να ζητούν περισσότερα όπως και θα μπορούσαν, μάλλον προσθέτει παρά αφαιρεί από την αξιοπιστία του δίδοντος υπέρ τους μαρτυρία Μ.Ε.
- Αντίφαση υπάρχει επίσης και στο περιεχόμενο της παραγράφου 3 της Έκθεσης Απαίτησης (ως προς το εάν κλήθηκε ο Εναγόμενος να παραδώσει την κατοχή των υποστατικών) με το ακριβές περιεχόμενο της επιστολής Τεκμήριο 4 αλλά αυτή η αντίθεση δεν έχει σημασία, αφού το Τεκμήριο 4 μιλά από μόνο του κι εφόσον τελικά έλαβε χώρα ο τερματισμός, άρα είτε αναφερόταν είτε όχι ανάκτηση κατοχής, ήταν κάτι που μπορούσε να διεδικηθεί σε κάθε περίπτωση. Γ. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Με βάση τη μαρτυρία ενώπιόν μου και τα παραδεκτά γεγονότα, προβαίνω στα ακόλουθα ευρήματα γεγονότων:
- Οι Ενάγοντες είναι ιδιοκτήτες του καταστήματος αρ.4, στην Λεωφ. XXXXX, συγκρότημα XXXXX COMPLEX στα Περβόλια της Επαρχίας Λάρνακας.
- Οι Ενάγοντες δυνάμει συμφωνίας με τον Εναγόμενο γύρω στις 10/10/10 του ενοικίασαν το εν λόγω κατάστημα από 10/10/10 -10/10/11, με συμφωνηθέν ενοίκιο €
- Οι Ενάγοντες με επιστολή τους ημερομηνίας 22/8/2011 ανέφεραν στον Εναγόμενο ότι εάν δεν εξοφλούσε εντός 10 ημερών ποσό €750 για οφειλόμενα ενοίκια, τερμάτιζαν την ενοικίαση -και άρα εφόσον δεν έγινε εντός της προθεσμίας εξόφληση του ποσού- την τερμάτισαν (ως άλλωστε αναφέρουν και στην Έκθεση Απαίτησης, παράγραφος 3) λόγω παράλειψής του Εναγόμενου να πληρώσει €750 καθυστερημένα ενοίκια για το υποστατικό, ποσό για το οποίο καταχωρήθηκε η Αγωγή 2728/2011 στις 20/9/2011 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας με τα ίδια μέρη με την παρούσα.
- Ο Εναγόμενος κατείχε το υποστατικό παρά και μετά τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης εκ μέρους των Εναγόντων μέχρι τις 4/4/2012
- Στις 12/12/2011 εκδόθηκε απόφαση για το ποσό των €750 ως ενοίκια Ιουλίου, Αυγούστου και Σεπτεμβρίου 2011, πλέον έξοδα ως επακριβώς αναφέρεται στο Τεκμήριο
- Δ. ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΝΣΤΑΣΗ ΠΕΡΙ ΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟΥ Θεωρώ ότι κατά προτεραιότητα, με βάση τα ευρήματα γεγονότων στα οποία έχω προβεί, ότι πρέπει να εξεταστεί το κατά πόσον εμποδίζονται λόγω ύπαρξης δεδικασμένου οι Ενάγοντες στην προώθηση της αγωγής τους. Στην Αντριανή Χαραλάμπους ν. Μαρίας Χαραλάμπους
(2008)1 Α.Α.Δ. 1298, Πολ. Έφεση 39/2007, απόφαση ημερομηνίας 19/12/2008, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα -τα οποία κρίνω ότι πρέπει να παρατεθούν αναλυτικά-: « Κατόπιν αίτησης εκ μέρους της εφεσίβλητης, το πρωτόδικο Δικαστήριο εξέτασε κατά πόσο η β΄ αγωγή δεν μπορούσε να προωθηθεί λόγω δεδικασμένου. Πιο συγκεκριμένα υποβλήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της εφεσίβλητης ότι η εφεσείουσα κωλύεται να προωθήσει την απαίτηση της εναντίον της μητέρας της με βάση το αστικό αδίκημα της αμέλειας, αφού η εφεσείουσα θα έπρεπε να είχε συμπεριλάβει και το αστικό αδίκημα της αμέλειας στην α΄ αγωγή της. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αφού σημείωσε ότι σύμφωνα με την απόφαση Theori and Others v. Djoni and Others
(1984)1 C.L.R. 296, ότι "η αρχή του δεδικασμένου επεκτείνεται όχι μόνο στις δικογραφημένες επίδικες διαφορές αλλά σε όλα εκείνα τα θέματα που θα μπορούσαν να καταστούν επίδικα από τους διαδίκους αν ασκούσαν τη δέουσα επιμέλεια", απέρριψε την αγωγή. Με την παρούσα έφεση η εφεσείουσα, που χειρίζεται προσωπικά την υπόθεσή της, αμφισβητεί για 14 λόγους την ορθότητα της πρωτόδικης απόφασης. Όλοι οι λόγοι έφεσης επικεντρώνονται στο ότι η αρχή του δεδικασμένου δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην παρούσα περίπτωση, αφού σύμφωνα με την εφεσείουσα η παρούσα αγωγή βασίζεται πάνω στο αδίκημα της αμέλειας που δεν εξετάστηκε στην α΄ αγωγή 11026/1997. (β) Η νομική πλευρά. Από την αρχή του 12ου αιώνα οι αποφάσεις των Δικαστηρίων θεωρούνταν δεσμευτικές και δεν μπορούσαν να αμφισβητηθούν. Όπως έχει καθοριστεί ο κανόνας, που είναι το αποτέλεσμα της έκδοσης μιας απόφασης από ένα Δικαστήριο, "Estoppel of record or quasi of record arises where an issue of fact has been judicially determined in a final manner between the parties by a tribunal having jurisdiction, concurrent or exclusive, in the matter, and the same issue comes directly in question in subsequent proceedings between the same parties." Σε μετάφραση, "Αποκλεισμός από δεδικασμένο ή από ημιδεδικασμένο εγείρεται όταν ένα επίδικο γεγονός έχει αποφασιστεί δικαστικά με τελεσίδικο τρόπο σε δίκη μεταξύ των διαδίκων από Δικαστήριο που είχε αποκλειστική ή συντρέχουσα δικαιοδοσία να επιληφθεί του θέματος, και το ίδιο γεγονός επανεμφανίζεται άμεσα σε μεταγενέστερη δίκη μεταξύ των ίδιων διαδίκων". (Halsbury's Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 15, παρ. 336) Η ανάγκη εφαρμογής του κανόνα επεξηγήθηκε στην υπόθεση K.S.R. Commercio S.A. κ.ά. ν. Bluecoral Navigation Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. 309, όπου τονίστηκε ότι, "Σαν θέμα γενικής πολιτικής του δικαίου η παράλειψη διαδίκου να εγείρει σε προηγούμενη δικαστική διαδικασία στα δικογραφήματά του ή την επιχειρηματολογία που ανέπτυξε ή να προσκομίσει μαρτυρία αναφορικά με οτιδήποτε θα μπορούσε να στηρίξει την υπόθεση ή υπεράσπιση του δε δικαιολογεί ούτε επιτρέπει νέο δικαστικό αγώνα με αντικείμενο ότι παραλείφθηκε. Αυτό θα σήμαινε την τμηματική εκδίκαση των διαφορών κατ' επιλογήν του διαδίκου και τη διαιώνιση τους. Έτσι η αρχή της τελεσιδικίας, που είναι κοινωνικά επιβεβλημένη, θα υφίστατο καίριο πλήγμα." Ο Κανόνας βασίζεται σε δύο αρχές: (
- i)Ότι η τελεσίδικη εκδίκαση μιας διαφοράς είναι προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος (Interest rei publicae ut sit finis litium) και (
- ii)Κανένας δεν πρέπει να ενοχλείται δύο φορές για το ίδιο θέμα (Nemo debet bis vexavi pro eadem causa). Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι η εφαρμογή της αρχής του δεδικασμένου προϋποθέτει ότι, (
- i)Η απόφαση θα πρέπει να είναι τελεσίδικη, (
- ii)Πρέπει να υπάρχει ταύτιση διαδίκων και (iii) Πρέπει να υπάρχει ταύτιση επίδικων θεμάτων. Από τα στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί φαίνεται ότι ικανοποιούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις εφαρμογής του κανόνα του δεδικασμένου αφού η απόφαση στην αγωγή 11026/1997 έχει καταστεί τελεσίδικη και οι διάδικοι και στις δύο αγωγές είναι οι ίδιοι. Η τρίτη προϋπόθεση για την εφαρμογή του κανόνα επιβάλλει την ταύτιση των επίδικων θεμάτων, που εξυπακούει ότι το επίδικο θέμα στη β΄ διαδικασία θα πρέπει να είναι το ίδιο με εκείνο που εξετάστηκε στην α΄ διαδικασία. Είναι αποδεκτό και από τις δύο πλευρές ότι η α΄ αγωγή βασίστηκε στο αδίκημα της απάτης και η β΄ αγωγή στο αδίκημα της αμέλειας και το ερώτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο η εφεσείουσα θα έπρεπε να συμπεριλάβει στην α΄ αγωγή μαζί με το αδίκημα της απάτης και το αδίκημα της αμέλειας. Για να αποφευχθεί η καταχώριση πολλών αγωγών, ο κανόνας του δεδικασμένου έχει επεκταθεί για να καλύπτει όλες τις βάσεις αγωγής που ένας διάδικος θα μπορούσε να περιλάβει κατόπι λογικής έρευνας στα δικόγραφα, εκτός από εκείνες πάνω στις οποίες βασίζει την αγωγή του. Και τούτο για να διασφαλιστεί η εξέταση όλων των θεμάτων που θα μπορούσαν να ήταν επίδικα σε μια δικαστική διαδικασία. Το αποτέλεσμα είναι ότι αν ένας διάδικος παραλείψει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ένα θέμα, το οποίο θα μπορούσε να περιληφθεί στην αρχική διαδικασία, δεν θα του επιτραπεί να το εγείρει σε μια νέα αγωγή που καταχωρίζεται μετά την εκδίκαση της πρώτης. Στην υπόθεση L.E. Walwin and Partners Ltd. v. West Sussex County Council [1975] 3 All E.R. 604, η ενάγουσα εταιρεία διεκδικούσε το δικαίωμα να ελέγχει την τροχαία κίνηση σε ένα δρόμο που οδηγούσε σε μια οικιστική περιοχή της εταιρείας. Πριν από μερικά χρόνια, όταν η νομική θέση του δρόμου εξεταζόταν από ένα άλλο Δικαστήριο μεταξύ των προκατόχων του τίτλου της ενάγουσας εταιρείας και των εναγομένων, το θέμα του ελέγχου της τροχαίας κίνησης δεν ηγέρθη, αν και μπορούσε να προβληθεί και να εξεταστεί. Το Δικαστήριο βρήκε ότι η παράλειψη των προκατόχων της ενάγουσας εταιρείας να προβάλουν την απαίτηση στην προηγούμενη αγωγή συνιστούσε δεδικασμένο θέμα και απέρριψε την αγωγή. Το ερώτημα κατά πόσο ένας διάδικος μπορεί να αποφύγει την εφαρμογή του κανόνα όταν επικαλείται στη δεύτερη διαδικασία θέματα που δεν είχαν εξεταστεί στην πρώτη διαδικασία, εξετάστηκε στην υπόθεση Theori and Others v. Djoni and Others [1984] 1 C.L.R. 296, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθετώντας την αγγλική απόφαση Henderson v. Henderson [1843-1860] All E.R. (Rep.) 378 (βλ. επίσης Vernaeke v. Smith [1982] 2 All E.R. 144), αποφάνθηκε ότι ο κανόνας δεν εφαρμόζεται μόνο σε θέματα που είχαν εξεταστεί στην πρώτη διαδικασία αλλά και σε κάθε θέμα που ήταν στενά συνυφασμένο με την πρώτη διαδικασία και το οποίο οι διάδικοι με λογική προσοχή θα μπορούσαν να είχαν εγείρει. Η ίδια γραμμή ακολουθήθηκε στην υπόθεση Κλεόπα ν. Αντωνίου
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 58, στην οποία η εφεσείουσα αρχικά καταχώρισε αγωγή για αποζημιώσεις για τις ζημιές που είχε υποστεί το όχημα της σε τροχαίο ατύχημα. Μετά την έκδοση απόφασης για £1.900, καταχώρισε νέα αγωγή εναντίον του ίδιου εφεσίβλητου ζητώντας αποζημιώσεις για τα τραύματα που είχε υποστεί. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού αναφέρθηκε στις αποφάσεις Arnold v. Natwest Bank Plc [1991] 2 AC 93 και στην Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τραπέζης Κύπρου Λτδ
(1995)1 Α.Α.Δ. 670, αποφάνθηκε ότι η έγερση της νέας αγωγής που είχε τους ίδιους διαδίκους και ταυτόσημη βάση αγωγής με την προηγούμενη, προσέκρουε στον κανόνα του δεδικασμένου. Με βάση τα πιο πάνω έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η παράλειψη της εφεσείουσας να περιλάβει στην α΄ αγωγή της την απαίτηση της για αμέλεια, την εμποδίζει από του να προβάλλει με νέα αγωγή απαίτηση εναντίον της εφεσίβλητης για αμέλεια.» (η υπογράμμιση είναι δική μου) Ουσιαστικά η απαίτηση των Εναγόντων στην παρούσα αγωγή έχει περιοριστεί σε διεκδίκηση ποσού €1500 ως αποζημιώσεις ή ως ενδιάμεσα κέρδη. Πρόκειται για τα mesne profits-ενδιάμεσα κέρδη μετά τον τερματισμό μίας συμφωνίας ενοικιάσεως ως αντίστοιχο αποζημιώσεων παράνομης επέμβασης, ως αναλύονται από το συνάδελφό μου Π.Μιχαηλίδη, Ε.Δ. στην Κοινοτικό Συμβούλιο Πύργου Λεμεσού ν. Μάριος Αργυρίδης, Αρ. Αγωγής: 1789/12, 30/8/2013, όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: « Στο σύγγραμμα Bullen & Leake and Jacob's Precedents of Pleadings, 12η έκδοση αναφέρονται στην σελίδα 592 τα ακόλουθα ενδεικτικά: «Relief claimed. As soon as a tenant's interest is legally determined, his holding becomes wrongful, and is in law a trespass for which damages in respect of mesne profits may be recovered. The expression "mesne profits" is only another term for damages for trespass arising from the particular relationship of landlord and tenant (Bramwell v. Bramwell
(1942)1 K.B. 370)». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Αξιώμενη θεραπεία. Με τον νόμιμο τερματισμό του συμφέροντος του ενοικιαστή η κατοχή του καθίσταται παράνομη και σύμφωνα με τον νόμο αποτελεί παράνομη επέμβαση για την οποία δύνανται να ανακτηθούν αποζημιώσεις υπό την μορφή ενδιάμεσων κερδών. Η έκφραση "ενδιάμεσα κέρδη" είναι μόνο άλλος ένας όρος για αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση η οποία εκπηγάζει από την ιδιαίτερη σχέση του ιδιοκτήτη και του ενοικιαστή (Bramwell v. Bramwell
(1942)1 K.B. 370)». Ενδεικτικά είναι και τα όσα αναφέρονται στο σύγγραμμα Atkin's Court Forms, 2η έκδοση, Τόμος 24, σελίδα 43: «Mesne profits. Mesne profits are the equivalent of damages for trespass, and can be claimed in respect of the period after the date upon which the defendant ceased to be entitled to possession (g). Where a landlord sues for possession and the rent represents the fair value of the premises, mesne profits will be assessed at the amount of the rent. If, however, as is commonly the case where the tenant has enjoyed a substantial term, the rent represents less than the fair value of the premises, mesne profits will be assessed at the higher value, which should be expressly claimed (h)». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Τα ενδιάμεσα κέρδη είναι το αντίστοιχο των αποζημιώσεων για παράνομη επέμβαση και μπορούν να απαιτηθούν για την περίοδο που ακολουθεί της ημερομηνίας κατά την οποία ο εναγόμενος έπαυσε να δικαιούται σε κατοχή (g). Όταν ο ιδιοκτήτης κινεί αγωγή για κατοχή και το ύψος του ενοικίου αντιπροσωπεύει την δίκαιη αξία των υποστατικών, τα ενδιάμεσα κέρδη θα υπολογισθούν στην βάση του ποσού του ενοικίου. Αν, όμως, όπως είναι συνήθως η περίπτωση, ο ενοικιαστής έχει απολαύσει κατοχή για ουσιαστική περίοδο και το ύψος του ενοικίου είναι μικρότερο από την δίκαιη αξία των υποστατικών τα ενδιάμεσα κέρδη θα υπολογισθούν στην ψηλότερη αξία η οποία και θα πρέπει ρητά να αξιώνεται». Σύμφωνα με τη δικογραφημένη θέση των Εναγόντων και αυτό αποτελεί και σχετικό εύρημά μου, η συμφωνία είχε τερματιστεί με την επιστολή 22/8/
- Η Αγωγή 2728/2011 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, σύμφωνα με τη μαρτυρία καταχωρήθηκε στις 20/9/2011 και εκδόθηκε σχετική απόφαση στις 12/12/
- Τα μέρη της Αγωγής ήταν τα ίδια με την παρούσα και η αγωγή εκείνη αφορούσε την ίδια συμφωνία ενοικιάσεως και το ίδιο ακίνητο με την παρούσα. Στην Αγωγή 2728/2011 δεν περιλαμβάνονται οι απαιτήσεις για διατάγματα, που κανονικά θα μπορούσαν να ζητηθούν (οι οποίες στην πράξη είναι άνευ αντικειμένου σήμερα -εκτός ίσως για σκοπούς εξόδων-) . Όμως - και αυτό είναι και το καθοριστικότερο για την κρίση μου- ούτε η απαίτηση για ενδιάμεσα κέρδη περιλαμβανόταν στην εν λόγω αγωγή, η οποία επίσης, εφόσον η συμφωνία είχε τερματιστεί με την επιστολή 22/8/2011, θα μπορούσε να περιλαμβάνεται στη συγκεκριμένη αγωγή ως απαίτηση. Συνεπώς, ισχύουν οι αρχές του δεδικασμένου και η αγωγή είναι απορριπτέα για το λόγο αυτό και μόνο. Εννοείται ότι καθίσταται περιττή η εξέταση οποιωνδήποτε άλλων θεμάτων, είτε της απαίτησης, όπως το ποιο ποσό θα όφειλε ο Εναγόμενος για την κατοχή του υποστατικού είτε της ανταπαίτησης, όπως π.χ. το εάν η συμφωνία είναι έγκυρη ή όχι σήμερα ή οτιδήποτε άλλο που εγείρεται υπό μορφή ανταπαίτησης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η αγωγή απορρίπτεται, με έξοδα εναντίον των Εναγόντων και υπέρ του Εναγόμενου ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Από το τελικώς υπολογισθέν και εγκριθέν ποσό των εξόδων όμως, θα του αφαιρεθεί ποσό €500, καθότι εάν είχαν απευθυνθεί οι δικηγόροι του στο Δικαστήριο με καταχώρηση αίτησης για εκδίκαση της προδικαστικής τους ένστασης περί δεδικασμένου πριν από το να ξεκινούσε η ακρόαση στο Δικαστήριο, θα είχαν εξοικονομηθεί και δημιουργηθέντα έξοδα αλλά και δικαστικός χρόνος, αλλά αυτό -κακώς- δεν έλαβε χώρα. Συνετέλεσε δηλαδή η πλευρά του Εναγόμενου στη δημιουργία επιπλέον εξόδων, οπότε κρίνω ορθό να αποστερηθεί μέρος αυτών. (Υπογρ.)......................... Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο