Φαίδωνας Καραπιπέρης ν. Χρίστος Κωνσταντινίδης, Αρ. Αγωγής 3070/2011, 27/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A31 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής 3070/2011 Μεταξύ: Φαίδωνας Καραπιπέρης Ενάγοντα Και Χρίστος Κωνσταντινίδης, από την Πάφο Εναγόμενου ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 27 Ιανουαρίου 2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον ενάγοντα: κ. Π. Ευθυμίου για Paul (Pavlos) G. Efthymiou LLC (για να ακούσει απόφαση κ. Δ. Δανιήλ) Για τoν εναγόμενο: κα Ι. Κωνσταντινίδου Α Π Ο Φ Α Σ H Ο ενάγοντας αξιώνει εναντίον του εναγόμενου, το ποσό των €900 ως συμφωνηθέν και/ή εύλογο και/ή λογικό ποσό, το οποίο όπως ισχυρίζεται, του οφείλει μετά από προφορική συμφωνία που συνήψαν κατά ή περί την 14/05/2011, σύμφωνα με την οποία, ο ενάγοντας αποδέχτηκε όπως ο εναγόμενος, ενωθεί προσωρινά με το λάστιχο παροχής υδατοπρομήθειας προς κάλυψη των αναγκών του. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ενάγοντα, που περιέχονται στην έκθεση απαίτησης του, κατά ή περί την 05/05/2011 αιτήθηκε και εξασφάλισε από το Δήμο Πέγειας τη τοποθέτηση παροχής υδατοπρομήθειας για χρήση στο ακίνητο του με αριθμό τεμαχίου 399 και ακολούθως κατά ή περί την 14/0/5/2011 συνήψε με τον εναγόμενο την πιο πάνω προφορική συμφωνία. Είναι ισχυρισμός του ενάγοντα ότι συμμορφώθηκε με το περιεχόμενο της πιο πάνω συμφωνίας και παρά το ότι ο εναγόμενος ωφελήθηκε από την χρήση λάστιχου και της παροχής νερού, αρνήθηκε και/ή παρέλειψε μέχρι σήμερα να πληρώσει το πιο πάνω ποσό. Ο εναγόμενος με την έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης του, αρνείται τους ισχυρισμούς του ενάγοντα και ισχυρίζεται ότι αιτήθηκε και εξασφάλισε παροχή υδατοπρομήθειας από τον Δήμο Πέγειας κατά το έτος 2010 και όχι κατά την 05/5/2011 ως ισχυρίζεται ο Ενάγοντας. Καταγράφω τα όσα με την έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης του ισχυρίζεται ο εναγόμενος πως αποτελούν τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Α. Ο Ενάγοντας κατά ή περί τον Αύγουστο του 2010 τον πλησίασε και τον πληροφόρησε ότι ο ίδιος υδροδοτείται από τον Δήμο Πέγειας από τον Μάιο του 2010 και τον ρώτησε αν ενδιαφέρεται να υδροδοτήσει και αυτός την οικία του από τον Δήμο Πέγειας, με αντάλλαγμα να πληρώσει €900 σε τρίτο πρόσωπο, κάποιο Σίμο και €600 στον ίδιο, ούτως ώστε τόσο ο ίδιος όσο και ο κύριος Σίμος να δώσουν την συγκατάθεση τους στον Δήμο Πέγειας για να τοποθετήσει υδρομετρητή και στην οικία του. Β. Αφού ήρθε σε επαφή με τον Δήμο Πέγειας και ζήτησε να μάθει αν αυτό είναι εφικτό. Ο Δήμος Πέγειας τον πληροφόρησε ότι για να γίνει αυτό έπρεπε να πληρώσει το ποσό των €1,000 στον Δήμο Πέγειας ως δικαιώματα ύδρευσης καθώς επίσης όπως το Δημοτικό Συμβούλιο λάβει συγκατάθεση από τον κ. Σίμο και τον Ενάγοντα για υδροδότηση από την ίδια παροχή για να μπορέσει ο Δήμος Πέγειας να τοποθετήσει υδρομετρητή στην οικία του. Γ. Πλήρωσε το ποσό των €1,000 στον Δήμο Πέγειας και στην ε συνέχεια, σε συνάντηση που είχε με τον ενάγοντα στην οικία του πρώτου κατά περί τον Αύγουστο 2010, πλήρωσε στον ενάγοντα το συμφωνηθέν ποσό των €600,00 σε μετρητά και την επόμενη, σε συνάντηση που είχε με τον κ. Σίμο, πλήρωσε σε αυτόν το συμφωνηθέν ποσό των €900,
- Μετά από παρέλευση 2-3 ημερών από την πληρωμή των πιο πάνω ποσών, τόσο ο ενάγοντας όσον και ο Σίμος έδωσαν την συγκατάθεση τους στον Δήμο Πέγειας και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα ο Δήμος Πέγειας τοποθέτησε υδρομετρητή στην οικία του. Ο εναγόμενος, περαιτέρω ισχυρίζεσαι ότι, ο λόγος που ο ενάγοντας κίνησε την παρούσα αγωγή εναντίον του είναι εκδικητικός και ουδέν του οφείλει. Ισχυρίζεται πως μετά την ολοκλήρωση της συναλλαγής που αναφέρεται πιο πάνω, ο ενάγοντας άρχισε να επεμβαίνει στο τεμάχιο του και να χρησιμοποιεί παράνομα, και/ή χωρίς άδεια, μέρος του τεμαχίου του με το να τοποθετεί ογκόλιθους, να τους επεξεργάζεται εντός του τεμαχίου του για να τους χρησιμοποιήσει για το κτίσιμο τοίχου αντιστήριξης στο δικό του τεμάχιο. Επίσης, ισχυρίζεται πως συνέλαβε τον ενάγοντα να κλέβει από το τεμάχιο του χρησιμοποιώντας τον ιδιωτικό του εκσκαφέα, τετραγωνισμένους λίθους τους οποίους είχε αγοράσει και αποθηκεύσει στην αυλή του σπιτιού του. Σε άλλη περίπτωση ο ενάγοντας για να προφυλάξει το τεμάχιο του από τα όμβρυα ύδατα, χρησιμοποιώντας εκσκαφέα, δημιούργησε ανάχωμα ύψους πέραν του ενός μέτρου από την άκρη και διαμέσου του τεμαχίου του, αυθαίρετα χωρίς να πάρει την άδεια του. Όλα τα πιο πάνω, είχαν ως αποτέλεσμα δεντράκια (κυπαρίσσια και πεύκα) τα οποία δεντροφύτευε ο εναγόμενος, να καταστραφούν καθώς και να εξαφανιστούν σημάδια υπόδειξης των συνόρων του τεμαχίου του τα οποία τοποθέτησε το τμήμα χωρομετρίας του κτηματολογίου μετά από αίτηση και πληρωμή των αναγκαίων τελών. Όταν ο εναγόμενος ζήτησε από τον ενάγοντα να σταματήσει τις παράνομες του ενέργειες, ο ενάγοντας τον απείλησε ότι θα του έκοβε το νερό πράγμα το οποίο έπραξε την 28/10/2012 με το να κόψει το λάστιχο της παροχής νερού. Ο ενάγοντας στην έκθεση απαίτησης του, παραθέτει τα ακόλουθα υπό μορφή λεπτομερειών της παράνομης επέμβασης του ενάγοντα στο τεμάχιο του: Α. Παράνομα τοποθέτησε χώματα και μπάζα εντός του τεμαχίου του. Β. Εισήλθε με εκσκαφέα εντός του τεμαχίου του χωρίς άδεια. Γ. Δημιούργησε ανάχωμα ύψους πέραν του ενός μέτρου από την άκρη και διαμέσου του τεμαχίου του, χωρίς να πάρει την άδεια του, αυθαίρετα. Δ. Εισήλθε στο τεμάχιο του και χωρίς την άδεια του αφαίρεσε 80κ.μ χώματος καλής ποιότητας (μέλανος). Ε. Με τις πράξεις του προκάλεσε καταστροφή των οροσήμων του τεμαχίου με αποτέλεσμα να χρειάζεται επαναοριοθέτηση. Στ. Ο ενάγοντας θα συνεχίσει τις παράνομες δραστηριότητες του επί της περιουσίας του εκτός εάν με διάταγμα του Δικαστηρίου άρει την παράνομη επέμβαση . Αναφορικά με πιο πάνω ισχυριζόμενες ζημίες, ο εναγόμενος αξιώνει με την ανταπαίτηση του, το ποσό των €1860.- και ζητά διάταγμα για άρση της επέμβασης και επαναφορά του ακινήτου σε στην προτέρα αυτού κατάσταση. Ο ενάγοντας, με την απάντηση του στην υπεράσπιση και ανταπαίτηση του εναγόμενου, αρνείται και απορρίπτει όλους τους ισχυρισμούς του εναγόμενου, καθώς και τους ισχυρισμούς του για επέμβαση και πρόκληση οιονδήποτε ζημιών στο ακίνητο του και ζητά απόρριψη της ανταπαίτησης. Μαρτυρία και Τεκμήρια: Προς υποστήριξη της υπόθεσης του ενάγοντα, ένορκη μαρτυρία έδωσε ο ενάγοντας (Μ.Ε.1) και για τον εναγόμενο ένορκη μαρτυρία έδωσε ο πατέρας του Γιώργος Κωνσταντινίδης (Μ.Υ.1) και ο Χαράλαμπος Χαραλάμπους ( Μ.Υ. 2) Πολιτικός Μηχανικός και Εκτιμητής Ακινήτων. Ως τεκμήρια στην υπόθεση κατατέθηκαν τα ακόλουθα έγγραφα:
- Γραπτή δήλωση του Μ.Ε.1 (Τεκμήριο 1), η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του.
- Αίτηση παροχής πόσιμου νερού ημερομηνίας 8.1.2010 (Τεκμήριο 2).
- Λογαριασμός Γενικού Καθολικού Δήμου Πέγειας (Τεκμήριο 3).
- Έκθεση Εκτίμησης του Μ.Υ.2 (Τεκμήριο 4). Πολύ συνοπτικά στην συνέχεια, για σκοπούς δομής και μόνο της απόφασης μου καταγράφω επί ποιών ζητημάτων έχουν καταθέσει οι μάρτυρες, ο ενάγοντας και οι μάρτυρες του εναγόμενου. Ο ενάγοντας με την γραπτή του δήλωση, επανάλαβε τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης του και πρόβαλε άρνηση στους ισχυρισμούς του εναγόμενου για επέμβαση και πρόκληση ζημιάς στο ακίνητο του. Κατά την αντεξέταση του αρνήθηκε ότι η συμφωνία αφορούσε ποσό €600 και όχι €900 και ότι πληρώθηκε. Επίσης, αρνήθηκε κατά την αντεξέταση του όλες τις υποβολές που δέχτηκε και αφορούσαν επέμβαση και πρόκληση ζημιάς το ακίνητο του εναγόμενου. Ο πατέρας του εναγόμενου (Μ.Υ.2), κατάθεσε ότι ο ίδιος προσωπικά έγραψε και υπέβαλε εκ μέρους του γιού του την αίτηση (Τεκμήριο 2) στον Δήμο Πέγειας για υδροδότηση του ακινήτου του. Τον ενάγοντα, ανάφερε πως δεν τον γνωρίζει, αλλά άκουσε για αυτόν από τον γιό του τον Γενάρη του 2010, ο οποίος του είπε, ότι ο ενάγοντας έβαλε νερό στο σπίτι του και να κάνουν και αυτοί αίτηση για του βάλουν νερό από τον Δήμο Πέγειας. Ο Μ.Υ. 1, κατέθεσε το Τεκμήριο 3, απόδειξη πληρωμής τελών, και ανάφερε ότι μετά από παρέλευση μικρού χρονικού διαστήματος από την κατάθεση της αίτησης, τον ενημέρωσε ο γιός του ότι ο ενάγοντας και κάποιος Σίμος έδωσαν την συγκατάθεση τους και για αυτό πλήρωσε στον Δήμο Πέγειας τα τέλη σύνδεσης. Ερωτηθείς κατά πόσο γνωρίζει να έγινε κάποια συμφωνία μεταξύ του ενάγοντα και του εναγόμενου, ανάφερε πως ο γιος του του είπε ότι είχε συμφωνήσει με τον Σίμο και το Φαίδωνα Καραπιπέρη να δώσει στον πρώτο €900 και στο δεύτερο €600, τα οποία τους έδωσε για αυτό έδωσαν και την συγκατάθεση τους για την παροχή του νερού. Επίσης, υποστήριξε ότι ο ενάγοντας δεν έκανε κανένα έξοδο για την μεταφορά του νερού από το σπίτι του προς το σπίτι του εναγόμενου και ότι ο εναγόμενος ήταν αυτός που έκανε όλες τις αναγκαίες εργασίες. Ερωτηθείς κατά πόσο γνωρίζει για επέμβαση στο τεμάχιο του εναγόμενου από μέρους του ενάγοντα, ο Μ.Υ.1, είπε πως γνωρίζει μέσα από αυτά που του ανάφερε ο γιός του, ενώ ο ίδιος είδε τον ενάγοντα να σπάζει πέτρες στο χωράφι του γιού του τις οποίες μετάφερε στο τεμάχιο του για να φτιάξει τοίχο αντιστήριξης. Ο Μ.Υ.2 αναφέρθηκε στην εργασία που του ανατέθηκε και διεκπεραίωσε κατόπιν επιτόπιας έρευνας στο ακίνητο του εναγόμενου, στις διαπιστώσεις και τα συμπεράσματα του τα οποία κατέγραψε και στην έκθεση του, Τεκμήριο
- Κατά την αντεξέταση του, ανάφερε πως δεν γνωρίζει πότε προκλήθηκε η ζημιά που διαπίστωσε και ούτε μπορεί χρονικά να το προσδιορίσει, επίσης δεν γνωρίζει από ποίον προκλήθηκε, αλλά όπως του ανάφερε ο ενάγοντας, προκλήθηκε από τρίτο πρόσωπο. Το σύνολο της μαρτυρίας των πιο πάνω προσώπων, έχει καταγραφεί στα πρακτικά που τηρήθηκαν, λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο, μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια και δεν θεωρείται σκόπιμο να επαναληφθεί στα πλαίσια της παρούσας απόφαση. Στην συνέχεια κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, γίνεται αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας και κατά λογική συνέπεια την αποδοχή ή απόρριψη της. Επίσης, λαμβάνω υπόψη μου οτιδήποτε καταγράφεται από τους συνηγόρους των διαδίκων στις γραπτές τους αγορεύσεις. Προτού προχωρήσω με την αξιολόγηση της μαρτυρίας θα ασχοληθώ με το ζήτημα που ηγέρθη από την συνήγορο του εναγόμενου στην τελική της αγόρευση, χωρίς αυτό να εγείρεται και στα δικόγραφα, ότι δηλαδή η συναλλαγή/συμφωνία ήταν παράνομη. Συγκεκριμένα αναφέρει η συνήγορος του εναγομένου, ότι η συναλλαγή είναι παράνομη καθότι ο μόνος υπεύθυνος για την παροχή νερού είναι ο Δήμος Πέγειας και άρα δεν θα μπορούσε να αποτελέσει αυτό συμφωνία μεταξύ των διαδίκων. Οι αναφορές στο δικόγραφο του εναγόμενου, στο οποίο θα πρέπει να επικεντρωθώ, δεν εγείρουν θέμα παρανομίας. Αν προέκυπτε θέμα παρανομίας από την ίδια την έκθεση απαίτησης, θα ανάμενε κανείς τουλάχιστον να επισημαίνετο τούτο στην υπεράσπιση. Η υπεράσπιση όμως δεν απευθύνεται καθόλου σε τέτοιο θέμα παρά μόνο προβάλει την θέση ο εναγόμενος, ότι η συμφωνία ήταν για μικρότερο ποσό και ότι αυτό έχει πληρωθεί. Συνεπακόλουθα, τα ίδια τα δικόγραφα δεν μπορεί να λεχθεί ότι εγείρουν θέμα παρανομίας, ώστε να ικανοποιούνται οι κανόνες που ρυθμίζουν το ζήτημα (Βλ. Δ.19 θ.13 των Διαδικαστικών Κανονισμών). Υπάρχει βέβαια η περίπτωση που το δικαστήριο μπορεί, εφ΄όσον η παρανομία είναι έκδηλη στην ίδια τη σύμβαση, να την εξετάσει και να μην εφαρμόσει τη σύμβαση παρά το ότι δεν εγείρεται στα δικόγραφα (βλ. Chitty on Contracts, 26η έκδοση, τόμος 1, σ. 801, και στην υπόθεση Ayia Napa Nissi Development Ltd ν. Παπαμιχαήλ
(1992)1 ΑΑΔ 549 και Ιωάννου κ.α. ν. Μουσκαλλή κ.α., Πολ. Έφ. 9746, 3.12.1997). Στην υπόθεση Ιωάννου κ.α. ν. Μουσκαλλή κ.α. (πιο πάνω) στην οποία το θέμα της έκδηλης παρανομίας ηγέρθη αυτεπάγγελτα από το δικαστήριο στην ακρόαση της έφεσης και λέχθηκαν τα εξής: "Η αυτεπάγγελτη εξέταση από το Δικαστήριο παρανομίας που παρουσιάζεται ενώπιον του αποτελεί δικαστικό καθήκον, το οποίο απορρέει από την εγγενή φύση της λειτουργίας του ως φύλακας της εφαρμογής του νόμου, που είναι ο πυρήνας της δικαστικής λειτουργίας." Η παρανομία που μπορεί να δώσει λαβή σε αυτεπάγγελτη εξέταση της από το δικαστήριο, πρέπει λοιπόν να προκύπτει έκδηλα είτε από την ίδια τη σύμβαση είτε από την προσκομισθείσα μαρτυρία σε συσχετισμό προς τη σύμβαση. Στην υπό κρίση όμως περίπτωση, δεν τίθεται ζήτημα παρανομίας έκδηλης στην ίδια τη σύμβαση ή στη μαρτυρία, όπως στην υπόθεση Ιωάννου ν. Μουσκαλλή και συνεπώς η σχετική εισήγηση απορρίπτεται. Είναι παραδεκτό ότι η επίδικη συμφωνία δεν αφορούσε την πώληση νερού αλλά την σύνδεση με την παροχή του ενάγοντα για σκοπούς παροχής νερού από τον Δήμο Πέγειας στην οικία του εναγόμενου. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις που έδιναν, την συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες, οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις τους καθώς και τα όσα ο καθένας ήταν σε θέση να γνωρίζει σε σχέση τα ουσιώδη σε γεγονότα της υπόθεσης. Η παρούσα υπόθεση, κρίνεται επί του ζυγού των πιθανοτήτων και ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 Α.Α.Δ. σελ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 Α.Α.Δ. σελ. 207). Το Δικαστήριο έχει μελετήσει την μαρτυρία, τις αγορεύσεις των συνηγόρων και τα δικόγραφα, τα οποία προσδιορίζουν τα επίδικα θέματα με τα οποία η μαρτυρία οφείλει να συμπλέει (βλ. Παπαγεωργίου ν. Κλάππα
(1991)- Είναι εμφανές ότι ο ενάγοντας τελούσε υπό σύγχυση σε ότι αφορά τον χρόνο που διαδραματίστηκαν τα γεγονότα και αυτό είναι εμφανές εφόσον ουσιαστικά με την έκθεση υπεράσπισης του εναγομένου και μέσα από διάφορες υποβολές που του τέθηκαν κατά το στάδιο της αντεξέτασης του, γίνεται αποδεκτό από την πλευρά του εναγόμενου, ότι υπήρξε συμφωνία του είδους που περιγράφει ο ενάγοντας στην έκθεση απαίτησης του και περιέγραψε με την μαρτυρία του. Ενόψει της καλής εντύπωσης που μου δημιούργησε αποδέχομαι την μαρτυρία του. Ο ενάγοντας στην έκθεση απαίτησης του αναφέρεται σε συμφωνία που έγινε με τον εναγόμενο κατά ή περί την 14/05/2011, το ίδιο αναφέρει και στην γραπτή του δήλωση Τεκμήριο
- Κατά την αντεξέταση του όμως υποστήριξε ότι η συμφωνία έγινε το
- Αυτό που ισχύει, έχοντας υπόψη μου και τα γραπτά στοιχεία που έχουν κατατεθεί ενώπιον μου, αυτά που αναφέρω πιο πάνω, καθώς και τις παραδοχές του εναγόμενου, είναι ότι η συμφωνία έγινε το
- Ο ενάγοντας θεωρώ ότι δεν είπε ψέματα ως προς τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας, αλλά όπως και πιο πάνω αναφέρω, αποτελεί διαπίστωση μου ότι η συμφωνία έγινε το 2010 ως η αναφορά του ενάγοντα στο στάδιο της αντεξέταση του και ότι αυτός τελούσε υπό σύγχυση. Συνηγορούν προς τούτο, το περιεχόμενο του Τεκμήριου 2, που είναι η αίτηση που έχει υποβληθεί από τον εναγόμενο στον Δήμο Πέγειας για την τοποθέτηση παροχής νερού, η οποία φέρει ημερομηνία 8.1.2010 και σε αυτή υπάρχει σημείωση ημερομηνίας 16.1.2010, με την οποία συστήνεται η παροχή από κοντινότερο σημείο (οικία Φαίδων Καραπιπέρη) αφού πληρωθούν τα έξοδα και τα ανάλογα τέλη εκτός ορίων. Κρίνω ότι είναι σημαντικά προς αποδοχή της θέσης του ενάγοντα, πέραν της καλής εντύπωσης που μου δημιούργησε ως μάρτυρας και το περιεχόμενο της έκθεσης υπεράσπισης του εναγόμενου και συγκεκριμένα τα όσα καταγράφονται στις παραγράφους Α, Β και Γ, καθώς και οι ανάλογες υποβολές που του τέθηκαν κατά το στάδιο της αντεξέταση του. Η συμφωνία για την παροχή της συγκατάθεσης του είναι παραδεκτή. Η συμφωνία για παροχή της συγκατάθεσης έναντι χρηματικού ποσού είναι επίσης παραδεκτή. Αυτό που αμφισβητείται είναι το ύψος του ποσού και η πληρωμή του. Είναι η θέση του ενάγοντα ότι συμφωνήθηκε ποσό €900, ενώ ο εναγόμενος με την έκθεση υπεράσπισης του, υποστηρίζει ότι συμφωνήθηκε ποσό €
- Σύμφωνα με την υπεράσπιση, το ποσό της συμφωνίας ήτοι το ποσό των €600 εξοφλήθηκε ενώ σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης και την μαρτυρία του ενάγοντα το ποσό της συμφωνίας ήταν €900 δεν πληρώθηκε. Επί του προκειμένου, ο ίδιος εναγόμενος δεν έδωσε μαρτυρία και η μόνη μαρτυρία είναι αυτή του ενάγοντα. Το ζήτημα της εξόφλησης του ποσού της συμφωνίας υποστηρίχθηκε από τον πατέρα του εναγόμενου ο οποίος όπως παραδέχτηκε δεν είχε προσωπική γνώση και αντίληψη ενός τέτοιου γεγονότος. Σε ότι αφορά την ακριβή φύση της συμφωνίας, αυτή δεν είχε να κάνει με την παροχή νερού έναντι του συμφωνημένου ποσού, αλλά για την κάλυψη του κόστους που είχε κάνει και περιέγραψε στην μαρτυρία του ο ενάγοντα για να πάρει τις σωλήνες μέχρι την οικία του από την οποία θα γινόταν και η σύνδεση με την οικία του εναγόμενου κατόπιν συγκατάθεση του. Το γεγονός ότι δόθηκε η συγκατάθεση του ενάγοντα είναι παραδεκτό για αυτό και τελικά ο εναγόμενος συνδέθηκε με την παροχή, πληρώνοντας και τα σχετικά τέλη. Ο Μ.Υ.1, ο πατέρας του εναγόμενου, κατάθεσε πως ο εναγόμενος του είπε για την συμφωνία με τον ενάγοντα και τον Σίμο και επίσης του είπε ότι τους έδωσε τα χρήματα. Ο Μ.Υ. 1 καμία προσωπική γνώση δεν είχε σε σχέση με την συμφωνία, καμία ανάμιξη καμία επαφή με τον ενάγοντα και δεν υπάρχει υπόβαθρο για να αποδεχτώ τα όσα κατάθεσε. Ο Μ.Υ.1 με ιδιαίτερα εμφαντικό αλλά κατά την άποψη μου γενικό και αόριστο τρόπο προσπαθούσε να τονίζει σε κάθε ευκαιρία αυτά τα οποία πίστευε ότι βοηθούσαν την υπόθεση του εναγόμενου, γιού του. Δεν πρόκειται ακριβώς για περίπτωση αναξιόπιστου μάρτυρα, αλλά ενός μάρτυρα που ήθελε να παρουσιάσει τα γεγονότα όπως αυτός ήθελε και κατά τρόπο που θα ήταν βολικά για την υπόθεση του εναγόμενου. Αυτή την εντύπωση έδωσε στο Δικαστήριο, έχοντας υπόψη τον τρόπο, το ύφος που κατέθετε καθώς και τα λεχθέντα του. Επανέλαβε πολλές φορές ο Μ.Υ.1 τόσο κατά την διάρκεια της κυρίως εξέτασης του όσο και κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του, σε μια προσπάθεια του να πείσει το δικαστήριο, αναφορικά με τις προβαλλόμενες θέσεις και εκδοχές του εναγόμενου, αυτά που του είπε ο γιός του αλλά και την δική του πεποίθηση ότι η αγωγή κινήθηκε εκδικητικά από τον ενάγοντα . Σχετικά με τα όσα ανάφερε ο Μ.Υ.1 και τα οποία αφορούν δηλώσεις του εναγόμενου, δεν προσδίδω οποιαδήποτε βαρύτητα. Σύμφωνα με το άρθρο 23 του Ν. 32
(1)/2004, εξ' ακοής μαρτυρία σημαίνει δήλωση που έγινε από άλλο από εκείνο που καταθέτει σε πολιτική ή ποινική διαδικασία και η οποία προσάγεται ως μαρτυρία για απόδειξη των όσων αναφέρονται σε αυτή. Τα όσα ο Μ.Υ1 έχει αναφέρει και τα οποία σχετίζονται με τις δηλώσεις που έγιναν από τον εναγόμενο προς αυτόν, πρόκειται για εξ΄ακοής μαρτυρία. Αδιαμφισβήτητα η εξ΄ακοής μαρτυρία μετά την τροποποίηση του Κεφ. 9 που επέφερε ο Νόμος 32
(1)/2004 γίνεται αποδεκτή ως μαρτυρία, τίθεται όμως ζήτημα βαρύτητας μιας τέτοιας μαρτυρίας και το δικαστήριο εφαρμόζοντας το άρθρο 27 (όχι όμως περιοριστικά) του πιο πάνω νόμου θα πρέπει κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας της να λαμβάνει υπόψη το σύνολο των περιστάσεων, από τις οποίες μπορεί εύλογα να συναχθεί συμπέρασμα αναφορικά με την αποδεικτική της αξία. Το άρθρο 27
(2)ενδεικτικά αναφέρει τις περιστάσεις. Στην προκειμένη περίπτωση οι περιστάσεις της υπόθεσης είναι τέτοιες οι οποίες, αποκλείουν την δυνατότητα αποδοχής μιας τέτοιας μαρτυρίας. Και εξηγώ. Ο εναγόμενος δεν προσήλθε ενώπιον του δικαστηρίου για να δώσει μαρτυρία. Δεν δόθηκε καμία εξήγηση και δικαιολογία, υπό μορφή μαρτυρίας, στο δικαστήριο, γιατί ο εναγόμενος δεν έχει καταθέσει ενώ δεν έχει διαφανεί μέσα από την μαρτυρία να υπήρξε κάποιο αντικειμενικό εμπόδιο για να το πράξει. Από την άλλη δεν κατατέθηκε κάποιο γραπτό στοιχείο, από το οποίο να διαφαίνεται το γεγονός της εξόφλησης που ισχυρίστηκε ο Μ.Υ.1 ότι έγινε και του το ανέφερε ο γιός του. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω καθώς και την εντύπωση που έχω αποκομίσει από τον Μ.Υ.1, ως αρχικά κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας του, αναφέρω, δεν μπορώ να προσδώσω βαρύτητα στην πιο πάνω μαρτυρία και να είναι τούτο ασφαλές για την εξαγωγή οιονδήποτε συμπερασμάτων ως προς τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης. Η μαρτυρία του Μ.Υ.1 απορρίπτεται πλην του μέρους αυτής που αφορά την κατάθεση της αίτηση, Τεκμήριο 2 και την πληρωμή τελών σύνδεσης στον Δήμο Πέγειας, ενέργειες που αποδέχομαι ότι έγιναν από τον ίδιο. Το μέρος της μαρτυρίας του που σχετίζεται με την ισχυριζόμενη επέμβαση στο ακίνητο του εναγόμενου αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο, όπως και πιο πάνω, ο Μ.Υ.1 δεν είχε προσωπική γνώση και αντίληψη και τα όσα κατέθεσε είναι από πληροφόρηση που έλαβε από τον εναγόμενο γιό του, ο οποίος δεν κατάθεσε ως μάρτυρας. Αναφορικά με τα αυτά που είπε, ότι δηλαδή είδε τον ενάγοντα να σπάζει πέτρες στο τεμάχιο του γιού του τις οποίες μετάφερε στο δικό του τεμάχιο για να φτιάξει τοίχο αντιστήριξης , γίνονται αποδεκτά, δεν επιβεβαιώνουν όμως σε καμία περίπτωση την μη λήψη συγκατάθεσης από τον εναγόμενο, ο οποίος όπως πιο πάνω αναφέρω, δεν έχει καταθέσει στο Δικαστήριο ως μάρτυρας. Σε ότι αφορά συμφωνία και με κάποιο Σίμο, ο Μ.Υ.1 επίσης είπε ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε από προσωπική γνώση και αντίληψη, ενώ να σημειωθεί ότι στο Τεκμήριο 2 αναφέρεται μόνο να ληφθεί συγκατάθεση από τον ενάγοντα και όχι και από κάποιο Σίμο. Ο Μ.Υ.2 κατάθεσε ως εμπειρογνώμονας. Όπως έχει τονιστεί σε σωρεία αποφάσεων, η υποχρέωση, ενός εμπειρογνώμονα είναι να προμηθεύσει το δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του ώστε να σχηματίσει ίδιαν ανεξάρτητη γνώμη ( Βλ. Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, Φίλιππου ν. Οδυσσέως
(1989)1 Α.Α.Δ 1) Επίσης έχει τονιστεί ότι η συμπεριφορά του μάρτυρα εμπειρογνώμονα στο εδώλιο είναι, όπως και στην περίπτωση κάθε άλλου μάρτυρα, κριτήριο με βάση το οποίο μπορεί να διαγνωστεί η αξιοπιστία του (βλ. Χαραλάμπους ν. Αβράαμ
(1999).1 (Β) ΑΑΔ 1441). Ακόμα έχει κριθεί και επιβεβαιωθεί ότι η εμπειρογνωμοσύνη πάνω σ΄ένα θέμα δεν βασίζεται μόνο στα ακαδημαϊκά προσόντα του μάρτυρα αλλά και στην πραγματική εμπειρία που αποκτάται πάνω σε αυτό (βλ. Θεοσκέπατη Φαρμ ν. Δημοκρατία
(1990)1 ΑΑΔ 984 και Τσαγγαρίδης κ.α ν. Αυγουστή
(2000)1 (Α) ΑΑΔ 528. Εκείνο που είναι ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι ο εμπειρογνώμονας μάρτυρας δεν πρέπει να αρκείται στην παρουσίαση της άποψης του με γυμνές δηλώσεις οι οποίες δεν παρέχουν στο Δικαστήριο δυνατότητα ελέγχου της επιστημονικής άποψης του (βλ. Δημοκρατία ν. Ηροδότου Αγιώτου
(2000)1 (Β) ΑΑΔ
- Με γνώμονα τις αρχές που έχουν μέσα στο χρόνο διατυπωθεί από τη νομολογία θα εξετάσω τη μαρτυρία του Μ.Υ.
- Οι αναφορές του Μ.Υ.2 ότι αυτά που διαπίστωσε ήταν από ενέργειες τρίτων, που καταγράφονται και στην έκθεση του Τεκμήριο 4 σημείο 6, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Ο Μ.Υ.1 ερωτηθείς κατά την αντεξέταση του, εάν προσωπικά γνωρίζει ποιος άνοιξε το αυλάκι απάντησε αρνητικά, όπως και για τα άλλα που έχει διαπιστώσει. Επίσης, ο Μ.Υ.2, δεν ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει ότι υπήρξε οριοθέτηση του τεμαχίου του εναγόμενου πριν την επίσκεψη του. Ανέφερε συγκεκριμένα ο Μ.Υ.2, ότι σύμφωνα με τον πελάτη του (εναγόμενο), υπήρχαν ορόσημα τα οποία ήταν αδύνατο να φανούν με τα μπάζα που υπήρχαν εκεί, συνεπώς ούτε και αυτό που ανάφερε στην κυρίως εξέταση του ισχύει, ότι δηλαδή κατά την επίσκεψη του στο ακίνητο του εναγομένου παρατήρησε ότι η οριοθέτηση του τεμαχίου στο νότιο σύνορο δεν υπήρχε. Ο Μ.Υ.2 καταλήγει και εκτιμά, σύμφωνα με την έκθεση του Τεκμήριο 4 και την μαρτυρία του, την ζημιά κατά τον ουσιώδη χρόνο στο ποσό των €1,
- Συγκεκριμένα αναφέρει ότι για τη αποκατάσταση της ζημιάς που προκλήθηκε στο τεμάχιο του ενάγοντα και την επαναφορά στην αρχική του μορφή, θα χρειαστούν 105 κ.μ ιδίου χώματος (μέλανος), όπου το κόστος αγοράς -μεταφοράς-τοποθέτησης και συμπίεσης του είναι της τάξης των €14.00/κ.μ και άρα καταλήγει στο ποσό των €1470, ενώ για την μετακίνηση των μπαζών απαιτείται ποσό €240 για τρία φορτηγά ύψους €80 έκαστο και για την επανατοποθέτηση των οροσήμων στο νότιο σύνορο το ποσό των €
- Η αναφορά σε τιμές κόστους ενός φορτηγού αυτοκινήτου με χώμα, συμπεριλαμβανομένης μεταφοράς και επίστρωσης ως επίσης και η αξία για επανατοποθέτηση των οροσήμων και την μετακίνηση των μπαζών δεν αποτελεί έκφραση γνώμης βασισθείσα σε επιστημονικά κριτήρια. Μπορεί ο Μ.Υ.2 να είναι εμπειρογνώμονας, αλλά κατά τ΄άλλα η γνώμη και μαρτυρία του οφείλει να βασίζεται σε τεκμηριωμένα στοιχεία και αποδεχτή μαρτυρία (βλ. Δημοκρατία ν. Χοχολιάδης
(1980)1 C.L.R 481 και Νικολάου ν. Σταύρου
(1992)1 ΑΑΔ 746). Ο Μ.Υ.2 στην κυρίως εξέταση του περιορίστηκε να επαναλάβει τα πιο πάνω ποσά χωρίς να τεκμηριώσει την άποψη του και την θέση του ως προς τον υπολογισμό του κόστους. Ερωτηθείς ο Μ.Υ.2 κατά το στάδιο της αντεξέτασης του, αναφορικά με τον υπολογισμό των πιο πάνω ποσών, απάντησε με γενικό τρόπο, ότι δεν υπάρχουν συγκριμένα στοιχεία, ότι είναι οι τιμές της οικοδομικής βιομηχανίας, ότι έγινε ο υπολογισμός από την εμπειρία του ως πολιτικός μηχανικός, και κατόπιν έρευνας στην τοπική οικοδομική βιομηχανία, χωρίς όμως να αναφέρει κάποιο στοιχείο της έρευνας του, ότι το ποσό των €14 ανά κυβικό μέτρο είναι μια δίκαιη και λογική τιμή για το συγκεκριμένο χώμα, με τον ίδιο γενικό τρόπο απάντησε και σε σχέση με το ποσό των €240 «όπως προανέφερα από την μακροχρόνια μου εμπειρία στην οικοδομική βιομηχανία». Συνεπακόλουθα το πιο πάνω μέρος της μαρτυρίας του δεν είναι αποδεχτό από το Δικαστήριο, εφόσον δεν έχει τεκμηριώσει με θετικό τρόπο την κατάληξη του σε ότι αφορά το κόστος. Σε ότι αφορά τα έξοδα για οριοθέτηση δεν έκανε καμία αναφορά πέραν του ότι απαιτείται το συγκεκριμένο ποσό που αναφέρει στην έκθεση του. Συνεπώς, πέραν των όσων καταγράφει στην έκθεση του και αφορούν επιτόπου διαπιστώσεις του ιδίου δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά. Δεν μπορούν να γίνει δηλαδή αποδεκτά ότι αυτά που διαπίστωσε έγιναν από τρίτους, το κόστος να για κλείσει το αυλάκι, το κόστος για την μεταφορά μπαζών και το κόστος για την οριοθέτηση του συνόρου του τεμαχίου του ενάγοντα. Ευρήματα ως προς την απαίτηση: Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση και παραδεκτά γεγονότα καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Ο εναγόμενος, ο οποίος επιθυμούσε την σύνδεση για παροχή νερού στην οικία του από τον Δήμο Πέγειας, υπέβαλε σχετική αίτηση στον Δήμο Πέγειας (Τεκμήριο 1) στις 8.1.2010, η οποία ως προϋπόθεση έθετε, μεταξύ άλλων, την λήψη και εξασφάλισης της συγκατάθεσης του ενάγοντα. Ο εναγόμενος αφού αποτέθηκε στον ενάγοντα, ο ενάγοντας αποδέχτηκε να δώσει την συγκατάθεση του και όπως πληρωθεί το ποσό των €900 για τα έξοδα που είχε υποβληθεί ώστε να πάρει την παροχή στην οικία του, από την οποία, θα συνδεόταν στην συνέχεια με την οικία του εναγόμενου και θα του παραχωρείτο υδρομετρητής από τον Δήμο Πέγειας. Ο εναγόμενος, συμφώνησε να καταβάλει το πιο πάνω ποσό στον ενάγοντα και ο ενάγοντας έδωσε την συγκατάθεση του με αποτέλεσμα και αφού πληρώθηκαν τα αναγκαία τέλη στον Δήμο Πέγειας να υδροδοτηθεί η οικία του εναγόμενου. Ο εναγόμενος δεν έχει μέχρι σήμερα καταβάλει οιονδήποτε ποσό στον ενάγοντα έναντι της πιο πάνω συμφωνίας και εξακολουθεί να του οφείλει το συμφωνηθέν ποσό. Η Ανταπαίτηση: Ο εναγόμενος βασίζει την ανταπαίτηση του στο αστικό αδίκημα της επέμβασης;. Σύμφωνα με την νομολογία ο ενάγων σε αγωγή για παράνομη επέμβαση φέρει το βάρος να αποδείξει την ισχυριζόμενη επέμβαση. Με την απόδειξη αυτής, το βάρος μετατίθεται στους ώμους του εναγόμενου να αποδείξει ότι η επέμβαση δεν ήταν παράνομη (βλ. άρθρο 43 του Κεφ. 148, Βερεγγάρια Παπακοκκίνου κ.α ν. Αγγελική Σμυρλή κ.α
(2001)1 ΑΑΔ 1653 και Γεώργιος Κώστα Μάρκου ν. Γεώργιου Π. Χρυσοστόμου κ.α
(2004)1 (Β) ΑΑΔ 813. Στην υπόθεση Adrian Holdings Ltd v. Κυπριακή Δημοκρατία διά του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1998)1 Α.Α.Δ. 1836, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 1843: «Το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία είναι αγώγιμο per se. Όπου όμως δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη ζημιάς, μπορεί να επιδικαστούν μόνο ονομαστικές αποζημιώσεις και να μη δοθούν έξοδα ή ακόμη και να διαταχθεί ο Ενάγων να καταβάλει έξοδα στον Εναγόμενο. (Παπακόκκινου κ.ά. ν. Θεοδοσίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 379, Kakoullou and another v. Kakoulli
(1985)1 C.L.R. 355, Ttanis v. Hadjimichael and Another
(1982)1 C.L.R. 301 και Ευθυβούλου κ.ά. ν. Συμβούλιο Βελτιώσεως Κισσόνεργας κ.ά., Πολιτική Έφεση 9712, ημερομηνίας 21.05.98). Στην προκειμένη περίπτωση με βάση την ενώπιον μου μαρτυρία και την πιο πάνω αξιολόγηση της, δεν μπορεί το δικαστήριο να καταλήξει σε εύρημα ότι ο ενάγων είναι το πρόσωπο που έχει προκαλέσει την κατάσταση που ο Μ.Υ. 2 διαπίστωσε κατά επιτόπια εξέταση του στο ακίνητο του εναγόμενου που έγινε στις 3.1.2012. Συνεπώς και με βάση το πιο πάνω σκεπτικό, εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €900 πλέον νόμιμο τόκο μέχρι εξόφλησης. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα ακολουθώντας το αποτέλεσμα επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να τεθούν στο θα στο Δικαστήριο για έγκριση. (Υπ.) Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο