Αναφορικά με την εταιρεία CARA-CAZA HOLDINGS LTD, Γεν. Αίτηση αρ.: 163/2015, 13/1/2017

(2008)1Α A.Α.Δ 280, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τη Δ.39 θ.1: "Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ιδίου του καθ΄ ου η αίτηση, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39 Θ. 1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της." Συμπεράσματα Θεωρώ ορθό να ασχοληθώ κατά προτεραιότητα με τον λόγο ένστασης υπ' αρ.2 σύμφωνα με τον οποίο η αίτηση είναι παράνομη, καθώς αυτή καταχωρήθηκε από την εταιρεία η οποία δεν είναι διάδικο μέρος στην κυρίως αίτηση. Σημειώνω ότι ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης δεν αναπτύσσεται στην αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση, ωστόσο αφ' ης στιγμής δεν έχει ρητώς αποσυρθεί και αφορά ζήτημα νομιμοποίησης του προσώπου που καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να σχολιαστεί. Στο σώμα της κυρίως αίτησης φαίνεται όντως ότι αυτή απευθύνεται μόνο στους αξιωματούχους της εταιρείας και όχι στην εταιρεία. Ωστόσο η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στην κυρίως αίτησης καταχωρήθηκε τόσο εκ μέρους της εταιρείας, όσο και εκ μέρους των αξιωματούχων της. Περαιτέρω, είναι σαφές ότι η εταιρεία είναι ενδιαφερόμενο μέρος στην κυρίως αίτηση αφ' ης στιγμής αντικείμενο της είναι η παράδοση της έκθεσης της περιουσιακής κατάστασής της από τους αξιωματούχους της. Σημειώνεται επίσης ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν έλαβε οποιοδήποτε διάβημα υποστηρίζοντας ότι η εταιρεία δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση ένστασης στα πλαίσια της κυρίως αίτησης, αναγνωρίζοντας ουσιαστικά με αυτό τον τρόπο τη συμμετοχή της στην παρούσα διαδικασία. Επομένως, υπό τις περιστάσεις, και λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο της κυρίως αίτησης αλλά και το γεγονός ότι η εταιρεία καταχώρησε ένσταση στα πλαίσια της κυρίως αίτησης, θεωρώ ότι έχει το δικαίωμα να καταχωρήσει την υπό κρίση αίτηση. Ερχόμενος τώρα στην ουσία της επίδικης αίτησης, θεωρώ ότι το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας θα πρέπει πρωτίστως να λάβει υπόψη του κατά πόσο η αιτούμενη αντεξέταση είναι αναγκαία για την επίλυση των ζητημάτων που εγείρονται στην κυρίως αίτηση. Συνεπώς είναι αναγκαίο να γίνει μία σύντομη αναφορά στο περιεχόμενο της κυρίως αίτησης. Με την κυρίως αίτηση, ως αυτή τροποποιήθηκε, ο Καθ' ου η αίτηση αξιώνει την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάσσονται οι αξιωματούχοι της εταιρείας να υποβάλουν έκθεση της περιουσιακής κατάστασης της. Η εταιρεία και οι αξιωματούχοι της καταχώρησαν ένσταση στην οποία το κύριο επιχείρημα που προβάλλεται είναι ότι ο διορισμός του Καθ' ου η αίτηση από την ALPHA BANK CYPRUS LTD ως Παραλήπτη/Διαχειριστή είναι άκυρος και/ή παράνομος, καθώς η τελευταία δεν απέκτησε το δικαίωμα για να τον διορίσει δυνάμει των προνοιών των Ομολόγων Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερομηνίας 08.03.16 και 12.03.10. Στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 22.03.16, η οποία υποστηρίζει την ένσταση στην κυρίως αίτηση, αναφέρεται ότι οι συμφωνίες παραχώρησης τραπεζικών διευκολύνσεων είναι άκυρες και συνεπώς άκυρα είναι και τα προαναφερόμενα Ομόλογα, ενώ παράλληλα αμφισβητείται το χρεωστικό υπόλοιπο των παραχωρηθέντων τραπεζικών διευκολύνσεων. Επιπρόσθετα, γίνεται αναφορά και στις αγωγές με αρ.822/15 και 928/15 Ε.Δ. Πάφου με τις οποίες αξιώνεται η ακύρωση των τραπεζικών διευκολύνσεων και των Ομολόγων Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης αντίστοιχα. Συνεπώς τα επίδικα θέματα της κυρίως αίτησης περιστρέφονται γύρω από τα καθήκοντα του Καθ' ου η αίτηση ως Παραλήπτη/Διαχειριστή της εταιρείας. Το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας θα εξετάσει ασφαλώς τον διορισμό του Παραλήπτη/Διαχειριστή στη βάση των προνοιών των άρθρων 97

(1)και 340

(1)(α) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί (στο εξής ο «Νόμος»). Η εν λόγω εξέταση ωστόσο δεν θα επεκταθεί σε ο,τιδήποτε άλλο πέραν από αυτό που επιβάλλουν τα άρθρα 97

(1)και 340

(1)(α) του Νόμου τα οποία διαλαμβάνουν τα ακόλουθα: "97.-

(1)Σε περίπτωση που οποιοδήποτε πρόσωπο λάβει διάταγμα για το διορισμό παραλήπτη ή διαχειριστή της περιουσίας εταιρείας ή διορίζει παραλήπτη ή διαχειριστή σύμφωνα με εξουσίες που περιλαμβάνονται σε οποιοδήποτε έγγραφο, το πρόσωπο αυτό εντός επτά

(7)ημερών από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος ή του διορισμού παραδίδει σχετική ειδοποίηση στον καθορισμένο τύπο στον έφορο εταιρειών και ο έφορος εταιρειών καταχωρεί την ειδοποίηση στο μητρώο επιβαρύνσεων κατόπιν πληρωμής τέτοιου δικαιώματος που δυνατό να καθοριστεί με κανονισμούς που εκδίδονται από το Υπουργικό Συμβούλιο." "340.-

(1)Όταν παραλήπτης ή διαχειριστής ολόκληρης ή ουσιαστικά ολόκληρης της περιουσίας της εταιρείας (που στο εξής στο άρθρο αυτό και στο άρθρο 341 αναφέρεται ως "ο παραλήπτης") διορίζεται εκ μέρους των κατόχων οποιωνδήποτε χρεωστικών ομολόγων της εταιρείας εγγυημένων με κυμαινόμενη επιβάρυνση, τότε τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου αυτού και του άρθρου 341- (α) ο παραλήπτης πρέπει αμέσως να αποστείλει ειδοποίηση στην εταιρεία για το διορισμό του και...." Καθίσταται επομένως σαφές ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας δεν θα εξετάσει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες υπογράφηκαν οι συμφωνίες τραπεζικών διευκολύνσεων και τα Ομόλογα Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερομηνίας 08.03.06 και 12.03.10 που προνοούσαν για τον διορισμό Παραλήπτη/Διαχειριστή, ούτε κατά πόσο οι εν λόγω συμφωνίες είναι άκυρες. Επίσης, το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας δεν θα υπεισέλθει στον έλεγχο της ορθότητας των χρεωστικών υπολοίπων των τραπεζικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν στην εταιρεία. Όλα όσα αναφέρθηκαν αμέσως πιο πάνω είναι ζητήματα που θα εξεταστούν στα πλαίσια των αγωγών 822/15 και 928/15 Ε. Δ. Πάφου που καταχωρήθηκαν από την εταιρεία. Έχοντας επομένως ξεκαθαρίσει τα ζητήματα που θα απασχολήσουν το Δικαστήριο στα πλαίσια της κυρίως αίτησης, θα προχωρήσω στην εξέταση του αιτούμενου διατάγματος. Όπως ήδη αναφέρθηκε η εταιρεία ζητά την αντεξέταση του Καθ' ου η αίτηση σε σχέση με τις παραγράφους 1, 8, 10 και 11 της ένορκης του δήλωσης ημερομηνίας 22.02.16 αναφορικά με τα πιο κάτω ζητήματα, όπως αυτά προσδιορίζονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την επίδικη αίτηση: · Τον υποτιθέμενο διορισμό του Αιτητή ως παραλήπτη δυνάμει των προνοιών του Ομολόγου Επιβάρυνσης. · Κατά πόσον ο Αιτητής διορίστηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες του Ομολόγου Επιβάρυνσης. · Τη γνωστοποίηση του διορισμού στον Έφορο και τι ακριβώς σημαίνει αυτό για σκοπούς της παρούσας αίτησης. · Την νομιμοποίηση του Αιτητή να προχωρήσει με την παρούσα διαδικασία. · Το ότι οι Αξιωματούχοι της εταιρείας CARA-CAZA HOLDINGS LTD αμελούν και παραλείπουν να δώσουν στοιχεία με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να ενημερωθεί πλήρως για τις συναλλαγές και την περιουσία της εταιρείας ώστε να διεκπεραιώσει τα καθήκοντα του. · Το ότι οι αξιωματούχοι της εταιρείας αμελούν να συμμορφωθούν στις υποχρεώσεις τους. Αναφορικά με τις παραγράφους 1 και 8 της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση, θεωρώ ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς έγκριση του αιτήματος. Έχοντας υπόψη και τους λόγους για τους οποίους ζητείται η αντεξέταση είναι προφανές ότι μέσω αυτής θα εγερθούν ζητήματα που αφορούν αποκλειστικά τα επίδικα θέματα των αγωγών 822/15 και 928/15 Ε.Δ. Πάφου. Τα ζητήματα αυτά όμως, όπως έχει ήδη ειπωθεί, εκφεύγουν της παρούσας διαδικασίας. Εν πάση περιπτώσει, σημειώνω ότι δεν αμφισβητείται ότι η εταιρεία υπέγραψε τα Ομόλογα Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερομηνίας 08.03.06 και 12.03.10 (Τεκμήρια Γ και Δ της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση ημερομηνίας 22.02.16). Περαιτέρω, η επιστολή ημερομηνίας 18.03.15 (για την οποία γίνεται λόγος στις παραγράφους 1 και 8 της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση ημερομηνίας 22.02.16), αλλά και το έντυπο ΗΕ35 (για το οποίο επίσης γίνεται λόγος στην παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση ημερομηνίας 22.02.16) είναι παραδεκτό από την εταιρεία και τους αξιωματούχους της ότι στάλθηκαν και παραλήφθηκαν (βλ. παραγράφους 12, 13 και 23 της ένορκης δήλωσης του Ζήνων Χρυσοστόμου ημερομηνίας 22.03.16). Συνεπώς δεν υπάρχει οποιοσδήποτε αμφισβητούμενος ισχυρισμός ο οποίος να χρήζει αντεξέτασης. Επιπρόσθετα, η γνωστοποίηση του διορισμού του Καθ' ου η αίτηση στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη είναι παραδεκτή. Όπως δε αναφέρει η ευπαίδευτη συνήγορος της εταιρείας στην αγόρευση της, η θέση της εταιρείας είναι ότι η εν λόγω γνωστοποίηση δεν έχει οποιαδήποτε αξία. Το προαναφερόμενο όμως ζήτημα, όπως αυτό εγείρεται από την ευπαίδευτη συνήγορο της εταιρείας, είναι καθαρά νομικό και ως τέτοιο μπορεί να αναπτυχθεί στα πλαίσια της επιχειρηματολογίας της κατά την ακρόαση της κυρίως αίτησης. Στη βάση επομένως των πιο πάνω, η ερμηνεία των προαναφερόμενων εγγράφων, το κατά πόσο αυτά είναι ικανοποιητικά για το διορισμό του Καθ' ου η αίτηση ως Παραλήπτη/Διαχειριστή δυνάμει του Νόμου, αλλά και το κατά πόσο ο τελευταίος νομιμοποιείται στην καταχώρηση της κυρίως αίτησης αποτελούν νομικά ζητήματα για την επίλυση των οποίων δεν χρειάζεται να αντεξεταστεί ο Καθ' ου η αίτηση. Αναφορικά τώρα με τις παραγράφους 10 και 11 της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση παρατηρώ ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλονται σε αυτήν, σε σχέση με την μη υποβολή της έκθεσης της περιουσιακής κατάστασης της εταιρείας, δεν αμφισβητούνται. Αντιθέτως, η θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου της εταιρείας, όπως διατυπώνεται στην αγόρευση της, είναι ότι οι αξιωματούχοι της τελευταίας δικαιολογημένα δεν παραδίδουν στον Καθ' ου η αίτηση την προαναφερόμενη έκθεση. Κατά συνέπεια δεν υπάρχει και οποιοσδήποτε λόγος για να αντεξεταστεί ο Καθ' ου η αίτηση, καθώς δεν θα επιχειρηθεί η αμφισβήτηση του ισχυρισμού του περί μη παράδοσης των στοιχείων που έχει ζητήσει. Από την άλλη, ο ισχυρισμός που περιλαμβάνεται στην παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση, ότι δηλαδή η παράδοση της έκθεσης είναι επιβεβλημένη για να μπορέσει να εκτελέσει τα καθήκοντα του σύμφωνα με τη νομοθεσία, αποτελεί νομικό ζήτημα και ως τέτοιο δεν χρήζει αντεξέτασης. Η ευπαίδευτη συνήγορος της εταιρείας προβάλλει το επιχείρημα ότι η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να αντικριστεί υπό το δεδομένο ότι η κυρίως αίτηση είναι «Γενική» και ως εκ της φύσεως της η ακροαματική διαδικασία διεξάγεται με προφορική μαρτυρία και όχι στη βάση των ενόρκων δηλώσεων. Το εν λόγω επιχείρημα ωστόσο τελεί σε λογική αντινομία με την υπό κρίση αίτηση με την οποία η εταιρεία ζητά την έκδοση διατάγματος αντεξέτασης του Καθ' ου η αίτηση. Η καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης υποδηλοί ότι η εταιρεία αποδέχεται ότι η διεξαγωγή της ακροαματικής διαδικασίας γίνεται στη βάση των ενόρκων δηλώσεων τηρουμένης φυσικά της δυνατότητας αντεξέτασης ή ακόμα και προσκόμισης επιπρόσθετης μαρτυρίας κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου. Καταληκτικά θα ήθελα να αναφέρω ότι το δικαίωμα αντεξέτασης δεν είναι απόλυτο, αλλά, όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Άλλωστε και το ίδιο το άρθρο 30.3(γ) του Συντάγματος δεν δίδει απεριόριστο δικαίωμα εξέτασης μαρτύρων, αλλά παραπέμπει σε δικαίωμα εξέτασης μαρτύρων σύμφωνα με τον νόμο. Εν προκειμένω για όλους τους λόγους που έχουν αναφερθεί πιο πάνω, η αιτούμενη αντεξέταση αφορά ζητήματα που εκφεύγουν του αντικειμένου της κυρίως αίτησης με αποτέλεσμα να μην μπορεί να δοθεί άδεια για αντεξέταση δυνάμει της Δ.39 θ.1. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η αίτηση και εναντίον της εταιρείας, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Yπ.) ................ Μ. Αγιομαμίτης, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο