← Κύπρος

USB BANK PLC ν. Γιώργος Σαξατέ κ.α., Αρ. Αγωγής 2941/2014, 16/1/2017

USB BANK PLC ν. Γιώργος Σαξατέ κ.α., Αρ. Αγωγής 2941/2014, 16/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A17 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής 2941/2014 Μεταξύ: USB BANK PLC Εναγόντων και

  1. Γιώργος Σαξατέ, από την Πάφο και Ανδρέας Στεφάνους από την Πόλη Χρυσοχούς υπό την ιδιότητα τους ως διαχειριστές της περιουσίας της αποβιώσασας Γιώτας Κομωδρόμου, τέως από την Πάφο
  2. Χρυσόστομου Κωμοδρόμου Αντωνίας
  3. Αδαμαντία Ιωάννου Κόκκινου Εναγομένων (ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερομηνίας 7.5.2015) Μεταξύ: USB BANK PLC Εναγόντων και
  4. Γιώργος Σαξατέ, από την Πάφο Χρυσοχούς υπό την ιδιότητα τους ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιώσασας Γιώτας Κομωδρόμου, τέως από την Πάφο
  5. Χρυσόστομου Κωμοδρόμου Αντωνίας
  6. Αδαμαντία Ιωάννου Κόκκινου Εναγομένων -------------------- Αίτηση ημερομηνίας 28.4.2015 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 16 Ιανουαρίου 2017 Για τους ενάγοντες - Αιτητές: κ. Κούρρης για Λ. Παπαφιλίππου & Σια ΔΕΠΕ Για τους εναγόμενους 1 και 2/Καθ΄ων η αίτηση: κα Α. Χριστοδούλου για κ. Ν. Τσιαπαλή Για την εναγόμενη 3/Καθ΄ης η αίτηση: κα Χριστοδούλου για κκ. Η. Ηλιάδη και Ν. Χατζηκλεοβούλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες με την υπό κρίση αίτηση τους ζητούν την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης τους ως ακολούθως: (α) δια την προσθήκη νέας παραγράφου μετά την παράγραφο 15 της Έκθεσης Απαίτησης της Ενάγουσας, η οποία να αριθμείται ως η παράγραφος 16 και θα διαβάζεται ως ακολούθως: «
  7. Κατά ή περί της 10/08/2012 η αποβιώσασα και η Εναγόμενη 2 απέστειλαν επιστολή προς την Ενάγουσα υπό τον τίτλο «Δήλωση Εξασφαλίσεων για Πιστωτικές Διευκολύνσεις», με την οποία ζητούσαν όπως και εκχωρηθεί δυνάμει της οποίας εκχωρήθηκε προς όφελος της ενάγουσας ο λογαριασμός κατάθεσης υπ΄ αριθμό 156-06-0006266-
  8. Με την εν λόγω Δήλωση η αποβιώσασα και η Εναγόμενη 2 αναγνώρισαν το δικαίωμα της ενάγουσας για συμψηφισμό και/ή συνένωση και/ή συγχώνευση του εν λόγω λογαριασμού με τις υποχρεώσεις της αποβιώσασας και της Εναγόμενης
  9. Η ενάγουσα επιφυλάσσει πλήρως τα δικαιώματα της που απορρέουν από την Συμφωνία Εκχώρησης Καταθέσεων ημερομηνία 10/08/2012.» (β) Τροποποίηση και/ή ανάλογη συνέχιση της αρίθμησης στην Έκθεση Απαίτησης μετά την αιτούμενη προσθήκη. (γ) δια της προσθήκης νέας υποπαραγράφου μετά την υποπαράγραφο (Β) της υφιστάμενης παραγράφου 23 της Έκθεσης Απαίτησης της Ενάγουσας, η οποία θα αριθμείται ως η υποπαράγραφος (Γ) της 1 παραγράφου 23 και θα διαβάζεται ως ακολούθως: «(Γ) Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο συμψηφισμός και/ή να παρέχεται στην Ενάγουσα το δικαίωμα συμψηφισμού του λογαριασμού υπ΄ αριθμό 156-06-0006266-70017 επ΄ ονόματι της αποβιώσασας και της Εναγόμενης 2 με τα χρωστικά υπόλοιπα των λογαριασμών υπ΄ αρ. 152-6-0006266-12017 και υπ΄ αρ. LD1223700001». Η ένορκη δήλωση της κας Άντριας Μαυρή, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των εναγόντων, που υποστηρίζει την αίτηση έχει το ακόλουθο περιεχόμενο:
  10. Μετά την έκδοση Δικαστικού Διατάγματος ημερομηνίας 09/02/2015 το Δικαστήριο διέταξε όπως ακυρωθούν τα Έγγραφα Διαχείρισης τα οποία παραχωρήθηκαν στις 21/11/2012 στους Γιώργο Σιαξατέ και Ανδρέα Στεφάνου. Περαιτέρω με το ως άνω Διάταγμα γνωστοποιείται ότι τα Έγγραφα Διαχείρισης της περιουσίας της Γιώτας Κωμοδρόμου χορηγήθηκαν στον κ. Γιώργο Σιαξατέ από την Πάφο. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης τροποποίησης μας προχώρησε στην έκδοση Διατάγματος τροποποίησης του τίτλου της ως άνω αγωγής και προσθήκης παραγράφου στην Έκθεση Απαίτησης. Στις 20/05/2015 καταχωρήθηκε από τους δικηγόρους της Ενάγουσας - Αιτήτριας τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα το οποίο επιδόθηκε σε όλους τους Εναγόμενους.
  11. Κατά την σύνταξη της Απάντησης στην Υπεράσπιση των Εναγομένων, ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση, αντιλήφθηκε ότι εκ παραδρομής και/ή λόγω καλόπιστου λάθους ενώ μας είχε αποσταλεί η «Δήλωση Εξασφαλίσεων για Πιστωτικές Διευκολύνσεις» από την Ενάγουσα δεν είχε δικογραφηθεί στις εξασφαλίσεις ο συμψηφισμός του λογαριασμού υπ' αριθμό 156-6-0006266-
  12. Ως εκ τούτου δεν δικογραφήθηκε ούτε στις αξιώσεις της υφιστάμενης παραγράφου 23 της Έκθεσης Απαίτησης διάταγμα αναφορικά με το συμψηφισμό του λογαριασμού υπ' αριθμό 156-6-0006266-
  14. Η αιτούμενη Τροποποίηση δεν εισάγει οποιουσδήποτε νέους ισχυρισμούς στην Έκθεση Απαίτησης αλλά είναι αναγκαία για να διορθωθεί απλό καλόπιστο λάθος στην παρουσίαση των γεγονότων εκ μέρους της Ενάγουσας.
  15. Η εν λόγω Αίτηση γίνεται πριν από το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας και ως εκ τούτου δεν θα επιφέρει οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό στα δικαιώματα των Εναγομένων, ενώ τυχόν απόρριψη της θα στερήσει από την Ενάγουσα την ορθή παρουσίαση της υπόθεσης της και δεν θα απονεμηθεί δικαιοσύνη. Οι εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν γραπτή ένσταση στην αίτηση, ενώ ο δικηγόρος της εναγόμενης 3 δήλωσε ότι δεν φέρει ένσταση στο αίτημα των εναγόντων για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτηση τους. Η ένσταση των εναγόμενων 1 και 2 περιλαμβάνει του ακόλουθους λόγους ένστασης:
  16. Η αίτηση της ενάγουσας - αιτήτριας στηρίζεται σε ισχυρισμούς και/ή γεγονότα και/ή λόγους οι οποίο δεν δικαιολογούνται επαρκώς και/ή δεν ευσταθούν.
  17. Η αίτηση υποβάλλεται και/ή προωθείται με αδικαιολόγητη και/ή υπερβολική καθυστέρηση και/ή δεν δικαιολογείται η παρέλευση τόσο μεγάλου χρονικού διαστήματος και/ή δεν δικαιολογείται η αργοπορία στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης.
  18. Τα γεγονότα και/ή οι ισχυρισμοί που επιδιώκει η ενάγουσα - αιτήτρια να εισάγει ήταν σε γνώση της πριν την καταχώρηση της αγωγής και η δικογράφηση τους μπορούσε να γίνει από την αρχή και/ή μπορούσαν να εντοπιστούν εγκαίρως και/ή κατά την σύνταξη της έκθεσης απαίτησης.
  19. Με την αιτούμενη τροποποίηση η ενάγουσα - αιτήτρια επιχειρεί να καλύψει δικά της λάθη και/ή παραλείψεις και/ή να εισαγάγει ισχυρισμούς οι οποίοι εύλογα ήταν υπ΄όψιν της ευθύς εξ αρχής και δεν δίνει καμιά λογική εξήγηση γιατί τα γεγονότα αυτά δεν εντοπίστηκαν πριν την καταχώρηση οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος.
  20. Η ενάγουσα - αιτήτρια δεν προσκόμισε καμία μαρτυρία που να αποδεικνύει την αναγκαιότητα της επιδιωκόμενης τροποποίησης.
  21. Καμία αναφορά δεν γίνεται στην ένορκη δήλωση για πιο λόγο δεν θα γίνει ορθή και πλήρης παρουσιάση της υπόθεσης της ενάγουσας - αιτήτριας χωρίς την αιτούμενη τροποποίηση και για ποιο λόγο δεν είναι δυνατή η προώθηση των θέσεων της.
  22. Η προτεινόμενη τροποποίηση είναι αδικαιολόγητη, καταχρηστική και κακόπιστη και δεν διευκολύνει την ορθή απονομής της δικαιοσύνης και/ή αν εγκριθεί θέτει σε δυσμένεια τον εναγόμενο 1 - καθ' ού η αίτηση και/ή ενδέχεται να προκληθεί ζημιά στα συμφέροντα του. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εναγόμενου 1, με την οποία απορρίπτει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης των αιτητών και με αυτή επαναλαμβάνει και εξειδικεύει τους λόγους της ένστασης των εναγομένων 1 και 2 - καθ' ων η αίτηση. Στην προκειμένη περίπτωση, η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη επί τη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι συνήγοροι των εναγόντων και των εναγομένων 1 και 2 κατάθεσαν γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Είναι γνωστές οι βασικές αρχές επί των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει θέματα τροποποίησης. Η έγκριση σχετικού αιτήματος έγκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, συνεκτιμώντας τόσο τον παράγοντα της τυχόν καθυστέρησης όσο και τον παράγοντα της αναγκαιότητας της έκδοσης του σχετικού διατάγματος τροποποίησης, έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Η Διαταγή 25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας έτυχε ερμηνείας σε σωρεία αποφάσεων όπου τονίστηκε ότι η τροποποίηση δικογράφων μπορεί να επιτραπεί όταν αυτή είναι αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, εκτός από περιπτώσεις που η τροποποίηση μπορεί να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή όταν ο αιτητής κινείται με κακή πίστη (βλ. Ευριπίδου ν. Καννάουρου

(1985)1 Α.Α.Δ. 24, William Patric Jack v. Philiappa Estates Ltd
(1988)1 A.A.Δ. 607, Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation και άλλων
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 33, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Αννα Latouf Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 11, Federal Bank of Lebanon (S.A. L) v. Nίκου K. Σιακόλα
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ 44.) Οι αρχές που διέπουν την τροποποίηση δικογράφων σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 25 συνοψίστηκαν στην υπόθεση Σ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd και άλλων (ανωτέρω) από τον Δικαστή Πική (όπως ήταν τότε) ως ακολούθως: «
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 στου Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευτεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο μπορεί να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβανομένων υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361, υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη. Με την επίτευξη της τροποποίησης των δικογράφων αποφεύγεται η πολλαπλότητα διαδικασιών. Όπως τόνισε ο Δικαστής (όπως ήταν τότε) Σ. Νικήτας στην υπόθεση Π. Χρίστου ν. Α. Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 στην σελ 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για το προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής». Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. N.K. Σιακόλα (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσει στις κατάλληλες περιπτώσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστερήσεις νοουμένου βέβαια ότι δεν προκαλεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Κατά κανόνα η άδεια για τροποποίηση των δικογράφων δίνεται εκτός αν ο αιτών ενεργεί κακόβουλα (mala fide) ή υπέβαλε το αίτημα του πολύ καθυστερημένα δεδομένου ότι η τροποποίηση δεν θα επηρεάζει τα δικαιώματα του αντιδίκου (Α. Ευριπίδου ν. Π. Kαννάουρου
(1985)1 C.L.R. 24). Στην υπό κρίση αίτηση και περίπτωση, εφαρμογή έχει η Δ.25 ως ήταν πριν την πρόσφατη τροποποίηση της εξ ου και η αναφορά στην πιο πάνω νομολογία. Η εισήγηση του συνηγόρου των εναγομένων 1 και 2 ότι καταστρατηγείται η αρχή της ισότητας λόγω της διαφοροποίησης που επήλθε με την τροποποίηση δεν με βρίσκει σύμφωνη. Η διαφοροποίηση είναι προκύπτουσα ανάγκη λόγω των εκκρεμοδικιών παλαιότερων υποθέσεων αλλά και για ομαλή μετάβαση λόγω της αυστηρότητας που διακατέχει την νέα Δ.25, και η οποία διαφοροποίηση αντιθέτως δεν δημιουργεί κάποια αδικία. Αναφορικά με το ζήτημα της καθυστέρησης και των συναφών λόγων ένστασης, για σκοπούς εξέτασης τους, κρίνω σκόπιμο και ορθό όπως αναφερθώ στη πορεία της υπόθεσης όπως διαγράφεται από τον φάκελο της δικογραφίας. Οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρίστηκε στις 23.12.
  1. Η εμφάνιση των εναγομένων 1 και 2 καταχωρίστηκε στις 3.2.
  2. Οι ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση για απόφαση εναντίον των εναγομένων 1 και 2 στις 13.3.2015 λόγω ης παράληψης τους να καταχωρήσουν την έκθεση υπεράσπισης τους έγκαιρα, η οποία τελικά αποσύρθηκε στις 6.4.2015 καθότι όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του φακέλου της αγωγής, υπήρξε ανάγκη τροποποίησης του τίτλου της αγωγής και προς τούτο καταχωρίστηκε σχετική αίτηση στις 16.4.2016 η οποία ορίστηκε στις 7.5.2015, ημερομηνία κατά την οποία εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα τροποποίησης. Το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρίστηκε στις 20.5.2015 και η εναγόμενη 3 καταχώρησε εμφάνιση στις 10.9.2015 αφού της επιδόθηκε το κλητήριο ένταλμα στις 3.9.2015 δυνάμει του διατάγματος ημερομηνίας 30.3.
  3. Οι ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση για απόφαση εναντίον της εναγόμενης 3 στις 2.10.2015 λόγω της παράληψης της να καταχωρήσει την έκθεση υπεράσπισης της έγκαιρα, την οποία τελικά καταχώρησε στις 20.4.
  4. Επίσης, οι ενάγοντες στις 2.10.2015 καταχώρησαν αίτηση για απόφαση εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 καθότι δε καταχώρησαν την υπεράσπιση τους στο τροποποιημένο κλητήριο την οποία τελικά καταχώρησαν στις 14.1.
  5. Οι ενάγοντες καταχώρησαν απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση των εναγομένων 1 και 2 στις 10.3.2016 ενώ μέχρι σήμερα δεν έχουν καταχωρήσει την απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση της εναγόμενης 3, ενώ η εναγόμενη 3 δεν έχει προβεί σε κάποιο διάβημα σε σχέση με την ανταπαίτηση της. Συνεπώς τα δικόγραφα δεν έχουν κλείσει. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε στις 28.4.2016 Στην υπόθεση SABA & CO (T.M.R) v. T.M.P. Agents
(1994)1 AAΔ 426, κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με την γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934, λέχθηκε πως η σύγχρονη τάση είναι τα δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560, όπου τονίστηκε ότι το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης. Όσον αφορά το χρόνο που υποβάλλεται αίτηση για τροποποίηση, σχετική είναι η απόφαση στην Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α ν. A.G Leventis κ.α
(1993)1 ΑΑΔ
  1. Από την παράθεση των πιο πάνω, αν ληφθεί υπόψη ο χρόνος καταχώρησης της έκθεσης απαίτησης των εναγόντων σε σχέση με τον χρόνο που επιζητείται η τροποποίηση, τότε μπορούμε να μιλούμε για ύπαρξη καθυστέρησης, όμως σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, το λάθος ότι στην έκθεση απαίτησης δεν δικογραφήθηκε ισχυρισμός και αξίωση σε σχέση με το δικαίωμα συμψηφισμού δυνάμει της Δήλωσης ημερομηνίας 10.8.2012 διαπιστώθηκε κατά την σύνταξη της Απάντησης στην Υπεράσπιση των Εναγομένων. Η απάντηση στην υπεράσπιση των εναγόμενων 1 και 2 όπως και πιο πάνω αναφέρω καταχωρίστηκε στις 10.3.2016 ενώ μέχρι σήμερα οι ενάγοντες δεν έχουν καταχωρήσει την απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση της εναγόμενης
  2. Συνεπώς, με βάση την ενώπιον μαρτυρία και παρά το ότι πράγματι θα συμφωνήσω ότι εφόσον το σχετικό έγγραφο ήταν στην κατοχή των εναγόντων και θα μπορούσε περιληφθεί στην Έκθεση Απαίτησης τους, η διαπίστωση του γεγονότος της παράλειψης να περιληφθεί στην Έκθεση Απαίτησης τους διαφάνηκε τον Μάρτιο του 2016 και η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε τον Απρίλιο του
  3. Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη τον χρόνο που έγινε η διαπίστωση με τον χρόνο καταχώρησης της υπό κρίσης αίτησης αλλά και το γεγονός ότι τα δικόγραφα δεν έχουν συμπληρωθεί, καταλήγω ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν τίθεται ζήτημα καθυστέρησης. Κατά την άποψη μου αυτό που υπέχει σημασίας σε σχέση με το ζήτημα της καθυστέρησης είναι το στάδιο που βρίσκεται η υπόθεση. Ειδικότερα δεν θεωρώ ότι, η αίτηση αλλά και η έκδοση διατάγματος για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης, εφόσον κριθεί ότι είναι αναγκαία και δίκαιη και εξυπηρετεί το συμφέρον για απονομή της δικαιοσύνης, θα επηρεάσει με οποιοδήποτε τρόπο την πορεία της υπόθεσης αλλά ούτε και έχει καταδειχτεί ότι οι εναγόμενοι θα υποστούν οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη βλάβη όσον αφορά τα συμφέροντα τους στην υπόθεση εάν η αίτηση επιτραπεί ή ότι θα προκληθεί αδικία στους εναγόμενους του είδους που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με την κατάλληλη διαταγή για τα έξοδα. Οι καθ΄ ων η αίτηση εναγόμενοι 1 και 2 υποστηρίζουν επίσης ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη. Το κατά πόσο η αίτηση για τροποποίηση γίνεται κακόπιστα είναι ζήτημα του οποίου η εξέταση ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου. Από τα γεγονότα της υπόθεσης κρίνω ότι δεν προκύπτει οτιδήποτε από το οποίο να συνάγεται η ύπαρξη κακοπιστίας ως υποστηρίζουν οι εναγόμενοι 1 και 2 - καθ΄ ων η αίτηση με τον έβδομο λόγο της ένστασης του. Σε ότι αφορά τον λόγο της ένστασης που σχετίζεται με την αιτιολόγηση του αιτήματος (πρώτος και πέμπτος λόγος ένστασης), στην παρ. 4 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση παρουσιάζεται κατά την άποψη μου τόσο η δικαιολογία όσο και η ανάγκη που προέκυψε μετά την διαπίστωση της παράλειψης. Διαπιστώνω επίσης, ότι η προσθήκη νέας αξίωσης σε αυτό το στάδιο η οποία σχετίζεται με τον συμψηφισμό άλλου λογαριασμού με τα χρεωστικά υπόλοιπα των επίδικων λογαριασμών, δεν θα δημιουργήσει ανυπέρβλητα προβλήματα στους εναγόμενους 1 και 2 αφού θα μπορέσουν να προετοιμαστούν κατάλληλα για την υπόθεση τους γνωρίζοντας τι ακριβώς έχουν να αντιμετωπίσουν πριν από την ακρόαση της υπόθεσης. Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό για πρόκληση δυσμένειας και ζημιάς στους εναγόμενους 1 και 2 , καμία δυσμένεια και πρόκληση ζημιάς δεν μπορεί υπό τις περιστάσεις να δημιουργηθεί που να μην μπορεί να καλυφθεί με ανάλογη διαταγή για έξοδα. Για όλους τους πιο πάνω τους λόγους που εξηγώ, αποφάσισα να ασκήσω την διακριτική μου εξουσία και να επιτρέψω την τροποποίηση. Συνεπακόλουθα η αίτηση εγκρίνεται. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί μέσα σε 25 ημέρες από σήμερα. Η έκθεση υπεράσπισης και η ανταπαίτηση των εναγομένων στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης των εναγόντων να καταχωρηθεί μέσα σε 25 ημέρες από την επίδοση της. Ως τα λοιπά να ακολουθήσουν οι θεσμοί. Τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses) όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων 1, 2 και 3 - καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον των εναγόντων - αιτητών. Τα έξοδα θα καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. Λόγω της μη αποδοχής των λόγων της ένστασης των εναγομένων 1 και 2, σε ότι αφορά τα έξοδα της αίτησης αυτά θα είναι μόνο για μια εμφάνιση υπέρ τους και εναντίον των εναγόντων - αιτητών τα οποία να υπολογιστούν και να πληρωθούν όπως πιο πάνω. (Υπ.)........... Κ. Κουνίδου Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.