Μάριος Γιαννάκη Χατζηνεοφύτου ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αίτησης Έφεσης: 266/2016, 26/1/2017

(1)του άρθρο 44Η των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων του 1965 -

1. Το δικαστήριο στις 24.1.2017 έκδωσε την απόφαση του με την οποία απέρριψε την Αίτηση Έφεση του αιτητή. Να σημειωθεί ότι η Αίτηση - Έφεση επιδόθηκε στους καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι καταχώρησαν ένσταση και η απόφαση εκδόθηκε μετά από ακρόαση. Ο Αιτητής - Εφεσείοντας καταχώρησε έφεση κατά της πιο πάνω απόφασης στις 25.1.2017 καθώς και την υπό κρίση αίτηση στο παρών δικαστήριο. Με την υπό κρίση αίτηση, ο αιτητής ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος που να διατάσσει την αναστολή του πλειστηριασμού του ακινήτου που αφορούσε η Αίτηση - Έφεση, η οποία απορρίφθηκε μέχρι την εκδίκαση και πλήρη αποπεράτωση της Έφεσης με την οποία προσβάλλεται η ορθότητα της απόφασης του Πρωτόδικου Δικαστηρίου Ο πλειστηριασμός με βάση τα ενώπιον μου στοιχεία είναι προγραμματισμός να λάβει χώρα στις 26.1.2017 σήμερα δηλαδή και ώρα 09:
2. Το δικαστήριο, αφού επιλήφθηκε την αίτησης, κάλεσε τον δικηγόρο του αιτητή να αγορεύσει προς υποστήριξη του αιτήματος του. Ο κ. Μαθηκολώνης, υποστήριξε ότι υπάρχουν καλοί λόγοι έφεσης και παρέπεμψε το Δικαστήριο σε διάφορα σημεία της απόφασης που προσβάλλεται με την έφεση, τα οποία σύμφωνα με την θέση του καταδεικνύουν το στοιχείο της επιτυχίας της, τελειώνοντας υποστήριξε ότι η έκδοση του διατάγματος δεν θα προκαλέσει βλάβη ή ζημιά τους καθ΄ων η αίτηση, σε αντίθεση με τον αιτητή, ο οποίος θα απολέσει ακίνητη περιουσία και η έφεση του θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Η υπό κρίση αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του αιτητή, ο οποίος κάνει αναφορά στα πιο πάνω τα οποία προκύπτουν και από τον φάκελο της υπόθεσης και επίσης αναφέρει τα ακόλουθα:
3. Σύμφωνα με τον δικηγόρο μου, έχω το δικαίωμα να ζητήσω την αναστολή του πλειστηριασμού του ακινήτου μου που είναι ορισμένος στις 26/1/2017 διότι εάν διαφανεί στο Εφετείο ότι πράγματι η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 24/1/2017 είναι εσφαλμένη τότε η Έφεση που καταχώρησα θα καταστεί άνευ αντικείμενου αφού η πώληση του επίδικου ακινήτου μου θα έχει ήδη λάβει χώρα.
4. Σύμφωνα με τον δικηγόρο μου, στην βάση της αρχής που προκύπτει από την αγγλική υπόθεση Erinford αλλά και σύμφωνα με τις εγγενείς και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου το Σεβαστό Δικαστήριο έχει την δικαιοδοσία και εξουσία όπως διατάξει την αναστολή του πλειστηριασμού του ακινήτου μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της Έφεσης που καταχώρησα σήμερα δηλαδή στις 25/1/
5. Πραγματικά όπως εγώ ο ίδιος πιστεύω και σύμφωνα με την συμβουλή του δικηγόρου μου η πρωτόδικη απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου είναι εσφαλμένη και οι πιθανότητες η Έφεση μου να επιτύχει είναι παρά πολύ καλές.
6. Σύμφωνα με τον δικηγόρο μου, το Πρωτόδικο Δικαστήριο προέβη σε πολύ σοβαρά λάθη στην απόφαση του και εσφαλμένα απέρριψε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση - Έφεση. Προς τούτο παραπέμπω το Δικαστήριο στην Έφεση που καταχώρησα σήμερα 25/1/2017, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ανωτέρω ως Τεκμήριο
8. Ειδικότερα το Δικαστήριο ενώ διαπίστωσε παρανομία εν σχέση με την επίδοση της προσβαλλόμενης ειδοποίησης Τύπου «ΙΓ» προς την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία διότι ουδέποτε επιδόθηκε σε αυτήν η επίδικη ειδοποίηση αλλά επιδόθηκε σε εμένα προσωπικά που δεν είμαι διοικητικός σύμβουλος της εν τούτοις δεν παραμέρισε την επίδικη ειδοποίηση κατά παράβαση του Νόμου όπου επιβάλλει στην Εφεσίβλητη Τράπεζα την επίδοση της επίδικης ειδοποίησης στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα διότι κατά την ώρα διεξαγωγής του πλειστηριασμού τα ως άνω πρόσωπα έχουν ειδικό εκ του νόμου προνομιακό καθεστώς. Περαιτέρω, και ενώ το Πρωτόδικο Δικαστήριο διαπίστωσε ότι επί του Δελτίου Τύπου Α που συνοδεύει την επίδικη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΓ» αναγραφόταν λανθασμένη ημερομηνία και ώρα πλειστηριασμού εν τούτοις και πάλι δεν παραμέρισε την επίδικη ειδοποίηση και να ακυρώσει το επίδικο πλειστηριασμό, ειδικότερα από την στιγμή που με βάση τον νόμο είναι σημαντικό να γίνει γνωστή η ώρα και η ήμερα του πλειστηριασμού λαμβανόμενου υπόψη του προνομιακού καθεστώτος του ενυπόθηκου οφειλέτη και των ενδιαφερόμενων προσώπων. Επίσης, το Πρωτόδικο Δικαστήριο ενώ είχε την διακριτική ευχέρεια να σταματήσει την πώληση του επίδικου ακινήτου λόγω του ότι δεν καθορίζεται επί αυτής καθορισμένη επιφυλασσόμενη τιμή και ένεκα τούτου δεν πρόκειται να εισπραχθεί οποιοδήποτε λογικό και δίκαιο τίμημα πώλησης εν τούτοις δεν ανάστειλε τον επίδικο πλειστηριασμό ενώ με βάση τα ενώπιον του γεγονότα θα έπρεπε να εκδώσει διάταγμα που να σταματά τον πλειστηριασμό. Τέλος το Δικαστήριο απέρριψε λανθασμένα την θέση μου ότι η όλη διαδικασία που διεξάγεται είναι άκυρη και ανεφάρμοστη διότι ως ενυπόθηκος οφειλέτης δεν είναι υπερήμερος ως ορίζεται στο άρθρο 27 του νόμου λόγω του ότι έχει ήδη εκδοθεί δικαστική απόφαση και ως εκ τούτου δε υφίσταται ζήτημα υπερημερίας πληρωμής εκ συμβάσεως χρέους που είναι η μοναδική αλλά απαραίτητη προϋπόθεση για την έναρξη της διαδικασίας όπως προβλέπεται στο ΜΕΡΟΣ VIA του Ν. 9/1965 ως αυτός έχει τροποποιηθεί.
9. Είναι η θέση μου ότι πράγματι το Δικαστήριο έσφαλε με το να απορρίψει την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση Έφεση και πιστεύω πραγματικά αλλά και όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο ανατροπής της απόφασης του Δικαστηρίου. Εν πάση περιπτώσει, δυστυχώς ο πλειστηριασμός του ακίνητο μου είναι ορισμένος στις 26/1/2007 και ένεκα του ότι πρόκειται να διεξαχθεί χωρίς επιφυλασσόμενη τιμή είναι πραγματικά πάρα πολύ πιθανόν όπως το ακίνητο πωληθεί σε εξευτελιστική τιμή χωρίς να εκδικαστεί η Έφεση μου με αποτέλεσμα αυτή να καταστεί άνευ αντικειμένου και εγώ προσωπικά να υποστώ ανεπανόρθωτη ζημιά αφού θα πωληθεί το ακίνητο μου σε εξευτελιστική τιμή και δεν θα έχει οποιοδήποτε πραγματικό αποτέλεσμα η τυχόν επιτυχής κατάληξη της Έφεσης μου που καταχώρησα σήμερα. Ως εκ τούτου, είναι η θέση μου ότι δικαιούμαι σε διάταγμα που αναστέλλει τον επίδικο πλειστηριασμό μέχρι εκδίκασης της Έφεσης μου ούτως ώστε να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα της απόφασης του Εφετείου που θα εκδικάσει την Έφεση.
10. Τέλος θα ήθελα να αναφέρω όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου ότι με βάση την πιο πάνω νομολογιακή αρχή της υπόθεσης Erinford και στην βάση των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου δικαιούμαι θεραπεία ένεκα των εξαιρετικών περιστάσεων που υφίστανται στην παρούσα αφού είναι προφανές ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να ανατραπεί στο Εφετείο η απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ημερομηνίας 24/1/2017 και περαιτέρω εάν δεν παραχωρηθούν τα αιτούμενα διατάγματα ο πλειστηριασμός που είναι ορισμένος στις 26/1/2017 πρόκειται να δημιουργήσει σε εμένα πολύ σοβαρές επιπτώσεις εφόσον θα πωληθεί το επίδικο ακίνητο σε τρίτο πρόσωπο σε εξευτελιστική τιμή αφού δεν καθορίζεται οποιαδήποτε επιφυλασσόμενη τιμή με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν τετελεσμένα και η τυχόν ανατρεπτική απόφαση του Εφετείο να είναι χωρίς αντίκρισμα. Έχω μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή τόσο την απόφαση Erinford Properties Ltd & Another v. Cheshire County Council

(1974)2 All E.R. 448, στην οποία και ο ενόρκως δηλών κάνει αναφορά στην ένορκη του δήλωση προβάλλοντας τον ισχυρισμό και την θέση ότι το Δικαστήριο έχει την δικαιοδοσία και εξουσία όπως διατάξει την αναστολή του πλειστηριασμού του ακινήτου μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της Έφεσης, Κυπριακή Νομολογία (Aspis Liberty Life Insurance Public Co. Ltd ν. Λεονώρας άλλως γνωστή Νόρα Σιακατίδου,

(2011)1 ΑΑΔ 1816Βλ. Tafco v. Ship "Lambros L" and her Cargo (No. 2)

(1977)1 C.L.R. 159, Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.ά. (Αρ. 3)

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1255, Ocean Corporation Ltd v. Novorossijskrybprom Company Ltd (Αρ. 2)

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1154) επί του θέματος, όπου γίνεται αναφορά στην υπόθεση Erinford καθώς και αποφάσεις συναδέλφων πρωτόδικων δικαστών στις οποίες επίσης γίνεται αναφορά στην υπόθεση Erinford και αναλύεται η λογική και το σκεπτικό της. Στην υπόθεση Aspis Liberty (πιο πάνω) με αναφορά στην υπόθεση Erinford και στη εμβέλεια εφαρμογής της λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Επομένως, το μόνο θέμα το οποίο εξετάστηκε στην υπόθεση Erinford ήταν κατά πόσο ενδιάμεσα, μέχρι δηλαδή να μπορεί να επιληφθεί του θέματος το Εφετείο, μπορούσε να παρασχεθεί στους αιτητές μια προσωρινή, περιορισμένης έκτασης θεραπεία μερικών ημερών που θα απέτρεπε την πρόκληση τετελεσμένων». Η υπόθεση Aspis (πιο πάνω) θέτει το θέμα πλέον σε μια πιο καθαρή θέση ως προς τι μπορεί να ισχύει στην Κύπρο ως καθοδήγηση από την αγγλική νομολογία αφού όπως είναι φανερό στην Αγγλία τέτοιου είδους διατάγματα μπορούν να εκδοθούν με συγκεκριμένη περιορισμένη χρονική περίοδο ώστε το θέμα να το επιληφθεί το Εφετείο. Συγκεκριμένα, το Κυπριακό Εφετείο προέβηκε στις ακόλουθες επισημάνσεις, "Να δούμε λοιπόν την Erinford η οποία, καθώς μας φαίνεται, στην Κύπρο σε ορισμένες περιπτώσεις θεωρήθηκε πως απεικόνιζε αρχές που ίσχυαν και στο δικό μας σύστημα (βλ. π.χ. την Tafco v. Ship "Lambros L" (No.2)

(1977)1 C.L.R. 159) σε άλλες αντικρίστηκε με επιφυλακτικότητα (βλ. Stavros Makris Ltd v. Cyprus Ports Authority

(1985)1 C.L.R. 731) ενώ σε μια τέθηκε ερωτηματικό (βλ. Ocean Corp. Ltd v. Novorossijskrybprom Co Ltd (Αρ. 2)

(1996)1 Α.Α.Δ. 1154). Για να κατανοήσει κανείς την Erinford χρειάζεται όχι μόνο να συλλάβει τη λεπτομέρεια των στοιχείων της αλλά και το πλαίσιο των αγγλικών νομοθετικών διατάξεων στις οποίες εντασσόταν η περίπτωση και οι οποίες, σε ουσιώδη πτυχή, στην οποία θα αναφερθούμε αργότερα, διέφεραν από τις Κυπριακές. Στην Erinford είχε απορριφθεί, στις 14 Μαρτίου, 1974, αίτημα των εναγόντων για προσωρινό διάταγμα με το οποίο να εμποδιζόταν η τοπική Αρχή να εξετάσει τις αιτήσεις τους για πολεοδομική άδεια, χωρίς συνάρτηση με παρόμοια εκκρεμούσα αίτηση άλλων προσώπων, μη διαδίκων στην αγωγή, σε σχέση με παρακείμενη γη. Μετά την απόρριψη του αρχικού αιτήματος, οι ενάγοντες αποτάθηκαν αμέσως στο πρωτόδικο δικαστήριο για διάταγμα με τους ίδιους όρους για σκοπούς έφεσης την οποία, καθώς δήλωσαν, είχαν πρόθεση να καταχωρίσουν αλλά χρειάζονταν μερικές ημέρες, ήτοι μέχρι τις 20 Μαρτίου το αργότερο. Ας σημειωθεί ότι μεταγενέστερα το ζήτημα θα μπορούσε να ρυθμιστεί με βάση το Αρθρο 69

(1)του Supreme Court of Judicature (Consolidation), Act 1925 και εναγομένων εισηγήθηκε, χωρίς όμως να παραπέμψει σε αυθεντίες, πως σύμφωνα με την πρακτική τέτοιο διάταγμα μόνο το εφετείο είχε εξουσία να εκδώσει. Το δικαστήριο αναφέρθηκε εκτενώς στις αποφάσεις οι οποίες αφορούσαν στο ζήτημα και στις οποίες εμφανιζόταν κάποια διάσταση. Κατέληξε, με την ερμηνεία που τους έδωσε, ότι επειδή καθίστατο αναγκαία η προστασία του δικαιώματος έφεσης, παρεχόταν ανάλογα και εξουσία για την έκδοση σχετικού διατάγματος και ότι, επιπλέον, ήταν προτιμότερο, για λόγους ευκολίας, το ζήτημα να εξεταζόταν αρχικά από το πρωτόδικο δικαστήριο." Και συνεχίσει την υπόθεση Aspis, Το θέμα λοιπόν το οποίο είχε απασχολήσει στην Erinford ήταν το κατά πόσο θα μπορούσε να δοθεί από το πρωτόδικο Δικαστήριο μια πολύ περιορισμένης χρονικής έκτασης θεραπεία διατήρησης του status quo έξι ημερών, μέχρις ότου να μπορούσε να επιληφθεί του ίδιου θέματος το Αγγλικό Εφετείο και να αποφασίσει κατά πόσο εκείνο να δώσει μακρύτερης χρονικής διάρκειας θεραπεία εκκρεμούσας της έφεσης. Εκείνος δε ο παράγοντας ήταν που τελικά μέτρησε και επενήργησε θετικά στην σκέψη του Megarry J. ώστε να εκδώσει το ζητηθέν προσωρινό διάταγμα. Όπως ο ίδιος ο Megarry J. ανέφερε στην απόφασή του [1974] 2 All E.R. 449: "The county council had previously been bound by an undertaking in similar terms, but this came to an end with the dismissal of the motion and counsel of the county council had no instructions to renew it or offer any other undertaking. He volunteered, however, that the next meeting of the appropriate body of the county council would not be until 28th March and in the end counsel for the plaintiffs was content to seek an ex parte injunction only over 20th March, which, he said would allow time for him to give notice of appeal and to serve notice of motion to extend the injunction. Ultimately, I held that I should grant the injunction in this modified form..." Προκύπτει, επομένως, ότι εκείνο που τελικά είχε βαρύνει την πλάστιγγα στην απόφαση του Megarry J. στην υπόθεση Erinford ήταν το γεγονός ότι οι αιτητές περιόρισαν τη χρονική έκταση του αιτούμενου διατάγματος σε περίοδο μερικών μόνο ημερών μέχρις ότου επιληφθεί του θέματος το Εφετείο. Με δεδομένη όμως τη νομολογία και ιδιαίτερα την απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου (ανωτέρω), σύμφωνα με την οποία το Εφετείο δεν κέκτηται εξουσία έκδοσης διατάγματος όπως το εδώ υπό εξέταση, αυτό σημαίνει στην ουσία ότι εάν το πρωτόδικο Δικαστήριο το οποίο ακυρώνει και τερματίζει την ισχύ ενός διατάγματος, παράσχει νέα θεραπεία η οποία θα επαναφέρει την ισχύ του διατάγματος όχι μέχρι την εκδίκαση της αγωγής, αλλά μέχρι την εκδίκαση και πλήρη αποπεράτωση έφεσης που ασκήθηκε ή θα ασκηθεί με την οποία προσβάλλεται η ορθότητα της ακυρωτικής απόφασης, θα παρείχε μία μακράς διάρκειας θεραπεία με την οποία για αόριστο χρόνο, σίγουρα μακρό, θα επαναφερόταν η ισχύς του ακυρωθέντος διατάγματος. Κατά την άποψή μας, μια τέτοια εξουσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου δεν θα πρέπει να ασκείται παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις κατά τις οποίες καταδεικνύεται όχι απλά ότι θα εδικαιολογείτο η αναστολή εκτέλεσης μιας δικαστικής απόφασης, αλλά μόνο εκεί όπου καταδεικνύεται ή έχει μεσολαβήσει ή αποκαλυφθεί τέτοια κατάσταση πραγμάτων ώστε να υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο ανατροπής της ακυρωτικής απόφασης και η ύπαρξη σοβαρών επιπτώσεων από τη μη απόδοση θεραπείας.» Στην υπό κρίση περίπτωση τούτο που είναι σημαντικό και την διαφοροποίηση από τις περιπτώσεις που αναλύονται και αναφέρονται πιο πάνω, είναι ότι η απόφαση ημερομηνίας 24/1/2017 πρόκειται για τελική απόφαση και δεν αφορά, ενδιάμεση διαδικασία, ενδιάμεσο διάταγμα ή ενδιάμεση θεραπεία. Η Αίτηση - Έφεσης έχει ολοκληρωθεί με την έκδοση της τελικής απόφασης του δικαστηρίου με την οποία απορρίφθηκε. Η διαδικασία της Αίτηση - Έφεσης έχει ολοκληρωθεί και δεν περιέχει η απόφαση κάποιο στοιχείο από αυτά που αναλύονται πιο πάνω που να καθιστά εφαρμόσιμες τις πιο πάνω αρχές. Το αιτούμενο διάταγμα, επιζητείται ως προσωρινή θεραπεία στα πλαίσια της υπόθεσης του εφεσείοντα αιτητή, η οποία έχει ήδη διεκπεραιωθεί με την έκδοση της τελικής απόφασης του πρωτόδικου δικαστηρίου ημερομηνίας 24.1.2017. Η δε προσωρινή αυτή θεραπεία δεν καλύπτει και ούτε αφορά περιορισμένη χρονική διάρκεια, καλύπτει με βάση το αιτητικό, ολόκληρη τη περίοδο και το χρονικό διάστημα που απαιτείται για την ολοκλήρωση της έφεσης που έχει καταχωρηθεί «μέχρι την εκδίκαση και πλήρη αποπεράτωση της Έφεσης με την οποία προσβάλλεται η ορθότητα της απόφασης του Πρωτόδικου Δικαστηρίου». Είναι κατά την άποψη μου υπό μορφή αναστολής εκτέλεσης απόφασης που έχει διαμορφωθεί το αιτητικό, που δεν είναι αυτό βεβαία που ζητά ο αιτητής. Ζητά ουσιαστικά μια όμοια θεραπεία σαν αυτή που ζητούσε με την Αίτηση - Έφεση του, στην οποία απέτυχε αφού η Αίτηση - Έφεση του εκδικάστηκε, αποφασίστηκε, απορρίφθηκε και ολοκληρώθηκε με αυτό τον τρόπο. Ο συνήγορος του αιτητή, δεν έχει στην αγόρευση του αναφέρει και υποδείξει και δεν έχω εντοπίσει ανάλογη αντιμετώπιση ομοίου θέματος, όπου με ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα να αναστέλλεται μια διαδικασία εξ ολοκλήρου, που δεν μιλούμε όμως για αναστολή εκτέλεση απόφασης, μέχρι την εκδίκαση της έφεσης, και με την οποία να καρπωθεί ουσιαστικά ο αιτητής του ωφελήματος που αρχικά επιδίωκε, μέσα από ένα τέτοια διάβημα. Από την άλλη ενώ οι καθ΄ων η αίτηση έχουν επιτύχει στην αίτηση με την απόρριψη της αίτησης- έφεσης δεν θα μπορούν να διασφαλίσουν κανένα δικαίωμα που απορρέει, δημιουργείται είτε μέσα από την απόφαση, είτε μέσα από τις διαδικασίες που ακολούθησαν σε σχέση με τον πλειστηριασμό και κρίθηκαν νόμιμες και ορθές στα πλαίσια της Αίτησης Έφεσης ενώ ο αιτητής θα επιτύχει με προσωρινό διάταγμα εκείνο που αρχικά ζητούσε. Είναι η άποψη μου, ότι οι πιο πάνω αποφάσεις και η απόφαση Erinford , δεν έχουν αυτό το πνεύμα και εφαρμογή. Δεν θα απασχολήσει το δικαστήριο τι θα μπορούσε ο αιτητής να πράξει, τι άλλο και ποιο μέτρο θα ήταν κατάλληλο να λάβει, τούτο δεν είναι το ζητούμενο, θεωρώ όμως η διαδικασία του πλειστηριασμού που ήταν το αντικείμενο της Αίτησης - Έφεσης δεν μπορεί να ανασταλεί μετά την έκδοση της τελικής απόφασης του δικαστηρίου, με ένα προσωρινό διάταγμα μέχρι την εκδίκαση και πλήρη αποπεράτωση της Έφεσης που έχει καταχωρήσει ο αιτητής. Δεν είναι δηλαδή η υπό κρίση περίπτωση και δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις που πραγματεύονται οι πιο πάνω υποθέσεις, όπου ένα πρωτόδικο δικαστήριο που ακυρώνει και τερματίζει την ισχύ ενός διατάγματος, παράσχει νέα θεραπεία η οποία θα επαναφέρει την ισχύ του διατάγματος μέχρι την εκδίκαση και πλήρη αποπεράτωση έφεσης που ασκήθηκε ή θα ασκηθεί με την οποία προσβάλλεται η ορθότητα της ακυρωτικής απόφασης. Εδώ πρόκειται για μια τελική απόφαση Τα γεγονότα της υπόθεσης Λένιας Ανδρέα Αυξεντίου ν. Stormy Appeal Estates Limited κ.ά Αρ. Αίτησης - Εφεσης 6/06 ημερομηνίας 18.12.2016 (απόφαση του Π.Ε.Δ. Κ. Κληρίδη όπως ήταν τότε), την οποία επικαλέστηκε ο συνήγορος του αιτητή στην αγόρευση του, είναι διαφορετικά, αφού σε εκείνη την υπόθεση εκκρεμούσε προς εκδίκαση η αίτηση έφεσης και όταν ζητήθηκε η έκδοση διατάγματος με το οποίο να αναβαλλόταν η καθορισθείσα πώληση του ακινήτου το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Αμέσως μετά επιζητήθηκε η έκδοση του ιδίου ή παρομοίου διατάγματος το οποίο να ίσχυε μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης η οποία καταχωρήθηκε και με την οποία προσβλήθηκε η ορθότητα της απόφασης με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα. Στην πιο πάνω υπόθεση με την κυρίως αίτηση - έφεση η αιτήτρια ουσιαστικά επιδίωκε την ακύρωση απόφασης του διευθυντή του Κτηματολογίου. Με μονομερή αίτηση της η αιτήτρια διεκδίκησε την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να αναβαλλόταν η καθορισθείσα πώληση του ακινήτου. Κατόπιν ακρόασης το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση και συνακόλουθα αρνήθηκε να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα. Λίγες ώρες μετά την απόρριψη της αίτησης η πλευρά της αιτήτριας καταχώρησε έφεση κατά της ορθότητας της ενδιάμεσης απόφασης και επίσης καταχώρησε μονομερώς αίτηση με την οποία ζητούσε κατ΄ επειγόντως θεραπεία μέχρι την διεκπεραίωση της έφεσης. Το Δικαστήριο εξέδωσε την ίδια μέρα προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάσσετο η αναβολή της πώλησης. Μετά από ακροαματική διαδικασία εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο απαγόρευε στον επαρχιακό κτηματολογικό λειτουργό να προχωρήσει στον ορισμό ημερομηνίας πώλησης μέχρι την εκδίκαση και πλήρη αποπεράτωση της έφεσης η οποία καταχωρήθηκε και με την οποία προσβάλλεται η ορθότητα της ενδιάμεσης απόφασης με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να αναβαλλόταν η πώληση του ακινήτου. Το Δικαστήριο κατέληξε στην πιο πάνω απόφαση αφού έκρινε ότι παρέχετο ικανοποιητική νομική βάση στην αίτηση παραπέμπουσα στις εγγενείς και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνεπώς, για όλους του λόγους που εξήγησα και ανάλυσα πιο πάνω και αφορούν την μη ύπαρξη δικαιοδοτικού πλαισίου και εξουσίας για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, καταλήγω πως η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και συνεπώς απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .............. Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο