← Κύπρος

Ανδρέας Βάρδας κ.α. ν. Νίκη (Νικούλλα) Ονησιφόρου Σάββα, Αρ. Aγωγής: 1394/09, 25/1/2017

Ανδρέας Βάρδας κ.α. ν. Νίκη (Νικούλλα) Ονησιφόρου Σάββα, Αρ. Aγωγής: 1394/09, 25/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A27 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Aγωγής: 1394/09 Μεταξύ:

  1. Ανδρέας Βάρδας, εκ Πάφου
  2. Dorothy Samson (Ντόροθυ Σάμσον), εκ Πάφου Εναγόντων και Νίκη (Νικούλλα) Ονησιφόρου Σάββα, (Δ.Τ. 477113), εκ Λευκωσίας Εναγόμενης -------------------------- Ημερομηνία: 25.1.2017 Για τους Ενάγοντες: κ. Ι. Παπαζαχαρίας (κ. Ν. Φακοντής για ν΄ ακούσει απόφαση) Για την Εναγόμενη: κ. Μ. Σάββα Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες, όντες σύζυγοι, αξιώνουν με την παρούσα αγωγή διάταγμα ειδικής εκτέλεσης της σύμβασης πώλησης ημερομηνίας 2.7.
  3. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση όπως προβάλλονται από τα δικόγραφα συνοψίζονται στα πιο κάτω. Η Εναγόμενη ήταν για κάθε ουσιώδη χρόνο ιδιοκτήτρια του υπό διαχωρισμό ακινήτου με αρ. εγγραφής 12776, τεμ. 315 (πρώην 101/1/1), Φ/Σχ. XLVI/49, στο Νέο Χωρίο Πάφου (Τεκμήριο 8). Δυνάμει του ανωτέρω πωλητηρίου εγγράφου (Τεκμήριο 1) η Εναγόμενη πώλησε και ανέλαβε να εκδώσει χωριστό τίτλο και να μεταβιβάσει στους Ενάγοντες την κατοικία αρ. 4 με οικόπεδο εμβαδού 613 τ.μ. που στο εξής θα αναφέρεται ως «το ακίνητο», το οποίο αποτελεί μέρος του πιο πάνω τεμαχίου γης. Το έγγραφο κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης με αριθμό ΠΩΕ 2939/07 (Τεκμήριο 2). Το τίμημα πώλησης του ακινήτου ανερχόταν στο ποσό των £265.000 εκ του οποίου καταβλήθηκε αυτό των £235.
  4. Το υπόλοιπο ποσό των £30.000 ήταν πληρωτέο με την έκδοση ξεχωριστού τίτλου εντός έξι μηνών από την υπογραφή του εγγράφου. Οι οικοδομές και ο διαχωρισμός της γης και ο καθορισμός των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των αγοραστών, ιδίως ως προς τους κοινόκτητους και κοινόχρητους χώρους θα είναι σύμφωνα με την άδεια οικοδομής αριθμός 49899, αρ. φακ. Β244/04 της Πάφου και άδεια διαίρεσης γης αρ. 06631, αρ. φακ. Δ.63/05 της Πάφου. Για τούτο, τόσο οι άδειες όσο και τα εκδοθέντα τελικά πιστοποιητικά έγκρισης και σχέδια για το διαχωρισμό όσο και η έκδοση τεσσάρων ξεχωριστών τίτλων για τις αντίστοιχες κατοικίες επισυνάφθηκαν στο πωλητήριο έγγραφο, μονογραφήθηκαν από τα μέρη και αποτέλεσαν αναπόσπαστο μέρος αυτού. Η Εναγόμενη, με σκοπό την εφαρμογή των συμφωνηθέντων είχε υποβάλει αίτηση για έκδοση χωριστών τίτλων στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου με αριθμό ΑΧ23/
  5. Κατά παράβαση των όρων του πωλητηρίου εγγράφου η Εναγόμενη με επιστολή του δικηγόρου της ημερομηνίας 9.4.2008, ανέστειλε τη διαδικασία έκδοσης ξεχωριστών τίτλων ως η προαναφερθείσα αίτηση και άρχισε ανέγερση πέμπτης κατοικίας εντός χώρου που παραχωρήθηκε, σύμφωνα με τις άδειες, για κατασκευή μελλοντικού δρόμου. Έκθεση Υπερασπίσεως Με το δικόγραφο της η Εναγόμενη παραδέχεται τη σύναψη του πωλητηρίου εγγράφου και την πώληση της κατοικίας αρ. 4, εμβαδού 613 τ.μ., πλην όμως διατείνεται ότι πώλησε τις τέσσερις κατοικίες, δηλαδή μέρος του ακινήτου της και εξακολουθεί να παραμένει ιδιοκτήτρια του υπολοίπου. Αρνείται ότι η έκδοση χωριστού τίτλου θα γινόταν εντός έξι μηνών από την υπογραφή του πωλητηρίου εγγράφου και ισχυρίζεται πως αυτό διαλάμβανε πως πληρωμή 30.000 θα γίνει με την εγγραφή της κατοικίας στο όνομα των αγοραστών μόλις εκδοθούν τίτλοι, εντός έξι μηνών. Αρνείται ότι οι σχετικές άδειες αποτέλεσαν μέρος του πωλητηρίου εγγράφου και ισχυρίζεται ότι μόνο τα αρχιτεκτονικά σχέδια επισυνάφθηκαν σε αυτό. Προβάλλεται η θέση πως: Τα δικαιώματα που έχουν οι Ενάγοντες είναι όσα περιγράφονται στο πωλητήριο έγγραφο. Η ισχυριζόμενη συνιδιοκτησία δεν έχει σχέση με τον οριζόντιο διαχωρισμό και κακώς αναφέρονται σε τέτοια δικαιώματα. Παραδέχεται ότι προέβη σε εργασίες ανέγερσης οικοδομής στο χώρο που αναφέρουν οι Ενάγοντες. Όμως, ο χώρος αυτός θα παραχωρείτο ως δημόσιος δρόμος. Δεν παραχωρήθηκε και η αρμόδια αρχή ανακάλεσε τον όρο αυτό και/ή την υποχρέωση να το παραχωρήσει η Εναγόμενη ως δημόσιο δρόμο και ως εκ τούτου ο χώρος αυτός παρέμεινε στην ιδιοκτησία της. Για τούτο και ανέγειρε οικοδομή με βάση εκδοθείσες πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής. Αρνείται ότι επενέβη καθ΄ οιονδήποτε τρόπο επί του ιδιωτικού δρόμου και/ή της ζώνης προστασίας της παραλίας και/ή ότι προέβη σε οποιαδήποτε παράνομη πράξη. Με το δικόγραφο της Απάντησης τους οι Ενάγοντες επαναλαμβάνουν ότι οι ενέργειες της Εναγόμενης για αναστολή της διαδικασίας διαχωρισμού για ανέγερση πέμπτης κατοικίας η οποία καθιστά ανέφικτο το διαχωρισμό ως η συμφωνία των μερών, αποτελούν παράνομη και αντισυμβατική συμπεριφορά και προς τούτο έχουν καταχωρήσει προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο για ακύρωση των εκδοθέντων αδειών. Μέσα από τις δικογραφημένες θέσεις των μερών εκείνο που πρώτιστα και κύρια προκύπτει είναι το δικαίωμα των Εναγόντων για ειδική εκτέλεση του πωλητηρίου εγγράφου. Τα όσα η Εναγόμενη επικαλείται για το περιεχόμενο της αίτησης διαχωρισμού, τους όρους του πωλητηρίου εγγράφου, την ανέγερση πέμπτης κατοικίας, αποτελούν θέματα που θα εξεταστούν σε σχέση με την υποχρέωση της για μεταβίβαση και την παράβαση ή όχι αυτής, όπως και τη δυνατότητα ειδικής εκτέλεσης. Μαρτυρία προσφέρθηκε μόνον εκ μέρους της Ενάγουσας. Η Εναγόμενη περιορίστηκε στην αντεξέταση αυτών, δεδομένου, όπως δήλωσε η υπογραφή του συμβολαίου είναι παραδεκτή και ο μόνος μάρτυρας που κλήτευσε για να καταθέσει είναι ο Σάββας Ιωάννου, δηλαδή ο Μ.Ε.2, τον οποίον και αντεξέτασε. Με την αγόρευση του ο συνήγορος της Εναγόμενης εκφράζει παράπονο για το γεγονός ότι ο συνήγορος των Εναγόντων χρησιμοποίησε ως μάρτυρα του εκείνον τον οποίο η Εναγόμενη εκλήτευσε. Σημειώνεται το εξής: Ο Μ.Ε.2 είναι υπάλληλος του Κτηματολογίου. Δεν είναι ασύνηθες φαινόμενο μάρτυρες από κυβερνητικά τμήματα να χρησιμοποιούνται ως μάρτυρες από αμφότερους τους διαδίκους. Τον ίδιο μάρτυρα εκλήτευσε, εξ΄ όσων προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου, και ο κ. Παπαζαχαρίας. Συνεπώς δεν ευσταθεί το παράπονο του κ. Σάββα ότι εκείνος πλήρωσε την ημεραργία του συγκεκριμένου μάρτυρα. Εκείνο που πρέπει να τονιστεί είναι πως καμιά ζημιά προκύπτει από το γεγονός πως ένα μάρτυρα τον οποίο σκοπεί να χρησιμοποιήσει μια πλευρά, στο τέλος, αντί κυρίως εξέταση τον υποβάλλει σε αντεξέταση. Εκχώρηση δικαιωμάτων Έχει αναπτυχθεί από το συνήγορο της Εναγόμενης επιχειρηματολογία ότι η Ενάγουσα 2 δεν δικαιούται να είναι Ενάγουσα και/ή ότι ο Ενάγων 1 έπρεπε να ήταν ο μόνος διάδικος διότι η Ενάγουσα 2 έχει εκχωρήσει τα δικαιώματα της που απορρέουν από το αγοραπωλητηριο έγγραφο στον Ενάγοντα
  6. Συνεπώς ήταν η θέση του ότι κωλύεται στη διεκδίκηση θεραπείας για ειδική εκτέλεση. Αποτελεί τη θέση του πως οι πρόνοιες της Δ.12 Κ.3, αναφέρουν σε περίπτωση εκχώρησης δικαιωμάτων ή μεταβίβασης τίτλου εκκρεμούσας αγωγής, η αγωγή μπορεί να συνεχισθεί από το πρόσωπο το οποίο απέκτησε τον τίτλο ή το δικαίωμα. Σχετική δε αίτηση υποβάλλεται για σκοπούς δικονομικής τάξης, ενώ σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.48, Κ.8

(1)η αίτηση για άδεια συνέχισης διαδικασίας μεταξύ υφιστάμενου και νέου διαδίκου να γίνει μονομερώς. Από τη χρονική στιγμή, εισηγείται ο συνήγορος, που έγινε αυτή η εκχώρηση, οι Ενάγοντες όφειλαν να προβούν σε τροποποίηση του τίτλου, ώστε να εμφαίνεται ο ορθός διάδικος. Παρέπεμψε δε σε νομολογία η οποία πραγματεύεται ζήτημα τροποποίησης τίτλου. Το θέμα προέκυψε όταν κατά την αντεξέταση της Μ.Ε.1, ερωτηθείσα για το περιεχόμενο του φακέλου που κατείχε και αφορούσε το αγοραπωλητήριο έγγραφο (Τεκμήριο 1) απάντησε πως υπάρχει συμφωνία δανείου και εκχωρητήριο έγγραφο το οποίο καταρτίστηκε το 2015 με το οποίο η Ενάγουσα 2 εκχωρεί τα δικαιώματα της στο σύζυγο της Ενάγοντα
  1. Ανέφερε επίσης πως δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος σ΄ αυτή την εκχώρηση η Εναγόμενη η οποία είναι το συμβαλλόμενο μέρος στο πωλητήριο έγγραφο Τεκμήριο
  2. Το εν λόγω έγγραφο δεν βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου ώστε να διαπιστωθεί το περιεχόμενο του και το είδος της εκχώρησης και περαιτέρω ερωτήσεις δεν επετράπηκαν, κατόπιν ένστασης, για το λόγο ότι δεν ήταν δικογραφημένο τέτοιο ζήτημα. Με την αγόρευση του ο συνήγορος της Εναγόμενης έχει επισυνάψει φωτοαντίγραφο σύμβασης εκχώρησης, την οποία αναφέρει πως είναι η εκτελεσθείσα μεταξύ των Εναγόντων. Θα πρέπει να υπομνησθεί ότι η αγόρευση δεν αποτελεί ούτε προσφέρει μαρτυρία αλλά ούτε και είναι το μέσο για κατάθεση και παρουσίαση εγγράφων. Η δίκη διεξάγεται με βάση τα επίδικα θέματα όπως αυτά εξάγονται και τροχιοδρομούνται από τη δικογραφία (Παπαγεωργίου v. Κλάππα
(1991)1 Α.Α.Δ. σελ. 24). Παρά ταύτα, χωρίς να αποφαίνομαι επί του εν λόγω θέματος, σημειώνονται τα εξής: Η οποιαδήποτε σύμβαση εκχώρησης έγινε μεταξύ των Εναγόντων, οι οποίοι είναι μεταξύ τους σύζυγοι, αφορά αποκλειστικά τις μεταξύ εκείνων σχέσεις και δικαιώματα. Δεν επηρεάζει την υποχρέωση της Εναγόμενης για εκτέλεση των όρων του επίδικου πωλητηρίου εγγράφου ούτε περιορίζει τα δικαιώματα των διαδίκων. Το άρθρο 11 του περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου 81
(1)/2011, πραγματεύεται το θέμα της σύμβασης εκχώρησης εξασφάλισης. Παρέχεται το δικαίωμα στον εκδοχέα να καταθέσει τη σύμβαση στο Κτηματολογικό Γραφείο της επαρχίας στην οποία βρίσκεται η ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αποτελεί το αντικείμενο της σύμβασης στην οποία αυτή αφορά νοουμένου, μεταξύ άλλων, ότι η σύμβαση την οποία αφορά είναι ήδη κατατεθειμένη. Αναφέρεται κυρίως σε εξασφάλιση του εκδοχέα, χωρίς περιορισμό του δικαιώματος του εκχωρητή, ο οποίος είναι αγοραστής του ακινήτου, να επιζητήσει τα δικαιώματα του που του επιφυλάσσει το αγοραπωλητήριο έγγραφο. Η επιφύλαξη του εδαφίου 4 του άρθρου 11 είναι σαφής: «Νοείται ότι, οι διατάξεις του παρόντος εδαφίου δεν επηρεάζουν το δυνάμει του παρόντος Νόμου δικαίωμα του αγοραστή, ο οποίος είναι εκχωρητής εξασφάλισης, να καταχωρήσει αγωγή για ειδική εκτέλεση της σύμβασης.» Η επικαλούμενη από το συνήγορο της Εναγόμενης απόφαση Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου v. Χαρίδη
(2011)1 Α.Α.Δ. 825, αφορούσε μεταβίβαση εργασιών και επιχείρησης του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου προς την Τράπεζα Κύπρου, μετά από έκδοση δικαστικού διατάγματος δυνάμει του περί Εταιρειών Νόμου. Διατασσόταν δε με το σχετικό διάταγμα, η συνέχιση όλων των διαδικασιών από την Τράπεζα Κύπρου, δεδομένου ότι ο Οργανισμός Χρημοτοδοτήσεως διαλύθηκε. Ουσιαστικά στην ανωτέρω επικαλούμενη υπόθεση δεν υπήρχε διάδικος. Εν αντιθέσει με την παρούσα, όπου οι αγοραστές είναι υπαρκτά πρόσωπα και τα δικαιώματα και υποχρεώσεις των αγοραστών/Εναγόντων προσδιορίζονται από το συμβόλαιο Τεκμήριο
  1. Υπόθεση Εναγόντων Τα γεγονότα πρόσφερε με τη μαρτυρία του ο Α. Βάρδας (Μ.Ε.3), ένας εκ των Εναγόντων. Η μαρτυρία του δόθηκε και κατ΄ εξουσιοδότηση της συζύγου του, Ενάγουσας
  2. Επαγγέλλεται τον αρχιτέκτονα και λόγω τούτου, είναι σε θέση να γνωρίζει ζητήματα που αφορούν σχεδιασμούς, μελέτες, έκδοση αδειών που αφορούν οικοδομικές αναπτύξεις και συναφή με αυτές θέματα. Αναφέρθηκε στο γεγονός της υπογραφής του συμβολαίου και την κατάθεση του στο Κτηματολόγιο, όπως στην αρχή της υπόθεσης καταγράφηκε. Ανέφερε περαιτέρω πως ήταν ρητοί όροι του πωλητηρίου εγγράφου, μεταξύ άλλων, και ότι οι οικοδομές και ο διαχωρισμός της γης και ο καθορισμός των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των αγοραστών, ιδίως ως προς του κοινόκτητους και κοινόχρηστους χώρους θα είναι σύμφωνα με την άδεια οικοδομής αριθμός 49899, αρ. φακ. Β244/041 και την άδεια διαχωρισμού αρ. 06631, αρ. φακ. Δ.63/05 και τα αντίστοιχα πιστοποιητικά τελικής έγκρισης αρ. 18817, ημερ. 5.11.2006 και 019413, ημερ. 13.12.
  3. Τόσο οι αναφερόμενες άδειες, όσο και τα εκδοθέντα αντίστοιχα τελικά πιστοποιητικά έγκρισης και σχέδια για τον διαχωρισμό και έκδοση τεσσάρων ξεχωριστών τίτλων για αντίστοιχες κατοικίες με οικόπεδα μεταξύ των οποίων και του επίδικου ακινήτου επισυνάφθηκαν στο πωλητήριο έγγραφο, μονογραφήθηκαν από τα μέρη και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του ως εξής: (α) Τελικό πιστοποιητικό έγκρισης αριθμός 019413, ημερ. 13.12.2006 για την άδεια διαίρεσης γης με αρ. φακ. Δ.63/05 (οριζόντιος διαχωρισμός σε τέσσερις κατοικίες). (β) Τελικό πιστοποιητικό έγκρισης αριθμός 018817, ημερ. 5.11.2006 για την άδεια οικοδομής, αριθμός φακ. Β244/04 (τέσσερις κατοικίες με κολυμβητικές δεξαμενές και περίφραξη). Η παράδοση της κατοχής του ακινήτου πραγματοποιήθηκε με την υπογραφή του πωλητηρίου εγγράφου. Συμφωνήθηκε επίσης πως η διαχείριση των κοινόκτητων και κοινόχρηστων χώρων περιλαμβανομένου του βιολογικού σταθμού και του ιδιωτικού δρόμου θα διέπεται από την ισχύουσα νομοθεσία. Ήταν η θέση του πως οι αγοραστές καθίστανται συνιδιοκτήτες των κοινόκτητων χώρων και αποκτούν δικαιώματα συνιδιοκτησίας. Ο χωριστός τίτλος ιδιοκτησίας θα εκδιδόταν εντός 6 μηνών από την υπογραφή των εγγράφων. Για να είναι έτοιμοι για μεταβίβαση το συντομότερο δυνατό η Εναγόμενη ανέλαβε να εκδώσει φορολογικό απαλλακτικό της ακινήτου ιδιοκτησίας το οποίο εκδόθηκε στις 19.7.2007 και στάλθηκε ηλεκτρονικό αντίγραφο αυτού στο δικηγόρο του κατά ή περί τις 2.8.2007 (Τεκμήριο 9). Σύμφωνα με το μάρτυρα, η ανάπτυξη σύμφωνα με τις άδειες και τα τελικά πιστοποιητικά ήταν για τέσσερις κατοικίες μόνο και είχε κατατεθεί αίτηση στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου με αρ. φακ. ΑΧ23/07 για έκδοση χωριστών τίτλων, η οποία αναμένετο σύντομα μετά την υπογραφή του πωλητηρίου εγγράφου όπως είχε την ευκαιρία να διαπιστώσει και από την ενημέρωση που είχε από υπάλληλο του Κτηματολογίου ο οποίος του επέδειξε τον φάκελο του διαχωρισμού με αρ. φακ. ΑΧ23/
  4. Αυτή η ενημέρωση έγινε πριν υπογράψουν το πωλητήριο έγγραφο και ήταν αποφασιστικής σημασίας για την απόφαση τους να προχωρήσουν στην αγορά του ακινήτου αφού σύντομα θα είχαν και τον τίτλο ιδιοκτησίας. Σύμφωνα με τους τεχνικούς όρους της άδειας διαχωρισμού Δ.63/05 ο ιδιωτικός δρόμος και ο χώρος της ζώνης προστασίας της παραλίας που χρωματίζεται με κόκκινο στο σχέδιο, αποτελούν συνιδιοκτησία των ιδιοκτητών των τεσσάρων κατοικιών. Στο πίσω μέρος της γης παραχωρείτο χώρος πρασίνου και χώρος για κατασκευή μελλοντικού δημόσιου δρόμου. Προτού προχωρήσουν με την υπογραφή του πωλητηρίου εγγράφου επισκέφθηκαν το αρμόδιο Τμήμα του Κτηματολογίου που ήταν υπεύθυνο για το φάκελο ΑΧ23/07 και πληροφορήθηκαν ότι ο διαχωρισμός ήταν σε τελικό στάδιο ολοκλήρωσης και δεν υπήρχε οποιοδήποτε κώλυμα που θα παρεμπόδιζε την έκδοση τίτλων σύμφωνα με τα πιστοποιητικά τελικής έγκρισης. Κατά ή περί τις 6.4.2009 ενημερώθηκε από το δικηγόρο του, ότι με επιστολή του δικηγόρου της ημερ. 9.4.2008 η Εναγόμενη ανέστειλε τη διαδικασία της έκδοσης χωριστών τίτλων με βάση την αίτηση αρ. φακ. ΑΧ23/07, κατά παράβαση των συμφωνιών τους (Τεκμήριο 5). Η Εναγόμενη είχε πωλήσει και τις τέσσερις κατοικίες το 2007, όπως πληροφορήθηκε ο μάρτυρας από το Κτηματολόγιο Πάφου όπου κατατέθηκαν και βρίσκονται εν ισχύ τα αντίστοιχα πωλητήρια έγγραφα για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Οι Ενάγοντες χρησιμοποιούν την κατοικία τους ως εξοχική και την επισκέπτονται αραιά τους χειμερινούς μήνες. Κατά ή περί τον Μάρτιο/Απρίλιο του 2009 περιέπεσε στην αντίληψη τους η έναρξη οικοδομικών εργασιών εντός του παραχωρηθέντος χώρου ρυμοτομίας (που επιφυλάχθηκε από την αρμόδια αρχή για μελλοντικό δρόμο), δίπλα από τον χώρο πρασίνου στο πίσω μέρος του τεμαχίου, παράνομα και χωρίς την έγκριση κανενός εκ των αγοραστών/δικαιούχων. Μαζί με το δικηγόρο του προέβηκε σε έρευνα στο Επαρχιακό Γραφείο Πολεοδομίας Πάφου και έχουν λάβει πιστά αντίγραφα των ακόλουθων πολεοδομικών αδειών που αφορούν το επίδικο ακίνητο: (α) Της πολεοδομικής άδειας, αρ. φακ. ΠΑΦ 1918/03 του έτους 2003, σύμφωνα με την οποία εδίδετο άδεια ανέγερσης τεσσάρων κατοικιών κατά τα εγκεκριμένα σχέδια και όρους. (β) Της πολεοδομικής άδειας ΠΑΦ00659/08 η οποία εκδόθηκε χωρίς να ενημερωθούν ή συγκατατεθούν οι αγοραστές του ακινήτου. Ο μάρτυρας σημείωσε ότι η εν λόγω άδεια επηρεάζει τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των αγοραστών μεταξύ άλλων επειδή παραχωρείται μέρος της ζώνης προστασίας της παραλίας για τον δημόσιο δρόμο (όρος 60 της άδειας), παραχωρείται χώρος πρασίνου και δικαίωμα χρήσης του ιδιωτικού δρόμου στην υπό ανέγερση παράνομη οικοδομή. Χαρακτηρίζει τις ενέργειες της Εναγόμενης, δηλαδή την ανέγερση κατοικίας εντός του χώρου που παραχωρήθηκε στη Δημοκρατία για την κατασκευή μελλοντικού δρόμου με βάση τις πιο πάνω άδειες και εγκριμένα σχέδια για την οικιστική ανάπτυξη του τεμαχίου, αντισυμβατικές και επηρεάζουσες τα ιδιοκτησιακά του δικαιώματα. Κατάγγειλε την ενέργεια αυτήν της Εναγόμενης στην Επαρχιακοί Διοίκηση Πάφου απ΄ όπου πληροφορήθηκε ότι η τελευταία ανήγειρε οικοδομή χωρίς να λάβει άδεια. Η Εναγόμενη στη συνέχεια εξασφάλισε άδεια οικοδομής με αρ. φακ. Β1137/08, αρ. 8663, ημερ. 29.4.
  5. Όταν προέβηκε σε παραστάσεις προς τις αρμόδιες αρχές, Πολεοδομία και Επαρχιακή Διοίκηση, για την έκδοση της άδειας, του αναφέρθηκε ότι η Εναγόμενη δεν έθεσε υπόψη τους και απέκρυψε ότι όλες οι κατοικίες είχαν πωληθεί σε τρίτους, αφού δεν φαίνονται στον υφιστάμενο τίτλο ιδιοκτησίας της γης. Για τούτο ο μάρτυρας καταχώρισε προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο με αρ. 682/
  6. Στις 3.9.2013 εκδόθηκε απόφαση από το Ανώτατο Δικαστήριο και η προσβαλλόμενη απόφαση, δηλαδή η έκδοση της άδειας, ακυρώθηκε (Τεκμήριο 15). Περαιτέρω, η Εναγόμενη επενέβη επί του κοινόκτητου ιδιωτικού δρόμου και της ζώνης προστασίας της παραλίας χωρίς αξίωση δικαιώματος και χωρίς την συγκατάθεση των αγοραστών δικαιούχων των τεσσάρων κατοικιών και καθ΄ ον χρόνο η Εναγόμενη δεν διατηρεί ή έχει επιφυλάξει οποιοδήποτε εμπράγματο ή άλλο δικαίωμα επί του τεμαχίου και έχει αποξενωθεί της κατοχής του. Αναπτύσσει περαιτέρω ο μάρτυρας κάποιες θέσεις οι οποίες ουσιαστικά αποτελούν έκφραση γνώμης επί νομικών θεμάτων οι οποίες δεν είναι αναγκαίο να καταγραφούν αφού αποτελούν νομικές συνέπειες της συμπεριφοράς της Εναγομένης. Σημαντικό είναι να αναφερθούν τα πιο κάτω, τα οποία σύμφωνα με το μάρτυρα, έχουν επιπτώσεις επί των εμβαδών των κατοικιών. Η ανέγερση πέμπτης κατοικίας εντός του επίδικου ακινήτου με την εξασφάλιση μεταγενέστερων αδειών που εν τέλει έχουν ακυρωθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο με την έκδοση της απόφασης στην προσφυγή 682/09 επηρεάζει σημαντικά και τα εμβαδά του τεμαχίου εντός του οποίου έχει ανεγερθεί και η κατοικία την οποία έχουν αγοράσει ως ακολούθως: (α) Οι όροι των πολεοδομικών αδειών ΠΑΦ659/2008 αφορούν και επηρεάζουν άμεσα το τεμάχιο 315 τμήμα του οποίου αποτελεί η κατοικία τους και όχι μόνο το τεμάχιο 315Α όπου ανεγείρεται η νέα κατοικία, όπως φαίνεται στο χωρομετρικό σχέδιο της άδειας οικοδομής αρ. φακ. Β1137/
  7. (β) Το εμβαδόν των κοινόκτητων χώρων των τεσσάρων αρχικών κατοικιών έχει μειωθεί σημαντικά με την παραχώρηση επιπλέον μέρους αυτού στο κράτος για το δημόσιο δρόμο αλλά και χώρου πρασίνου ως φαίνεται στο χωροταξικό και τοπογραφικό σχέδιο. Από την εμπειρία του γνωρίζει τους κανονισμούς και τη νομοθεσία της πολεοδομίας και έχει πληροφορηθεί από την Κατερίνα Αχιλλέως, πολεοδομική λειτουργό στο Τμήμα Πολεοδομίας Πάφου, ότι το ποσοστό πρασίνου που επιβλήθηκε με τις άδειες για την ανάπτυξη του ακινήτου το 2003 ήταν ποσοστό 7% επί του εμβαδού του, ενώ έχει αυξηθεί και επιβλήθηκε ποσοστό 10% με τις ακυρωθείσες άδειες του 2008 και την άδεια οικοδομής αρ. φακ. Β1137/
  8. Περαιτέρω, είναι εύκολα αντιληπτό ότι και άλλοι όροι που επιβλήθηκαν και επισυνάπτονται στην άδεια οικοδομής με αρ. φακ. Β1137/2008 και στις πολεοδομικές άδειες με αρ. ΠΑΦ 659/2008 και ΠΑΦ 659/2008Α επηρεάζουν τα δικαιώματα τους ως αγοραστών. (γ) Οι κοινόκτητοι χώροι, ο ιδιωτικός δρόμος και η ζώνη προστασίας της παραλίας, με τον αρχικό διαχωρισμό που αποτελεί τη βάση για την έκδοση χωριστών τίτλων όπως συμφωνήθηκε με τις δικές του κατά προσέγγιση μετρήσεις, είναι εμβαδού 735 τ.μ. περίπου. Αναλογεί ¼ μερίδιο εξ΄ αδιαιρέτου στην κάθε μία από τις υφιστάμενες 4 ιδιοκτησίες ήτοι 183 τ.μ.. Σύμφωνα με τα νέα σχέδια των πρόσφατων αδειών το εμβαδόν μειώθηκε στα 525 τ.μ. και θα αναλογεί 1/5 μερίδιο εξ΄ αδιαιρέτου για κάθε μια από τις 5 ιδιοκτησίες, ήτοι 105 τ.μ. περίπου. Η Εναγόμενη εκλήθη επανειλημμένα να σταματήσει τις παράνομες ενέργειες της χωρίς ανταπόκριση. Με επιστολή του δικηγόρου τους ημερ. 3.3.2009 (Τεκμήριο 13) η Εναγόμενη εκλήθη να προσέλθει στο Κτηματολόγιο Πάφου και να προβεί στα αναγκαία διαβήματα για τελεσφόρηση του διαχωρισμού σύμφωνα με τις συμφωνημένες άδειες και το πωλητήριο έγγραφο αλλά η Εναγόμενη και πάλι δεν ανταποκρίθηκε. Μετά την έκδοση ακυρωτικής απόφασης στις 3.9.2013 στα πλαίσια της προσφυγής 682/09 το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως Πάφου, με επιστολή του ημερ. 26.3.2014 (Τεκμήριο 14) ενημέρωνε τους Ενάγοντες για τη νέα αίτηση για άδεια αρ. ΠΑΦ/070/14 που καταχώρησε η Εναγόμενη αναφορικά με την ανέγερση της πέμπτης κατοικίας έτσι ώστε αν συμφωνούσαν να υπογράψουν τόσο την αίτηση όσο και τα σχέδια για να τύχουν περαιτέρω μελέτης. Η Ενάγουσα υπέβαλε την αίτηση αυτή χωρίς να τους ενημερώσει. Με τη λήψη της πιο πάνω επιστολής έδωσαν οδηγίες προς το δικηγόρο τους, οι οποίοι με επιστολή τους ημερ. 3.4.2014 (Τεκμήριο 16) ενημέρωσαν το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως για το ιστορικό της παράνομης ανέγερσης της πέμπτης κατοικίας και τους πληροφόρησαν ότι φέρουν ένσταση στην έκδοση οποιασδήποτε πολεοδομικής άδειας καθότι τέτοια ενέργεια επηρεάζει άμεσα τα ιδιοκτησιακά τους δικαιώματα που προκύπτουν από το πωλητήριο έγγραφο ημερ. 2.7.
  9. Οι Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2, κα Αγαπούλα Γιάγκου και κ. Σάββας Ιωάννου αντίστοιχα, είναι κτηματολογικοί λειτουργοί. Υπό την ιδιότητα τους αυτή αναφέρθησαν η μεν Μ.Ε.1 στην κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου στο Κτηματολόγιο, ο δε Μ.Ε.2 για το φάκελο της άδειας διαχωρισμού ΑΧ23/
  10. Η Μ.Ε.1 κατέθεσε στο Δικαστήριο το επίδικο αγοραπωλητήριο έγγραφο (Τεκμήριο 1) με όλα τα επισυνημμένα έγγραφα, όπως αυτό είχε κατατεθεί στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Καταγράφονται κατωτέρω τα εξής σημαντικά λεχθέντα από τον τελευταίο μάρτυρα (Μ.Ε.2) κ. Σάββα Ιωάννου: Την αίτηση για άνοιγμα του φακέλου ΑΧ23/07 ο οποίος αφορά τον οριζόντιο διαχωρισμό του τεμαχίου 315 (του επίδικου) υπέβαλε η κα Νίκη Ονησιφόρου Σάββα, ιδιοκτήτρια του ακινήτου. Ο φάκελος αυτός ανοίχθηκε στις 5.1.2007 και σύμφωνα με την αίτηση με την ολοκλήρωση αυτού θα προέκυπταν 4 νέοι τίτλοι για τις τέσσερις κατοικίες και ένας χώρος πρασίνου. Εντός του φακέλου υπήρχαν όλα τα απαραίτητα έγγραφα τα οποία ο μάρτυρας περιέγραψε και όπως προκύπτει είναι όσα έγγραφα περιλαμβάνονταν ως επισυνημμένα στο Τεκμήριο 1, τα οποία και επιβεβαίωσε. Περαιτέρω, στο δικό του φάκελο υπήρχε αντίγραφο της πολεοδομικής άδειας ΠΑΦ1918/03 (Τεκμήριο 3). Κατέθεσε επίσης ο μάρτυρας ως Τεκμήριο 4 ένα έγγραφο με τίτλο «Τεχνική Έκθεση», ημερ. 27.4.
  11. Σύμφωνα με τον όρο ε) του Τεκμηρίου 4: «Ο ιδιωτικός δρόμος και ο σε συνέχεια με αυτό χώρος εντός της ζώνης προστασίας της παραλίας που είναι περιγραμμισμένος με κόκκινο χρώμα και διαγραμμισμένος με κόκκινη διαγράμμιση και θα είναι κοινόκτητος και κοινόχρηστος και στις τέσσερεις ανωτέρω ιδιοκτησίες.» Σύμφωνα με το μάρτυρα ο δρόμος μεταξύ των 4 κατοικιών καθώς και η ζώνη προστασίας της παραλίας σύμφωνα με την άδεια, είναι κοινόκτητος και κοινόχρηστος όμως κατά την έκδοση τίτλων δεν προσθέτουν ειδική σημείωση για τούτο καθόσον κατά την έκδοση των τίτλων ιδιοκτησίας περιγράφουν τα αποκλειστικά δικαιώματα που έχει η κάθε κατοικία. Πέραν της παραχώρησης της ζώνης προστασίας της παραλίας υπήρχαν και άλλες παραχωρήσεις προς το δημόσιο οι οποίες περιγράφονται στην άδεια οικοδομής και στην πολεοδομική άδεια ΠΑΦ1918/
  12. Αυτές αφορούσαν την παραχώρηση για μελλοντικό δημόσιο δρόμο και πράσινο όπως παρουσιάζεται στο σχέδιο του Τεκμηρίου
  13. Οι διαδικασίες έκδοσης τίτλων προχώρησαν από το τμήμα του μέχρι που έλαβαν την επιστολή την οποία απέστειλε ο συνήγορος της Εναγομένης, ημερ. 9.4.2008 (Τεκμήριο 5), με την οποία καλούνταν να σταματήσουν τη διαδικασία έκδοσης τίτλων. Όταν ελήφθη αυτή η επιστολή η διαδικασία έκδοσης τίτλων ήταν στο τελικό στάδιο και ήδη ο μάρτυρας είχε παραδώσει το φάκελο για έλεγχο στον ελεγκτή. Ήδη είχε συμπληρωθεί η χωρομετρική εργασία επιτόπου, είχαν ετοιμασθεί τα σχέδια καθώς και τα εμβαδά. Ο μάρτυρας υπολόγισε ότι εντός δύο μηνών περίπου θα είχαν εκδοθεί και οι τίτλοι. Μετά τη λήψη αυτής της επιστολής αλλά και τη λήψη της επιστολής 4.2.2011 (Τεκμήριο 6), με την οποία καλούνταν να παγοποιήσουν την αίτηση, καθώς όπως αναγραφόταν στην επιστολή η Αιτήτρια είχε αιτηθεί άδεια για πέμπτη κατοικία, δεν είχε προχωρήσει καμία εργασία εκ μέρους του Κτηματολογίου. Στην ερώτηση του συνηγόρου των Εναγόντων: «Εάν εκδοθεί διάταγμα του Δικαστηρίου που να σε εξουσιοδοτά να ολοκληρώσεις το φάκελο υπάρχει κάποιο διαδικαστικό κώλυμα που να σε εμποδίζει να εκδώσεις τους τίτλους ιδιοκτησίας;», ο μάρτυρας απάντησε: «Αν διατάξει το Δικαστήριο, στην προτεινόμενη ρυμοτομία στον κύριο δρόμο απ΄ ότι πήγα και επιτόπου υπάρχει ανέγερση κατοικίας. Κάπου υπάρχει πρόβλημα στην εφαρμογή της άδειας οικοδομής και του διαχωρισμού. Ήδη προχώρησε σε ανέγερση. Στην άδεια οικοδομής υπάρχει ο όρος για μελλοντικό δρόμο και στην άδεια διαχωρισμού μελλοντικός δρόμος.» Σε περαιτέρω ερώτηση εάν εμποδίζεται το Κτηματολόγιο να προωθήσει το θέμα λόγω των παραβιάσεων που έγιναν, ο μάρτυρας απάντησε ότι γι΄ αυτό το θέμα θα αποφασίσει ο διευθυντής και τόνισε ότι παραβιάστηκαν κάποιοι όροι λόγω της ανέγερσης της πέμπτης κατοικίας. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας επέμενε ότι κατά τη διαδικασία διαχωρισμού υλοποιούν την άδεια διαχωρισμού όπως εκδίδεται από την αρμόδια αρχή. Το πωλητήριο έγγραφο δεν είναι δεσμευτικό γι΄ αυτούς. Σε περαιτέρω ερώτηση εάν το γεγονός ότι με την επιστροφή του χώρου που προορίζεται για δημόσιο δρόμο η διαδικασία από μόνη της δεν μπορούσε να προχωρήσει, ο μάρτυρας απάντησε θετικά. Κατά την επανεξέταση, αφού προσδιόρισε ότι το σχέδιο του Τεκμηρίου 4 και το σχέδιο του Τεκμηρίου 1 κατά το διαχωρισμό είναι τα ίδια, και αναφερόμενος εις τον όρο ε) του Τεκμηρίου 4, δέχθηκε ότι οι ξεχωριστοί τίτλοι που εκδίδει το Κτηματολόγιο συνδέονται με τις άδειες και οι σχετικοί τίτλοι εκδίδονται με βάση τις άδειες αυτές. Αξιολόγηση Στην κρινόμενη περίπτωση το έργο του Δικαστηρίου δεν παρουσιάζει ιδιαίτερη δυσκολία στο ζήτημα τούτο αφού ο μόνος που κατέθεσε επί των γεγονότων ήταν ο Ενάγοντας 1 ενώ εκ μέρους της Εναγόμενης δεν προσφέρθηκε μαρτυρία. Χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει πως άνευ άλλου τινός γίνεται αποδεκτή η μαρτυρία του αφού έχει υποβληθεί σε αντεξέταση. Και μάλιστα επί μακρόν. Παρά την επίμονη αντεξέταση του, κρίνεται πως ο Ενάγοντας 1 είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Ουσιαστικά η διαφωνία στην αντεξέταση ήταν κυρίως επί νομικών ζητημάτων και τα ποσοστά συνιδιοκτησίας, τα δικαιώματα συνιδιοκτησίας και επί ποιων χώρων αυτά ασκούνται σε περιπτώσεις οριζόντιου διαχωρισμού, όπως η παρούσα. Το κύριο σημείο διαφοράς στα γεγονότα τα οποία ανέφερε ο μάρτυρας από εκείνα τα οποία αποδέχεται η Εναγόμενη, ήταν τα επισυνημμένα στο συμβόλαιο αγοράς της επίδικης κατοικίας έγγραφα. Ήταν η θέση του Μ.Ε.3 πως ζήτησε, έλαβε και είδε τις άδειες οικοδομής, διαχωρισμού και τα τελικά πιστοποιητικά έγκρισης τα οποία αποτέλεσαν μέρος του Τεκμηρίου
  14. Αντίθετα η Εναγόμενη ισχυρίζεται μέσω υποβολών και δικογραφημένης θέσης, πως μόνο τα σχέδια επισυνάφθηκαν σε αυτό. Αποδέχομαι τη θέση του Ενάγοντα. Όχι μόνο γιατί λόγω του επαγγέλματος του ήταν σε θέση να επιζητεί τα πλέον αναλυτικά έγγραφα προτού υπογράψει, αλλά η θέση του επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία της κτηματικής λειτουργού (Μ.Ε.1) και το Τεκμήριο
  15. Το οποίο είχε επισυνημμένα και υπογεγραμμένα από τα συμβαλλόμενα μέρη τα εξής έγγραφα: χωροταξικό σχέδιο, αντίγραφο άδειας οικοδομής με αρ. 49899, αρ. φακ. 8244/2004, αντίγραφο άδειας διαίρεσης γης/κατασκευής δρόμου με αρ. 06631, αρ. φακ. Δ.63/2005, αντίγραφο πιστοποιητικού εγκρίσεως με αρ. 019413, αρ. φακ. Δ.63/2005, αντίγραφο πιστοποιητικού εγκρίσεως με αρ. 018817, αρ. φακ. Β244/2004, επίσημο κτηματικό σχέδιο, 4 αρχιτεκτονικά σχέδια. Η περί του αντιθέτου θέση της Εναγόμενης παρέμεινε μετέωρη, αφού η οποιαδήποτε υποβολή κατά την αντεξέταση η οποία στηρίζει ένα ζήτημα, δεν υπέχει θέση μαρτυρίας (Rabiul Hossain v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 71/2015). Οι λοιποί μάρτυρες (Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2) κατέθεσαν όσα οι ίδιοι γνώριζαν ως εκ της φύσεως της εργασίας και της θέσης που κατείχαν στο Κτηματολόγιο, παρουσιάζοντας σχετικά τεκμήρια. Εξάλλου η αντεξέταση τους, κυρίως του Μ.Ε.2, περιεστράφη γύρω από τις νομικές επιπτώσεις του οριζόντιου διαχωρισμού. H μαρτυρία της Μ.Ε.1 χαρακτηρίσθηκε από το συνήγορο της Εναγόμενης ως προϊόν συνεννόησης με τους Ενάγοντες και ότι δόλια συνέπραξε με αυτούς για απόκρυψη του γεγονότος της ύπαρξης εκχωρητηρίου εγγράφου. Υπήρξε δε περαιτέρω εισήγηση πως η δόλια παραπλάνηση του Δικαστηρίου πρέπει να οδηγήσει σε απόρριψη της αγωγής. Το Δικαστήριο δεν συμφωνεί με την ανωτέρω εισήγηση, αφού δεν αποδέχθηκε οποιαδήποτε δόλια παραπλάνηση. Η Μ.Ε.1 ρωτήθηκε για το αγοραπωλητήριο έγγραφο κατά την κυρίως εξέταση της και απάντησε επί τούτου. Όταν κατά την αντεξέταση ερωτήθηκε εάν ο φάκελος που κατείχε περιείχε οποιοδήποτε άλλο έγγραφο, αμέσως απάντησε για το έγγραφο εκχώρησης. Δεν διαπίστωσα καμιά προσπάθεια εκ μέρους της απόκρυψης του εγγράφου, ούτως ώστε να διαφαίνεται η προσπάθεια προσυνεννόησης με τους Ενάγοντες, όπως ο συνήγορος εισηγείται. Έχοντας προβεί στην αξιολόγηση της δοθείσας μαρτυρίας τα καταγραφέντα στην αρχή της απόφασης γεγονότα καθίστανται ευρήματα του Δικαστηρίου. Σημειώνονται συνοπτικά τα ακόλουθα κύρια: Η Εναγόμενη στις 2 Ιουλίου 2003 υπέβαλε την υπ΄ αρ. πολεοδομική αίτηση ΠΑΦ 1918/03, αιτούμενη άδεια για την ανέγερση στο ακίνητο της τεσσάρων κατοικιών με κολυμβητική δεξαμενή και περίφραξη. Η αιτούμενη άδεια δόθηκε με απόφαση της Πολεοδομικής Αρχής ημερ. 27.2.2004 (Τεκμήριο 3). Μέρος των όρων της ανωτέρω άδειας (όρος 60) υποχρέωνε την Εναγόμενη να παραχωρήσει μέρος του ακινήτου όπως υποδεικνύονταν στα σχέδια, για κατασκευή και εγγραφή δημόσιου δρόμου. Η προτεινόμενη ανάπτυξη προχώρησε και εκδόθηκε άδεια οικοδομής ημερ. 15.2.2005 με αρ. 49899, αρ. φακ. Β244/
  16. Μετά την ολοκλήρωση της εκδόθηκε πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως ημερ. 5.11.2006, με αρ.
  17. Στις 13.12.2006 εκδόθηκε άδεια οριζόντιου διαχωρισμού με αρ. 06631 και αρ. φακ. Δ.63/
  18. Σύμφωνα με την ανωτέρω άδεια «ο διαχωρισμός (οριζόντιος) να γίνει σύμφωνα των εγκριθέντων σχεδίων ήτοι το τεμ.
(315)και οι υφιστάμενες κατοικίες να διαχωρισθούν σε τέσσερις
(4)τίτλους σύμφωνα με τον επισυναπτόμενο κατάλογο.» Για τον εν λόγω διαχωρισμό εκδόθηκε πιστοποιητικό εγκρίσεως αρ. 019413 της εκτελεσθείσας εργασίας. Στις 5.1.2007 κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου η υπ΄ αριθμό φακ. ΑΧ23/07 για έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας. Δυνάμει του όρου (ε) του Τεκμηρίου 4, δηλαδή της Τεχνικής Έκθεσης η οποία αποτέλεσε τη βάση για την άδεια διαχωρισμού και βρισκόταν στο φάκελο που κατείχε ο Μ.Ε.2, ΑΧ23/07 για έκδοση τίτλων ιδιοκτησίας, ο ιδιωτικός δρόμος και ο χώρος προστασίας της παραλίας, όπως φαίνονται διαγραμμισμένα με κόκκινο μελάνι τόσο στο επισυναπτόμενο σχέδιο στο Τεκμήριο 4 όσο και στο Τεκμήριο 1, θα είναι κοινόκτητοι και κοινόχρηστοι. Όπως εξήγησε ο Μ.Ε.2, κατά την έκδοση τίτλων δεν αναγράφεται σε αυτούς το δικαίωμα τούτο. Στις 2.7.2007 οι Ενάγοντες αγόρασαν δυνάμει του Τεκμηρίου 1 την κατοικία αρ.
  1. Το έγγραφο κατατέθηκε αυθημερόν στο Κτηματολόγιο Πάφου και έλαβε τον αρ. ΠΩΕ 2939/07 (Τεκμήριο 2). Προτού υπογράψουν οι Ενάγοντες το έγγραφο και προτού συμβληθούν με την Εναγόμενη, ο Ενάγων 1 (Μ.Ε.3) βεβαιώθηκε για την ύπαρξη των αδειών οικοδομής, διαχωρισμού, τα πιστοποιητικά εγκρίσεως αυτών και επισκέφθηκε το αρμόδιο τμήμα απ΄ όπου πληροφορήθηκε για την πορεία της αίτησης ΑΧ23/07 για έκδοση χωριστών τίτλων. Αποτελεί μη αμφισβητούμενο γεγονός, αλλά προκύπτει και από τη μαρτυρία του Μ.Ε.2 και το Τεκμήριο 7, πως και οι τέσσερις κατοικίες που έχει ανεγείρει η Εναγόμενη πωλήθηκαν και τα τέσσερα αγοραπωλητήρια έγγραφα κατατέθηκαν στο Κτηματολόγιο Πάφου για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης επενεργώντας ως εμπράγματα βάρη. Στις 9.4.2008 η Εναγόμενη με επιστολή της παγοποίησε τη διαδικασία έκδοσης χωριστών τίτλων ως η αίτηση διαχωρισμού. Σε κάποιο χρονικό σημείο, περί την άνοιξη του 2009, οι Ενάγοντες διαπίστωσαν ότι η Εναγόμενη άρχισε την ανέγερση κατοικίας στο χώρο που είχε παραχωρηθεί στο Δημόσιο ως μελλοντικός δρόμος και πράσινο. Πληροφορήθηκαν ότι η ανέγερση εκτελείτο χωρίς την έκδοση άδειας οικοδομής την οποία εξασφάλισε αργότερα. Η έκδοση άδειας έγινε χωρίς την εκ των προτέρων συγκατάθεση των αγοραστών των τεσσάρων κατοικιών. Σύμφωνα με την ανωτέρω άδεια, η Πέμπτη κατοικία θα είχε δικαίωμα χρήσης του ιδιωτικού δρόμου των τεσσάρων κατοικιών και μειωνόταν ο χώρος προστασίας της παραλίας. Καταχωρήθηκε η υπ΄ αρ. προσφυγή 682/09 στο Ανώτατο Δικαστήριο με αντικείμενο την ακύρωση της εκδοθείσας άδειας η οποία και ακυρώθηκε με την απόφαση ημερομηνίας 3.9.2013 (Τεκμήριο 15). Το κύριο επίδικο θέμα όπως αυτό προσδιορίζεται από τα δικόγραφα, συνίσταται στο δικαίωμα ή όχι των Εναγόντων σε ειδική εκτέλεση του επίδικου συμβολαίου. Δικαίωμα ειδικής εκτέλεσης Κατά τον επίδικο χρόνο συνομολόγησης της σύμβασης (Τεκμήριο 1) εφαρμογής ετύγχανε ο περί Πωλήσεως Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμος Κεφ.
  2. Δυνάμει του ανωτέρω Νόμου προϋπόθεση για εκτέλεση μιας σύμβασης ήταν η κατάθεση αυτής εντός δύο μηνών από την υπογραφή της. Προϋπόθεση που πληρείται στην κρινόμενη περίπτωση αφού από το Τεκμήριο 2 προκύπτει πως αυτή κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο στις 3.7.2007, δηλαδή την επόμενη ημέρα της υπογραφής της. Η κατάθεση σύμβασης πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας επενεργεί ως εμπράγματο βάρος (άρθρο 7 του Κεφ. 232) όπως ο όρος αυτός προσδιορίζεται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/
  3. Στις 29.4.2011 δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ο περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμος 81
(1)/11, η ισχύς του οποίου άρχιζε τρεις μήνες αργότερα. Από την έναρξη ισχύος του εν λόγω Νόμου (άρθρο 17 αυτού) καταργείτο το Κεφ. 232. Το άρθρο 16
(2)του Νόμου 81
(1)/11 κάνει ειδική πρόνοια για τις συμβάσεις πού συνήφθησαν πριν την έναρξη ισχύος του προβλέποντας πως: «Οι διατάξεις του παρόντος Νόμου εφαρμόζονται και σε σχέση με συμβάσεις που συνομολογήθηκαν πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου και οι οποίες είναι ήδη κατατεθειμένες στο αρμόδιο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο πριν από την έναρξη της ισχύος αυτού ή οι οποίες θα κατατεθούν σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(1)ανεξάρτητα αν σε σχέση με αυτές εκκρεμεί κατά την εν λόγω ημερομηνία οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία.» Συνεπώς εφαρμογής τυγχάνουν οι πρόνοιες του νέου Νόμου 81
(1)/11. Το άρθρο 2 αυτού προσδιορίζει ότι: «ειδική εκτέλεση σύμβασης» σημαίνει την κατόπιν διατάγματος Δικαστηρίου εκτέλεση υποχρεώσεων που πηγάζουν από σύμβαση περιλαμβανομένης της εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας που αποτελεί το αντικείμενο σύμβασης, σε σχέση με την οποία τηρήθηκαν οι προϋποθέσεις του παρόντος Νόμου.» Δικαίωμα επί της γης, δημιουργείται μόνο στην περίπτωση που η πώληση ακινήτου γίνεται με γραπτή σύμβαση η οποία εγγράφεται στο Κτηματολόγιο, βάσει των προνοιών του περί Πωλήσεως Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου Κεφ. 232, (τώρα Ν. 81
(1)/11) και τότε μόνο ο αγοραστής αποκτά δικαίωμα (in rem) επί του ακινήτου το οποίο μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο ειδικής εκτέλεσης (Harry Leonard Flower κ.α. v. Φωτεινής Χ"Ιωάννου κ.α.
(2008)1 (Β) Α.Α.Δ. 770). Δυνάμει του άρθρου 6
(1)του Νόμου 81
(1)/11: «6.-
(1)Κάθε σύμβαση είναι δεκτική ειδικής εκτέλεσης, με διάταγμα του Δικαστηρίου, που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 7 και εφόσον έχουν τηρηθεί οι ακόλουθοι όροι σε σχέση με αυτή: (α) Με την επιφύλαξη των διατάξεων του εδαφίου
(2), η σύμβαση είναι κατατεθειμένη σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(1)του άρθρου 3· και (β) η αγωγή για έκδοση διατάγματος για ειδική εκτέλεση της σύμβασης εγείρεται εντός της περιόδου παραγραφής που προβλέπεται στον εκάστοτε σε ισχύ νόμο για παραγραφή απαιτήσεων που προκύπτουν από παράβαση σύμβασης.» Το άρθρο 3 του Νόμου απαιτεί όπως: (α) υπάρχει εγγραφή στο κτηματικό μητρώο του αρμόδιου Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου του ακινήτου η οποία αποτελεί το αντικείμενο της σύμβασης, (β) η σύμβαση είναι γραπτή και περιλαμβάνει επαρκή στοιχεία της ταυτότητας των συμβαλλομένων μερών, περιγράφει επαρκώς την ακίνητη ιδιοκτησία, αναφέρει το αντάλλαγμα και είναι υπογεγγραμμένη από όλα τα συμβαλλόμενα μέρη και (γ) η σύμβαση κατατεθεί εντός έξι μηνών από την ημερομηνία υπογραφής της. Όλα τα ανωτέρω έχουν αποδειχθεί με την κατάθεση των Τεκμηρίων 1 και 2 όπως έχει σε προηγούμενο στάδιο της απόφασης καταγραφεί. Η σύμβαση κατατέθηκε την επόμενη της υπογραφής της ημερομηνία. Η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 6 σχετίζεται με τον χρόνο έγερσης της αγωγής, προνοώντας ότι αυτή θα εγείρεται εντός της περιόδου παραγραφής. Στην κρινόμενη περίπτωση δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα ούτε προτάθηκε εκ μέρους της Εναγόμενης θέμα παραγραφής. Στο στάδιο αυτό εξετάζονται οι θέσεις της Εναγόμενης ότι δεν έχει υποχρέωση μεταβίβασης εντός έξι μηνών και άρα δεν έχει παραβεί τη σύμβαση και ότι αναγκάστηκε να αναστείλει τη διαδικασία διαχωρισμού, λόγω της κατάργησης του όρου που της επέβαλλε παραχώρηση δρόμου προς το Δημόσιο. Εισηγείται η Εναγόμενη πως δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για ειδική εκτέλεση καθόσον μεταξύ άλλων δεν υπάρχει καμιά παράβαση του συμβολαίου ισχυριζόμενη πως ο χρόνος τιτλοποίησης καθοριζόταν στους έξι μήνες από την έκδοση των τίτλων. Από την αντίπερα όχθη ο συνήγορος των Εναγόντων με παραπομπή σε νομολογία η οποία πραγματεύεται την ερμηνεία γραπτών συμβάσεων και με αναφορά στους όρους 2, 3, 4, 9 και 10 υποδεικνύει πως η μόνη ερμηνεία που μπορεί να εξαχθεί είναι πως η Εναγόμενη ανέλαβε τη μεταβίβαση εντός έξι μηνών από την υπογραφή της σύμβασης. Η ερμηνεία μιας σύμβασης ανάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Δικαστηρίου και γενικά σχετίζεται με την κοινή πρόθεση των μερών, η οποία εκδηλώνεται μέσα από το σύνολο του περιεχομένου της συμφωνίας (βλ. Southfields Industries Ltd v. ETKO Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 1720, Frederickou Schools Co Ltd κ.α. v. Aquac Inc.
(2002)1 A.A.D. 1527). Στην υπόθεση ΧΠΘ Αλεξάνδρου v. Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λευκωσίας
(1999)1 Α.Α.Δ. 630, τονίστηκε ότι η πρόθεση των μερών εξάγεται από τη γλωσσική αποτύπωση της συμφωνίας. Τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των συμβαλλομένων πρέπει να διαπιστωθούν από το ίδιο το κείμενο της συμφωνίας. Το ερμηνευτικό έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στους γραπτούς όρους της συμφωνίας και τα συγκείμενα τους αλλά εν επεκτείνεται σε εξωγενείς παράγοντες και υποθέσεις, εκτός εάν το κείμενο της συμφωνίας είναι ασαφές αναφορικά με τις προθέσεις των μερών οπότε γίνεται δεκτή η εισαγωγή εξωγενής μαρτυρίας προς άρση αμφιβολιών ως προς τις προθέσεις των συμβαλλομένων (βλ. Σταύρου Γεωργίου v. Meridian Hotels Ltd
(2002)1 A.A.Δ. 2059). Συνάγεται συναφώς πως καθοριστικός παράγοντας στην ερμηνεία μιας σύμβασης αποτελεί η πρόθεση των συμβαλλομένων, προς αναζήτηση της οποίας συνυπολογίζεται ολόκληρο το περιεχόμενο της σύμβασης (Αλεξάνδρου v. Κωμοδρόμου
(1997)1 Α.Α.Δ. 576). Οι όροι 2, 3, 4, 9 και 10 του Τεκμηρίου 1 έχουν ως κάτωθι: 2. The Purchasers agree and undertake to pay to the Vendor as purchase price for the said property the sum of C£265,000 (two hundred and sixty five thousand Cyprus Pounds) including the equipment, payable as follows:
  1. a)CY£235,000 upon signing of the Contract of Sale and upon settlement of any outstanding loan of the Vendor to any bank
  2. b)CY£30,000 on transfer of the villa as soon as separate title deeds are available within six months. The Vendor warrants and represents that he has obtained building permit no. 06631 file number Δ63/2005 (Paphos) as well as certificate of final approval no. 49899 fine no. B244/2004 for the construction of the property. 3. The Vendor undertakes that he has constructed the property in accordance with the above permits and with the architectural plans and specifications agreed by the parties and which are attached hereto. 4. The Vendor shall deliver the Property to the Purchasers upon signing of the contract and shall obtain a tax clearance certificate from the appropriate authority to the effect that the immovable property taxes with regards to the said property as well as any capital gains tax with regard to this transaction have been settled within 10 days of signing the contract of sale. 9. It is agreed that the Purchasers acquire the right of co-ownership and use in common of the common areas and facilities part of the development colored green on the plan attached. 10. It is agreed that both the Vendor and Purchasers are bound by the legislation which applies to the common areas of the development in relation to their management and administration. The common areas in the development are the private road and the sewerage system (Βιολογικό)." Αποτελεί ήδη εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι άδειες οικοδομής και διαχωρισμού καθώς και τα πιστοποιητικά τελικής εγκρίσεως τους, αποτέλεσαν μέρος του πωλητηρίου εγγράφου (Τεκμήριο 1) και συνυπογράφησαν από τους συμβαλλόμενους. Η αντίθετη εισήγηση και υποβολή κατά την αντεξέταση των Μ.Ε. παρέμεινε μετέωρη, αφού καμία περί του αντιθέτου μαρτυρία δόθηκε. Οι Ενάγοντες ζήτησαν και η Εναγόμενη εξασφάλισε φοροαπαλλακτικό το οποίο τους απέστειλε (Τεκμήριο 9) αφού ήταν αναγκαίο για τη μεταβίβαση. Ο Ενάγων 2 κατέθεσε και έγινε αποδεκτό ότι έλαβε διαβεβαιώσεις από το αρμόδιο Κτηματολογικό Τμήμα ότι οι τίτλοι θα εκδίδονταν σύντομα. Συνεπώς, πρόθεση των μερών ήταν η όσο το δυνατό συντομότερη μεταβίβαση επ΄ ονόματι των αγοραστών, της επίδικης κατοικίας και σε χρόνο όχι μεγαλύτερο των έξι μηνών. Δεν μπορεί να αντέξει στη λογική ότι επίεζαν για έκδοση τίτλων και παρά ταύτα αποδέχθησαν ν α αναμένουν έξι μήνες μετά την έκδοση τους για την επ΄ ονόματι τους μεταβίβαση. Η ορθή ερμηνεία και η λογική δεν μπορεί να είναι άλλη από την προτεινόμενη από τους Ενάγοντες. Η μεταβίβαση έπρεπε να γίνει εντός έξι μηνών από της υπογραφής. Η Εναγόμενη όχι μόνο δεν μεταβίβασε τότε, αλλά ούτε και συμμορφώθηκε με την κλήση των Εναγόντων, όταν με επιστολή του δικηγόρου τους ημερ. 3.3.2009 (Τεκμήριο 13) την καλούσαν για μεταβίβαση. Κατά την αντεξέταση του Ενάγοντα 1 έγινε προσπάθεια τοποθέτησης της θέσης ότι δεν ήταν έτοιμος και ικανός για καταβολή του υπόλοιπου ποσού των £30.000 προς εξόφληση του τιμήματος. Τέτοια θέση όμως περί αδυναμίας των Εναγόντων να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις δεν προβάλλεται με την Έκθεση Υπεράσπισης της Εναγόμενης ούτε και αποτελούσε επίδικο θέμα. Υπήρξε έντονη αντεξέταση και αντιπαράθεση αναφορικά με τον οριζόντιο διαχωρισμό, τη διαφορά του με τον κάθετο, τα κοινόκτητα μέρη κ.λ.π. και προώθηση θέσης ότι υπήρξαν παράνομοι όροι εκ μέρους κάποιων αρχών. Προωθήθηκε η θέση ότι η Εναγόμενη μετά την επιστροφή του μέρους το οποίο προοριζόταν ως δημόσιος δρόμος δεν είχε άλλη επιλογή από την αναστολή της διαδικασίας διαχωρισμού. Το Δικαστήριο δεν θα ενασχοληθεί με τις διαφορές κάθετου και οριζόντιου διαχωρισμού και για το ποια μέρη σε αυτούς θεωρούνται γενικά, κοινόκτητα παρέχοντας αποκλειστικά δικαιώματα χρήσης. Στην κρινόμενη περίπτωση τα εκδοθέντα σχέδια, οι άδειες και τα πιστοποιητικά τελικής εγκρίσεως καθορίζουν επακριβώς την επιτόπου κατάσταση και την περιουσία την οποίαν αγόρασαν και δικαιούνται οι Ενάγοντες καθώς και τους χώρους επί των οποίων διατηρούν αποκλειστικά δικαιώματα. Καθορίζουν τη ζώνη προστασίας της παραλίας και τον ιδιωτικό δρόμο προς εξυπηρέτηση των κατοικιών τους. Οι εκδοθείσες άδειες οικοδομής και διαχωρισμού και τα πιστοποιητικά εγκρίσεως τους είναι έγκυρα και δεσμευτικά. Δεν μπορεί η Εναγόμενη να επικαλείται τώρα ύπαρξη παράνομων όρων ενώ καμία προσπάθεια για ακύρωση τους έλαβε. Υπενθυμίζεται πως τα δικαιώματα τους αυτά καθώς και το γεγονός μείωσης του εμβαδού που δικαιούνται με την ανέγερση πέμπτης κατοικίας επιβεβαιώθηκε με την απόφαση στην προσφυγή που καταχώρησαν (Τεκμήριο 15), στην οποία αναγνωρίσθηκε το έννομο συμφέρον τους για ακύρωση της εκδοθείσας άδειας οικοδομής την οποία η Εναγόμενη ανήγειρε στον παραχωρηθέν προς το Δημόσιο χώρο. Λέχθηκε στην ανωτέρω απόφαση πως: «Οι άδειες διαχωρισμού όπως και οι άδειες οικοδομής είναι πραγματοπαγείς (in rem) και όχι προσωποπαγείς (in personam). (Βλέπε Lordos & Anastasiades and another v. The District Officer of Limassol and another
(1976)2 C.L.R. 145. Επίσης Nakis Bonded Warehouse Ltd v. The Municipal Committee of Larnacα
(1985)3 C.L.R. 1179 και Μαρούλλα Δ. Μαυρονικόλα-Ιωαννίδου κ.α. v. Δημοκρατίας
(1991)4 Α.Α.Δ. 2641. Κατά συνέπεια μεταφέρονται αυτόματα με τη μεταβίβαση ιδιοκτησίας της γης στο νέο ιδιοκτήτη μια και συνδέονται άμεσα με το ακίνητο το ίδιο. Με την επιστροφή του χώρου αυτού και/ή την ανάκληση του όρου για παραχώρηση του, η Εναγόμενη έχει το δικαίωμα να το αξιοποιήσει με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο και χωρίς να παραβλάπτει τα ήδη παραχωρηθέντα δικαιώματα προς τους Ενάγοντες, όπως το Τεκμήριο 1 τα καθορίζει και οι εγκριθείσες άδειες επιβεβαιώνουν. Για τούτο κρίνεται πως οι Ενάγοντες δικαιούνται σε ειδική εκτέλεση του συμβολαίου που συνομολόγησαν με την Εναγόμενη. Υπενθυμίζεται πως η μη ύπαρξη ξεχωριστού τίτλου δεν αποτελεί κώλυμα για την ενεργοποίηση της προστασίας που παρέχουν οι πρόνοιες του Νόμου. Αντίθετα, ο Νομοθέτης ήθελε να καλύψει και αυτές τις πρόνοιες, όπως λέχθηκε και στην απόφαση Αντρέα Γ. Σάντη v. Δέσποινας Χ"Βασιλείου κ.α.
(2009)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ.
  1. Συνακόλουθα εκδίδονται απόφαση και διατάγματα ειδικής εκτέλεσης του συμβολαίου ημερ. 2.7.2007 ως ακολούθως: Α. Απόφαση που να αναγνωρίζει στους Ενάγοντες το δικαίωμα να εγγραφούν ως απόλυτοι ιδιοκτήτες της κατοικίας αρ. 4 με πισίνα και οικόπεδο εμβαδού 613τ.μ., που αποτελεί μέρος του υπό διαχωρισμού τεμαχίου 315, αρ. εγγραφής 12776 Φ/Σχ XLVI/49, στο Νέο Χωριό Πάφου, το όλο μερίδιο, το οποίο αγόρασαν οι Ενάγοντες από την Εναγόμενη ιδιοκτήτρια δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου ημερ. 2.7.2007 με αριθμό καταχώρισης στο Κτηματολόγιο Πάφου για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης 2939/07, δια της δημιουργίας χωριστής εγγραφής στο μητρώο του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου, απαλλαγμένου παντός εμπράγματου βάρους ή άλλης επιβάρυνσης σύμφωνα με την άδεια οικοδομής αρ. 49899, αρ. φακ. Β244/2004 της Πάφου με αντίστοιχο πιστοποιητικό τελικής έγκρισης αρ. 18817, ημερ. 5.11.2006 και της άδειας διαχωρισμού αρ. 06631, αρ. φακ. Δ.63/2005 της Πάφου με αντίστοιχο πιστοποιητικό τελικής έγκρισης αρ. 019413, ημερ. 13.12.
  2. Β. Διάταγμα διατάττον την ειδική εκτέλεση της σύμβασης πωλήσεως ημερ. 2.7.2007 που κατατέθηκε για τον σκοπό αυτό στο Κτηματολόγιο Πάφου με αρ. 2939/07, που συνήφθη μεταξύ της Εναγόμενης ως πωλήτριας και των Εναγόντων ως αγοραστών, για την μεταβίβαση και εγγραφή του πωληθέντος κτήματος κατοικία αρ. 4 με πισίνα και οικόπεδο εμβαδού 613τ.μ. αποτελούσα μέρος του υπό διαχωρισμό τεμαχίου με αρ. 315, αρ. εγγραφής 12776 Φ/Σχ XLVI/49, στο Νέο Χωριό Πάφου, το όλο μερίδιο στο όνομα των Εναγόντων ως αποκλειστικών κυρίων αυτού, με την καταβολή του υπολοίπου του τιμήματος των £30.000, ήτοι €51.258,04σ. με κατάθεση του σε τραπεζικό λογαριασμό προς όφελος και στο όνομα της Εναγόμενης. Γ. Διάταγμα διατάττον και/ή εξουσιοδοτών τον Διευθυντή και/ή αρμόδιο λειτουργό του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου όπως προβεί στις αναγκαίες εγγραφές στα μητρώα του Κτηματολογίου για τη δημιουργία ξεχωριστής εγγραφής του επίδικου ακινήτου ως η παράγραφος Α ανωτέρω και ως η αίτηση με αρ. φακ. ΑΧ23/07 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου και την εγγραφή του επίδικου ακινήτου στο όνομα των Εναγόντων. Σύμφωνα με το άρθρο 7
(2)του Νόμου εκδίδεται: Δ. Διάταγμα με το οποίο διορίζεται ο κ. Ιωάννης Παπαζαχαρίας, δικηγόρος εκ Πάφου, (Α.Δ.Τ.637357) όπως υπογράφει για λογαριασμό της Εναγομένης οποιοδήποτε αναγκαίο έγγραφο και/ή αίτηση του ζητηθεί από τις αρμόδιες αρχές και/ή προβεί σε οποιαδήποτε αναγκαία νομική ενέργεια απαιτηθεί προς υλοποίηση των εκδοθέντων υπό Α, Β και Γ διαταγμάτων. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εναγόντων και σε βάρος της Εναγομένης όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil / Other Actions / Final Αναφορά: (Ειδική Εκτέλεση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.