STAROFIT LTD ν. Κώστας Τσιακκούρης, Αρ. Αγωγής 807/2011, 12/1/2017

(2)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, ο εναγόμενος - αιτητής ζητά την ακύρωση του πιο πάνω διατάγματος. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του, η οποία υποστηρίζει την αίτηση του, (παρ. 4) οι οικονομικές του συνθήκες έχουν μεταβληθεί σημαντικά από την έκδοση του επίδικου διατάγματος με αποτέλεσμα να μην μπορεί να καταβάλει τις μηνιαίες του δόσεις και κινδυνεύει να φυλακιστεί ενόψει της έκδοσης διαταγμάτων σε ποινικές υποθέσεις/ καταδολιεύσεις τα οποία θα εισπραχθούν ως χρηματικές ποινές. Αναφέρει στην παρ. 5 της ένορκη του δήλωσης, ότι από το Δεκέμβριο του 2015 δεν εργάζεται και ως εκ τούτου δεν έχει κανένα εισόδημα και ότι από τον Δεκέμβριο του 2015 έχει εγγραφεί ως άνεργος στο Επαρχιακό Γραφείο Εργασίας Πάφου (επισυνάπτει ως Τεκμήριο Β Δελτίο Εγγραφής Υποψηφίου). Σύμφωνα με τον αιτητή, διαμένει με την σύζυγο του η οποία εργάζεται και συνεισφέρει μέσα στα μέτρα των δυνατοτήτων της, για τις σπουδές και έξοδα διαβίωσης του γιού του ο οποίος βρίσκεται στην Ελλάδα στη σχολή Ευελπίδων. Τα βασικά έξοδα που χρειάζονται για την διαβίωση τους καταβάλλονται από την σύζυγο του και από τη βοήθεια συγγενών και φίλων. Στις παραγράφους 7 και 8 της ένορκης του δήλωσης αναφέρει τα διάφορα διατάγματα μηναίων δόσεων που εκδόθηκαν εναντίον του και δικαστικές αποφάσεις, ενώ στην παρ. 9 στην έκδοση διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 16.11.

1. Οι ενάγοντες - καθ΄ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση και προβάλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: Α) Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Β) Η οικονομική κατάσταση του αιτητή δεν έχει αλλάξει ουσιαστικά από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος ημερ. 19.6.2012 μέχρι σήμερα. Γ) Οι λόγοι στους οποίους στηρίζεται η αίτηση του δεν συνιστούν μεταβολή της οικονομικής του κατάστασης. Δ) Η ζητούμενη ακύρωση και/ή τροποποίηση του διατάγματος επηρεάζει δυσμενώς την ενάγουσα καθότι θα καταστήσει πολύ σοβαρή και/ή αδύνατη την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης ημερ. 30.9.
2. Ε) Η αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη. Προς υποστήριξη της ένστασης των εναγόντων ορκίζεται η κα Α. Στυλιανού υπάλληλος της ενάγουσας, η οποία αναφέρει πως το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του εναγόμενου/αιτητή είναι αναληθές και παραπλανητικό, εξηγώντας πως αυτό προκύπτει, με αναφορά και στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υποστήριζε την ένσταση του την οποία είχε καταχωρήσει στα πλαίσια της αίτησης έρευνας ημερομηνίας 10.1.2012 όπου εκδόθηκε το επίδικο διάταγμα. Ορκίζεται πως, όπως ειλικρινά πιστεύει, καμιά ουσιαστική μεταβολή δεν έχει επέλθει στην οικονομική κατάσταση του αιτητή, ότι δεν έχει αποδείξει κατά τρόπο συγκριμένο τέτοια αλλαγή από την ημέρα διεξαγωγής της τελευταίας έρευνας και για αυτό η αίτηση του θα πρέπει να απορριφθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη επί τη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι συνήγοροι των διαδίκων κατάθεσαν γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων τους το περιεχόμενο των οποίων έχει μελετηθεί από το Δικαστήριο και λαμβάνεται υπόψη. Σχετικό με το υπό εξέταση θέμα είναι το άρθρο 90

(2)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, το οποίο και παραθέτω. «90.-

(2)Διάταγμα το οποίο εκδίδεται δυνάμει του εδαφίου

(1)δύναται να ακυρωθεί, ανασταλεί ή τροποποιηθεί ύστερα από αίτηση του οφειλέτη αν αποδείξει ότι η οικονομική του κατάσταση έχει αλλάξει ουσιαστικά από την ημερομηνία της τελευταίας εξέτασης με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να καταβάλει τις δόσεις στους χρόνους και στα ποσά που το Δικαστήριο προσδιόρισε στο διάταγμα του ή εάν το δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα περιστατικά που θα θέσει ενώπιόν του ο οφειλέτης, θεωρήσει σκόπιμο ή και επιεικές να ακυρώσει, αναστείλει ή τροποποιήσει το διάταγμα.» Στην υπόθεση Χριστάκης Μιχαήλ κ.ά ν. Μιχαήλ Σκορδή

(2005)1 ΑΑΔ 64, στην οποία ο συνήγορος των εναγόντων/καθ΄ων η αίτηση κάνει αναφορά στην αγορεύση του, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Υπέδειξε το πρωτόδικο δικαστήριο, και επ' αυτού δεν υπάρχει άλλη άποψη, πως κατά το άρθρο 90

(2)του Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε ειδικά από το Νόμο 134(Ι)/99 είναι επιτρεπτή η έγκριση αίτησης ως η υποβληθείσα μόνο στην περίπτωση που το Δικαστήριο θα ικανοποιηθεί ότι η οικονομική κατάσταση του χρεώστη έχει αλλάξει ουσιαστικά από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος, με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να καταβάλει τις δόσεις που καθορίστηκαν στο διάταγμα. Εν τούτοις, η αίτηση και η ένορκος δήλωση που τη συνόδευε, δεν είχαν τέτοια στόχευση. Περιλάμβαναν ισχυρισμούς για την τωρινή οικονομική κατάσταση του Χρ. Μιχαήλ ως εάν να επρόκειτο για εξ αρχής αίτηση για καθορισμό μηνιαίων δόσεων και δεν θα μπορούσαμε να διακρίνουμε σφάλμα στη τελική διαπίστωση του πρωτόδικου δικαστηρίου πως "δεν υπάρχει ουσιαστική αλλαγή στην οικονομική κατάσταση...".» Συνεπώς, θα πρέπει, με βάση και τα πιο πάνω, να αποδειχτεί αλλαγή της οικονομικής κατάστασης του αιτητή και μεταβολή των οικονομικών του συνθηκών μετά την έκδοση του διατάγματος μηναίων πληρωμών και η απόδειξη της μεταβολής αυτής βαραίνει αποκλειστικά τον αιτητή. Στην προκειμένη περίπτωση θεωρώ ότι ο αιτητής δεν έχει αποδείξει κάποια αλλαγή η οποία να επήλθε και/ή κάποιο γεγονός το οποίο να προκάλεσε μεταβολή των οικονομικών του συνθηκών από την ημερομηνία της τελευταίας εξέτασης με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να καταβάλει τις δόσεις στους χρόνους και στα ποσά που το Δικαστήριο προσδιόρισε στο διάταγμα. Το δικαστήριο είχε την ευκαιρία να μελετήσει την ένορκη δήλωση του αιτητή που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση καθώς και την ένορκη δήλωση που καταχώρησε προς υποστήριξη της ένστασης του στα πλαίσια της αίτησης έρευνας ημερομηνίας 10.1.2012 όπου τελικά εκδόθηκε το επίδικο διάταγμα, δηλώνοντας μάλιστα προς το δικαστήριο κατά την έκδοση του ο αιτητής, καθ΄ου η αίτηση τότε, ότι σύμφωνα με την οικονομική του κατάσταση όπως είναι σήμερα μπορεί να πληρώνει το ποσό των €50 τον μήνα από 1/1/2013. Στην αγόρευση των συνηγόρων του αιτητή αναφέρεται ότι ο αιτητής αποδέχτηκε κατά την πιο πάνω ημερομηνία το επίδικο διάταγμα ενώ ήταν άνεργος με την προοπτική να εξεύρει εργασία. Στην ένορκη δήλωση του αιτητή που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση καμία τέτοια αναφορά δεν γίνεται. Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Νίκου Σιακόλα,

(2002)1 ΑΑΔ 223 η οποία αφορούσε αίτηση για τροποποίηση, σε σχέση με την ανυπαρξία μαρτυρίας λέχθηκαν τα εξής « Εφόσον όμως δεν υπήρχε ισχυρισμός επί του προκειμένου στην ένορκη δήλωση τούτο δεν θα μπορούσε να συμπληρωθεί με την αγόρευση του δικηγόρου και να αποτελέσει λόγο επί του οποίου να βασίσει το Δικαστήριο την απόφαση του». Παρά ταύτα, η πιο πάνω αναφορά, δεν συνάδει με την δήλωση στην οποία ο αιτητής προέβη κατά τον χρόνο έκδοσης του επίδικου διατάγματος. Σε ότι αφορά τα διατάγματα που αναφέρει στην παρ. 7 της ένορκης του δήλωσης ημερομηνίας 24.3.2016, όλα (τα διατάγματα) προϋπήρχαν της έκδοσης του επίδικου διατάγματος και είναι αυτά που αναφέρει και στην ένορκη του δήλωση (παράγραφος 6) που συνοδεύει την ένσταση του ημερομηνίας 27.3.2012 Το ίδιο ισχύει και για τις δικαστικές αποφάσεις που αναφέρει στην παρ. 8 της ένορκης του δήλωσης ημερομηνίας 24.3.2016, όλες προϋπήρχαν και επίσης αναφέρονται στην παράγραφο 7 της ένορκης του δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του ημερομηνίας 27.3.

1. Τα ίδια ισχύουν και για την διαιτητική απόφαση Τεκμήριο Ι που επικαλείται στην παρ. 9 της ένορκης του δήλωσης που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, σε αυτή κάνει αναφορά στην παρ. 8 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση του ημερομηνίας 27.3.
2. Κατά την έκδοση του επίδικου διατάγματος, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του αιτητή, καθ΄ου η αίτηση τότε, που καταχώρησε στα πλαίσια της αίτησης έρευνας, δεν εργαζόταν, σχετική είναι η παράγραφος 4 της πιο πάνω ένορκης δήλωσης. Επίσης τον ίδιο ισχυρισμό προβάλλει και στην παρ. 5 της ένορκης του δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση. Δηλαδή, ενώ κατά τον χρόνο που δέχτηκε το διάταγμα, υφίστατο σύμφωνα με την ίδιο, η ίδια κατάσταση, η οποία όμως του επέτρεπε και αποδέχτηκε την έκδοση διατάγματος μηνιαίων πληρωμών ύψους €50, επικαλείται τώρα το γεγονός αυτό, ως γεγονός το οποίο προκαλεί μεταβολή των οικονομικών του συνθηκών και αδυναμία πληρωμής του πιο πάνω ποσού. Τέλος, σε ότι αφορά τα έξοδα για την φοίτηση του γιού του στην σχολή Ευελπίδων δεν υπάρχουν και δεν έχει παραθέσει στοιχεία των εξόδων του, ούτε αναφέρει ποια ακριβώς διαφοροποίηση επήλθε από οικονομικής άποψης σε σχέση με τα έξοδα του γιού του που προϋπήρχαν της φοίτησης του με αυτά της φοίτησης του. Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω, επαναλαμβάνω και καταλήγω πως εφόσον ο αιτητής δεν έχει αποδείξει κάποια αλλαγή η οποία να επήλθε και/ή κάποιο γεγονός το οποίο να προκάλεσε μεταβολή των οικονομικών του συνθηκών από την ημερομηνία της τελευταίας εξέτασης με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να καταβάλει τις δόσεις στους χρόνους και στα ποσά που το Δικαστήριο προσδιόρισε στο διάταγμα η αίτηση του δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη. Η αίτηση υπό τις περιστάσεις απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων/καθ΄ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην κλίμακα μέχρι €500 και να τεθούν στο δικαστήριο για έγκριση. (Υπ.) Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο