DEREK STEPHEN MC CORMICK κ.α. ν. LEFTERIS CHARALAMBOUS κ.α., Αρ. Αγωγής: 56/2014, 20/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 56/2014 Μεταξύ:
- DEREK STEPHEN MC CORMICK
- LINDA JOY MC CORMICK, από την Αγγλία και τώρα στην Πάφο Εναγόντων και
- LEFTERIS CHARALAMBOUS, από την Πάφο
- LAURA VALI GRIGORESCU, από την Ρουμανία και τώρα στην Πάφο Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 21.10.16 για έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος Ημερομηνία: 20.01.17 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες 1 & 2- κα Γ. Λάζιτς για κ.κ. P. Kourides & CO LLC Αιτητές 1 & 2: (η ίδια για ν' ακούσει απόφαση) Για Εναγομένους 1 & 2- κος Ν. Γ. Νικολάου Καθ' ων η αίτηση 1 & 2: (η κα Χρ. Ευσταθίου για ν' ακούσει απόφαση) ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 21.10.16 οι Ενάγοντες (στο εξής οι 'Αιτητές') καταχώρησαν μονομερώς την παρούσα αίτηση με την οποίαν ζήτησαν και πέτυχαν την έκδοση διατάγματος που απαγορεύει στους Εναγομένους (στο εξής οι 'Καθ' ων η αίτηση') και/ή αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες τους ή σε οποιονδήποτε έλκει από αυτούς δικαιώματα να πωλήσουν, μεταβιβάσουν, διαθέσουν, ενοικιάσουν, δωρίσουν ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσουν ή επιβαρύνουν το υποστατικό που ανεγέρθηκε στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/7730, τεμάχιο 255, Φ/Σχ: 52/49 στην περιοχή Χα Ποτάμι στην κοινότητα Κούκλια της επαρχίας Πάφου (στο εξής το 'υποστατικό' ή το 'ακίνητο')), μέχρι την εκδίκαση της αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Να σημειωθεί ότι η αγωγή καταχωρήθηκε στις 10.01.14 υπό τη μορφή ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος ενώ στις 24.06.14 καταχωρήθηκε υπεράσπιση και στις 09.07.14 καταχωρήθηκε απάντηση στην υπεράσπιση. Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στα άρθρα 2, 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6), στον Περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/60)και ειδικότερα στο άρθρο 32, στον Περί Συμβάσεων Νόμο (Κεφ.149), στον Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο (Κεφ.148), στη Διαταγή 48 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς επίσης στις συμφυείς και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα δε γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τους Αιτητές δικαιολογούν τη συνέχιση της ισχύος του διατάγματος περιέχονται σε ένορκη δήλωση του Αιτητή 1, στην οποία επισυνάπτονται δέκα έγγραφα ως τεκμήρια. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλών, οι Αιτητές αγόρασαν δυνάμει έγγραφης συμφωνίας (Τεκμήριο 'Α') το υποστατικό από τις εταιρείες Aristo Developers Ltd & Venus Rock Estates, το οποίο στη συνέχεια δυνάμει σχετικής έγγραφης συμφωνίας (Τεκμήριο 'Β') πώλησαν στους Καθ' ων η αίτηση έναντι του συμφωνημένου τιμήματος των €457.
- Με βάση τη εν λόγω συμφωνία οι Καθ' ων η αίτηση πλήρωσαν με την υπογραφή της στους Αιτητές το ποσό των €800 ως ασφάλεια για την πιστή τήρηση των όρων, ποσό €19.200 θα πληρωνόταν σε 24 μηνιαίες δόσεις των €800 αρχής γενομένης την 15.04.12 και το υπόλοιπο ποσό των €437.500 θα πληρωνόταν σε μία εφάπαξ δόση εντός χρονικού διαστήματος 24 μηνών από την υπογραφή της συμφωνίας αυτής. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι, εκτός από το ποσό της ασφάλειας, οι Καθ' ων η αίτηση κατέβαλαν μέχρι σήμερα διάφορες δόσεις των €800 που συνολικά ανέρχονται μόνο στο ποσό των €4.800 παραλείποντας να πληρώσουν οποιοδήποτε άλλο ποσό. Όπως ο ενόρκως δηλών συνεχίζει να αναφέρει, οι γραπτές εκκλήσεις του δικηγόρου του (Τεκμήριο 3) αγνοήθηκαν από τους Καθ' ων η αίτηση. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι ως αποτέλεσμα της άρνησης των Καθ' ων η αίτηση να συμμορφωθούν με τους όρους της μεταξύ τους συμφωνίας, οι Αιτητές με επιστολή ημερομηνίας 29.11.13 του δικηγόρου τους που αποστάληκε στους Καθ' ων η αίτηση με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο τερμάτισαν την εν λόγω συμφωνία καλώντας τους να τους παραδώσουν αμέσως την ελεύθερη κατοχή του ακινήτου, χωρίς όμως οι Καθ' ων η αίτηση να το πράξουν, οι οποίοι εξακολουθούν να έχουν την κατοχή του μέχρι σήμερα. Σύμφωνα ακόμη με τον ενόρκως δηλών, διαπιστώθηκε πρόθεση των Καθ' ων η αίτηση να πωλήσουν το υποστατικό δια σχετικής ηλεκτρονικής δημοσίευσης στο διαδίχτυο (Τεκμήριο 6) αλλά και με διαφημιστικές πινακίδες στον εξωτερικό τοίχο και κάγκελο του υποστατικού, οι οποίες απεικονίζονται σε φωτογραφίες που οι Αιτητές έλαβαν (Τεκμήριο 9). Συμπληρωματικά στο ζήτημα αυτό ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι ο δικηγόρος των Καθ' ων η αίτηση επιβεβαίωσε τις προσπάθειες των πελατών του να πωλήσουν το υποστατικό σημειώνοντας σε επιστολή που απέστειλε στο δικηγόρο των Αιτητών ότι κατέληξαν σε συμφωνία πώλησης του (Τεκμήριο 7). Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλών στο ενδεχόμενο πώλησης του υποστατικού από τους Καθ' ων η αίτηση σε τρίτο άτομο η θέση των Αιτητών εκφράστηκε σε επιστολή του δικηγόρου τους (Τεκμήριο 8) στην οποίαν λέχθηκε ότι θα υπήρχε συγκατάθεση από μέρους τους εφόσον ικανοποιούνταν οι νέοι όροι που κοινοποίησαν, χωρίς όμως να εισπράξουν απάντηση. Επίσης ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι από πληροφορίες που έχει οι Καθ' ων η αίτηση επιθυμούν την πώληση του υποστατικού προκειμένου να διεκπεραιώσουν οικονομικές υποχρεώσεις τους αφού, όπως λέει, οφείλουν μεγάλα ποσά σε τρίτα πρόσωπα στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Το διάταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο στις 31.10.16, ημερομηνία κατά την οποίαν οι Καθ' ων η αίτηση, δια δικηγόρου, ζήτησαν χρόνο για να καταχωρήσουν ένσταση, πράγμα που έπραξαν στις 15.11.
- Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης παραπέμπει σε 12 λόγους που καταγράφονται στο σώμα της αίτησης, οι οποίοι, αφού ομαδοποιηθούν ανάλογα με το στοιχείο που πραγματεύονται, είναι οι εξής:
(1)Υπάρχει απόκρυψη στοιχείων από τους Αιτητές.
(2)Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 καθώς και αυτών που τίθενται από τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ.6.
(3)Η αίτηση είναι χρονικά ετεροχρονισμένη, καταχρηστική, κακόπιστη και άνευ αντικειμένου.
(4)Δεν ικανοποιείται το στοιχείο του 'κατεπείγοντος'. Νομική βάση της ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης είναι η ίδια με αυτή της υπό κρίση αίτησης και έτσι δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από κοινή ένορκη δήλωση των Καθ' ων η αίτηση, στην οποία περιέχονται γεγονότα που κατά τη γνώμη τους τεκμηριώνουν τους λόγους ένστασης και κατ' επέκταση δικαιολογούν την απόρριψη της αίτησης. Στην ένορκη δήλωση τους οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι δεν οφείλουν οποιοδήποτε χρηματικό ποσό στους Αιτητές λέγοντας ότι έχουν ήδη πληρώσει συνολικά €9.200 που ισοδυναμεί με 8 μηνιαίες δόσεις των €800, το ποσό των €800 που αφορά την ασφάλεια εκτέλεσης της συμφωνίας και ποσό €2.000 που πληρώθηκε ως εφάπαξ. Παράλληλα επικαλούνται ότι συμφώνησαν προφορικά με τους Αιτητές να σταματήσουν να καταβάλλουν τη μηνιαία δόση καθότι ανέλαβαν προσωπικά να αποκαταστήσουν διάφορες ζημιές στους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους του ακινήτου που διαφάνηκαν τον πρώτο καιρό που εγκαταστάθηκαν σ' αυτό, η αξία των οποίων ανέρχονται στα €23.
- Περαιτέρω οι Καθ' ων η αίτηση αρνούνται ότι οι Αιτητές απέστειλαν επιστολή τερματισμού σχετικά με οποιαδήποτε συμφωνία και υποστηρίζουν ότι καμία τέτοια επιστολή παρέλαβαν. Αναφερόμενοι στα έγγραφα που οι Αιτητές λένε ότι εντόπισαν στο διαδίχτυο και αφορούν το υποστατικό καθώς και στις φωτογραφίες που οι τελευταίοι λένε ότι έλαβαν και απεικονίζουν το εν λόγω ακίνητο (Τεκμήρια 6 και 9 στην ένορκη δήλωση των Αιτητών), οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι δεν σχετίζονται με το επίδικο ακίνητο αφού σ' αυτά δεν καταγράφονται στοιχεία ή να απεικονίζονται ευδιάκριτα δεδομένα όπως για παράδειγμα ο χρόνος που λήφθηκαν, από ποιον οι φωτογραφίες λήφθηκαν, η ιδιοκτησία που φωτογραφίζεται, τα οποία να προσδιορίζουν ότι πρόκειται για το επίδικο. Ενισχύουν ακόμη τη θέση τους στο ζήτημα αυτό λέγοντας ότι από την τιμή των €840.000 που αναφέρεται στα έγγραφα του Τεκμηρίου 6 ότι ζητείται για την πώληση του ακινήτου φαίνεται ότι δεν πρόκειται για το επίμαχο υποστατικό επειδή η αξία του ανέρχεται στα €456.
- Αντικρούοντας τη θέση των Αιτητών που τους χρεώνουν πρόθεση να πωλήσουν το επίδικο ακίνητο σε τρίτα άτομα μέσω προσπαθειών που καταβάλλουν, οι Καθ' ων η αίτηση αναφέρουν ότι το ενδεχόμενο πώλησης του ακινήτου είναι εις γνώση των Αιτητών και προωθείται με τη συγκατάθεση τους. Κάλεσαν δε το Δικαστήριο να μην λάβει υπόψη του το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 7 επειδή πρόκειται για επιστολή του δικηγόρου τους που αποστάληκε στον δικηγόρο των Αιτητών με την ένδειξη 'Άνευ Βλάβης'. Επίσης οι Καθ' ων η αίτηση θεωρούν ότι η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική επειδή ενώ διαφαίνεται ότι οι Αιτητές επιθυμούν την πώληση του επιδίκου ακινήτου την ίδια στιγμή προσπαθούν να παγοποιήσουν τέτοια πώληση εάν αυτή προωθηθεί εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση. Ακόμη τη θεωρούν καταχρηστική επειδή, όπως λένε, επιδιώκεται η επικύρωση της απαίτησης της αγωγής. Προς απόδειξη της θέσης τους αυτής, οι Καθ' ων η αίτηση επισημαίνουν ότι ενώ η αγωγή καταχωρήθηκε τον Ιανουάριο 2014 η παρούσα αγωγή προωθήθηκε τον Οκτώβριο 2016 σε μια προφανή προσπάθεια των Αιτητών να αποκτήσουν πλεονέκτημα έναντι της επικείμενης υπόθεσης. Η θέση ότι ενώ η αγωγή καταχωρήθηκε τις αρχές του 2014 η παρούσα αίτηση υπεβλήθηκε προς τα τέλη του 2016 προβλήθηκε επίσης από τους Καθ' ων η αίτηση για να δείξουν ότι η αίτηση αυτή είναι ετεροχρονισμένη. Επιπλέον οι Καθ' ων η αίτηση θεωρούν ότι η υπό κρίση αίτηση διαπνέεται από κακοπιστία. Προς επίρρωση της θέσης τους προέβαλαν τον ισχυρισμό ότι προκύπτει από τα Τεκμήρια 7 και 8 που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση των Αιτητών ότι οι τελευταίοι συμφωνούσαν εδώ και ένα χρόνο στην πώληση του επιδίκου ακινήτου, για το οποίο, όπως σημειώνουν, ουδεμία διευθέτηση μπορεί να γίνει χωρίς οι Αιτητές να το γνωρίζουν. Επιπροσθέτως οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η παρούσα αίτηση είναι άνευ αντικειμένου επειδή, όπως υποστηρίζουν, δεν θα μπορούσαν να πωλήσουν ή να αποξενώσουν το επίδικο ακίνητο αφού δεν είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του αλλά και επειδή το πωλητήριο έγγραφο δεν έχει κατατεθεί στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου. Περαιτέρω οι Καθ' ων η αίτηση επικαλούνται ότι η παρούσα αίτηση δεν περιέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος και επ' αυτού προέβαλαν προηγούμενες θέσεις τους Συγκεκριμένα θεωρούν την αίτηση μη επείγουσα από το ότι ενώ η αγωγή καταχωρήθηκε τον Ιανουάριο 2014 αυτή υπεβλήθηκε τον Οκτώβριο
- Εξ' όσον μπορεί ακόμη να γίνει αντιληπτό από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης τους, οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η αίτηση δεν επείγουσας φύσεως επειδή διαπιστώνουν από το Τεκμήριο 7 την ύπαρξη ξεκάθαρης συνεννόησης μεταξύ των συνηγόρων των διαδίκων αναφορικά με την προτιθέμενη πώληση του επιδίκου ακινήτου. Επίσης οι Καθ' ων η αίτηση θεωρούν ότι η παρούσα αίτηση δεν είναι επείγουσα για τον επιπλέον λόγο ότι οι ίδιοι δεν θα μπορούσαν να πωλήσουν ή καθ' οιονδήποτε τρόπο να αποξενώσουν το εν λόγω υποστατικό επειδή, όπως ήδη λέχθηκε, το πωλητήριο έγγραφο δεν κατατέθηκε στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας αλλά και επειδή δεν είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του. Κατά την ακρόαση της υπό κρίσης αίτησης οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με παραπομπή σε νομολογία υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις και ισχυρισμούς τους περιοριζόμενοι σε αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων είναι καταγραμμένο στα πρακτικά και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την παρούσα αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης. Θα ξεκινήσω την ενασχόληση μου από τον πρώτο λόγο με τον οποίο οι Καθ' ων η αίτηση παραπονιούνται ότι οι Αιτητές απέκρυψαν στοιχεία από το Δικαστήριο. Τούτο επειδή αν διαπιστωθεί ότι ο λόγος αυτός ευσταθεί καθίσταται αχρείαστη η εξέταση των υπολοίπων λόγων ένστασης ενώ παράλληλα το προσωρινό διάταγμα παύει να ισχύει. Θα πρέπει να λεχθεί ότι η πλήρης αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων τα οποία, αντικειμενικά κρινόμενα, μπορούν να επενεργήσουν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να παράσχει θεραπεία, εδώ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος απαγορευτικής φύσεως, αποτελεί υποχρέωση του Αιτητή που καταφεύγει στην χορήγηση θεραπείας με μονομερή αίτηση (Γρηγορίου v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, The Timberland of USA v. Evans & Sons Ltd κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1179, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Limited
(1996)1 Α.Α.Δ. 597 και Δήμος Πάφου v. Βοσκού
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1168). Τούτο επειδή το Δικαστήριο στην απουσία του άλλου μέρους, εναντίον του οποίου ζητείται μονομερώς η αξιούμενη θεραπεία, προχωρεί στη λήψη απόφασης βασιζόμενο μόνο στα στοιχεία και γεγονότα που περιέχονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Γι' αυτό, στα πλαίσια εξέτασης αίτησης όπου ο Καθ' ου η αίτηση δεν λαμβάνει μέρος και δεν έχει την ευκαιρία στο στάδιο εκείνο να ακουστεί κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης, η ένορκη δήλωση του Αιτητή πρέπει να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που είναι σχετικά και μπορούν να επηρεάζουν την κρίση του Δικαστηρίου, το οποίο καλείται να αποφασίσει χωρίς παραπλάνηση και παραπληροφόρηση. Εξ' όσον μπορεί να γίνει κατανοητό από συνδυασμένη μελέτη του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης των Καθ' ων η αίτηση και της νομικής επιχειρηματολογίας του συνηγόρου τους, τα προβαλλόμενα σημεία στα οποία οι Καθ' ων η αίτηση εστιάζουν τη θέση τους ότι οι Αιτητές απέκρυψαν γεγονότα είναι τα ακόλουθα:
(1)Οι Καθ' ων η αίτηση ουδέποτε παρέλαβαν την επιστολή του συνηγόρου των Αιτητών που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1 και η ορθότητα της θέσης τους αυτής, κατά τη γνώμη τους, διαπιστώνεται από τη μη επισύναψη στοιχείων που να καταδεικνύει την πορεία αποστολής και παραλαβής της μέσω του ταχυδρομείου.
(2)Οι Καθ' ων η αίτηση ουδέποτε παρέλαβαν επιστολή τερματισμού που οι Αιτητές επικαλούνται, οι οποίοι δεν αποκαλύπτουν το περιεχόμενο της και δεν προσκόμισαν στοιχεία που να αποδεικνύουν τον ισχυρισμό τους.
(3)Τα Τεκμήρια 6 και 9 που οι Αιτητές επικαλούνται δεν σχετίζονται με το επίδικο ακίνητο.
(4)Οι Καθ' ων η αίτηση συμφώνησαν προφορικά με τους Αιτητές να σταματήσουν να καταβάλλουν τη μηνιαία δόση καθότι ανέλαβαν προσωπικά να αποκαταστήσουν διάφορες ζημιές στους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους του ακινήτου που διαφάνηκαν τον πρώτο καιρό που εγκαταστάθηκαν σ' αυτό, η αξία των οποίων ανέρχονται στα €23.000.
(5)Από το έτος 2015 υπήρχε συνεννόηση μεταξύ των διαδίκων ως προς τον τρόπο διευθέτησης της μεταξύ τους διαφοράς στην οποία συμπεριλαμβανόταν η διάθεση του επιδίκου ακινήτου δια της πωλήσεως του.
(6)Οι Αιτητές τηρούν σιγή ιχθύος ως προς το λόγο που προώθησαν την υπό κρίση αίτηση πέραν των 2 ½ ετών μετά την καταχώρηση της αγωγής, την οποίαν οι Καθ' ων η αίτηση αποδίδουν στο ότι οι Αιτητές γνωρίζουν πως δεν έχουν αγώγιμο δικαίωμα στην υπόθεση αυτή. Σε σχέση με τα σημεία
(1)και
(2)οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι οι Αιτητές δεν έχουν αποδείξει την πορεία αποστολής και παραλαβής της επιστολής που έχει κατατεθεί ως Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1 καθώς και την φερόμενη επιστολή τερματισμού για την οποία γίνεται αναφορά στην παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης του. Με κάθε σεβασμό προς τους Καθ' ων η αίτηση αυτό δεν είναι ζήτημα απόκρυψης στοιχείων αλλά θέση που ασχολείται με τη δυναμική μαρτυρίας. Πρόκειται για ζήτημα που λόγω των αντίθετων τοποθετήσεων των διαδίκων μέσα από τη δικογραφία καθίσταται επίδικο και θα κριθεί μέσα από αξιολόγηση της μαρτυρίας από την οποία το Δικαστήριο θα οδηγηθεί σε σχετικό εύρημα και να αποφασίσει καταλήγοντας σε συμπέρασμα. Αυτό είναι κάτι που δεν εξετάζεται στο στάδιο αυτό αλλά κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής όταν το Δικαστήριο θα έχει ενώπιον του όλη την προσαχθείσα μαρτυρία (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και Άκης Γρηγορίου κ.α. v. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Σε σχέση με το ότι δεν αποκαλύπτεται αυτούσιο το περιεχόμενο της ισχυριζόμενης επιστολής τερματισμού είναι άνευ σημασίας έχοντας ως δεδομένο ότι το ζήτημα του τερματισμού μαζί με όλες τις σχετικές ουσιώδεις πληροφορίες έχουν αποκαλυφθεί. Τα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω εφαρμόζονται απόλυτα και σε σχέση με το σημείο
(3)με το οποίο οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι τα επισυνημμένα στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1 Τεκμήρια 6 και 9 δεν σχετίζονται με το επίδικο ακίνητο. Είναι εξόφθαλμο ότι η προβαλλόμενη από τους Καθ' ων η αίτηση αυτή θέση ουδεμία σχέση έχει με απόκρυψη στοιχείων. Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό των Καθ' ων η αίτηση ότι συμφώνησαν προφορικά με τους Αιτητές να σταματήσουν να καταβάλλουν τη μηνιαία δόση καθότι ανέλαβαν προσωπικά να αποκαταστήσουν διάφορες ζημιές στους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους του ακινήτου που διαφάνηκαν τον πρώτο καιρό που εγκαταστάθηκαν σ' αυτό (σημείο 4), θα πρέπει να λεχθεί ότι από τα δικόγραφα αλλά και από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης προκύπτει ότι οι Αιτητές δεν ασπάζονται τη θέση αυτή. Συνεπώς πρόκειται για ζήτημα που είναι αμφισβητούμενο. Το Δικαστήριο δεν ασχολείται στο παρόν στάδιο με αμφισβητούμενα θέματα αλλά κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής όταν θα υπάρξει πλήρης πληροφόρηση στη βάση ολοκληρωμένης μαρτυρίας που θα προσαχθεί από μέρους των διαδίκων (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Εν πάση περιπτώσει η εν λόγω θέση των Καθ' ων η αίτηση, απογυμνωμένη από οποιαδήποτε στοιχεία, δεν τείνει να καταδείξει απόκρυψη από μέρους των Αιτητών ύπαρξης προφορικής συμφωνίας. Σχετικά με το σημείο
(5)όπου οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι από το έτος 2015 υπήρχε συνεννόηση μεταξύ των διαδίκων ως προς τον τρόπο διευθέτησης της μεταξύ τους διαφοράς στην οποία συμπεριλαμβανόταν η διάθεση του επιδίκου ακινήτου δια της πωλήσεως του, θα πρέπει να σημειωθεί ότι το ενδεχόμενο οι Αιτητές να δώσουν τη συγκατάθεση τους σε μεταπώληση του επίμαχου ακινήτου από τους Καθ' ων η αίτηση σε τρίτα άτομα είχε αποκαλυφθεί με την επισύναψη σχετικής επιστολής του δικηγόρου των Αιτητών (Τεκμήριο 8 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1) στην οποία κοινοποιούνται οι όροι, η εκπλήρωση των οποίων θα σηματοδοτούσε τη χορήγηση τέτοιας συναίνεσης. Της αποστολής των όρων των Αιτητών φαίνεται να είχε προηγηθεί γραπτή ενημέρωση τους από το δικηγόρο των Καθ' ων η αίτηση για την πιθανότητα κατάληξης των πελατών του σε συμφωνία πώλησης του επίμαχου ακινήτου σε τρίτο άτομο, το περιεχόμενο της οποίας πληροφόρησης επίσης έχει αποκαλυφθεί από τους Αιτητές (Τεκμήριο 7 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1). Παράλληλα μέσα από την ένορκη δήλωση του ο Αιτητής 1 εξηγεί ότι ουδέποτε οι Αιτητές έλαβαν απάντηση στο περιεχόμενο της επιστολής τους (Τεκμήριο 8 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1). Την ίδια στιγμή από μια πρόχειρη ανάγνωση του Τεκμηρίου 7 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1 στην όψη του και μόνο, δεν δίδεται η εντύπωση ότι υπήρχε από πριν συνεννόηση μεταξύ των διαδίκων. Αντίθετα το αίτημα του δικηγόρου των Καθ' ων η αίτηση με το οποίο ζητεί τη συνεργασία των Αιτητών δεν φαίνεται να υποστηρίζει τη θέση αυτή των Καθ' ων η αίτηση. Είναι γι' αυτό που στην έκκληση αυτή του δικηγόρου των Καθ' ων η αίτηση ακολούθησε η επιστολή του δικηγόρου των Αιτητών στην οποίαν φαίνεται να γνωστοποιούνται οι όροι στη βάση των οποίων οι Αιτητές υπέδειξαν ότι θα μπορούσαν να συνεργαστούν με τους Καθ' ων η αίτηση. Εν πάση περιπτώσει δεν διαπιστώνεται οποιαδήποτε απόκρυψη στοιχείων από τους Αιτητές στο ζήτημα αυτό. Με το σημείο
(6)οι Καθ' ων η αίτηση αποδίδουν στους Αιτητές ότι τηρούν στάση σιγής ιχθύος σε σχέση με το χρόνο που επέλεξαν να προωθήσουν την υπό κρίση αίτηση επειδή γνωρίζουν ότι δεν έχουν αγώγιμο δικαίωμα στην αγωγή αυτή. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση αυτή. Αντικειμενική ανάγνωση του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης του Αιτητή 1 καθιστά αντιληπτό γιατί η παρούσα αίτηση προωθήθηκε πρόσφατα. Όπως κάποιος μπορεί να καταλάβει ήταν τότε που περιήλθε εις γνώση των Αιτητών ότι οι Καθ' ων η αίτηση επέλεξαν να συνεχίσουν τις προσπάθειες τους να πωλήσουν το επίμαχο ακίνητο παρακάμπτοντας τους Αιτητές και αγνοώντας τις θέσεις τους, οι οποίες τους γνωστοποιήθηκαν με το Τεκμήριο 8 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή
- Στη βάση των πιο πάνω ο πρώτος λόγος ένστασης δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Προχωρώ στην εξέταση του δεύτερου λόγου ένστασης, ο οποίος άπτεται των κριτηρίων που πρέπει να συντρέχουν προκειμένου να δικαιολογείται η έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος. Είναι βασικά η θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι δεν πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις ενώ αντίθετα οι Αιτητές θεωρούν ότι αυτές ικανοποιούνται. Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60) μετά των συναφών τροποποιήσεων αποτελεί το γενικό δικαιοδοτικό υπόβαθρο που παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει απαγορευτικά και προστακτικά διατάγματα καλύπτοντας τόσο τα διηνεκή όσο και τα παρεμπίπτοντα. Επομένως στη βάση του άρθρου αυτού δύναται να εκδοθούν όλα τα είδη διαταγμάτων. Όταν επιζητείται διάταγμα που να δεσμεύει το ακίνητο από αποξένωση ή επιβάρυνση, το οποίο αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής έρεισμα στη νομική βάση αποτελεί και το άρθρο 4 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.6) μετά των συναφών τροποποιήσεων. Όταν δε επιζητείται η έκδοση διατάγματος που να δεσμεύει ακίνητη περιουσία του καθ' ου η αίτηση για σε περιπτώσεις που εκκρεμεί εναντίον του αγωγή για χρέος ή αποζημιώσεις για χάριν εκτέλεσης δύναται να συμπεριληφθεί στη νομική βάση και το άρθρο 5 του Κεφ.
- Το άρθρο 32 του Ν.14/60 καλύπτει όλες τις περιπτώσεις ενώ τα άρθρα 4 και 5 εφαρμόζονται στις ειδικές περιπτώσεις που έχουν αναφερθεί αμέσως προηγουμένως στα πλαίσια έκδοσης μόνο παρεμπίπτοντος διατάγματος (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Διατάγματα' των κ.κ. Γιώργου Ερωτοκρίτου & Πέτρου Αρτέμη, 2026, σελίδες 38-41 και 101-197). Στην προκειμένη περίπτωση το άρθρο 32 του Ν.14/60 παρέχει εξουσία να εκδικάσει την υπό κρίση αίτηση αλλά δεν είναι το μόνο από το οποίο πηγάζει τέτοια εξουσία. Επειδή το ακίνητο που ζητείται συνέχιση της δέσμευσης του αποτελεί αντικείμενο στην αγωγή έρεισμα έχει και το άρθρο 4 του Κεφ.
- Από την άλλη το άρθρο 5 δεν σχετίζεται με το σκοπό της παρούσας διαδικασίας. Το άρθρο 4 του Κεφ.6 έχει αυτοτέλεια και εξετάζεται ανεξάρτητα από το άρθρο 32 του Ν.14/
- Όπως έχει ήδη λεχθεί ένα απαγορευτικής φύσεως διάταγμα εκδίδεται εφόσον πληρούνται τα κριτήρια που απαιτούνται και περιέχονται στο άρθρο 32 του Ν.14/
- Το εν λόγω άρθρο παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Το θέμα αυτό αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης σε σωρεία κυπριακών αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κλασσική επί του προκειμένου θεωρείται η απόφαση στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557 όπου επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις, οι οποίες πρέπει να συντρέχουν. Αυτές είναι:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας.
(3)Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Στην προσπάθεια του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Κατά το στάδιο αυτό το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλέπε Άκης Γρηγορίου κ.α. v. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση T.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1802) τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει σε βάθος την τεθείσα μαρτυρία για να προβεί σε αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και δεν καταλήγει σε ευρήματα γεγονότων αλλά περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλέπε Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.St. Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 799). Το πρώτο κριτήριο του άρθρου 32 ικανοποιείται με την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης στη βάση της καταχωρημένης δικογραφίας. Η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης έχει σχέση με τη νομική αξίωση της απαίτησης και καθιστά μια πρωταρχική ανάλυση της νομικής θέσης, επιβεβλημένη ώστε να τοποθετηθεί η υπόθεση στο ορθό νομικό πλαίσιο και να επισημανθεί το νομικό της υπόβαθρο. Δηλαδή να θεμελιώνεται νομικά και μόνο η αξίωση με βάση τα όσα περιέχονται στις έγγραφες προτάσεις. Η πρώτη προϋπόθεση είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετη και συνήθως εξετάζεται σε συνδυασμό με το δεύτερο κριτήριο, το οποίο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα και συνίσταται στην παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Είναι αρκετό για τον ενάγοντα να δείξει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση/δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο απαιτούμενος βαθμός απόδειξης σε αστικές υποθέσεις. Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη τέτοιας πιθανότητας (Κυτάλα κ.α. v Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253). Στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015 τονίστηκε ότι δεν αποτελεί μέρος της λειτουργίας του Δικαστηρίου σε αυτό το αρχικό στάδιο της διαδικασίας να προσπαθήσει να αποφασίσει δύσκολα νομικά σημεία τα οποία χρειάζονται λεπτομερή επιχειρηματολογία και ώριμη εξέταση. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από τη μαρτυρία είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγοντας έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Η τρίτη προϋπόθεση, ήτοι να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στον ενάγοντα της θεραπείας που δικαιούται σύμφωνα με το νόμο (Παναγίδης v. Παναγίδης
(2001)1 Α.Α.Δ. 396). Το κριτήριο αυτό ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Τέτοια περίπτωση υπάρχει όταν ο ενάγοντας δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Αντίθετα, εκεί που η ζημιά μπορεί να υπολογιστεί, έστω και με κάποια δυσκολία, τότε δεν θεωρείται ανεπανόρθωτης φύσης και γι' αυτό δεν μπορεί να ευσταθήσει ο ισχυρισμός ότι το Δικαστήριο δεν θα είναι σε θέση να αποδώσει πλήρη δικαιοσύνη. Προς ενίσχυση των πιο πάνω χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το νομικό σύγγραμμα Commercial Injunctions του Steven Gee Q.C., 5η έκδοση, σελίδα 44, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "The first question is whether if the claimant were correct at trial, an award of damages would be an adequate remedy. If damages in the measure awarded at common law would be an adequate remedy, and the defendant would be in a financial position to pay them, then, however strong the claimant's case appeared to be, no injunction should 'normally' be granted." Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 231, Κυρισάββα ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245). Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία (M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791). Στην υπόθεση Ninemia Maritime Corporation v. Trane Schiffahrts-gesellschaft Gmbh (Niedersachsen, The)
(1983)1 W.L.R. 1412 τονίστηκε ότι το σχετικό κριτήριο είναι κατά πόσο, λαμβανομένης υπόψη της μαρτυρίας στο σύνολό της, υπάρχει βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ του ενάγοντα θα παραμείνει ανικανοποίητη. Δεν είναι απαραίτητο να επιδειχθεί άνομη πρόθεση, παρόλο ότι αν αποδειχθεί τέτοια πρόθεση το Δικαστήριο θα χορηγήσει το διάταγμα με περισσότερη ετοιμότητα. H απουσία πρόθεσης για αποξένωση περιουσίας έχει αναγνωρισθεί επανειλημμένα από τη δική μας νομολογία. Στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιΐα «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 785, η οποία αφορούσε την έκδοση προσωρινού διατάγματος απαγορευτικού της αποξένωσης ακινήτου, το οποίο δεν αποτελούσε το αντικείμενο της αγωγής, έγινε επισκόπηση της σχετικής επί του θέματος νομολογίας. Αναφέρεται στις σελίδες 789-790: "Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος δηλαδή, να μη ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία (βλ. Lakatamitis, ανωτέρω, στη σελ. 525) ... Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοϊζου, Π. στη Ζεμενίδης v. Ζεμενίδου (Αρ. 1),
(1992)1 Α.Α.Δ. 54 εκδίδεται το διάταγμα ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μη μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων. Τα ίδια και στην Τσιολάκκη και άλλη v. Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 782. Όπως αναφέρεται στην απόφαση του κ. Πική, Δ., όπως ήταν τότε, στη σελ. 785, εκείνο που απαιτείται είναι 'η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος.» «Όπου λοιπόν ενδέχεται να υπάρχει οτιδήποτε το αρνητικό στην έκδοση επιβαρυντικού διατάγματος, εναπόκειται στον οφειλέτη να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα σχετικά στοιχεία. Η υποχρέωση του πιστωτή εκπληρώνεται με την παρουσίαση μαρτυρίας σε σχέση με μόνο τη γενικότερη εικόνα για στοιχειοθέτηση της αναγκαιότητας. Και αυτό η εφεσίβλητη κατά τη γνώμη μας το έπραξε. Δεν είναι δυνατό να αναμένεται η ανάληψη ανιχνευτικού έργου από τον εξ αποφάσεως πιστωτή σε σχέση με την προσωπική και περιουσιακή κατάσταση του οφειλέτη για να παρουσιάσει ο πρώτος στοιχεία τα οποία βασικά ενδιαφέρουν τον δεύτερο και τα οποία μπορεί ο ίδιος να παρουσιάσει αν επιθυμεί. Επρόκειτο για αίτηση δια κλήσεως. θα το θεωρούσαμε δε αδιανόητο να ήταν αλλιώς." Το θέμα όμως δεν ολοκληρώνεται με την σωρευτική εκπλήρωση των πιο πάνω κριτηρίων. Αναγνωρίζεται πως αφότου ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλέπε Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Οι παράγοντες που μπορούν να επιδράσουν στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου κατά την εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας είναι διάφοροι. Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ, μέσα από πρόχειρη ανάγνωση του περιεχομένου του ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος αλλά και της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση, πως οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι δυνάμει έγγραφης συμφωνίας πώλησαν στους Καθ' ων η αίτηση το επίμαχο ακίνητο. Από ότι μπορεί να διαφανεί από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση οι Καθ' ων η αίτηση δεν αρνιούνται ότι αγόρασαν το εν λόγω ακίνητο και δέχονται ότι το κατέχουν, ως αποτέλεσμα των οποίων κατέβαλαν το συνολικό ποσό €9.200 που ισοδυναμεί με οκτώ μηνιαίες δόσεις των €800, το ποσό €800 ως ασφάλεια για την πιστή εκτέλεση των όρων της συμφωνίας και εφάπαξ πληρωμή €2.
- Οι Καθ' ων η αίτηση σταμάτησαν να καταβάλλουν τις μηνιαίες δόσεις επικαλούμενοι προφορική συμφωνία γι' αυτό με τους Αιτητές με τον ισχυρισμό ότι ανέλαβαν προσωπικά να αποκαταστήσουν διάφορες ζημιές στους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους του ακινήτου που διαφάνηκαν τον πρώτο καιρό που εγκαταστάθηκαν σ' αυτό, η αξία των οποίων ανέρχονται στα €23.
- Οι Αιτητές αρνιούνται την ύπαρξη τέτοιας προφορικής συμφωνίας και ότι πληρώθηκαν τα ποσά που οι Καθ' ων η αίτηση επικαλούνται και ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η αίτηση με τη μη συνέχιση των πληρωμών δυνάμει των επικαλούμενων όρων προκάλεσαν παράβαση της γραπτής συμφωνίας πώλησης του επίμαχου ακινήτου, στους οποίους και επιρρίπτουν την αποκλειστική ευθύνη. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι απέστειλαν προειδοποιητική επιστολή με την οποίαν απαιτούσαν από τους Καθ' ων η αίτηση την πληρωμή εντός καθορισμένου χρονικού διαστήματος του ποσού των €8.400 που θεωρούν ως οφειλόμενο και σύμφωνα με τους ιδίους προκύπτει από ισχυριζόμενες καθυστερημένες δόσεις της περιόδου από 01.02.12 μέχρι 01.11.13 πλέον του ποσού €425 ως κοινοτικοί φόροι που κατ' ισχυρισμό θα έπρεπε να είχαν πληρωθεί στο Κοινοτικό Συμβούλιο Κουκλιών. Επειδή όπως οι Αιτητές λένε δεν υπήρξε ανταπόκριση από τους Καθ' ων η αίτηση, απέστειλαν ακολούθως επιστολή τερματισμού της μεταξύ τους συμφωνίας ζητώντας αποζημιώσεις και επιστροφή ελεύθερης κατοχής του ακινήτου. Οι Καθ' ων η αίτηση αρνιούνται ότι παρέλαβαν τις εν λόγω επιστολές και παράλληλα αμφισβητούν ότι υπήρξε τερματισμός της εν λόγω σύμβασης και ότι ποσά κατέστησαν οφειλόμενα, ληξιπρόθεσμα και απαιτητά. Παράλληλα οι Καθ' ων η αίτηση αρνιούνται ότι τερματίστηκε η επίδικη γραπτή συμφωνία με υπαιτιότητα δική τους και ισχυρίζονται ότι αυτή βρίσκεται σε ισχύ. Όπως ήδη λέχθηκε, οι Αιτητές θεωρούν ότι οι Καθ' ων η αίτηση παραβίασαν την μεταξύ τους συμφωνία παραλείποντας να εξοφλήσουν συμφωνημένες μηνιαίες δόσεις ως μέρος του συνολικού τιμήματος πώλησης του επιδίκου ακινήτου. Σε σχέση με αυτό οι Αιτητές διεκδικούν την επιδίκαση ειδικών αποζημιώσεων ύψους €14.925 που ισοδυναμεί με το ποσό που δεν έχει πληρωθεί συνεπεία ισχυριζόμενης παράβασης συμφωνίας από τους Καθ' ων η αίτηση. Το άρθρο 73
(1)του Περί Συμβάσεων Νόμου μετά των συναφών τροποποιήσεων (Κεφ.149) παρέχει σε συμβαλλόμενο δικαίωμα αποζημίωσης από το υπαίτιο αντισυμβαλλόμενο για απώλεια ή ζημιά που υπέστη λόγω παράβασης σύμβασης από το μέρος αυτό, η οποία προέκυψε φυσικά κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων από την εν λόγω παράβαση ή την οποία οι συμβαλλόμενοι γνώριζαν όταν συνήπτετο η σύμβαση, ως ενδεχόμενη συνέπεια της παράβασης της σύμβασης. Εκεί που η ζημιά μπορεί να υπολογιστεί διεκδικούνται ειδικές αποζημιώσεις. Από ότι φαίνεται οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι υπέστηκαν ζημιές συνολικού ύψους €14.925 και θεωρούν την επιδίκαση τέτοιου ποσού ως αποζημιώσεις ότι θα τους αποκαταστήσει τη χρηματική απώλεια που επωμίστηκαν (Αλπάν (Α/φοι Τάκη) Λτδ v. Θέλμας Τρυφωνίδου
(1996)1 ΑΑΔ 679 και Bettabilt Services Ltd κ.α. v. Judy Dowes, Πολ.Εφ. 11422, ημερ. 21/4/04 και Καλησπέρας v. Δρυάδη και άλλης
(1998)1 Α.Α.Δ. 867). Από τους πιο πάνω ισχυρισμούς των Αιτητών, όπως αυτοί προκύπτουν από το περιεχόμενο τόσο των έγγραφων προτάσεων όσο και της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση μαζί με τα επισυνημμένα σ' αυτή έγγραφα, κρίνω ότι έχει αποκαλυφθεί συζητήσιμη υπόθεση αφού υπάρχουν σοβαρά ζητήματα τα οποία θα πρέπει να εξεταστούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Τέτοια νομικά ζητήματα που έχουν αποκαλυφθεί στη βάση της καταχωρημένης δικογραφίας είναι κατά πόσο υπήρξε παράβαση συμφωνίας από τους Καθ' ων η αίτηση, εάν υπήρξε οποιαδήποτε προφορική συμφωνία μεταξύ των διαδίκων και ποιοι όροι διαλαμβάνονταν σ' αυτήν, εάν υπήρχε συνεννόηση μεταξύ των διαδίκων για πώληση του ακινήτου και με ποιον τρόπο και υπό ποιους όρους, εάν οι Αιτητές υπέστηκαν οποιεσδήποτε ζημιές ή απώλειες ένεκα τυχόν παράβασης τέτοιας συμφωνίας εξ' υπαιτιότητας των Καθ' ων η αίτηση, υπολογισμός τυχόν τέτοιας ζημιάς, κατά πόσο τελικά υπάρχει οφειλόμενο υπόλοιπο από συμφωνημένο τίμημα και ποιο είναι αυτό και εάν οι Αιτητές δικαιούνται στο να τους παραδοθεί ελεύθερη κατοχή του επιδίκου ακινήτου ως διεκδικούν με την έκδοση σχετικού δικαστικού διατάγματος ως μέρος των αξιούμενων θεραπειών. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι δεν υφίσταται ζήτημα συζητήσιμης υπόθεσης λόγω της προφορικής συμφωνίας που επικαλέστηκε ότι έγινε στη συνέχεια με τους Αιτητές, την οποία εκλαμβάνει ως δεδομένη. Ωστόσο οι Αιτητές αρνιούνται την ύπαρξη προφορικής συμφωνίας που ισχυρίζονται οι Καθ' ων η αίτηση. Η διαφορετική θέση των Αιτητών καθιστά το θέμα αυτό επίδικο και συνάμα ένα από τα ζητήματα που το Δικαστήριο θα κληθεί για να αποφασίσει. Το ποια όμως εκδοχή αληθεύει αναφορικά με τα πιο πάνω δεν αποφασίζεται στο στάδιο αυτό. Το Δικαστήριο δεν σκοπεύει να ασχοληθεί με τους εκατέρωθεν αντίθετους ισχυρισμούς των μερών. Είναι επίδικα ζητήματα που θα κριθούν μέσα από την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής όταν θα υπάρξει πλήρης πληροφόρηση στη βάση ολοκληρωμένης μαρτυρίας που θα προσαχθεί από μέρους των διαδίκων (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Ο συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση περαιτέρω εισηγείται ότι οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στις αιτούμενες θεραπείες επειδή δεν παρουσιάζονται να είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες και/ή νόμιμοι δικαιούχοι να εγγραφούν ως ιδιοκτήτες του ακινήτου. Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι οι Αιτητές αξιώνουν θεραπείες στη βάση παράβασης συμφωνίας επιρρίπτοντας την ευθύνη στους Καθ' ων η αίτηση. Χωρίς να υπάρχει εκφρασμένη θέση από τους Καθ' ων η αίτηση που να θέτουν σε αμφισβήτηση την εγκυρότητα της γραπτής συμφωνίας αλλά αντίθετα αυτό που υπάρχει είναι η δηλωμένη θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι η εν λόγω συμφωνία βρίσκεται σε ισχύ, ο εν λόγω ισχυρισμός του συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση δεν φαίνεται να έχει οποιοδήποτε έρεισμα. Παράλληλα οι Αιτητές υπό την ιδιότητα των εν δυνάμει εγγεγραμμένων ιδιοκτητών ή δικαιούχων προς εγγραφή της κυριότητας του επιδίκου ακινήτου, βάση της φερόμενης προγενέστερης γραπτής συμφωνίας αγοράς του εν λόγω ακινήτου από τις εταιρείες Aristo Developers Ltd & Venus Rock Estates (Τεκμήριο 'Β' στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1), προχώρησαν στη μεταπώληση του επίμαχου ακινήτου στους Καθ' ων η αίτηση δυνάμει σχετικής συμφωνίας (Τεκμήριο 'Α' στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1) εκχωρώντας ουσιαστικά όλα τα δικαιώματα τους που πηγάζουν από την προγενέστερη συμφωνία αγοράς που αφορούν το ακίνητο. Αν οι Καθ' ων η αίτηση επιμένουν στη θέση αυτή που εκφράζουν ενδεχομένως να θέσουν υπό το κράτος αμφισβήτησης τον δικό τους ισχυρισμό ότι νόμιμα κατέχουν το επίδικο ακίνητο δυνάμει της μεταξύ των διαδίκων γραπτής συμφωνίας. Επιπλέον ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση ευσεβάστως υπέβαλε ότι οι Αιτητές δεν έχουν αγώγιμο δικαίωμα στην παρούσα αγωγή επειδή δεν έχουν αποστείλει επιστολή τερματισμού. Με γνώμονα ότι οι Αιτητές διατηρούν αντίθετη εκδοχή ισχυριζόμενοι ότι απέστειλαν επιστολή τερματισμού δίδοντας σχετικές λεπτομέρειες γι' αυτό τόσο στην έκθεση απαίτησης όσο και στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1, το εν λόγω ζήτημα θα κριθεί κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής. Ανεξαρτήτως όμως αυτού, αν ληφθεί υπόψη η νομική αρχή που υποδείχτηκε στην υπόθεση Καραολή κ.α. v. Λαούρη και άλλος
(2008)1Α Α.Α.Δ. 225 ότι η καταχώρηση αγωγής σημαίνει εκδήλωση πρόθεσης για τερματισμό της σύμβασης τότε γίνεται αντιληπτό ότι το επιχείρημα αυτό του συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση φαίνεται να αδυνατεί σημαντικά έως να καθίσταται ανίσχυρο. Κατά συνέπεια θεωρώ ότι η πρώτη προϋπόθεση πληρείται. Εξετάζοντας το δεύτερο κριτήριο θα πρέπει να σημειωθεί ότι από την ενώπιον μου καταχωρημένη δικογραφία αλλά και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την υπό κρίση αίτηση και ένσταση αντίστοιχα μαζί με τα επισυνημμένα έγγραφα, προκύπτει ότι οι Αιτητές προωθούν την απαίτηση τους επικαλούμενοι την ύπαρξη γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 15.03.12 με τους Καθ' ων η αίτηση, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτουν ως Τεκμήριο 'Β', με την οποίαν φαίνεται οι πρώτοι να μεταπωλούν στους δεύτερους το επίμαχο ακίνητο εκχωρώντας τα δικαιώματα τους που πηγάζουν από άλλη γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 02.11.05, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 'Α', με την οποίαν οι Αιτητές είχαν αγοράσει προηγουμένως το εν λόγω ακίνητο από τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη. Μια πρώτη ματιά στο Τεκμήριο 'Β' δείχνει ότι το συμφωνημένο τίμημα μεταπώλησης του επίμαχου ακινήτου από τους Αιτητές στους Καθ' ων η αίτηση ανέρχεται στα €456.700, το οποίο από το περιεχόμενο της εν λόγω συμφωνίας φαίνεται ότι θα αποπληρωνόταν σε 24 μηνιαίες δόσεις των €800 αρχίζοντας από το μήνα υπογραφής του εγγράφου αυτού, πλέον €437.500 ως μία εφάπαξ πληρωμή μετά την πάροδο των 24 μηνών. Επιπλέον του συμφωνημένου τιμήματος φαίνεται ότι θα πληρωνόταν ποσό €800 ως ασφάλεια για την πιστή εκτέλεση των όρων της συμφωνίας. Από ότι γίνεται αντιληπτό από τα δικόγραφα και τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την παρούσα αίτηση και ένσταση αντίστοιχα και βρίσκονται ενώπιον μου, οι Καθ' ων η αίτηση δεν αρνιούνται την συνομολόγηση του Τεκμηρίου 'Β' και ότι συμφωνήθηκαν οι προαναφερόμενοι όροι πληρωμής του τιμήματος αγοράς του επιδίκου ακινήτου. Παράλληλα είναι κοινό έδαφος των διαδίκων ότι το συμφωνημένο τίμημα που αφορούσε τη μεταπώληση του επιδίκου ακινήτου δεν έχει εξοφληθεί. Είναι επίσης κοινό έδαφος των διαδίκων ότι το ποσό των €800 που αφορά την πιστή εκτέλεση των όρων του Τεκμηρίου 'Β' έχει καταβληθεί στους Αιτητές. Είναι ακόμη κοινό έδαφος των διαδίκων ότι οι Καθ' ων η αίτηση παρέλαβαν το επίδικο ακίνητο, το οποίο και κατέχουν μέχρι σήμερα. Διαφορετική εκτίμηση τα μέρη έχουν ως προς το ποσό που καταβλήθηκε ως έναντι του συμφωνημένου τιμήματος. Ειδικότερα οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι το ποσό που έχει μέχρι σήμερα καταβληθεί ανέρχεται συνολικά στα €5.600 ενώ οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι αυτό ανέρχεται στα €8.400. Η μη πληρωμή μηνιαίων δόσεων που οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι είναι οφειλόμενες θεωρείται από αυτούς ως αιτία παράβασης του Τεκμηρίου 'Β' και σύμφωνα με τους ιδίους η συμπεριφορά των Καθ' ων η αίτηση να μην ανταποκριθούν στις γραπτές εκκλήσεις τους οδήγησε στον τερματισμό της μεταξύ τους συμφωνίας. Από την άλλη οι Καθ' ων η αίτηση δικαιολογούν τη μη συνέχιση πληρωμής μηνιαίων δόσεων προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι υπήρξε προφορική συμφωνία γι' αυτό με τους Αιτητές στη βάση της οποίας, όπως λένε, ανέλαβαν προσωπικά να αποκαταστήσουν διάφορες ζημιές στους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους του ακινήτου που διαφάνηκαν τον πρώτο καιρό που εγκαταστάθηκαν σ' αυτό, η αξία των οποίων ανέρχονται στα €23.000, θέση με την οποία διαφωνούν κάθετα οι Αιτητές. Παράλληλα οι Καθ' ων η αίτηση διαφωνούν ότι η γραπτή συμφωνία έχει τερματιστεί και ότι ευθύνονται οι ίδιοι γι' αυτό. Οι Καθ' ων η αίτηση εκλαμβάνουν τη δική τους εκδοχή ως αληθή και ταυτόχρονα προβάλλουν ως μη ανταποκρινόμνη στην πραγματικότητα αυτή των Αιτητών προκειμένου να πείσουν το Δικαστήριο ότι οι διαφορετικές θέσεις των Αιτητών με τις οποίες διαφωνούν δεν συγκεντρώνουν ορατή πιθανότητα επιτυχίας τους στην αγωγή αυτή. Δεν διστάζουν να συγκρίνουν θέσεις και περιεχόμενο επισυνημμένων εγγράφων με τέτοιο τρόπο που να παραπέμπει σε ποιότητα μαρτυρίας και αποδεικτικής αξίας της. Θα πρέπει όμως να λεχθεί ότι το ποια εκδοχή αληθεύει και πως αυτή αποδεικνύεται αναφορικά με τα πιο πάνω δεν αποφασίζεται στο στάδιο αυτό. Το Δικαστήριο δεν σκοπεύει να ασχοληθεί με τους εκατέρωθεν αντίθετους ισχυρισμούς των μερών. Είναι επίδικα ζητήματα που θα κριθούν μέσα από την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής όταν θα υπάρξει πλήρης πληροφόρηση στη βάση ολοκληρωμένης μαρτυρίας που θα προσαχθεί από μέρους των διαδίκων και τότε θα καταλήξει σε σχετικά ευρήματα και συμπεράσματα (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Ανεξαρτήτως του πιο πάνω, δεν μπορεί να αγνοηθούν ορισμένα κενά που εκ πρώτης όψεως φαίνεται να σχετίζονται με την εκδοχή των Καθ' ων η αίτηση στο ζήτημα της επικαλούμενης προφορικής συμφωνίας και η όποια σημασία μπορεί να τους αποδοθεί, πάντοτε βέβαια για σκοπούς και μόνο της διαδικασίας αυτής και στα πλαίσια εξέτασης της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν.14/60. Προκαταρκτική θεώρηση των λεγομένων των Καθ' ων η αίτηση δεν δείχνει να διευκρινίζει αν συμφωνήθηκε στα πλαίσια της ισχυριζόμενης προφορικής συμφωνίας το κόστος επιδιόρθωσης ζημιών στο επίμαχο ακίνητο που οι Καθ' ων η αίτηση υπολογίζουν στα €23.000 θα αφαιρείτο από το τίμημα πώλησης της γραπτής συμφωνίας ή η υποχρέωση συνέχισης πληρωμής μηνιαίων δόσεων απλά θα αναστελλόταν. Δεν φαίνεται ακόμη να διευκρινίζεται το ύψος μιας τέτοιας αναστολής και ειδικότερα πότε θα ξεκινούσε η επιδιόρθωση των ισχυριζόμενων ζημιών και πότε αναμενόταν η εκτέλεση τους. Πουθενά φαίνεται να υπάρχει καταγραφή και προσδιορισμός των ζημιών που σύμφωνα με τους Καθ' ων η αίτηση χρήζουν επιδιόρθωσης καθώς και ανάλυση του κόστους επιδιόρθωσης τους. Επίσης είναι αντιληπτή η απουσία αναφοράς από μέρους των Καθ' ων η αίτηση μέσα από αλληλογραφία τους προς τους Αιτητές ως προς το κατά πόσο οι επικαλούμενες ζημιές έχουν όντως επιδιορθωθεί και πότε, ιδιαίτερα όταν ενημερώνουν τους Αιτητές για το ενδεχόμενο κατάληξης συμφωνίας μεταπώλησης του επιδίκου ακινήτου σε τρίτο πρόσωπο. Επιπλέον, παρά την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης και με δεδομένο το περιεχόμενο της, οι Καθ' ων η αίτηση δεν ανταπαιτούν οτιδήποτε σχετίζεται με την επιδιόρθωση των ζημιών και ούτε αναφέρουν κατά πόσο για το θέμα αυτό έχουν καταχωρήσει νέα αγωγή εναντίον των Αιτητών. Στη βάση των ενώπιον μου δεδομένων και στοιχείων μέσα από αντικειμενική και συνάμα προκαταρκτική θεώρηση τους, τα πιο πάνω είναι παράμετροι που εκ πρώτης όψεως εμβολιάζουν την εκδοχή των Αιτητών με ορατή πιθανότητα επιτυχίας, χωρίς αυτό να αποτελεί καθ' οιονδήποτε τρόπο αξιολόγηση της αλήθειας των εκδοχών των διαδίκων. Επομένως καταλήγω ότι πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση. Ερχόμενος στο τρίτο κριτήριο, παρόλο ότι δεν αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση των Καθ' ων η αίτηση για αποξένωση ή επιβάρυνση του ακινήτου επειδή εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση εφόσον γίνουν στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί (C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιΐα «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 785), εντούτοις παρατηρώ ότι φαίνεται να υπάρχει πρόθεση από μέρους των Καθ' ων η αίτηση να αποξενώσουν το επίδικο ακίνητο μεταπωλώντας το σε τρίτο άτομο. Ο σκοπός πώλησης του φαίνεται μέσα από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 7 που γνωστοποιήθηκε στους Αιτητές. Η φερόμενη συνέχιση των προσπαθειών των Καθ' ων η αίτηση για μεταπώληση του επίμαχου ακινήτου φαίνεται από σχετική δημοσίευση σε ιστοσελίδα που οι Αιτητές φέρεται να εντόπισαν στο διαδίχτυο και επισυνάπτουν ως Τεκμήριο 6 καθώς και από μια σειρά φωτογραφιών που έλαβαν στις οποίες φαίνεται αναρτημένη πινακίδα με τη σημείωση 'FOR SALE' σε εξωτερικό τοίχο και σε εξωτερικό κάγκελο του απεικονιζόμενου ακινήτου. Τα πιο πάνω σε συνδυασμό με την πληροφόρηση που έχουν οι Αιτητές ότι οι Καθ' ων η αίτηση προσπαθούν να μεταπωλήσουν το επίμαχο ακίνητο επειδή οφείλουν μεγάλα ποσά σε τρίτα πρόσωπα στην Κύπρο και στο εξωτερικό, θέση που δεν σχολιάστηκε και δεν αντικρούστηκε από τους Καθ' ων η αίτηση μέσα από την ένορκη δήλωση τους, δημιουργούν κίνδυνο πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς στους Αιτητές αφού πρόκειται για δεδομένα που δημιουργούν καθεστώς αμφιβολίας ως προς την φερεγγυότητα των Καθ' ων η αίτησης και την οικονομική ικανότητα τους να ανταποκριθούν εάν και εφόσον κληθούν να το πράξουν. Μέσα από τα πιο πάνω ελλοχεύει ο κίνδυνος οι Αιτητές να εμποδιστούν να εισπράξουν το λαβείν τους σε περίπτωση που εκδοθεί δικαστική απόφαση υπέρ τους. Κατ' επέκταση δημιουργείται ο κίνδυνος η δικαστική απόφαση που τυχόν εκδοθεί υπέρ των Αιτητών στην παρούσα αγωγή να παραμείνει ανικανοποίητη. Στη βάση των πιο πάνω, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ως εκ τούτου ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση. Εξετάζοντας την παράμετρο του ισοζυγίου της ευχέρειας κρίνω πως, υπό τις περιστάσεις, οι Καθ' ων η αίτηση δεν θα υποστούν οποιαδήποτε βλάβη ή ζημιά αν δεν τους δοθεί η ευκαιρία να μεταπωλήσουν ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσουν το επίδικο ακίνητο και περιοριστούν στη διατήρηση της κατοχής του. Θα έλεγα ακόμη ότι η δηλωμένη θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι δεν θα μπορούσαν να αποξενώσουν το επίμαχο ακίνητο για τους λόγους που προβάλλουν, ανεξάρτητα αν αυτοί ευσταθούν ή όχι, συνηγορούν στην αναγνώριση της πιο πάνω κατάληξης ότι δεν υφίστανται οποιαδήποτε απώλεια ή βλάβη αν το ακίνητο παραμείνει στην κατοχή τους χωρίς να μεταπωληθεί ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενωθεί. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω περιλαμβανομένου του κινδύνου πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς στους Αιτητές, το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της συνέχισης της ισχύος του διατάγματος. Από τα προαναφερόμενα προκύπτει ότι πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60. Επειδή το επίμαχο ακίνητο επί του οποίου ζητείται η δέσμευση του αποτελεί αντικείμενο της αγωγής χρήζουν εξέτασης και οι πρόνοιες του άρθρου 4 του Κεφ.6, ανεξάρτητα από αυτές του άρθρου 32 του Ν.14/60. Η εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο είναι διακριτική. Εξετάζοντας στην προκειμένη περίπτωση τα κριτήρια που διέπουν την δυνατότητα έκδοσης του αιτουμένου διατάγματος στη βάση των δεδομένων παρατηρώ τα εξής: (α) Το επίμαχο ακίνητο πρόκειται σαφώς για αντικείμενο της αγωγής και τούτο διαπιστώνεται από το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης όπου ζητείται ως μέρος των αξιούμενων θεραπειών η επιστροφή της ελεύθερης κατοχής του στους Αιτητές (Κτηματικές Επιχειρήσεις Ανδρέα Ευρυπίδη Διογένους Λτδ v. Ευθυμίου κ.α.
(2009)1Α Α.Α.Δ. 234). (β) Το υπό εξέταση διάταγμα είναι παρεμπίπτον αφού εκκρεμεί η εκδίκαση της αγωγής και η επιδιωκόμενη δέσμευση του καλύπτει περίπτωση δέσμευσης που είναι αντικείμενο της αγωγής μέχρι την έκδοση δικαστικής απόφασης (ABP Holdings Ltd κ.α. v. Κιταλίδη κ.α. (Αρ.2)
(1994)1Α Α.Α.Δ. 694). (γ) Όπως φαίνεται από προηγουμένως, το υπό εξέταση διάταγμα αποσκοπεί στην παρεμπόδιση πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς στους Αιτητές ως ενάγοντες στην αγωγή και με την ιδιότητα του πωλητή του επίμαχου ακινήτου δυνάμει σχετικής γραπτής συμφωνίας και υπό το φως του κινδύνου μεταπώλησης ή αποξένωσης του εν λόγω ακινήτου. (δ) Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει στη θέση να αποφευχθεί η μεταπώληση ή αποξένωση του επιδίκου ακινήτου σε τρίτο άτομο μέχρι να εξεταστεί και κριθεί το νομικό και πραγματικό καθεστώς της γραπτής συμφωνίας πώλησης που αφορά το εν λόγω ακίνητο και ευρύτερα για τους λόγους που έχουν ήδη εξηγηθεί πιο πάνω, στους οποίους και παραπέμπω χωρίς να χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμός. Συνεπώς κρίνω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 4 του Κεφ.
- Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα της αυτοτελούς εξέτασης των κριτηρίων του άρθρου 32 του Ν.14/60 καθώς και του άρθρου 4 του Κεφ.6, καταλήγω ότι ο δεύτερος λόγος ένστασης δεν στοιχειοθετείται και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Με τον τρίτο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η υπό κρίση αίτηση είναι χρονικά ετεροχρονισμένη, καταχρηστική, κακόπιστη και άνευ αντικειμένου. Οι Καθ' ων η αίτηση θεωρούν την προώθηση της αίτησης ετεροχρονισμένη επειδή ενώ η αγωγή καταχωρήθηκε τον Ιανουάριο 2014 η παρούσα αίτηση υπεβλήθηκε τον Οκτώβριο
- Από το σύνολο των ενώπιον μου δεδομένων φαίνεται ότι όταν καταχωρήθηκε η αγωγή η προώθηση της παρούσας αίτησης δεν ήταν αναγκαία. Ο σκοπός της υποβολής της υπό κρίση αίτησης ήταν να διασφαλίσει ότι το επίδικο ακίνητο δεν θα μεταπωληθεί ή καθ' οιονδήποτε τρόπο να αποξενωθεί ως αποτέλεσμα ενεργειών των Καθ' ων η αίτηση. Οι προσπάθειες των Καθ' ων η αίτηση για μεταπώληση του επίμαχου ακινήτου σε τρίτο άτομο φαίνεται να ξεκίνησαν το έτος 2015 και όχι μέχρι τον Ιανουάριο 2014 που η αγωγή καταχωρήθηκε, οι οποίες προσπάθειες φαίνεται να έλαβαν διαφορετική μορφή το έτος 2016 που προωθήθηκε η παρούσα αίτηση όταν αυτές πλέον έγιναν συντονισμένες εν αγνοία των Αιτητών. Εξ' ου το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης δεν δικογραφεί ισχυρισμό των Αιτητών για προσπάθειες των Καθ' ων η αίτηση μεταπώλησης ή αποξένωσης του επίμαχου ακινήτου. Συνεπώς, δεν θεωρώ ότι η παρούσα αίτηση είναι χρονικά ετεροχρονισμένη. Οι Καθ' ων η αίτηση ακόμη παραπονιούνται ότι η υπό κρίση αίτηση είναι καταχρηστική επειδή με την καταχώρηση της επιδιώκεται επικύρωση της απαίτησης των Αιτητών. Τούτο κατά τη γνώμη τους αποδεικνύεται από το χρονικό σημείο που αυτή προωθήθηκε σε σχέση με το χρόνο καταχώρησης της αγωγής. Επίσης οι Καθ' ων η αίτηση χαρακτηρίζουν την αίτηση αυτή καταχρηστική επειδή ενώ επιθυμούν το επίδικο ακίνητο να διατεθεί προς πώληση ταυτόχρονα προσπαθούν να παγοποιήσουν την πώληση του αν αυτή προωθείται εκ μέρους τους. Με κάθε σεβασμό στους Καθ' ων η αίτηση η θέση τους αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνο. Κατ' αρχήν έχει εξηγηθεί προηγουμένως ο λόγος που οδήγησε στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης τον Οκτώβριο 2016 και όχι με την καταχώρηση της αγωγής τον Ιανουάριο
- Παράλληλα, όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 8 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1, οι Αιτητές συναινούν στην μεταπώληση του επιδίκου ακινήτου σε τρίτο άτομο νοουμένου και εφόσον θα ικανοποιηθούν οι όροι που προβάλλουν μέσα από το εν λόγω έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου έχει κοινοποιηθεί στο δικηγόρο των Καθ' ων η αίτηση. Οι προσπάθειες των Καθ' ων η αίτηση να μεταπωλήσουν το επίμαχο ακίνητο εν αγνοία των Αιτητών και εκτός του πλαισίου του Τεκμηρίου 8 φανερώνει ότι το παράπονο των Καθ' ων η αίτηση περί κατάχρησης δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Περαιτέρω οι Καθ' ων η αίτηση παραπονιούνται ότι η παρούσα αίτηση διαπνέεται από κακοπιστία επειδή οι Αιτητές είχαν συμφωνήσει στην μεταπώληση του ακινήτου εδώ και ένα χρόνο και καμία διευθέτηση δεν θα μπορούσε να επέλθει χωρίς κάτι τέτοιο να είναι εις γνώση των Αιτητών. Προς τούτο παραπέμπουν στα Τεκμήρια 7 και 8 της ένορκης δήλωσης του Αιτητή
- Δεν συμμερίζομαι τη θέση αυτή των Καθ' ων η αίτηση. Οι Αιτητές έδειχναν προθυμία να συμφωνήσουν στο ενδεχόμενο μεταπώλησης του επιδίκου ακινήτου σε τρίτο άτομο με βάση ένα πλαίσιο οικονομικών όρων που έχει εξηγηθεί πιο πάνω και ήταν εις γνώση των Καθ' ων η αίτηση. Οι τελευταίοι κράτησαν απόσταση και προέβηκαν σε ενέργειες να μεταπωλήσουν το επίμαχο ακίνητο σε τρίτο άτομο χωρίς να είναι σε γνώση των Αιτητών. Τέτοια μεταπώληση από τους Καθ' ων η αίτηση σε τρίτο άτομο μπορεί να πραγματοποιηθεί δυνάμει σχετικής συμφωνίας χωρίς να είναι σε γνώση των Αιτητών, όπως και έγινε με βάση τη γραπτή συμφωνία των διαδίκων τη στιγμή που το ίδιο ακίνητο είχε αρχικά πωληθεί από τις εταιρείες Aristo Developers Ltd & Venus Rock Estates στους Αιτητές δυνάμει προγενέστερης ξεχωριστής συμφωνίας. Κατά συνέπεια οι Καθ' ων η αίτηση απέτυχαν να αποδείξουν στη βάση στοιχείων ως όφειλαν ότι η παρούσα αίτηση χαρακτηρίζεται από κακοπιστία. Επιπλέον οι Καθ' ων η αίτηση επικαλούνται ότι η υπό κρίση αίτηση είναι άνευ αντικειμένου επειδή η μεταξύ των διαδίκων γραπτή συμφωνία δεν κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου αλλά και επειδή δεν θα μπορούσε να γίνει πώληση του ακινήτου αφού οι Καθ' ων η αίτηση δεν είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του. Με κάθε σεβασμό στους Καθ' ων η αίτηση δεν μπορώ να συμφωνήσω στο σκεπτικό τους αυτό. Η μη κατάθεση πωλητηρίου εγγράφου στο κτηματολόγιο καθώς και το ότι ο τίτλος ιδιοκτησίας δεν είναι εις το όνομα των Καθ' ων η αίτηση δεν εμποδίζει τη συνομολόγηση γραπτής συμφωνίας μεταπώλησης του επιδίκου ακινήτου σε καλόπιστο τρίτο άτομο, ο οποίος ασκώντας δικαίωμα που θα του παρέχεται μέσα από μια ενδεχόμενη συμφωνία αγοράς του να μετακομίσει στο ακίνητο αποκτώντας έτσι την κατοχή του. Κάτι τέτοιο θα περιέπλεκε την υφιστάμενη πραγματική και νομική κατάσταση πραγμάτων. Δεν πρέπει εξάλλου να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι παρόλο που οι Αιτητές δεν είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του επιδίκου ακινήτου αυτό δεν τους εμπόδισε να μεταπωλήσουν το ακίνητο στους Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι απέκτησαν την κατοχή του. Επομένως το επιχείρημα των Καθ' ων η αίτηση ότι η προώθηση της αίτησης αυτής είναι άνευ αντικειμένου δεν έχει έρεισμα. Κατά συνέπεια ο τρίτος λόγος ένστασης απορρίπτεται ως ανυπόστατος. Με τον τέταρτο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι δεν ικανοποιείται το στοιχείο του 'κατεπείγοντος'. Στην υπόθεση Astarti Development Plc κ.α. v. Χριστοδουλίδη κ.α. Πολιτική Αίτηση 160/2015 ημερομηνίας 13.01.16 λέχθηκε ότι το κατεπείγον της θεραπείας συναρτάται προς την αμεσότητα του κινδύνου, στην αποτροπή του οποίου η θεραπεία αποσκοπεί. Πιο πάνω έχουν επισημανθεί ενέργειες των Καθ' ων η αίτηση να μεταπωλήσουν το επίδικο ακίνητο σε τρίτα άτομα εν αγνοία των Αιτητών μέσω συγκεκριμένων μεθόδων που έχουν καταγραφεί με σκοπό την απόκτηση χρημάτων που θα τους επιτρέψει να τα διαθέσουν ως έναντι των μεγάλων ποσών που οφείλουν σε άλλα άτομα στην Κύπρο αλλά και στο εξωτερικό, πράγμα που αν συμβεί δημιουργεί κίνδυνο να παραμείνει ανικανοποίητη δικαστική απόφαση που τυχόν εκδοθεί υπέρ των Αιτητών και έτσι να μην μπορέσουν να εισπράξουν το λαβείν τους. Μέσα σ' αυτήν την περίοδο προωθήθηκε άμεσα η παρούσα αίτηση. Το αίτημα των Αιτητών για συνέχιση της ισχύος του ενδιάμεσου διατάγματος μέχρι την εκδίκαση της αγωγής που προωθήθηκε χωρίς ολιγωρία αποσκοπεί στην αποτροπή αυτού του κινδύνου. Συνεπώς ο τέταρτος λόγος ένστασης δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Θα εξετάσω τώρα ένα θέμα που ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση θίγει παρεμφερώς χωρίς να αναφέρεται στους λόγους ένστασης. Συγκεκριμένα είναι η νομική θέση του εν λόγω συνηγόρου ότι παρατηρείται ταυτοσημία των αιτουμένων διαταγμάτων με τις θεραπείες που αξιώνονται στην αγωγή. Παρόλο ότι, όπως έχει ήδη λεχθεί, το ζήτημα αυτόν δεν αποτελεί εξειδικευμένο λόγο ένστασης και ούτε περιλαμβάνεται στους υφιστάμενους που καταγράφονται στο σώμα αυτής, εντούτοις θα ασχοληθώ με τη θέση αυτή του συνηγόρου. Κατόπιν εξέτασης της κρίνω ότι δεν με βρίσκει σύμφωνο. Οποιοσδήποτε εύκολα μπορεί να αντιληφθεί ότι το ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα, η συνέχισης της ισχύος του οποίου αποτελεί αντικείμενο εξέτασης μέσα από την παρούσα διαδικασία, εξόφθαλμα δεν αποτελεί μέρος των θεραπειών που διεκδικούνται στην αγωγή αυτή και ουδεμία σχέση έχει με αυτές. Όπως φαίνεται από το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης, οι Αιτητές ζητούν την επιδίκαση ειδικών αποζημιώσεων λόγω ισχυριζόμενης παράβασης γραπτής συμφωνίας και τελικό διάταγμα προστακτικής φύσεως που να διατάζει τους Καθ' ων η αίτηση να παραδώσουν την ελεύθερη κατοχή του επιδίκου ακινήτου. Συνεπώς η θέση αυτή των Καθ' ων η αίτηση απορρίπτεται ως αβάσιμη. Έχοντας συνεκτιμήσει και σταθμίσει όλα τα ενώπιον μου δεδομένα και παραμέτρους στη βάση του συνόλου των στοιχείων και της μαρτυρίας που έχουν προσκομιστεί και με γνώμονα το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης, η αίτηση επιτυγχάνει. Συνακόλουθα ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια το εκδοθέν ενδιάμεσο διάταγμα καθίσταται απόλυτο και κατ' επέκταση οριστικοποιείται με ισχύ μέχρι το τέλος εκδίκασης της παρούσας αγωγής. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων 1 και 2-Αιτητών 1 και 2 και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2-Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. (Υπ.) ..................................... Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Applications/Interim Order Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Προσωρινό Διάταγμα/Ενδιάμεση Απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο