← Κύπρος

P AND E BUSINESS SERVICES LTD ν. VASYL KOVAL κ.α., Αρ. Αγωγής: 1415 / 2016, 31/1/2017

P AND E BUSINESS SERVICES LTD ν. VASYL KOVAL κ.α., Αρ. Αγωγής: 1415 / 2016, 31/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A36 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1415 / 2016 Μεταξύ: P AND E BUSINESS SERVICES LTD από την Πάφο Ενάγοντες - Αιτητές και

  1. VASYL KOVAL από την Ουκρανία και τώρα στη Λεμεσό
  2. RUSLANA KOVAL από την Ουκρανία και τώρα στη Λεμεσό
  3. LEMESTIA DEVELOPERS LTD από την Λεμεσό
  4. ΚΟURSOUNIA COMPANY LTD από την Πάφο Εναγομένων - Καθ' ών η Αίτηση -------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 06/10/2016 για έκδοση προσωρινού διατάγματος και Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 06/10/
  5. Ημερ.: 31/01/
  6. Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές : κα. Έμιλη Λεμονιάτη. Για τους Εναγομένους - Καθ' ών η Αίτηση αρ. 1 και 2: κα Στέλλα Χούρη για κ.κ. Μαρκίδη, Μαρκίδη & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγομένους- Καθ' ών η Αίτηση αρ. 3: Καμία Εμφάνιση. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες - αιτητές, καταχώρησαν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή στις 05/10/2016 και αξιώνουν εναντίον των εναγομένων - καθ' ών η αίτηση αρ. 1 και 2 το ποσό των €55,687.50 ως οφειλόμενο ποσό για προσφερθείσες υπηρεσίες και/ή δυνάμει συμφωνίας και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Στην εν λόγω αγωγή οι ενάγοντες - αιτητές συνένωσαν ως διάδικους και τις εναγόμενες αρ. 3 και 4, εναντίον των οποίων ζητούν διατάγματα παγοποίησης τύπου MAREVA και CHABRA του ακινήτου αντικείμενο της σύμβασης ημερομηνίας 21/09/2004 και του ακινήτου αντικείμενο της σύμβασης ημερομηνίας 06/09/2007 αντίστοιχα. Στις 06/10/2016 οι ενάγοντες - αιτητές καταχώρησαν την υπό κρίση μονομερή αίτηση με την οποία αξίωναν προσωρινά διατάγματα εναντίον των εναγομένων αρ. 3 και 4 με τα οποία ουσιαστικά να εμποδίζονταν από το να αποξενώσουν συγκεκριμένα ακίνητα εγγεγραμμένης ιδιοκτησίας τους καθώς επίσης και προσωρινά διατάγματα εναντίον των εναγομένων αρ. 1 και 2 με τα οποία να εμποδίζονται από το να αποσύρουν και/ή αποξενώσουν από συγκεκριμένους λογαριασμούς που διατηρούν στην Τράπεζα Κύπρου Λτδ και/ή από οποιουσδήποτε άλλους τραπεζικούς λογαριασμούς διατηρούν στην Κύπρο ποσό μέχρι €55,687.
  7. Κατά την εξέταση της αίτησης μονομερώς, το αίτημα και το διάταγμα που ζητείτο εναντίον της εναγομένης αρ. 4 εγκαταλείφθηκε και απορρίφθηκε και το Δικαστήριο εξέδωσε προσωρινό διάταγμα εναντίον των εναγομένων αρ. 1 και 2 με το οποίο τους απαγορεύει με οποιονδήποτε τρόπο να αποσύρουν και/ή αποξενώσουν και/ή επιβαρύνουν ποσό μέχρι €55,687.50 από τους λογαριασμούς τους με αριθμούς 357017132828 και 357010564269 στην Τράπεζα Κύπρου Λτδ και/ή οποιονδήποτε άλλο λογαριασμό διατηρούν σε οποιοδήποτε τραπεζικό οργανισμό στην Κύπρο, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα εναντίον της εναγομένης 3 με το οποίο της απαγορεύεται με οποιοδήποτε τρόπο να αποξενώσει και/ή επιβαρύνει και/ή υποθηκεύσει και/ή μεταβιβάσει και/ή πωλήσει και/ή ενοικιάσει το ακίνητο που είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες με αρ. εγγραφής 0/34957, ΦΥΛ.ΣΧ. -- 2-207-340, Τμήμα 5, Τεμάχιο 693, τοποθεσία Κοκκινόγη, Ενορία Δήμος Γερμασόγειας, Επαρχία Λεμεσός, έκταση 1019 τ.μ. το οποίο είναι οικόπεδο με διόρωφη κατοικία και πισίνα, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Η πιο πάνω μονομερής αίτηση και το προσωρινό διάταγμα επιδόθηκαν στους εναγομένους αρ. 1 και 2 καθώς επίσης και στην εναγομένη
  8. Επίσης, επιδόθηκαν και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα αλλά ουδείς εξ' αυτών εμφανίστηκε κατά την ημερομηνία που ήταν επιστρεπτέο το προσωρινό διάταγμα. Ούτε η εναγόμενη αρ. 3 εμφανίστηκε καθοιονδήποτε τρόπο στη παρούσα διαδικασία. Εμφάνιση όμως, υπήρξε από την πλευρά των εναγομένων - καθ' ων η ECLI:CY:AD:2016:D147, αίτηση αρ. 1 και 2 και μέσω των δικηγόρων τους καταχώρησαν στις 03/11/2016 ένσταση στην συνέχιση της ισχύς των πιο πάνω εκδοθέντων προσωρινών διαταγμάτων και ακύρωση τους. Η ακρόαση της αίτησης και του προσωρινού διατάγματος έγινε στη βάση γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων, οι οποίες είναι ενώπιον του Δικαστηρίου κατατεθειμένες. Έχω μελετήσει το περιεχόμενο των εν λόγω αγορεύσεων, το λαμβάνω σοβαρά υπόψη μου και δεν χρειάζεται στα πλαίσια της παρούσας απόφασης να προβώ σε λεπτομερή αναφορά των όσων υποστηρίχθηκαν. Αναφορά σε θέσεις των διαδίκων ενδεχομένως να γίνει κατωτέρω κατά την εξέταση της ουσίας της αίτησης και εφόσον αυτό κριθεί απαραίτητο. Η Αίτηση: Η αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, άρθρα 4,7 και 9, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στην Δ.48, Θ.1 - 9 και Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον Περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο 1992, άρθρα 2,4,5 και 9, στις αρχές που διέπουν τα Διατάγματα παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων τύπου ΜAREVA και CHABRA και στην ευρεία διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα τα οποία υποστηρίζουν την αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη σε αυτή ένορκη ομολογία του κ. Πέτρου Χατζηπαναγιώτου, υπαλλήλου των εναγόντων και δικηγόρου. Περιληπτικά, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι οι εναγόμενοι αρ. 1 και 2 περί τον Ιανουάριο του 2016 επισκέφθηκαν τα γραφεία των εναγόντων και ζήτησαν από αυτούς να τους προσφέρουν και/ή παρέχουν διάφορες υπηρεσίες που είχαν άμεση σχέση με το Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, το αρμόδιο Τμήμα για την Πολιτογράφηση Αλλοδαπών επενδυτών κατ' εξαίρεση, καθώς επίσης και υπηρεσίες εγγραφής εταιρείας περιορισμένης ευθύνης στην Κύπρο, σύνταξης αγοραπωλητηρίων εγγράφων για ακίνητα στη Λεμεσό και Πάφο, έρευνα στην Τράπεζα ΑΛΦΑ Λτδ για οποιεσδήποτε δικαστικές αγωγές εναντίον των εναγομένων 1,2 και 4 καθώς επίσης και διάφορες άλλες υπηρεσίες. Επισυνάπτει στην ένορκη του ομολογία κατάσταση λογαριασμού στην οποία φαίνονται οι παρεχόμενες υπηρεσίες ως τεκμήριο Β. Ισχυρίζεται ότι οι πιο πάνω υπηρεσίες της ειδικότητας των εναγόντων προσφέρθηκαν κατόπιν προφορικής συμφωνίας με τους εναγομένους 1 και
  9. Ενώ οι ενάγοντες πρόσφεραν ήδη μέρος των υπηρεσιών τους και κατά τη διάρκεια της συνεργασίας τους, οι ενάγοντες και ο εναγόμενος 1 υπέγραψαν συμφωνία παροχής υπηρεσιών με την ονομασία Retainer and Service Agreement ημερομηνίας 29 Ιουλίου 2016 με την οποία συμφωνούνταν και εγγράφως ότι είχε συμφωνηθεί προφορικώς από τον Ιανουάριο του 2016 για υπηρεσίες που είχαν ήδη προσφερθεί και για τις υπόλοιπες οι οποίες έμειναν να ολοκληρωθούν. Επισυνάπτει αντίγραφο της συμφωνίας ως τεκμήριο Α. Συνεχίζοντας, αναφέρει ότι οι ενάγοντες προσέφεραν μέρος των υπηρεσιών στους εναγόμενους 1 και 2 μέχρι και το Σεπτέμβριο του 2016 όπου η συνεργασία τους είχε τερματιστεί, για τις οποίες η αμοιβή ανερχόταν στο ποσό των €55,687.
  10. Οι υπηρεσίες αυτές προσφέρθηκαν από τον Ιανουάριο μέχρι τον Σεπτέμβριο του
  11. Τον Σεπτέμβριο του 2016 οι ενάγοντες αιτήθηκαν την πληρωμή της αμοιβής για τις προσφερθείσες υπηρεσίες όταν ήρθε στην αντίληψη τους η οικονομική κατάσταση των εναγομένων 1 και 2 και στις 23/09/2016 απέστειλαν επιστολή και ζητούσαν την εξόφληση τους χωρίς όμως καμία ανταπόκριση των εναγομένων. Αντίγραφο της επιστολή και της επικοινωνίας επισυνάπτεται ως τεκμήριο Γ. Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι αρ.1 και 2 είναι αλλοδαποί και λόγω των οφειλών και χρεών που έχει ο εναγόμενος 1 προσπαθούν να αποξενώσουν όλη την περιουσία που έχουν με σκοπό να μην καταστεί εφικτή η πληρωμή των χρεών του, μεταξύ αυτών, και η πιο πάνω αναφερόμενη οφειλή που έχουν προς την ενάγουσα. Συγκεκριμένα, αναφέρεται σε απόφαση η οποία εκδόθηκε εναντίον του εναγομένου 1 από Ουκρανικό Δικαστήριο με την οποία διατάζεται η επιστροφή και πληρωμή μεγάλου χρηματικού ποσού. Αντίγραφο της εν λόγω απόφασης επισυνάπτεται και σημειώνεται ως τεκμήριο Ε. Αναφέρει επίσης, ότι οι ενάγοντες στην εν λόγω απόφαση έχουν προβεί στα απαραίτητα διαβήματα όπως αυτή εγγραφεί στην Κύπρο και εφόσον εγγραφεί θα λάβουν τα αναγκαία μέτρα για την εκτέλεση της. Ισχυρίζεται περαιτέρω, ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 διατηρούν στην Τράπεζα Κύπρου Λτδ τους τραπεζικούς λογαριασμούς με αρ. 357017132828 και 357010564269 αντίστοιχα από τους οποίους έχουν αποσύρει όλα τα χρήματα τους για να τα διασφαλίσουν λόγω των απαιτήσεων που έχει εναντίον του ο εναγόμενος
  12. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι υπάρχει αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 21/09/2004 (βλ. τεκμήριο Δ). Σύμφωνα με αυτό ο εναγόμενος 1 συμφώνησε να αγοράσει από την εναγομένη 3 συγκεκριμένη έπαυλη η οποία θα ανεγειρόταν σε μέρος του τεμαχίου αρ. 1159, ΦΥΛ/ΣΧ. 54/52, αρ. εγγραφής 0/
  13. Η εν λόγω έπαυλη αποτελεί την κατοικία των εναγομένων 1 και 2 και γι αυτή έχει εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας ο οποίος φέρει αρ. εγγραφής 0/34957, ΦΥΛ/ΣΧ. ---/ 2-207-340, Τμήμα 5, τεμάχιο αρ. 693 και είναι εγγεγραμμένος επ' ονόματι της εναγομένης αρ.
  14. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι ο πιο πάνω ξεχωριστός τίτλος έχει εκδοθεί και ενώ η εναγόμενη 3 είναι έτοιμη εδώ καιρό για να τον μεταβιβάσει στον εναγόμενο 1, αυτός αρνείτο να δεχθεί μεταβίβαση και να πληρώσει τα μεταβιβαστικά τέλη γιατί όπως ισχυρίζεται δεν κατείχε το ποσό. Ο εναγόμενος αρ. 1 εντός της τελευταίας εβδομάδας έχει επικοινωνήσει με την εναγομένη 3 και αιτήθηκε όπως μεταβιβάσει το ακίνητο του με βάση το συμβόλαιο στον πεθερό του έτσι ώστε να μπορέσει να το διαφυλάξει από τους πιστωτές. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι από ότι προκύπτει από όλα τα ανωτέρω οι εναγόμενοι καταβάλλουν προσπάθειες αποξένωσης όλης τους της περιουσίας. Είναι αλλοδαποί χωρίς άλλα περιουσιακά στοιχεία και οι πράξεις τους αυτές θα έχουν ως αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η ικανοποίηση οποιασδήποτε απόφασης εξασφαλιστεί προς όφελος των εναγόντων. Αναφέρει επίσης, ότι η εναγόμενη 3 δεν φέρει οποιαδήποτε ένσταση στην έκδοση διατάγματος εναντίον της για παγοποίηση του συγκεκριμένου ακινήτου κάτι που επιβεβαίωσαν τηλεφωνικώς αξιωματούχοι της στους ενάγοντες σε απάντηση σχετικής αλληλογραφίας ημερομηνίας 05/10/2016 (βλ. τεκμήριο Κ). Η Ένσταση των Εναγομένων - Καθ' ών αρ. 1 και 2: Oι Καθ' ών η Αίτηση αρ. 1 και 2 προβάλουν 8 λόγους για τους οποίους η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και το προσωρινό διάταγμα να ακυρωθεί ως εμφαίνονται στο σώμα αυτής. Ουσιαστικά επικεντρώνονται στην μη στοιχειοθέτηση των προϋποθέσεων που πρέπει να πληρούνται για την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος. Επικαλούνται επίσης απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων και γεγονότων από τους ενάγοντες και ότι δεν προσκόμισαν ικανοποιητικά στοιχεία που να δικαιολογούσαν το επείγον της αίτησης και το Δικαστήριο στερείτο δικαιοδοσίας να εκδώσει το διάταγμα μονομερώς. Περαιτέρω, ισχυρίζονται ότι οι ενάγοντες και ο ενόρκως δηλών δεν αποκαλύπτει τις πηγές γνώσης και πληροφόρησης των γεγονότων που επικαλούνται. Επιπρόσθετα, ισχυρίζονται ότι το τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση του ενόρκως δηλούντα που συνοδεύει την αίτηση είναι πλαστογραφημένο και/ή παραποιημένο και/ή δεν είναι το ίδιο με το πρωτότυπο έγγραφο. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη ομολογία του εναγομένου 1, ο οποίος είναι εξουσιοδοτημένος και από την εναγομένη 2, η οποία είναι η σύζυγος του, να προβεί σε αυτή και εκ μέρους της. Ουσιαστικά σε αυτή αρνείται ολόκληρη την απαίτηση της ενάγουσας και ισχυρίζεται ότι οι μόνες υπηρεσίες που προσφέρθηκαν, ήταν αυτές που αφορούσαν την εξασφάλιση άδειας παραμονής του ιδίου, της συζύγου του και των τριών παιδιών του. Περί τον Φεβρουάριο του 2016, μέσω συγκεκριμένου προσώπου, γνώρισε την κα Ε. Λεμονιάτη, δικηγόρο και τις έδωσε οδηγίες για την εξασφάλιση των πιο πάνω αδειών παραμονής. Στα πλαίσια αυτά του ζήτησε να της δώσει διάφορα στοιχεία όπως το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 21/09/2004 (τεκμήριο Δ επί της ένορκης ομολογίας του κ. Πέτρου Χ΄΄Παναγιώτου), αντίγραφο απόφασης του Ουκρανικού Δικαστηρίου ημερομηνίας 21/06/2011(τεκμήριο Ε επί της ένορκης ομολογίας του κ. Πέτρου Χ΄΄Παναγιώτου), αντίγραφο του λογαριασμού ρεύματος για το σπίτι του στη Γερμασόγεια (τεκμήριο Ζ επί της ένορκης ομολογίας του κ. Πέτρου Χ΄΄Παναγιώτου), αντίγραφο του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 06/09/2007 (τεκμήριο Η επί της ένορκης ομολογίας του κ. Πέτρου Χ΄΄Παναγιώτου) αντίγραφα εγγράφων που αφορούν την εναγομένη 4, στην οποία είναι διευθυντής (τεκμήριο Θ επί της ένορκης ομολογίας του κ. Πέτρου Χ΄΄Παναγιώτου), αντίγραφο απόδειξης του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου ημερομηνίας 05/10/2007 (τεκμήριο Ι επί της ένορκης ομολογίας του κ. Πέτρου Χ΄΄Παναγιώτου) καθώς επίσης και αντίγραφα των διαβατηρίων όλων των μελών της οικογένειας του και αντίγραφα προηγούμενων αδειών παραμονής στην Κύπρο τα οποία επισυνάπτει ως τεκμήρια 1, καθώς και άλλα έγγραφα. Κατά τη συνάντηση που είχε με την κα Ε. Λεμονιάτη τον Φεβρουάριο του 2016 του ζητήθηκαν διάφορα έγγραφα και του δόθηκε συγκεκριμένος κατάλογος τον οποίο επισυνάπτει ως τεκμήριο
  15. Ισχυρίζεται ότι για τις υπηρεσίες έκδοσης αδειών παραμονής, η πιο πάνω αναφερόμενη δικηγόρος του ανάφερε ότι το κόστος για τις υπηρεσίες αυτές θα ήταν γύρω στις €2,000, ποσό το οποίο της κατέβαλε χωρίς να λάβει απόδειξη. Μέχρι σήμερα, ισχυρίζεται, δεν έχει λάβει τις εν λόγω άδειες παραμονής, παρά μόνο προσωρινές άδειες ημερομηνίας 11/05/2016 και οι οποίες ισχύουν μέχρι 30/03/2017 (βλ. τεκμήριο 4). Επίσης, αναφέρει ότι η κα Λεμονιάτη του εισηγήθηκε ότι θα μπορούσε να λάβει όλα τα αναγκαία διαβήματα για την εξασφάλιση διαβατηρίου αφού έχει αγοράσει δύο σπίτια καθώς επίσης του ζήτησε αν μπορούσε να συνεργαστούν συστήνοντας της πελάτες, αφού και αυτός είναι δικηγόρος και της είπε ότι θα το σκεφτεί. Όσον αφορά τη σύζυγο του, ισχυρίζεται ότι αυτή ουδέποτε έδωσε οδηγίες στην κα Λεμονιάτη να τις προσφέρει οποιεσδήποτε υπηρεσίες και κατ' εκείνο το χρόνο ο ίδιος δεν γνώριζε ότι η κα Λεμονιάτη ήταν ο ιδιοκτήτης και ενεργούσε εκ μέρους των εναγόντων. Επίσης, η σύζυγος του ουδέποτε επισκέφθηκε το γραφείο της κας Λεμονιάτη τον Ιανουάριο του 2016 όπως οι ενάγοντες ισχυρίζονται. Παραδέχεται ότι στις 29/07/2016 υπέγραψε διοριστήριο παροχής υπηρεσιών με την ενάγουσα, που ουσιαστικά είναι εταιρεία της κα Λεμονιάτη, αλλά αυτή που κατέχει είναι διαφορετική από αυτή που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του κ. Π. Χ΄΄Παναγιώτου ως τεκμήριο Α. Επισυνάπτει αντίγραφο της συμφωνίας που έχει στην κατοχή του ως τεκμήριο 5 και εξηγεί τη διαφορά στα ποσά που υπάρχει με τη συμφωνία που παρουσίασαν οι ενάγοντες. Η σύζυγος του ουδέποτε υπέγραψε την εν λόγω συμφωνία και είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι από την υπογραφή της συμφωνίας οι ενάγοντες δεν του πρόσφεραν τις ισχυριζόμενες υπηρεσίες ή αυτές που έπρεπε σύμφωνα με την εν λόγω συμφωνία. Αρνείται ότι, είτε αυτός είτε η γυναίκα του, οφείλουν να πληρώσουν το αξιούμενο με την αγωγή ποσό και όλες τις ισχυριζόμενες με το τεκμήριο Β προσφερόμενες υπηρεσίες. Ισχυρίζεται ότι οι εν λόγω υπηρεσίες είναι γενικές, αόριστες και ατεκμηριώτες και αναφέρεται σε κάθε μια ξεχωριστά και αναφέρει ότι αυτές δεν προσφέρθηκαν. Πέραν των πιο πάνω, αναφέρει ότι την 01ην/09/2016 συνελήφθηκε και ήταν υπό κράτηση για υπόθεση έκδοσης του στις Ουκρανικές αρχές και για τις υπηρεσίες της κας Λεμονιάτη πλήρωσε το ποσό των €6,000 και μετά πήρε όλα τα έγγραφα του επειδή ήθελε να διορίσει άλλο δικηγόρο να τον εκπροσωπεί. Είναι περαιτέρω η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι οι ενάγοντες δεν έχουν συζητήσιμη υπόθεση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή τους. ΄Οσον αφορά τους ισχυρισμούς περί μη αποδοχής της μεταβίβασης του ακινήτου στη Γερμασόγεια το οποίο αγοράστηκε σύμφωνα με το συμβόλαιο ημερομηνίας 21/09/2004, ότι δεν είχε χρήματα για τα μεταβιβαστικά και ότι ζήτησε από τους εναγομένους 3 να μεταβιβάσει το συγκεκριμένο ακίνητο επ' ονόματι του πεθερού του, αυτοί δεν είναι αληθείς αναφέρει και ο κ. Χ΄΄Παναγιώτου δεν αποκαλύπτει την πηγή αυτών των ισχυριζόμενων πληροφοριών. Ισχυρίζεται ότι μετά την απόλυση του από την κράτηση στην οποία βρισκόταν για την υπόθεση έκδοσης του, στις 23/09/2016 έδωσε οδηγίες στο δικηγόρο του στη Λεμεσό να μεταβιβαστεί το συγκεκριμένο ακίνητο, το οποίο αποτελεί την οικογενειακή του κατοικία, στο όνομα του και ακολούθως στη γυναίκα του και για το σκοπό αυτό πλήρωσε όλα τα αναγκαία ποσά και υπέγραψε τα αναγκαία έγγραφα. Ισχυρίζεται επίσης, ότι έχει εξοφλήσει πλήρως το τίμημα αγοράς του εν λόγω ακινήτου καθώς και όλους τους σχετικούς φόρους και επισυνάπτει ως τεκμήριο 6 σχετική δήλωση των εναγομένων
  16. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς ότι οφείλει μεγάλα χρηματικά ποσά σύμφωνα με την απόφαση του Ουκρανικού Δικαστηρίου, ισχυρίζεται ότι αυτή αφορούσε κατηγορίες για απόσπαση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και το καλοκαίρι του 2015 που ήταν στην Ουκρανία, είχε δικαστεί γι αυτές τις κατηγορίες και απαλλάγηκε. Επισυνάπτει ως τεκμήρια αποφάσεις Ουκρανικού Δικαστηρίου ως τεκμήρια 8 και
  17. Αναφέρει επίσης ότι έγινε αίτηση για εγγραφή με σκοπό την εκτέλεση της πιο πάνω απόφασης στην Κύπρο, η Αίτηση Αρ. 12/2011 Ε.Δ. Λεμεσού η οποία αποσύρθηκε και απορρίφθηκε στις 22/11/
  18. Επισυνάπτει ως τεκμήριο 7, αντίγραφο της εν λόγω αίτησης. Πέραν των πιο πάνω, αρνείται κατηγορηματικά ότι απέσυραν χρήματα από τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς της Τράπεζας Κύπρου Λτδ και ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει πρόθεση αποξένωσης της περιουσίας τους με σκοπό να αποφύγουν την πληρωμή των χρεών τους, όπως οι ενάγοντες ισχυρίζονται. Αντιθέτως, αναφέρει ότι ζει στην Κύπρο με την οικογένεια του, αιτήθηκε άδεια παραμονής στην Κύπρο, τα παιδιά του φοιτούν σε ιδιωτικό σχολείο στη Λεμεσό, πληρώνει όλους τους λογαριασμούς και χρέη του και είναι σε θέση να καταβάλει στους ενάγοντες οποιοδήποτε ποσό σε περίπτωση που επιτύχουν στην αγωγή τους. Τέλος, είναι η θέση του εναγομένου 1 ότι η αίτηση ουσιαστικά θα πρέπει να απορριφθεί καθότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου, καθότι έχουν αποκρυβεί ουσιώδη γεγονότα και δεν δικαιολογείτο η έκδοση του διατάγματος μονομερώς. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η γενική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων πηγάζει από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60όπως έχει τροποποιηθεί. Το εν λόγω άρθρο δίδει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εκδίδει τέτοια διατάγματα σε περίπτωση που ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, ο αιτών έχει πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία και ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το εν λόγω άρθρο και οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος, έχoυν ερμηνευθεί και επεξηγηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another

(1982)1 C.L.R. 557, Ανδρέας Σάββα Κυτάλα v. Άννα Χρυσάνθου
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Αλκιβιάδης Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 2015 , Jonitexo Ltd v Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Εξετάζοντας τις προϋποθέσεις του εν λόγω άρθρου και ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του αιτητή και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Κατά το στάδιο αυτό το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλ. Άκης Γρηγορίου κ.α. v Xριστίνας Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Επίσης, στην υπόθεση T.A. Micrologic Consultants Ltd v Microsoft Corporation
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1802 τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος, εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Επομένως, το Δικαστήριο περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v Adidas (ανωτέρω). H πρώτη προϋπόθεση του σχετικού άρθρου ικανοποιείται εφόσον αποκαλυφθεί από τον αιτητή συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα όσα φαίνονται στις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά την δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, ικανοποιείται αν καταδειχθεί από τον αιτητή ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας, δηλαδή να υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξει αυτό στο επίπεδο της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που χρειάζεται για την απόδειξη της αγωγής. Η διακρίβωση αυτή γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Η τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο, δηλαδή κατά πόσο θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, εξαρτάται από τα συγκεκριμένα περιστατικά κάθε υπόθεσης. Πρέπει να αποδειχθεί ότι ο αιτητής δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Άλλη περίπτωση είναι εκείνη στην οποία αν και μπορεί να υπολογιστεί ή αποτιμηθεί η ζημιά του αιτητή σε χρήμα εντούτοις δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί λόγω της οικονομικής αδυναμίας του εναγομένου. (βλ. Poltava Petroleum Company v. Mexana Oil Limited και άλλοι
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1301). Επίσης, ακόμη και εκεί που η ζημιά θα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα ο αιτητής δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί πλήρως με την καταβολή χρηματικού ποσού (βλ Μ & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791). Περαιτέρω, στην
  1. HIGHGATE PRIMARY SCHOOL LTD κ.α. v.
  2. Στέλιος Φυλακτίδης κ.α.
(2009)1 Α.Α.Δ. 317 λέχθηκε ότι «Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σε αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσίβλητων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους εφεσίβλητους - ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια». Εφόσον το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το ζήτημα παραμένει πάντοτε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να σταθμίσει όλους τους παράγοντες που βρίσκονται ενώπιον του και να εξετάσει το ισοζύγιο της ευχέρειας μεταξύ των διαδίκων. Σχετική είναι η Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1Γ Α.Α.Δ.
  1. Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρεια δεν είναι εξαντλητικοί. Πέραν τούτου το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδίδει προσωρινά διατάγματα και με βάση τα άρθρα 4 και 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
  2. Τα άρθρα αυτά αναφέρονται σε εξειδικευμένες περιπτώσεις αλλά δεν επηρεάζουν τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60, το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων (βλ. ABP Holdings Ltd κ.α. v. Kιταλίδη κ.α. (Αρ.2)
(1994)2 Α.Α.Δ. 694 και Γρηγορίου κ.α. v. Xριστοφόρου κ.α. (ανωτέρω). Το άρθρο 4 του Κεφ. 6 αφορά την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος στις περιπτώσεις που ζητείται η δέσμευση ή προστασία περιουσίας που αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής. Το άρθρο 5 του Κεφ. 6 ρυθμίζει την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος που αφορά τη δέσμευση περιουσίας που δεν αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής. Από το κείμενο του άρθρου 5 του Κεφ. 6 προκύπτει ότι το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει διάταγμα με το οποίο να εμποδίζεται ο εναγόμενος να διαθέσει ή αποξενώσει τόσο μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας του, που κατά τη γνώμη του, είναι επαρκές να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα. Στην Δημήτρης Τσιολάκης κ.α. v. Ανδρέα Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 782, αναφέρθηκε ότι ο όρος «good cause of action» στο άρθρο 5 του Κεφ. 6 έχει την ίδια έννοια με τον όρο «υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση» στο άρθρο 32
(1)του Ν.14/60 και ότι και στις δύο περιπτώσεις επιβάλλεται η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης ως προϋπόθεση για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος. Εκείνο που προκύπτει από την νομολογία είναι ότι διατάγματα του είδους που προβλέπονται από το άρθρο 5 του Κεφ. 6, μπορούν να εκδοθούν επίσης και δυνάμει του άρθρου 32 του Ν.14/60, όμως σε τέτοια περίπτωση πρέπει σωρευτικά να ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις των δύο άρθρων (βλ. επίσης Lakatamitis v. Theodorou
(1983)1 Α.Α.Δ. 520 και Ευριπίδης Φ. Ζεμενίδης v. Άννας Ζεμενίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 54). Περαιτέρω, έχει νομολογηθεί ότι στην περίπτωση που η έκδοση προσωρινού διατάγματος ζητείται μονομερώς, ο αιτητής θα πρέπει να δείξει το κατεπείγον της αίτησης ώστε να δικαιολογείται η μονομερής εξέταση της αίτησης και να παρακαμφθεί ο κανόνας της φυσικής δικαιοσύνης και το δικαίωμα της άλλης πλευράς να ακουστεί πριν την έκδοση του διατάγματος. Το άρθρο 9
(1)του Κεφ. 6 έχει εφαρμογή, όλως εξαιρετικά, σε περίπτωση επείγουσας ή άλλης ειδικής περίστασης που να δικαιολογεί την έκδοση του διατάγματος μονομερώς. Απουσία του στοιχείου του κατεπείγοντος στερεί το Δικαστήριο από την ανάληψη σχετικής εξουσίας (βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Xρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598, Aναφορικά με την αίτηση της Βαλεντίνας Θεοφάνους
(2010)1 Α.Α.Δ. 234 και Αναφορικά με την αίτηση του Μάριου Τσιάτταλου, Πολιτική Αίτηση Αρ. 140/2010, Ημερομηνίας 01/03/2011). Επιπρόσθετα, ο αιτητής όταν επιζητεί από το Δικαστήριο και εξασφαλίζει θεραπεία μονομερώς θα πρέπει να αποκαλύπτει στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία δύναται να προσμετρήσουν στην κρίση του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που πρέπει να αποκαλύψει δεν περιορίζονται μόνο σε αυτά που γνωρίζει αλλά και σε αυτά που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Η μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων είναι λόγος για το Δικαστήριο να αρνηθεί την συνέχιση της ισχύς του προσωρινού διατάγματος (βλ. Άκης Γρηγορίου κ.α. v. Xριστίνας Χριστοφόρου κ.α. (ανωτέρω), Χριστιάνα Στυλιανού v. Aνδρέα Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Ανδρέας Εργατίδης v. 1. G. Giorgalettos Enterprises Ltd κ.α
(2000)1B A.A.Δ. 995, Κατερίνα Τσιερκέζου v. Dragon Tourist Enterprises Ltd,
(2009)1A A.A.Δ. 734 και 1. Ιωάννης Κυριάκου Όξυνου v. Μαρίας Ρολη Λου κ.α.,
(2011)1 Α.Α.Δ. 1066. Σχετική με το θέμα είναι και η υπόθεση The Timberland of U.S.A. v. Evans & Sons Ltd κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1179 όπου στην σελ. 1186 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα από τον κ. Πική Π. όπως ήταν τότε: «....Στην απόφαση του, το πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας στην Ολομέλεια στην Demstar Limited v Zim Israel Navigation Co. Limited κ.α. Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 157/90, 30/5/96, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του Δικαστηρίου.Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ' αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην Demstar Limited v Zim Israel Navigation Co. Limited κ.α.» Αυτό που προκύπτει από τα πιο πάνω είναι ότι η αποκάλυψη των πραγματικών και ουσιωδών γεγονότων πρέπει να είναι πλήρης και δίκαιη (full and fair). Δηλαδή, δεν είναι μόνο η περίπτωση που ένας αιτητής παραλείπει εντελώς να αποκαλύψει τα γεγονότα που τυγχάνει εφαρμογής αυτή η αρχή, αλλά επεκτείνεται και στις περιπτώσεις εκείνες που τα γεγονότα εκτίθενται με τέτοιο τρόπο που μπορεί να είναι ελλειπή και/ή παραπλανητικά, ανεξάρτητα αν τούτο γίνεται εσκεμμένα ή όχι. Έχοντας υπόψη μου τις πιο αρχές θα προχωρήσω να εξετάσω την παρούσα αίτηση επί της ουσίας της και κατά πόσο πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις του Νόμου και της νομολογίας έτσι ώστε το Δικαστήριο να δύναται να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της οριστικοποίησης του εκδοθέντος διατάγματος. Να σημειωθεί ότι στο στάδιο αυτό επανεξετάζονται οι πιο πάνω προϋποθέσεις, ασχέτως αν έχει εκδοθεί το διάταγμα μονομερώς και οι ενάγοντες έχουν υποχρέωση να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι το διάταγμα θα πρέπει να παραμείνει σε ισχύ (Dolego Estates Ltd v. Θεόδωρος Φιλίππου κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1217). Προτού προχωρήσω όμως με την εξέταση των προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60, κρίνω σκόπιμο να εξετάσω τους λόγους ένστασης που σχετίζονται με την μη πλήρωση της προϋπόθεσης του κατεπείγοντος έτσι ώστε το Δικαστήριο να ήταν σε θέσει να αναλάβει εξουσία και να είχε δικαιοδοσία να εκδώσει μονομερώς το υπό κρίση διάταγμα καθώς επίσης και με το ζήτημα της απόκρυψης ουσιωδών στοιχείων. Και τούτο διότι στη περίπτωση που αυτοί οι λόγοι ένστασης ευσταθούν θα σφραγίσουν και την τύχη της παρούσας αίτησης και του προσωρινού διατάγματος χωρίς να χρειάζεται περαιτέρω εξέταση των απαιτούμενων προϋποθέσεων (βλ. Έλενα Αμβροσιάδου v. Μartin Coward
(2013)1A A.A.Δ. 78). Σε σχέση με το κατά πόσο η αίτηση ήταν κατεπείγον να εξεταστεί μονομερώς χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά, τα γεγονότα τα οποία παρατέθηκαν ενώπιον μου με την αίτηση και την ένορκη ομολογία που την συνοδεύει, ήταν ότι γίνονται προσπάθειες από τους εναγομένους αρ. 1 και 2 να αποξενώσουν όλη την περιουσία τους με σκοπό να αποφύγουν την πληρωμή των υποχρεώσεων τους. Συγκεκριμένα, γίνονται αναφορές στην ένορκη ομολογία του κ. Χ΄΄Παναγιώτου ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 έχουν αποσύρει όλα τα χρήματα τους από συγκεκριμένους λογαριασμούς που διατηρούν στην Τράπεζα Κύπρου καθώς επίσης και ότι ο εναγόμενος 1 καταβάλλει προσπάθειες αποξένωσης ή μεταβίβασης στο πεθερό του το ακίνητο δυνάμει του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 21/09/
  1. Εντός της τελευταίας εβδομάδας ο εναγόμενος 1 επικοινώνησε με την εναγομένη 3 και αιτήθηκε όπως το ακίνητο μεταβιβαστεί στον πεθερό του ενώ η εναγόμενη 3 είναι έτοιμη να το μεταβιβάσει επ' ονόματι του εναγομένου 1 ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο αυτός υποδείξει. Με την ένσταση των εναγομένων 1 και 2 όλα τα πιο πάνω ισχυριζόμενα γεγονότα αμφισβητούνται. Αμφισβητείται ότι απόσυραν όλα τα χρήματα από τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους ενώ σε σχέση με το ακίνητο προκύπτει να γίνεται αναφορά ότι περί τις 23/09/2016 ο εναγόμενος 1 προβαίνει σε διαδικασίες μεταβίβασης του, αρχικά στο όνομα του και στη συνέχεια στο όνομα της εναγομένης
  2. Και αυτό έγινε σύμφωνα με τα λεχθέντα στην ένσταση αμέσως μετά που ο εναγόμενος 1 απελύθη της κράτησης που τελούσε για την υπόθεση που εκκρεμεί εναντίον του για έκδοση του στις Ουκρανικές Αρχές. Επίσης, είναι αποδεχτό ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι αλλοδαποί οι οποίοι όπως προκύπτει διαμένουν στην Κύπρο. Με τα πιο πάνω γεγονότα τα οποία έχουν τεθεί ενώπιον μου με την αίτηση, θεωρώ ότι αποκαλυπτόταν το κατεπείγον του ζητήματος και το Δικαστήριο είχε εξουσία να εξετάσει μονομερώς την αίτηση. Παρά τη γενική θέση του ενόρκως δηλούντα της αίτησης ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 απέσυραν όλα τα χρήματα τους από συγκεκριμένους λογαριασμούς, εντούτοις η θέση αυτή δεν προκύπτει να ανατρέπεται με τα όσα στην ένσταση αναφέρονται. Πέραν από την άρνηση του γεγονότος αυτού δεν παρατίθενται άλλα στοιχεία που να αναιρούν και να καταρρίπτουν τη θέση αυτή ούτε ο ενόρκως δηλών αντεξετάστηκε επί των αναφορών του αυτών (βλ. Hadjikyriakos Co. Ltd and Others v. United Biscuits (U.K.) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689 και Ευριπίδης Φ. Ζεμενίδης v. Αννας Ζεμενίδου (Αρ.1)
(1992)1Α Α.Α.Δ. 54). Σε σχέση με την αποξένωση του συγκεκριμένου ακινήτου, η αναφορά στην αίτηση ότι την τελευταία εβδομάδα γίνονται προσπάθειες μεταβίβασης του, όχι μόνο δεν αναιρείται με την ένσταση αλλά προκύπτει να επιβεβαιώνονται αφού ο ίδιος ο εναγόμενος 1 αναφέρεται στο γεγονός αυτό και ότι γίνονται προσπάθειες από τις 23/09/2016 προς αυτή την κατεύθυνση. Η διαφορά των θέσεων των μερών είναι ότι το εν λόγω ακίνητο θα μεταβιβαστεί στην εναγομένη 2 αντί στο πεθερό του εναγομένου 1 όπως είναι ο ισχυρισμός του εναγομένου
  1. Παρά την αναφορά αυτή όμως στην ένσταση δεν προκύπτει να επεξηγείται περαιτέρω για ποιο λόγο το εν λόγω ακίνητο θα μεταβιβαστεί αρχικά στον εναγόμενο 1 και ακολούθως στην εναγομένη 2 εφόσον δικαιούχος με βάση το αγοραπωλητήριο έγγραφο είναι ο εναγόμενος
  2. Ούτε παρατίθενται οποιαδήποτε στοιχεία που να τεκμηριώνουν το γεγονός ότι θα μεταβιβαστεί επ΄ ονόματι της εναγομένης
  3. Οι εναγόμενοι επικεντρώνονται στη θέση ότι ο ενόρκως δηλών επί της ένστασης δεν αναφέρει την πηγή των πληροφοριών του και με ποιό τρόπο γνωρίζει τα γεγονότα αυτά που παραθέτει, τα οποία αυτοί διαψεύδουν. Παρά το γεγονός ότι ο ενόρκως δηλών της αίτησης αναφέρει ότι τα γεγονότα αυτά τα γνωρίζει από πληροφόρηση που έλαβε από τους ενάγοντες, εντούτοις δεν αναφέρει οποιαδήποτε συγκεκριμένα άλλα στοιχεία και από ποιο φυσικό πρόσωπο έλαβε αυτή τη γνώση. Να σημειωθεί όμως ότι ο εν λόγω ενόρκως δηλών αναφέρει ότι τα γεγονότα αυτά, τα γνωρίζει και ο ίδιος προσωπικά και ότι αυτός είναι υπάλληλος των εναγόντων. Ο μάρτυρας αυτός δεν έτυχε αντεξέτασης από την πλευρά των εναγομένων για τα πιο πάνω ζητήματα και γεγονότα που σχετίζονται με το κατεπείγον, ένα καθαρά σχετικό ζήτημα που αφορά την παρούσα διαδικασία, έτσι ώστε να διαφανεί η αξιοπιστία των όσων αναφέρει. Από την άλλη με την ένσταση, πέραν των συγκεκριμένων αναφορών, δεν παρατίθενται και οποιαδήποτε άλλα στοιχεία που θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη για να καταδειχθεί ότι τα όσα οι ενάγοντες επικαλέστηκαν δεν ευσταθούν ή παραπλάνησαν το Δικαστήριο. Στην Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G. κ.α. v. Αdeona Holdings Ltd, Πολ. Έφεση Αρ. Ε6/14, ημερ. 27/02/2015, αναφέρθηκε ότι στις περιπτώσεις που τίθεται θέμα ότι το διάταγμα δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί μονομερώς «το δικαστήριο θα πρέπει με φειδώ να προχωρεί σε ακύρωση του παρεμπίπτοντος διατάγματος, ιδιαίτερα όταν ο ενάγων δεν συνέβαλε και ούτε απέκρυψε οποιαδήποτε στοιχεία ώστε να θεωρηθεί ότι παραπλάνησε το δικαστήριο για να δεχθεί να εξετάσει την αίτηση στην απουσία της άλλης πλευράς». Παραπέμπω επίσης στην Χαράλαμπου Ανδρέα Κούππα v.
  4. Πούλλας Τσαδιώτης Λτδ κ.α. , Πολ. Έφεση Αρ. 312/2010, Ημερ. 17/07/2014 όπου λέχθηκε ότι «ο χαρακτηρισμός του στοιχείου του κατεπείγοντος ως δικαιοδοτικού όρου που πρωτοχρησιμοποιήθηκε στην υπόθεση Resola δεν πρέπει να αφήνεται σε μεταγενέστερο στάδιο να αποπροσανατολίζει από τον στόχο, αλλά να εκλαμβάνεται εξ αρχής ως καθήκον του Δικαστηρίου να εξετάζει με προσοχή το υλικό που τίθεται ενώπιον του προκειμένου να κρίνει αν με αυτό ικανοποιείται εκ πρώτης όψεως η άσκηση της δικαστικής ευχέρειας υπέρ του αιτήματος στην απουσία της άλλης πλευράς. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω και τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, κρίνω ότι υπήρχε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία περί αποξένωσης περιουσίας και ιδιαίτερα προσπάθειες για μεταβίβαση του συγκεκριμένου ακινήτου που είναι δικαιούχος ο εναγόμενος 1 σε τρίτο πρόσωπο, η οποία δεν καταρρίφθηκε με την ένσταση ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, που δικαιολογούσε την εξέταση της αίτησης μονομερώς. Δεν διαπιστώνεται επίσης, οποιαδήποτε καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας αίτησης αφού όπως έχει προκύψει οι ενάγοντες μόλις έλαβα γνώση για τις προσπάθειες αποξένωσης της περιουσίας των εναγομένων και του ακινήτου του εναγομένου 1 την τελευταία εβδομάδα, προχώρησαν με την παρούσα αίτηση. Αυτά σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς των εναγόντων ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι αλλοδαποί και δεν έχουν άλλη περιουσία στην Κύπρο και ότι σε περίπτωση αποξένωσης της πιο πάνω περιουσίας θα είναι δύσκολο στο μέλλον να ικανοποιηθεί οποιαδήποτε δικαστική απόφαση εκδοθεί υπέρ τους. Όσον αφορά το ζήτημα της μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων, στην παράγραφο 28 της ένορκης ομολογίας του εναγομένου 1 συνοψίζονται τα γεγονότα που, κατά τη θέση του, οι ενάγοντες απέκρυψαν από το Δικαστήριο με σκοπό να εξασφαλίσουν μονομερώς το εκδοθέν διάταγμα. Έχω μελετήσει τα γεγονότα αυτά και θεωρώ ότι δεν τίθεται ζήτημα απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων στην παρούσα υπόθεση. Όλα τα γεγονότα τα οποία επικαλούνται οι ενάγοντες δεν μπορεί να θεωρηθούν γεγονότα τα οποία απεκρύβησαν από το Δικαστήριο από τους ενάγοντες ή δεν τα ανάφεραν με σκοπό να εξασφαλίσουν το διάταγμα. Τα ισχυριζόμενα αυτά γεγονότα από τους εναγομένους 1 και 2 δεν είναι τίποτε άλλο παρά η εκδοχή τους σε σχέση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και ότι ουσιαστικά αυτοί δεν έτυχαν των ισχυριζόμενων υπηρεσιών από τους ενάγοντες και δεν οφείλουν οποιαδήποτε ποσά σε αυτούς. Προβάλλουν την εκδοχή τους για την παρούσα υπόθεση η οποία θα κριθεί κατά το στάδιο της δίκης και όχι στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Γίνεται αναφορά περαιτέρω ότι ο εναγόμενος 1 κατά ή περί τις 07/09/2016 άλλαξε δικηγόρο και πλήρωσε την κα Ε. Λεμονιάτη το ποσό των €6,000 χωρίς να πάρει απόδειξη για την εκπροσώπηση του στη διαδικασία έκδοσης του. Το γεγονός αυτό αν και δεν αποκαλύπτεται από τους ενάγοντες, εντούτοις δεν είναι ουσιώδες και άμεσα σχετικό με την υφιστάμενη απαίτηση των εναγόντων ούτε συσχετίζεται με οποιοδήποτε τρόπο με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Άλλωστε η πληρωμή αυτή αφορούσε μια άλλη διαδικασία και εν πάσει περιπτώσει δεν μπορεί να επηρεάσει τα όσα έχουν παρατεθεί από τους ενάγοντες και ούτε να καταδείξει ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 θα ανταποκριθούν σε μια τυχόν μελλοντική απόφαση. Επομένως, δεν θεωρώ ότι αυτό θα επηρέαζε καθοιονδήποτε τρόπο την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τα υπόλοιπα γεγονότα που οι εναγόμενοι 1 και 2 επικαλούνται σχετίζονται με το βάσιμο της απαίτησης. Υπάρχουν ισχυρισμοί ότι ο εναγόμενος 1 πλήρωσε το ποσό των €2000 για την εξασφάλιση των αδειών παραμονής, οι οποίες ακόμη να εκδοθούν, ότι δεν έδωσε οδηγίες για εκτέλεση των συμφωνηθέντων υπηρεσιών, ότι η σύζυγος του και εναγόμενη 2 ουδέποτε έδωσε οδηγίες στους ενάγοντες για να ενεργήσουν για λογαριασμό της και ούτε υπέγραψε οποιαδήποτε συμφωνία μαζί τους καθώς επίσης και ότι το τεκμήριο Α της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση είναι παραποιημένο. Όλα αυτά και τα άλλα γεγονότα που επικαλούνται οι εναγόμενοι 1 και 2, αφορούν την εκδοχή τους σε σχέση με την απαίτηση η οποία θα εξεταστεί στα πλαίσια εξέτασης της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32 κατωτέρω στο βαθμό που επιτρέπεται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Δεν είναι γεγονότα που σχετίζονται με το ζήτημα της απόκρυψης ή παραπλάνησης του Δικαστηρίου ή τουλάχιστον δεν έχει προκύψει να μην έχουν αποκαλυφθεί τέτοια γεγονότα που θα μπορούσαν να έπαιζαν ρόλο στον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου κατά το στάδιο εξέτασης της αίτησης των εναγόντων μονομερώς. Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι ούτε αυτός ο λόγος ένστασης ευσταθεί και απορρίπτεται. Θα προχωρήσω με την εξέταση των προϋποθέσεων που τάσσει το άρθρο 32 του Ν.14/
  5. Εξετάζοντας την Έκθεση Απαίτησης των εναγόντων προκύπτει ότι η αξίωση τους αφορά αμοιβή για προσφερθείσες υπηρεσίες στους εναγομένους 1 και
  6. Ισχυρίζονται ότι κατά ή περί τον Ιανουάριο του 2016 μετά από εντολή των εναγομένων 1 και 2 και/ή μετά από προφορική συμφωνία η οποία επισφραγίστηκε και γραπτώς με την γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 29/07/2016 προέβηκαν σε παροχή διαφόρων υπηρεσιών όπως μελέτη και ετοιμασία γνωμάτευσης για την υπόθεση πολιτογράφησης, έλεγχος εγγράφων που τους παραδόθηκαν, έκδοση αδειών παραμονής και άλλες υπηρεσίες λεπτομέρειες των οποίων παραθέτουν. Δυνάμει της συμφωνίας των διαδίκων, οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι για όλες τις υπηρεσίες που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης συμφωνήθηκε ότι θα καταβαλλόταν το ποσό των €70,000 πλέον Φ.Π.Α πλέον πραγματικά έξοδα. Κατά τον Σεπτέμβριο του 2016 όμως, ο εναγόμενος αποφάσισε ότι δεν χρειάζεται άλλο τις υπηρεσίες των εναγόντων και μέχρι τότε είχε ολοκληρωθεί το 80% των υπηρεσιών αυτών ύψους €55,687.50 το οποίο παραμένει απλήρωτο και το οποίο αξιώνουν με την παρούσα αγωγή. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω και τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης καθώς επίσης και τη σχετική νομολογία, ως αναφέρθηκε ανωτέρω, κρίνω ότι οι ενάγοντες αποκαλύπτουν συζητήσιμη υπόθεση εναντίον των εναγομένων 1 και 2 και ως εκ τούτου ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  7. Αναφορικά με τη δεύτερη προϋπόθεση θα πρέπει να εξεταστεί το μαρτυρικό υλικό το οποίο έχει τεθεί ενώπιον μου, τόσο από πλευράς εναγόντων όσο και από πλευράς εναγομένων. Έχουν αναφερθεί ανωτέρω οι θέσεις των μερών αναφορικά με την ουσία της αξίωσης και προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό όμως δεν θα υπεισέλθει στην αξιολόγηση των εκατέρωθεν ισχυρισμών, έργο το οποίο θα γίνει κατά την εκδίκαση της υπόθεσης. Από την άλλη όμως θα πρέπει να υπάρχει κάποιου είδους μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου η οποία να καταδεικνύει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής εναντίον των εναγομένων 1 και
  8. Στην Odysseos ν. Pieris Estates & Others (ανωτέρω) αναφέρθηκε ότι η έννοια "πιθανότητας" (probability) στην επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)απαιτεί από τον αιτητή να καταδείξει ότι έχει ορατή ευκαιρία να επιτύχει. Αναφέρεται δε το εξής απόσπασμα στη σελίδα 569:- "The standard required for the plaintiff to overcome the evidential hurdle is not very high; he is only required to establish "a probability" of success. The concept of "a probability" imports something more than a mere possibility but something much less than the "balance of probabilities", the standard required for proof of a civil action. A legal probability is something different from a mathematical probability as the Court explained in Re IS. (a minor) [1980] 1 All E.R. 1061 (C.A.). "A probability", in the context of the proviso to s. 32
(1), requires the applicant to demonstrate that he has a visible chance of success.". Παραπέμπω επίσης στο σύγγραμμα ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ - INJUCTIONS των κ.κ. Ερωτοκρίτου & Αρτέμη, σελ 128 όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: « Εκείνο που προκύπτει από την καθοδήγηση στην Odysseos είναι ότι ούτε εδώ το επίπεδο είναι πολύ ψηλό, γιατί δεν αναμένεται από το δικαστήριο να προβεί σε ενδελεχή εξέταση της μαρτυρίας με σκοπό να αποφασίσει επί αμφισβητούμενων γεγονότων. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι η προβολή και μόνο ενός ισχυρισμού θα θεωρηθεί αρκετή. Η διακρίβωση της πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία. Γι' αυτό και είναι επάναγκες όπως η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια στα γεγονότα από τα οποία καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Στην ένορκη δήλωση πρέπει να αποφεύγονται οι γενικότητες. Το δικαστήριο από τα ενώπιον του στοιχεία, μπορεί να σχηματίσει την άποψη ότι υπάρχουν πιθανότητες επιτυχίας. Μπορεί όμως να έχει αμφιβολίες λόγω των αμφισβητούμενων γεγονότων και ενδεχομένως λόγω των περίπλοκων νομικών ζητημάτων τα οποία δεν αποφασίζει σε αυτό το στάδιο. Νοουμένου ότι το δικαστήριο κατέληξε ότι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας, στα πλαίσια που ο όρος καθορίστηκε στην Odysseos, τότε το κριτήριο θα πρέπει να θεωρείται ότι ικανοποιείται, ανεξάρτητα αν στο τέλος ενδεχομένως, να μην γινόταν δεχτό. Αν το επίπεδο ετίθετο πιο ψηλά, τότε πολύ λίγα παρεμπίπτοντα διατάγματα θα εκδίδονται, αφού θα αναμένεται ενδελεχής έρευνα επί των πραγματικών και νομικών ζητημάτων, με σκοπό να καταλήξει το δικαστήριο σε ακριβείς πιθανότητες επιτυχίας.» Εξετάζοντας το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μου με την αίτηση και την ένορκη ομολογία που την υποστηρίζει παρατηρώ ότι υπάρχουν ισχυρισμοί και θέσεις ότι περί τον Ιανουάριο του 2016 στη βάση προφορικής συμφωνίας μεταξύ των εναγόντων και εναγομένων 1 και 2, συμφωνήθηκε όπως οι πρώτοι προσφέρουν στους δεύτερους υπηρεσίες της ειδικότητας τους αναφορικά με αίτημα τους για έκδοση άδειας προσωρινής και μόνιμης παραμονής στην Κύπρο μέσω του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και μετανάστευσης Κύπρου καθώς και υπηρεσίες πολιτογράφησης με βάση τους κανονισμούς και αποφάσεις του Υπουργείου Εσωτερικών για την κατ' εξαίρεση πολιτογράφηση αλλοδαπών επενδυτών. Ισχυρισμοί ότι προσφέρθηκε μέρος των υπηρεσιών και ότι στην πορεία υπογράφηκε γραπτή συμφωνία παροχής υπηρεσιών ημερομηνίας 29/07/2016 μεταξύ εναγόντων και εναγομένου
  1. Επισυνάπτεται στην ένορκη ομολογία που συνοδεύει την αίτηση η πιο άνω γραπτή συμφωνία καθώς επίσης και κατάσταση λογαριασμού που περιλαμβάνει όλες τις προσφερόμενες υπηρεσίες. Έχω διεξέλθει των όρων και του περιεχομένου της συμφωνίας ημερομηνίας 29/07/2016 η οποία έγινε μόνο με τον εναγόμενο 1 και περιλαμβάνει και τις υπηρεσίες πολιτογράφησης και έκδοσης αδειών παραμονής, τόσο του ιδίου αλλά και των υπολοίπων μελών της οικογένειας του. Με την ένσταση των εναγομένων 1 και 2 δεν αμφισβητείται η συμφωνία ημερομηνίας 29/07/2016 αλλά υπάρχουν ισχυρισμοί ότι αυτή η οποία παρουσιάστηκε από τους ενάγοντες είναι παραποιημένη και ουσιαστικά ότι η αμοιβή για τις υπηρεσίες που θα προσφέρονταν με την εν λόγω συμφωνία είναι διαφορετική και τα ποσά μικρότερα όπως προκύπτει. Η συμφωνία η οποία επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του κ. Χ΄΄ Παναγιώτου φαίνεται να είναι πρωτότυπη και να είναι υπογραμμένη από τον εναγόμενο 1 και να φέρει και υπογραφή εκ μέρους των εναγόντων. Η δε συμφωνία που επισυνάπτεται από τους εναγομένους είναι αντίγραφο και φαίνεται να φέρει υπογραφές, τόσο εκ μέρους των εναγόντων και σφραγίδα αυτών όσο και εκ μέρους του εναγομένου
  2. Το ποια από τις δύο συμφωνίες είναι η ορθή όμως, δεν είναι ζήτημα που θα κριθεί στην παρούσα διαδικασία. Να σημειωθεί επίσης ότι οι συμφωνίες αυτές δεν διαφέρουν στις συμφωνηθείσες υπηρεσίες, αλλά στο ύψος του ποσού της αμοιβής. Επίσης, με την ένσταση αμφισβητούνται οι κατ΄ ισχυρισμό προσφερόμενες υπηρεσίες όπως αναφέρονται στο τεκμήριο Β της ένορκης δήλωσης του κ. Χ΄΄Παναγιώτου και ότι αυτές δεν προσφέρθηκαν. Περαιτέρω, υπάρχει ισχυρισμός ότι η εναγόμενη 2 ουδέποτε είχε συνάντηση με τους ενάγοντες ή αντιπροσώπους της και ουδέποτε έδωσε οδηγίες ή συμφώνησε η ίδια για παροχή προς όφελος της οποιονδήποτε υπηρεσιών. Όσον αφορά όμως τις υπηρεσίες που αφορούν τις διαδικασίες για έκδοση αδειών παραμονής προκύπτει από την ένσταση ότι έχουν γίνει και έχουν εκδοθεί άδειες προσωρινής παραμονής όχι όμως άδειες μόνιμης παραμονής τόσο για τον εναγόμενο 1 όσο και για την εναγόμενη 2 και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας τους. Ισχυρίζονται όμως οι εναγόμενοι ότι οι ενάγοντες έχουν πληρωθεί γι αυτές τις υπηρεσίες το ποσό των €2,000 χωρίς να τους έχουν δώσει απόδειξη. Αυτές οι υπηρεσίες επίσης, προκύπτει να προσφέρθηκαν πριν την υπογραφή της συμφωνίας ημερομηνίας 29/07/2016 και να αφορούν και την εναγομένη
  3. Έχοντας υπόψη μου τις εκατέρωθεν θέσεις και τη μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον μου, θεωρώ ότι αυτή είναι τέτοια που καταδεικνύει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής των εναγόντων εναντίον και των δύο εναγομένων. Πέραν των ισχυρισμών των εναγόντων περί ύπαρξης προφορικής συμφωνίας και με τους δύο για τα ζητήματα που αφορούν τις άδειες παραμονής, υπάρχουν και στοιχεία που καταδεικνύουν ότι έγιναν ενέργειες για την παροχή τέτοιων υπηρεσιών πριν καν την υπογραφή της συμφωνίας με τον εναγόμενο 1 καθώς επίσης και μαρτυρία ότι δόθηκαν τα αναγκαία στοιχεία στους ενάγοντες. Το κατά πόσο η εναγόμενη 2 ουδέποτε έδωσε τέτοιες οδηγίες ή συμφώνησε με αυτούς είναι ζητήματα που θα αποφασιστούν κατά τη δίκη. Το ίδιο ισχύει και για τους ισχυρισμούς των εναγομένων ότι οι υπηρεσίες αυτές εξοφλήθηκαν καθώς επίσης και ότι σημαντικό μέρος αυτών δεν προσφέρθηκαν. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι οι κατ' ισχυρισμό προσφερόμενες υπηρεσίες, είναι υπηρεσίες που καταγράφονται στη συμφωνία ημερομηνίας 29/07/2016, παρά την άρνηση του εναγομένου 1 ότι είχε ανάγκη από τέτοιες υπηρεσίες. Αυτά όμως, είναι ζητήματα ουσίας τα οποία θα κριθούν κατά τη δίκη και όχι στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Εκείνο το οποίο προκύπτει από όλα τα πιο πάνω και το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μου είναι ότι αποκαλύπτεται ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής των εναγόντων και πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  4. Αναφορικά με το κατά πόσο προσφέρθηκαν οι εν λόγω υπηρεσίες, ποιο ήταν το κόστος των όποιων υπηρεσιών προσφέρθηκαν, κατά πόσο αυτές εξοφλήθηκαν ή όχι και κατά πόσο εν τέλει η εναγόμενη 2 συμφώνησε με τους ενάγοντες ή είναι υπόχρεα να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό για τις κατ' ισχυρισμό προσφερόμενες υπηρεσίες και ποιο ποσό είναι αυτό, είναι ζητήματα που θα κριθούν κατά την ακρόαση. Με βάση όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου και τα οποία θεωρώ επαρκή για να ικανοποιήσουν το αποδεικτικό βάρος για σκοπούς του σταδίου αυτού, κρίνω ότι έχει στοιχειοθετηθεί η ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής των εναγόντων. Προχωρώντας να εξετάσω την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60, παρατηρώ ότι οι ενάγοντες επικαλούνται αφερεγγυότητα των εναγομένων 1 και 2 και ισχυρίζονται ότι γίνονται προσπάθειες να αποξενώσουν όλη την περιουσία τους με απώτερο σκοπό να καταστεί αδύνατη η πληρωμή των χρεών τους. Υπάρχουν ισχυρισμοί στην ένορκη δήλωση του κ. Χ΄΄Παναγιώτου ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 έχουν αποσύρει όλα τα χρήματα που κατείχαν σε δύο συγκεκριμένους λογαριασμούς που διατηρούσαν με την Τράπεζα Κύπρου και ότι την τελευταία εβδομάδα γίνονται προσπάθειες από τον εναγόμενο 1 να μεταβιβαστεί το ακίνητο το οποίο αγόρασε επ' ονόματι του από την εναγομένη 3 στον πεθερό του και όλα αυτά σε μια προσπάθεια τους να μην πληρώσουν τις οφειλές τους. Γίνεται επίσης αναφορά σε μια δικαστική απόφαση Ουκρανικού Δικαστηρίου με την οποία έχει αποφασιστεί όπως ο εναγόμενος 1 θα πρέπει να καταβάλει ή επιστρέψει μεγάλο χρηματικό ποσό που δανείστηκε σε συγκεκριμένα πρόσωπα και ότι γίνονται προσπάθειες εγγραφής της στην Κύπρο με σκοπό την εκτέλεση της και σε τέτοια περίπτωση πιθανόν να επιβαρύνουν επιπλέον τους εν λόγω λογαριασμούς και ακίνητα. Επίσης, υπάρχει αναφορά ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 στερούνται άλλης περιουσίας στην Κύπρο και ότι είναι αλλοδαποί οι οποίοι διαμένουν στην Κύπρο. Με βάση τα πιο πάνω, οι ενάγοντες καταλήγουν και ισχυρίζονται ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα είναι αδύνατο σε μεταγενέστερο στάδιο να ικανοποιηθεί οποιαδήποτε μελλοντική απόφαση που τυχόν εκδοθεί υπέρ τους. Με την ένσταση των εναγομένων αμφισβητούνται όλοι οι πιο πάνω ισχυρισμοί των εναγόντων και οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι είναι φερέγγυοι και σε περίπτωση έκδοσης οποιασδήποτε δικαστικής απόφασης εναντίον τους θα είναι σε θέση να την ικανοποιήσουν. Ο εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι έχει καταβάλει και εξοφλήσει ολόκληρο το τίμημα του ακινήτου που αγόρασε από την εναγομένη 3 και όλους τους σχετικούς φόρους και επισυνάπτει σχετική βεβαίωση ημερομηνίας 09/09/2016 στην οποία αναφέρεται ότι έχει καταβληθεί το ποσό των €888,472 προς εξόφληση του τιμήματος πώλησης και το ποσό των €9.590 που αφορά όλους τους σχετικούς φόρους που όφειλε στην εναγομένη
  5. Επίσης, αναφέρεται ότι για τις υπηρεσίες που προσφέρθηκαν στον εναγόμενο 1 από την κα Λεμονιάτη στα πλαίσια της διαδικασίας έκδοσης του από 01/9/2016 - 07/09/2016 έχει πληρώσει το ποσό των €6,
  6. Απορρίπτει τη θέση περί εγγραφής και εκτέλεσης της απόφασης του Ουκρανικού Δικαστηρίου ημερομηνίας 21/07/2011 στην Κύπρο και ότι αίτηση για το σκοπό αυτό με αρ. 12/2011 Ε.Δ. Λεμεσού απορρίφθηκε στις 22/11/
  7. Περαιτέρω, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι είναι μόνιμοι κάτοικοι Κύπρου και πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους και επισυνάπτουν ως τεκμήριο 10 βεβαίωση για πληρωμή των διδάκτρων των τριών τέκνων τους τα οποία φοιτούν σε ιδιωτικό σχολείο. Δεδομένων των πιο πάνω γεγονότων και στοιχείων τα οποία προβάλλονται και με την ένσταση θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο θα είναι αδύνατο στο μέλλον να απονεμηθεί δικαιοσύνη λόγω αδυναμίας των εναγομένων 1 και 2 να πληρώσουν τυχόν απόφαση εκδοθεί εναντίον τους και/ή λόγω των ενεργειών τους. Προκύπτει από την ένσταση ότι οι εναγόμενος 1 έχει εξοφλήσει ένα μεγάλο ποσό που αφορούσε το τίμημα αγοράς της κατοικίας των εναγομένων αλλά από τη σχετική βεβαίωση δεν φαίνεται πότε αυτό έλαβε χώρα. Προκύπτει επίσης ότι κατά τα έτη 2015 και 2016 έχει εξοφλήσει τα δίδακτρα των τριών τέκνων του που φοιτούν σε ιδιωτικό σχολείο ύψους €17,425 και €20,006.00 αντίστοιχα. Επίσης, προκύπτει ότι ένα σχεδόν μήνα πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης ο εναγόμενος 1 έχει καταβάλει το ποσό των €6,000 για εξόφληση δικηγορικών υπηρεσιών προς την κα Λεμονιάτη. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου και ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι αλλοδαποί οι οποίοι διαμένουν στην Κύπρο. Δεν προκύπτει όμως από πότε αυτοί διαμένουν στην Κύπρο. Οι αποδείξεις των διδάκτρων των τριών τέκνων των εναγομένων αφορούν τα έτη 2015 και
  8. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία για το χρόνο που αυτοί διαμένουν στην Κύπρο, παρά το ότι προκύπτει ότι ο εναγόμενος 1 αγόρασε το συγκεκριμένο ακίνητο, που αποτελεί την κατοικία των εναγομένων 1 το 2004 και το 2014 εκδόθηκε ξεχωριστός τίτλος. Από την άλλη όμως, οι ισχυρισμοί περί απόσυρσης όλων των χρημάτων που οι εναγόμενοι 1 και 2 διατηρούσαν σε συγκεκριμένους τραπεζικούς λογαριασμούς δεν αναιρείται με την ένσταση με οποιαδήποτε στοιχεία ούτε προκύπτει αυτοί να διατηρούν χρηματικά ποσά σε άλλους λογαριασμούς. Ούτε η θέση αναιρείται ότι αυτοί δεν κατέχουν οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία στην Κύπρο και εν πάσει περιπτώσει δεν υπάρχει ένας τέτοιος ισχυρισμός. Περαιτέρω, δεν προκύπτει η απόφαση του Ουκρανικού Δικαστηρίου, η οποία αφορά ένα πολύ μεγάλο ποσό, να έχει εξοφληθεί ή ακυρωθεί ή γενικά ότι το ποσό αυτό δεν οφείλεται πλέον. Η θέση ότι η αίτηση αρ. 12/11 για εγγραφή και εκτέλεση της στην Κύπρο αποσύρθηκε και απορρίφθηκε δεν επεξηγείται. Επισυνάπτεται στην ένσταση αντίγραφο της αίτησης μόνο και όχι οποιαδήποτε απόφαση με την οποία να απορρίπτεται για λόγους ουσίας. Βασικά δεν έχει προκύψει ότι εμποδίζεται καθοιονδήποτε στάδιο να ενεργοποιηθεί η διαδικασία εγγραφής και εκτέλεσης της στην Κύπρο αφού αυτό δεν φαίνεται να έχει εξοφληθεί. Επίσης, προκύπτει ότι έχει ενεργοποιηθεί διαδικασία έκδοσης του εναγομένου 1 στις Ουκρανικές Αρχές. Επισυνάπτονται δύο αποφάσεις Ουκρανικού Δικαστηρίου στην ένσταση και υπάρχουν ισχυρισμοί από τον εναγόμενο 1 ότι γι αυτή την υπόθεση έχει απαλλαχθεί. Παρά ταύτα όμως παραμένει δεδομένο ότι εκκρεμεί η διαδικασία έκδοσης του στις Ουκρανικές Αρχές. Με αυτά τα δεδομένα θεωρώ ότι υπάρχει ο κίνδυνος σε περίπτωση έκδοσης οποιασδήποτε απόφασης υπέρ των εναγόντων αυτή να παραμείνει ανικανοποίητη. Παρά τα όσα αναφέρουν στην ένσταση τους οι εναγόμενοι 1 και 2 περί φερεγγυότητας τους και δυνατότητας πληρωμής των υποχρεώσεων τους, εντούτοις δεν παρατίθενται οποιαδήποτε στοιχεία ύπαρξης είτε κινητής είτε ακίνητης περιουσίας εγγεγραμμένη επ' ονόματι τους από την οποία να καταδεικνύεται η φερεγγυότητα τους και να μην υπάρχει ορατό το ενδεχόμενο να παραμείνει ανικανοποίητη τυχόν μελλοντική απόφαση που εκδοθεί εναντίον τους. Στα πιο πάνω, συνυπολογίζεται και το γεγονός ότι υπάρχει απόφαση εναντίον του εναγομένου 1 για την πληρωμή μεγάλου χρηματικού ποσού καθώς επίσης εκκρεμεί, όπως προκύπτει και η διαδικασία έκδοσης του στις Ουκρανικές Αρχές, πέραν και των ενεργειών των εναγομένων 1 και 2 για αποξένωση της κινητής τους περιουσίας και του εναγομένου 1 για μεταβίβαση της ακίνητης περιουσίας του επ΄ ονόματι τρίτου προσώπου. Όπως έχει αναφερθεί και στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιϊα «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1Β Α.Α.Δ. 785 «...δεν είναι (καν) αναγκαία η προσαγωγή μαρτυρίας για πρόθεση των εναγομένων για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί υπέρ του ενάγοντες.» Επομένως, θεωρώ ότι υπάρχει ορατό ενδεχόμενο τυχόν έκδοση δικαστικής απόφασης εναντίον των εναγομένων 1 και 2 αυτή να είναι δύσκολο να εκτελεστεί και πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Παρά την πλήρωση όλων των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν. 14/60, δεν σημαίνει ότι και το εκδοθέν διάταγμα θα πρέπει να οριστικοποιηθεί αφού σε κάθε περίπτωση επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου σταθμίζοντας όλα τα στοιχεία και γεγονότα της υπόθεσης. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δυνάμει του πιο πάνω άρθρου είναι ευρεία. Στην παρούσα περίπτωση με τα όσα αναφέρονται στην αίτηση επιχειρείται η έκδοση και οριστικοποίηση προσωρινού διατάγματος τύπου MAREVA και CHABRA. Επιχειρείται η παγοποίηση και δέσμευση περιουσιακών στοιχείων που δεν αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής και σε μια τέτοια περίπτωση η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκείται με φειδώ (βλ. Marketrends (Capital Market) Ltd v. Γεωργίου
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1759). Πέραν των πιο πάνω στο σύγγραμμα ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ - INJUCTIONS των κ.κ. Ερωτοκρίτου & Αρτέμη, σελ 214 αναφέρεται ότι διατάγματα τύπου MAREVA δε θα πρέπει να δίδονται ως μέτρο γενικής εξασφάλισης του ενάγοντα που βρίσκεται αντιμέτωπος με τη μη πληρωμή χρέους και βεβαίως δεν βελτιώνουν τη θέση του πιστωτή σε πτωχευτικές διαδικασίες παραπέμποντας στην Iraqi Ministry of Defence v. Arcepey Shipping Co SA, The Angel Bell [1980] 1 All E.R.
  1. Eπίσης, στη σελ. 215 του ιδίου συγγράμματος αναφέρονται και κάποιες ειδικές προϋποθέσεις που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, όπως η ανάγκη ύπαρξης κινητών περιουσιακών στοιχείων, ο κίνδυνος μετακίνησης ή αποξένωσης τους, τη μόνιμη κατοικία του εναγομένου και το χρόνο διαμονής στην επικράτεια, τα ιστορικό που αφορά στην πιστωτική ικανότητα του εναγομένου, η φύση της περιουσίας που ζητείται η δέσμευση. Για όλα αυτά θα πρέπει να προσκομιστεί επαρκής μαρτυρία από τον ενάγοντα. Στην παρούσα περίπτωση, λαμβάνω υπόψη μου όλα τα πιο πάνω στοιχεία σε συσχετισμό με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Αναφέρθηκα ανωτέρω στα στοιχεία αυτά κατά την εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν.14/
  2. Λαμβάνω υπόψη μου επίσης και το ιστορικό της πιστωτικής ικανότητα των εναγομένων 1 και
  3. Αγόρασαν και εξόφλησαν την κατοικία που διαμένουν, πληρώνουν τις υποχρεώσεις και δίδακτρα των τέκνων τους και πρόσφατα ο εναγόμενος 1 έχει πληρώσει και τη συνήγορο που τον εκπροσώπησε στη δικαστική διαδικασία έκδοσης του. Παρά ταύτα όμως στην παρούσα περίπτωση εγείρονται κάποιες ιδιαίτερες περιστάσεις και το αμέσως προηγούμενο διάστημα της καταχώρησης της αίτησης έλαβαν χώρα γεγονότα που αφορούν την έκδοση του εναγομένου 1 στις Ουκρανικές αρχές για υπόθεση που αφορά τη λήψη μεγάλων χρηματικών ποσών με κατ' ισχυρισμό παράνομα μέσα. Επίσης, προκύπτει ότι κινητοποιήθηκε για τη μεταβίβαση του τίτλου του ακινήτου στο οποίο διαμένουν οι εναγόμενοι 1 και 2 μετά την απόλυση του από την κράτηση και όπως ο ίδιος αναφέρει στις 23/09/2016 και αυτό με σκοπό να μεταβιβαστεί σε συγγενικό του πρόσωπο. Η θέση επίσης περί απόσυρσης των χρημάτων που οι εναγόμενοι 1 και 2 διατηρούσαν στους δύο συγκεκριμένους λογαριασμούς της Τράπεζας Κύπρου Λτδ, παρά τη γενικότητα της, δεν αναιρείται ούτε καταρρίπτεται από τους εναγομένους 1 και
  4. Από την άλλη οι εναγόμενοι 1 και 2 δεν επικαλούνται οποιαδήποτε δυσμένεια που θα προκληθεί σε αυτούς από την τυχόν οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος. Ιδιαίτερα σε σχέση με τους λογαριασμούς που διατηρούν στην Τράπεζα Κύπρου Λτδ η θέση είναι ότι από αυτούς έχουν αποσυρθεί όλα τα χρήματα που υπήρχαν. Επομένως, δεν βλέπω πως θα επηρεαστούν οι εναγόμενοι 1 και 2 από τυχόν οριστικοποίηση του εν λόγω διατάγματος. Ούτε προκύπτει επίσης πώς ο εναγόμενος 1 θα επηρεαστεί με το να εμποδιστεί η μεταβίβαση του ακινήτου που αποτελεί την κατοικία τους μέχρι την ολοκλήρωση της παρούσας υπόθεσης. Αυτό αγοράστηκε το 2004, ο ξεχωριστός τίτλος εκδόθηκε στις 24/09/2014 (βλ. τεκμήριο Δ επί της ένορκης ομολογίας της αίτησης) και ο εναγόμενος 1 δεν προκύπτει να επιχείρησε την εγγραφή του επ' ονόματι του έκτοτε χωρίς να παραθέτει οποιοδήποτε λόγο παρά μόνο επιχείρησε να το πράξει προσφάτως. Τυχόν δέσμευση του δεν προκύπτει να έχει οποιεσδήποτε δυσμενείς επιπτώσεις στον εναγόμενο 1 και θα διατηρηθεί η υφιστάμενη κατάσταση μέχρι την ολοκλήρωση της παρούσας υπόθεσης. Όλα τα πιο πάνω, καταδεικνύουν ότι η πλάστιγγα γέρνει προς την μεριά των εναγόντων αφού είναι ορατό το ενδεχόμενο σε περίπτωση έκδοσης απόφασης υπέρ τους αυτή να παραμείνει ανικανοποίητη και ταυτόχρονα οι εναγόμενοι δεν ισχυρίζονται ότι θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά από η διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ. Εκείνο το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω είναι το γεγονός ότι πέραν από τους δύο συγκεκριμένους λογαριασμούς για τους οποίους παρατίθενται στοιχεία και οι αριθμοί τους, για τους υπόλοιπους δεν υπάρχουν οποιαδήποτε στοιχεία ή λεπτομέρειες. Η κατά γενικό τρόπο δέσμευση όλων των λογαριασμών των εναγομένων 1 και 2 που διατηρούν σε όλες τις Κυπριακές Τράπεζες δεν θεωρώ ότι είναι ορθό να γίνει. Εμπλέκονται και επηρεάζονται και τρίτα άτομα σε ένα τέτοιο διάταγμα και θα καθιστά την συμμόρφωση του και παρακολούθηση του από το Δικαστήριο δύσκολη. Πέραν τούτου, τίθεται και θέμα αναλογικότητας. Ζητείται η κατά γενικό τρόπο δέσμευση όλων των τραπεζικών λογαριασμών των εναγομένων για πόσο μέχρι και το ποσό της αξίωσης των εναγόντων και περαιτέρω η δέσμευση και του ακινήτου του εναγομένου 1 που όπως θα διαφανεί και κατωτέρω η αξία αυτού υπερβαίνει κατά πολύ την αξίωση των εναγόντων. Θεωρώ ότι πέραν από τους δύο λογαριασμούς της Τράπεζας Κύπρου για τους οποίους παρατίθενται στοιχεία, για τους άλλους λογαριασμούς το διάταγμα δεν μπορεί να συνεχίσει να ισχύει. Σε συνέχεια των πιο πάνω, θα πρέπει να εξεταστεί και το άλλο μέρος του διατάγματος που αφορά τη δέσμευση του ακινήτου, το οποίο αποτελεί την κατοικία των εναγομένων αλλά παραμένει ακόμη εγγεγραμμένη στην εναγόμενη 3 η οποία είναι η πωλήτρια εταιρεία. Είναι προφανές ότι εναντίον της εναγομένης 3 δεν υπάρχει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα και ο λόγος που συνενώθηκε ως διάδικος ήταν με αποκλειστικό σκοπό να δεσμευθεί το ακίνητο το οποίο ο εναγόμενος 1 αγόρασε από αυτήν και παραμένει ακόμη εγγεγραμμένο σε αυτή. Ουσιαστικά κατά αυτό τον τρόπο επιχειρείται να ενταχθεί η παρούσα περίπτωση στα νομολογηθέντα της αγγλικής απόφασης TSB Private Bank International SA v. Chabra [1992] 2 All E.R.245 Ch D η οποία υιοθετήθηκε από την Κυπριακή νομολογία στην
  5. Helington Commodities Ltd κ.α.
(2009)1Β Α.Α.Δ.
  1. Η αρχή αυτή συνίσταται στο γεγονός ότι στην περίπτωση που ο εναγόμενος δεν κατέχει περιουσιακά στοιχεία στο όνομα του αλλά υπάρχει μαρτυρία ότι αυτά κατέχονται από τρίτα πρόσωπα τότε υπάρχει η δυνατότητα να συνενωθεί το τρίτο πρόσωπο ως συνεναγόμενος με τον κύριο εναγόμενο και να διεκδικηθεί εναντίον του διάταγμα μη αποξένωσης ανεξάρτητα αν δεν υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του συνεναγόμενου. Σε μια τέτοια περίπτωση όμως θα πρέπει να καταδειχθεί ότι η περιουσία που βρίσκεται στα χέρια του τρίτου προσώπου κατέχεται από αυτόν ως καταπιστευματοδόχος για τον εναγόμενο ενώ ο εναγόμενος είναι ο πραγματικός ιδιοκτήτης. Ισχύει ακόμη και στην περίπτωση που ο εναγόμενος είναι αυτός που έχει τον ουσιώδη έλεγχο της περιουσίας αυτής. Παραπέμπω στο κάτωθι απόσπασμα το οποίο παραθέτει η έντιμη Πρόεδρος Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου στην απόφασης της στην G.D.L. TRADING LIMITED v.
  2. Agromarkets Limited κ.α., Αγ. Αρ. 1373/2015 Ε.Δ. Λευκωσίας ημερ. 05/10/2016 σε σχέση με το πότε υπάρχει η δικαιοδοσία για έκδοση διατάγματος τύπου Chabra: «Στο White Book 2016, τόμος 2, παρ.15-63 η δικαιοδοσία τύπου Chabra συνοψίζεται με αναφορά και σε μεταγενέστερη νομολογία ως ακολούθως: "In Linsen International Ltd v Humpuss Sea Transport Pte Ltd [2011] EWHC 2339 (Comm), September 14, 2011, unrep., Flaux J. examined the authorities on the Chabra jurisdiction and stated that it arises when:
(1)a third party against whom there was no cause of action is in possession of assets beneficially owned by the defendant (against whom there is a cause of action);
(2)the latter can be shown to control or have a power of disposition over the former's assets; and
(3)it can be seen that there is, or may be, a process ultimately available to cause the beneficial owner to disgorge the assets held by the third party ([147] to [150]). The relevant authorities were also examined and explained in Parbulk II SA v PT Humpuss Intermoda Transportasi TBK [2011] EWHC 3143 (Comm), November 30, 2011, unrep. (Gloster J.) and summarised by Popplewell J. in PJSC Vseukrainskyi Aktsionernyi Bank v Maksimov [2013] EWHC 422 (Comm) at para.[7]. Where the court exercises the Chabra jurisdiction and restrains a third party, in effect the court is granting ancillary relief in aid of, and as part of, the freezing relief granted against the defendant".» Στην παρούσα περίπτωση, είναι κοινό έδαφος και έχει αποδειχθεί ότι ο εναγόμενος 1 αγόρασε το συγκεκριμένο ακίνητο από την εναγομένη 3, έχει εξοφλήσει ολόκληρο το τίμημα και όλους τους σχετικούς φόρους, είναι η κατοικία στην οποία ο εναγόμενος 1 και η οικογένεια του διαμένει, έχει εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος εγγραφής από το 2014 και η εναγόμενη 3 είναι έτοιμη να το μεταβιβάσει επ' ονόματι του εναγομένου 1 ή επ' ονόματι οποιουδήποτε άλλου προσώπου της υποδείξει. Με αυτά τα δεδομένα θεωρώ ότι καταδεικνύεται ότι το συγκεκριμένο ακίνητο βρίσκεται στα χέρια της εναγομένης 3 ως καταπιστευματοδόχος για τον εναγόμενο 1 ο οποίος ουσιαστικά πλέον είναι ο πραγματικός ιδιοκτήτης. Επίσης, προκύπτει ότι είναι ο εναγόμενος 1 που έχει τον έλεγχο αυτής της περιουσίας αφού, πέραν του ότι αποτελεί την κατοικία του, η εναγόμενη 3 ανά πάσα στιγμή είναι έτοιμη να την μεταβιβάσει είτε επ΄ ονόματι του είτε επ' ονόματι οποιουδήποτε τρίτου προσώπου της υποδείξει ο εναγόμενος 1 και έχει διαφανεί ότι προσφάτως ο εναγόμενος 1 προβαίνει σε διαδικασίες μεταβίβασης του εν λόγω ακινήτου επ΄ ονόματι του και η πρόθεση του είναι να το μεταβιβάσει σε τρίτο πρόσωπο συγγενικό του. Περαιτέρω, η εναγόμενη 3 δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία και προκύπτει να μην έχει οποιαδήποτε ένσταση στην παγοποίηση του συγκεκριμένου ακινήτου. Ούτε έχουν τεθεί ενώπιον μου οποιεσδήποτε συνέπειες από την τυχόν οριστικοποίηση του επίδικου διατάγματος σε αυτήν. Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι υπάρχει δικαιοδοσία παγοποίησης του εν λόγω ακινήτου το οποίο βρίσκεται στα χέρια της εναγομένης
  1. Το ζήτημα το οποίο εγείρεται στο στάδιο αυτό είναι κατά πόσο είναι ορθό και δίκαιο να δεσμευθεί ολόκληρο το συγκεκριμένο ακίνητο για σκοπούς της παρούσας αγωγής. To άρθρο 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 αναφέρει ότι το Δικαστήριο δύναται να δεσμεύσει τόσο μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας του εναγομένου το οποίο να είναι επαρκές για ικανοποίηση μελλοντικής απόφασης. Για να το πράξει αυτό απαιτείται να προσκομιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία αναφορικά με τη φύση του ακινήτου η δέσμευση του οποίου ζητείται καθώς επίσης και μαρτυρία η οποία να τείνει να ρίξει φως στην αξία του έτσι το Δικαστήριο να μπορεί να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να διατάξει το ανάλογο μέρος της ακίνητης περιουσίας που θα δεσμευτεί. Στην παρούσα περίπτωση, ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει πλήρης περιγραφή του ακινήτου. Αυτή φαίνεται στο αγοραπωλητήριο έγγραφο και στον τίτλο ιδιοκτησίας ημερομηνίας 24/09/
  2. Πρόκειται για έπαυλη αποτελούμενη από διόροφη κατοικία με πισίνα η οποία ανεγέρθηκε σε οικόπεδο εκτάσεως 1 δεκαρίου και 19 τ.μ. Το τίμημα πώλησης της το 2004 καθορίστηκε σε £520,000 ενώ όπως προκύπτει από τον τίτλο ιδιοκτησίας η αγοραία της αξία κατά την 1ην/01/2013 ήταν €713,
  3. Θεωρώ ότι υπάρχει επαρκείς μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου τόσο σε σχέση με την αξία του συγκεκριμένου ακινήτου όσο και σε σχέση με τη φύση αυτού. Είναι δεδομένο ότι η αξία του ακινήτου αυτού είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από την αξίωση των εναγόντων και το Δικαστήριο λαμβάνει σοβαρά υπόψη αυτό το γεγονός. Λαμβάνει περαιτέρω υπόψη του το γεγονός ότι έχουν παγοποιηθεί και δύο τραπεζικοί λογαριασμοί των εναγομένων 1 και 2, οι οποίοι όμως με τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου δεν έχουν οποιαδήποτε χρήματα και δεν είναι ικανοί να καλύψουν την απαίτηση των εναγόντων. Θεωρώ όμως ότι το Δικαστήριο για να μπορεί να αποφασίσει το ανάλογο μέρος το οποίο θα πρέπει να δεσμευτεί, θα πρέπει να συνυπολογίσει και τη φύση του ακινήτου, πέραν από την αξία του. Στην παρούσα περίπτωση πρόκειται για έπαυλη με πισίνα η οποία έχει ανεγερθεί σε οικόπεδο εκτάσεως 1 δεκαρίου και 19 τ.μ. για την οποία υπάρχει ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας. Αυτός πρόεκυψε από το διαχωρισμό του τεμαχίου αρ. 1159, αρ. εγγραφής 0/30125, ΦΥΛ/ΣΧ. 54/52 και δεν προκύπτει να δύναται να διαχωριστεί περαιτέρω σε άλλα τεμάχια. Ούτε προκύπτει ότι η δέσμευση οποιουδήποτε μεριδίου θα έχει οποιαδήποτε πρακτική διαφορά ή θα δύναται να πωληθεί σε οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο. Επομένως, θεωρώ ότι παρά την αξία του συγκεκριμένου ακινήτου, την οποία επαναλαμβάνω δεν παραγνωρίζω, η φύση του είναι τέτοια που δεν επιτρέπει τη δέσμευση μέρους αυτού. Και δεδομένου ότι είναι η μόνη, ουσιαστικά, περιουσία που δύναται να παράσχει εξασφάλιση στους ενάγοντες για ικανοποίηση τυχόν μελλοντικής απόφασης και κατά αυτό τον τρόπο να απονεμηθεί δικαιοσύνη, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις θα πρέπει να δεσμευτεί το όλο μερίδιο και το προσωρινό διάταγμα να οριστικοποιηθεί ως έχει. Να σημειωθεί το διάταγμα αυτό μπορεί να τροποποιηθεί ανάλογα εφόσον υποδειχθεί άλλη ανάλογη περιουσία από τον εναγόμενο 1 που να εξασφαλίζει την αξίωση των εναγόντων. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της οριστικοποίησης του εκδοθέντος διατάγματος με τις ανωτέρω τροποποιήσεις. Συγκεκριμένα, το εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 06/10/2016 τροποποιείται με την ακύρωση του μέρους που στρέφεται και αφορά στη δέσμευση όλων των λογαριασμών των εναγομένων 1 και 2 που διατηρούν σε όλες τις Τράπεζες στην Κύπρο, εκτός από τους δύο τραπεζικούς λογαριασμούς της Τράπεζας Κύπρου Λτδ για τους οποίους το διάταγμα οριστικοποιείται όπως και το μέρος του που αφορά την παγοποίηση του ακινήτου το οποίο στρέφεται εναντίον της εναγομένης
  4. Συγκεκριμένα το διάταγμα ημερομηνίας 06/10/2016 οριστικοποιείται όσον αφορά το στοιχείο Α αυτού ως είναι. Το στοιχείο Β του διατάγματος οριστικοποιείται ως είναι εκτός από τις λέξεις «ή/και ....του Δικαστηρίου» μετά τις λέξεις «Τράπεζα Κύπρου Λτδ», στην πέμπτη γραμμή οι οποίες διαγράφονται. Νοείται ότι τα πιο πάνω διατάγματα θα ισχύουν μέχρι την αποπεράτωση της παρούσας αγωγής. Όσον αφορά τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, αυτά επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου 1 και 2 ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος. Σε σχέση με την εναγόμενη 3, δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα αφού ο σκοπός που συνενώθηκε ως διάδικος ήταν για να εκδοθεί διάταγμα παγοποίησης εναντίον της για περιουσία που είναι στα χέρια της προς όφελος του εναγομένου 1 και δεν έλαβε μέρος στη διαδικασία. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.).............. Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.