Fondo Developers Ltd κ.α. ν. Alpha Bank Cyprus Ltd, Αριθμός Αίτησης / Έφεσης :- 196/2016, 10/1/2017

(3)του άρθρου 44Γ του σχετικού Νόμου ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ»της σκοπούμενης πώλησης με πλειστηριασμό, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης για τέσσερεις λόγους, μεταξύ των οποίων και για τον λόγο ότι εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1)του ίδιου άρθρου, δηλαδή την ειδοποίηση Τύπου «Ι». 7 Υπενθυμίζεται πως η έναρξη της διαδικασίας η οποία προβλέπεται στο Μέρος VIA του σχετικού Νόμου αρχίζει με την επίδοση στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο μέρος της ειδοποίησης Τύπου «Ι» η οποία συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του καλώντας τον ενυπόθηκο οφειλέτη όπως εξοφλήσει το ποσό σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού. Η ειδοποίηση Τύπου «Ι» συνοδεύεται και από ειδοποίηση Τύπου «Θ». Σύμφωνα και με το περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου «Ι» ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης πως εάν δεν καταβάλει εντός τριάντα ημερών το απαιτητό ποσό τότε ο ενυπόθηκος δανειστής θα προχωρήσει με τη διαδικασία πλειστηριασμού η οποία προβλέπεται στο Μέρος VIA του σχετικού Νόμου. Βεβαίως, εάν ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει διαφορετική γνώμη, τότε παρακαλείται όπως πληροφορήσει σχετικά, εντός της ίδιας προθεσμίας, γραπτώς, τον ενυπόθηκο δανειστή. Επιπλέον, με την ειδοποίηση Τύπου «Θ», ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης πως εάν έχει επαρκείς λόγους να πιστεύει πως δεν οφείλει στον ενυπόθηκο δανειστή το απαιτούμενο ποσό ή εάν έχει επαρκείς λόγους να πιστεύει ότι ο ενυπόθηκος δανειστής δεν έχει ενεργήσει σύμφωνα με το Νόμο, ενδεχομένως να έχει το δικαίωμα να προσφύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει στην απαίτηση του χρέους. Επισημαίνεται επίσης πως οποιαδήποτε πράξη πρέπει να αρχίσει πριν την επίδοση της ειδοποίησης για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με το εδάφιο

(2)του άρθρου 44Γ του σχετικού Νόμου, δηλαδή την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». 8 Το Δικαστήριο θεωρεί πως η συγκεκριμένη επισήμανση δίδεται έτσι ώστε εάν ο ενυπόθηκος οφειλέτης επιλέξει να προσφύγει στο Δικαστήριο αυτό να γίνει πριν από τη συνέχιση της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό με την επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Τονίζονται οι λόγοι βάσει των οποίων ενδεχομένως να έχει το δικαίωμα να προσφύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο ο ενυπόθηκος οφειλέτης προς αμφισβήτηση του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει στην απαίτηση του χρέους. Εάν έχει επαρκείς λόγους ο ενυπόθηκος οφειλέτης είτε να πιστεύει ότι δεν οφείλει στον ενυπόθηκο δανειστή το απαιτούμενο ποσό είτε διότι έχει επαρκείς λόγους να πιστεύει ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν έχει ενεργήσει σύμφωνα με το Νόμο. 9 Βεβαίως στην περίπτωση υπό εξέταση οι εφεσείοντες δεν έχουν προσφύγει στο Δικαστήριο ή ουσιαστικά καταχωρίσει αγωγή μετά και από την επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Όμως είχαν ήδη καταχωρίσει την αγωγή 3111/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου εναντίον του ενυπόθηκου δανειστή στις 31/12/2014 (τεκμήριο 3 στην ένσταση) ενώ, επιπλέον, είχαν καταχωρίσει και έκθεση απαίτησης στις 7/9/2016 μόλις μία με δύο ημέρες (ανάλογα με το άτομο στο οποίο επιδόθηκε η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ») πριν από την επίδοση της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης Τύπου «ΙΑ». Εξετάζοντας το περιεχόμενο αυτών των τεκμηρίων σε συνάρτηση και με τα όσα αναφέρονται σχετικά στις ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και Τύπου «Ι» και ιδιαίτερα δε σε σχέση με την απαίτηση πληρωμής ποσού οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους το Δικαστήριο δεν έχει οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς το ότι εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση Τύπου «Ι», δηλαδή αγωγή η οποία έχει άμεση σχέση με το περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου «Ι» ανεξαρτήτως και του γεγονότος ότι αυτή καταχωρίσθηκε περίπου 20 μήνες πριν από την επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «Ι». 10 Βεβαίως η ευπαίδευτη συνηγόρος της εφεσίβλητης υποστηρίζει ότι πουθενά στην αίτηση τους δεν προβάλλουν οι εφεσείοντες τη θέση ότι η αγωγή 3111/14 εξισώνεται με την αγωγή «...εναντίον του Τύπου «Ι» που αναφέρεται στο άρθρο 44Γ

(3)(δ) και να θεωρηθεί από το Δικαστήριο ότι πρόκειται για την αγωγή στην οποία αναφέρεται το εν λόγω άρθρο». Ανεξάρτητα όμως και από τη διατύπωση των λόγων έφεσης ή ακόμη και το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της έφεσης το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του το γεγονός ότι η ύπαρξη της αγωγής και το γεγονός ότι αυτή «εκκρεμεί» αναφέρεται τόσο στον πρώτο λόγο έφεσης όσο και στο δεύτερο, πέμπτο και έβδομο λόγο έφεσης. Η ύπαρξη αυτή της αγωγής, όπως προτείνεται από τους εφεσείοντες, καθιστά τη διαδικασία πώλησης η οποία προνοείται από το Μέρος VIA μη εφαρμόσιμη και απενεργοποιεί ή αναστέλλει τη δυνατότητα της εφεσίβλητης για έναρξη της διαδικασίας πλειστηριασμού. 11 Παράλληλα βεβαίως το Δικαστήριο δεν είναι δυνατό να αγνοήσει τις ίδιες τις πρόνοιες του σχετικού Νόμου επειδή οι εφεσείοντες δεν έχουν θέσει το θέμα στο οποίο αναφέρεται η ευπαίδευτη συνήγορος της εφεσίβλητης με τον τρόπο τον οποίο η ίδια εισηγείται. Η αναφορά στην εκκρεμότητα της αγωγής ως λόγος βάσει του οποίου να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα από το Δικαστήριο είναι δεδομένη όπως επίσης δεδομένος είναι και ο λόγος παραμερισμού ο οποίος αναφέρεται στην παράγραφο (δ) του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ του σχετικού Νόμου. Επιπλέον, στην επιχειρηματολογία προς υποστήριξη της έφεσης υπάρχει αναφορά στη συγκεκριμένη πρόνοια του σχετικού Νόμου (παράγραφοι 4 και 5 της γραπτής αγόρευσης) με επισήμανση πως ο καθένας από τους λόγους του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ «...δίνει αυτοδικαίως δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη και στα ενδιαφερόμενα μέρη, εάν επιθυμούν, να καταχωρήσουν έφεση για παραμερισμό της σκοπούμενης πώλησης...», ως επίσης και εισήγηση πως το γεγονός ότι εκκρεμεί αγωγή στο Δικαστήριο η οποία αμφισβητεί την νομιμότητα και εγκυρότητα των δοσοληψιών μεταξύ του ενυπόθηκου δανειστή και του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλων ενδιαφερομένων είναι επαρκής λόγος για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ενώ - όπως προστίθεται - η νομοθεσία δεν προβλέπει οποιουσδήποτε άλλους όρους (παράγραφος 6 της γραπτής αγόρευσης). 12 Βεβαίως, η ευπαίδευτη συνήγορος της εφεσίβλητης εισηγείται το εξής. Ότι ακόμη και να προβληθεί σύνδεση της αγωγής με την αγωγή εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι» η ίδια καλεί το Δικαστήριο όπως ερμηνεύσει τη διάταξη της παραγράφου (δ) του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ εφαρμόζοντας τη γραμματική της ερμηνεία αλλά ακόμη και εάν τύχει εφαρμογής η τελεολογική της ερμηνεία τότε η θέση της είναι ότι «...εάν ο σκοπός του Νομοθέτη ήταν να μπορεί να παραμεριστεί η Ειδοποίηση του «Τύπου ΙΑ» όταν εκκρεμεί αγωγή με αντικείμενο την υποθήκη το σχετικό άρθρο του Νόμου ... δεν θα αναφερόταν συγκεκριμένα στην Ειδοποίηση του Τύπου «Ι» αλλά θα αναφερόταν γενικότερα σε εκκρεμούσα αγωγή της οποίας η υποθήκη αποτελεί αντικείμενο». 13 Ουσιαστικά, η θέση η οποία προβάλλεται - δίχως όμως αυτή να διατυπώνεται με επαρκή ακρίβεια - είναι ότι θα έπρεπε να εκκρεμεί αγωγή για την ειδοποίηση Τύπου «Ι» ή σε σχέση με την ειδοποίηση Τύπου «Ι» (παράγραφος 8 της γραπτής αγόρευσης προς υποστήριξη της ένστασης) δίχως όμως να επεξηγείται πως ακριβώς θα έπρεπε να είναι διατυπωμένη μία τέτοια αγωγή. 14 Παραδείγματος χάριν, εάν οι εφεσείοντες μετά από την επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «Ι» είχαν καταχωρίσει μία αγωγή με την οποία το μόνο το οποίο ζητούσαν θα ήταν διάταγμα ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπου «Ι» τότε διερωτάται το Δικαστήριο εάν αυτό, σύμφωνα και με τη θέση της εφεσίβλητης, θα ικανοποιούσε το συγκεκριμένο λόγο και ως συνέπεια θα γινόταν δεκτός από την εφεσίβλητη ο παραμερισμός της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης Τύπου «ΙΑ». 15 Με όλο το σεβασμό πραγματικά το Δικαστήριο θεωρεί ότι η θέση της εφεσίβλητης αποτελεί υπεραπλούστευση του όλου θέματος υπό εξέταση. Λογικά θα αναμενόταν πως η οποιαδήποτε αγωγή η οποία θα εκκρεμούσε για την ειδοποίηση Τύπου «Ι» ασφαλώς θα είχε σχέση με το περιεχόμενο της σε συνάρτηση και με αυτό της ειδοποίησης Τύπου «Θ» και το οποίο περιγράφεται πιο πάνω (βλ. σχετικά την παράγραφο 7 αυτής της απόφασης). 16 Ακόμη και με εφαρμογή της γραμματικής ερμηνείας της σχετικής πρόνοιας η αναφορά σε εκκρεμότητα αγωγής για την ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν μπορεί παρά να γίνεται αντιληπτή ως αναφορά σε αγωγή η οποία να έχει σχέση με τη συγκεκριμένη ειδοποίηση δηλαδή όχι απλά ονομαστικά με αναφορά σε αυτή αλλά σε σχέση με την ουσία και το περιεχόμενο της ιδιαίτερα δε όπου αυτό τίθεται υπό αμφισβήτηση. Πραγματικά το Δικαστήριο θεωρεί πως η απλή αναφορά σε εκκρεμότητα αγωγής για τη συγκεκριμένη ειδοποίηση θα πρέπει να ιδωθεί στο όλο πλαίσιο του Μέρους του σχετικού Νόμου στην οποία αυτή εντάσσεται. 17 Ασφαλώς δεν αποτελεί πρόθεση του Δικαστηρίου να προσθέσει οτιδήποτε στο σχετικό Νόμο το οποίο δεν εμπεριέχεται ήδη εντός αυτού. Όταν όμως ο Νομοθέτης παραπέμπει στην ειδοποίηση Τύπου «Ι» εύλογα ως θέμα ερμηνείας αναμένεται όπως ληφθεί υπόψη τόσο η πρόνοια του σχετικού Νόμου η οποία προβλέπει την έκδοση και επίδοση αυτής αλλά και το ίδιο το περιεχόμενο της. Αυτό ακριβώς λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο έτσι ώστε να οδηγηθεί σε συμπέρασμα πως στη συγκεκριμένη περίπτωση η αγωγή 3111/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου θα πρέπει να θεωρηθεί ως αγωγή η οποία έχει άμεση σχέση με την ειδοποίηση Τύπου «Ι». 18 Προτείνεται επίσης από την εφεσίβλητη στην παράγραφο 8 της γραπτής αγόρευσης της ευπαίδευτης συνηγόρου της (σχετική είναι και η παράγραφος 18 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της ένστασης) πως πρόθεση του νομοθέτη είναι να παρέχει στον ενυπόθηκο δανειστή (εκ παραδρομής υπάρχει αναφορά σε «οφειλέτη») την επιλογή πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με όποιον τρόπο επιλέξει και το γεγονός της ύπαρξης της αγωγής 3111/14 δεν εμποδίζει την εφεσίβλητη από το να προχωρήσει με τη διαδικασία του Μέρους VIA του σχετικού Νόμου αφ' ης στιγμής υπάρχει ενυπόθηκο χρέος το οποίο είναι υπερήμερο και το γεγονός ότι οι εφεσείοντες καταχώρησαν τη συγκεκριμένη αγωγή δεν διαφοροποιεί τη θέση ότι ο ενυπόθηκος δανειστής (εκ παραδρομής και πάλι υπάρχει αναφορά σε «οφειλέτη») έχει δικαίωμα να εξασφαλίσει το λαβείν του και μπορεί ανεξαρτήτως της αγωγής να προχωρεί με τη διαδικασία η οποία προβλέπεται στο Μέρος VIA του σχετικού Νόμου. 19 Προσθέτει επίσης η ευπαίδευτη συνήγορος της εφεσίβλητης και αναφορά ως προς το ότι καμία διάταξη του Μέρους VIA δεν αναφέρεται σε ύπαρξη αγωγής πέραν της αγωγής σε σχέση με την ειδοποίηση Τύπου «Ι». Δίχως όμως ακόμη και η ίδια να συγκεκριμενοποιεί ακριβώς πως είναι δυνατό να καθοριστεί μία αγωγή ως αγωγή σε σχέση με την ειδοποίηση Τύπου «Ι». 20 Μέρος της επιχειρηματολογίας προς υποστήριξη αυτής της θέσης είναι και αναφορά στο εδάφιο

(4)του άρθρου 44Α του σχετικού Νόμου σύμφωνα με το οποίο καμία διάταξη του Μέρους VIA του σχετικού Νόμου δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Αυτό το οποίο αξίζει να σημειωθεί σε σχέση με αυτό το μέρος της επιχειρηματολογίας προς υποστήριξη της ένστασης είναι ότι σε όλες τις πρωτόδικες αποφάσεις στις οποίες αναφέρεται η ευπαίδευτη συνήγορος προς υποστήριξη της θέσης της αναφορικά ουσιαστικά με τη δυνατότητα συνύπαρξης αγωγής και της διαδικασίας πώλησης από τον ενυπόθηκο δανειστή με πλειστηριασμό υπάρχει μία ιδιαίτερα σημαντική διαφορά από την επίδικη περίπτωση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. 21 Η ειδοποιός διαφορά αυτή είναι το γεγονός ότι σε όλες τις περιπτώσεις η ύπαρξη αγωγής είχε οδηγήσει και σε έκδοση δικαστικής απόφασης την οποία ο ενυπόθηκος δανειστής σκοπό και δικαίωμα βεβαίως είχε να εκτελέσει προς είσπραξη του λαβείν του. Αυτό βεβαίως δεν ισχύει στην περίπτωση των εφεσειόντων οι οποίοι με την αγωγή τους αμφισβητούν την εγκυρότητα και των ενυπόθηκων εξασφαλίσεων (παράγραφος 17 της έκθεσης απαίτησης) με αξίωση, μεταξύ άλλων, όπως εκδοθεί δήλωση του Δικαστηρίου ακυρότητας των επίδικων συμφωνιών δανείου, εγγυήσεων και ενυπόθηκων εξασφαλίσεων. 22 Συνεπώς, εφόσον διαπιστώνεται η ύπαρξη του λόγου (δ) του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ το Δικαστήριο εκδίδει διάταγμα παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» της σκοπούμενης πώλησης. Εξυπακούεται βεβαίως πως με αυτό τον παραμερισμό εκθεμελιώνεται το οποιοδήποτε μεταγενέστερο βήμα στην προβλεπόμενη διαδικασία πώλησης με πλειστηριασμό των ενυπόθηκων ακινήτων την οποία έχει αρχίσει η εφεσίβλητη και ως εκ τούτου εκδίδεται επίσης και διάταγμα ακύρωσης της όλης διαδικασίας πώλησης των επίδικων ακινήτων με τη διαδικασία πλειστηριασμού όπως αυτή προβλέπεται στο Μέρος VIA του σχετικού Νόμου. Τέλος, έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της έφεσης τα έξοδα της επιδικάζονται υπέρ των εφεσειόντων και εις βάρος της εφεσίβλητης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. __________________________ Μάνθος Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο