R.S. HOLDINGS LTD κ.α. ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης: 130/2016, 17/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A54 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης: 130/2016 Αναφορικά με τον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ.113 και Αναφορικά με την Εταιρεία R.S. HOLDINGS LTD (Α.Ε. 14675) Μεταξύ:
- R.S. HOLDINGS LTD (H.Ε. 14675), εκ Πάφου
- NEW PAPHOS DEVELOPMENT CO LIMITED (Η.Ε.) 14675), εκ Πάφου
- «RAFSA» LIMITED (H.Ε. 14675), εκ Πάφου
- ΣΑΒΒΑΣ ΡΑΦΤΗΣ, εκ Πάφου Αιτητών και
- ALPHA BANK CYPRUS LTD, εκ Πάφου
- ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΙΜΩΝΟΣ Καθ' ων η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 28.11.16 για έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος Ημερομηνία: 17.02.17 Εμφανίσεις: Για Αιτητές 1-4: κος Λ. Βρυωνίδης για κ.κ. Ανδρέα Χρ. Δημητριάδη Δ.Ε.Π.Ε. (η κα Μ. Τσαντικίδου για ν' ακούσει απόφαση) Για Καθ' ης η αίτηση 1: κα Φ. Στεφάνου για κ. κ. Χρυσαφίνη & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε (η κα Σ. Ζαχαρία για ν' ακούσει απόφαση) Για Καθ' ου η αίτηση 2: κος Χρ, Τσαγγαρός για κ.κ. Αντώνης Ανδρέου & Σία ΔΕΠΕ (κ. Μ. Μυτίδης για ν' ακούσει απόφαση) ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 30.05.16 οι Αιτητές 1-4 καταχώρησαν την υπό τον άνω αριθμό και τίτλο γενική αίτηση στην οποίαν αξιώνουν την παύση και/ή τον παραμερισμό του Καθ' ου η αίτηση 2 ως διαχειριστή της Αιτήτριας 1 καθώς επίσης ζητούν διαγραφή από το μητρώο επιβαρύνσεων του Εφόρου Εταιρειών του ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερομηνίας 01.03.05 για το ποσό των Λ.Κ.£240.000 (€410.064,35) που η Καθ' ης η αίτηση 1 ενέγραψε σε βάρος της Αιτήτριας
- Στις 28.11.16 οι Αιτητές προώθησαν την παρούσα μονομερή αίτηση με την οποία ζήτησαν και πέτυχαν στις 29.11.16 την έκδοση προσωρινού διατάγματος που εμποδίζει και/ή απαγορεύει στον Καθ' ου η αίτηση 2 και/ή τους αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους και/ή υπηρέτες του και/ή οιωνδήποτε άλλων προσώπων ενεργούντων αντ' αυτού και/ή για λογαριασμό του, από του να προβούν σε οποιαδήποτε δικαιοπραξία, πώληση, μεταβίβαση, αποξένωση, επιβάρυνση, περαιτέρω ανακοίνωση ή/και δημοσίευση για πώληση της ακινήτου περιουσίας που καταγράφεται στη σελίδα 2 του σώματος της υπό κρίση αίτησης, μέχρι τελικής εκδικάσεως της υπό τον άνω αριθμό και τίτλο Γενικής Αίτησης ή/και νεωτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου. Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στα άρθρα 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6), στα άρθρα 29, 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στη Διαταγή 48 Κανονισμούς 1-4, 8
(1)(ee) και 9 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στη γενική πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα δε γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τους Αιτητές δικαιολογούν την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος περιέχονται σε πολυσέλιδη ένορκη δήλωση του Αιτητή 4, στην οποία επισυνάπτονται δύο τεκμήρια. Παράλληλα γίνεται παραπομπή σε σωρεία εγγράφων που συνοδεύουν την ένορκη δήλωση της Γενικής Αίτησης (κυρίως αίτησης). Αυτό που συνοπτικά καταγράφεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση είναι ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2 διορίστηκε από την Καθ' ης η αίτηση 1 ως παραλήπτης-διαχειριστής της Αιτήτριας 1 εταιρείας δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερομηνίας 01.03.05, του οποίου η εγκυρότητα, νομιμότητα και ισχύς του αμφισβητείται από τους Αιτητές και αποτελεί αντικείμενο εκδίκασης στην αγωγή υπ' αριθμό 2982/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (Τεκμήριο 2). Στην εν λόγω αγωγή οι Αιτητές μαζί με άλλους αξιώνουν την έκδοση διατάγματος με το οποίο να ακυρώνονται, εκτός από το πιο πάνω ομόλογο, συμφωνίες δανείων, εγγυήσεων και ενυπόθηκων εξασφαλίσεων, ενώ παράλληλα απαιτούν την επιδίκαση αποζημιώσεων συνολικού ύψους €351.318.
- Οι αξιώσεις εδράζονται ουσιαστικά σε ισχυρισμούς περί συνομολόγησης νέων συμφωνιών που αναίρεσαν τις αρχικές, επί το ότι οι αρχικές συμφωνίες καταρτίστηκαν χωρίς την ελεύθερη βούληση των Αιτητών λόγω επικαλούμενης παρανομίας που κάλυπτε εικονικές συναλλαγές, δόλου, ψυχικής πίεσης και παράλειψης πληροφόρησης στους Αιτητές του δικαιώματος τους να λάβουν ανεξάρτητη νομική συμβουλή, περί επίδειξης επαγγελματικής αμέλειας, παράβασης εμπιστευτικής σχέσης, αθέμιτης επιρροής και χρήσης αθέμιτων πρακτικών, περί παράβασης θέσμιων καθηκόντων και καθηκόντων που απορρέουν από ευρωπαϊκές οδηγίες, περί σύγκρουσης συμφερόντων, περί χρεώσεις που αντιβαίνουν νομοθεσίες και συνιστούν ποινική ρήτρα και επί το ότι οι διάδικοι που είναι νομικά πρόσωπα ενέργησαν καθ' υπέρβαση εξουσίας και σκοπών των ιδρυτικών τους εγγράφων, ως αποτέλεσμα της οποίας αποδιδόμενης συμπεριφοράς στην Καθ' ης η αίτηση 1 οι Αιτητές υπέστηκαν ζημιές, απώλειες και έξοδα. Όπως ο Αιτητής 4 αναφέρει, ο Καθ' ου η αίτηση 2 με δημοσίευση στην εφημερίδα 'Πολίτης' ημερομηνίας 16.11.16 (σελίδα 30) ζητεί προσφορές για την πώληση των ακινήτων που καταγράφονται στη σελίδα 2 του σώματος της υπό κρίση αίτησης με προθεσμία παράδοσης τους από τους ενδιαφερομένους μέχρι τις 28.11.16 (Τεκμήριο 1). Η εν λόγω δημοσίευση ήλθε εις γνώση του Αιτητή 4 στις 23.11.
- Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι ο επικείμενος κίνδυνος πώλησης των επίμαχων ακινήτων καθιστά το ζήτημα κατεπείγον και θεωρεί ότι τυχόν πώληση τους θα προκαλέσει στους Αιτητές ζημιά που δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα καθιστώντας αδύνατο την απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο επειδή: (α) θα καταστρέψει επενδυτικό σχέδιο μεγάλων σύνθετων αναπτύξεων, η οικονομική αξία του οποίου δεν μπορεί να προσδιοριστεί προτού υλοποιηθεί, (β) θα πληγεί ανεπανόρθωτα η φήμη και η εμπορική εύνοια των Αιτητών, (γ) θα υποχρεωθούν να απολύσουν 50 άτομα προσωπικού, κάτι που θα οδηγήσει στην εξαφάνιση της εμπειρίας και τεχνογνωσίας. Στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο Γενική Αίτηση οι Αιτητές επιδιώκουν παύση του Καθ' ου η αίτηση 2 από παραλήπτη-διαχειριστή της Αιτήτριας 1 θεωρώντας ότι ο διορισμός του είναι εξ' υπαρχής άκυρος ή ακυρώσιμος βασικά επειδή: (α) το χρέος που εξασφαλιζόταν από το ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερομηνίας 01.03.05, δυνάμει του οποίου έχει διοριστεί από την Καθ' ης η αίτηση 1, έχει εξοφληθεί, (β) οι πρόνοιες του συγκεκριμένου ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης είναι άκυρες λόγω του ότι είναι περιοριστικές της ελευθερίας των Αιτητών στη λήψη δικαστικών μέτρων, (γ) μεταγενέστερες συμφωνίες έχουν αναιρέσει τη νομική ισχύ του εν λόγω ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης, (δ) υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων από τον Καθ' ου η αίτηση 2, (ε) ο Καθ' ου η αίτηση 2 παραβίασε καθήκοντα και υποχρεώσεις του, (στ) ο Καθ' ου η αίτηση 2 δεν ενεργεί αμερόληπτα, (ζ) ο Καθ' ου η αίτηση 2 διατηρεί μακρά συνεργασία με την Καθ' ης η αίτηση 1, από την οποίαν εξαρτάται επαγγελματικά, (η) ο Καθ' ου η αίτηση 2 συνωμότησε με την Καθ' ης η αίτηση 1 για να εμποδίσει την Αιτήτρια 1 να προωθήσει την υπεράσπιση και απαίτηση της εναντίον της Καθ' ης η αίτησης
- Όπως επίσης σημειώνεται, οι δικηγόροι των Αιτητών συμβουλεύουν τον Αιτητή 4, ότι οι πελάτες τους έχουν καλή υπόθεση με μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας και ότι σκοπός του Καθ' ου η αίτηση 2 είναι να αποξενώσει την ακίνητη περιουσία της Αιτήτριας 1 οδηγώντας την στη διάλυση. Το διάταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο στις 06.12.16, ημερομηνία κατά την οποίαν οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, δια ξεχωριστού δικηγόρου, ζήτησαν χρόνο για να καταχωρήσουν ένσταση, πράγμα που έπραξαν στις 08.12.16 και 09.12.16 αντίστοιχα. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης της Καθ' ης η αίτησης 1 παραπέμπει σε 12 λόγους και του Καθ' ου η αίτηση 2 σε 20 λόγους που καταγράφονται στο σώμα των ενστάσεων, οι οποίοι, αφού ομαδοποιηθούν ανάλογα με το κοινό στοιχείο που πραγματεύονται, είναι οι εξής: 1) Η νομική βάση της αίτησης δεν υποστηρίζεται είτε από το Νόμο είτε από τη νομολογία. 2) Οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο γεγονότα δίδοντας παραπλανητική και/ή λανθασμένη εικόνα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. 3) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 καθώς και το ισοζύγιο της ευχέρειας. 4) Δεν ικανοποιείται το στοιχείο του κατεπείγοντος ενώ παράλληλα τίθεται θέμα καθυστερημένης προώθησης της αίτησης. 5) Η αίτηση είναι παράτυπη, ανεπίτρεπτη και αντίθετη με τους διαδικαστικούς κανονισμούς και πρακτικής του Δικαστηρίου. 6) Η καταχώρηση της αίτησης συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας καθότι είναι ενοχλητική, εκδικητική, καταπιεστική και νομικά αβάσιμη. 7) Η καταχώρηση της αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης των δικαιωμάτων των πιστωτών που απορρέουν από το έγγραφο ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης. 8) Ο μοναδικός λόγος καταχώρησης της αίτησης είναι για να καθυστερήσουν τη διαδικασία και να αποτρέψουν τον Καθ' ου η αίτηση 2 να διεκπεραιώσει ορθά, δίκαια και τίμια την εργασία του. 9) Η αίτηση είναι πρόωρη εφόσον δεν έχει παρουσιαστεί αποδεικτικό υλικό για το πώς επηρεάζονται τα δικαιώματα της Αιτήτριας 1 με τη δημοσίευση/ανακοίνωση για προσφορές στην εφημερίδα 'Πολίτης' από τον Καθ' ου η αίτηση 2 της ακίνητης περιουσίας της Αιτήτριας
- 10) Η εγγύηση που κατατέθηκε είναι άκυρη επειδή δόθηκε από την Αιτήτρια 1 η οποία τελεί υπό το καθεστώς διαχείρισης χωρίς την προγενέστερη συγκατάθεση του Καθ' ου η αίτηση 2 και ούτε δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις το ύψος της αφού η περιουσία της Αιτήτριας 1 και η επιβαρυμένη αξία των υποθηκών προς όφελος της Καθ' ης η αίτησης 1 είναι μεγαλύτερης αξίας. 11) Οι Αιτητές κωλύονται να εγείρουν την παρούσα διαδικασία εφόσον ο παραλήπτης-διαχειριστής διορίστηκε νόμιμα και έγκυρα επί ολόκληρης της περιουσίας της Αιτήτριας 1 δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης. 12) Το προσωρινό διάταγμα σκοπεύει να πλήξει τα συμφέροντα της υπό διαχείριση Αιτήτριας 1 εταιρείας και δεν είναι ορθό, δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθεί. 13) Μετά τον διορισμό παραλήπτη-διαχειριστή δεν υπάρχει δυνατότητα εξόφλησης του ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης και ο παραλήπτης-διαχειριστής δεν μπορεί να ενεργήσει κατά παράβαση του άρθρου 300 του Κεφ.
- Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης της Καθ' ης η αίτησης 1 στηρίζεται στη Διαταγή 48 Κανονισμούς 1-4, 8 και 9 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 90, 93, 96, 97 και 334-344 του Κεφ.113, στα άρθρα 29, 31 και 32 του Ν.14/60, στα άρθρα 4, 5 και 9 του Κεφ.6, στη νομολογία των Δικαστηρίων της Κύπρου, στη διακριτική ευχέρεια και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Η δε νομική βάση της ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης του Καθ' ου η αίτησης 2 αποτελείται από τα άρθρα 29, 31 και 32 του Ν.14/60, τα άρθρα 4, 5 και 9 του Κεφ.6, τη Διαταγή 48 Κανονισμούς 1-4 και Διαταγή 39 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τα άρθρα 334-344 του Κεφ.113, τις αρχές επιείκειας, τις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι ειδοποιήσεις περί πρόθεσης ένστασης των Καθ' ων η αίτησης 1 και 2 συνοδεύονται από ένορκες δηλώσεις του κυρίου Σάββα Άδωνη, υπαλλήλου της Καθ' ης η αίτησης 1 στη διεύθυνση διαχείρισης οριστικών καθυστερήσεων και του Καθ' ου η αίτηση 2 αντίστοιχα, στις οποίες περιέχονται γεγονότα που κατά τη γνώμη των ενόρκων δηλούντων τεκμηριώνουν τους λόγους ένστασης και κατ' επέκταση δικαιολογούν απόρριψη της αίτησης και παράλληλα ακύρωσης της ισχύος του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 29.11.
- Στις πιο πάνω ένορκες δηλώσεις ουσιαστικά αναπτύσσονται οι προβαλλόμενοι λόγοι ένστασης. Η εκ νέου καταγραφή του περιεχομένου τους δεν εξυπηρετεί οτιδήποτε αλλά εκεί και όπου κρίνεται σκόπιμο θα γίνεται ειδική αναφορά. Κατά την ακρόαση της υπό κρίση αίτησης, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με παραπομπή σε νομολογία υποστήριξαν τις θέσεις και ισχυρισμούς τους περιοριζόμενοι σε αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων είναι καταγραμμένο στα πρακτικά και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την παρούσα αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης. Με τον πρώτο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση παραπονιούνται ότι η νομική βάση της αίτησης δεν υποστηρίζεται είτε από το Νόμο είτε από τη νομολογία. Παρατηρώντας τη νομική βάση στην οποία εδράζεται η υπό κρίση αίτηση διαπιστώνω ότι σ' αυτή περιλαμβάνεται το άρθρο 32 του Ν.14/60 που αποτελεί το γενικό δικαιοδοτικό υπόβαθρο που παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει απαγορευτικά και προστακτικά διατάγματα καλύπτοντας τόσο τα διηνεκή όσο και τα παρεμπίπτοντα. Συνεπώς η νομική βάση της παρούσας αίτησης περιέχει εκείνο το άρθρο που παρέχει το πλαίσιο δικαιοδοσίας για την έκδοση όλων των ειδών διαταγμάτων. Στην ίδια νομική βάση περιλαμβάνεται το άρθρο 9 του Κεφ.6 που ασχολείται με το στοιχείο του κατεπείγοντος, το οποίο είναι δικαιοδοτικός όρος για τη χορήγηση θεραπείας σε μονομερή αίτηση, όπως είναι η δική μας περίπτωση. Επίσης μέρος του νομικού υποβάθρου αποτελεί η Διαταγή 48 Κανονισμοί 1-4, 8 και 9 που παρέχουν το δικονομικό πλαίσιο τύπου, περιεχομένου και διαδικασίας εκδίκασης της υπό κρίση αίτησης. Πίσω από τα πιο πάνω άρθρα υπάρχει πλούσια νομολογία που τα υποστηρίζει. Στη νομική βάση της υπό κρίση αίτησης παρατηρώ ότι γίνεται αναφορά για τα άρθρα 4 και 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.6). Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι το άρθρο 4 τυγχάνει εφαρμογής όταν επιζητείται διάταγμα που να δεσμεύει το ακίνητο από αποξένωση ή επιβάρυνση, το οποίο αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής. Όταν δε επιζητείται η έκδοση διατάγματος που να δεσμεύει ακίνητη περιουσία του καθ' ου η αίτηση σε περιπτώσεις που εκκρεμεί εναντίον του αγωγή για χρέος ή αποζημιώσεις για χάριν εκτέλεσης δύναται να συμπεριληφθεί στη νομική βάση και το άρθρο
- Επομένως τα άρθρα 4 και 5 εφαρμόζονται στις ειδικές περιπτώσεις που έχουν αναφερθεί αμέσως προηγουμένως στα πλαίσια έκδοσης μόνο παρεμπίπτοντος διατάγματος (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Διατάγματα' των κ.κ. Γιώργου Ερωτοκρίτου & Πέτρου Αρτέμη, σελίδες 38-41 και 101-197). Στην προκειμένη περίπτωση δεν ισχύει οτιδήποτε από τα πιο πάνω και ως εκ τούτου κανένα από τα άρθρα 4 και 5 βρίσκει εδώ έρεισμα εφαρμογής. Έχοντας υπόψη όλα τα προαναφερόμενα κρίνω ότι παρέχεται το κατάλληλο και συνάμα επαρκές νομικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο η παρούσα αίτηση δύναται να στηριχτεί και να προωθηθεί για εξέταση, χωρίς να τίθεται σε αμφιβολία η εγκυρότητα της. Ως κ τούτου, η θέση αυτή των Καθ' ων η αίτηση απορρίπτεται ως αβάσιμη. Συνεχίζω την ενασχόληση μου με τον δεύτερο λόγο ένστασης με τον οποίο οι Καθ' ων η αίτηση παραπονιούνται ότι οι Αιτητές απέκρυψαν στοιχεία από το Δικαστήριο δίδοντας παραπλανητική και/ή λανθασμένη εικόνα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Τούτο επειδή αν διαπιστωθεί ότι ο λόγος αυτός ευσταθεί καθίσταται αχρείαστη η εξέταση των υπολοίπων λόγων ένστασης ενώ παράλληλα το προσωρινό διάταγμα παύει να ισχύει. Θα πρέπει να λεχθεί ότι η πλήρης αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων τα οποία, αντικειμενικά κρινόμενα, μπορούν να επενεργήσουν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να παράσχει θεραπεία, εδώ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος απαγορευτικής φύσεως, αποτελεί υποχρέωση του αιτητή που καταφεύγει στην χορήγηση θεραπείας με μονομερή αίτηση (Γρηγορίου v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, The Timberland of USA v. Evans & Sons Ltd κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1179, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Limited
(1996)1 Α.Α.Δ. 597 και Δήμος Πάφου v. Βοσκού
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1168). Τούτο επειδή το Δικαστήριο στην απουσία του άλλου μέρους, εναντίον του οποίου ζητείται μονομερώς η αξιούμενη θεραπεία, προχωρεί στη λήψη απόφασης βασιζόμενο μόνο στα στοιχεία και γεγονότα που περιέχονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Γι' αυτό, στα πλαίσια εξέτασης αίτησης όπου ο καθ' ου η αίτηση δεν λαμβάνει μέρος και δεν έχει την ευκαιρία στο στάδιο εκείνο να ακουστεί κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης, η ένορκη δήλωση του αιτητή πρέπει να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που είναι σχετικά και μπορούν να επηρεάζουν την κρίση του Δικαστηρίου, το οποίο καλείται να αποφασίσει χωρίς παραπλάνηση και παραπληροφόρηση. Εξ' όσον μπορεί να γίνει κατανοητό από συνδυασμένη μελέτη του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων των Καθ' ων η αίτηση και της νομικής επιχειρηματολογίας των συνηγόρων τους, τα προβαλλόμενα σημεία στα οποία οι Καθ' ων η αίτηση εστιάζουν τη θέση τους ότι οι Αιτητές απέκρυψαν γεγονότα είναι τα ακόλουθα:
(1)Οι δημοσιεύσεις στον έντυπο τύπο για την πώληση των επίμαχων ακινήτων περιήλθαν εις γνώση του Αιτητή 4 στις 17.11.16 και όχι στις 23.11.16 όπως ό ίδιος ισχυρίστηκε στην ένορκη δήλωση του.
(2)Οι αξιωματούχοι της Αιτήτριας 1 εταιρείας παρέλειψαν να συμμορφωθούν με το περιεχόμενο της επιστολής ημερομηνίας 11.11.15 του Καθ' ου η αίτηση 2 στην οποία ο τελευταίος τους ζητούσε να του παραδώσουν όλα τα απαραίτητα στοιχεία που θα τον βοηθούσαν στη διαχείριση περιουσιακών στοιχείων και χειρισμό υποθέσεων της εν λόγω εταιρείας.
(3)Τα επίμαχα ακίνητα της Αιτήτριας 1 είναι υποθηκευμένα προς όφελος της Καθ' ης η αίτησης 1. Σε σχέση με το σημείο
(1)πράγματι ο Αιτητής 4 δήλωσε πως έλαβε γνώση της δημοσίευσης στην εφημερίδα 'Πολίτης' στις 23.11.
- Απόκομμα της εν λόγω εφημερίδας ημερομηνίας 16.11.16 που φιλοξενεί δημοσίευση με την οποίαν ο Καθ' ου η αίτηση 2, υπό την ιδιότητα του παραλήπτη-διαχειριστή της Αιτήτριας 1, ζητεί προφορές για την πώληση των επίμαχων ακινήτων της Αιτήτριας 1 που θα πρέπει να φθάσουν στη διεύθυνση του Καθ' ου η αίτηση το αργότερο μέχρι τις 28.11.16, επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του ως Τεκμήριο
- Ωστόσο μαρτυρία που ο Καθ' ου η αίτηση 2 προσκόμισε τείνει να καταδείξει ότι η πιο πάνω αναφορά του Αιτητή 4 δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 9 που συνοδεύει την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 2, ο τελευταίος ενημέρωσε τον Αιτητή 4 με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 16.11.16 που του απέστειλε, δηλαδή την ίδια ημέρα της δημοσίευσης, για την εν λόγω ανακοίνωση στις εφημερίδες 'Φιλελεύθερο' και 'Πολίτη' εσωκλείοντας μάλιστα αντίγραφο του κειμένου. Από το Τεκμήριο 10 που επίσης συνοδεύει την ένορκη του Καθ' ου η αίτηση 2, φαίνεται ότι το πιο πάνω ηλεκτρονικό μήνυμα έφθασε στον προορισμό του, δηλαδή στην ηλεκτρονική διεύθυνση του Αιτητή 4, την ίδια ημέρα που αυτό αποστάληκε. Με το δε Τεκμήριο 11 που και αυτό συνοδεύει την ένορκη του Καθ' ου η αίτηση 2 φαίνεται ότι το εν λόγω ηλεκτρονικό μήνυμα μαζί με την επισύναψη διαβάστηκε από την ηλεκτρονική διεύθυνση του Αιτητή 4 στην οποία φαίνεται να είχε διαβιβαστεί την προηγούμενη ημέρα. Επομένως σε αντίθεση με την αναφορά του Αιτητή 4, φαίνεται ότι αυτός έλαβε γνώση για τις εν λόγω δημοσιεύσεις όχι στις 23.11.16 αλλά στις 17.11.16 μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος που του αποστάληκε από τον Καθ' ου η αίτηση 2 στις 16.11.16, δηλαδή την ημέρα που η εν λόγω ανακοίνωση είχε ήδη δημοσιευτεί στην εφημερίδα. Παρόλα αυτά όμως παραμένει ως δεδομένο ότι ο Αιτητής 4 έλαβε γνώση της ενέργειας αυτής του Καθ' ου η αίτηση 2 μετά που αυτή δημοσιεύτηκε. Το ότι η ανακοίνωση αυτή φαίνεται να περιήλθε στην αντίληψη του Αιτητή 4 την ίδια ημέρα μετά που αυτή δημοσιεύτηκε ή μετά από λίγες ημέρες όπως αυτός ισχυρίστηκε δεν διαφοροποιεί τα δεδομένα που ίσχυαν. Από μόνο του αυτό δεν είναι ουσιώδες γεγονός που θα επηρέαζε την κρίση του Δικαστηρίου αν τίθετο υπόψη του κατά την μονομερή έκδοση του διατάγματος. Σχετικά με το σημείο
(3)δεν θεωρώ ότι η υποθήκευση των επίμαχων ακινήτων προς όφελος της Καθ' ης η αίτησης 1 είναι ουσιώδες γεγονός έτσι ώστε αν αυτό αποκαλυπτόταν από τον Αιτητή 4 να προσμετρούσε στην κρίση του Δικαστηρίου όταν αποφάσιζε για τη μονομερή έκδοση του διατάγματος. Αναφορικά με το σημείο
(2)οι Αιτητές χρεώνουν επιλήψιμη συμπεριφορά στον Καθ' ου η αίτηση 2 με τη μη καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης και προώθηση υπερασπίσεων στις αγωγές υπ' αρ. 2050/15, 2051/15, 2052/15, 2054/15 και 2055/15 που στις 12.11.15 η Καθ' ης η αίτηση 1 καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εναντίον της Αιτήτριας 1 εταιρείας (παράγραφοι 41 και 45 ένορκης δήλωσης Αιτητή 4 στην παρούσα αίτηση και Τεκμήρια 7-11 στην ένορκη δήλωση Αιτητή 4 στην κυρίως αίτηση). Ακόμη επιρρίπτουν ευθύνη στον Καθ' ου η αίτηση 2 για μη προώθηση της αγωγής υπ' αριθμό 2982/14 που καταχώρησαν εναντίον της Καθ' ης η αίτησης
- Ωστόσο η ύπαρξη του Τεκμηρίου 6 στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 2 φαίνεται να ανατρέπει την ισχυριζόμενη κατάσταση. Όπως φαίνεται από την ενώπιον μου μαρτυρία, ο Καθ' ου η αίτηση 2 διορίστηκε στις 06.11.16 (Τεκμήριο 20 στην ένορκη δήλωση Αιτητή 4 στην κυρίως αίτηση). Το Τεκμήριο 6 είναι επιστολή του Καθ' ου η αίτηση 2 ημερομηνίας 11.05.15 που φαίνεται να επιδόθηκε στον Αιτητή 4 στις 18.11.15 με την οποίαν ζητείται η προσκόμιση σωρεία εγγράφων που προσδιορίζονται και στοιχείων, ανάμεσα στα οποία, παροχή λεπτομερειών για τις εκκρεμούσες νομικές υποθέσεις της Αιτήτριας 1 καθώς και οποιαδήποτε στοιχεία που σχετίζονται με την εν λόγω εταιρεία και θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη διαχείριση της. Η προσκόμιση τέτοιων στοιχείων που να οδηγούν στην ετοιμασία και υποβολή έκθεσης στον Καθ' ου η αίτηση 2 της περιουσιακής κατάστασης της Αιτήτριας 1 από τους αξιωματούχους της απαιτείται από τις πρόνοιες του άρθρου 340 του Κεφ.
- Ως προς το τι πρέπει να περιέχει η προαναφερόμενη έκθεση διαφωτιστικό είναι το άρθρο 341 του Κεφ.
- Ένα τέτοιο έγγραφο καλείται να περιέχει, ανάμεσα σ' άλλα, λεπτομέρειες του ενεργητικού της Αιτήτριας 1, οφειλές και υποχρεώσεις της καθώς και εγγυήσεις που δόθηκαν σε πιστωτές. Με βάση τη μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση 2, η οποία δεν αντικρούστηκε, μπροστά στη γραπτή έκκληση του για βοήθεια και συνεργασία οι αξιωματούχοι της Αιτήτριας 1 εταιρείας περιλαμβανομένου του διευθυντή της, Αιτητή 4, δεν ανταποκρίθηκαν. Ο Αιτητής 4 αποφεύγει επιμελώς να αναφερθεί στο θέμα αυτό. Μπορεί τόσο στην παράγραφο 41.6 της ένορκης δήλωσης του στην υπό κρίση αίτηση όσο και στην παράγραφο της ένορκης δήλωσης του στην κυρίως αίτηση να επισυνάπτει την εν λόγω επιστολή αλλά σε αμφότερες περιπτώσεις έντεχνα δεν αναφέρει εάν είχε ή όχι συμμορφωθεί με το περιεχόμενο της. Ο Αιτητής 4 περιορίζεται να δηλώσει ότι με την εν λόγω επιστολή ο Καθ' ου η αίτηση 2 κοινοποιεί το διορισμό του, πράγμα που από μια απλή ανάγνωση όμως του Τεκμηρίου 6 εξόφθαλμα γίνεται αντιληπτό ότι ο σκοπός της ετοιμασίας και αποστολής του εν λόγω εγγράφου δεν εξαντλείται στο θέμα της γνωστοποίησης του διορισμού, πέραν του ότι ουδεμία αναφορά υπάρχει κατά πόσο υπήρξε συμμόρφωση με το περιεχόμενο του. Σε ότι αφορά το ζήτημα αυτό ο Αιτητής 4, μέσα από την ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, δημιούργησε την παραπλανητική και συνάμα λανθασμένη εικόνα στο Δικαστήριο ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2 σκόπιμα αρνήθηκε και δεν προώθησε υπερασπίσεις στις προαναφερόμενες αγωγές, ως μέρος ισχυριζόμενου σχεδίου συνομωσίας με την Καθ' ης νη αίτηση 1 για να πληγούν τα συμφέροντα της Αιτήτριας
- Η μη συμμόρφωση των αξιωματούχων της Αιτήτριας 1, περιλαμβανομένου του Αιτητή 4, φαίνεται να στέρησε από τον Καθ' ου η αίτηση 2 τη δυνατότητα να γνωρίζει ουσιώδη γεγονότα που θα μπορούσαν να επιτρέψουν την καταχώρηση υπερασπίσεων και προώθηση της απαίτησης της Αιτήτριας 1 με λογική προοπτική επιτυχίας απέναντι στις εκκρεμούσες αγωγές με την Καθ' ης η αίτηση
- Ας σημειωθεί ότι από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό, φαίνεται ότι όταν το Τεκμήριο 6 είχε επιδοθεί στον Αιτητή 4 του είχαν ήδη επιδοθεί οι εν λόγω πέντε αγωγές που καταχωρήθηκαν στο Δικαστήριο ενώ στο Δικαστήριο εκκρεμούσε και η αγωγή υπ' αρ. 2982/
- Η στέρηση συναφούς ενημέρωσης και η μη κατοχή σχετικών στοιχείων και δεδομένων, εκ πρώτης όψεως καθιστούσε την καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης και παράλληλα προώθησης υπεράσπισης άσκοπη και αχρείαστη αφού το μόνο που φαίνεται ότι θα ενθάρρυνε θα ήταν η δημιουργία εξόδων που θα επωμιζόταν η περιουσιακή κατάσταση της Αιτήτριας 1, για την οποίαν υπόλογος ως προς τη διαχείριση της να ήταν ο Καθ' ου η αίτηση
- Όταν δε αργότερα του ζητήθηκε να προωθήσει τις δικαστικές διαδικασίες στις πιο πάνω αγωγές με την επιστολή των δικηγόρων των Αιτητών ημερομηνίας 23.05.16 (Τεκμήριο 23 στην ένορκη δήλωση Αιτητή 4 της κυρίως αίτησης) χωρίς βεβαίως ούτε μέχρι τότε να έχει προηγηθεί η προσκόμιση στοιχείων, φαίνεται να είχαν ήδη εκδοθεί δικαστικές αποφάσεις εις βάρος της Αιτήτριας
- Εκ των πραγμάτων και υπό το σκηνικό που διαμορφώθηκε από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό, δεν θα μπορούσε να ειπωθεί ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2 αρνήθηκε να χειριστεί τις εν λόγω αγωγές. Κατά συνέπεια, η μη αναφορά του πιο πάνω από τον Αιτητή 4 αποτελεί απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος που αν αποκαλυπτόταν στο στάδιο της μονομερούς εξέτασης της υπό κρίση αίτησης θα ασκούσε επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Αυτή η εξέλιξη μοιραία κρίνει την τύχη της παρούσας αίτησης. Παρά την προδιαγραφόμενη κατάληξη της υπό κρίση αίτησης θα εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 καθώς και ισοζύγιο της ευχέρειας που είναι ο τρίτος λόγος ένστασης. Αυτό γίνεται σε περίπτωση που ήθελε θεωρηθεί εσφαλμένη η πιο πάνω προσέγγιση του Δικαστηρίου σε ανώτερο επίπεδο δικαστικής κρίσης. Η έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικής φύσεως διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του Ν.14/60 εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και τούτο συμβαίνει εφόσον συντρέχουν σωρευτικά οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του. Το θέμα αυτό αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης σε σωρεία κυπριακών αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κλασσική επί του προκειμένου θεωρείται η απόφαση στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557 όπου επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις, οι οποίες πρέπει να συντρέχουν. Αυτές είναι:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας.
(3)Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Στην προσπάθεια του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Κατά το στάδιο αυτό το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλέπε Άκης Γρηγορίου κ.α. v. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση T.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1802) τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει σε βάθος την τεθείσα μαρτυρία για να προβεί σε αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και δεν καταλήγει σε ευρήματα γεγονότων αλλά περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλέπε Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.St. Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 799). Το πρώτο κριτήριο του άρθρου 32 ικανοποιείται με την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης στη βάση της καταχωρημένης δικογραφίας. Η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης έχει σχέση με τη νομική αξίωση της απαίτησης και καθιστά μια πρωταρχική ανάλυση της νομικής θέσης, επιβεβλημένη ώστε να τοποθετηθεί η υπόθεση στο ορθό νομικό πλαίσιο και να επισημανθεί το νομικό της υπόβαθρο. Δηλαδή να θεμελιώνεται νομικά και μόνο η αξίωση με βάση τα όσα περιέχονται στις έγγραφες προτάσεις. Η πρώτη προϋπόθεση είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετη και συνήθως εξετάζεται σε συνδυασμό με το δεύτερο κριτήριο, το οποίο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα και συνίσταται στην παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Είναι αρκετό για τον ενάγοντα να δείξει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση/δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο απαιτούμενος βαθμός απόδειξης σε αστικές υποθέσεις. Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη τέτοιας πιθανότητας (Κυτάλα κ.α. v Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253). Στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015 τονίστηκε ότι δεν αποτελεί μέρος της λειτουργίας του Δικαστηρίου σε αυτό το αρχικό στάδιο της διαδικασίας να προσπαθήσει να αποφασίσει δύσκολα νομικά σημεία τα οποία χρειάζονται λεπτομερή επιχειρηματολογία και ώριμη εξέταση. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από τη μαρτυρία είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγοντας έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Η τρίτη προϋπόθεση, ήτοι να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στον ενάγοντα της θεραπείας που δικαιούται σύμφωνα με το νόμο (Παναγίδης v. Παναγίδης
(2001)1 Α.Α.Δ. 396). Το κριτήριο αυτό ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Τέτοια περίπτωση υπάρχει όταν ο ενάγοντας δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Αντίθετα, εκεί που η ζημιά μπορεί να υπολογιστεί, έστω και με κάποια δυσκολία, τότε δεν θεωρείται ανεπανόρθωτης φύσης και γι' αυτό δεν μπορεί να ευσταθήσει ο ισχυρισμός ότι το Δικαστήριο δεν θα είναι σε θέση να αποδώσει πλήρη δικαιοσύνη. Προς ενίσχυση των πιο πάνω χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το νομικό σύγγραμμα Commercial Injunctions του Steven Gee Q.C., 5η έκδοση, σελίδα 44, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "The first question is whether if the claimant were correct at trial, an award of damages would be an adequate remedy. If damages in the measure awarded at common law would be an adequate remedy, and the defendant would be in a financial position to pay them, then, however strong the claimant's case appeared to be, no injunction should 'normally' be granted." Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 231, Κυρισάββα ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245). Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία (M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791). Στην υπόθεση Ninemia Maritime Corporation v. Trane Schiffahrts-gesellschaft Gmbh (Niedersachsen, The)
(1983)1 W.L.R. 1412 τονίστηκε ότι το σχετικό κριτήριο είναι κατά πόσο, λαμβανομένης υπόψη της μαρτυρίας στο σύνολό της, υπάρχει βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ του ενάγοντα θα παραμείνει ανικανοποίητη. Δεν είναι απαραίτητο να επιδειχθεί άνομη πρόθεση, παρόλο ότι αν αποδειχθεί τέτοια πρόθεση το Δικαστήριο θα χορηγήσει το διάταγμα με περισσότερη ετοιμότητα. Το θέμα όμως δεν ολοκληρώνεται με την σωρευτική εκπλήρωση των πιο πάνω κριτηρίων. Αναγνωρίζεται πως αφότου ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλέπε Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Οι παράγοντες που μπορούν να επιδράσουν στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου κατά την εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας είναι διάφοροι. Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση, μέσα από πρόχειρη ανάγνωση του περιεχομένου τόσο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την κυρίως αίτηση όσο και αυτής που υποστηρίζει την παρούσα ενδιάμεση αίτηση, παρατηρώ ότι οι Αιτητές αξιώνουν διαγραφή του ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερομηνίας 01.03.05 και παύση/παραμερισμό του Καθ' ου η αίτηση 2 από παραλήπτη-διαχειριστή της Αιτήτριας 1 εταιρείας, του οποίου τον διορισμό θεωρούν εξ' υπαρχής άκυρο και/ή ακυρώσιμο. Αυτά θεωρούν ότι είναι τα νομικά ζητήματα που πρέπει να εξεταστούν. Η διεκδίκηση διαγραφής του συγκεκριμένου ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης εστιάζεται επί το ότι: (α) το χρέος που εξασφαλιζόταν από αυτό έχει εξοφληθεί, (β) το εν λόγω ομόλογο δεν βρίσκεται πλέον σε ισχύ καθότι μεταγενέστερες συμφωνίες των μερών το έχουν αναιρέσει/υποκαταστήσει, (γ) οι πρόνοιες του εν λόγω ομολόγου είναι περιοριστικές της ελευθερίας της Αιτήτριας 1 προς λήψη δικαστικών μέτρων και είναι άκυρες, (δ) επηρεάζεται το δικαίωμα πρόσβασης της Αιτήτριας 1 σε δικαστήριο. Οι πιο πάνω τέσσερις άξονες αποτελούν ταυτόχρονα, εξ' όσον γίνεται αντιληπτό, μέρος του πυρήνα στη βάση του οποίου ζητείται η παύση/παραμερισμός του Καθ' ου η αίτηση 2 από παραλήπτη-διαχειριστή της Αιτήτριας 1 εταιρείας. Οι άλλοι πυλώνες που συμπληρώνουν τη σύνθεση του πυρήνα της αξίωσης αυτής είναι ότι: (α) υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων από μέρους του Καθ' ου η αίτηση 2, (β) ο Καθ' ου η αίτηση 2 συνωμότησε με την Καθ' ης η αίτηση 1 για να εμποδίσει την Αιτήτρια 1 να προωθήσει την υπεράσπιση και απαίτηση της εναντίον της Καθ' ης η αίτησης 1, (γ) ο Καθ' ου η αίτηση 2 αμέλησε να ενεργήσει, (δ) ο Καθ' ου η αίτηση 2 αρνήθηκε και απέτυχε να εκτελέσει τα καθήκοντα του, (ε) η Αιτήτρια 1 στερείτο εξουσίας και σκοπού για τη συνομολόγηση του συγκεκριμένου ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης επειδή ενέργησε καθ' υπέρβαση εξουσίας και των σκοπών του ιδρυτικού της εγγράφου ενώ παράλληλα το πρόσωπο που ενέγραψε τις επίδικες υποθήκες δεν ήταν δεόντως και νομίμως εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια
- Στο ζήτημα της εξέτασης του κατά πόσο δικαιολογείται ή όχι διαγραφή του συγκεκριμένου ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης αξίζει να καταγραφεί η θέση των Αιτητών, όπως αυτή αποτυπώνεται μέσα από την παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης του Αιτητή 4 που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση. Αυτό που αποκαλύπτεται είναι ότι η εγκυρότητα, νομιμότητα και ισχύς του εν λόγω εγγράφου αποτελεί αντικείμενο εκδίκασης στην αγωγή υπ' αριθμό 2982/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Εφόσον το θέμα αυτό θα εκδικαστεί στην πιο πάνω προγενέστερη χρονικά αγωγή έπεται ότι τελικά δεν θα πρέπει να αποτελέσει επίδικο θέμα στην παρούσα υπόθεση. Τυχόν επιπλέον προώθηση του στην παρούσα υπόθεση συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας αφού επιδιώκεται η επίτευξη του ιδίου σκοπού από την εξέταση του ιδίου ζητήματος μέσω δύο ξεχωριστών διαδικασιών. Αν ήθελε θεωρηθεί εσφαλμένη η πιο πάνω προσέγγιση του Δικαστηρίου, θα πρέπει να λεχθεί ότι οι θέσεις που προβάλλονται επί της αξίωσης για διαγραφή του συγκεκριμένου ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης είναι έκδηλα αντιφατικές. Ειδικότερα η αξίωση διαγραφής του συγκεκριμένου ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης δεν μπορεί να στηρίζεται από τη μία για το ότι το χρέος έχει εξοφληθεί και από την άλλη ότι το εν λόγω ομόλογο δεν βρίσκεται πλέον σε ισχύ καθότι μεταγενέστερες συμφωνίες των μερών το έχουν αναιρέσει/υποκαταστήσει. Πρόκειται για δύο εκ διαμέτρου συγκρουόμενες θέσεις των Αιτητών. Η φύση των τοποθετήσεων είναι τέτοια που δεν μπορεί να προωθηθούν παράλληλα. Δεν μπορούν οι Αιτητές να ισχυρίζονται ότι το χρέος έχει εξοφληθεί και άρα δεν υφίσταται το εν λόγω ομόλογο και την ίδια στιγμή να επικαλούνται ότι το ίδιο ομόλογο δεν είναι πλέον δεσμευτικό όχι επειδή το χρέος έχει εξοφληθεί αλλά επειδή ακολούθησαν άλλες συμφωνίες που το υποκατέστησαν ή αντικατέστησαν (novation). Οι δε αναφορές ότι οι πρόνοιες του εγγράφου είναι περιοριστικές της λήψης περιοριστικών μέτρων και επηρεάζουν την πρόσβαση στο Δικαστήριο εξόφθαλμα δεν μπορούν να δημιουργήσουν θέμα προς συζήτηση. Η καταχώρηση τόσο της αγωγής υπ' αριθμό 2982/14 όσο και της παρούσας γενικής αίτησης με κοινό αντικείμενο εκδίκασης την εγκυρότητα, νομιμότητα και ισχύς του εν λόγω εγγράφου αποδεικνύει την ορθότητα τους σκεπτικού του Δικαστηρίου. Έρχομαι στην αξίωση ότι ο διορισμός του Καθ' ου η αίτηση 2 είναι εξ' υπαρχής άκυρος και/ή ακυρώσιμος. Ο διορισμός ενός ατόμου ως παραλήπτη-διαχειριστή δεν επιτυγχάνεται μόνο δικαστικώς. Ένας παραλήπτης-διαχειριστής μπορεί να διοριστεί στη βάση εγγράφου εκτός Δικαστηρίου. Αυτό φαίνεται να συνέβηκε εδώ με τον Καθ' ου η αίτηση 2 να διορίζεται δυνάμει του ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερομηνίας 01.03.
- Το περιεχόμενο του ομολόγου εγγράφου κυμαινόμενης επιβάρυνσης και ειδικότερα οι όροι 10, 11 και 12 θέτουν το υπόβαθρο διορισμού και ενεργειών του παραλήπτη-διαχειριστή και γι' αυτό είναι σχετικοί. Επίσης νομοθετικές πρόνοιες, όπως οι διατάξεις των άρθρων 97
(1)και 340 του Κεφ.113, παρέχουν κριτήρια που κατευθύνουν το διορισμό παραλήπτη-διαχειριστή στη βάση εγγράφου. Ένας παραλήπτης-διαχειριστής που διορίζεται δυνάμει εγγράφου εκτός Δικαστηρίου, όπως στην προκειμένη περίπτωση, δεν έχει δικαίωμα να ενεργεί αυθαίρετα. Δεσμεύεται από την ισχύουσα νομοθεσία και υπέχει θέσμιο καθήκον επιμέλειας προς όλους και ιδιαίτερα τους εξασφαλισμένους προνομιούχους πιστωτές της εταιρείας. Σε περίπτωση που δεν διεκπεραιώσει τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις του με τον δέοντα τρόπο που υποδεικνύεται νομοθετικά, θα υποστεί συνέπειες. Σχετικά είναι τα άρθρα 89, 300, 334-344 του Κεφ.113, στα οποία και παραπέμπω. Σχετική επίσης είναι και η αγγλική υπόθεση Capital Cameras Ltd v. Harold Lines Ltd and others (National Westminster Bank plc intervening) [1991] 3 All E.R. 389. Ο διορισμός παραλήπτη-διαχειριστή δεν καταργεί τις εξουσίες των διοικητικών συμβούλων της εταιρείας, οι οποίοι διατηρούν κατάλοιπο εξουσίας που περιλαμβάνει και τη δυνατότητα να εγείρουν αγωγή εναντίον των κατόχων ομολόγων που διόρισαν τον παραλήπτη-διαχειριστή, το οποίο ενεργοποιείται μόνο εάν αυτός αρνείται να δραστηριοποιηθεί προωθώντας μία σχετική αξίωση (Αίτηση Νίνου Χατζηρούσου αναφορικά με την αίτηση διάλυσης της εταιρείας Y. Liasides Developers Ltd
(2011)1Γ Α.Α.Δ. 1703, Newhart Developments Ltd v. Co-op Commercial Bank Ltd [1978] 2 All E.R. 896). Το κατάλοιπο εξουσίας των διευθυντών καλύπτει και τη δυνατότητα καταχώρησης υπόθεσης στην οποία να ζητείται παύση/παραμερισμός του διορισμένου παραλήπτη-διαχειριστή. Επί του σημείου αυτού χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του αδελφού Δικαστή Χ. Μαλαχτού ΠΕΔ, στην αγωγή αρ. 2470/14 του Ε.Δ. Λάρνακας, το οποίο με βρίσκει σύμφωνο: "Όμως, παρά το διορισμό Παραλήπτη Διαχειριστή, οι διευθυντές της Εταιρείας διατηρούν κατάλοιπο εξουσίας και μπορούν να προωθήσουν διαδικασία για να αμφισβητήσουν την εγκυρότητα του διορισμού του παραλήπτη (Hawkesbury Development Co. Ltd. v. Landmark Finance Pty Ltd
(1969)92 WN (NSW) 199, New South Wales; Paramount Acceptance Co. Ltd v. Souster [1981] 2 NZLR 38, CA of New Zealand)" Στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα 'McPherson's Law of Company Liquidation' του Andrew Keay σελίδες 469-476 παρέχονται λόγοι που δυνατό να οδηγήσουν σε απομάκρυνση του παραλήπτη-διαχειριστή. Ακαταλληλότητα στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των πιστωτών, πλήγμα στην εικόνα της ανεξαρτησίας και αμεροληψίας εξαιτίας σύγκρουσης συμφερόντων ή εκδήλωσης στάσης να ευνοηθεί συγκεκριμένη μερίδα πιστωτών εις βάρος άλλων ή ανάπτυξη ιδιαίτερα φιλικών σχέσεων με ένα σημαντικό πιστωτή καθώς και αποτυχία-άρνηση στην εκτέλεση των καθηκόντων του είναι μερικοί από αυτούς. Άλλοι λόγοι που πιθανό να δικαιολογήσουν παύση του παραλήπτη-διαχειριστή αλλά δεν είναι επί του παρόντος η αναφορά τους αφού δεν αποτελούν αντικείμενο εξέτασης τους μέσα από την κυρίως αίτηση εκτίθενται μέσα από το κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Η εκκαθάριση εταιρειών' του Δρ. Ανδρέα Ποιητή στις σελίδες 153-
- Σε κάθε περίπτωση όμως το Δικαστήριο είναι πολύ προσεκτικό προτού καταλήξει σε τέτοιο ενδεχόμενο και στηρίζεται πάνω σε συγκεκριμένα στοιχεία. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, θεωρώ ότι το κατά πόσο ο διορισμός του Καθ' ου η αίτηση 2 από παραλήπτης-διαχειριστής της Αιτήτριας 1 θεωρείται εξ' υπαρχής άκυρος και/ή είναι ακυρώσιμος και κατ' επέκταση δικαιολογείται ή όχι η παύση/παραμερισμός του στη βάση των προβαλλόμενων θέσεων είναι νομικά θέματα που χρήζουν εξέτασης από το Δικαστήριο. Μέσα από την ύπαρξη αυτών των νομικών ζητημάτων κρίνω ότι έχει αποκαλυφθεί συζητήσιμη υπόθεση. Κατά συνέπεια θεωρώ ότι η πρώτη προϋπόθεση πληρείται. Εξετάζοντας το δεύτερο κριτήριο θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο διορισμός του Καθ' ου η αίτηση 2 έγινε στη βάση του ομολόγου εγγράφου κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερομηνίας 01.03.05 (Τεκμήριο 2 στην κυρίως αίτηση). Ανατρέχοντας στο Τεκμήριο 2 παρατηρώ ότι το ποσό που εξασφαλίζει δεν θα υπερβαίνει τις Λ.Κ.£240.000 (€410.064,35) πλέον τόκους, προμήθειες, έξοδα και δαπάνες, ποσό το οποίο επιβαρύνει ολόκληρη την επιχείρηση και όλη την περιουσία της Αιτήτριας
- Επειδή το ομόλογο είναι κυμαινόμενης επιβάρυνσης οι διοικητικοί σύμβουλοι της Αιτήτριας 1 δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητα της (Αίτηση Νίνου Χατζηρούσου αναφορικά με την αίτηση διάλυσης της εταιρείας Y. Liasides Developers Ltd
(2011)1Γ Α.Α.Δ. 1703). Με βάση το εν λόγω έγγραφο το δικαίωμα διορισμού παραλήπτη-διαχειριστή ενεργοποιείται δια του όρου 10 όταν συμβούν ένα από τα γεγονότα του όρου
- Για καλύτερη αντίληψη του θέματος παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο των όρων 8 και 10 του ομολόγου: «
- Παρ' οιανδήποτε περί του εναντίον πρόνοιαν περιεχόμενην εν τω παρόντι, άπαντα τα ποσά και υποχρεώσεις αι οποίαι εξασφαλίζονται ή δια τας οποίας υπάρχει πρόθεσις όπως εξασφαλισθώσι διά του παρόντος μεθ' όλων των οφειλομένων τόκων επ' αυτών ή οιονδήποτε εκάστοτε οφειλόμενων και μη πληρωθέν υπόλοιπον τούτων θα καθίστανται αμέσως πληρωτέαι ευθύς ως συμβή οιονδήποτε των κάτωθι: (α) Εάν η Τράπεζα ήθελε ζητήσει εγγράφως πληρωμήν εν όλω ή εν μέρει οιασδήποτε των υποχρεώσεων τας οποίας το παρόν Ομόλογον εξασφαλίζει και ήθελεν αφήσει την τοιαύτην ειδοποίησιν της τοιαύτης ζητήσεως εις το εγγεγραμμένον γραφείον της Εταιρείας ή ήθελεν αποστείλει ταύτην εις την Εταιρείαν ταχυδρομικώς και συστημένην και η Εταιρεία ήθελε παραλείψει να πληρώση το κεφάλαιον, τους τόκους και παν έτερον οφειλόμενον ποσόν ή οιονδήποτε μέρος τούτου ως ανωτέρω προνοείται. (β) Εάν η Εταιρεία δεν δύναται ή αρνείται αδικαιολογήτως να πληρώνη οιονδήποτε ενοίκιον πληρωτέον εν σχέσει με οιαδήποτε ενοικιασθέντα ακίνητα, κατεχόμενα κατά την ώραν υπό της Εταιρείας ή εάν παραλείπη να εκτελή ή και τηρή τας συμφωνίας και όρους τους περιεχόμενους και/ή εξυπακουόμενους υπό του Συμβολαίου Εκμισθώσεως δυνάμει του οποίου οιαδήποτε ακίνητος περιουσία κατέχεται υπό της Εταιρείας. (γ) Εάν εκδοθή Δικαστικόν Διάταγμα ή ληφθή έγκυρος δικαστική απόφασις ή άλλως ληφθή έκγυρος απόφασις περί διαλύσεως της Εταιρείας ή εάν ήθελε διορισθή παραλήπτης του ρηθέντος ενεργητικού της Εταιρείας ή οιουδήποτε μέρους τούτου. (δ) Εάν ήθελεν εκδοθή δικαστική απόφασις εναντίον της Εταιρείας ή ήθελε γίνει οιαδήποτε κατάσχεσις ή εκτέλεσις επί ή εναντίον οιασδήποτε περιουσίας της Εταιρείας. (ε) Εάν η Εταιρεία ήθελε παύσει ή αναστείλει την πληρωμήν οιουδήποτε των χρεών αυτής, υφισταμένων ή ενδεχομένων, ή δηλώσει ή δείξει ανικανότητα να πληρώσει αμέσως τα τοιαύτα χρέη ή υποχρεώσεις ή παύσει ή απειλήσει ότι θα παύση να διεξάγη την εργασίαν αυτής, ή (στ) Εάν η Εταιρεία ήθελε παραλαβή οιανδήποτε συμφωνίαν ή όρον περιεχόμενον εν των παρόντι ήτις ή όστις έδει να εκτελεσθή ή τηρηθή ή ήθελε παραβή οιανδήποτε πρόνοιαν διαλαμβανομένην εν των παρόντι ή ήθελε παραλείψει να εκτελέση οιανδήποτε υποχρέωσίν της δυνάμει των προνοιών του παρόντος Ομολόγου.
- Εάν καθ' οιονδήποτε χρόνον ήθελε συμβή οιονδήποτε των ανωτέρω, άτινα λεπτομερώς αναφέρονται υπό τα γράμματα (α) έως (στ), αμφοτέρων συμπεριλαμβανομένων του άρθρου 8 του παρόντος Ομολόγου, η Τράπεζα δύναται, κατά την απόλυτον αυτής κρίσιν, επιπροσθέτως και άνευ επηρεασμού οιασδήποτε άλλης θεραπείας παρεχομένης δυνάμει του παρόντος ή δυνάμει οιασδήποτε άλλης συμφωνίας ή εγγράφου ή υπό του Νόμου, να διορίση εγγράφως διά του δεόντως εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου ή αντιπροσώπων αυτής οιονδήποτε πρόσωπο είτε τούτο είναι υπάλληλος της Τραπέζης ή της Εταιρείας ή μη ως Παραλήπτην και Διαχειριστήν (RECEIVER AND MANAGER) του ρηθέντος ενεργητικού ή οιουδήποτε μέρους τούτου υπό τοιούτους όρους ως προς την αμοιβήν και άλλως, ως η Τράπεζα ήθελε θερωρήσει πρέπον και δύναται κατά παρόμοιον τρόπον και καθ' οιονδήποτε χρόνον και από καιρού εις καιρόν να ανακαλή τον διορισμόν του τοιούτου Παραλήπτου και Διαχειριστού και διορίζη άλλο πρόσωπο αντ' αυτού.» Δυνάμει του όρου 11 του ομολόγου ο διορισμένος παραλήπτης-διαχειριστής (Καθ' ου η αίτηση 2) ενεργεί ως αντιπρόσωπος της Αιτήτριας
- Βέβαια παρά το ότι ο ένας παραλήπτης-διαχειριστής διορισμένος δυνάμει εγγράφου εκτός Δικαστηρίου είναι αντιπρόσωπος της εταιρείας το πρωταρχικό του καθήκον είναι να ρευστοποιήσει τα περιουσιακά στοιχεία της εν λόγω εταιρείας προς το συμφέρον του κατόχου του ομολόγου και οι εξουσίες του για διεύθυνση είναι στην πραγματικότητα υποβοηθητικές για το σκοπό αυτό (Gomba Holdings U.K. v. Homan
(1986)3 All E.R. 94). Το είδος, ο βαθμός και η έκταση των εξουσιών του Καθ' ου η αίτηση 2 παρέχονται κατά τρόπο ενδεικτικό και όχι εξαντλητικό στον όρο 11 του ομολόγου. Η δε σειρά διάθεσης εισπραχθέντων ποσών καταγράφεται στον όρο 12 του ομολόγου, πάντοτε τηρουμένων υπόψη των προνοιών των άρθρων 89 και 300 του Κεφ.113 περί προνομιούχων πιστωτών που τους δίδεται προτεραιότητα. Για καλύτερη αντίληψη του θέματος παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο των όρων 11 και 12 του ομολόγου καθώς και 89 και 300 του Κεφ.113: «
- Ο διορισθείς ως ανωτέρω Παραλήπτης και Διαχειριστής θα είναι αντιπρόσωπος της Εταιρείας μόνης ούσης υπευθύνου διά τας πράξεις και παραλείψεις αυτού ως και διά την αμοιβήν του, και να πράττη παν το οποίο Παραλήπτης/Διαχειριστής νομίμως δικαιούται ή δύναται να κάμη και το οποίον ήθελε θεωρηθή αναγκαίον διά την διεξαγωγήν της εργασίας της Εταιρείας ή ήθελε θεωρηθή σχετικόν ή συντελεστικόν εις την διεξαγωγήν της εργασίας της Εταιρείας, συμπεριλαμβανομένων των κάτωθι: (α) Να λαμβάνη κατοχήν και ρευστοποιή και εισπράττη ολόκληρον ή οιονδήποτε μέρος του ρηθέντος ενεργητικού και προς τον σκοπόν τούτον να προβαίνη εις οιαδήποτε διαβήματα επ' ονόματι της Εταιρείας ή άλλως, ως ήθελε θεωρήσει αναγκαίον ή σκόπιμον. (β) Να διεξάγη ή συντελή ώστε να διεξάγηται η εργασία της Εταιρείας και να συνάπτη δάνεια από την Τράπεζαν ή από άλλους, εξασφαλίζων ταύτα δι' ολοκλήρου ή οιουδήποτε μέρους του ρηθέντος ενεργητικού. (γ) Να πωλή ή ενοικιάζη ή συντελή ώστε να πωληθή ή ενοικιασθή οιονδήποτε μέρος του ρηθέντος ενεργητικού ή άλλως πως διαθέτη τούτο υπό τοιούτους όρους ως ήθελε θεωρήσει συμφέροντας διά την Τράπεζαν. (δ) Να προβαίνη εις οιασδήποτε διευθετήσεις ή συμβιβασμούς τους οποίους ήθελε θεωρήσει συμφέροντας. (ε) Να προβαίνη εις οιασδήποτε επισκευάς, βελτιώσεις και ασφαλίσεις του ρηθέντος ενεργητικού ή οιουδήποτε μέρους τούτου ως ήθελε θεωρήσει αναγκαίον ή σκόπιμον. (στ) Να προβαίνη εις κλήσεις, είτε υπό όρους είτε άνευ όρων, προς μέλη της Εταιρείας, προς καταβολήν μέρους ή όλου του μήπω κληθέντος κεφαλαίου, έχων τας αυτάς εξουσίας διά τον σκοπόν τούτον και προς τον σκοπόν της επιβολής της πληρωμής οιασδήποτε γενομένης κλήσεως, οίας οι Κανονισμοί της Εταιρείας παραχωρούν εις τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου ταύτης αποκλεισμένης της προς τούτο εξουσίας των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας.
- Πάντα τα εισπραχθέντα υπό του Παραλήπτου και Διαχειριστού ποσά, αφού γίνη πρόβλεψις δι' όλα τα έξοδα και δαπάνας εις τας οποίας υπεβλήθη εν τη διεξαγωγή της εργασίας της Εταιρείας ή διά την πώλησιν, διάθεσιν ή ρευστοποίησιν του όλου ή οιουδήποτε μέρους του ρηθέντος ενεργητικού, θα διατίθενται ως εξής: ΠΡΩΤΟΝ: Εάν ο Παραλήπτης και Διαχειριστής επιθυμή τούτο, αλλ' ουχί άλλως, διά την πληρωμήν των ενοικίων, τελών, φόρων και εξόδων των αφορώντων οιανδήποτε ακίνητον ή κινητήν περιουσίαν της Εταιρείας ως και των ασφαλίστρων πυρός και οιασδήποτε άλλης ασφάλειας της περιουσίας ταύτης και των εξόδων διά την εκτέλεσιν οιωνδήποτε επιδιορθώσεων ή αντικαταστάσεων. ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Δια την πληρωμή πάντων των εξόδων και δαπανών των σχετιζομένων με τον διορισμόν του Παραλήπτου και Διαχειριστού και την ενάσκησιν υπ' αυτού πασών ή οιωνδήποτε των ανωτέρω εξουσιών, συμπεριλαμβανομένης και ευλόγου αμοιβής του Παραλήπτου και Διαχειριστού. ΤΡΙΤΟΝ: Διά την εξόφλησιν ή την μερικήν εξόφλησιν προς την Τράπεζαν, των δεδουλευμένων και μη πληρωθέντων τόκων οίτινες οφείλονται αναφορικώς προς και δυνάμει των υποχρεώσεων αίτινες οφείλονται ή εξασφαλίζονται δυνάμει του Ομολόγου τούτου. ΤΕΤΑΡΤΟΝ: Διά την εξόφλησιν ή μερικήν εξόφλησιν προς την Τράπεζαν όλων των υποχρεώσεων και/ή ποσών τα οποία οφείλονται ή εξασφαλίζονται δυνάμει του Ομολόγου τούτου και ΠΕΜΠΤΟΝ: Οιονδήποτε περίσσευμα θα πληρώνηται εις την Εταιρείαν.» «89.-
(1)Όταν διορίζεται παραλήπτης εκ μέρους των κατόχων χρεωστικών ομολόγων της εταιρείας εξασφαλισθέντων με κυμαινόμενη επιβάρυνση, ή οι κάτοχοι χρεωστικών ομολόγων ή πρόσωπο εκ μέρους των λαμβάνει κατοχή ιδιοκτησίας που περιλαμβάνεται ή υπόκειται στην επιβάρυνση, τότε αν η εταιρεία δεν βρίσκεται κατά το χρόνο εκείνο υπό εκκαθάριση, τα χρέη που σε κάθε εκκαθάριση πληρώνονται κατά προτεραιότητα των υπόλοιπων χρεών σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους V που σχετίζονται με προτιμησιακές πληρωμές που πληρώνονται κατά προτεραιότητα από άλλα χρέη, πληρώνονται από ενεργητικό που περιέρχεται στα χέρια του παραλήπτη ή άλλου προσώπου που λαμβάνει κατοχή όπως προαναφέρθηκε κατά προτεραιότητα οποιασδήποτε αξίωσης για κεφάλαιο ή τόκο αναφορικά με τα χρεωστικά ομόλογα.
(2)Κατά την εφαρμογή των διατάξεων που προαναφέρθηκαν, το άρθρο 300 ερμηνεύεται ωσάν η διάταξη για πληρωμή συσσωρευμένων απολαβών για διακοπές καθίσταται πληρωτέα κατά τον τερματισμό της απασχόλησης πριν από ή ως συνέπεια του διατάγματος για εκκαθάριση ή ψηφίσματος ήταν διάταξη για την καταβολή τέτοιας αμοιβής που καθίσταται πληρωτέα κατά τον τερματισμό απασχόλησης πριν από ή ως συνέπεια του διορισμού παραλήπτη ή της λήψης κατοχής όπως προαναφέρθηκε.
(3)Οι χρονικές περίοδοι που αναφέρονται στις αναφερόμενες στο Μέρος V διατάξεις υπολογίζονται από την ημερομηνία του διορισμού του παραλήπτη ή της λήψης κατοχής όπως προαναφέρθηκε, ανάλογα με την περίπτωση.
(4)Οποιεσδήποτε πληρωμές που έγιναν με βάση το άρθρο αυτό θα εκπίπτουν κατά την έκταση που είναι δυνατό από το ενεργητικό της εταιρείας που είναι διαθέσιμο για την πληρωμή συνήθων πιστωτών.» «300.-
(1)Κατά την εκκαθάριση καταβάλλονται με προτεραιότητα σε σχέση με οποιαδήποτε άλλα χρέη: (α) Τα ακόλουθα ποσοστά και φόροι- (
- i)όλοι οι τοπικοί φόροι που οφείλονται από την εταιρεία τη σχετική ημερομηνία, τα οποία κατέστησαν οφειλόμενα και πληρωτέα μέσα σε δώδεκα μήνες αμέσως πριν από εκείνη την ημερομηνία· (
- ii)όλοι οι κυβερνητικοί φόροι και τέλη που οφείλονται από την εταιρεία τη σχετική ημερομηνία και οι οποίοι κατέστησαν οφειλόμενοι και πληρωτέοι μέσα σε δώδεκα μήνες πριν από εκείνη την ημερομηνία και, σε περίπτωση βεβαιωμένων φόρων, που δεν υπερβαίνει συνολικά βεβαίωση για ένα έτος· (β)(
- i)οφειλόμενες αποδοχές του μισθωτού και οποιοδήποτε ποσό που κατακρατήθηκε από τον εργοδότη από τις αποδοχές του μισθωτού για την πληρωμή υποχρεώσεων του μισθωτού, ή άλλως πως το οποίο ο εργοδότης δεν έχει καταβάλει· και (
- ii)οποιοδήποτε άλλο ποσό ή ωφέλημα του μισθωτού που απορρέει από σύμβαση ή σχέση εργοδότησης περιλαμβανομένου οποιουδήποτε ποσού που οφείλεται σε αναγνωρισμένη συντεχνία που απορρέει από την εργασιακή σχέση εργοδότη-εργοδοτουμένου ή διαφορετικά το οποίο ο εργοδότης δεν έχει καταβάλει. Οι διατάξεις της παρούσας παραγράφου δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση μισθωτού ιδιωτικής εταιρείας ο οποίος είναι μέτοχος ή μέλος του διοικητικού συμβουλίου της, εκτός εάν κατέχει μετοχές ή συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας υπό αντιπροσωπευτική ιδιότητα και κατά τρόπο πρόδηλα τυπικό και όχι ουσιαστικό και νοουμένου ότι μεταξύ του ιδίου και του αντιπροσωπευομένου δεν υφίσταται συγγένεια πρώτου ή δεύτερου βαθμού. (γ) κάθε ποσό αποζημίωσης που η εταιρεία είναι υποχρεωμένη να καταβάλει σε μισθωτό, λόγω σωματικής βλάβης που ο μισθωτός υπέστηκε συνέπεια ατυχήματος που προκλήθηκε από την απασχόληση και ενώ απασχολείτο ως μισθωτός της εταιρείας· Εξαιρείται η περίπτωση μισθωτού ιδιωτικής εταιρείας που είναι μέτοχος της, εκτός άν η εταιρεία διαλύεται εκούσια ή διαλύεται για σκοπούς αναδιάρθρωσης ή συγχώνευσης με άλλη εταιρεία· (δ) κάθε ποσό που οφείλεται στο μισθωτό, εξαιρούμενο μισθωτό ιδιωτικής εταιρείας που είναι μέτοχος της, για την άδεια που δικαιούται από την απασχόληση του από την εταιρεία για περίοδο απασχόλησης ενός μόνο έτους.
(2)Όταν έγινε οποιαδήποτε πληρωμή- (α) σε οποιοδήποτε υπάλληλο, υπηρέτη, τεχνίτη ή εργάτη στην υπηρεσία της εταιρείας, έναντι ημερομισθίων ή μισθού· ή (β) σε οποιοδήποτε τέτοιο υπάλληλο, υπηρέτη, τεχνίτη ή εργάτη ή, σε περίπτωση θανάτου του, σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο για λογαριασμό του, έναντι οφειλόμενης παροχής για άδεια, από χρήματα που καταβλήθηκαν από κάποιο πρόσωπο για εκείνο το σκοπό, το πρόσωπο που κατέβαλε τα χρήματα, κατά την εκκαθάριση, έχει δικαίωμα προτεραιότητας σε σχέση με τα χρήματα που καταβλήθηκαν με τον τρόπο αυτό και πληρώθηκαν μέχρι του ποσού που έφερε μείωση στο ποσό που ο υπάλληλος, υπηρέτης, τεχνίτης ή εργάτης, ή άλλο πρόσωπο για λογαριασμό του, θα δικαιούταν προτεραιότητα στην εκκαθάριση λόγω της πληρωμής που έγινε.
(3)Τα προηγούμενα χρέη- (α) κατατάσσονται εξίσου μεταξύ τους και πληρώνονται στο ακέραιο, εκτός αν το ενεργητικό δεν είναι αρκετό για την ικανοποίηση τους, στην οποία περίπτωση οι οφειλές θα μειωθούν σε ίσες αναλογίες· και (β) στην έκταση που το ενεργητικό της εταιρείας το οποίο είναι διαθέσιμο για την πληρωμή γενικών πιστωτών δεν είναι αρκετό για την ικανοποίηση τους, έχουν προτεραιότητα έναντι των απαιτήσεων κατόχων χρεωστικών ομολόγων με βάση οποιαδήποτε κυμαινόμενη επιβάρυνση που δημιουργήθηκε από την εταιρεία, και θα πληρώνονται ανάλογα από οποιαδήποτε περιουσία που αποτελεί ή υπόκειται στην επιβάρυνση εκείνη.
(4)Με την επιφύλαξη της κατακράτησης τέτοιων ποσών που είναι αναγκαία για τα έξοδα και δαπάνες της εκκαθάρισης, τα προηγούμενα χρέη εξοφλούνται αμέσως στην έκταση που το ενεργητικό είναι αρκετό να τα καλύψει. ....................................» Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, παρατηρώ ότι η Καθ' ης η αίτηση 1 απέστειλε σωρεία συστημένων επιστολών στην Αιτήτρια 1 ημερομηνίας 09.07.15 με τις οποίες αφού της υπέδειξε εκκρεμότητα πληρωμών οφειλομένων ποσών παρά τις προηγούμενες ειδοποιήσεις της προχώρησε σε τερματισμό των μεταξύ τους διαφόρων συμφωνιών πιστωτικών διευκολύνσεων και/ή παροχής δανείων ζητώντας παράλληλα την καταβολή τους (Τεκμήριο 3 στην ένσταση της παρούσας αίτησης). Με αναφορά τον όρο 8(α) του ομολόγου η Καθ' ης η αίτηση 1 απέστειλε νέα συστημένη επιστολή ημερομηνίας 04.11.15 με την οποίαν απαιτεί την πληρωμή όλου του εξασφαλισμένου ποσού των €410.064,35 (Τεκμήριο 4 στην ένσταση της παρούσας αίτησης). Ακολούθως με επιστολή της ημερομηνίας 06.11.15 που φαίνεται να επιδόθηκε στην Αιτήτρια 1 δια του Αιτητή 4, η Καθ' ης η αίτηση 1 ενημερώνει την Αιτήτρια 1 για το αυθημερόν διορισμό του Καθ' ου η αίτηση 2 ως παραλήπτη-διαχειριστή ολόκληρης της επιχείρησης και της περιουσίας της εν λόγω εταιρείας (Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση της κυρίως αίτησης). Έπειτα και όπως φαίνεται σε συμμόρφωση με τη χρονική προθεσμία των 7 ημερών που θέτουν οι πρόνοιες του άρθρου 97
(1)του Κεφ.113, η Καθ' ης η αίτηση 1 απέστειλε στον γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη, ο οποίος στις 09.11.15 φαίνεται να παρέλαβε όλα τα σχετικά έντυπα σχετικά με το διορισμό του Καθ' ου η αίτηση 2 (μέρος του Τεκμηρίου 5 στην ένσταση της παρούσας αίτησης). Περαιτέρω και όπως φαίνεται σε συμμόρφωση με τις πρόνοιες του άρθρου 340 του Κεφ.113 ο Καθ' ου η αίτηση 2 με επιστολή του ημερομηνίας 11.11.15 που επέδωσε σε αξιωματούχους της Αιτήτριας 1 γνωστοποίησε το διορισμό του και παράλληλα ζήτησε να του παραδοθούν συγκεκριμένα είδη εγγράφων, λεπτομέρειες και στοιχεία. Επίσης τους κάλεσε να υποβάλουν εντός 14 ημερών έκθεση της περιουσιακής κατάστασης της Αιτήτριας 1, ως απαιτούν οι πρόνοιες του άρθρου 341 του Κεφ.113 (μέρος του Τεκμηρίου 5 στην ένσταση της παρούσας αίτησης). Η συμμόρφωση με τις πρόνοιες του ομολόγου καθώς και με τα σχετικά άρθρα του Κεφ.113 σε συνδυασμό με άλλης περί του αντιθέτου μαρτυρίας εκ πρώτης όψεως δεν αναδεικνύει ζήτημα εξ' υπαρχής ακυρότητας του διορισμού του Καθ' ου η αίτηση
- Οι Αιτητές ισχυρίζονται διαζευκτικά ότι ο διορισμός του Καθ' ου η αίτηση 2 είναι ακυρώσιμος. Προβάλλουν γι' αυτό διάφορους λόγους. Πρώτος πυλώνας είναι ο ισχυρισμός τους για σύγκρουση συμφερόντων. Σε σχέση με αυτό οι Αιτητές επικαλούνται ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν ενεργεί αμερόληπτα αλλά κανένα συγκεκριμένο στοιχείο έχει τεθεί ενώπιον μου που εκ πρώτης όψεως να αποδεικνύει τον εν λόγω ισχυρισμό του. Ακόμη οι Αιτητές επικαλούνται ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2 διαθέτει στενές σχέσεις με την Καθ' ης η αίτηση
- Πάλι και αυτός ο ισχυρισμός στερείται υποστήριξης από μαρτυρία περιορίζοντας τη θέση αυτή σε μία γενική και αόριστη λεκτική διατύπωση. Οι Αιτητές επίσης ισχυρίζονται ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2 έχει μακρά συνεργασία με την Καθ' ης η αίτηση 1, η οποία, όπως διατείνουν, τον διορίζει συχνά ως παραλήπτη-διαχειριστή. Ο τυχόν διορισμός του Καθ' ου η αίτηση 2 σε διάφορες υποθέσεις από την Καθ' ης η αίτηση 1 δεν σημαίνει κατ' ανάγκη εκπτώσεις στην αμεροληψία και ανεξαρτησία του. Η ενώπιον μου μαρτυρία δεν τείνει καταδείξει κάτι τέτοιο. Τα όσα ανάφερα προηγουμένως ισχύει και για τη θέση των Αιτητών ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2 διατηρεί τραπεζικούς λογαριασμούς στην Καθ' ης η αίτηση 1 και ότι είναι χρεώστης, παρόλο ότι αυτά δεν συνοδεύονται από οποιαδήποτε μαρτυρία που εκ πρώτης όψεως να δείχνει τη λήψη ενεργειών που να επηρεάζουν την κρίση του. Εν πάση περιπτώσει, επαναλαμβάνω ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2 δεν μπορεί να ενεργεί αυθαίρετα επειδή έχει θέσμια καθήκοντα προς όλους τους πιστωτές, η παραβίαση των οποίων θα του επιφέρουν κυρώσεις. Το γεγονός αυτό αποκλείει κάθε σκέψη για προκατάληψη και αλλότρια κίνητρα από μέρους του Καθ' ου η αίτηση
- Δεύτερος πυλώνας είναι ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2 συνωμότησε με την Καθ' ης η αίτηση 1 για να εμποδίσει την Αιτήτρια 1 να προωθήσει την υπεράσπιση και απαίτηση της εναντίον της Καθ' ης η αίτηση
- Έχω ήδη σχολιάσει το ζήτημα αυτό προηγουμένως και παραπέμπω σ' αυτό. Συμπληρωματικά θα έλεγα ότι η παρέμβαση του Καθ' ου η αίτηση 2 να ζητήσει διαγραφή σημειωμάτων εμφάνισης της Αιτήτριας 1 δια δικηγορικού οίκου και καταχώρησης από τον ίδιο φαίνεται να συνάδει με τις εξουσίες που έχει και μετά που του γνωστοποιήθηκε η επιθυμία για κάτι τέτοιο από το δικηγορικό γραφείο της Αιτήτριας 1 με επιστολή του ημερομηνίας 23.05.16 (Τεκμήριο 23 στην ένορκη δήλωση της κυρίως αίτησης). Σύμφωνα με τον Καθ' ου η αίτηση 2 όταν αυτό έγινε είχαν ήδη εκδοθεί αποφάσεις εναντίον της Αιτήτριας 1 στις προαναφερόμενες 5 αγωγές, θέση η οποία δεν αντικρούστηκε. Αυτό δεν φαίνεται να καθιστά την συμπεριφορά του Καθ' ου η αίτηση 2 επιλήψιμη ή κακόπιστη. Τρίτος και τέταρτος πυλώνας αφορά ισχυρισμούς των Αιτητών για επίδειξη αμέλειας και άρνησης εκτέλεσης καθηκόντων από τον Καθ' ου η αίτηση 2, οι οποίοι όμως δεν συνοδεύονται από μαρτυρία. Επομένως παρέμειναν γενικές και αόριστες τοποθετήσεις. Πέμπτος πυλώνας είναι ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι η Αιτήτρια 1 στερείτο εξουσίας και σκοπού για τη συνομολόγηση του συγκεκριμένου ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης επειδή ενέργησε καθ' υπέρβαση εξουσίας και των σκοπών του ιδρυτικού της εγγράφου ενώ παράλληλα το πρόσωπο που ενέγραψε τις επίδικες υποθήκες δεν ήταν δεόντως και νομίμως εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια
- Ομοίως πρόκειται για γενικές και αόριστες λεκτικές διατυπώσεις που δεν υποστηρίζονται από οποιαδήποτε μαρτυρία. Ένας άλλος πυλώνας είναι ο ισχυρισμός των Αιτητών να χρησιμοποιηθεί το ποσό που εισπράχτηκε από την πώληση χρεογράφων της εταιρείας Κτηνοτροφία Ήρα Λτδ προς εξόφληση του ομολόγου (Τεκμήριο 15 στην ένορκη δήλωση της κυρίως αίτησης). Ωστόσο το εν λόγω ποσό χρησιμοποιήθηκε για πληρωμή οφειλομένων ποσών της εταιρείας Κτηνοτροφία Ήρα Λτδ απέναντι στην Καθ' ης η αίτηση 1 (Τεκμήριο 22 στην ένορκη δήλωση της κυρίως αίτησης). Στην απουσία μαρτυρίας που εκ πρώτης όψεως θα έτεινε να καταδείξει το αντίθετο, η ενέργεια αυτή δεν μπορεί να εκληφθεί εις βάρος της τελευταίας. Ένας επιπλέον πυλώνας αφορά τον ισχυρισμό των Αιτητών ότι το ομόλογο δεν έχει ισχύ επειδή έχει υποκατασταθεί ή αντικατασταθεί (novation) από μεταγενέστερες συμφωνίες. Θα πρέπει να λεχθεί ότι τίποτα δεν έχει τεθεί στο Δικαστήριο που εκ πρώτης όψεως να δείχνει κάτι τέτοιο και έτσι αυτό που παρέμεινε είναι μία γενική και αόριστη τοποθέτηση. Τα πιο πάνω δεν καταδεικνύουν εκ πρώτης όψεως θέμα ότι ο διορισμός του Καθ' ου η αίτηση 2 είναι ακυρώσιμος. Καταλήγοντας θα έλεγα ότι από αντικειμενική και συνάμα προκαταρκτική θεώρηση των αναφορών και του μαρτυρικού που προσκομίστηκε η ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας της υπόθεσης αυτής πάνω στις βάσεις που αυτή εδράζεται κάθε άλλο παρά ορατή φαίνεται να είναι. Ως εκ τούτου, καταλήγω ότι η δεύτερη προϋπόθεση δεν δικαιολογείται. Σε περίπτωση δε που οι Αιτητές δικαιωθούν στις θέσεις τους δεν μπορεί να λεχθεί ότι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά. Σημειώνεται ότι μέσα από την υπόθεση αυτή δεν διεκδικούνται αποζημιώσεις. Επομένως η οικονομική ζημιά που θα μπορούσαν οι Αιτητές να ισχυριστούν ότι θα υποστούν με την ευρύτερη έννοια είναι τα έξοδα που θα έχουν πληρώσει στο δικηγόρο τους. Αν τώρα από την άλλη γίνει δεκτή για σκοπούς συζήτησης η θέση των Αιτητών ότι η επίμαχη ακίνητη περιουσία αποτελεί το επίκεντρο μίας σύνθετης ανάπτυξης έργου ενός επενδυτικού σχεδίου, η οικονομική αξία του οποίου, όπως λέγεται, δεν μπορεί να προσδιοριστεί στο παρόν στάδιο, γίνεται κατανοητό ότι πρόκειται για προσωρινή αδυναμία προσδιορισμού του ύψους της. Τελικά ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που οι Αιτητές θα δικαιούνται σε μια τέτοια περίπτωση είναι δυνατός και συνάμα εφικτός να αποκρυσταλλωθεί σε χρηματική μορφή σε μεταγενέστερο στάδιο. Παράλληλα τυχόν πώληση της επίμαχης περιουσίας ή μέρους αυτής δεν θα οδηγήσει κατ' ανάγκη ή αυτόματα σε τερματισμό του υπό ανάπτυξη έργου, όπως λανθασμένα το θέτουν οι Αιτητές. Αντίθετα αν το έργο αφεθεί να ολοκληρωθεί, λογικά θα οδηγήσει σε αύξηση των τιμών πώλησης των ακινήτων που το συνθέτουν. Συνεπώς το ενδεχόμενο να απολυθεί προσωπικό που ήδη εργάζεται στο υπό ανάπτυξη έργο είναι σχεδόν αδύνατο χωρίς έτσι να πληγεί ανεπανόρθωτα η φήμη και η εμπορική εύνοια των Αιτητών. Η δυνατότητα τελικά υπολογισμού του ύψους των αποζημιώσεων που οι Αιτητές τυχόν δικαιούνται καθιστά τη ζημιά που αυτοί θεωρούν ότι θα έχουν υποστεί λόγω ισχυριζόμενης υπαιτιότητας των Καθ' ων η αίτηση 1 και/ή 2 μη ανεπανόρθωτης φύσεως. Η τυχόν πώληση της επίμαχης ακίνητης περιουσίας ή μέρους αυτής δεν οδηγεί αυτόματα σε διάλυση της Αιτήτριας 1 αλλά η πώληση ενός αναπτυγμένου έργου θα βοηθήσει στα επενδυτικά σχέδια της εν λόγω εταιρείας που ήταν και ο σκοπός της ανάπτυξης επιφέροντας την είσπραξη χρημάτων στο ταμείο της Αιτήτριας
- Όσον αφορά την οικονομική δυνατότητα των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 να παρέχουν τέτοιες αποζημιώσεις στο βαθμό και την έκταση που τυχόν επιδικαστούν, κανένα στοιχείο ή δεδομένο έχει τεθεί ενώπιον μου που να δημιουργεί καθεστώς αμφιβολίας ως προς την φερεγγυότητα των Καθ' ων η αίτησης 1 και/ή 2 και την οικονομική ικανότητα τους να ανταποκριθούν εάν και εφόσον κληθούν να το πράξουν. Η απουσία μαρτυρίας ως προς την οικονομική κατάσταση των Καθ' ων η αίτηση και ενδεχόμενης αντιμετώπισης οικονομικών προβλημάτων από αυτούς σε συνδυασμό με τη μη προσκόμιση εκτίμησης ως προς την αξία της επίμαχης ακίνητης περιουσίας δεν μπορούν να στηρίξουν με επιτυχία ισχυρισμό για αδυναμία αποζημίωσης από τους Καθ' ων η αίτηση εάν και εφόσον οποιοσδήποτε από αυτούς κληθεί να το πράξει. Σπεύδω ευθύς να επαναλάβω ότι η μη διεκδίκηση επιδίκασης αποζημιώσεων μέσα από την υπόθεση αυτή καθιστά τον πιο πάνω σχολιασμό εξ' ολοκλήρου εικονικό εγχείρημα. Στη βάση των πιο πάνω δεν υπάρχει μαρτυρικό υλικό που να υποδεικνύει πως εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ως εκ τούτου δεν ικανοποιείται ούτε η τρίτη προϋπόθεση. Παράλληλα η μη πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημιάς στους Αιτητές σε συνδυασμό με την αποτυχία απόδειξης αφερεγγυότητας και οικονομικής αδυναμίας των Καθ' ων η αίτηση 1 και/ή 2 να ικανοποιήσουν χρηματικά τους Αιτητές σε περίπτωση που εκδοθεί δικαστική απόφαση υπέρ τους με καταδίκη σε έξοδα τείνει να καταδείξει ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας δεν κλίνει υπέρ της χορήγησης του αιτουμένου διατάγματος αλλά συγκλίνει στην διατήρηση της κατάστασης των πραγμάτων που ίσχυε πριν από την έκδοση του διατάγματος προκειμένου να μην εμποδιστεί χωρίς ουσιαστικό λόγο ο Καθ' ου η αίτηση 2 στην εκτέλεση των καθηκόντων του ως παραλήπτης-διαχειριστής της περιουσίας και της επιχείρησης της Αιτήτριας 1 εταιρείας. Σχετικά με το σεβασμό και την εμπιστοσύνη που πρέπει να επιδεικνύεται στην αποστολή του παραλήπτη-διαχειριστή χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Νικολάου v. Δημήτρη Μαννάρη, υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτης-Διαχειριστής της εταιρείας Priamos Hotels Ltd Πολιτική Έφεση Αρ. 226/10 ημερ. 10.07.15, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Κατ' ακολουθία των πιο πάνω η έφεση είναι καταδικασμένη σε απόρριψη, αλλά δεν θα ΄ταν χωρίς σημασία να επισημανθεί ότι όπου επιδιώκεται η παγοποίηση περιουσιακών στοιχείων μιας εταιρείας που τελεί υπό διαχείριση δεν πρέπει να παρεμβάλλονται (από το Δικαστήριο) ανεπίτρεπτα εμπόδια στο έργο του Παραλήπτη/Διαχειριστή, ανεξάρτητα αν αυτός αντιπροσωπεύει την εταιρεία ή τον ομολογιούχο που τον διόρισε. Παραπέμπουμε σχετικά στην υπόθεση Capital Cameras Ltd v. Harold Lines and others (National Westminster Bank plc Intervening) [1991] 3 All E.R. 389 όπου παρατηρήθηκε ότι μετά το διορισμό Παραλήπτη/Διαχειριστή δεν υπάρχει κίνδυνος σπατάλης ή διασκορπισμού των περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας και ως εκ τούτου δεν πρέπει να εμποδίζεται ο διαχειριστής να χειρίζεται αυτά τα στοιχεία σύμφωνα με τους όρους του ομολόγου και όπως αυτός κρίνει κατάλληλα." [οι υπογραμμίσεις είναι του Δικαστηρίου] Από τα προαναφερόμενα προκύπτει ότι δεν πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 καθώς και ο παράγοντας του ισοζυγίου της ευχέρειας με αποτέλεσμα ο τρίτος λόγος ένστασης να επιτυγχάνει. Η προδιαγραφόμενη κατάληξη αυτής της αίτησης καθιστά άνευ αντικειμένου την εξέταση των υπολοίπων λόγων ένστασης που αν γίνει θα έχει μόνο ακαδημαϊκό ενδιαφέρον. Έχοντας συνεκτιμήσει και σταθμίσει όλα τα ενώπιον μου δεδομένα και παραμέτρους στη βάση του συνόλου των στοιχείων και της μαρτυρίας που έχουν προσκομιστεί και με γνώμονα το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης, κρίνω ότι η άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της υπό κρίση αίτησης και ακύρωσης του εκδοθέντος διατάγματος. Ως εκ τούτου, η παρούσα αίτηση απορρίπτεται και το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 29.11.16 ακυρώνεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και εναντίον των Αιτητών 1, 2, 3 και 4 και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω υπόθεση. (Υπ.) ..................................... Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Applications/Interim Order Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Προσωρινό Διάταγμα/Ενδιάμεση Απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο