RONALD BRIAN MORREL κ.α. ν. KEITH WILLIAM MASSEY κ.α., Αρ. Aγωγής: 1936/2007, 6/2/2017

RONALD BRIAN MORREL κ.α. ν. KEITH WILLIAM MASSEY κ.α., Αρ. Aγωγής: 1936/2007, 6/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A43 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Aγωγής: 1936/2007 Μεταξύ:

1. RONALD BRIAN MORREL από το Ηνωμένο Βασίλειο
2. MARION JEAN MORREL από το Ηνωμένο Βασίλειο Ενάγοντες και
3. KEITH WILLIAM MASSEY από την Πέγεια
4. BARBARA LOUVAIN MASSEY από την Πέγεια Εναγομένων ------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Αίτηση για Πώληση Ακίνητης Περιουσίας ημερομηνίας 06/11/2015 Ημερ.: 06/02/
5. Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες αρ. 1 και 2 - Αιτητές : κα. Στασή για κα Νίκη Καθητζιώτου - Στασή. Για τους Εναγομένους αρ. 1 και 2 - Καθ' ών η Αίτηση : κ. Δ. Δανιήλ για κ.κ. PAUL (PAVLOS) G. EFTHYMIOU L.L.C. Α Π Ο Φ Α Σ Η Oι ενάγοντες - αιτητές, με την υπό κρίση αίτηση αιτούνται από το Δικαστήριο διάταγμα πώλησης δια Δημόσιου Πλειστηριασμού του ακινήτου με αρ. εγγραφής 46838, ΦΥΛ./ΣΧ. 45/9, τεμάχιο αρ. 1231 το οποίο είναι εγγεγραμμένο ανά ½ μερίδιο στους εναγομένους 1 και 2 - καθ' ών η αίτηση και το οποίο βαρύνεται με τα ΜΕΜΟ αρ. 1405/2010 και 1406/2010 Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου. Επίσης, αξιώνεται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται όπως το προϊόν της πώλησης χρησιμοποιηθεί για την εξόφληση και/ή πληρωμή της απόφασης που εκδόθηκε προς όφελος των πιο πάνω αιτητών και εναντίον των εναγομένων στις 20/08/2010, με την οποία οι εναγόμενοι καταδικάστηκαν να πληρώσουν στους ενάγοντες το ποσό των €25,000.30 σεντ πλέον τόκους προς 8,5% ετησίως επί του ποσού των €303,049.17 από 31/03/2003 μέχρι 15/04/2003, πλέον τόκους προς 8,5% ετησίως επί του ποσού των €25,000.30 από 31/03/2003 μέχρι πλήρους εξόφλησης. Επίσης, καταδικάστηκαν να πληρώσουν τα έξοδα της αγωγής τα οποία έξοδα υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή στο ποσό των €3,592.83 πλέον τόκους προς 8% ετησίως από 31/05/2007 μέχρι 14/10/08 και προς 5,5% ετησίως από 14/10/2008 πλέον τα έξοδα του εντάλματος κινητών πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των €3,469.86 πλέον €42 έξοδα έκδοσης της απόφασης. Επί πλέον να πληρωθούν τα έξοδα των ΜΕΜΟ, τα έξοδα της Πολιτικής Έφεσης με αρ. 284/10, η οποία αφορά την παρούσα Αγωγή και η οποία απορρίφθηκε με έξοδα υπέρ των εφεσιβλήτων - Εναγόντων τα οποία υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή στο ποσό των €2,040.00 πλέον Φ.Π.Α., πλέον €40 πραγματικά έξοδα πλέον τα έξοδα του εντάλματος κινητών, πλέον τα έξοδα της παρούσας αίτησης. Η αίτηση στηρίζεται στο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 22-71 και τους Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.42, Θ. 1-15 και Δ.48, Θ.2 και
6. Η πιο πάνω αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη ομολογία της κας Πολυξένης Γ. Στασή, συνεργαζόμενης δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο της δικηγόρου των εναγόντων η οποία όπως αναφέρει γνωρίζει όλα τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι νομίμως εξουσιοδοτημένη να προβεί σε αυτή. Αναφέρεται στην απόφαση του Δικαστηρίου η οποία εκδόθηκε προς όφελος των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1 και 2 στις 20/08/2010 και στην Πολιτική Έφεση Αρ. 284/2010 όπου η έφεση των εναγομένων 1 και 2 απορρίφθηκε. Επίσης, αναφέρεται ότι ένταλμα κινητών εναντίον των εναγομένων με αριθμό 085619 επιστράφηκε ανεκτέλεστο στις 15/09/2015 και ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 μέχρι σήμερα δεν έχουν πληρώσει τίποτε έναντι της πιο πάνω απόφασης. Πέραν των πιο πάνω, η ενόρκως δηλούσα ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι ιδιοκτήτες ανά ½ μερίδιο του ακινήτου που ζητείται η εκποίηση και το οποίο βαρύνεται με τα ΜΕΜΟ 1405/10 και 1406/10, από ότι γνωρίζει οι εναγόμενοι 1 και 2 δεν έχουν άλλη ακίνητη περιουσία στην Κύπρος, είναι μόνιμοι κάτοικοι του Ηνωμένου Βασιλείου και χρησιμοποιούν την κατοικία αυτή για παραθεριστική κατοικία. Πέραν της πιο πάνω ένορκης δήλωσης, οι αιτητές στις 11/10/2016, με τη σύμφωνη γνώμη των εναγομένων 1 και 2 και με σχετική άδεια και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου προχώρησαν στην καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωση από την ίδια πιο πάνω ενόρκως δηλούσα. Σε αυτή επισυνάπτει την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20/08/2010 ως τεκμήριο 1 και την απόφαση του Εφετείου ημερομηνίας 26/05/2015 ως τεκμήριο
7. Επισυνάπτεται επίσης ως τεκμήριο 3 απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 04/03/2011 σε αίτηση των εναγομένων 1 και 2 για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 20/08/2010 μετά των υπολογισμένων εξόδων. Πιο κάτω αναφέρεται ότι επειδή οι εναγόμενοι 1 και 2 δεν πλήρωσαν οποιοδήποτε ποσό, στις 17/05/2011 καταχωρήθηκε εναντίον τους στο Ε.Δ. Πάφου ένταλμα κινητών με αρ. 039812 το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο στις 13/09/2011 καθότι οι εναγόμενοι απουσίαζαν στο εξωτερικό συνεχώς και ο δικηγόρος τους ενημέρωσε τον αρμόδιο επιδότη ότι οι πελάτες του έρχονται στην Κύπρο μόνο για διακοπές. Η σχετική ειδοποίηση του επιδότη επισυνάπτεται ως τεκμήριο
8. Επίσης, αναφέρεται ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 εξακολουθούσαν να μην πληρώνουν κανένα ποσό και στις 28/07/2015 καταχωρήθηκε εναντίον τους στο Ε.Δ. Πάφου δεύτερο ένταλμα κινητών με αρ. 085619 το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο στις 15/09/2015 καθότι οι εναγόμενοι στερούντο κινητής ιδιοκτησίας υποκείμενης σε κατάσχεση. Η σχετική ειδοποίηση του αρμόδιου επιδότη επισυνάπτεται ως τεκμήριο
9. Είναι περαιτέρω η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 κανέναν ποσό πλήρωσαν μέχρι σήμερα έναντι της πιο πάνω απόφασης και ότι είναι ιδιοκτήτες ανά ½ εξ' αδιαιρέτου μεριδίου ο κάθε ένας του ακινήτου που περιγράφεται στον τίτλο με αριθμό εγγραφής 0/
10. Η περιουσία αυτή αποτελείται από μια ισόγεια κατοικία, αποθήκη, καλυμμένο χώρο στάθμευσης και πισίνα, είναι δε κτισμένη σε δύο οικόπεδα τα οποία έχουν ενοποιηθεί συνολικής έκτασης 1238 τ.μ. Το σπίτι αποτελείται από τρια υπνοδωμάτια, ένα εκ των οποίων έχει ενσωματωμένο μπάνιο, κουζίνα, μπάνιο και σαλοτραπεζαρία και είναι έκτασης 205,86 τ.μ. Επισυνάπτει πιστοποιημένο αντίγραφο τίτλου εγγραφής ως τεκμήριο
11. Επισυνάπτει επίσης ως τεκμήρια 7Α και 7Β αποδείξεις κατάθεσης των ΜΕΜΟ 1405/10 και 1406/10 τα οποία έχουν καταχωρηθεί στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου για σκοπούς εξασφάλισης των οφειλών των εναγομένων στην Αγ. Αρ. 1936/
12. Περαιτέρω, επισυνάπτονται δύο πιστοποιητικά έρευνας του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου ως τεκμήρια 8Α και 8Β στα οποία φαίνεται ότι πέραν των ΜΕΜΟ των οποίων ζητείται η εκποίηση με την παρούσα αίτηση, το συγκεκριμένο ακίνητο είναι βεβαρυμένο και με τα ΜΕΜΟ 2273/2015 και 2274/2015 που αφορούν τα έξοδα της Έφεσης με αρ. 284/
13. Φαίνεται επίσης σε αυτά η αξία του ακινήτου η οποία ανέρχεται σε €381,300.
14. Τέλος, αναφέρει η ενόρκως δηλούσα ότι από ότι γνωρίζει και πιστεύει οι εναγόμενοι δεν έχουν άλλη ακίνητη περιουσία στην Κύπρο, είναι μόνιμοι κάτοικοι του Ηνωμένου Βασιλείου και χρησιμοποιούν την κατοικία αυτή για παραθεριστική κατοικία, διαμένουν δε σε αυτή μόνο οι εναγόμενοι. Οι εναγόμενοι 1 και 2 με την ένσταση που καταχώρησαν προβάλλουν 7 λόγους για τους οποίους η ένσταση θα πρέπει να απορριφθεί ως ακολούθως: Α. Η καταθέτης της ένορκης δήλωσης, που συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 06/11/2015 δεν γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής προσωπικά και δεν αποκαλύπτει τις πηγές της πληροφόρησης της ούτε και αναφέρει από ποιόν και πως είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Β. Οι αιτητές δεν προχώρησαν σε αίτηση εκποίησης κινητής περιουσίας με την έκδοση εντάλματος εκποίησης κινητής περιουσίας και/ή αν το έπραξαν τούτου, δεν παρέχουν επαρκή μαρτυρία περί αυτού. Γ. Η αίτηση των Αιτητών είναι παράτυπη αφού δεν συνοδεύεται από τα αναγκαία προαπαιτούμενα έγγραφα, κυρίως από την δικαστική απόφαση και πιστοποιητικό έρευνας από το Κτηματολόγιο. Δ. Η αίτηση είναι αόριστη και ασαφής αφού δεν συνοδεύεται από σχετική έκθεση εκτίμησης στην βάση της οποίας να φαίνεται η αξία του ακινήτου που επιζητείται η πώληση. Ε. Η αίτηση δεν πληροί τα προαπαιτούμενα αφού ούτε σε αυτήν ούτε στην ένορκη δήλωση γίνεται αναφορά για το πόσα μέλη της οικογένειας των καθ' ών η αίτηση διαβιούν στην κατοικία. ΣΤ. Το ακίνητο την εκποίηση του οποίου επιδιώκουν οι αιτητές αποτελεί την μοναδική κατοικία των εναγομένων. Ζ. Δεν είναι ορθό και δίκαιον να δοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η πιο πάνω ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη ομολογία του κ. Χρ. Σιμιλλίδη, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων των εναγομένων οποίος γνωρίζει καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είναι πλήρως και κατάλληλα εξουσιοδοτημένος από τους εναγομένους να προβεί στην παρούσα. Ουσιαστικά σε αυτή υιοθετεί και επαναλαμβάνει όλους τους πιο πάνω λόγους ένστασης και αναφέρει ότι το ακίνητο του οποίου επιδιώκεται η εκποίηση αποτελεί την μοναδική κατοικία των εναγομένων. Μετά την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης ομολογίας εκ μέρους των αιτητών, ζητήθηκε και δόθηκε άδεια από το Δικαστήριο με τη σύμφωνη γνώμη των αιτητών και καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση από τους καθ' ων η αίτηση προς απάντηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης των αιτητών. Αυτή γίνεται από τον κ. Παύλο Ευθυμίου, δικηγόρο στο γραφείο των δικηγόρων των εναγομένων 1 και 2 και στην οποία αρνείται το περιεχόμενο του τεκμηρίου 4 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στο οποίο αναφέρεται ότι ενημέρωσε το δικαστικό επιδότη ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 απουσιάζουν συνεχώς από την Κύπρο και ότι έρχονται μόνο για διακοπές. Αναφέρει επίσης ότι υποψιάζεται ότι η αναφορά του δικαστικού επιδότη στο τεκμήριο 4 έγινε κατά παραγγελία των δικηγόρων της πλευράς των εναγόντων αιτητών για να θέσουν ουσιαστικό και νομικό υπόβαθρο στην αίτηση τους σε σχέση με το γενικό ισχυρισμό τους ότι οι εναγόμενοι δεν χρησιμοποιούν την κατοικία αυτή ως την μόνιμη κατοικία τους αλλά ως παραθεριστική και ότι, κατ' ισχυρισμό, η μόνιμη κατοικία τους είναι στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πιο κάτω αναφέρει ότι ορκίζεται θετικά ότι η εναγόμενη 2 αντιμετωπίζει σοβαρά ιατρικά προβλήματα και τα τελευταία χρόνια είναι αναγκαίο να λαμβάνει νοσηλεία και θεραπεία σε ιατρικά κέντρα του εξωτερικού και αυτός είναι και ο λόγος της μακράς απουσίας τους από την Κύπρο για κάποια διαστήματα και όχι ότι οι εναγόμενοι χρησιμοποιούν την κατοικία ως παραθεριστική. Ισχυρίζεται ότι η κατοικία την οποία οι αιτητές ζητούν την εκποίηση της με την παρούσα αίτηση, είναι η μοναδική κατοικία τους τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό και είναι αναγκαία για την στέγαση τους. Η καταθέτης της ένορκης δήλωσης, δεν αποκαλύπτει από πού βγάζει το απόλυτο συμπέρασμα ότι η κατοικία τους στην Κύπρο είναι παραθεριστική και ότι οι εναγόμενοι έχουν την μόνιμη κατοικία στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης έγινε στη βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες αμφότερες οι πλευρές κατάθεσαν στο Δικαστήριο. Δεν θεωρώ ότι χρειάζεται να γίνει λεπτομερής αναφορά σε αυτές, έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο και λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και όπου κριθεί απαραίτητο θα αναφερθώ στις θέσεις και εισηγήσεις των μερών κατωτέρω κατά την εξέταση της ουσίας της αίτησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Το ουσιαστικό νομικό πλαίσιο με βάση το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει διάταγμα για εκποίηση ακίνητης περιουσίας περιέχεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, Μέρος V και ειδικότερα στο άρθρο 22 το οποίο έχει ως ακολούθως: «
15. Κανένα ένταλµα εκτέλεσης µε πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας δεν θα εκδίδεται παρά µόνο µε τη συναίνεση του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, εκτός αν ένταλµα πώλησης της κινητής ιδιοκτησίας του οφειλέτη χρέους, που εκδόθηκε από το ∆ικαστήριο και που απευθύνθηκε στον επιτετραµµένο µε την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων της Επαρχίας στην οποία βρίσκεται το ∆ικαστήριο επεστράφηκε στο ∆ικαστήριο ανεκτέλεστο ή εκτός αν φαίνεται ότι ο οφειλέτης χρέους δεν έχει πράγµατι στην κατοχή του κινητή ιδιοκτησία». Σχετικό επίσης είναι και το άρθρο 23 του πιο πάνω Νόμου το οποίο αναφέρει ότι η ακίνητη ιδιοκτησία η οποία δύναται να πωληθεί είναι αυτή μόνο που είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι του οφειλέτη στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου και στην περίπτωση που αυτή συνίσταται ολικά ή µερικά από κατοικία ή κατοικίες πρέπει να αφήνεται ή παρέχεται στον οφειλέτη χρέους τέτοια στέγαση η οποία κατά η γνώµη του ∆ικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία γι αυτόν και την οικογένειά του. Το άρθρο 24 του πιο πάνω Νόμου αναφέρει ότι «Κανένα ένταλµα πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας δεν εκδίδεται παρά µόνο κατόπι αίτησης προς το ∆ικαστήριο και µετά από προηγούµενη γνωστοποίηση της αίτησης προς τον οφειλέτη χρέους· κάθε τέτοιο ένταλµα υπογράφεται από το δικαστή ή από ένα από τους δικαστές που διατάσσουν την έκδοσή του.» Πέραν των πιο πάνω, σχετική είναι και η Δ.42 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στην οποία προβλέπεται το δικονομικό πλαίσιο της αίτησης για την εκτέλεση με την πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας. Όπως προκύπτει από την Δ.42, Θ.1 μια τέτοια αίτηση θα πρέπει να γίνεται δια κλήσεως η οποία να αναφέρει την περιουσία που ζητείται η πώληση της παραθέτοντας τον αριθμό εγγραφής της, την περιοχή, το είδος της ακίνητης ιδιοκτησίας και την έκταση της. Επίσης, θα πρέπει να αναφέρει τα ποσά που ζητείται η είσπραξη τους και θα πρέπει να επισυνάπτεται πιστόν αντίγραφο της απόφασης που ζητείται η εκτέλεση της και πιστοποιητικό από το Κτηματολογικό Γραφείο ότι η περιουσία που ζητείται η εκποίηση της παραμένει εγγεγραμμένη επ' ονόματι του χρεώστη. Επίσης, η Δ.42, Θ.2 αναφέρει ότι μια τέτοια αίτηση θα πρέπει να συνοδεύεται από ένορκη ομολογία η οποία να βεβαιώνει ότι το ποσό της απόφασης που παραμένει οφειλόμενο και όλα τα ποσά που αξιώνονται ως έξοδα απόρροια της εκτέλεσης και να αναφέρει με λεπτομέρεια τα μέλη της οικογένειας του χρεώστη, το σπίτι διαμονής τους που παραμένει και (όπου είναι απαραίτητο) η γη που εξαιρείται και είναι απαραίτητη για τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του. Παραθέτω αυτούσιο το Θ.2 της Δ.42: «The application shall be supported by affidavit verifying the sum stated to be still due under the judgment or order and all sums claimed as expenses incidental to the execution thereof; the affidavit shall set forth in detail the number of the debtor's family, the house accommodation left, and (where necessary) the land to be exempted as requisite for the support of the debtor and his family, and shall also state that to the best of the applicant's belief sufficient provision is made for the needs of the debtor and his family in these respects.» Αντίγραφο της αίτησης και της ένορκης ομολογίας θα πρέπει να επιδίδεται στο χρεώστη (βλ. Δ.42, Θ.3). Εκείνο που προβάλλει έντονα από τις πιο πάνω πρόνοιες του Κεφ. 6 και της σχετικής Δ.42 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, είναι ο επιτακτικός χαρακτήρας τους και η αυστηρότητα που θα πρέπει να υπάρχει στην τήρηση τους. Κάθε παρέκκλιση μπορεί να οδηγήσει σε απόρριψη της Αίτησης. Αυτό είναι λογικό και αυτονόητο λόγω της δραστικότητας αυτού του μέτρου εκτέλεσης που οδηγεί στην απώλεια της ακίνητης περιουσίας ενός οφειλέτη. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου και των Κανονισμών για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Στην παρούσα περίπτωση, η αίτηση είναι δια κλήσεως και αυτή επιδόθηκε στους καθ' ών η ECLI:CY:AD:2016:D147, αίτηση 1 και 2 στις 19/04/2016, όπως προκύπτει από τα σχετικά επιδοτήρια που βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου πληρείται αυτή η προϋπόθεση. Περαιτέρω, αυτή συνοδεύεται από ένορκη ομολογία η οποία βεβαιώνει τα ποσά τα οποία οφείλονται δυνάμει της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου ημερομηνίας 20/08/2010 και όλα τα έξοδα που δημιουργήθηκαν μέχρι στιγμής στα πλαίσια εκτέλεσης της απόφασης αυτής. Επίσης, στην αίτηση γίνεται περιγραφή του ακινήτου του οποίου ζητείται η εκποίηση και επισυνάπτεται πιστοποιητικό έρευνας του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου όπου φαίνεται ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 εξακολουθούν να είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες ανά ½ μερίδιο του εν λόγω ακινήτου (βλ. τεκμήρια 8Α και 8Β επί της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης). Επισυνάπτεται επίσης τίτλος ιδιοκτησίας στον οποίο γίνεται επίσης περιγραφή του ακινήτου η εκποίηση του οποίου ζητείται με την αίτηση. Θεωρώ ότι πληρείται και αυτή η προϋπόθεση. Άλλωστε οι εναγόμενοι 1 και 2 με την αίτηση τους δεν αμφισβητούν την περιγραφή και το είδος του ακινήτου η εκποίηση του οποίου ζητείται ούτε ότι αυτοί εξακολουθούν να είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες. Πέραν των πιο πάνω, στην αίτηση και στην συμπληρωματική ένορκη ομολογία που την συνοδεύει επισυνάπτεται πιστόν αντίγραφο της απόφασης ημερομηνίας 20/08/2010 (βλ. τεκμήριο 1 της συμπληρωματικής ένορκης ομολογίας ημερομηνίας 11/10/2016). Όπως περαιτέρω προκύπτει από το τεκμήριο 5 επί της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ένταλμα εκποίησης κινητής περιουσίας επιστράφηκε ανεκτέλεστο στις 15/09/2015 καθότι, σύμφωνα με την αιτιολογία του δικαστικού επιδότη, οι εναγόμενοι 1 και 2 στερούνται κινητής περιουσίας υποκείμενης σε κατάσχεση και ως εκ τούτου πληρείται και αυτή η προϋπόθεση του άρθρου 22 του Νόμου. Επιπρόσθετα, προκύπτει ότι η παρούσα αίτηση έχει επιδοθεί προς τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό, ο οποίος με επιστολή του ημερομηνίας 09/06/2016 η οποία είναι κατατεθειμένη στο φάκελο του Δικαστηρίου αναφέρει ότι δεν φέρει ένσταση ως προς την έκδοση εντάλματος πώλησης του συγκεκριμένου ακινήτου και επισυνάπτει σε αυτή μηχανογραφημένη έκθεση λεπτομερειών ακινήτου και μηχανογραφημένο έντυπο για προσωπικές επιβαρύνσεις. Το συγκεκριμένο ακίνητο, πέραν από τα δύο ΜΕΜΟ των οποίων ζητείται η εκποίηση με την παρούσα αίτηση, βαρύνεται και με δύο άλλα μεταγενέστερα ΜΕΜΟ τα οποία επίσης αφορούν δικηγορικά έξοδα της ιδίας δικηγόρου στα πλαίσια της έφεσης στην παρούσα υπόθεση. Επομένως, έλαβε γνώση και το Κτηματολόγιο και δεν έχει οποιαδήποτε ένσταση για την εκποίηση του συγκεκριμένου ακινήτου. Εκείνο το οποίο αναφύεται να είναι το κύριο ζητούμενο και ουσιαστικό επίδικο ζήτημα στην παρούσα αίτηση, είναι κατά πόσο το συγκεκριμένο ακίνητο αποτελεί την μοναδική κατοικία των εναγομένων ή όχι. Είναι προφανές ότι το ακίνητο αυτό είναι ισόγεια κατοικία με αυλή, αποθήκη, καλυμμένο χώρο στάθμευσης και πισίνα και βρίσκεται στην Πέγεια της Επαρχίας Πάφου. Στην ένορκη ομολογία και συμπληρωματική ένορκη ομολογία που συνοδεύει την αίτηση υπάρχει αναφορά της ενόρκως δηλούσας ότι από ότι γνωρίζει και πιστεύει οι καθ' ων η αίτηση είναι μόνιμοι κάτοικοι του Ηνωμένου Βασιλείου και χρησιμοποιούν την κατοικία αυτή ως παραθεριστική και ότι διαμένουν σε αυτή μόνο αυτοί. Για υποστήριξη της θέσης της αυτής επισυνάπτει ως τεκμήριο 4 ειδοποίηση του δικαστικού επιδότη ημερομηνίας 13/09/2011 στην οποία αναφέρει ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 «δεν βρέθηκαν στη δοθείσα διεύθυνση Καμινιών 20, Πέγεια, Πάφος παρά τις επανειλημμένες μου επισκέψεις και ειδοποιήσεις σε διαφορετικές ώρες της ημέρας. Από πληροφορίες του Συμβουλίου Πέγειας στην Καμινίων 20 μένει η κυρία Rose Diana Braw. Από πληροφορίες του δικηγόρου τους (Π. Ευθυμίου) οι πελάτες του έρχονται μόνο για διακοπές στην Κύπρο.» Με την ένσταση όλοι οι πιο πάνω ισχυρισμοί απορρίπτονται και υπάρχουν ισχυρισμοί ότι η συγκεκριμένη κατοικία είναι η μοναδική κατοικία των εναγομένων 1 και 2 και είναι απολύτως αναγκαία για τη στέγαση τους. Υπάρχει ισχυρισμός επίσης ότι η εναγομένη 2 αντιμετωπίζει σοβαρά ιατρικά προβλήματα τα τελευταία χρόνια και ο λόγος της μακράς απουσίας των εναγομένων 1 και 2 είναι για να λαμβάνει νοσηλεία και θεραπεία σε ιατρικά κέντρα του εξωτερικού και όχι ότι αυτοί χρησιμοποιούν την κατοικία ως παραθεριστική. Το σημείο στο οποίο εστιάζεται η πλευρά των εναγομένων είναι ότι οι αιτητές, οι οποίοι έχουν και το βάρος απόδειξης, δεν έχουν αποδείξει ότι η επίδικη κατοικία δεν αποτελεί την μοναδική κατοικία των εναγομένων 1 και 2 και επ' αυτού προβάλλεται η θέση ότι η ενόρκως δηλούσα δεν αποκαλύπτει την πηγή της γνώσης της για τα όσα αναφέρει στην ένορκη της ομολογίας. Ουσιαστικά ισχυρίζονται ότι η θέση τους αυτή είναι γενική και αόριστη. Ουδείς από τους ενόρκους δηλούντες, τόσο της αίτησης όσο και της ένστασης έτυχε αντεξέτασης αναφορικά με τους πιο πάνω ισχυρισμούς που προβάλλονται σε σχέση με το ζήτημα αυτό. Χωρίς όμως στα στάδιο αυτό να εξετάζω ζητήματα αξιοπιστίας και ορθότητας της μιας ή της άλλης εκδοχής, εκείνο το οποίο αρχικά προέχει είναι κατά πόσο η πλευρά των αιτητών, η οποία έχει το βάρος απόδειξης του ζητήματος αυτού, έχει παρουσιάσει επαρκή στοιχεία και γεγονότα από τα οποία να προκύπτει το συμπέρασμα και η θέση ότι η κατοικία της οποίας ζητείται η εκποίηση δεν αποτελεί την κατοικία διαμονής και μοναδική κατοικία των καθ' ων η αίτηση και ότι αυτοί διαμένουν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εξετάζοντας τη μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον μου από τους αιτητές και αντικρίζοντας αυτή στο απόγειο της αποδεικτικής της αξίας, κρίνω ότι αυτή δεν είναι ικανή να καταδείξει και να αποδείξει ότι η συγκεκριμένη κατοικία δεν αποτελεί την μοναδική κατοικία των εναγομένων 1 και 2 και κατοικία διαμονής τους. Κατ΄ αρχή η ενόρκως δηλούσα προβάλει αυτή τη θέση κατά γενικό και αόριστο τρόπο και χωρίς να παραθέτει οποιαδήποτε άλλα στοιχεία και γεγονότα. Για παράδειγμα δεν αναφέρει πού στο Ηνωμένο Βασίλειο οι εναγόμενοι 1 και 2 έχουν τη μόνιμη διαμονή τους ούτε παραθέτει οποιαδήποτε στοιχεία για τη γνώση της ότι πράγματι αυτοί διαμένουν μόνιμα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πέραν τούτου, η θέση της ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 χρησιμοποιούν την επίδικη κατοικία ως παραθεριστική, δηλαδή για σκοπούς καλοκαιρινών διακοπών, δεν φαίνεται να υποστηρίζεται από τα υπόλοιπα στοιχεία και γεγονότα τα οποία παρουσιάζει. Συγκεκριμένα, επισυνάπτεται στην ένορκη ομολογία της ενόρκως δηλούσας το τεκμήριο 5 το οποίο είναι η ειδοποίηση του δικαστικού επιδότη ημερομηνίας 15/09/2015 με την οποία επιστράφηκε ανεκτέλεστο το ένταλμα κινητών. Προφανώς οι εναγόμενοι 1 και 2 εντοπίστηκαν στη συγκεκριμένη οικία κατά την πιο πάνω ημερομηνία ή τουλάχιστον τις αμέσως προηγούμενες ημέρες. Δεν παρατίθενται άλλα στοιχεία περί τούτου. Επίσης, προκύπτει ότι η παρούσα αίτηση επιδόθηκε στους καθ' ών η αίτηση στις 19/04/2016, χρονική στιγμή που δεν συνάδει με την αναφορά περί χρησιμοποίησης της επίδικης κατοικίας ως παραθεριστικής. Επιπρόσθετα, το τεκμήριο 4 που είναι η ειδοποίηση επιστροφής του πρώτου εντάλματος κινητών ως αναφέρθηκε ανωτέρω, δεν είναι ικανό να υποστηρίξει τη θέση ότι η επίδικη κατοικία δεν αποτελεί την κατοικία διαμονής τους και ότι αυτή χρησιμοποιείται ως παραθεριστική. Κατ' αρχή αυτό φαίνεται να είχε εκδοθεί στις 17/05/2011 και να επιστράφηκε στις 13/09/2011 λόγω του ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 δεν εντοπίστηκαν στη διεύθυνση της επίδικης κατοικίας. Ούτε από αυτό προκύπτει πότε επιχειρήθηκε η εκτέλεση του και δεν εντοπίστηκαν οι εναγόμενοι 1 και
16. Κατά δεύτερο η αναφορά που περιέχεται σε αυτό όπως το αναφέρει ο επιδότης, ότι δηλαδή από πληροφορίες του δικηγόρου των εναγομένων 1 και 2 (Π. Ευθυμίου) αυτοί έρχονται μόνο για διακοπές στην Κύπρο, χωρίς να την αξιολογώ, αφορά εκείνη τη χρονική στιγμή. Έχουν παρέλθει έξι περίπου χρόνια έκτοτε και δεν μπορεί η θέση αυτή να είναι αρκετή να αποδείξει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο για την παρούσα αίτηση η επίδικη κατοικία δεν είναι η μοναδική κατοικία των εναγομένων 1 και
17. Ανεξάρτητα των πιο πάνω, η πιο πάνω αναφορά στην εν λόγω ειδοποίηση του επιδότη φέρεται να προέρχεται από το δικηγόρο των εναγομένων 1 και 2 κ. Π. Ευθυμίου, ο οποίος με συμπληρωματική ένορκη ομολογία αρνείται ότι προέβηκε σε μια τέτοια δήλωση. Η μαρτυρία του αυτή παράμεινε αναντίλεκτη αφού δεν ζητήθηκε η αντεξέταση του ούτε παρουσιάστηκε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία με συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς αντίκρουση της θέσης αυτής και περαιτέρω επεξήγηση της. Δεν θεωρώ ότι είναι αναγκαία η εξέταση του κατά πόσο τα όσα αναφέρονται στην ένσταση σε σχέση με το ζήτημα αυτό και στα οποία αναφορά έγινε ανωτέρω ευσταθούν ή όχι καθότι δεν έχει τεκμηριωθεί με επαρκή στοιχεία από πλευράς αιτητή ότι η επίδικη κατοικία δεν είναι η μοναδική κατοικία των εναγομένων 1 και 2 έτσι ώστε να έπρεπε να τύχουν αξιολόγησης οι εκατέρωθεν εκδοχές. Το βάρος ήταν στους ώμους των αιτητών να παρουσιάσουν επαρκή στοιχεία για να αποδείξουν ότι πράγματι οι εναγόμενοι 1 και 2 διαμένουν σε άλλη κατοικία και ότι αυτή χρησιμοποιείται μόνο για παραθεριστικούς σκοπούς, όπως γενικά αναφέρει η ενόρκως δηλούσα. Το βάρος απόδειξης ότι η εν λόγω κατοικία δεν αποτελεί τη μοναδική κατοικία των εναγομένων 1 και 2, το φέρουν οι αιτητές, οι οποίοι και έχουν την υποχρέωση να αποδείξουν τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση τους. Όπως αναφέρθηκε και στην Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas