Αναφορικά με την Fotiou Bros Shipping Ltd, Γενική Αίτηση: 35/2016, 15/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Γενική Αίτηση: 35/2016 Αναφορικά με το ένταλμα είσπραξης χρηματικής ποινής με αριθμό 1170/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Αναφορικά με την Fotiou Bros Shipping Ltd. Αναφορικά με την αίτηση του Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου να εκποιήσει την κινητή περιουσία της Fotiou Bros Shipping προς ικανοποίηση του εντάλματος είσπραξης με αριθμό 1170/
- Αναφορικά με την ποινική Υπόθεση 27459/2009 του Ε.Δ. Λευκωσίας και του εντάλματος είσπραξης χρηματικής Ποινής 6314/
- -------------------------------------- Αίτηση από τη Fotiou Bros Shipping Ltd - Αιτητές Ημερομηνία: 15.2.2017 Εμφανίσεις: Για αιτητές: κ. Αλεξάνδρου (για ν' ακούσει απόφαση, κα Λεμονάρη) Για καθ' ων η αίτηση 1 και 2: κα Κόκκινου (για ν' ακούσει απόφαση, κ. Ερωτοκρίτου) Για καθ' ων η αίτηση 3: καμιά εμφάνιση Για επηρεαζόμενο μέρος (EXANTAS MARINE ENTERPRISES LTD): κ. Πετρίδης (για ν' ακούσει απόφαση, κα Πιερή) Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι αιτητές, με την παρούσα αίτηση ζητούν: «
- Όπως δοθούν οδηγίες στον εντεταλμένο δια την εκτέλεση του εντάλματος είσπραξης χρηματικής ποινής με αριθμό 170/14 του Ε.Δ. Πάφου.
- Όπως δοθούν οδηγίες κατά πόσο το επαγγελματικό σκάφος αναψυχής της Αιτήτριας και ο εξοπλισμός του εμπίπτει στην διάταξη 16 του κεφ.
- Όπως δοθούν οδηγίες κατά πόσο ο Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου είναι ο αρμόδιος για την εκτέλεση του εντάλματος 1170/14 του Ε.Δ. Πάφου δια εκτέλεση επί της κινητής περιουσίας της αιτήτριας.
- Όπως δοθούν οδηγίες για την εφαρμογή των διατάξεων 118 - 130 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, 10 - 21 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου και 40 - 41 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
- Όπως απαγορευτεί στον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου να πωλήσει δια δημόσιου πλειστηριασμού το πλοίο Concorde ιδιοκτησίας της αιτήτριας.
- Οποιοδήποτε άλλο Διάταγμα που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει και θεωρήσει εύλογο και Δίκαιο.
- Τα έξοδα της παρούσας αιτήσεως όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή.» Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 118 μέχρι 130 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, στα άρθρα 10 μέχρι 21 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου και στις διαταγές 40 και 41 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του κ. Χάρη Φωτίου, ο οποίος, μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής: Είναι ο διευθυντής των αιτητών και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα. Στις 27/9/2016 πληροφορήθηκε από τον αστυνομικό κ. Ρασπόπουλο, της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου, ότι στις 4/10/2016, ο Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου, θα προχωρήσει σε εκποίηση με δημόσιο πλειστηριασμό του πλοίου των αιτητών, προς ικανοποίηση του εντάλματος με αριθμό 1170/14, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, που αντιστοιχεί στο ένταλμα με αριθμό 6313/14, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, το οποίο εκδόθηκε στην ποινική υπόθεση 27459/09, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Ο εν λόγω αστυνομικός τού είπε ακόμη, ότι η τιμή έναρξης του πλειστηριασμού, θα είναι για το ποσό των €9.000,00, ενώ το ποσό του εντάλματος είναι €20.400,00 για το οποίο εκκρεμεί η Ποινική Έφεση Αρ. 44/
- Την επομένη επισκέφθηκε τον υπαστυνόμο Πανίκκο Σάββα, τον οποίο του υπέδειξαν ως αρμόδιο για την εκτέλεση του επίδικου εντάλματος είσπραξης και παρά την παράκλησή του να τον προμηθεύσει με τα σχετικά έγγραφα - δικόγραφα, με τα οποία προωθείται ο πλειστηριασμός του πλοίου, αυτός αρνήθηκε και ζήτησε όπως την επομένη μέρα συναντηθούν στο γραφείο του Πρωτοκολλητή, για να δοθούν οι απαραίτητες εξηγήσεις. Στις 29/9/2016, ο ίδιος και ο υπαστυνόμος Σάββα συναντήθηκαν στο γραφείο του Πρωτοκολλητή κ. Αταλιώτη, όπου ζήτησε ξανά, αντίγραφα του σχετικού εντάλματος και της αίτησης και ο κ. Αταλιώτης, τον πληροφόρησε ότι δεν έχει τίποτα στην κατοχή του και ότι όλα τα έγγραφα κατέχονται από τον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου. Εξ όσων έχει ελέγξει αργότερα, την ίδια μέρα, ρωτώντας τον αρμόδιο δικαστικό επιδότη κ. Σάββα Αντωνίου, δεν έχει καταχωρηθεί καμιά αίτηση στο πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης της περιουσίας των αιτητών, δυνάμει του εντάλματος είσπραξης χρηματικής ποινής, με αριθμό 1170/14 (ανωτέρω). Επικοινώνησε αμέσως με τον υπαστυνόμο Σάββα, ο οποίος αρνήθηκε να του δώσει οποιοδήποτε έγγραφο, να του πει την επιφυλαχθείσα τιμή πώλησης, να του δώσει την εκτίμηση της αξίας του πλοίου καθώς και αντίγραφο της άδειας Επαρχιακού Δικαστή της Πάφου για εκτέλεση του επίδικου εντάλματος και του έδωσε μόνο τους αριθμούς των ενταλμάτων είσπραξης χρηματικής ποινής. Είναι φανερό ότι προσπάθησαν να προχωρήσουν σε εκποίηση της κινητής περιουσίας των αιτητών, χωρίς να τους ειδοποιήσουν. Το άρθρο 121 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου ορίζει ότι για την είσπραξη χρηματικής ποινής, εφαρμόζονται οι διατάξεις που αφορούν την εκτέλεση χρεών δυνάμει αποφάσεων σε αστικές διαδικασίες και άρα, θα έπρεπε να ακολουθηθούν τα όσα ορίζουν τα άρθρα 10 μέχρι 21 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου και οι διαταγές 40 και 41 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όχι μόνο δεν έχουν ακολουθηθεί αλλά δεν έχει καν καταχωρηθεί αίτηση για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης της κινητής περιουσίας των αιτητών. Ο Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου δεν είναι αρμόδιος για την κατάσχεση και εκποίηση του εντάλματος, αλλά, όπως ο νόμος ορίζει, κατ' εφαρμογή του άρθρου 121 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου και του άρθρου 41 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, θα πρέπει να αποταθεί στον Πρωτοκολλητή γραπτώς, για έκδοση σχετικού εντάλματος κατάσχεσης πώλησης. Επί του πλοίου έχει συμφέροντα η Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, η οποία έχει χρηματοδοτήσει την κατασκευή του πλοίου. Το επηρεαζόμενο μέρος - EXANTAS MARINE ENTERPRISES LTD (ανωτέρω) - καταχώρησε ένσταση στην αίτηση η οποία εδράζεται στους ακόλουθους λόγους: «(α) Η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, ως ουσία και/ή νόμω αβάσιμη και/ή ως παράτυπη και/ή ως αστήρικτη και/ή ως καταχρηστική. (β) Ουδεμία διαδικασία στα πλαίσια Γενικής Αιτήσεως μπορεί να καταχωρηθεί και να προωθηθεί σε Ποινικό Δικαστήριο, εκτός εάν η συγκεκριμένη διαδικασία στηρίζεται σε σαφή και συγκεκριμένη νομοθετική διάταξη, κάτι που δεν υφίσταται στην υπό κρίση Αίτηση. (γ) Δεν υπάρχει διαδικασία αναστολής εκτέλεσης Απόφασης Δικαστηρίου, που ασκεί ποινική δικαιοδοσία και το άρθρο 47, του Περί Δικαστηρίων Νόμου, μπορεί να εφαρμοστεί, μόνο, σε εκτέλεση Απόφασης Δικαστηρίου που ασκεί πολιτική δικαιοδοσία. Συνεπακόλουθα, το λεκτικό του άρθρου 47, δεν επιτρέπει την εφαρμογή του σε Απόφαση επιβολής χρηματικής ποινής ή Διατάγματος αποζημίωσης από ποινικό Δικαστήριο. Περαιτέρω, ουδεμία διαδικασία υφίσταται και/ή μπορεί να υφίσταται στα πλαίσια ποινικής διαδικασίας, που να δίνει το δικαίωμα στους Αιτητές να προβάλλουν τα αιτητικά των παραγράφων 1, 2, 3, 4, 5, 6 και 7, της Αίτησης. (δ) Η Αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση και εν πάση περιπτώσει, δεν υπάρχει νομική βάση, στην οποία οι Αιτητές να μπορούσαν να στηρίξουν τα αιτήματα τους. (ε) Οι Αιτητές παράτυπα επιχειρούν να εφαρμόσουν διαδικασίες και κανόνες Πολιτικής Δικονομίας, στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας, κάτι που είναι εκτός των θεσμών Ποινικής Δικονομίας και κατ' επέκταση ανεφάρμοστο στην παρούσα υπό εκδίκαση διαδικασία. (στ) Η Ένορκος Δήλωση του Χάρη Φωτίου, που υποστηρίζει την Αίτηση, είναι ελλιπής και παραπλανητική. Ο ομνύοντας Χάρης Φωτίου, σκόπιμα και δια παραπλάνηση του Δικαστηρίου, απέφυγε να αναφέρει, ότι τα εγειρόμενα νομικά ζητήματα, στην υπό εκδίκαση Αίτηση, έτυχαν ήδη διαπραγμάτευσης από το Ανώτατο Δικαστήριο, στα πλαίσια της Ποινικής Έφεσης υπ' αρ. 44/
- (ζ) Το Άρθρο 16, του Κεφ. 6, δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση, αφού έχει θεσπιστεί για προστασία φυσικών προσώπων και όχι νομικών. Δικαιούχος και/ή εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του επιδίκου σκάφους, του οποίου επιχειρείται η εκποίηση, είναι η FOTIOU BROS SHIPPING LTD και εν πάση περιπτώσει, ουδείς ισχυρισμός υπάρχει, είτε στην Αίτηση, είτε στην Ένορκο Δήλωση, δια του οποίου οι Αιτητές να ισχυρίζονται, ότι το σκάφος είναι αναγκαίο για βιοποριστικούς σκοπούς. (η) Το βάρος απόδειξης, αναφορικά με την αξία του σκάφους, το έχουν οι Αιτητές, οι οποίοι και δεν έχουν αποσείσει από τους ώμους τους το βάρος αυτό. Εν πάση περιπτώσει, στην Ένορκο Δήλωση του Χάρη Φωτίου, που συνοδεύει την Αίτηση, ουδείς ισχυρισμός υπάρχει περί του ότι το σκάφος θα πωληθεί σε χαμηλή και/ή εξευτελιστική τιμή. Απλά ισχυρίζεται, στην παράγραφο 11, ότι θα πρέπει να δοθούν οδηγίες για την εκπόνηση εκτίμησης, χωρίς, βεβαίως, να αιτιολογεί τη θέση του αυτή. (θ) Η Αίτηση έχει καταχωρηθεί πολύ καθυστερημένα και περί τούτου δεν δίδεται από τον ομνύοντα καμία εξήγηση. Συγκεκριμένα, το σχετικό κατασχετήριο ένταλμα εξεδόθη περί τις 14/2/2014, από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, με αριθμό 6313/14 και διεβιβάσθη στην Πάφο για εκτέλεση. Στην Πάφο έλαβε τον αριθμό 1170/14 και εκτελέστηκε διά της κατάσχεσης κινητής περιουσίας, που ευρίσκεται εγγεγραμμένη επ' ονόματι της Αιτήτριας. Η Αίτηση διά της οποίας επιδιώκεται η αναστολή του πλειστηριασμού, δηλαδή η αναστολή, ουσιαστικά, εκτέλεσης της Απόφασης έχει καταχωρηθεί, μόλις, στις 30/9/2016, παρόλο που η Εφεσίβλητη γνώριζε, τουλάχιστον, από τις 11/2/2014, που επεβλήθη ποινή στους Κατηγορούμενους, ότι εξεδόθη σχετικό Διάταγμα Αποζημίωσης, εκ συνολικού ποσού €18.000,00, ήτοι €6.000,00, εις έκαστη από τις 3 κατηγορίες, που η Κατηγορούμενη 1 αντιμετώπιζε και για τις οποίες εκρίθη ένοχη, στην Ποινική Υπόθεση υπ' αρ. 27459/2009, Ε.Δ. Λευκωσίας.» Η ένσταση βασίζεται στα άρθρα 24
(1)και 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 147 και 118 μέχρι 130 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, στο άρθρο 26(δ) του Ποινικού Κώδικα, στα άρθρα, 10 μέχρι 21 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στις διαταγές 40 και 41 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στο περιεχόμενο του φακέλου και τέλος, στη σχετική επί του θέματος νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του διευθυντή του επηρεαζόμενου μέρους, Παντελή Αναστάση, ο οποίος, μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής: Ανάγνωσε το περιεχόμενο της ένστασης και τους λόγους της και τους υιοθετεί πλήρως. Τα όσα αναφέρει ο ενόρκως δηλών για του αιτητές στις παραγράφους 2 μέχρι 6 της ένορκης του δήλωσης εγείρονται παραπλανητικά και εντέχνως. Αυτός αποφεύγει να παραδεχθεί ότι γνώριζε από το 2014 περί της κατάσχεσης του επίδικου σκάφους «CONCORDE», όταν του είχε επιδοθεί αντίγραφο του σχετικού κατασχετηρίου, το οποίο μάλιστα επεσύναψε ως τεκμήριο, σε αίτηση, ημερομηνίας 18/7/2014, που υποστήριζε δική του ένορκη δήλωση, η οποία - αίτηση -καταχωρήθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου στο πλαίσιο της Ποινικής Έφεσης με Αρ. 44/14 και απορρίφθηκε με την απόφαση, ημερομηνίας 10/7/
- Ο ισχυρισμός του ενόρκως δηλούντα για τους αιτητές, ότι δήθεν έπρεπε να εξεταστεί το άρθρο 123, του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου είναι παντελώς ανεδαφικός και ουδεμία σχέση έχει με τα περιστατικά της υπόθεσης. Οι ισχυρισμοί του της παραγράφου 8 της ένορκης δήλωσης συνιστούν αυθαίρετη και λανθασμένη ερμηνεία του άρθρου 121 της Ποινικής Δικονομίας, υπό την έννοια ότι, για τη συγκεκριμένη διαδικασία, εναντίον των αιτητών έχει εκδοθεί σχετικό κατασχετήριο ένταλμα (τύπος J.23) το οποίο δεν επιδέχεται οποιασδήποτε άλλης ερμηνείας, πλην του ότι θα πρέπει να εκτελεστεί από την Αστυνομία και συνεπώς, η Αστυνομία, ορθώς προχώρησε με την κατάσχεση του σκάφους και στη μεταγενέστερη ενέργεια για εκποίησή του. Στο πλαίσιο της ποινικής υπόθεσης με αριθμό 27459/2008 εκδόθηκε το κατασχετήριο ένταλμα με αριθμό 6313/14, το οποίο διαβιβάστηκε για εκτέλεση στην Πάφο, όπου καταχωρήθηκε και έλαβε αριθμό μητρώου Πάφου προς εκτέλεση, τον 1170/
- Συνεπακόλουθα, ο Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου είναι ο μόνος αρμόδιος για την κατάσχεση και εκποίηση του εντάλματος και ουδεμία υποχρέωση έχει να αποταθεί στον Πρωτοκολλητή για να εκδώσει σχετικό ένταλμα κατάσχεσης και πώλησης, αφού ήδη υπάρχει εκδομένο το κατασχετήριο (τύπος J.23), το οποίο, στις ποινικές διαδικασίες υπέχει ακριβώς την ίδια θέση με το ένταλμα κατάσχεσης κινητών που εκδίδεται στις πολιτικές υποθέσεις. Οι καθ' ων η αίτηση 3 δεν έχουν πλέον συμφέρον επί του επίδικου σκάφους. Το συμφέρον τους συνίστατο σε δυο μηχανές θαλάσσης, εφαρμοσμένες στο σκάφος, οι οποίες πωλήθηκαν με δημόσιο πλειστηριασμό στο πλαίσιο πολιτικής αγωγής, στις 4/10/2016 και ήδη έχουν αφαιρεθεί από το σκάφος. Συνεπακόλουθα, αυτό έχει κατασχεθεί και θα πρέπει να πωληθεί προς ικανοποίηση του διατάγματος αποζημίωσης που το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εξέδωσε υπέρ του επηρεαζόμενου μέρους, στο πλαίσιο της ποινικής υπόθεσης 27459/08 (ανωτέρω). Σχετική δήλωση ότι η διαδικασία δεν αφορά τους καθ' ων η αίτηση 3, έγινε στο Δικαστήριο από τη δικηγόρο τους, στις 3/11/2016, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Ιδιοκτήτες του επίδικου πλοίου είναι εταιρεία και όχι φυσικό πρόσωπο, επομένως, το άρθρο 16 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου που αφορά σε φυσικά και όχι νομικά πρόσωπα, δεν ισχύει. Οι αιτούμενες θεραπείες σύμφωνα με την παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης του ενόρκως δηλούντα για τους αιτητές, δεν μπορούν να δοθούν στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, επειδή: Πρώτο, παντελώς λανθασμένα και εκτός των πλαισίων της Ποινικής Δικονομίας καταχωρήθηκε η παρούσα γενική αίτηση, η οποία θα μπορούσε να καταχωρηθεί μόνο στο πλαίσιο πολιτικής διαδικασίας, αφού η διαδικασία γενικών αιτήσεων ρυθμίζεται αποκλειστικά από τον κώδικα πολιτικής δικονομίας, ο οποίος ουδεμία εφαρμογή έχει στην παρούσα υπόθεση. Δεύτερο, παντελώς λανθασμένα και εκτός των πλαισίων του νόμου επιχειρείται από τους αιτητές να μετατοπιστεί στο Δικαστήριο η ευθύνη της εκτέλεσης ή όχι του εντάλματος πληρωμής που εκδόθηκε σε ποινική διαδικασία και τέτοια εξουσία δεν παρέχεται στο ποινικό Δικαστήριο. Τρίτο, δεν μπορούν να δοθούν οποιεσδήποτε οδηγίες από το πρωτόδικο Δικαστήριο, που να συνιστούν οποιανδήποτε επέμβασή του στη διαδικασία εκτέλεσης του εντάλματος με αριθμό 1170/14, Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Τέταρτο, ο ενόρκως δηλών για τους αιτητές, επιδιώκει να εξασφαλίσει απαγόρευση γενικής φύσεως και στο διηνεκές εναντίον του Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου, για εκτέλεση του σχετικού εντάλματος, κάτι, βεβαίως, που παραβιάζει κάθε αρχή δικαίου. Επισημαίνεται στο σημείο αυτό, ότι πράγματι, στις 3/11/2016, η ευπαίδευτη δικηγόρος των καθ' ων αίτηση 3 δήλωσε στο Δικαστήριο, ότι αυτοί δεν προτίθενται να καταχωρήσουν ένσταση στην υπό κρίση αίτηση - καθώς και στη μονομερή αίτηση, ίδιας ημερομηνίας, με την οποία, οι αιτητές ζητούν προσωρινό διάταγμα αναστολής του πλειστηριασμού του επίδικου πλοίου τους, ο οποίος, όπως αναφέρεται στην αίτηση «.επιχειρείται από τον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου προς ικανοποίηση του εντάλματος είσπραξης με αριθμό 1170/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου» -. Και τούτο, επειδή, όπως είπε η κα Χριστοφόρου, για τους πελάτες τους, οι αιτήσεις είναι άνευ αντικειμένου. Εν τέλει, ούτε και οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 καταχώρησαν ένσταση στην παρούσα αίτηση - και το ίδιο ισχύει και για την μονομερή αίτηση -. Οι οποίοι, ωστόσο, σε αντίθεση με τους καθ' ων η αίτηση 3, οι οποίοι περιορίστηκαν στην παραπάνω δήλωση της δικηγόρου τους και ουσιαστικά αποχώρησαν από τη διαδικασία, αυτοί παρέμειναν μέχρι τέλους ζητώντας την απόρριψη και των δυο αιτήσεων, επειδή, όπως ανάφερε κατά τη διάρκεια των αγορεύσεων η κα Κόκκινου που τους εκπροσωπεί, το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εξετάσει την παρούσα διαδικασία. Η αίτηση, πρόσθεσε, έγινε παράτυπα, τέτοια θέματα εκδικάζονται από το Δικαστήριο που ασκεί πολιτική δικαιοδοσία και όχι ποινική και επιπλέον και οι δυο αιτήσεις είναι άνευ αντικειμένου. Σημειώνεται στο σημείο αυτό, ότι, η κα Κόκκινου, εκτός από τις παραπάνω θέσεις, με σχετική δήλωσή της υιοθέτησε και το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης των ευπαίδευτων δικηγόρων του επηρεαζόμενου μέρους. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω στο σύνολό του το περιεχόμενο της μαρτυρίας και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά, τόσο στη μαρτυρία όσο και στις γραπτές και προφορικές αγορεύσεις - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Όσα ακολουθούν είτε αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των μερών ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα είτε απορρέουν από τη μαρτυρία και γενικά, από τα διάφορα στοιχεία που συνθέτουν το φάκελο της υπόθεσης. Ειδικότερα: Οι αιτητές, στις 31/10/2013, στο πλαίσιο της ποινικής υπόθεσης 27459/08, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, κρίθηκαν ένοχοι σε τρεις κατηγορίες πρόκλησης μη εξόφλησης επιταγής, χωρίς εύλογη αιτία, κατά παράβαση των άρθρων 305Α
(2)και 20 του Ποινικού Κώδικα. Το Δικαστήριο, στις 11/2/2014 τούς επέβαλε χρηματική ποινή, ύψους €700,00, €850,00 και €850,00, αντίστοιχα, σε κάθε κατηγορία. Επιπλέον, εναντίον τους και υπέρ των παραπονούμενων - που είναι το επηρεαζόμενο μέρος στο πλαίσιο της παρούσα διαδικασίας -, εξέδωσε και διάταγμα αποζημίωσης, για το συνολικό ποσό των €18.000,
- Οι αιτητές εφεσίβαλαν τόσο την καταδίκη τους όσο και τις ποινές που τους είχαν επιβληθεί με την Ποινική Έφεση Αρ. 44/
- Με αίτησή τους, ημερομηνίας 18/7/2014, την οποία καταχώρησαν στο πλαίσιο της έφεσης ζήτησαν την αναστολή εκτέλεσης, τόσο των χρηματικών ποινών που τους επιβλήθηκαν όσο και των διαταγμάτων αποζημίωσης. Η αίτηση υποστηρίχτηκε από ένορκη δήλωση του κ. Χάρη Φωτίου, εκ των συγκατηγορούμενων των αιτητών στην πρωτόδικη ποινική διαδικασία, που είναι ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη και της υπό κρίση αίτησης. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση, ο κ. Φωτίου, μεταξύ άλλων ανάφερε τα εξής: Τα εκδοθέντα στην ποινική υπόθεση 27459/08 διατάγματα αποζημίωσης είναι παράνομα, καθ' ότι εκδόθηκαν χωρίς τη συγκατάθεση των αιτητών. Στις 14/7/2014 επιδόθηκε στους αιτητές διάταγμα κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας προς εξόφληση των παρανόμως εκδοθέντων διαταγμάτων αποζημίωσης και παρανόμως επιβληθέντων χρηματικών ποινών, παρά τη γνωστοποίηση εκκρεμοδικίας της έφεσης. Για τους παραπάνω λόγους, ο κ. Φωτίου ζήτησε την αναστολή της χρηματικής ποινής καθώς και των διαταγμάτων αποζημίωσης, μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Οι εφεσίβλητοι/επηρεαζόμενο μέρος στην παρούσα διαδικασία καταχώρησαν ένσταση στην εν λόγω αίτηση, η οποία στηρίχθηκε σε σχετική ένορκη δήλωση του κ. Παντελή Αναστάση, ο οποίος προέβηκε και στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει τους λόγους ένστασης του επηρεαζόμενου μέρους και στην υπό κρίση αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση, επειδή έκρινε ότι το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου στο οποίο αυτή στηριζόταν, δεν παρείχε πρόσβαση στην αιτούμενη θεραπεία. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην απόφαση - η οποία, θα πρέπει να σημειωθεί πως έχει τεθεί ενώπιον μου -, με αναφορά στο άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου: «Σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο, αναστολή χωρεί σε σχέση μόνο με την εκτέλεση απόφασης Δικαστηρίου που ασκεί πολιτική δικαιοδοσία. Το λεκτικό του άρθρου δεν επιτρέπει την εφαρμογή του σε απόφαση επιβολής χρηματικής ποινής ή Διατάγματος αποζημίωσης από Ποινικό Δικαστήριο.» Όλα τα παραπάνω γεγονότα, στο βαθμό που αποτελούν μέρος των διαπιστώσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, περιλαμβανομένης και της κατάληξής του επί της αίτησης αναστολής εκτέλεσης που είχαν καταχωρήσει οι αιτητές, εκκρεμούσης της έφεσής τους, προφανώς δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Από αυτά, σε συνδυασμό και με διάφορα στοιχεία μαρτυρίας που έχουν τεθεί ενώπιον μου στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, προκύπτουν τ' ακόλουθα: Μετά την επιβολή της χρηματικής ποινής στους αιτητές, στο πλαίσιο της ποινικής υπόθεσης 27459/08, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και την έκδοση εναντίον τους τού διατάγματος αποζημίωσης του επηρεαζόμενου μέρους, στο πλαίσιο της ίδια υπόθεσης, ακολούθως, επειδή τα σχετικά ποσά - που με βάση το άρθρο 2 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου αποτελούν «χρηματική ποινή» - δεν πληρώθηκαν από τους κατηγορούμενους/αιτητές στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, εναντίον τους, προωθήθηκε η διαδικασία είσπραξής τους με μέτρα εκτέλεσης. Με συνδυασμένη ερμηνεία των σχετικών διατάξεων του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου και του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, η νενομισμένη διαδικασία για τον ποιο πάνω σκοπό διαλαμβάνει τα εξής: Σύμφωνα με το άρθρο 120
(2)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, κάθε φορά που το Δικαστήριο διατάσσει την πληρωμή χρηματικής ποινής από πρόσωπο, αυτή μπορεί να εισπραχθεί δυνάμει εντάλματος εκτέλεσης επί της κινητής και ακίνητης ιδιοκτησίας του προσώπου, όπως εκτίθεται στο άρθρο 121 του ίδιου νόμου. Το εδάφιο
(3)του άρθρου 120 προνοεί ότι, ένταλμα δυνάμει του άρθρου αυτού εκτελείται συνήθως εντός των τοπικών ορίων της δικαιοδοσίας του Δικαστή που το εκδίδει, αλλά δύναται να εκτελεστεί με πώληση οποιασδήποτε περιουσίας εκτός των ορίων αυτών, αν οπισθογραφείται από Δικαστή του Επαρχιακού Δικαστηρίου, εντός των τοπικών ορίων της δικαιοδοσίας του οποίου βρίσκεται η συγκεκριμένη περιουσία. Το άρθρο 121 του ίδιου νόμου προνοεί ότι, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 120, οι διατάξεις που αφορούν την εκτέλεση χρεών δυνάμει αποφάσεων σε αστικές διαδικασίες εφαρμόζονται στην εκτέλεση εντάλματος που εκδόθηκε δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 120. Είναι φανερό ότι το άρθρο 121 παραπέμπει στα άρθρα 10 και επόμενα του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Σύμφωνα με το άρθρο 14
(1)(α) του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, κάθε δικαστική απόφαση ή διάταγμα του Δικαστηρίου που διατάσσει την πληρωμή χρημάτων μπορεί να εκτελεστεί με κατάσχεση και πώληση κινητής ιδιοκτησίας. Προσεκτική ανάγνωση του άρθρου 16 του ίδιου νόμου καθιστά τελείως ξεκάθαρο ότι το πεδίο εφαρμογής του αφορά μόνο σε φυσικά πρόσωπα καθώς και σε κρατική ή δημόσια υπηρεσία. Είναι σαφές, πως, όταν οφειλέτης χρέους είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης - όπως είναι οι αιτητές -, το εν λόγω άρθρο δεν ισχύει. Τέλος, από τη συνδυασμένη ερμηνεία των άρθρων 17, 18 και 19 του ίδιου, πάντοτε, νόμου είναι φανερό, ότι, η κινητή ιδιοκτησία που κατάσχεται δυνάμει εκτέλεσης σχετικού εντάλματος κατάσχεσης και πώλησης, πρέπει να πωλείται με δημόσιο πλειστηριασμό, εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά, σύμφωνα με τις οδηγίες του, κατόπιν αίτησης οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου μέρους. Ωστόσο παρέχεται δυνατότητα στο Δικαστήριο να διατάξει όπως η πώληση διεξαχθεί με άλλο - συγκεκριμένο - τρόπο, ως ήθελε θεωρήσει σκόπιμο. Για να συνεχίσω με τα γεγονότα της υπό κρίση αίτησης, παρότι ο ενόρκως δηλών για τους αιτητές αποκαλεί ένταλμα είσπραξης χρηματικής ποινής, το ένταλμα με αριθμό 6313/14, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας καθώς και το ένταλμα με αριθμό 1170/14, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (έτσι αναφέρονται και στον τίτλο της αίτησης), η πραγματικότητα φαίνεται να είναι διαφορετική και σύμφωνα με την εκδοχή του επηρεαζόμενου μέρους. Έμμεσα επιβεβαιώνεται και από τον ίδιο τον κ. Φωτίου, μέσα από το κείμενο της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, επί της αίτησης αναστολής που είχαν καταχωρήσει οι αιτητές, στο πλαίσιο της έφεσής τους με Αρ. 44/14 (ανωτέρω). Το τι έγινε στην πραγματικότητα είναι το εξής: Οι αιτητές, επειδή, όπως αναφέρεται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου θεωρούσαν παράνομα τα εκδοθέντα στην καταδικαστική γι' αυτούς ποινική υπόθεση 27459/08, διατάγματα αποζημίωσης καθώς και τις επιβληθείσες χρηματικές ποινές, καταχώρησαν την αίτηση, ημερομηνίας 18/7/2014, με την οποία επιδίωξαν την αναστολή τους μέχρι και την εκδίκαση της έφεσης. Προφανώς, ένεκα του εν λόγω διαβήματός τους παρέλειψαν να πληρώσουν τα διάφορα ποσά των διαταγμάτων καθώς και των χρηματικών ποινών που τους είχαν επιβληθεί, οπότε και τέθηκαν σε εφαρμογή οι σχετικές διατάξεις της Ποινικής Δικονομίας καθώς και της Πολιτικής Δικονομίας, για είσπραξή τους, με μέτρο εκτέλεσης, την κατάσχεσή και πώληση της κινητής τους ιδιοκτησίας. Σε συμφωνία με το επηρεαζόμενο μέρος είναι σαφές, ότι, στην ουσία πρόκειται για ένα ένταλμα κατάσχεσης και πώλησης κινητής ιδιοκτησίας, τα «δυο εντάλματα» στα οποία αναφέρεται ο ενόρκως δηλών για τους αιτητές και όχι για δυο εντάλματα είσπραξης χρηματικής ποινής, όπως αποκαλεί ο κ. Φωτίου στην ένορκη του δήλωση - και οι αιτητές στο σώμα της αίτησης -, τα εντάλματα με αριθμό 6313/14 και 1170/14. Το πρώτο εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Επειδή πρόκειται για πλοίο η επίδικη και υποκείμενη προς εκτέλεση περιουσία των αιτητών, το οποίο, προφανώς δεν μπορούσε να είναι στη Λευκωσία, αλλά απ' ό,τι φαίνεται στον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν στην Πάφο, σε εφαρμογή του άρθρου 120
(3)του περί Ποινικής Δικονομίας, το εν λόγω ένταλμα διαβιβάστηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, εντός της δικαιοδοσίας του οποίου βρίσκεται το πλοίο και αφού οπισθογραφήθηκε από Δικαστή του Δικαστηρίου πήρε το νέο αριθμό 1170/14, για να εκτελεστεί στην Πάφο. Και, με δεδομένο ότι ο κ. Φωτίου, στην ένορκη δήλωση που προέβη προς υποστήριξη της αίτησης των αιτητών, ημερομηνίας 18/7/2014 - την οποία καταχώρησαν στο πλαίσιο της Ποινικής Έφεσης με Αρ. 44/14 (ανωτέρω) με την οποία επιδίωξαν (ανεπιτυχώς) την αναστολή εκτέλεσης των χρηματικών ποινών που τους επιβλήθηκαν στο πλαίσιο της ποινικής υπόθεσης 27459/08 καθώς και των διαταγμάτων αποζημίωσης του επηρεαζόμενου μέρους που είχαν εκδοθεί εναντίον τους από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στην ίδια υπόθεση, όπως αναφέρεται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου - ισχυρίστηκε ότι στις 14/7/2014 επιδόθηκε στους αιτητές διάταγμα κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας, προς εξόφληση «..των παρανόμως εκδοθέντων Διαταγμάτων αποζημίωσης και παρανόμως επιβληθέντων χρηματικών ποινών.», οι ακόλουθες θέσεις και ισχυρισμοί του και κατ' επέκταση των αιτητών, είτε καταρρίπτονται είτε είναι χωρίς νόημα είτε δεν νομιμοποιούν τον κ. Φωτίου και τους αιτητές να τα προβάλλουν είτε τέλος, συνδυασμός αυτών: Στις 29/9/2016, ο ίδιος και ο υπαστυνόμος Σάββα συναντήθηκαν στο γραφείο του Πρωτοκολλητή και ζήτησε ξανά αντίγραφα του σχετικού εντάλματος και της αίτησης και ο Πρωτοκολλητής κ. Αταλιώτης, τον πληροφόρησε ότι δεν έχει τίποτε στην κατοχή του και ότι όλα τα έγγραφα κατέχονται από τον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου. Εξ όσων έχει ελέγξει αργότερα, την ίδια μέρα, ρωτώντας τον επιδότη κ. Αντωνίου, δεν έχει καταχωρηθεί καμιά αίτηση στο πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης της περιουσίας των αιτητών, δυνάμει του εντάλματος είσπραξης χρηματικής ποινής με αριθμό 1170/14, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (παράγραφος 4 της ένορκης δήλωσης). Έχω ήδη έχει αναφέρει τι αποτελεί ο αριθμός 1170/14 και δε χρειάζεται να το επαναλάβω. Εν πάση περιπτώσει, δεν αποτελεί ένταλμα είσπραξης χρηματικής ποινής. Απ' εκεί και πέρα, ο κ. Φωτίου, δε χρειαζόταν να προβεί σε έλεγχο για να διαπιστώσει πως δεν είχε καταχωρηθεί καμιά αίτηση στο πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης της περιουσίας των αιτητών, αφού - για να επαναλάβω - τέτοια αίτηση καταχωρήθηκε στο αρμόδιο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, το οποίο εξέδωσε το ένταλμα κατάσχεσης και πώλησης της ιδιοκτησίας των αιτητών με αριθμό 6313/14, το οποίο, ακολούθως - για το λόγο που επίσης έχω αναφέρει - διαβιβάστηκε για εκτέλεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Όταν επικοινώνησε με τον υπαστυνόμο Σάββα, αυτός, μεταξύ άλλων αρνήθηκε να του δώσει αντίγραφο της άδειας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου για εκτέλεση του επίδικου εντάλματος και του έδωσε μόνο τους αριθμούς των ενταλμάτων είσπραξης της χρηματικής ποινής (παράγραφος 5 της ένορκης δήλωσης). Είναι φανερό ότι προσπάθησαν να προχωρήσουν σε εκποίηση της κινητής περιουσίας των αιτητών, χωρίς να τους ειδοποιήσουν (παράγραφος 6 της ένορκης δήλωσης). Για να επαναλάβω ένα είναι το ένταλμα κατάσχεσης και πώλησης της κινητής ιδιοκτησίας των αιτητών, το οποίο, καθ' ομολογία του κ. Φωτίου, τους επιδόθηκε στις 14/7/2014. Το γεγονός ότι, ο ίδιος, όπως αναφέρεται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (ανωτέρω) θεωρεί ότι το εν λόγω ένταλμα (παρότι ο ίδιος το αποκαλεί διάταγμα) είναι προς εξόφληση «..των παρανόμως εκδοθέντων Διαταγμάτων αποζημίωσης και παρανόμως επιβληθέντων χρηματικών ποινών.», δε διαφοροποιεί την ουσία που έγκειται στα εξής: Λόγω της παράλειψης των αιτητών να καταβάλουν τις χρηματικές ποινές που τους είχαν επιβληθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στο πλαίσιο της ποινικής υπόθεσης 27459/08 καθώς και το ποσό της αποζημίωσης του επηρεαζόμενου μέρους που είχε εκδοθεί εναντίον τους, στην ίδια υπόθεση, για σκοπούς είσπραξης των εν λόγω χρεών τους, τροχοδρομήθηκε η λήψη μέτρων εκτέλεσης, δυνάμει του άρθρου 120
(2)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, με μέτρο εκτέλεσης, την κατάσχεση και πώληση της κινητής τους ιδιοκτησίας. Και, με δεδομένη την ομολογία τους πως γνώριζαν από τις 14/7/2014 ότι εναντίον τους είχε εκδοθεί ένταλμα κατάσχεσης και εκποίησης της κινητής τους ιδιοκτησίας, επίσης γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν, ότι η ύπαρξη ενός τέτοιου εντάλματος, διαδικαστικά σήμαινε ότι θα ακολουθούσε η κατάσχεση της κινητής τους ιδιοκτησίας και ακολούθως, η πώλησή της με δημόσιο πλειστηριασμό ή με κάποιο άλλο τρόπο, ως ήθελε θεωρήσει σκόπιμο το Δικαστήριο (βλ. το άρθρο 19 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου), για σκοπούς πληρωμής των επίδικων χρεών τους από το προϊόν της πώλησης. Όλα αυτά καθιστούν τελείως αβάσιμο τον ισχυρισμό του κ. Φωτίου της παραγράφου 6 της ένορκης του δήλωσης, ότι προσπάθησαν να προχωρήσουν σε εκποίηση της κινητής περιουσίας των αιτητών, χωρίς να τους ειδοποιήσουν. Το άρθρο 123 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, ουδεμία σχέση έχει με όσα το συνδέει ο κ. Φωτίου, με την παράγραφο 7 της ένορκης του δήλωσης. Όχι μόνο δεν έχουν ακολουθηθεί τα όσα ορίζονται στα άρθρα 10 μέχρι 21 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου και οι Διαταγές 40 και 41 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, αλλά, δεν έχει καν καταχωρηθεί αίτηση για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης της κινητής περιουσίας των αιτητών (παράγραφος 8 της ένορκης δήλωσης του κ. Φωτίου). Απλή ανάγνωση του τίτλου της αίτησης, η οποία καταχωρήθηκε - όπως αναφέρεται - και «Αναφορικά με την αίτηση του Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου να εκποιήσει την κινητή περιουσία της Fotiou Bros Shipping προς ικανοποίηση του εντάλματος είσπραξης με αριθμό 1170/14.» αποδομεί πλήρως την παραπάνω θέση των αιτητών, οι οποίοι, προφανώς, δεν μπορούν, από τη μια, με τον τίτλο της αίτησης, να τη συναρτούν με την αίτηση του Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου να εκποιήσει την κινητή περιουσία τους και από την άλλη, να ισχυρίζονται ότι δεν έχει καταχωρηθεί τέτοια αίτηση. Εν πάση περιπτώσει, το τι έγινε διαδικαστικά που οδήγησε στην έκδοση του εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης της κινητής ιδιοκτησίας τους έχει ήδη αναφερθεί. Ως επίσης και ότι αυτοί, καθ' ομολογία του κ. Φωτίου, από τις 14/7/2014 που τους είχε επιδοθεί το εν λόγω ένταλμα, έλαβαν γνώση της ύπαρξής του και κατά λογική ακολουθία, του περιεχομένου του. Το γεγονός ότι αποσιώπησαν όλα αυτά τα γεγονότα - τα οποία ανέδειξε το επηρεαζόμενο μέρος, το οποίο, συν τοις άλλοις έθεσε ενώπιον μου και την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, επί της αίτησής τους για αναστολή εκτέλεσης των χρηματικών ποινών και των διαταγμάτων αποζημίωσης τους, την οποία οι αιτητές είχαν καταχωρήσει στο πλαίσιο της Ποινικής Έφεσης με Αρ. 44/14 (ανωτέρω) -, δεν αναιρεί την ουσία. Και αυτή - για να επαναλάβω - έγκειται στη γνώση τους για την έκδοση του εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης της κινητής ιδιοκτησίας τους, από τις 14/7/2014, το οποίο, όπως αναφέρεται από το ενδιαφερόμενο μέρος στην ένστασή του - χωρίς να έχει αμφισβητηθεί -, εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στις 14/2/
- Και όχι μόνο. Όπως αναφέρεται στην ένσταση, το εν λόγω ένταλμα, εν μέρει έχει εκτελεστεί. Από τη συνδυασμένη ερμηνεία του λόγου ένστασης, υπό (θ) σε συνδυασμό με όσα αναφέρει ο ενόρκως δηλών για το επηρεαζόμενο μέρος στη σχετική ένορκη δήλωση που προέβη προς υποστήριξη της ένστασης και των λόγων της, το επίδικο σκάφος των αιτητών έχει ήδη κατασχεθεί και από αυτό έχουν ήδη αφαιρεθεί οι δυο μηχανές θαλάσσης, εφαρμοσμένες στο σκάφος, οι οποίες πωλήθηκαν με δημόσιο πλειστηριασμό στο πλαίσιο πολιτικής αγωγής. Οι αιτητές που έχουν και το βάρος απόδειξης της αίτησης, όχι μόνο απέτυχαν να καταρρίψουν τους παραπάνω ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντα για το επηρεαζόμενο μέρος, αλλά, αντίθετα, το βάσιμό τους, επιβεβαιώνονται και από το γεγονός ότι - για να επαναλάβω -, οι καθ' ων η αίτηση 3, με ρητή δήλωση της δικηγόρου τους εγκατέλειψαν τη διαδικασία σε σχέση και με τις δυο αιτήσεις, επειδή τις θεωρούν ως άνευ αντικειμένου γι' αυτούς. Όμως, ειδικά επί του ισχυρισμού του κ. Φωτίου ότι δεν έχει καν καταχωρηθεί αίτηση για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης της κινητής περιουσίας των αιτητών, παρατηρώ τα εξής: Αφ' ης στιγμής αποτελεί εύρημά μου ότι εκδόθηκε το συγκεκριμένο ένταλμα, γεγονός το οποίο γνώριζαν οι αιτητές, από τις 14/7/2014 και το ένταλμα, εν μέρει έχει εκτελεστεί, δεδομένου ότι αυτοί, ουδέποτε αμφισβήτησαν ευθέως τη νομιμότητα και εγκυρότητά του καθώς και όσων διαδικαστικά είχαν προηγηθεί και οδήγησαν στην έκδοσή του, κατά τη γνώμη μου, δε νομιμοποιούμαι να ελέγξω καθοιονδήποτε τρόπο τη νομιμότητα, είτε των προηγηθέντων, τα οποία οδήγησαν στην έκδοση του εν λόγω εντάλματος είτε ακόμη και τη νομιμότητα και εγκυρότητα του εντάλματος. Την ίδια ώρα, η αδράνεια των αιτητών όλη αυτή την περίοδο να λάβουν μέτρα προς την κατεύθυνση της ανακοπής ή ακύρωσης της διαδικασίας που οδήγησε στην έκδοση του επίδικου εντάλματος κατάσχεσης και πώλησης της κινητής ιδιοκτησίας τους, κάτι που επιδιώκουν τώρα που επιχειρείται η εκποίησή της, με βάση το ίδιο ένταλμα, τους εμποδίζει από το να αμφισβητούν το νομικό και πραγματικό υπόβαθρο που οδήγησε στην έκδοση του εντάλματος. Στο βαθμό δε που με την αίτηση ζητούν όπως απαγορευτεί στον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου να πωλήσει με δημόσιο πλειστηριασμό το επίδικο πλοίο τους, η αίτηση συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, αφού ό,τι επιδιώκουν οι αιτητές, ουσιαστικά είναι τη ματαίωση των νομικών και πραγματικών συνεπειών που συνεπάγεται επί της ιδιοκτησίας τους, η πλήρης εφαρμογή του επίδικου εντάλματος, το οποίο - για να επαναλάβω - μολονότι εν μέρει έχει ήδη εκτελεστεί οι αιτητές με την υπό κρίση αίτηση, δε ζητούν την ακύρωσή του. Παρότι οι αιτητές παράλειψαν να θέσουν ενώπιον μου το σύνολο των σχετικών με την αίτησή τους γεγονότων και ιδιαίτερα, να αναφερθούν στην αίτηση που είχαν καταχωρήσει στο πλαίσιο της Ποινικής Έφεσης με Αρ. 44/14 (ανωτέρω), στη φύση της αίτησης, στην κατάληξή της και κυρίως, στο λόγο που αυτή απορρίφθηκε αποτελεί γεγονός, ότι η συγκεκριμένη αίτηση, η οποία είχε νομικό υπόβαθρο το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου - το οποίο υποθέτω, όχι τυχαία δεν περιλαμβάνεται στη νομική βάση της υπό κρίση αίτησης, που ωστόσο περιλαμβάνεται στη νομική βάση της ένστασης - απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, με το αιτιολογικό ότι σύμφωνα με το άρθρο αυτό, αναστολή εκτέλεσης χωρεί σε σχέση μόνο με την εκτέλεση απόφασης Δικαστηρίου που ασκεί πολιτική δικαιοδοσία. Το λεκτικό του άρθρου, προστίθεται, δεν επιτρέπει την εφαρμογή του σε απόφαση επιβολής χρηματικής ποινής ή Διατάγματος αποζημίωσης από ποινικό Δικαστήριο. Κατ' επέκταση, προσθέτω με τη σειρά μου, τηρουμένων των αναλογιών, και σε διάταγμα κατάσχεσης και πώλησης κινητής ιδιοκτησίας. Το παρόν Δικαστήριο είναι ποινικό και ασκεί ποινική και όχι πολιτική δικαιοδοσία. Επομένως, στο βαθμό που με την υπό κρίση αίτηση ζητείται όπως απαγορευτεί στον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου να πωλήσει με δημόσιο πλειστηριασμό το επίδικο πλοίο, ιδιοκτησίας των αιτητών, στερούμαι δικαιοδοσίας να εκδώσω τέτοιο διάταγμα, αφού, ένα τέτοιο διάταγμα, πρακτικά, θα ισοδυναμεί με διάταγμα αναστολής εκτέλεσης του επίδικου εντάλματος κατάσχεσης και πώλησης της κινητής ιδιοκτησίας των αιτητών. Τέλος, επί του ισχυρισμού του κ. Φωτίου ότι ο Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου δεν είναι αρμόδιος για την κατάσχεση και εκποίηση του εντάλματος, αλλά, όπως ο νόμος ορίζει, κατ' εφαρμογή του άρθρου 121 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου και της διαταγής 41 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, θα πρέπει να αποταθεί στον Πρωτοκολλητή γραπτώς για την έκδοση σχετικού εντάλματος κατάσχεσης και πώλησης, επαναλαμβάνω όσα ήδη έχω αναφέρει σε άλλο σημείο (πιο πάνω). Το επίδικο ένταλμα εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και διαβιβάστηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου για εκτέλεση. Επομένως, η αίτηση που οδήγησε στην έκδοσή του, θα πρέπει να αναζητηθεί στο ίδιο Δικαστήριο και όχι στο πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στο οποίο το έψαχνε ο κ. Φωτίου, όπως αναφέρει στην παράγραφο 4 της ένορκης του δήλωσής. Όμως, ο παραπάνω ισχυρισμός του κ. Φωτίου περικλείει και πάλι το στοιχείο της αντινομίας. Ενώ από τη μια ισχυρίζεται ότι ο Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου δεν είναι αρμόδιος για την κατάσχεση και εκποίηση του εντάλματος, από την άλλη, στην ίδια παράγραφο ισχυρίζεται ότι ο Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου θα πρέπει να αποταθεί γραπτώς στον Πρωτοκολλητή για έκδοση του σχετικού εντάλματος. Προφανώς, εάν ο Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου δεν είναι αρμόδιος για το πρώτο, δεν μπορεί να είναι για το δεύτερο. Παρότι θα μπορούσα να συνεχίσω δε θα το κάνω. Και τούτο, επειδή θεωρώ αρκετά όσα έχω αναφέρει προκειμένου να θεμελιώσω το συμπέρασμά μου ότι η υπό κρίση αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, καταχρηστική, ενώ, στο βαθμό που με αυτή οι αιτητές ζητούν διάταγμα που ν' απαγορεύει στον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου να πωλήσει με δημόσιο πλειστηριασμό το επίδικο πλοίο τους, που κατά τη γνώμη μου είναι κάτι περισσότερο από απλή αναστολή εκτέλεσης του επίδικου εντάλματος κατάσχεσης και πώλησης κινητής ιδιοκτησίας, στερούμαι δικαιοδοσίας να εκδώσω τέτοιο διάταγμα. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου η αίτηση απορρίπτεται. Αναφορικά με τα έξοδα, παρατηρώ τα εξής: Κατά πάγια νομολογιακή αρχή, τα έξοδα, κατά κανόνα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Στην προκειμένη περίπτωση, επιτυχών διάδικος είναι το επηρεαζόμενο μέρος (EXANTAS MARINE ENTERPRISES LTD) καθώς και οι καθ' ων η αίτηση 1 και
- Σε αντίθεση με τους πρώτους, οι οποίοι εμφανίστηκαν σ' όλα τα στάδια της διαδικασίας και καταχώρησαν ένσταση καθώς και γραπτή αγόρευση, οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2, ναι μεν εμφανίζονταν κι αυτοί στη διαδικασία, πλην όμως, ούτε ένσταση καταχώρησαν μα ούτε και γραπτή αγόρευση. Κατά την ακρόαση της αίτησης - καθώς και της μονομερούς αίτησης - η ευπαίδευτη δικηγόρος τους, ουσιαστικά, το μόνο που έκανε ήταν ότι υιοθέτησε τη γραπτή αγόρευση των ευπαίδευτων δικηγόρων του επηρεαζόμενου μέρους. Τέλος, αναφορικά με τους καθ' ων η αίτηση 3 δεν τίθεται καθόλου θέμα εξόδων, αφού αυτοί εγκατέλειψαν τη διαδικασία και στις δυο αιτήσεις. Ενόψει των ανωτέρω, τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του επηρεαζόμενου μέρους (EXANTAS MARINE ENTERPRISES LTD) και σε βάρος των αιτητών. (Υπ.) ............ Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Final Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση για οδηγίες και για απαγορευτικό διάταγμα πώλησης κινητής ιδιοκτησίας με δημόσιο πλειστηριασμό. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο