Alpha Panareti Public Ltd ν. Susan Jenkins, Αριθμός Αγωγής :- 3156/2009, 15/2/2017

Alpha Panareti Public Ltd ν. Susan Jenkins, Αριθμός Αγωγής :- 3156/2009, 15/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A51 Στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου Ενώπιον :- Μάνθου Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αριθμός Αγωγής :- 3156/2009 Μεταξύ :- Alpha Panareti Public Ltd. Ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση Και Susan Jenkins Εναγόμενη - Αιτήτρια Ημερομηνία Αίτησης 1/2/2016 Ημερομηνία Έκδοσης Απόφασης :- Τετάρτη 15η Φεβρουαρίου 2017 Για την Ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση :- κα. Στέλλα Μιχαήλ για Χλωρακιώτης και Φλωράκη Δ. Ε. Π. Ε. και Τάσσος Παπαδόπουλος και Συνεργάτες Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Στέλλα Μιχαήλ Για την Εναγόμενη - Αιτήτρια :- κα. Ελισάβια Ζαχαρία για G. Kouzalis L. L. C. Δαμιανού και Λάρκου Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Παναγιώτα Θεμιστοκλέους Ενδιάμεση Απόφαση 1 Αιτείται η εναγόμενη την έκδοση διατάγματος τροποποίησης της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης της με την προσθήκη δύο νέων παραγράφων. Η αίτηση της υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου καθότι η εναγόμενη διαμένει στο εξωτερικό. 2 Η ενάγουσα έχει καταχωρίσει ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης με 6 λόγους ένστασης η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του διευθυντή της ενάγουσας, Ανδρέα Ιωάννου (στο εξής θα καλείται η «ένορκη δήλωση Ιωάννου»). Η ακρόαση της αίτησης περιορίστηκε σε επιχειρηματολογία μέσω υιοθέτησης γραπτών αγορεύσεων των ευπαίδευτων δικηγόρων των διαδίκων. 3 Έχοντας υπόψη τον επακριβή προσδιορισμό της ένστασης της ενάγουσας στο αίτημα της εναγόμενης σε συγκεκριμένους λόγους, η όλη εξέταση του αιτήματος επικεντρώνεται σε αξιολόγηση από το Δικαστήριο της βασιμότητας αυτών των λόγων. 4 Οφείλει το Δικαστήριο παράλληλα να συγχαρεί την ευπαίδευτη δικηγόρο της ενάγουσας για τον τρόπο με τον οποίο αναδεικνύεται αποτελεσματικά η όλη ουσία της διαφωνίας της ως προς την έγκριση της αίτησης μέσω τόσο της στοχευμένης χρήσης περιορισμένου αριθμού λόγων ένστασης όσο και της γραπτής αγόρευσης της με εστιασμένη την προσοχή της και στις δύο περιπτώσεις σε μία συνεκτική εκδοχή ως προς τους λόγους βάσει των οποίων το αίτημα της εναγόμενης δεν θα πρέπει να γίνει δεκτό από το Δικαστήριο. 5 Σύμφωνα με τον πρώτο λόγο ένστασης η «...αιτούμενη τροποποίηση είναι ουσιαστική καθώς συνεπάγεται τον πλήρη επαναπροσδιορισμό της υπεράσπισης της Εναγομένης και/ή του ουσιωδέστερου σημείου αυτής, που είναι η καταγγελία και/ή η υπαναχώρηση της από την επίδικη Συμφωνία Πώλησης κατά ή περί τον Απρίλιο του 2009»[1]. 6 Προσεχτική εξέταση και των επόμενων δύο λόγων ένστασης αναδεικνύει το γεγονός ότι αυτοί είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με τον πρώτο λόγο ένστασης καθότι εντός αυτών ουσιαστικά υπάρχει αναφορά στις συνέπειες των όσων αναφέρονται στον πρώτο λόγο ένστασης. 7 Καθώς, όπως υποστηρίζεται με τον δεύτερο λόγο ένστασης, τα «...γεγονότα τα οποία η Ενάγουσα[2] προσπαθεί να εισάγει στα δικόγραφα ... είναι γεγονότα και/ή συμπεράσματα επί γεγονότων τα οποία επεσυνέβησαν πολύ μετά τον επίδικο για την ... αγωγή χρόνο και/ή πολύ μετά την καταχώρηση της ... αγωγής και των δικογράφων της». 8 Ενώ, σύμφωνα με τον τρίτο λόγο ένστασης, «...τυχόν επιτυχία της αιτούμενης τροποποίησης θα προκαλέσει κατάφορη αδικία για την Ενάγουσα και δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων της καθώς τα επίδικα θέματα της αγωγής και της ανταπαίτησης θα τροποποιηθούν άρδην». 9 Διατηρώντας υπόψη αυτή την άμεση σύνδεση μεταξύ τους, οι λόγοι ένστασης 1, 2 και 3 εξετάζονται από το Δικαστήριο ως μία ενιαία ενότητα ή ομάδα λόγων ένστασης. 10 Όπως επεξηγούνται οι προαναφερόμενοι λόγοι ένστασης στην ένορκη δήλωση Ιωάννου - από την οποία παρατίθενται πιο κάτω αποσπάσματα - με αναφορά σε γεγονότα αλλά παράλληλα και επιχειρηματολογία, η οποία αναπτύσσεται σε εκτενέστερο βαθμό εντός της γραπτής αγόρευσης της ευπαιδεύτου δικηγόρου της ενάγουσας, η προσπάθεια της εναγόμενης είναι «...να εισάγει στην εκδίκαση της ... αγωγής γεγονότα και συμπεράσματα επί γεγονότων που ισχυρίζεται ότι συνέβησαν μετά τον ουσιώδη για την ... αγωγή χρόνο που είναι ο Απρίλιος του 2009 και/ή προγενέστερα, αλλά και μετά την καταχώρηση της αγωγής και της υπεράσπισης της ίδιας» (υποπαράγραφος (γ) της παραγράφου 6). 11 Επιπλέον, και πιο συγκεκριμένα «...η Εναγομένη προσπαθεί να εισάξει στην ... αγωγή και να καταστήσει επίδικο θέμα ότι η Ενάγουσα μετά την καταχώρηση της ... αγωγής, της έκθεσης απαίτησης και της έκθεσης υπεράσπισης, παρέβη ουσιώδη όρο της μεταξύ των μερών Συμφωνίας, ήτοι δεν ολοκλήρωσε την ανέγερση της επίδικης κατοικίας κατά ή μετά τον χρόνο παράδοσης σύμφωνα με το επίδικο Πωλητήριο Έγγραφο και γι' αυτό το λόγο η Εναγόμενη εκ νέου στις 27/01/2016 τερμάτισε και/ή κατήγγειλε και/ή επανέλαβε την υπαναχώρησή της από την επίδικη συμφωνία δια επιστολής της προς την Ενάγουσα» (υποπαράγραφος (δ) της παραγράφου 6 της ένορκης δήλωσης Ιωάννου). 12 Θέση της ενάγουσας είναι πως η εναγόμενη με την αίτηση υπό εξέταση «...επιζητεί ουσιαστικά να ανατρέψει τα μέχρι σήμερα επίδικα θέματα, με την εισαγωγή γεγονότων, τα οποία ουδεμία σχέση έχουν με τη μέχρι σήμερα αντιδικία των διαδίκων, όπως αυτή έχει αναδειχθεί από τα δικόγραφα» (παράγραφος 5 της ένορκης δήλωσης Ιωάννου). 13 Πιο συγκεκριμένα με την αίτηση της η εναγόμενη «...προσπαθεί να εισάξει γεγονότα τα οποία συνέβησαν περίπου επτά χρόνια μετά τον ουσιώδη για την ... αγωγή χρόνο, τα οποία τροποποιούν άρδην το ουσιωδέστερο σημείο της υπεράσπισης και ανταπαίτησης ... ήτοι τον κατ΄ ισχυρισμό της Εναγόμενης για υπαναχώρηση της από την επίδικη Συμφωνία (παράγραφος 6 της ένορκης δήλωσης Ιωάννου). 14 Υπενθυμίζεται, εντός της ένορκης δήλωσης Ιωάννου, πως με την αγωγή της η ενάγουσα ζητά δήλωση του Δικαστηρίου πως η επίδικη συμφωνία πώλησης εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ και ζητά την εκτέλεση της με την καταβολή σε αυτή μέρους του τιμήματος. Ενώ η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι αυτή η συμφωνία κατέστη άκυρη αφού καταγγέλθηκε από την ίδια ή υπήρξε υπαναχώρηση της η οποία έγινε δεκτή από την ενάγουσα από τις 3/4/2009 ή περί τις αρχές Απριλίου του 2009 ή προγενέστερα και ως εκ τούτου ζητά δήλωση του Δικαστηρίου ως προς την ακυρότητα της συμφωνίας και επιστροφή του μέρους του τιμήματος το οποίο κατέβαλε (παράγραφος 6 (α) της ένορκης δήλωσης Ιωάννου). Συνεπώς, είναι ουσιώδες επίδικο θέμα εάν η επίδικη σύμβαση κατέστη άκυρη, εάν καταγγέλθηκε από την εναγόμενη ή εάν υπήρξε υπαναχώρηση της η οποία έγινε δεκτή από την ενάγουσα από τις 3/4/2009 ή αρχές Απριλίου του

1. 15 Προτού ληφθούν υπόψη και οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης θα ήταν χρήσιμο να εξεταστεί κατά πόσο ευσταθεί η θέση πως η αίτηση αποσκοπεί σε πλήρη επαναπροσδιορισμό της υπεράσπισης της εναγόμενης και του ουσιωδέστερου σημείου αυτής δηλαδή την καταγγελία της επίδικης συμφωνίας κατά ή περί τον Απρίλιο του 2009 (βλ. σχετικά τον πρώτο λόγο έντασης). 16 Κατ΄ αρχάς θα πρέπει να διατηρείται υπόψη κατά την εξέταση του αιτήματος της εναγόμενης πως η αξίωση εναντίον της αποσκοπεί κυρίως στην εξασφάλιση πληρωμής ενός συγκεκριμένου ποσού, δηλαδή αυτό των €70.000,00, το οποίο είχε ζητηθεί από την εναγόμενη δίχως όμως αυτή να ανταποκριθεί. 17 Αναφορικά με αυτή την πληρωμή και πως οδηγήθηκε η ενάγουσα στο να την διεκδικεί, αρχικά με επιστολή της και στη συνέχεια με αγωγή εναντίον της εναγόμενης, διαπιστώνεται, βάσει και του περιεχομένου της έκθεσης απαίτησης, η σημασία όχι μόνο του παράγοντα του χρόνου σε σχέση με την οποιαδήποτε πληρωμή θα μπορούσε να αξιώσει η ενάγουσα, σύμφωνα και με την επίδικη συμφωνία πώλησης ενός διαμερίσματος αλλά και η διασύνδεση αυτού με την πρόοδο στην όλη διαδικασία ανέγερσης αυτού του διαμερίσματος. Τονίζεται πως το βασικό αυτό δεδομένο σαφώς προκύπτει από το ίδιο το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης. 18 Όπως αναφέρεται σχετικά στην παράγραφο 5 της έκθεσης απαίτησης το διαμέρισμα «θα ανεγειρόταν» ενώ, σε σχέση με τον τρόπο πληρωμής, αναφέρεται στην παράγραφο 6 (γ) πως το ποσό των €105,386.54 «...θα πληρωνόταν κατευθείαν στους ενάγοντες[3] κατόπιν απαίτησης τους σταδιακά και σύμφωνα με την πρόοδο των εργασιών ανέγερσης του εν λόγω διαμερίσματος». Υπενθυμίζεται πως η αξίωση της ενάγουσας είναι μόνο για μέρος του ποσού των €105,386.54, δηλαδή για το ποσό των €70.000,
2. Το γεγονός αυτό έχει τη δική του σημασία στην οποία το Δικαστήριο θα επανέλθει πιο κάτω. 19 Ο προαναφερόμενος τρόπος πληρωμής, από την προκαταβολή μέχρι και την παράδοση κατοχής του διαμερίσματος, παρατίθεται στην παράγραφο 6 της έκθεσης απαίτησης ενώ τονίζεται στην παράγραφο 7 πως ήταν ρητός όρος της επίδικης συμφωνίας πως η εναγόμενη θα συμμορφωνόταν με τον τρόπο πληρωμής διαφορετικά η ενάγουσα θα είχε τα όσα δικαιώματα θα προέκυπταν από παράλειψη της εναγόμενης να κατέβαλε το τίμημα όπως είχε συμφωνηθεί. 20 Αξιοσημείωτος επί του θέματος του τρόπου πληρωμής είναι και ο ισχυρισμός της ενάγουσας στην παράγραφο 9 της έκθεσης απαίτησης σύμφωνα με τον οποίο η ίδια είχε «...συμμορφωθεί πλήρως με τους όρους της...» επίδικης συμφωνίας «...και η ανέγερση του ... διαμερίσματος προχώρησε σε μεγάλο βαθμό και/ή έχει σχεδόν αποπερατωθεί». 21 Βεβαίως ακόμη και δίχως να υπεισέρχεται το Δικαστήριο σε εξέταση των επίδικων θεμάτων της αγωγής παρά μόνο σε σχέση με το κατά πόσο δικαιολογείται να εγκριθεί το αίτημα τροποποίησης, αξιοσημείωτο επίσης είναι το γεγονός ότι με την επιστολή της ημερομηνίας 24/4/2009, η ενάγουσα καλούσε την εναγόμενη να καταβάλει το ποσό των €70,000.00 και παρά το γεγονός ότι η αγωγή καταχωρίσθηκε περίπου 6 μήνες αργότερα στις 16/10/2009, το ποσό το οποίο, ακόμη και σε αυτό το μεταγενέστερο χρονικό σημείο, εξακολουθούσε να διεκδικεί η ενάγουσα παράμενε το ίδιο. 22 Λογικά, βάσει απλού συσχετισμού του ποσού σε συνάρτηση με το συμφωνημένο τρόπο πληρωμής, το ποσό αυτό θα πρέπει να συνδεόταν άμεσα με την πρόοδο των εργασιών ανέγερσης του διαμερίσματος. Ανεξάρτητα βεβαίως και από το ποσό το οποίο είχε συμφωνηθεί ότι θα πληρωνόταν με την παράδοση της κατοχής στην εναγόμενη (δηλαδή, ποσό €6,586.66) ή τα άλλα δύο ποσά συνδεδεμένα με την πληρωμή προκαταβολής και την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας. 23 Δηλαδή, εάν ιδωθεί ξεχωριστά το στάδιο πληρωμής το οποίο συνδεόταν με την πληρωμή του ποσού των €105,386.54 τότε το ποσό των €70.000,00 αποτελούσε ένα ποσοστό της τάξης περίπου των 2/3 του συγκεκριμένου ποσού. Ενδεικτικά, βάσει του περιεχομένου της έκθεσης απαίτησης, αυτό θα μπορούσε να συσχετιστεί με «...την πρόοδο των εργασιών ανέγερσης του εν λόγω διαμερίσματος». 24 Συνεπώς, το εναπομείναν έργο ανέγερσης του διαμερίσματος κατά το χρονικό σημείο απαίτησης του ποσού των €70.000,00, είναι δυνατό λογικά να θεωρηθεί ως το 1/3 αυτού. Μάλιστα με την ίδια λογική είναι επίσης δυνατό να θεωρηθεί πως από την ημερομηνία αποστολής της επιστολής με την οποία ζητείτο η πληρωμή του ποσού των €70.000,00 μέχρι και την ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής δεν υπήρξε οποιαδήποτε πρόοδος σε σχέση με τις εργασίες ανέγερσης του διαμερίσματος. Έστω ακόμη και εάν στην παράγραφο στην παράγραφο 9 της έκθεσης απαίτησης η ενάγουσα ισχυρίζεται πως είχε «...συμμορφωθεί πλήρως με τους όρους της...» επίδικης συμφωνίας «...και η ανέγερση του ... διαμερίσματος προχώρησε σε μεγάλο βαθμό και/ή έχει σχεδόν αποπερατωθεί». 25 Βεβαίως, τα όσα αναφέρονται πιο πάνω δεν προκαθορίζουν ή προδικάζουν με οποιοδήποτε τρόπο τα μέχρι σήμερα επίδικα θέματα της αγωγής καθότι δεν έχει καν αρχίσει η ακρόαση της αγωγής έτσι ώστε να έχει δοθεί η ευκαιρία στους διάδικους να τοποθετηθούν σχετικά με μαρτυρία και επιχειρηματολογία επί του συγκεκριμένου θέματος. 26 Διευκρινίζεται δηλαδή πως ο σκοπός της λογικής σύνδεσης του συγκεκριμένου ποσού με τα επίδικα θέματα όπως αυτά καθορίζονται εντός του περιεχομένου της έκθεσης απαίτησης περιορίζεται σε σχέση με την εξέταση του αιτήματος τροποποίησης. Σημασία δηλαδή δεν αποδίδεται στον εκ των προτέρων καθορισμό του οποιουδήποτε συσχετισμού του ποσού της αξίωσης με την πρόοδο σε σχέση με τις εργασίες ανέγερσης του διαμερίσματος αλλά το γεγονός ότι ακόμη και έχοντας ως βάση και μόνο το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης όντως αναδεικνύεται η δυνατότητα ενός τέτοιου συσχετισμού. 27 Απλά για σκοπούς πληρότητας σε σχέση με τα όσα αναφέρονται πιο πάνω υπενθυμίζεται πως ακόμη και με την υφιστάμενη μορφή της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης η εναγόμενη απορρίπτει το περιεχόμενο της παραγράφου 9 της έκθεσης απαίτησης. Αναφορικά δηλαδή με τον ισχυρισμό της ενάγουσας ως προς το ότι αυτή έχει «...συμμορφωθεί πλήρως με τους όρους της...» επίδικης συμφωνίας «...και η ανέγερση του ... διαμερίσματος προχώρησε σε μεγάλο βαθμό και/ή έχει σχεδόν αποπερατωθεί». 28 Σχετική επί του θέματος είναι η παράγραφος 9 της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης σύμφωνα με την οποία οι ενάγοντες «...ουδέποτε καθόρισαν ή και προκάλεσαν τον καθορισμό οιουδήποτε σταδίου πληρωμής ή χρόνου πληρωμής σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην συμφωνία και ... ουδέποτε συγκεκριμένο ποσό ζητήθηκε από την εναγόμενη να πληρωθεί για συγκεκριμένο στάδιο εργασίας ούτε και αναφέρθηκε ή ενημερώθηκε η εναγόμενη συγκεκριμένα με κάτι τέτοιο ή και σύμφωνα με την συμφωνία...» ενώ θέση της εναγόμενης είναι «...ότι κανένα ποσό δεν κατέστη πληρωτέο και απαιτητό». 29 Σαφώς δηλαδή βασικά επίδικα θέματα δεν είναι μόνο η απαίτηση της ενάγουσας για πληρωμή του ποσού της αξίωσης ή η θέση της εναγόμενης ως προς την ακυρότητα της επίδικης συμφωνίας εξαιτίας της δικής της καταγγελίας ή ακόμη και η υπαναχώρηση της και η αποδοχή αυτής από τους ενάγοντες. 30 Υπόβαθρο για όλα τα επίδικα θέματα αποτελεί και το μέρος της επίδικης συμφωνίας το οποίο έχει σχέση με τον τρόπο πληρωμής του τιμήματος πώλησης του διαμερίσματος. 31 Υπάρχει αναφορά στην αξίωση της ενάγουσας (παράγραφος 16 (Β)) στον όρο 2.3 της επίδικης συμφωνίας, δίχως όμως ο όρος αυτός να συνδέεται με άμεση αριθμητική αναφορά εντός του υπόλοιπου περιεχομένου της έκθεσης απαίτησης με τον καθορισμό του τρόπου πληρωμής. Δίχως όμως παράλληλα αυτό να αποκλείεται. Ενώ στην έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης η εναγόμενη προβάλει την εξής θέση. Ότι «... ο όρος 2.3 της συμφωνίας δεν καθιστούσε πληρωτέα ποσά σε πρώτη ζήτηση αλλά προϋπόθετε τον καθορισμό σταδίων που προοδευτικά καλύπτονταν ή και σταδίων σύμφωνα με την άδεια οικοδομής ή και σύμφωνα με τα στάδια ή και τους χρόνους που θα καθορίζοντο ελλείψει συμφωνίας με βάση τον εύλογο χρόνο ή και σύμφωνα με τα κριτήρια του σχετικού νόμου ή και λαμβανομένων των περιστάσεων». 32 Συνεπώς, τουλάχιστον σε σχέση με το μέρος του αιτήματος τροποποίησης το οποίο είναι δυνατό να συσχετιστεί με τον τρόπο πληρωμής του τιμήματος αγοράς του διαμερίσματος, το Δικαστήριο δεν συμφωνεί με τη θέση η οποία εμπεριέχεται στον πρώτο λόγο ένστασης ως προς το ότι η αιτούμενη τροποποίηση συνεπάγεται τον πλήρη επαναπροσδιορισμό της υπεράσπισης της εναγόμενης ή του ουσιωδέστερου σημείου της, δηλαδή την καταγγελία της επίδικης συμφωνίας ή την υπαναχώρηση της εναγόμενης από την επίδικη συμφωνία. 33 Με το ίδιο σκεπτικό ούτε και είναι δυνατό να γίνει δεκτή ως βάσιμη η θέση ότι η εναγόμενη προσπαθεί να εισαγάγει στα δικόγραφα γεγονότα ή συμπεράσματα επί γεγονότων τα οποία συνέβησαν πολύ μετά τον επίδικο για την αγωγή χρόνο ή μετά από την καταχώριση της. Η σύνδεση του τρόπου πληρωμής με την πρόοδο στις εργασίες ανέγερσης του διαμερίσματος από τον οποίο προκύπτει και η αξίωση της ενάγουσας ήδη προβάλλεται εντός της ίδιας της έκθεσης απαίτησης. 34 Συνεπώς, δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί ως άσχετη η προσπάθεια συμπερίληψης ισχυρισμών σχετικούς με τον συμφωνημένο τρόπο πληρωμής ή ακόμη και με τους ισχυρισμούς της ενάγουσας ως προς την πρόοδο των εργασιών ανέγερσης του διαμερίσματος. Ιδιαίτερα δε όταν στην παράγραφο 9 της έκθεσης απαίτησης η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η ίδια είχε «...συμμορφωθεί πλήρως με τους όρους της...» επίδικης συμφωνίας «...και η ανέγερση του ... διαμερίσματος προχώρησε σε μεγάλο βαθμό και/ή έχει σχεδόν αποπερατωθεί». 35 Ουσιαστικά αυτό το οποίο διαπιστώνεται από το Δικαστήριο είναι η ύπαρξη μίας αναπόφευκτης συνέχισης αλλά και συνοχής ως προς τα ουσιώδη γεγονότα της αγωγής. 36 Δηλαδή, όσο και να μην κρίνεται αβάσιμη η θέση της ενάγουσας ως προς το ότι όντως ουσιώδης για την αγωγή χρόνος είναι ο Απρίλιος του 2009 και ο χρόνος προγενέστερα αυτού, ή τουλάχιστον και τα δύο αυτά χρονικά διαστήματα, εντούτοις η ίδια η φύση της αξίωσης είναι τέτοια έτσι ώστε να προκύπτει ως λογική συνέπεια το εξής. Η άρρηκτη σύνδεση αυτού του χρόνου ή αυτών των χρονικών διαστημάτων και με τα όσα ακολούθησαν ακόμη και μετά την καταχώριση της αγωγής. 37 Μάλιστα με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε, ως αποτέλεσμα, να παρέχεται η ευχέρεια στο Δικαστήριο και επί αυτής της βάσης να κρίνει κατά πόσο ευσταθεί ή όχι η όλη αξίωση της ενάγουσας τόσο σε σχέση με το συγκεκριμένο ποσό της αξίωσης όσο και αναφορικά γενικότερα με τη βασιμότητα της αγωγής της. Ιδιαίτερα δε σε σχέση με τις θεραπείες τις οποίες ζητά βάσει και της δικής της εκδοχής τόσο ως προς τον τρόπο πληρωμής του τιμήματος αγοράς του διαμερίσματος όσο και αναφορικά με την πρόοδο των εργασιών ανέγερσης του διαμερίσματος. 38 Θέτοντας το όσο πιο απλά γίνεται τόσο ο τρόπος πληρωμής όσο και - εξαιτίας της σύνδεσης της με τον τρόπο πληρωμής - η πρόοδος των εργασιών ανέγερσης του διαμερίσματος αποτελούν βασικά επίδικα θέματα. 39 Συνεπώς, στο βαθμό βεβαίως στον οποίο η αιτούμενη τροποποίηση είναι δυνατό να κριθεί πως συνδέεται γενικά με αυτά τα θέματα, δεν γίνεται δεκτή ως βάσιμη η θέση της ενάγουσας ότι η εναγόμενη προσπαθεί να εισαγάγει στην εκδίκαση της αγωγής γεγονότα και συμπεράσματα επί γεγονότων τα οποία όπως η ίδια ουσιαστικά προτείνει είναι άσχετα με τα επίδικα θέματα καθότι χρονικά αυτά συνέβησαν μετά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο ή όπως το θέτει χαρακτηριστικά η ευπαίδευτης δικηγόρος της ενάγουσας αυτά αποτελούν «...γεγονότα τα οποία αφορούν το σήμερα...». 40 Ούτε και βεβαίως είναι δυνατό να γίνει δεκτή ως βάσιμη, τουλάχιστον όχι στην ολότητα της - ανεξάρτητα δηλαδή και από την προσπάθεια εισαγωγής ως επίδικου θέματος της αποστολής της επιστολής ημερομηνίας 27/1/2016 και της σημασίας ή νομικές συνέπειες αυτής - η θέση της ενάγουσας πως η εναγόμενη επιδιώκει ουσιαστικά να ανατρέψει τα μέχρι σήμερα επίδικα θέματα με την εισαγωγή γεγονότων τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με την μέχρι σήμερα αντιδικία των διαδίκων όπως αυτή αναδεικνύεται από τα δικόγραφα. Αντιθέτως, εκείνο το μέρος της αιτούμενης τροποποίησης το οποίο είναι δυνατό να κριθεί ως σχετικό με τα ήδη υφιστάμενα επίδικα θέματα τόσο του τρόπου πληρωμής όσο και της προόδου στις εργασίες ανέγερσης του διαμερίσματος, ασφαλώς και δεν είναι δυνατό να κριθεί πως επηρεάζεται ή αποκλείεται εξαιτίας αυτής της θέσης. 41 Παράλληλα όμως, όπως εξηγείται πιο κάτω, διαπιστώνεται πως παρέχεται η ευχέρεια στο Δικαστήριο αποδοχής ως βάσιμου του σκεπτικού επί του οποίου βασίζεται η θέση της ενάγουσας σε σχέση με το θέμα της επιστολής ημερομηνίας 27/1/2016 και κατ΄ επέκταση ανάλογου διαχωρισμού του αιτήματος της εναγόμενης ως προς το μέρος αυτού το οποίο όντως κρίνεται δυνατό να ασκηθεί προς όφελος της η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου με μερική δηλαδή αποδοχή του αιτήματος της ή ουσιαστικά με μερικό περιορισμό ως προς την έκταση αυτής της αποδοχής. 42 Το Δικαστήριο έχοντας υπόψη το συμπέρασμα του αναφορικά με τους λόγους ένστασης 1, 2 και 3 και τη σημασία της μη αποδοχής αυτών ασφαλώς προσεγγίζει τους υπόλοιπους τρεις λόγους ένστασης διατηρώντας υπόψη του και αυτό το τόσο βασικό συμπέρασμα σε σχέση με την έκβαση αυτής της απόφασης. 43 Επιπλέον βεβαίως διατηρείται υπόψη η θεμελιακή αρχή πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και την αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών με εξαίρεση μόνο εκείνων των περιπτώσεων όπου η αιτούμενη τροποποίηση είναι δυνατό να κριθεί πως θα επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή όταν η κακή πιστή του αιτητή είναι εμφανής (βλ. σχετικά την Χρίστου ν. Αζά