Χρυστάλλας Χριστοδούλου κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ διά του Γενικού Εισαγγελέως, Αρ. Παραπομπής: 164/11, 23/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A62 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Παραπομπής: 164/11 Mεταξύ:
- Χρυστάλλας Χριστοδούλου από τον Στρόβολο Λευκωσίας
- Ευφημίας Α. Παπακυριάκου, από την Γεροσκήπου
- Ελπινίκης Α. Παπακυριάκου από την Γεροσκήπου Απαιτητριών και ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ διά του Γενικού Εισαγγελέως από τη Λευκωσία Αποζημιούσης Αρχής ---------------- Ημερομηνία: 23 Φεβρουαρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για τις Απαιτήτριες: κα. Μιχαήλ για Α. Δημητριάδη & Σία, ΔΕΠΕ, Λ. Νεοφύτου και Χ. Κωνσταντίνου Για την Αποζημιούσα Αρχή: κα. Κόκκινου για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Απαιτήτριες, ως ιδιοκτήτριες του ακινήτου με αρ. εγγραφής 6815 Φ/Σχ. 51/6010V02, αρ. τεμαχίου 712 το οποίο ευρίσκεται στον Δήμο Γεροσκήπου της Επαρχίας Πάφου (στο εξής το «ακίνητο»), αξιώνουν την πληρωμή αποζημίωσης λόγω της απαλλοτρίωσης 180τ.μ του ακινήτου για σκοπούς βελτίωσης της οδού Ιπποκράτους στη Γεροσκήπου. Η Αποζημιούσα Αρχή με την Υπεράσπιση της ισχυρίζεται ότι η απαλλοτριωθείσα έκταση περιλαμβάνεται στη δεσμευτική ρυμοτομία που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας με την Κ.Δ.Π 1543 ημερομηνίας 22.06.
- Το γεγονός αυτό έχει ως αποτέλεσμα, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς της Αποζημιούσας Αρχής, την προσφορά μόνο ονομαστικής αποζημίωσης ύψους €85,43 για σκοπούς εγγραφής της απαλλοτριωθείσας έκτασης ως δημόσιου δρόμου. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας προέβησαν σε σειρά παραδεκτών γεγονότων, τα οποία παρατίθενται πιο κάτω: «
- Οι Απαιτήτριες κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν και μέχρι τώρα είναι ιδιοκτήτριες του ακίνητου με αρ. εγγραφής 6815, τεμάχιο 712, Φύλλο/Σχέδιο 51/6010V02 του Δήμου Γεροσκήπους.
- Δυνάμει Γνωστοποίησης Απαλλοτριώσεως Δ.Π. 256/30-3-01 και Διατάγματος Απαλλοτριώσεως Δ.Π.317/29-3-02, η Αποζημιούσα Αρχή απαλλοτρίωσε μέρος του πιο πάνω ακινήτου εκτάσεως 180 τ. μέτρων για σκοπούς βελτίωσης της Οδού Ιπποκράτους στην Γεροσκήπου.
- Ολόκληρη η απαλλοτριωθείσα έκταση επηρεάζεται από δεσμευτική ρυμοτομία σύμφωνα με την Κ.Δ.Π. 1543/22-6-84 και μέχρι σήμερα δεν έχει καταβληθεί οποιαδήποτε αποζημίωση, για την επηρεαζόμενη έκταση.
- Η εύλογη και δίκαιη αποζημίωση για την απαλλοτριωθείσα έκταση ανέρχεται στο ποσό των €22,143.00- πλέον τόκους 9% ετήσια από 30/3/2001 μέχρι 15/5/2014 και 3% ετήσια από 16/5/2014 μέχρι εξοφλήσεως.
- Το μη επηρεαζόμενο μέρος του τεμαχίου 712, από την επίδικη απαλλοτρίωση δεν αποκτά υπεραξία ούτε και υφίσταται επιζήμια επίδραση λόγω της απαλλοτρίωσης.
- Τα εκτιμητικά έξοδα των Απαιτητριών ανέρχονται στο ποσό των €1,200.00- πλέον Φ.Π.Α.
- Τα Δικηγορικά έξοδα των Απαιτητριών θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
- Τα Δικηγορικά και Εκτιμητικά έξοδα θα πληρωθούν απ' ευθείας στον Δικηγόρο των Απαιτητριών". Ενόψει των προαναφερόμενων παραδεκτών γεγονότων, δεν χρειάστηκε να προσκομιστεί μαρτυρία και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων μέσω των ικανών αγορεύσεων τους ενδιέτριψαν στο μοναδικό επίδικο θέμα που απέμεινε, ήτοι το κατά πόσο οι Απαιτήτριες δικαιούνται στην επιδίκαση αποζημίωσης για την απαλλοτριωθείσα έκταση η οποία επηρεάζεται από δεσμευτική ρυμοτομία. Νομική πτυχή Όπως έχει αναφερθεί η υπό εξέταση υπόθεση αφορά απαλλοτρίωση και συνεπώς εφαρμόζονται τα άρθρα 23 του Συντάγματος και 10 του περί Αναγκαστικής Απαλλοτρίωσης Νόμου, Ν.15/62, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί (στο εξής ο «Νόμος»). Το άρθρο 23 του Συντάγματος προνοεί τα ακόλουθα στα εδάφια 1 και 4: «Έκαστος, μόνος ή από κοινού μετ' άλλων, έχει το δικαίωμα να αποκτά, να είναι κύριος, να κατέχη, απολαύη ή διαθέτη οιανδήποτε κινητήν ή ακίνητον ιδιοκτησίαν και δικαιούται να απαιτή τον σεβασμόν του τοιούτου δικαιώματος αυτού. Το δικαίωμα της Δημοκρατίας επί των υπογείων υδάτων, ορυχείων και μεταλλείων και αρχαιοτήτων διαφυλάσσεται. .....................................
- Οιαδήποτε κινητή ή ακίνητος ιδιοκτησία ή οιονδήποτε δικαίωμα ή συμφέρον επί τοιαύτης ιδιοκτησίας δύναται να απαλλοτριωθή αναγκαστικώς υπό της Δημοκρατίας ή υπό της δημοτικής αρχής, ως και υπό Κοινοτικής Συνελεύσεως υπέρ εκπαιδευτικών, θρησκευτικών, φιλανθρωπικών ή αθλητικών σωματείων, οργανώσεων ή ιδρυμάτων υποκειμένων εις την αρμοδιότητα αυτής και μόνον εις βάρος προσώπων ανηκόντων εις την αντίστοιχον κοινότητα, ως επίσης και υπό νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου ή οργανισμού κοινής ωφελείας, προς ους έχει παραχωρηθή τοιούτον δικαίωμα υπό του νόμου και δη μόνον: (α) προς εξυπηρέτησιν σκοπού δημοσίας ωφελείας, ειδικώς καθορισθησομένου διά γενικού περί αναγκαστικής απαλλοτριώσεως νόμου, όστις θέλει θεσπισθή εντός έτους από της ημερομηνίας ενάρξεως της ισχύος του Συντάγματος, (β) του τοιούτου σκοπού εξειδικευομένου δι' ητιολογημένης αποφάσεως της απαλλοτριούσης αρχής εκδιδομένης κατά τας διατάξεις του νόμου τούτου, περιλαμβανούσης σαφώς τους λόγους της τοιαύτης απαλλοτριώσεως και (γ) επί καταβολή τοις μετρητοίς και προκαταβολικώς δικαίας και ευλόγου αποζημιώσεως καθοριζομένης εν περιπτώσει διαφωνίας υπό πολιτικού δικαστηρίου.» To άρθρο 10 του Νόμου κωδικοποιεί τις αρχές που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό αποζημίωσης σε περίπτωση αναγκαστικής απαλλοτρίωσης. Ό,τι ενδιαφέρει στην παρούσα περίπτωση είναι το εδάφιο (η) το οποίο παρατίθεται αυτούσιο: «(η) εις τηv περίπτωσιv απαλλoτριώσεως ακιvήτoυ ιδιoκτησίας της oπoίας η αξία έχει επηρεασθή λόγω της επιβoλής oιωvδήπoτε περιoρισμώv, δυvάμει τωv διατάξεωv τoυ περί Αρχαιoτήτωv Νόμoυ ή oιoυδήπoτε άλλoυ Νόμoυ υπoλoγίζεται και πάσα απoζημίωσις ήτις ήθελε θεωρηθή ως καταβλητέα συμφώvως πρoς τας διατάξεις τoυ άρθρoυ 23 τoυ Συvτάγματoς˙» Συμπεράσματα Το επίδικο ζήτημα που καλείται να επιλύσει το Δικαστήριο έχει απασχολήσει τη νομολογία μας. Αυτό το οποίο συνάγεται από τη νομολογία, αναφορά στην οποία θα γίνει πιο κάτω, είναι ότι ο οποιοσδήποτε περιορισμός επιβάλλεται στην άσκηση του δικαιώματος της ιδιοκτησίας, περιλαμβανομένης και της ρυμοτομίας, δεν αναιρεί τις πρόνοιες του άρθρου 23 του Συντάγματος σύμφωνα με τις οποίες η στέρηση περιουσίας θα πρέπει να αποζημιώνεται. Στην υπόθεση Δήμος Στροβόλου ν. Ανδρέου κ.α
(2012)1Β Α.Α.Δ 1510 τονίστηκαν τα ακόλουθα που σχετίζονται απόλυτα με το επίδικο θέμα της παρούσας (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «Τα διατυπωθέντα στην υπόθεση Γεν. Εισαγγελέας ν. Ιακωβίδη
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1819, ως προς το ρόλο της ρυμοτομίας και του τρόπου συμβολής ενός ατόμου προς το κοινωνικό σύνολο, μας βρίσκει σύμφωνους, πλην όμως αυτή η συμβολή δεν μπορεί να είναι άνευ ανταλλάγματος ενόψει της υφιστάμενης πιο πάνω αναφερθείσας συνταγματικής πρόνοιας. .................................... Ο οποιοσδήποτε περιορισμός ο οποίος επιβάλλεται δυνάμει νόμου, όπως στην περίπτωση της ρυμοτομίας που επεβλήθη δυνάμει του Άρθρου 13
(1)του περί Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.96, δεν μπορεί να απολήγει σε καταστρατήγηση της συνταγματικής πρόνοιας του Άρθρου 23 του Συντάγματος, όπου η στέρηση περιουσίας πρέπει να αποζημιώνεται. Στην προκείμενη περίπτωση οι εφεσίβλητοι στερήθηκαν ένα μέρος της κτηματικής τους περιουσίας εκτάσεως 560τ.μ. Αυτή η έκταση γης έχει μια συγκεκριμένη αξία, αποτιμούμενη σε χρήμα, όπως έχει καθορίσει το πρωτόδικο δικαστήριο, ήτοι £61.500.» Στην προαναφερόμενη υπόθεση γίνεται αναφορά και στην απόφαση Γεωργαλλίδου κ.α ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2001)1 Α Α.Α.Δ 365. Στην εν λόγω απόφαση το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε την πρωτόδικη κρίση σύμφωνα με την οποία απαλλοτριωθείσα έκταση που επηρεάζεται από δεσμευτική ρυμοτομία παραχωρείται δωρεάν, εφόσον εμπίπτει στο λογικό ποσοστό του 15% της συνολικής έκτασης του ακινήτου. Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού προέβη σε αναδρομή της νομολογίας, είναι το ακόλουθο: «Η θεώρηση αυτή της νομολογίας μας οδηγεί στην κατάληξη ότι, είτε το ενώπιον μας θέμα ιδωθεί σε αναφορά με το άρθρο 10(η) είτε σε αναφορά με το άρθρο 13
(1), η έφεση πρέπει να επιτύχει. Στα πλαίσια του άρθρου 10, που συνιστά και την αφετηρία του θέματος εφόσον η υπόθεση αφορά καθορισμό αποζημίωσης λόγω απαλλοτρίωσης και όχι απαίτηση για αποζημίωση λόγω ρυμοτομίας δυνάμει του άρθρου 13
(1), το ποσό των £31.395, ως η αξία της υπό ρυμοτομία έκτασης που εξισούτο με την υπό απαλλοτρίωση έκταση, δεν μπορούσε να αφαιρεθεί αφού η αξία αυτή, ως καταβλητέα σύμφωνα με το Άρθρο 23.3, λαμβάνεται υπ΄όψη δυνάμει του άρθρου 10(η) στον υπολογισμό της αξίας του κτήματος ως επηρεασθέντος από τον περί Οδών και Οικοδομών Νόμο σύμφωνα με την Κούλουμος. Από αυτή την άποψη, η υπόθεση είναι πανομοιότυπη προς την Κούλουμος." Τα γεγονότα της επίδικης υπόθεσης προσομοιάζουν σε μεγάλο βαθμό με τα γεγονότα της υπόθεσης Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κούλουμου κ.α
(1995)1 Α.Α.Δ
- Στην τελευταία αυτή υπόθεση εξετάστηκε το άρθρο 10(η) του Νόμου και λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την επίδραση που μπορεί να έχουν στο ποσό της πληρωτέας αποζημίωσης περιορισμοί που τίθενται δυνάμει οποιουδήποτε νόμου σε ακίνητη ιδιοκτησία(οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «Έχουμε τη γνώμη πως, με βάση την ορθή ερμηνεία και εφαρμογή της πιο πάνω διάταξης αφ' ης στιγμής συμφωνήθηκε η αξία του κτήματος στην ελεύθερη αγορά δεν υπήρχε πλέον αντικείμενο προς εκδίκαση. Οι εφεσίβλητοι δικαιούνται σ' αυτό το ποσό ως αντιπροσωπεύον τη δίκαιη και εύλογη αποζημίωση για την απαλλοτρίωση της ακίνητης ιδιοκτησίας τους. Η νοητική άσκηση του εμπειρογνώμονα της Δημοκρατίας να υπολογίσει με διάφορες μεθόδους τη μείωση της αξίας της επίδικης ιδιοκτησίας ως εκ των περιορισμών που τέθηκαν με τον περί Αρχαιοτήτων Νόμο ήταν μάταιη. Και τούτο γιατί, όποιο και να είναι το ποσό της μείωσης, τούτο θα προστεθεί στην πληρωτέα αποζημίωση για την απαλλοτρίωση, όπως προβλέπει η πιό πάνω διάταξη, ώστε να καθίσταται δίκαιη και εύλογη σύμφωνα με το άρθρο 23 του Συντάγματος. Στο πρωτόδικο Δικαστήριο έγινε εισήγηση από το δικηγόρο της Δημοκρατίας να μειωθεί το ποσό της πληρωτέας αποζημίωσης κατά 50% της συμφωνηθείσας αξίας του, λόγω των περιορισμών που τέθηκαν δυνάμει του περί Αρχαιοτήτων Νόμου. Η επίμαχη όμως διάταξη, που εισήγαγε το άρθρο 6 του τροποποιητικού Νόμου 25/83, επιβάλλει να συνυπολογίζεται στην αποζημίωση για την απαλλοτρίωση και η αποζημίωση που θα κατεβάλλετο, σύμφωνα με το άρθρο 23 του Συντάγματος, για τους περιορισμούς που τέθηκαν στην ακίνητη ιδιοκτησία, δυνάμει του περί Αρχαιοτήτων Νόμου ή οποιουδήποτε άλλου Νόμου. Η πρόθεση δηλαδή του νομοθέτη, όπως σαφώς δηλούται στο άρθρο 6 και που συνάδει με τις διατάξεις του άρθρου 23 του Συντάγματος, είναι η δια της αποζημιώσεως αποκατάσταση του ιδιοκτήτη απαλλοτριωθείσης ακίνητης ιδιοκτησίας με δίκαιο και εύλογο ποσό, το οποίο αντιπροσωπεύει την αξία της ιδιοκτησίας που στερήθηκε ως αποτέλεσμα των αποφάσεων της διοίκησης. Τόσο οι δια νόμου επιβαλλόμενοι περιορισμοί όσο και η απαλλοτρίωση της ίδιας ακίνητης ιδιοκτησίας είναι αποτέλεσμα αποφάσεων της διοίκησης για το καλό και συμφέρον του συνόλου.» Όσα αναφέρθηκαν στη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κούλουμου κ.α ισχύουν mutatis mutandis και στην παρούσα, αφού το ποσό της δίκαιης και εύλογης αποζημίωσης για την απαλλοτριωθείσα έκταση δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός. Η μόνη διαφοροποίηση που παρατηρείται είναι ότι στην προαναφερόμενη υπόθεση ο περιορισμός επιβλήθηκε δυνάμει του περί Αρχαιοτήτων Νόμου, Κεφ.31, ενώ στην παρούσα δυνάμει ρυμοτομίας βάσει του άρθρου 13 του περί Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.
- Αυτή η διαφοροποίηση ωστόσο δεν επηρεάζει την ουσία του πράγματος. Όπως ξεκάθαρα αναφέρεται στην Κούλουμου η δεδηλωμένη πρόθεση του νομοθέτη με τη θέσπιση του άρθρου 10(η) του Νόμου είναι όπως ο ιδιοκτήτης απαλλοτριωθείσας έκτασης που επηρεάζεται από οιονδήποτε περιορισμό επιβαλλόμενο δια νόμου αποζημιωθεί με εύλογο και δίκαιο ποσό. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Αποζημιούσας Αρχής εισηγείται ότι για να καταβληθεί αποζημίωση στην περίπτωση κατά την οποία σχέδιο ρυμοτομίας καθίσταται δεσμευτικό, θα πρέπει να καταδειχθεί η ύπαρξη βλάβης και/ή ουσιώδης μείωση της οικονομικής αξίας της επηρεαζόμενης ιδιοκτησίας. Στην προκείμενη περίπτωση, κατά την κα. Κόκκινου, δεν έχει αποδειχθεί τέτοια βλάβη ή μείωση της οικονομικής αξίας και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να επιδικαστεί αποζημίωση. Καταρχάς θεωρώ ότι δεν χρειάζεται να καταδειχθεί βλάβη ή ουσιώδης μείωση της αξίας του ακινήτου. Αυτό διότι αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι ο καθορισμός της εύλογης και δίκαιης αποζημίωσης δυνάμει απαλλοτρίωσης και συνεπώς εφαρμογή έχει το άρθρο 23.4 του Συντάγματος. Στη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κούλουμου κ.α δεν έγινε οποιαδήποτε συσχέτιση της αποζημίωσης με τη διαπίστωση ουσιώδους μείωσης της οικονομικής αξίας της ιδιοκτησίας. Αντιθέτως το Ανώτατο Δικαστήριο στην εν λόγω υπόθεση θεώρησε ότι οποιαδήποτε μείωση της αξίας της ιδιοκτησίας είναι αποζημιωτέα. Θεωρώ ότι παρόμοια ήταν η προσέγγιση και στην Δήμος Στροβόλου ν. Ανδρέου κ.α στην οποία, με παραπομπή στο άρθρο 23.4 του Συντάγματος, αναφέρθηκαν τα εξής: «Η παράγραφος
(4)του Άρθρου 23, επιτρέπει τον περιορισμό του πιο πάνω δικαιώματος επί περιουσιακού στοιχείου, για επίτευξη σκοπών κοινής ωφελείας με την απαραίτητη προϋπόθεση της καταβολής ευλόγου και δικαίας αποζημίωσης. Το απόλυτο της πιο πάνω διατύπωσης δεν αφήνει περιθώριο, και, άλλωστε δεν θα ήταν νοητό να επιτρέπεται στη διοίκηση, να στερεί την ιδιοκτησία πολίτη χωρίς την καταβολή εύλογης και δίκαιης αποζημίωσης.» Δεν παραβλέπω ότι στη Γεωργαλλίδου κ.α ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, με αναφορά στη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κούλουμου κ.α, σχολιάζεται ότι το άρθρο 10(η) του Νόμου παραπέμπει στην περίπτωση που είναι καταβλητέα αποζημίωση για περιορισμούς που επιβάλλονται δυνάμει του άρθρου 23 του Συντάγματος, με το άρθρο 23.3 του Συντάγματος να παρέχει δικαίωμα αποζημίωσης μόνο σε περίπτωση ουσιώδους μείωσης. Με την εν λόγω αναφορά ωστόσο το Ανώτατο Δικαστήριο δεν διαφοροποίησε, κατά την άποψη μου, τον λόγο της Κούλουμου. Σε κάθε όμως περίπτωση, από όποια σκοπιά και αν αντικριστεί το ζήτημα, οι Απαιτήτριες δικαιούνται σε αποζημίωση. Αυτό διότι από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου στοιχειοθετείται, κατά την άποψη μου, ουσιώδης μείωση της οικονομικής αξίας του ακινήτου μέσα στην έννοια του άρθρου 23.3 του Συντάγματος, αφού η απαλλοτριωθείσα γη καλύπτει έκταση 180τ.μ και είναι χρηματικής αξίας €22.143,00 (βλ. παράγραφοι 2 και 4 των παραδεκτών γεγονότων ανωτέρω). Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα (παράγραφος 5 ανωτέρω) το μη επηρεαζόμενο μέρος του ακινήτου δεν απέκτησε υπεραξία. Περαιτέρω, η ευπαίδευτη συνήγορος της Αποζημιούσας Αρχής εισηγείται ότι από τη στιγμή που δεν αμφισβητήθηκε η δεσμευτική ρυμοτομία και δεν προσβλήθηκε η Κ.Δ.Π 1543 ημερομηνίας 22.06.84, οι Απαιτήτριες δεν νομιμοποιούνται στη διεκδίκηση αποζημιώσεων. Η εν λόγω εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο. Όπως αναφέρθηκε στη Δήμος Στροβόλου ν. Ανδρέου κ.α η μη αμφισβήτηση της δεσμευτικής ρυμοτομίας ουδόλως επηρεάζει την απαίτηση για καταβολή αποζημίωσης. Τέλος, επίσης δεν με βρίσκει σύμφωνο η αναφορά της κας. Κόκκινου ότι νομολογιακά η διαδικασία που ακολουθείται για διεκδίκηση παρόμοιων αποζημιώσεων είναι αυτή της αγωγής και όχι της παραπομπής. Η νομολογία που παρατέθηκε πιο πάνω αφορούσε εφέσεις που ασκήθηκαν εναντίον αποφάσεων που εκδόθηκαν στα πλαίσια παραπομπών και όχι αγωγών. Επαναλαμβάνω ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αξίωση για αποζημίωση λόγω απαλλοτρίωσης και η διαδικασία της παραπομπής είναι η ενδεδειγμένη (βλ. άρθρο 9 του Νόμου). Υπό το φως των πιο πάνω και καθοδηγούμενος από τη νομοθεσία και νομολογία που έχει παρατεθεί, θεωρώ ότι οι Απαιτήτριες δικαιούνται αποζημίωσης εφόσον στερήθηκαν δυνάμει διατάγματος απαλλοτρίωσης μέρος του ακινήτου τους έκτασης 180τ.μ, αξίας €22.143,00. Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση δια της οποίας το ποσό της καταβλητέας αποζημίωσης καθορίζεται στο ποσό των €22.143,00 πλέον τόκο προς 9 % ετησίως επ' αυτού από 30.03.01 μέχρι 15.05.14 και τόκο προς 3 % ετησίως επί του ιδίου ποσού από 16.05.14 μέχρι εξόφλησης, πλέον δικηγορικά έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, πλέον €1.200,00 εκτιμητικά έξοδα πλέον Φ.Π.Α. Τα έξοδα (δικηγορικά και εκτιμητικά) να πληρωθούν στους συνηγόρους των Απαιτητριών. (Υπ.) ................... Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other actions/Final Αναφορά: Αναγκαστική απαλλοτρίωση - Αποζημιώσεις - Ρυμοτομία cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο