ΣΑΒΒΑΣ ΑΡΚΑΔΙΟΥ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 209/16, 28/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A70 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 209/16 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις αφορώσι και τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224 ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ: ΣΑΒΒΑΣ ΑΡΚΑΔΙΟΥ Αιτητής-Εφεσείοντας και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Καθ' ων η Αίτηση-Εφεσίβλητοι Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου 2017 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή-Εφεσείοντα: κ. Μυτίδης για κ.κ. Π. Αγγελίδης & Σία ΔΕΠΕ Για την Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη: κα Ζαχαρία για κ.κ. Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την επίδικη Αίτηση-Έφεση (παράγραφοι Α και Β) ζητείται η ακύρωση και παραμερισμός της ειδοποίησης τύπου Ι, η οποία επιδόθηκε στον Αιτητή-Εφεσείοντα στα πλαίσια του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων του 1965 ως ετροποποιήθηκε, Μέρος VIA. Επιπρόσθετα με την παράγραφο Γ της Αίτησης ζητείται διάταγμα και/ή απόφαση με την οποία να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται ή «διαδικασία που προνοεί την επίδοση ειδοποίησης τύπου Θ και/ή τη διαδικασία που προνοείται στο Μέρος VIA των Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων του 1965 εώς του 2015 και/ή τη διαδικασία που άρχισε με την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον τύπο Ι ένεκα της ακυρότητας και/ή παραμερισμού της ειδοποίησης προς ενυπόθηκο οφειλέτη η οποία αποστάληκε και/ή επιδόθηκε στον ως άνω Αιτητή-Εφεσείοντα και/ή της ειδοποίησης προς ενυπόθηκο οφειλέτη δυνάμει του άρθρου 44Γ
(1), τύπος Ι που αποστάληκε και/ή επιδόθηκε στον ως άνω Αιτητή-Εφεσείοντα και/ή της ειδοποίησης που αποστάληκε και/ή επιδόθηκε προς τον ως άνω Αιτητή-Εφεσείοντα». Η παρούσα Αίτηση-Έφεση καταχωρήθηκε την 21.10.2016. Έχουν προβληθεί έξι λόγοι έφεσης (κατόπιν διατάγματος τροποποίησης της Αίτησης-Έφεσης ημερ. 11.11.2016). Όλοι περιστρέφονται γύρω από την απόφαση που εκδόθηκε την 18.1.2010 στην αγωγή 3854/09 εναντίον του Αιτητή-Εφεσείοντα και υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητης. Συγκεκριμένα μέσα από τους λόγους έφεσης προβάλλεται η κύρια θέση του Αιτητή-Εφεσείοντα ότι το Μέρος VIA του Νόμου είναι ουσιαστικά ανεφάρμοστο λόγω του ότι προηγουμένως εκδόθηκε η εν λόγω δικαστική απόφαση που διατάσσει την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Η αίτηση βασίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65, ως και στις τροποποιήσεις του, στα άρθρα 27, 37, 44
(1)
(2), 44Α
(4), 44Β
(1)(2α), 44Γ
(1), 51 και στα Μέρη VI και VIA, στον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224 και στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 ως και στις τροποποιήσεις τους, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1-7, 9 και Δ.55 Θ.1-4 και στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, στην Νομολογία, καθώς και στις συμφυείς εξουσίες, τη γενική πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η Αίτηση-Έφεση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή-Εφεσείοντα ημερ. 21.10.2016, στην οποία επισυνάπτονται διάφορα τεκμήρια. Την 31.10.2016 καταχωρήθηκε Ένσταση στην οποία καταγράφονται δεκατρείς λόγοι ένστασης. Η Ένσταση βασίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στα άρθρα 27, 44Α-44ΙΑΑ και παραρτήματα αυτού, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς, ΚΔΠ 185/2015, στα άρθρα 21, 29, 31 και 32 του Νόμου 14/1960, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.32, Δ.39, Δ.48, Δ.64, στον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς, στους γενικούς κανόνες επιείκειας και στην πρακτική και τις σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Ανδρόνικου Σταυρινού υπαλλήλου της Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητης. Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτονται διάφορα τεκμήρια. Δεν έχουν αμφισβητηθεί και αποτελούν πραγματικά γεγονότα οι εξής αναφορές της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση: Την 16.10.2007 ο Αιτητής υπέγραψε σύμβαση δανείου με την Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη σύμφωνα με την οποία η Καθ' ης η Αίτηση θα παρείχε στον Αιτητή δάνειο για το ποσό των €86.000,00. Προς εξασφάλιση του εν λόγω δανείου εγγράφηκε στις 22.10.2007 εκ μέρους του Αιτητή η υποθήκη υπ΄ αρ. Υ6235/2007 επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/14577 στην Πάφο ιδιοκτησίας του Αιτητή για το ποσό των €94.600,00 πλέον τόκους. H Τράπεζα ακολούθως ήγειρε την αγωγή με αρ. 3854/2009 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Ο Αιτητής-Εφεσείοντας δεν είχε καταχωρήσει εμφάνιση στα πλαίσια της αγωγής. Αποτελεί κοινή εκδοχή ότι την 18.1.2010 στα πλαίσια της πιο πάνω αναφερομένης αγωγής 3854/09 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, εκδόθηκε απόφαση για χρηματικά ποσά υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητης και εναντίον του Αιτητή-Εφεσείοντα στα πλαίσια της οποίας και εκδόθηκε διάταγμα εκποίησης, μεταξύ άλλων, της υποθήκης Y6235/07 του Κτηματολογίου Πάφου (η απόφαση επισυνάπτεται ως τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή-Εφεσείοντα). Προκύπτει επίσης από τις ένορκες δηλώσεις που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου ότι την 30.8.2016 μέσω ιδιώτη επιδότη επιδόθηκαν στην πλευρά του Αιτητή-Εφεσείοντα οι ειδοποιήσεις τύπου Θ και τύπου Ι μαζί με κατάσταση λογαριασμού του χρέους. Δεν έχει επίσης αμφισβητηθεί και αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι την 29.9.2016 η Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη παρέλαβε επιστολή του Αιτητή ημερ. 9.9.2016 με την οποία αναφέρει την άρνηση του να παραχωρήσει στην Καθ' ης η Αίτηση το ενυπόθηκο ακίνητο και προτείνει την παραχώρηση του ½ μεριδίου του ενυπόθηκου ακινήτου (τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση). Ακολούθως την 27.10.2016 η Τράπεζα με σχετική επιστολή (τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση της ένστασης) απέρριψε την πιο πάνω πρόταση. Κατά την ακρόαση κατατέθηκαν γραπτές αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων και αναπτύχθηκε επιπρόσθετα προφορική επιχειρηματολογία. Στην παράγραφο 17 της αγόρευσης εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη επισημαίνεται ότι η επίδικη Αίτηση-Έφεση δεν καταχωρήθηκε εντός της προθεσμίας των 30 ημερών που καθορίζεται στο Μέρος VIA του Νόμου. Τίθεται ουσιαστικά η θέση ότι η παρούσα Αίτηση-Έφεση θα πρέπει να θεωρηθεί εκπρόθεσμη. Με βάση το Μέρος VIA του Νόμου, επιπρόσθετα από συγκεκριμένες ρητές πρόνοιες για δικαίωμα καταχώρησης έφεσης [άρθρο 44Γ
(3), 44Ι
(3)] με το άρθρο 44ΙΓ προνοούνται τα εξής: «Αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη, στα πλαίσια του παρόντος Μέρους, δύναται εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα
(30)ημέρες από την ημερομηνία που το πρόσωπο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο: ...............................». Ωστόσο παρατηρείται ότι στη νομική βάση της Αίτησης-Έφεσης δεν αναφέρεται το άρθρο 44ΙΓ. Αναφέρεται το άρθρο 51 του Νόμου που αφορά εφέσεις εναντίον αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου. Όμως το άρθρο 51 δεν είναι σχετικό στην προκειμένη περίπτωση. Εφόσον ο Νόμος προνοεί για το δικαίωμα έφεσης με βάση το άρθρο 44ΙΓ αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή σύμφωνα με το Μέρος VIA του Νόμου, αυτό το άρθρο θα έπρεπε να αναφέρετο στη βάση της Αίτησης-Έφεσης. Όσον αφορά τώρα το θέμα του εκπρόθεσμου: Η παρούσα Αίτηση-Έφεση καταχωρήθηκε την 21.10.2016 ενώ η επίδοση της ειδοποίησης τύπου Θ και Ι έγινε την 30.8.2016. Δεν τέθηκε οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί μη έγκαιρης ενημέρωσής του Αιτητή-Εφεσείοντα. Ούτε τέθηκε οποιοσδήποτε λόγος έφεσης για παράτυπη επίδοση. Ούτε ζητήθηκε οποιαδήποτε παράταση του χρόνου καταχώρησης της Αίτησης-Έφεσης. Τέτοια παράταση θα μπορούσε ενδεχομένως να αποφασίζετο μόνο από το Δικαστήριο. Ενόψει συνεπώς της εκπρόθεσμης καταχώρησης της παρούσας Αίτησης-Έφεσης, το Δικαστήριο δεν έχει την ευχέρεια να εξετάσει τους λόγους έφεσης. Έχω επίσης εξετάσει κατά πόσο η αλληλογραφία η οποία ανταλλάχτηκε μετά την επίδοση της ειδοποίησης τύπου Θ και Ι μεταξύ των δύο πλευρών (τεκμήρια 4 και 5 στην ένορκη δήλωση της ένστασης), θα μπορούσε να είχε ως αποτέλεσμα την παράταση του χρόνου καταχώρησης της Έφεσης. (Η επιστολή τεκμήριο 4 προφανώς στάληκε ενόψει και της επισήμανσης στην ειδοποίηση τύπου Ι ότι «εάν έχετε διαφορετική γνώμη παρακαλώ όπως με πληροφορήσετε για τούτο γραπτώς σε διάστημα 30 ημερών από την παραλαβή της παρούσας ειδοποίησης»). Πουθενά στο Νόμο όμως δεν υπάρχει οποιαδήποτε πρόνοια στην οποία θα μπορούσε να βασιστεί το Δικαστήριο ώστε να καταλήξει σε τέτοιο συμπέρασμα. Δεν αγνοείται ότι το ζήτημα του εκπρόθεσμου δεν εγείρεται στους λόγους ένστασης αλλά μόνο στην αγόρευση. Όμως τούτο δεν επηρεάζει το αποτέλεσμα της παρούσας απόφασης αφού η επίδικη Αίτηση-Έφεση καταχωρήθηκε έξω από το πλαίσιο του Νόμου. Ο Νόμος δεν προνοεί για καταχώρηση τέτοιας έφεσης μετά την προθεσμία των 30 ημερών. Το σκεπτικό της απόφασης στην υπόθεση Μαίρη Αθανασιάδη ν. Ηρώ Αλεξάνδρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 945, αν και με διαφορετικά γεγονότα είναι χρήσιμο για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης. Σε περίπτωση που θα μπορούσε να εξεταστεί το κρίσιμο ερώτημα ως προς τις συνέπειες της δικαστικής απόφασης που προηγήθηκε της διαδικασίας με βάση το Μέρος VIA του Νόμου, θεωρώ πως απάντηση δίδεται από το άρθρο 44Β
(1)στο οποίο γίνεται πρόνοια ως προς το πότε ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να προχωρήσει με τη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου. Συνεπώς η Αίτηση-Έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητης και εναντίον του Αιτητή-Εφεσείοντα όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο (Υπ.) ................. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil / General / Final Αναφορικά: Αίτηση-Έφεση εναντίον Ειδοποίησης τύπου Ι και Θ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο