Βικεντίας Κωνσταντινίδου, υπό την ιδιότητα της ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του ανικάνου προσώπου ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ ν. D.N.P. ENTERPRISES LIMITED, Αρ. Αίτησης Έφεσης: 30/17, 14/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης Έφεσης: 30/17 Μεταξύ: Επί τοις αφορώσιν τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο του 1965 (9/1965) και τον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224 μετά των σχετικών τροποποιήσεων, και Αναφορικά με την αίτηση της: Βικεντίας Κωνσταντινίδου, υπό την ιδιότητα της ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του ανικάνου προσώπου ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ εκ Πάφου με αρ. Δελτίου Ταυτ. 159396, δυνάμει Διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου εις Αίτηση υπ΄ αρ. 55/15 Εφεσείουσας-Αιτήτριας και D.N.P. ENTERPRISES LIMITED (Η.Ε. 70164), από την Πάφο Εφεσίβλητης-Καθ΄ ης η αίτηση ----------------- Ημερομηνία: 14.3.2017 Για Εφεσείουσα-Αιτήτρια: κα Ελ. Σωκράτους για Σωτηρούλλα Σταυρή Σωκράτους Για Εφεσίβλητη-Καθ΄ ης η αίτηση: κα Α. Κορακίδου για ARISTI KORAKIDOU-MAKRIDOU LLC Για ενδιαφερόμενο μέρος Alpha Bank Ltd: κα Σ. Ζαχαρία για Χρυσαφίνη και Πολυβίου ΔΕΠΕ Για ενδιαφερόμενο μέρος Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Κύπρου: κα Α. Μάγου για Χρύση Δημητριάδης και Σια ΔΕΠΕ Για ενδιαφερόμενο μέρος κ. Γ. Κ. Ιωαννίδη: κα Α. Μιχαήλ για Χρίστο Γεωργιάδη Α Π Ο Φ Α Σ Η Επιδιώκεται με την κρινόμενη αίτηση ο παραμερισμός των ειδοποιήσεων Τύπου «Ι», «ΙΑ», «ΙΒ» και «ΙΓ», της σκοπούμενης πώλησης του ακινήτου με αρ. εγγραφής 3166 στο χωριό Μανδριά Πάφου, το οποίο βαρύνεται με την υποθήκη Υ719/2007, Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου. (Παρά την αναφορά στο αιτητικό στην «ΙΒ» εντούτοις αυτή δεν προσβάλλεται.) Συνακόλουθα επιζητείται η αναστολή και η ακύρωση της διαδικασίας πώλησης η οποία προγραμματίσθηκε για τις 31.3.
- Η αίτηση/έφεση στηρίζεται σε 28 λόγους, οι οποίοι παρέχουν και δικαιολογούν το έρεισμα για ακύρωση του πλειστηριασμού. Δεκατρείς από τους λόγους αυτούς περιστρέφονται γύρω από ένα άξονα. Του γεγονότος ότι εκκρεμεί η αγωγή υπ΄ αρ. 1573/16 η οποία καταχωρήθηκε εναντίον της Εφεσίβλητης και ενός ακόμη φυσικού προσώπου, στις 3.11.
- Διάφοροι άλλοι λόγοι, άπτονται του κύρους, της νομιμότητας και των προϋποθέσεων έκδοσης των ειδοποιήσεων εναντίον του κύρους των οποίων η παρούσα αίτηση/έφεση στρέφεται. Η αίτηση υποστηρίζεται στα γεγονότα που περιέχονται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας. Είναι διαχειρίστρια της περιουσίας του ανικάνου προσώπου - συζύγου της, Δημήτρη Κωνσταντινίδη, δυνάμει σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου Πάφου στην αίτηση αρ. 55/15 (Τεκμήριο 1). Στις 5.10.2016 επεδόθηκε στην Αιτήτρια η ειδοποίηση Τύπου «Ι» (Τεκμήριο Α) και στις 21.1.2017 της επιδόθηκε η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» (Τεκμήριο Β). Μεταγενέστερα και συγκεκριμένα στις 15.2.2017 επεδόθηκε σ΄ αυτήν η ειδοποίηση Τύπου «ΙΓ» (Τεκμήριο Γ). Στις 3.11.2016 απέστειλε επιστολή προς την Εφεσίβλητη με την οποία την ενημέρωνε ότι έχει καταχωρηθεί αγωγή εναντίον της εκ μέρους του Δ. Κωνσταντινίδη και επίσης της εξέφραζε τη διαφωνία της για τη διεκδίκηση του ποσού που παρουσιάζεται στην ειδοποίηση Τύπου «Ι». Ανέφερε επίσης πως ο Γ. Κωνσταντίνου Ιωαννίδης, απέκτησε μόνο νομικό τίτλο του ακινήτου, ενώ τα περιουσιακά δικαιώματα στο ακίνητο διατηρούσε και διατηρεί ο Δ. Κωνσταντινίδης και/ή δυνάμει εμπιστεύματος (Τεκμήριο Δ επιστολή). Παραπέμπει στην αγωγή αρ. 1573/16 την οποία καταχώρησε στις 3.11.2016 εναντίον δύο Εναγομένων. Της Εφεσίβλητης και του Γεώργιου Ιωαννίδου από την Πάφο, με την οποία αμφισβητείται η νομιμότητα και εγκυρότητα του επίδικου χρέους καθώς και των επίδικων συμφωνιών υποθήκης (Τεκμήριο ΣΤ αντίγραφο της τροποποιημένης γενικής οπισθογράφησης στην αγωγή 1573/16). Αξιώνεται επίσης η μεταβίβαση και/ή τιτλοποίηση του ακινήτου 0/3166 (επίδικου) επ΄ ονόματι του Δ. Κωνσταντινίδη ως του μόνου δικαιούμενου να εγγραφεί ιδιοκτήτη. Ισχυρίζεται επίσης δυνάμει ανέκκλητης δήλωσης (Τεκμήριο Ζ) του Γ. Ιωαννίδη, ότι ο ανωτέρω αναγνωρίζει ως τον μοναδικό ιδιοκτήτη του ακινήτου τον Δ. Κωνσταντινίδη. Με την ανωτέρω αγωγή επιζητείται επίσης διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να κηρύσσεται ως άκυρη και ως στερούμενη οιουδήποτε αποτελέσματος η σύμβαση υποθήκης Υ719/2007, Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου (Τεκμήρια Η και Θ). Αμφισβητείται επίσης το ύψος του ισχυριζόμενου ως οφειλόμενου ποσού καθότι εμπεριέχονται σ΄ αυτό παράνομες χρεώσεις, ανατοκισμοί και/ή τόκοι καθ΄ υπέρβαση των ισχυόντων Νόμων. Ισχυρίζεται τέλος, αναφορικά με τις ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» ότι δεν πληρούν τον απαιτούμενο τύπο και δεν συνοδεύονται από πλήρη κατάσταση λογαριασμού. Η αίτηση-έφεση επιδόθηκε τόσον στην Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητη, όσον και σε ενδιαφερόμενα μέρη, δηλαδή την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Κύπρου Λτδ, την Alpha Bank Cyprus Ltd και τον Γ. Ιωαννίδη. Οι τελευταίοι, πλην της Εφεσίβλητης που κατεχώρησε ένσταση, δήλωσαν ότι δεν έχουν ένσταση στην έγκριση των αιτημάτων και επιφύλαξαν δικαιώματα τους, όπως αυτά έχουν καταγραφεί στα σχετικά πρακτικά του Δικαστηρίου. Η Εφεσίβλητη κατεχώρησε ειδοποίηση ένστασης με την οποία εγείρει τριάντα δύο
(32)λόγους οι οποίοι δικαιολογούν, ως ισχυρίζεται, την απόρριψη της αίτησης-έφεσης. Οι λόγοι αυτοί άπτονται τόσο της αμφισβήτησης του δικαιώματος της Αιτήτριας να επιζητεί τις αξιούμενες θεραπείες και διατάγματα όσο και της ανυπαρξίας οιασδήποτε σχέσης της αγωγής 1573/16 με τη διαδικασία πλειστηριασμού για την οποία, όπως ισχυρίζεται, δεν αφορά. Διατείνεται επίσης ότι η νομική βάση της αίτησης-έφεσης είναι ελλιπής. Την ένσταση στηρίζει η ένορκη δήλωση του Δημήτρη Παπαχαριδήμου, διευθυντή της Εφεσίβλητης και γνώστη των γεγονότων. Αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι η Αιτήτρια δεν δικαιούται να προωθεί την παρούσα αίτηση διότι βρίσκεται σε παρακοή του διατάγματος ημερ. 16.2.2016 στην αίτηση διαχείρισης της περιουσίας ανικάνου προσώπου αρ. 55/15, διότι δεν κατεχώρησε μέχρι σήμερα λεπτομερή απογραφή της περιουσίας του Δ. Κωνσταντινίδη. Σε σχέση με τον λόγο τούτο θα πρέπει να σημειωθούν τα εξής: Δυνάμει του άρθρου 44Γ τόσο ο πρωτοφειλέτης όσο και οιονδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δικαιούται εντός 30 ημερών από την ημερομηνία επιδόσεως της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» να καταχωρήσει αίτηση-έφεση. Η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» όσο και οι λοιπές ειδοποιήσεις επεδόθηκαν στην Αιτήτρια. Η οποία και άσκησε τα εκ του Νόμου δικαιώματα της δεδομένου ότι πιστεύει πως πλήττονται νόμιμα δικαιώματα της. Το γεγονός και/ή ο ισχυρισμός ότι δεν καταχώρησε λεπτομερή απογραφή της περιουσίας του ανικάνου προσώπου Δ. Κωνσταντινίδη, δεν μπορεί να έχει οιανδήποτε επίδραση στο δικαίωμα της αυτό. Εξάλλου ούτε αναγνωρίζεται ούτε καθορίζεται από το Νόμο 9/65 τέτοιο κώλυμα. Αντίθετα, δίδει δικαίωμα σε οιονδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο επί της διαδικασίας πλειστηριασμού και επί του ακινήτου. Συνεχίζοντας την περιγραφή των γεγονότων ο ενόρκως δηλών αναφέρει πως: «Έναντι καλού και νομίμου ανταλλάγματος συμφωνίας δανείου Φεβρουαρίου 2007 από τη D.N.P. Enterprises Limited προς το Δημήτρη Κωνσταντινίδη με εγγυητή το Γεώργιο Ιωαννίδη ενεγράφη η υποθήκη 719/07 Κτηματολογίου Πάφου στο ακίνητο 3166 στα Μανδριά δυνάμει σύμβασης υποθήκης προς όφελος της εφεσίβλητης-καθ΄ ης η αίτηση δανειστή από τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη του τεμαχίου υπ΄ αρ. εγγραφής 3166 τον οποίο εκπροσώπησε στο Κτηματολόγιο Πάφου την 12/2/07 ο Δημήτρης Κωνσταντινίδης. Το ποσό του δανείου που εδόθη το Φεβρουάριο 2007 από τη D.N. P. Enterprises Limited στο Δημήτρη Κωνσταντινίδη πλέον τόκοι εξασφαλίστηκε με την εγγραφή της υποθήκης 719/07 την 12/2/07 στο ακίνητο 3166 στα Μανδριά δυνάμει της οποίας πρέπει να πληρωθεί από το Γεώργιο Ιωαννίδη στην εφεσίβλητη-καθ΄ ης η αίτηση το ποσό των £542.000,00 πλέον τόκοι 7.5% από 12/2/07 με κεφαλαιοποίηση την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους το Φεβρουάριο 2009 και σε περίπτωση μη πληρωμής 12.5% το χρόνο από 1/3/09 με κεφαλαιοποίηση 2 φορές το χρόνο μέχρι εξόφλησης.» Σύμφωνα με την ίδια εκδοχή υπήρξε ανταλλαγή των ακινήτων 3216 και 3166 μεταξύ Εφεσίβλητης και Γ. Ιωαννίδη τον οποίον εκπροσώπησε στο Κτηματολόγιο ο Δ. Κωνσταντινίδης, δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου. Δηλαδή ο Γ. Ιωαννίδης αντάλλαξε το ακίνητο 3216 και η Εφεσίβλητη το ακίνητο 3166 έτσι ώστε το ακίνητο 3216 μεταβιβάστηκε επ΄ ονόματι της Εφεσίβλητης ενώ το ακίνητο 3166 επ΄ ονόματι του Γ. Ιωαννίδη. Ισχυρίζεται ότι δεν έχουν γνώση για κανένα εμπίστευμα ούτε γνωρίζουν τις σχέσεις μεταξύ Γ. Ιωαννίδη και Δ. Κωνσταντινίδη. Ότι οι θεραπείες που επιζητά η Ενάγουσα στην αγωγή 1573/16 δεν μπορούν να αποφασιστούν διότι δεν βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου οι αναγκαίοι διάδικοι ήτοι και οι άλλοι δανειστές οι οποίοι εξασφαλίζονται με εμπράγματα βάρη επί της επίδικης περιουσίας. Αναφορά γίνεται από τον ενόρκως δηλούντα πως το χρέος κατέστη απαιτητό από το Φεβρουάριο 2009 και σύμφωνα με τον όρο 4 της συμφωνίας δανείου 2007, ο δανειστής μπορούσε να στραφεί και να αξιώσει το ποσό του δανείου είτε από τον πρωτοφειλέτη είτε από τον εγγυητή. Οι συνήγοροι των διαδίκων έχουν αναπτύξει με επιχειρηματολογία τις θέσεις τους μέσω γραπτών αγορεύσεων, τις οποίες έχω μελετήσει και έχω υπόψη μου. Αναφορά σ΄ αυτές γίνεται κατωτέρω, όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο. Προτού προχωρήσω στην εξέταση των επιμέρους λόγων έφεσης πρέπει να σημειωθούν τα εξής σχετικά με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65. Δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965, σε περίπτωση υπερημερίας ως ορίζει το άρθρο 27, αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία διαρκεί πέραν των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην προβλεπόμενη από το Μέρος VIA διαδικασία (άρθρο 44Β(γ)). Η έναρξη της διαδικασίας επιτυγχάνεται με την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου Ι (άρθρο 44Γ) η οποία όταν ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα συνοδεύεται από την ειδοποίηση Θ (άρθρο 44Β 2(α)). Με την ειδοποίηση Τύπου «Ι» αποστέλλεται και κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, τόκων κ.λ.π.. Με αυτήν καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει εντός προθεσμίας 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης το οφειλόμενο ποσό. Στο ίδιο άρθρο υπάρχει η εξής επιφύλαξη: «44Γ-
(1)Τηρουµένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόµενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «I» του ∆εύτερου Παραρτήµατος, συνοδευόµενη από κατάσταση λογαριασµού του οφειλόµενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύµφωνα µε την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασµού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσµία όχι µικρότερη των τριάντα
(30)ηµερών από την ηµεροµηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόµενου ποσού: Νοείται ότι, µε την ειδοποίηση ενηµερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση µη εξόφλησης του οφειλόµενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωµά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου µε βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης εντός της ταχθείσας προθεσμίας, προς τις απαιτήσεις της ειδοποίησης «Ι», τότε αποστέλλεται προς τον οφειλέτη και προς οιονδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία πρέπει να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί µε πλειστηριασµό· η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του ∆ευτέρου Παραρτήµατος, εντός περιόδου όχι µικρότερης των τριάντα
(30)ηµερών από την καθορισµένη ηµέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου (άρθρο 44Γ
(2)). Το άρθρο 44Δ
(1)προβλέπει τη διαδικασία εκτίμησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Μεταξύ αυτών (άρθρο 44Δ
(2)) προνοείται ότι ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη, σύμφωνα με τον Τύπο «ΙΒ» του Δεύτερου Παραρτήματος στην οποία τον πληροφορεί πως εντός δέκα
(10)ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Δικαίωμα διορισμού δεύτερου εκτιμητή παρέχεται δια του άρθρου 44Δ
(1)και στον οφειλέτη, ώστε να ετοιμαστούν ανεξάρτητες εκτιμήσεις. Με την πάροδο 10 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης «ΙΒ», ο οφειλέτης οφείλει να ενημερώσει τον δανειστή για την ταυτότητα του εκτιμητή που διόρισε. Προτού υπεισέλθω στην εξέταση των προτεινόμενων λόγων έφεσης και των επικαλούμενων λόγων ένστασης, κρίνεται σκόπιμη η εξέταση του λόγου ένστασης περί ελλιπούς νομικής βάσης. Αποφασίζεται ότι δεν ευσταθεί. Την αίτηση στηρίζουν τα σχετικά περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Ν. 9/65, και οι περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Νόμοι και Κανονισμοί, Κεφ. 224. Εξάλλου, στα ίδια άρθρα βασίζεται και η ένσταση με την οποίαν, πέραν τούτων, γίνεται και επίκληση άρθρων του Συντάγματος. Δεδομένου πως όλοι οι λοιποί λόγοι ένστασης περιστρέφονται γύρω από την ερμηνεία της προϋπόθεσης (δ) του άρθρου 44Γ
(3)και της θέσης που η αγωγή 1573/16 υπέχει, εξετάζεται το θέμα τούτο κατωτέρω. Χωρίς σε αυτό το στάδιο να αποφασίζεται εάν η ειδοποίηση Τύπου «Ι» είναι ή όχι εφέσιμη, πρέπει να λεχθεί πως ούτως η άλλως η προθεσμία των 30 ημερών για αμφισβήτηση του κύρους της έχει παρέλθει (επεδόθη 7.10.2016 ενώ η παρούσα καταχωρήθηκε 17.2.2017). Για τούτο εξετάζεται η αίτηση-έφεση σε σχέση και αναφορικά με την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». Τυχόν παραμερισμός της οποίας συμπαρασύρει και κάθε μεταγενέστερη ειδοποίηση ή ενέργεια. Η ειδοποίηση αυτή παραμερίζεται, όπως εξαντλητικά αναφέρεται στο άρθρο 44Γ
(3)όταν: «(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις· (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή· (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο
(1).» Είναι προφανές πως με την αγόρευση της συνηγόρου της Αιτήτριας δεν προωθήθηκε κανένας λόγος ο οποίος να εμπίπτει στις υπό α-γ προϋποθέσεις. Οι λόγοι έφεσης περί μη τήρησης του τύπου και των προϋποθέσεων της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» όσο και της πρόωρης αποστολής της φέρονται εγκαταληφθέντες. Προς εξέταση παραμένει η προϋπόθεση (δ). «Να εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο
(1).» Επιχειρηματολογώντας η συνήγορος της Αιτήτριας επικαλείται την εκκρεμοδικία της αγωγής αρ. 1573/16 εναντίον της Καθ΄ ης η αίτηση με την οποίαν αμφισβητείται η νομιμότητα και εγκυρότητα του επίδικου χρέους και των επίδικων συμφωνιών και υποθηκών και συνεπώς, εισηγείται, η διαδικασία που προνοείται στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (9/65) δεν είναι εφαρμόσιμη και/ή δεν προσφέρεται. Από την αντίπερα όχθη η συνήγορος της Εφεσίβλητης, αφού εκθέτει το ιστορικό της επίδοσης των σχετικών ειδοποιήσεων ισχυρίζεται πως η αγωγή 1573/16 δεν αφορά την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». Υποδεικνύει πως: «Η αιτήτρια όταν της επιδόθηκε η ειδοποίηση Ι μετά από 1 μήνα καταχώρησε την αγωγή 1573/16 Ε.Δ. Πάφου και δεν την προώθησε παρά μόνο μετά την καταχώρηση της υπεράσπισης της εναγομένης 2 τεκμήριο 9 της ένστασης». Συνεχίζει δε, αφού παραπέμπει σε απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, υπογραμμίζοντας τα εξής: - Στην παρούσα υπόθεση με την αγωγή 1573/16 Ε.Δ. Πάφου κύρια διεκδικείται η κυριότητα του ακινήτου
- Δεν αμφισβητήθηκε η ύπαρξη του δανείου, η ύπαρξη της υποθήκης. Ακόμα και το Τεκμήριο Ζ που επεσύναψε η αιτήτρια δηλώνει ότι σε περίπτωση πώλησης του ακινήτου οποιοδήποτε υπόλοιπο εκπλειστηριάσματος μετά τις πληρωμές των εμπράγματων βαρών που οφείλονται θ΄ ανήκει στο Δημήτρη Κωνσταντινίδη. - Η Αιτήτρια δεν αμφισβήτησε τα άλλα εμπράγματα βάρη και ούτε πρόσθεσε στην αγωγή της όλους τους αναγκαίους διαδίκους. - Σκοπός του Νόμου είναι να δώσει δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο να προσβάλουν την ειδοποίηση «ΙΑ» εντός της νόμιμης προθεσμίας και να ζητήσουν να μην πωληθεί το ακίνητο εφόσον εκκρεμεί αγωγή που έχει σχέση με την ειδοποίηση «Ι», δηλαδή γνήσια αξίωση. Πιστεύει πως η αγωγή 1573/16 δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει σχέση με την ειδοποίηση «Ι» λαμβάνοντας υπόψη το Τεκμήριο Δ της αίτησης όπου απλά αναφέρεται σε σχέση με την ειδοποίηση «Ι» ότι «ο πελάτης μας διαφωνεί με τη διεκδίκηση του ποσού το οποίο εμφαίνεται στον «Τύπο Ι»». - Η αγωγή δεν αφορά τη διαδικασία πλειστηριασμού αλλά κατ΄ ισχυρισμό διεκδίκηση του ακινήτου
- Καταλήγει δε πως η αμφισβήτηση και μόνον των αξιούμενων ποσών δεν μπορεί να σταματήσει τη διαδικασία του πλειστηριασμού ούτε και να αποτελέσει τροχοπέδη στην εφαρμογή του Νόμου. Έχοντας υπόψη τα ανωτέρω σημειώνονται τα εξής: Η Αιτήτρια ως ενδιαφερόμενο μέρος την οποίαν κατέστησε ως τέτοια και η Εφεσίβλητη, στην οποία επέδωσε τις σχετικές ειδοποιήσεις, έχει αφενός δικαίωμα να καταχωρίσει αίτηση-έφεση και αφετέρου να επικαλεστεί τους λόγους παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» όπως αυτοί εξαντλητικά απαριθμούνται στο άρθρο 44Γ
(3). Ένας από αυτούς, η εκκρεμοδικία αγωγής σε σχέση με την ειδοποίηση Τύπου «Ι». Το παρόν Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να ασχοληθεί με την ίδια προϋπόθεση στην Αίτηση/Έφεση 197/16 Κάτια Ορφανίδου κ.α. v. Alpha Bank Cyprus Ltd, ημερ. 15.12.2016. Υιοθετώ και επαναλαμβάνω τα όσα εκεί καταγράφονται: «Προτού γίνει ενασχόληση για το τι σημαίνει αγωγή σε σχέση με την ειδοποίηση Τύπου Ι, πρέπει να μνημονευθούν ορισμένοι κανόνες ερμηνείας των Νομοθετημάτων. Η ερμηνεία ανήκει στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Η αυστηρή γραμματική ερμηνεία ανήκει στο παρελθόν. Έχει πλέον εδραιωθεί η ερμηνεία με αναφορά στο σκοπό του νομοθετήματος. Όπου η γραμματική ερμηνεία οδηγεί σε καταφανώς άτομα αποτελέσματα και το λάθος στη διάρθρωση της νομοθεσίας είναι πασίδηλο, παρέχεται η δυνατότητα αποφυγής της ερμηνείας που θα οδηγούσε σε τέτοια αποτελέσματα. Ούτε σε παράδοξα ή παράλογα αποτελέσματα μπορεί να οδηγήσει μια ερμηνεία. Όταν οι πρόνοιες είναι σαφείς δεν επιτρέπεται απόκλιση από ρητές νομοθετικές διατάξεις. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να πληρώνει κενά σε ένα νόμο (Κωνσταντίνου v. Αντωνιάδη, Πολ. Έφεση 4787, ημερ. 23.1.98, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας, Α.Ε. 1804, ημερ. 20.5.98, Τροκκούδης v. Πέτρου κ.α., Αίτηση 4/97, ημερ. 10.4.98, Ρόναλντ Γουοτς κ.α. v. Γιάννη Λαούρη, Πολιτική Έφεση 319/08, ημερ. 7.7.2014). Όπου δε ο νόμος που τυγχάνει ερμηνείας σχετίζεται με ανθρώπινα δικαιώματα, τότε σε περίπτωση αμφιβολίας αυτή πρέπει να επιλύεται υπέρ του δικαιώματος του πολίτη (Π. Καυκαρή, Αίτηση 2/04, ημερ. 28.1.2004). Έχοντας τα ανωτέρω κατά νου θα εξετάσω την εν λόγω προϋπόθεση. Η αγωγή πρέπει να εγείρεται από τον οφειλέτη εναντίον της ειδοποίησης Τύπου Ι. Όχι για τον τύπο ή το κύρος αυτής αλλά για το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα που αυτή επιδιώκει να επιφέρει. Η διάταξη 44Γ
(1)προνοεί: «44Γ.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Συνεπώς η ειδοποίηση Τύπου Ι συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού κ.λ.π. και καλώντας τον ενυπόθηκο οφειλέτη να καταβάλει τα οφειλόμενα ποσά, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για καταχώριση αγωγής για αμφισβήτηση του δικαιώματος του ενυπόθηκου δανειστή να αξιώνει πληρωμή και καταβολή αυτών. Σκοπός της τεθείσας αυτής προϋπόθεσης είναι να προλάβει ή και να εμποδίσει τον ενυπόθηκο δανειστή στην αποστολή της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ και την προώθηση της διαδικασίας του πλειστηριασμού. Η ενεργοποίηση του δικαιώματος αυτού του ενυπόθηκου δανειστή, ουσιαστικά αναστέλλεται και παγοποιείται με την εκκρεμότητα της αγωγής. Η φράση «εκκρεμεί αγωγή» σε σχέση με την ειδοποίηση Τύπου Ι, εγείρει ένα άλλο ερώτημα. Για το χρονικό διάστημα καταχώρισης της αγωγής αυτής. Εκείνο που μπορεί να λεχθεί είναι πως η αγωγή πρέπει να εκκρεμεί πριν την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ, αφού προνοείται ως ένας από τους λόγους ακύρωσης της. Άλλως πώς θα εδίδετο δικαίωμα δημιουργίας προϋποθέσεων για λόγους έφεσης και παραμερισμού.» Η αγωγή 1573/16 καταχωρήθηκε μετά τη λήψη της ειδοποίησης Τύπου «Ι», όπως προνοεί ο Νόμος 9/65 και πριν την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Στο στάδιο τούτο δεν εξετάζεται ο σκοπός της καταχώρισης της και εάν πληρείται από αλλότρια κίνητρα ή όχι, αλλά το περιεχόμενο της. Ο Νόμος δεν καθορίζει το πρόσωπο από το οποίο τέτοια αγωγή καταχωρείται, πλην όμως προκύπτει από τη συνδυασμένη εφαρμογή των άρθρων 44Γ
(1)και 44Γ
(3)πως δικαίωμα καταχώρισης έχει είτε ο ενυπόθηκος οφειλέτης είτε ένα από τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Ο Δ. Κωνσταντινίδης ως πρωτοφειλέτης στη σύμβαση δανείου έχει σίγουρα δικαίωμα και συμφέρον επί του εκπλειστηριάσματος του ενυπόθηκου ακινήτου αφού με αυτό αναμένεται η εξόφληση ή η κάλυψη του χρέους του. Με την κλήση δυνάμει της ειδοποίησης Τύπου «Ι» για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους και το δικαίωμα που παρέχεται για αμφισβήτηση της ειδοποίησης αυτής, το αναπόδραστο συμπέρασμα που εξάγεται είναι πως αμφισβητείται με αυτή τόσο το χρέος, το υπόλοιπο του, όσο κυρίως η νομιμότητα και εγκυρότητα της σύμβασης δανείου αλλά και της σύμβασης υποθήκης. Στην κρινόμενη περίπτωση, ο φερόμενος ιδιοκτήτης του ακινήτου δεν αμφισβητεί την εγκυρότητα της. Την αμφισβητεί ο Δ. Κωνσταντινίδης, δια της Αιτήτριας, για τους λόγους που καταγράφονται στην αγωγή. Ότι η σύμβαση υποθήκης Υ719/07 είναι άκυρη λόγω δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων. Αυτό τον ισχυρισμό δεν τον επικαλείται βέβαια ο φερόμενος ενυπόθηκος οφειλέτης και φερόμενος ιδιοκτήτης του ακινήτου αλλά ο Δ. Κωνσταντινίδης, το ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Το οποίο, όπως παρουσιάζεται στην αγωγή, έχει συμφέρον επί του ακινήτου. Με την ίδια αγωγή 1573/16 επιζητείται απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία τόσο η σύμβαση δανείου Φεβρουαρίου 2007 όσο η σύμβαση υποθήκης, κηρυχθούν ως άκυρες και/ή παράνομες συμβάσεις. Δεν υπάρχει δηλαδή αμφισβήτηση μόνο του ύψους του οφειλόμενου υπολοίπου του χρέους, αλλά η αμφισβήτηση ανάγεται στη δημιουργία του χρέους και της σύμβασης υποθήκης. Με δεδομένα τα αιτήματα τούτα, το Δικαστήριο δεν μπορεί παρά να θεωρήσει πως η αγωγή 1573/16 στρέφεται εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Δεν είναι έργο της παρούσας διαδικασίας η εξέταση του εύλογου του αιτήματος ή της πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής ή της αξιολόγησης των προβαλλόμενων από την Εφεσίβλητη λόγων, προς αντίκρουση της. Εκείνο που απαιτεί ο Νόμος και προβάλλει ως προϋπόθεση το άρθρο 44Γ
(3)είναι η εκκρεμοδικία της αγωγής. Προϋπόθεση που στην κρινόμενη περίπτωση κρίνεται πως δημιουργείται. Παρά την ανωτέρω κατάληξη θα πρέπει να εξεταστεί ο λόγος ένστασης 29, o οποίος εγείρει το εξής: «Η ελευθερία του συμβάλλεσθαι που καθιερώνεται στο άρθρο 26 του Συντάγματος δεν μπορεί να επηρεαστεί με τη θέσπιση μεταγενέστερου της σύμβασης δανείου και υποθήκης Νόμου.» Αποτελεί καλά καθιερωμένη αρχή ότι ένα Δικαστήριο δεν εξετάζει in abstracto (αφηρημένα) τη συνταγματικότητα ενός νομοθετήματος, πάρα μόνο για την επίλυση δικαστικής διαφοράς. O δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των Νόμων γίνεται μόνο αν η αποδοχή της αντισυνταγματικότητας θα οδηγούσε στην αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος. Αλλιώς απορρίπτεται ως αλυσιτελής. Ο λόγος αυτού του περιορισμού είναι ότι τα Δικαστήρια δεν χορηγούν γνωμοδοτήσεις, αλλά επιλύουν διαφορές. Δεν ασχολούνται επομένως με ζητήματα που δεν οδηγούν στην επίλυση της εκάστοτε κρινόμενης διαφοράς. Κατά συνέπεια, αν η τυχόν διαπίστωση της αντισυνταγματικότητας της επίμαχης διατάξεως, δεν θα μπορούσε να θεμελιώσει αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται και επομένως δεν πρέπει να προχωρήσει στον έλεγχο συνταγματικότητας της επίμαχης νομοθετικής διατάξεως (Αναστάσιος Μαρκιτανής v. Απόστολου Μουτζούρη
(2000)1 Β Α.Α.Δ. 923). Η μεδοθολογία ελέγχου της συνταγματικότητας νόμου, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σύγκειται στην αντιπαραβολή των κρίσιμων διατάξεων του νόμου με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος. Η έρευνα αποβλέπει στη διαπίστωση κατά πόσο οι διατάξεις του νόμου συγκρούονται με το Σύνταγμα ή συνάδουν με αυτό. Το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται και δεν εξετάζει τη σκοπιμότητα ή τη σοφία του νομοθετήματος. Ο συνταγματικός έλεγχος περιορίζεται στη διαπίστωση συγκρούσεων ή αντιθέσεων προς το Σύνταγμα (Μαυρογένης ν. Βουλής των Αντιπροσώπων κ.ά. (Αρ. 3)
(1996)1 Α.Α.Δ. 315). Η επιχειρηματολογία της συνηγόρου της Εφεσίβλητης περιστράφηκε γύρω από την ανάπτυξη του άρθρου 23 του Συντάγματος και σε όσα λέχθηκαν σχετικά με αυτό σε απόφαση στην Αίτηση Έφεση 196/16 του παρόντος Δικαστηρίου. Δεν έχει προταθεί οποιαδήποτε παραβίαση του άρθρου 26 του Συντάγματος που προστατεύει το δικαίωμα του «συμβάλλεσθαι ελευθέρως» και με ποιο τρόπο και ποιο συγκεκριμένο άρθρο του Ν. 9/65 αντιμάχεται. Ακόμη όμως και να θεωρηθεί πως η ενότητα που αναπτύσσει το άρθρο 23 του Συντάγματος προβλέπει και το δικαίωμα διάθεσης της περιουσίας, αυτό δεν στερεί τον οιονδήποτε (εδώ την Αιτήτρια) να επικαλεστεί ακυρότητα, της συνομολογηθείσας μεταξύ αυτού και του αντισυμβαλλόμενου του, σύμβασης. Οποιαδήποτε και να είναι αυτή. Συνεπώς κρίνεται πως δεν ευσταθεί ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης. Συνακόλουθα η αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδονται διατάγματα ως οι παράγραφοι Α και Β της αίτησης. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Εφεσείουσας-Αιτήτριας και εναντίον της Εφεσίβλητης-Καθ΄ ης η αίτηση όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: (Αίτηση/Έφεση - Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» - ύπαρξης αγωγής)