Σωκράτους Σάββας κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης Έφεσης: 260/16, 6/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης Έφεσης: 260/16 Αναφορικά με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις Αφορώσι και τον περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224 ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ:
- Σωκράτους Σάββας, εκ Πάφου
- Σωκράτους Γεώργιος, εκ Πάφου Εφεσειόντων-Αιτητών και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, εκ Λευκωσίας Εφεσίβλητης Καθ΄ ης η αίτηση ----------------- Ημερομηνία: 6.3.2017 Για Εφεσείοντες-Αιτητές: κ. Α. Μαθηκολώνης Για Εφεσίβλητη-Καθ΄ ης η αίτηση: κα Χ. Ππεκρή για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Επιδιώκεται με την κρινόμενη αίτηση/έφεση: Α. Ο παραμερισμός της ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ», ημερ. 28.11.
- Β. Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται η διαδικασία εκτίμησης των ενυπόθηκων ακινήτων ως περιγράφονται στις υποθήκες Υ220/10 και Υ221/
- Γ. Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται η χρησιμοποίηση οποιασδήποτε διενεργηθείσας εκτίμησης από τον ενυπόθηκο δανειστή για σκοπούς καθορισμού της επιφυλασσόμενης τιμής του ενυπόθηκου ακινήτου η οποία διενεργήθηκε με βάση τη διαδικασία εκτίμησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Δ. Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται ο σκοπούμενος πλειστηριασμός των ενυπόθηκων ακινήτων ως περιγράφονται στην ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» που επισυνάπτεται με την επίδικη ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ» και που είναι ορισμένος στις 15.3.2017 ένεκα της ακυρότητας ή και του παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ» , ημερ. 28.11.
- Ε. Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται ο σκοπούμενος πλειστηριασμός των ενυπόθηκων ακινήτων ως περιγράφονται στην ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» που επισυνάπτεται με την επίδικη ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ», και ο οποίος είναι ορισμένος στις 15.3.2017, ένεκα της ακυρότητας της διαδικασίας εκτίμησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Στ. Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται η αποστολής οποιασδήποτε περαιτέρω ειδοποίησης ή και επιστολής από τους Καθ΄ ων η αίτηση-Ενυπόθηκους δανειστές, προς τους Αιτητές ή και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο μέρος. Ζ. Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται ή και να αναστέλλεται η περαιτέρω διαδικασία. Αντικείμενο του πλειστηριασμού είναι εννέα ακίνητα τα οποία βρίσκονται στο χωριό Αναβαργός στην Πάφο, τα οποία ενεγράφησαν δυνάμει των Υποθηκών Υ220/2010 και Υ221/
- Στις 22.12.2016 οι Αιτητές καταχώρισαν την υπ΄ αρ. 259/16 αίτηση/έφεση με την οποίαν αξιώνουν ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και του προγραμματισθέντος να διεξαχθεί στις 15.3.2016 πλειστηριασμού. Μεταξύ άλλων αιτημάτων αξιώνουν έκδοση διαταγμάτων για ακύρωση της διενεργηθείσας εκτίμησης κ.α.. Αυθημερόν καταχώρισαν και την κρινόμενη αίτηση/έφεση. Τα αιτούμενα διατάγματα υπό στοιχεία Β, Γ και Δ είναι τα ίδια με τα υπό στοιχεία Γ, Δ και Ε της αίτησης/έφεσης 259/
- Ως κύριο αίτημα παραμένει και στις δύο αιτήσεις ο παραμερισμός και/ή ακύρωση του πλειστηριασμού των ενυπόθηκων κτημάτων, ο οποίος προγραμματίσθηκε να διεξαχθεί για τις 15 Μαρτίου
- Οι λόγοι έφεσης περιστρέφονται γύρω από την επίδοση την οποία χαρακτηρίζουν αναφορικά με τον Αιτητή 1 παράτυπη και επίσης επικαλούνται ως λόγο ακύρωσης της, την ύπαρξη της αίτησης/έφεσης 259/
- Επικαλούνται επίσης την ύπαρξη της αγωγής 1567/13, στην οποίαν έχουν καταχωρήσει Ανταπαίτηση και η εκδίκαση της οποίας εκκρεμεί. Η Εφεσίβλητη καταχώρησε ειδοποίηση ένστασης. Εγείρονται 16 λόγοι με τους οποίους υποστηρίζεται η θέση πως η αίτηση τυγχάνει απόρριψης. Τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα όπως προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις και τα επισυναφθέντα τεκμήρια περιγράφονται ως κάτωθι. Μεταξύ του Εφεσείοντα 1 και της Marfin Popular Bank Public Co Ltd (πρώην Λαϊκή) συνομολογήθηκαν συμβάσεις πιστωτικών διευκολύνσεων: (α) στις 11.12.2007 σύμβαση δανείου ύψους Λ.Κ.444.000,00, (β) στις 14.6.2007 συμφωνία τραπεζικών διευκολύνσεων για πίστωση ποσού ύψους Λ.Κ.20.000,00, (γ) στις 5.1.2010 συμφωνία δανείου για ποσό €802.000,
- Προς εξασφάλιση του συγκεκριμένου δανείου ενεγράφησαν οι υποθήκες υπ΄ αρ. Υ220/2010 επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/36736 για κάλυψη ποσού €615.097 και η υποθήκη υπ΄ αρ. Υ221/2010 επί του ακινήτου 0/36747 για κάλυψη ποσού €273.377 (Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση). Εντός του δεύτερου ακινήτου έχει ανεγερθεί πολυκατοικία και έχουν εκδοθεί ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας αναφορικά με τα διαμερίσματα της. Οι νέοι τίτλοι για τα οκτώ διαμερίσματα φέρουν αρ. εγγραφής από 0/41349 μέχρι 0/
- Η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» η οποία έχει σταλεί περιλαμβάνει και τους εννέα τίτλους. Στις 9.10.2012 και 6.11.2012 η πρώην Λαϊκή απέστειλε επιστολή τερματισμού (Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση) των συμφωνιών και στη συνέχεια η Εφεσίβλητη Τράπεζα κατεχώρησε την υπ΄ αριθμό 1567/13 αγωγή εναντίον των Εφεσειόντων. (Από τις 29 Μαρτίου 2013 με βάση τα άρθρα 5
(12)(α), 7
(1)και 9 του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου του 2013, εκδόθηκε διάταγμα δυνάμει του οποίου έχουν μεταβιβαστεί περιουσιακά στοιχεία, τίτλοι ιδιοκτησίας, δικαιώματα και υποχρεώσεις της πρώην Λαϊκής προς την Εφεσίβλητη Τράπεζα.) Οι Αιτητές καταχώρησαν Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση. Παράλληλα με την καταχώρηση της αγωγής η Τράπεζα προώθησε τη διαδικασία εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων μέσω ιδιωτικού πλειστηριασμού, όπως προνοείται από το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/
- Απεστάληκε αρχικά η ειδοποίηση Τύπου «Ι» συνοδευόμενη από την ειδοποίηση Τύπου «Θ». Εναντίον των εν λόγω ειδοποιήσεων καταχωρήθηκε εκ μέρους των Αιτητών η αίτηση/έφεση 140/2016 η οποία απορρίφθηκε στα 8.11.2016 λόγω παράλειψης των Εφεσειόντων να εμφανισθούν στη διαδικασία. Στις 5.12.2015 επιδόθηκαν στους Αιτητές (και συγκεκριμένα στον Αιτητή 2) οι ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» εναντίον του κύρους των οποίων στρέφεται η αίτηση/έφεση 259/16 και η κρινόμενη αίτηση/έφεση, αντίστοιχα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι έχουν αναπτύξει μέσω γραπτών αγορεύσεων την επιχειρηματολογία και τις θέσεις τους τις οποίες έχω μελετήσει, ιδιαίτερη αναφορά των οποίων γίνεται κατωτέρω. Μεταξύ των λόγων ένστασης προβάλλεται αυτός της κατάχρησης της διαδικασίας. Τόσο διότι καταχώρησαν αίτηση/έφεση εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι» καθώς και ότι έλαβαν διάφορα νομικά μέτρα σε σχέση με εκείνη, όσο και διότι καταχώρησαν δύο ξεχωριστές αιτήσεις/εφέσεις για τις ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ». Υποστηρίζοντας τη θέση της αυτή η Εφεσίβλητη δια της αγόρευσης της συνηγόρου της, αφού παραπέμπει σε σχετική νομολογία, υποδεικνύει πως: «.μπορούσαν να προωθήσουν είτε την παρούσα Αίτηση-Έφεση, είτε την αίτηση επαναφοράς, ή την έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο σε σχέση με την Αίτηση-Έφεση αρ. 140/
- Απεναντίας, οι Αιτητές όχι μόνο δεν επέλεξαν το δικονομικό μέτρο με το οποίο θα συνέχιζαν, αλλά καταχρηστικά προωθούν συγχρόνως τέσσερις
(4)αιτήσεις. Ως εκ τούτου, προκύπτει ότι με τη λήψη πολλαπλών ένδικων μέσων οι Αιτητές επιδιώκουν το ίδιο αποτέλεσμα, επιφορτίζοντας τα Δικαστήρια με την εκδίκαση αιτήσεων και εξόδων.» Οι Εφεσείοντες απαντούν πως έχουν λάβει όλα τα αναγκαία ένδικα μέσα για προστασία των συμφερόντων τους και πως οι ισχυρισμοί της Εφεσίβλητης είναι παντελώς αβάσιμοι. Οι Εφεσείοντες έλαβαν, όπως είναι παραδεκτό και αδιαμφισβήτητο, τα εξής ένδικα μέσα αναφορικά με τη διαδικασία πλειστηριασμού. «(α) Καταχώριση Αίτησης-Έφεσης με αρ. 140/2016 εναντίον της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» ημερ. 22.6.
- (β) Καταχώριση Αίτησης επαναφοράς της Αίτησης-Έφεσης αρ. 140/2016 ημερ. 22.11.
- (γ) Καταχώριση Έφεσης εναντίον της Πρωτόδικης Απόφασης αρ. 140/2016 ημερ. 22.11.
- (δ) Καταχώριση Αίτησης-Έφεσης αρ. 259/2016 εναντίον της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ημερ. 22.12.
- (ε) Καταχώριση Αίτησης-Έφεσης αρ. 260/2016 εναντίον της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ» ημερ. 22.12.2016.» Η κατάχρηση διαδικασίας, όπως αναφέρθηκε από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Πόλυ Μίτσιγκα, Π. Ε. 208/13, ημερ. 13.3.2014, μπορεί να λάβει πολλές μορφές και να εκδηλωθεί με πολλούς τρόπους. Είναι πολυσχιδής στις εκφάνσεις της, το δε Δικαστήριο έχει την εξουσία καταστολής τέτοιας κατάχρησης ως μέρος της αυτονομίας και αυτοτέλειας της δικαστικής λειτουργίας (βλ. Έλληνας v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 149, Γενικός Εισαγγελέας v. Ευσταθίου
(2009)2 Α.Α.Δ. 501, Αναφορικά με την Αίτηση του Ευάγγελου Εμπεδοκλή (Αρ. 3)
(2009)1 (Α) Α.Α.Δ. 529, Αναφορικά με την Αίτηση του Τζεννάρο Περέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Αναφορικά με την Luchian Marina Tudor
(2011)1(B) A.A.Δ. 1176). H κλασσική διατύπωση των αρχών που διέπουν την άσκηση δικαιοδοσίας για την αποτροπή κατάχρησης της διαδικασίας του Δικαστηρίου έγινε στην υπόθεση Περέλλα (ανωτέρω), από τον Πική Δ., και έχει ως ακολούθως: «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα· μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» Στην υπόθεση Παπόρη v. Maskinfabriken "Sio" A/S
(1996)1 (B) A.A.Δ. 1037, το Δικαστήριο προχώρησε ένα βήμα παρακάτω. Ανέφερε ότι χωρίς το όπλο του Δικαστηρίου να αποτρέπει κατάχρηση των διαδικασιών, θα επερχόταν επικίνδυνη υπονόμευση και αποδυνάμωση της κοινωνικής αποστολής της δικαιοσύνης (Νικήτας, Δ., στη σελίδα 1040). Ένα παράδειγμα κατάχρησης αποτελεί η εμμονή στην επιδίωξη σκοπού που δεν εξυπηρετεί πλέον οποιοδήποτε στόχο, εφόσον για το ίδιο θέμα έχει ασκηθεί έφεση (βλ. Σοφοκλέους v. Τσεσμελόγλου (Αρ. 1)
(2011)1 (Β) Α.Α.Δ. 773). Τα Δικαστήρια δεν ενεργούν επί ματαίω (βλ. Αναφορικά με την Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2055. Επιπρόσθετα, έχει παγιωθεί από τη νομολογία ότι η ύπαρξη δύο παράλληλων διαδικασιών που στοχεύουν στο ίδιο αποτέλεσμα, αποτελεί γενικά κατάχρηση (βλ. Μίτσιγκας (πιο πάνω), Αναφορικά με την αίτηση Τζεννάρο Περέλλα (πιο πάνω) Αναφορικά με την αίτηση της Beogradska D.D.
(1996)1 (B) A.A.Δ. 911, Κορακίδης Διαχειριστής κ.α. v. Αλέξη, Διαχειρίστριας
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1534, Δημητρίου v. Γαβριήλ
(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. 16, Αναφορικά με την Αίτηση του Ανδρέα Νικολάου Χ"Γεωργίου
(2003)1 (Α) Α.Α.Δ. 159, Τσιακλίδης v. Ευαγγέλου
(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 119, Larticon Co v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1 (B) A.A.Δ. 1121, Γεωργίου κ.α. v. Ρωτού
(2004)1 (Β) Α.Α.Δ.
- Στην Wayplay Technologies Ltd v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α., Π.Ε. 43/14 και 44/14, ημερ. 11.5.15, είχαν υποβληθεί δύο αιτήσεις για παραχώρησης άδειας για έκδοση προνομιακού εντάλματος της φύσης Certiorari. Αμφότερες είχαν απορριφθεί και εναντίον τους είχε καταχωρηθεί έφεση. Επιπρόσθετα εκκρεμούσε έφεση εναντίον ενδιάμεσης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού αποφάνθηκε ότι όλες οι διαδικασίες υπέβαλλαν το ίδιο αίτημα και στόχευαν στο ίδιο αποτέλεσμα ήτοι την ακύρωση της ενδιάμεσης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ως λανθασμένης, απέρριψε τις εφέσεις για λόγους κατάχρησης διαδικασίας. Είχε μάλιστα προηγηθεί δήλωση του δικηγόρου της Εφεσείουσας ότι όλες οι διαδικασίες είχαν καταχωριστεί γιατί δεν θα παρέμεινε άπρακτη αναμένοντας το αποτέλεσμα της έφεσης. Έχοντας υπόψη τα ανωτέρω σε σχέση με τα διάφορα διαδικαστικά διαβήματα που έλαβαν οι Αιτητές, κρίνεται πως η καταχώρηση αίτησης/έφεσης για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», παρά την προηγηθείσα αίτηση/έφεση για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «Ι» και τις μετέπειτα ενέργειες των Αιτητών, δεν αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Αυτό, όπως εξηγείται και στην αίτηση/έφεση 259/16, διότι ήδη η Εφεσίβλητη έλαβε νέα μέτρα για προώθηση και προγραμματισμό του πλειστηριασμού. Με την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ενημερώνονται οι Αιτητές για τον πλειστηριασμό και ενημερώνονται επίσης για το δικαίωμα ακύρωσης του. Όμως, με την επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» επεδόθη και η ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ». Ταυτόχρονα. Δεν θα αποφασισθεί σε αυτό το στάδιο αν η «ΙΒ» είναι ή όχι εφέσιμη ειδοποίηση. Οι Αιτητές, θάπρεπε να συμπεριλάβουν εάν ήθελαν να στραφούν και εναντίον της, στην ίδια αίτηση/έφεση με την οποία ζητούσαν ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και αίτημα για ακύρωση εκείνης (ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ»). Εξάλλου, όπως στην αρχή της απόφασης καταγράφηκε, αρκετά διατάγματα έχουν το ίδιο λεκτικό. Στόχος και των δύο παραμένει η ακύρωση του πλειστηριασμού. Δεν είναι δε άσχετο, το ότι οι ίδιοι οι Αιτητές στην κρινόμενη αίτηση, εξαρτούν το αποτέλεσμα και τον παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ» από το αποτέλεσμα της επιτυχίας της αίτησης/έφεσης 259/
- Η ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», συμπαρασύρει και τις μεταγενέστερες ειδοποιήσεις, γνωστοποιήσεις και πράξεις, αφού αποτελούν μια ενιαία διαδικασία. Της προετοιμασίας της εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Η καταχώρηση δύο αιτήσεων/εφέσεων εναντίον δύο ειδοποιήσεων οι οποίες επιδόθηκαν την ίδια ημερομηνία, και οι οποίες επιδιώκουν τον ίδιο σκοπό, την ακύρωση και/ή αναστολή του πλειστηριασμού των ιδίων ενυπόθηκων ακινήτων, αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας. Για τον λόγο τούτο, η παρούσα αίτηση/έφεση δεν μπορεί να επιτύχει και κρίνεται ότι παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων ένστασης. Η αίτηση/έφεση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Εφεσίβλητης και εναντίον των Εφεσειόντων όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: (Αίτηση/Έφεση - Ακύρωση ειδοποίησης πλειστηριασμού- Δελτίο Α)