Laouris Home Style Ltd κ.α. ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 225/16, 22/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 225/16 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις αφορώσι και τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224 ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ:
- Laouris Home Style Ltd, εκ Πάφου
- Νίκος Λαούρης, εκ Πάφου
- Ανθή Σταυρινίδου, εκ Πάφου
- Λάουρα Ανδρέου Αιτητές - Εφεσείοντες και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, εκ Λευκωσίας Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι Ημερομηνία: 22 Μαρτίου 2017 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές - Εφεσείοντες 1, 2, 3 και 4: κα Μ. Κάιζερ για κ. Α. Μαθηκολώνη Για τους Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητους: κα Ε. Θεοδώρου για κ.κ. Γεωργιάδη & Πελίδη ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την επίδικη Αίτηση-Έφεση ζητείται: - Διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται και να ακυρώνεται η ειδοποίηση τύπου Ι (αιτητικά Α, Β, Ε). - Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται και να ακυρώνεται η διαδικασία όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμος 9/65 όπως τροποποιήθηκε ένεκα της ακυρότητας ή και του παραμερισμού της ως άνω αναφερόμενης ειδοποίησης τύπος Ι (αιτητικά Γ και Δ). - Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμος 9/65 όπως τροποποιήθηκε μέχρι την εκδίκαση της αγωγής με αρ. 1343/2016 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (αιτητικό ΣΤ). - Οποιαδήποτε θεραπεία κρίνει δίκαια το Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις, έξοδα και ΦΠΑ (αιτητικά Ζ και Η). Οι Αιτητές εφεσιβάλλουν την ειδοποίηση τύπου Ι βασιζόμενοι σε 20 λόγους έφεσης. Η Αίτηση-Έφεση βασίζεται στα άρθρα 29-32 και 43 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί (στο εξής θα αναφέρεται ο Νόμος) και ειδικότερα στα άρθρα 5, 21, 27, 44ΙΓ, 44Α - 44ΙΑΑ και τα Παραρτήματα του, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς του 2015 - Κ.Δ.Π. 185/2015, στα άρθρα 80 και 81 του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224 ως έχει τροποποιηθεί, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς άρθρα 1-18, στη Δ.39, Δ.48 ΘΘ1-9, 8 και 9 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο - Κεφ. 6, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και ειδικότερα στα άρθρα 26 και 28, στις αρχές της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική Νομολογία. Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Νίκου Λαούρη, Αιτητή-Εφεσείοντα αρ. 2 στην οποία επισυνάπτονται τεκμήρια. Την 21.11.2016 καταχωρήθηκε ένσταση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητης. Η ένσταση βασίζεται στους περί Δικαστηρίων Νόμους του 1960 (Ν.14/1960) άρθρα 29-32 και 43, στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν.9/1965) άρθρα 5, 21, 27, 44Α - 44ΙΑΑ και στα παραρτήματα αυτού, στον περί Πωλήσεως Ενυπόθηκου Ακινήτου σύμφωνα με το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Κανονισμοί του 2015, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224 άρθρα 80 και 81, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς άρθρα 1-18, στον περί Συμβάσεων Νόμο (Κεφ. 149), στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39, Δ.48 θθ.1-9, 8, Δ.64, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και ειδικότερα στα άρθρα 26 και 28, ως και στις Αρχές της ίσης Μεταχείρισης των διαδίκων, στις αρχές της επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στη διακριτική ευχέρεια και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στην πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική Νομολογία επί του θέματος. Καταγράφονται 22 λόγοι ένστασης. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Μιχάλη Κωνσταντίνου, υπαλλήλου της Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητης, μαζί με τεκμήρια. Οι Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι είναι Τραπεζικός Οργανισμός, Δημόσια Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, μετονομάστηκαν δυνάμει ψηφίσματος που καταχωρήθηκε στον Έφορο Εταιρειών στις 6.6.2005, από HELLENIC BANK LTD ή στα Ελληνικά, Ελληνική Τράπεζα Λτδ, σε HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED ή στα Ελληνικά, Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ στο όνομα δηλαδή που φέρουν κατά τον ουσιώδη χρόνο. (Βλ. παράγραφος 6 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, η οποία δεν αμφισβητήθηκε και σχετικό πιστοποιητικό Εφόρου Εταιρειών αλλαγής ονόματος των Καθ' ων η Αίτηση, τεκμήριο 2). Επιπρόσθετα δεν έχει αμφισβητηθεί η αναφορά στην παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση ότι ο Αιτητής αρ. 2 είναι Διευθυντής της Αιτήτριας αρ. 1 εταιρείας και η Αιτήτρια αρ. 3 είναι Γραμματέας της εν λόγω εταιρείας. Επιπρόσθετα προκύπτει από τις αναφορές του ίδιου του Αιτητή αρ. 2 ότι η Αιτήτρια αρ. 3 είναι σύζυγος του. Είναι παραδεκτά με την παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση. Ότι δηλαδή την 28.11.2001 ο κ. Ευστάθιος Λαούρης από την Πάφο ως εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου ενέγραψε την υποθήκη Υ3224/2001 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου επί του ακόλουθου ακινήτου: ακίνητο αρ. εγγραφής 0/25699, Φ/Σχ.51/10.3.6, τεμάχιο 2116, οικόπεδο, έκταση 713 τ.μ., εγγεγραμμένο μερίδιο το όλον, υποθηκευμένο μερίδιο το όλον, Πάφος, Άγιος Θεόδωρος, τοποθεσία Παλλούρα, επαρχία Πάφος. Προκύπτει χωρίς να έχει αμφισβητηθεί ότι η εν λόγω υποθήκη συστάθηκε προς εξασφάλιση πιστωτικής διευκόλυνσης που παραχωρήθηκε από την Ελληνική Τράπεζα Λτδ προς την Αιτήτρια 1 εταιρεία (βλ. παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση). Επιπρόσθετα προκύπτει ότι η ίδια πιστωτική διευκόλυνση εξασφαλίστηκε και από τις εγγυήσεις που παραχώρησε ο Αιτητής αρ. 2 και η σύζυγος του Αιτήτρια αρ. 3 (παράγραφος 4 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση). Όπως προκύπτει από την παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, εντός του σχετικού ακινήτου έχει ανεγερθεί πολυκατοικία και πωλήθηκε διαμέρισμα στην Αιτήτρια αρ.
- Η Αιτήτρια αρ. 4 εξόφλησε το τίμημα πώλησης του εν λόγω διαμερίσματος και κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου σχετικό αγοραπωλητήριο έγγραφο και η Αιτήτρια αρ. 4 υποθήκευσε μερίδιο που αναλογεί στο διαμέρισμα προς όφελος της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Γεροσκήπου Λτδ με τη συγκατάθεση της Καθ' ης η Αίτηση τράπεζας. Δεν κατέστη ακόμα δυνατή η έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας για το εν λόγω διαμέρισμα. Δεν έχουν επίσης αμφισβητηθεί και αποτελούν πραγματικά γεγονότα τα εξής από την παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση: ότι δηλαδή η Καθ' ης η Αίτηση προχώρησε «σε απαλλαγή μεριδίου υπό του ακινήτου της υποθήκης Υ3224/1 ώστε να προχωρήσει η πώληση του διαμερίσματος στην αγοράστρια Αιτήτρια 4». Προκύπτει συνεπώς ότι η εν λόγω υποθήκη συνεχίζει να υφίσταται για το υπόλοιπο ακίνητο. Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι την 23.9.2016 καταχωρήθηκε από τους Αιτητές αρ. 1, 2, 3, κάποια Ρεβέκκα Λιασίδου Λαούρη και τον ενυπόθηκο οφειλέτη Ευστάθιο Λαούρη η αγωγή υπ' αρ. 1343/16 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Αντίγραφο της εν λόγω αγωγής κατατέθηκε από κοινού στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας ως τεκμήριο Α, ως προς το γεγονός της καταχώρησης της. Με την εν λόγω αγωγή ζητείται, μεταξύ άλλων, ακύρωση των συμφωνιών πιστωτικών διευκολύνσεων μεταξύ της Αιτήτριας αρ. 1 εταιρείας και των Καθ' ων η Αίτηση, ακύρωση της επίδικης υποθήκης υπ' αρ. 3224/01 και άλλων υποθηκών και ακύρωση εγγυήσεων των Αιτητών αρ. 2 και 3 για λόγους που περιγράφονται στην αγωγή. Με την παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση γίνονται παραδεκτά τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση. Δηλαδή ότι την 10.10.2016 επιδόθηκε προς την Αιτήτρια-Εφεσείουσα αρ. 4 η ειδοποίηση τύπου Ι που αφορούσε την ίδια και απευθυνόταν προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη Ευστάθιο Λαούρη (τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση). Όπως επίσης προκύπτει από το επισυναπτόμενο τεκμήριο 2 μαζί με την ειδοποίηση τύπου Ι, επιδόθηκε και η ειδοποίηση τύπου Θ και κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους αλλά και επιστολή ημερ. 23.9.
- Προκύπτει επίσης ότι την 12.10.2016 ο Αιτητής αρ. 2 παρέλαβε προσωπικά από ιδιώτη επιδότη τα εξής: Ειδοποίηση τύπου Ι που αφορούσε την Αιτήτρια εταιρεία αρ.
- Ειδοποίηση τύπου Ι που αφορούσε τον ίδιο. Ειδοποίηση τύπου Ι που αφορούσε την Αιτήτρια αρ. 3, σύζυγο του. Τα πιο πάνω προκύπτουν τόσο από την παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση αλλά και δεν αμφισβητούνται από την ένσταση (παράγραφος 11 της ένστασης). Όπως επίσης προκύπτει από τα τεκμήρια 4Β, 4Γ, 4Δ που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, μαζί με τις εν λόγω ειδοποιήσεις επιδόθηκαν και οι αντίστοιχες ειδοποιήσεις τύπου Θ και η σχετική κατάσταση λογαριασμού καθώς και σχετικές επιστολές (βλ. παράγραφος 7 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση). Εξάλλου όπως επισημαίνεται στην παράγραφο 15.2 της εν λόγω δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, είναι αδιαμφισβήτητο ότι οι ειδοποιήσεις τύπου Ι που επιδόθηκαν στους Αιτητές, συνοδεύονταν από την ειδοποίηση τύπου Θ. Όσον αφορά τον ισχυρισμό στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, παράγραφος 10.3, ότι ο Αιτητής αρ. 2 στον οποίο επιδόθηκαν τα πιο πάνω έγγραφα ήταν στο χώρο στάθμευσης, ο ισχυρισμός αυτός δεν έχει αμφισβητηθεί επαρκώς και γίνεται δεκτός ως πραγματικό γεγονός. Στην παράγραφο 15 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, αναφέρεται συγκεκριμένα ότι αποστάληκαν στους Αιτητές και στον ενυπόθηκο οφειλέτη, η ειδοποίηση τύπου Θ κατά την 9.5.2016 με συστημένη αλληλογραφία. Μάλιστα επισυνάπτονται ως τεκμήρια 5Α, 5Β, 5Γ και 5Δ. Μετά τις πιο πάνω συγκεκριμένες αναφορές, ουδεμία αμφισβήτηση υπήρξε και συνεπώς τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 15 αποτελούν πραγματικό γεγονός. Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι τουλάχιστον μέχρι και την ημερομηνία που καταχωρήθηκαν οι αγορεύσεις στην παρούσα Αίτηση-Έφεση, η ειδοποίηση τύπου Ι δεν επιδόθηκε στον ενυπόθηκο οφειλέτη Ευστάθιο Λαούρη. Προκύπτει επίσης ότι η Κεντρική Τράπεζα εξέδωσε τον Κώδικα Συμπεριφοράς για τον Χειρισμό Δανειοληπτών που αντιμετωπίζουν δυσκολίες και τις Οδηγίες ως τα τεκμήρια 6 και 7 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση-Έφεση. Από το υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι μετά την ειδοποίηση τύπου Θ ούτε οι Αιτητές ούτε ο ενυπόθηκος οφειλέτης επικοινώνησαν με τους Καθ' ων η Αίτηση. Κατά την ακρόαση καταχωρήθηκαν γραπτές αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Λόγος Έφεσης αρ. 1 Είναι η θέση των Αιτητών ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν νομιμοποιούνται να αποστέλλουν την εν λόγω ειδοποίηση «καθότι δεν είναι ο κατά τον Νόμο ενυπόθηκος δανειστής ή και διότι η επίδικη υποθήκη ουδέποτε ενεγράφη .. προς όφελος τους ...». Είναι όμως προφανές ότι οι Καθ' ων η Αίτηση είναι οι ενυπόθηκοι δανειστές με διαφορετικό όνομα (Ελληνική Τράπεζα Λτδ) κατά το χρόνο εγγραφής της υποθήκης (βλ. παραγράφους 6 και 14 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση). Λόγος Έφεσης αρ. 2 Εκφράζεται η θέση στην παράγραφο 10.2 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση ότι η «προσβαλλόμενη ειδοποίηση τύπου Ι είναι πρόωρη αφού ουδέποτε έχει αποσταλεί η πρώτη κατά σειρά ειδοποίηση όπως καθορίζεται ρητώς από το Νόμο, δηλαδή η ειδοποίηση τύπου Θ». Όπως ήδη αναφέρθηκε, τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 15 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, δεν αμφισβητήθηκαν και αποτελούν πραγματικά γεγονότα, ότι δηλαδή ήδη στάληκε στους Αιτητές η ειδοποίηση τύπου Θ ημερ. 9.5.2016 με συστημένη αλληλογραφία. Λόγοι Έφεσης αρ. 3 και 4 Μη νομότυπη επίδοση προς τους Αιτητές: Είναι η θέση των Αιτητών με αναφορά στο άρθρο 44ΙΕ του Νόμου ότι η επίδοση προς τους Αιτητές δεν έγινε νομότυπα και συγκεκριμένα η επίδοση προς την Αιτήτρια αρ. 1 εταιρεία, αφού έγινε σε χώρο στάθμευσης αντί στο εγγεγραμμένο γραφείο της και η επίδοση στην Αιτήτρια αρ. 3 στο σύζυγο της. Δεν μπορεί όμως να αγνοηθεί το κρίσιμο ζητούμενο: κατά πόσο με τον συγκεκριμένο τρόπο επίδοσης έχουν παραβλαπτεί τα έννομα συμφέροντα των Αιτητών (άρθρο 44ΙΓ). Είναι εξόφθαλμο από τα πραγματικά γεγονότα ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση με τον τρόπο που έγιναν οι επιδόσεις, οι Αιτητές έλαβαν σχετική γνώση έγκαιρα. Μάλιστα όπως αναφέρεται στην παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και αποτελεί πραγματικό γεγονός, αμέσως μετά τις επιδόσεις, ενημερώθηκε ο δικηγόρος τους. Με αποτέλεσμα να καταχωρήσουν και εμπρόθεσμα την επίδικη έφεση. Συνεπώς με αναφορά στο άρθρο 44ΙΓ, δεν συντρέχει λόγος παραμερισμού της ειδοποίησης τύπου Ι στη βάση των συγκεκριμένων λόγων έφεσης. Μη επίδοση στον ενυπόθηκο οφειλέτη: Είναι η θέση των Αιτητών με το λόγο έφεσης αρ. 4 ότι η ειδοποίηση τύπου Ι θα πρέπει να παραμεριστεί καθότι δεν επιδόθηκε στον ενυπόθηκο οφειλέτη. Όπως προκύπτει από την παράγραφο 16.1 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση και το τεκμήριο 6 (χωρίς να έχει αμφισβητηθεί), δεν κατέστη δυνατό να επιδοθεί στον ενυπόθηκο οφειλέτη εφόσον είναι Μοναχός και βρίσκεται σε μοναστήρι ενώ οι προσπάθειες για επίδοση της ειδοποίησης συνεχίζονται. Το άρθρο 44Γ
(1)του Νόμου προνοεί μεν για επίδοση της ειδοποίησης τύπου Ι (και κατάσταση λογαριασμού) στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεν καθίσταται όμως αναγκαία τέτοια επίδοση να γίνει ταυτόχρονα στον ενυπόθηκο οφειλέτη και στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Ενόσω παραμένει ανεπίδοτη η ειδοποίηση τύπου Ι στον ενυπόθηκο οφειλέτη, ο ενυπόθηκος δανειστής δεν μπορεί να προχωρήσει στην επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ και συνεπώς δεν μπορεί να προχωρήσει στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Συνεπώς η μέχρι τώρα μη επίδοση της ειδοποίησης τύπου Ι στον ενυπόθηκο οφειλέτη δεν παραβλάπτει τα δικαιώματα των Αιτητών ώστε να παραμεριστεί η ειδοποίηση τύπου Ι που έχει ήδη επιδοθεί σ' αυτούς. Λόγοι Έφεσης αρ. 5 και 6 Στην ουσία οι Αιτητές παραπονούνται ότι κατά παράβαση του Κώδικα Συμπεριφοράς της Κεντρικής Τράπεζας, η Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη δεν επικοινώνησε μαζί τους για να τους προτείνει λύση αναδιάρθρωσης και τους κατέταξε ως μη συνεργάσιμους δανειολήπτες χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση. (Βλ. παράγραφο 10.4, 10.4.1, 10.4.4 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση-Έφεση). Όμως όπως προκύπτει από τα γεγονότα η επιστολή τύπου Θ προηγήθηκε της ειδοποίησης τύπου Ι (βλ. παράγραφος 15 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένστασης και τεκμήρια 5Α-5Δ) και επιπρόσθετα η ειδοποίηση τύπου Ι συνοδευόταν από την ειδοποίηση τύπου Θ. Με την ειδοποίηση τύπου Θ οι Καθ' ων η Αίτηση ήδη καλούσαν τους Αιτητές να αποταθούν στην τράπεζα για σκοπούς αναδιάρθρωσης: (βλ. τα εξής αποσπάσματα από την ειδοποίηση τύπου Θ: «
- Ενημερώνεστε ότι σε περίπτωση που αντιμετωπίζετε πραγματική δυσκολία στην καταβολή των δόσεων σας, μπορείτε να προσέλθετε στον ενυπόθηκο δανειστή προσκομίζοντας όλες τις απαραίτητες πληροφορίες και ειδικά αυτές που σχετίζονται με τον επηρεασμό της οικονομικής σας κατάστασης. Ενημερώνεστε περαιτέρω, ότι σε τέτοια περίπτωση ενδεχομένως να έχετε το δικαίωμα αναδιάρθρωσης του χρέους σας δυνάμει του «Κώδικα Συμπεριφοράς για το Χειρισμό Δανειοληπτών που Αντιμετωπίζουν Οικονομικές Δυσκολίες»...............
- Συμβουλεύεστε όπως έλθετε έγκαιρα σε επαφή με τον ενυπόθηκο δανειστή σας ...............................». Συνεπώς οι Αιτητές δεν μπορούν εύλογα να παραπονούνται ότι κατά παράβαση του Κώδικα δεν είχαν κληθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση για σκοπούς αναδιάρθρωσης. Λόγοι Έφεσης αρ. 7-15 Μεταξύ άλλων, τίθεται η θέση ότι η επίδικη ειδοποίηση θα πρέπει να ακυρωθεί και να παραμεριστεί «διότι δεν υπογράφεται σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου, ειδικά από τη στιγμή που δεν αναφέρεται σε ποιον ανήκουν οι υπογραφές επί της επίδικης ειδοποίησης και το κατά πόσο εάν αυτές οι υπογραφές ανήκουν σε πρόσωπο δεόντως εξουσιοδοτημένο από τον ενυπόθηκο δανειστή για να υπογραφούν εκ μέρους του». (Βλ. λόγο έφεσης αρ. 8 και σελ. 13 της αγόρευσης εκ μέρους των Αιτητών). Η θέση αυτή απορρίπτεται. Όπως υποδεικνύεται στην παράγραφο 18.1 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, «ξεκάθαρα στις ειδοποιήσεις τύπου Ι που επιδόθηκαν στους Αιτητές, φαίνεται η σφραγίδα της Καθ' ης η Αίτηση και υπογραφή των αρμοδίων υπαλλήλων της Καθ' ης η Αίτηση. Τίθεται η θέση ότι η ειδοποίηση τύπου Ι θα πρέπει να παραμεριστεί «αφού στο ποσό των εξόδων το οποίο καλείται ο ενυπόθηκος οφειλέτης να πληρώσει στον ενυπόθηκο δανειστή, δεν περιλαμβάνονται τα έξοδα της επίδικης ειδοποίησης τύπου Ι ...» (βλ. παράγραφος 10.5.2 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση-έφεση και λόγο έφεσης αρ.11, βλ. επίσης σελ. 14-15 της αγόρευσης εκ μέρους των Αιτητών-Εφεσειόντων). Είναι γεγονός ότι στην επίδικη ειδοποίηση τύπου Ι δεν αναφέρεται η φράση «περιλαμβανομένων των εξόδων της ειδοποίησης αυτής» ενώ στο δείγμα τέτοιας ειδοποίησης που υπάρχει στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, περιλαμβάνεται η φράση αυτή. Όμως στο κρίσιμο ερώτημα κατά πόσο παραβλάπτονται με την παράλειψη αυτή τα έννομα συμφέροντα των Αιτητών ώστε μάλιστα να παραμεριστεί η ειδοποίηση λόγω τούτου, κρίνω ότι η απάντηση είναι αρνητική. Δεν ήταν η πρόθεση του Νομοθέτη να ακυρώνεται ή να αναστέλλεται διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου για μικρές διαφορές που τυχόν υπάρχουν στην ειδοποίηση τύπου Ι σε σχέση με το δείγμα τέτοιας ειδοποίησης που προνοείται στο Νόμο. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν οι Αιτητές είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν οποιαδήποτε διαφωνία τους προς τον ενυπόθηκο δανειστή με τη λήψη της ειδοποίησης τύπου Ι. Τίθεται επίσης η θέση ότι η ειδοποίηση τύπου Ι είναι άκυρη «καθότι το ποσό του ενυπόθηκου υπολοίπου της επίδικης υποθήκης όπως αυτό αναφέρεται στην προβληθείσα ειδοποίηση είναι λανθασμένο». Τίθεται επίσης ο ισχυρισμός για λανθασμένο τόκο στην ειδοποίηση (λόγοι έφεσης αρ. 12 και 13). Στα πλαίσια όμως της παρούσας διαδικασίας δεν θα ήταν ορθό να εξεταστεί η ουσία της απαίτησης του ενυπόθηκου χρέους. Τίθεται επίσης η θέση ότι η ειδοποίηση τύπου Ι θα πρέπει να παραμεριστεί καθότι η κατάσταση λογαριασμού που την συνοδεύει δεν επεξηγεί τους τόκους και χρεώσεις και έξοδα και ότι το υπόλοιπο που αναγράφεται είναι λανθασμένο ή και κατά παράβαση της δήλωσης σύμβασης της επίδικης υποθήκης Υ3224/
- (Λόγοι έφεσης αρ. 14 και 15). Στο άρθρο 44Γ
(1)του Νόμου αναφέρεται: «
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων ...». Το δε λεκτικό της ίδιας της ειδοποίησης τύπου Ι στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου έχει ως εξής: «Προς .............. από ................. Ειδοποείστε ότι έγινε απαιτητό το ποσό των ............... (λεπτομέρειες του οποίου περιέχονται εις την επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού), πλέον τόκοι ...». Στην επισυναπτόμενη κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει την επίδικη ειδοποίηση τύπου Ι αναφέρεται το ισχυριζόμενο ενυπόθηκο υπόλοιπο και οι ισχυριζόμενοι τόκοι. Δεν γίνεται αναφορά σε έξοδα, κάτι τέτοιο όμως δυνατό να προκαλεί πρόβλημα περισσότερο στην πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση ως προς την απαίτηση τους για τυχόν έξοδα. Σε κάθε περίπτωση οι Αιτητές δεν έχουν δείξει με συγκεκριμένο τρόπο πως το γεγονός ότι η σχετική κατάσταση λογαριασμού δεν εμπεριέχει άλλα στοιχεία, παραβλάπτει τα έννομα συμφέροντα των Αιτητών ώστε να οδηγήσει σε παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου Ι. Επισημαίνεται δε ότι πριν την καταχώρηση της αίτησης-έφεσης, οι Αιτητές δεν αποτάθηκαν στην Καθ' ης η Αίτηση εκφράζοντας οποιαδήποτε διαφωνία παρόλο που ενημερώθηκαν για τη δυνατότητα αποστολής τέτοιας επιστολής στην ίδια την ειδοποίηση τύπου Ι. Ούτε και είχαν ζητήσει περισσότερες λεπτομέρειες για το λογαριασμό. Ως προς τη θέση των Αιτητών ότι το αναφερόμενο στην κατάσταση λογαριασμού υπόλοιπο είναι λανθασμένο, η παρούσα διαδικασία δεν προσφέρεται για εκδίκαση θεμάτων που αφορούν την ουσία των ισχυριζόμενων συναλλαγών μεταξύ των μερών. Όσον αφορά τους λόγους έφεσης αρ. 7, 9 και 10: Με το λόγο έφεσης αρ. 7 τίθεται η θέση ότι η ειδοποίηση τύπου Ι «δεν πληροί τις προϋποθέσεις που τάσσει ο Νόμος ή και ο τύπος όπως αυτός παρατίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου» ενώ με το λόγο έφεσης αρ. 9 τίθεται η θέση ότι η προσβληθείσα ειδοποίηση τύπου Ι αποστάληκε από τους Αιτητές κατά παράβαση των διαδικασιών του Νόμου και των εκδοθέντων Κανονισμών. Με το λόγο έφεσης αρ. 10 τίθεται η θέση ότι η ειδοποίηση τύπου Ι «είναι λανθασμένη ή και ελλιπής και αντίκειται στις διατάξεις του Νόμου .». Οι πιο πάνω γενικές θέσεις δεν έχουν τεκμηριωθεί. Οι πιο συγκεκριμένοι λόγοι έφεσης 8, 11, 12, 13, 14, 15 που κυρίως αφορούν τον τύπο και το περιεχόμενο της ειδοποίησης τύπου Ι έχουν αναλυθεί πιο πάνω. Η πιο πάνω ανάλυση καλύπτει και τους λόγους έφεσης αρ. 7, 9, 10. Λόγος Έφεσης αρ. 16 Τίθεται επίσης η θέση ότι η ειδοποίηση πρέπει να ακυρωθεί «διότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης κ. Ευστάθιος Λαούρης δεν είναι υπερήμερος με βάση το άρθρο 27 και 44 του Νόμου». Με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση απλά επαναλαμβάνεται ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης χωρίς να τεκμηριωθεί. Λόγος Έφεσης αρ. 17 Με το λόγο έφεσης αρ. 17 ζητείται ο παραμερισμός της ειδοποίησης τύπου Ι εκφράζοντας τη θέση ότι η σύμβαση και η δήλωση υποθήκης Υ3224/11 είναι έγγραφο άκυρο και ότι η υποθήκη εγγράφηκε κατά παράβαση του άρθρου 5 και 21 του Νόμου 9/1965. Όμως, και πάλι θίγονται θέματα τα οποία δεν μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Λόγος Έφεσης αρ. 18 Με το λόγο έφεσης αρ. 18 τίθεται η εξής θέση: «Η προσβληθείσα ειδοποίηση Τύπος «Ι» είναι άκυρη ή και δέον όπως ακυρωθεί ή και παραμεριστεί από το Δικαστήριο ή και περαιτέρω όπως το Δικαστήριο διατάξει την αναστολή της διαδικασίας του ΜΕΡΟΥΣ VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965) αναφορικά με την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή καθότι εκκρεμεί η Αγωγή με αρ. 1343/2016 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου με την οποία οι Αιτητές 1-3 και ο ενυπόθηκος οφειλέτης κ. Ευστάθιος Λαούρης εξαιτούνται την ακύρωση ή και την εξάλειψη της επίδικης υποθήκης με αρ. Υ3224/2001 ένεκα του ότι η σύμβαση και η δήλωση της ως άνω αναφερόμενης επίδικης υποθήκης είναι έγγραφα παράνομα ή και άκυρα ή και διότι καταρτίστηκαν ή και εγγράφηκαν κατά παράβαση του άρθρου 5 και 21
(1)(γ) του Ν.9/65 ..». (Βλ. αγόρευση εκ μέρους των Αιτητών 17-25) Είναι γεγονός ότι παρουσιάζεται παραδοξότητα και έχει προβληματίσει το Δικαστήριο, από τη μια να εκκρεμεί αγωγή από την πλευρά του ενυπόθηκου οφειλέτη για ακύρωση της επίδικης υποθήκης και από την άλλη να δηλώνεται ότι θα προωθηθεί από τον ενυπόθηκο δανειστή η διαδικασία πώλησης του ιδίου ενυπόθηκου ακινήτου. Όμως μπορεί η θέση των Αιτητών-Εφεσειόντων σε σχέση με την προτιθέμενη πώληση του ακινήτου να πετύχει στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης/Έφεσης που σκοπό έχει τον παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου Ι; Τίθεται το ερώτημα κατά πόσο με την ειδοποίηση τύπου Ι παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα των Αιτητών σε σχέση με την πιο πάνω αγωγή την οποία έχουν καταχωρήσει εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Η απάντηση είναι αρνητική. Με την ειδοποίηση τύπου Ι και πάλι η αγωγή των Αιτητών θα εξακολουθεί να εκκρεμεί και δεν έχει καταστεί άνευ αντικειμένου αφού δεν έχει οριστεί ημερομηνία πώλησης του ακίνητου. Είναι η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου που δυνατό να καταστήσει την αγωγή άνευ αντικειμένου αλλά τούτο αφορά στάδιο και ειδοποίηση μεταγενέστερα της επίδικης ειδοποίησης. Σε μεταγενέστερο στάδιο, όταν και εφόσον επιδοθεί η ειδοποίηση τύπου ΙΑ και σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου, αν εκκρεμεί αγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο
(1)δηλαδή για την ειδοποίηση τύπου Ι, υπάρχει δυνατότητα από την πλευρά του ενυπόθηκου οφειλέτη και άλλων ενδιαφερομένων για καταχώρηση έφεσης για παραμερισμό της ειδοποίησης ΙΑ εντός 30 ημερών από την παραλαβή της. [Στις περιπτώσεις βέβαια που τέτοια αγωγή εμπίπτει στο άρθρο 44Γ
(3)]. Λόγος Έφεσης αρ. 19 Στη σελ. 25 της αγόρευσης εκ μέρους των Αιτητών τίθεται η θέση ότι τα δικαιώματα της Αιτήτριας αρ. 4 «όπως απορρέουν από το αγοραπωλητήριο θα επηρεαστούν δυσμενώς, διότι σε περίπτωση που πωληθεί το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο με βάση την διαδικασία που ξεκίνησαν οι Καθ' ων η Αίτηση και αλλάξει το ιδιοκτησιακό καθεστώς του επίδικου ακινήτου τότε θα δυσχεράνει την επιδίωξη της Αιτήτριας να εκδώσει τίτλο επ' ονόματι της και περαιτέρω να διαφοροποιηθούν τα δικαιώματα της όπως απορρέουν από το αγοραπωλητήριο έγγραφο ένεκα της αλλαγής ή και της διαφοροποίησης του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του ακινήτου». Συμφωνώ με τα όσα αναφέρονται στη σελ. 36 της αγόρευσης εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση. Στην προκειμένη περίπτωση με βάση τα πραγματικά γεγονότα, η Αιτήτρια αρ. 4 δεν έχει δείξει πως με την επίδοση της ειδοποίησης τύπου Ι έχουν παραβλαφτεί τα δικαιώματά της. Λόγος Έφεσης αρ. 20 Με αυτό το λόγο έφεσης τίθεται η θέση ότι: «
- Η προσβληθείσα ειδοποίηση είναι άκυρη ή και δέον όπως ακυρωθεί αφού το ΜΕΡΟΣ VIA του Ν.9/65 που διέπει την διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή όπως εισήχθηκε με τον Τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014 είναι αντισυνταγματικό ή και αντίκειται στα άρθρα 26 και 28 του Συντάγματος». Το θέμα προσεγγίζεται από τους Αιτητές στην παράγραφο 10.12 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση ως εξής: «10.12 Είναι περαιτέρω η θέση μας αλλά και όπως μας συμβουλεύει ο δικηγόρος μας ότι το ΜΕΡΟΣ VIA του Ν.9/65 που διέπει την νέα διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου είναι αντισυνταγματική ή και αντίκειται στα άρθρα 26 και 28 του Συντάγματος. Συγκεκριμένα κατά παράβαση του άρθρου 26 που διασφαλίζει το δικαίωμα της ελευθερίας του συμβάλλεσθαι, η προσθήκη του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Νόμου του 9/65 ως έχει τροποποιηθεί με τον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014 αποτελεί επέμβαση στις επίδικες συμβάσεις και δηλώσεις των επίδικων υποθηκών αφού όταν αυτές καταρτίζοντο εφαρμοζόταν ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος Αρ. 9 του 1965 και οι Τροποποιητικοί Νόμου Αρ. 51/70, 81/70, 3/78 και 6/
- .................................. Περαιτέρω, η προσθήκη του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/65 ως έχει τροποποιηθεί αντιβαίνει το άρθρο 28 του Συντάγματος το οποίο προνοεί ότι ουδεμία δυσμενής διάκρισης είναι αποδεχτή. Σε σχέση με αυτό το ζήτημα είναι η θέση μου ότι η νέα διαδικασία για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή όπως εισήχθη με τον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014 τοποθετεί τον ενυπόθηκο οφειλέτη του οποίου ο ενυπόθηκος δανειστής δεν είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα σε δυσμενέστερη θέση από αυτόν του οποίου ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα. Αυτό διότι μόνον τα αδειοδοτημένα πιστωτικά ιδρύματα ως ενυπόθηκοι δανειστές δύναται να αποστέλλουν ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» με την οποία να καλούν τον ενυπόθηκο οφειλέτη για αναδιάρθρωση σύμφωνα με την οδηγία που εξέδωσε η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου για την Διαχείριση Καθυστερήσεων». Δεν υπάρχει ο επακριβής προσδιορισμός και αντίστοιχη ανάλυση συγκεκριμένων άρθρων για τα οποία επιχειρηματολογείται η αντισυνταγματικότητα. Σχετική είναι η απόφαση Κυπριακή Δημοκρατία ν. Π. Πογιατζή
(1992)3 Α.Α.Δ. 196: «Η συνταγματικότητα νόμου συνιστά νομικό θέμα ιδιάζουσας σημασίας και σπουδαιότητας. .... η συνταγματικότητα νόμου ή κανονισμού μπορεί να καταστεί επίδικο θέμα μόνον μετά τον επακριβή προσδιορισμό του άρθρου ή άρθρων του νόμου που αμφισβητούνται και των συνταγματικών διατάξεων προς τις οποίες προσκρούουν. ..». Το άρθρο 26 του Συντάγματος αφορά το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι ελευθέρως. Δεν έχει αναπτυχθεί επιχειρηματολογία και δεν έχει αναλυθεί από πλευράς των Αιτητών η θέση αυτή. Με το άρθρο 28 του Συντάγματος διαφυλάσσεται η ισότητα όλων έναντι του νόμου της διοικήσεως και της δικαιοσύνης. Στην πραγματικότητα οι Αιτητές «παραπονούνται» για την αντισυνταγματικότητα του Νόμου με το επιχείρημα ότι οι ίδιοι είναι σε πλεονεκτικότερη θέση έναντι ενυπόθηκων οφειλετών των οποίων ο ενυπόθηκος δανειστής δεν είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα. Τούτο θα οδηγούσε σε μια θεωρητικής φύσεως συζήτηση του θέματος, αφού στην παρούσα περίπτωση ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα. (Για τις γενικότερες αρχές αναφορικά με τη συνταγματικότητα των Νόμων βλ. Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides
(1966)3 CLR 640). Αιτητικό για Αναστολή Η πιο πάνω ανάλυση οδηγεί σε απόρριψη όλων των λόγων έφεσης. Στα πλαίσια της επίδικης έφεσης, επιπρόσθετα του παραμερισμού της ειδοποίησης τύπου Ι οι Αιτητές ζητούν διάταγμα αναστολής της διαδικασίας όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του σχετικού Νόμου ένεκα της ακυρότητας / παραμερισμού της ειδοποίησης τύπου Ι (αιτητικά Γ και Δ). Η απόρριψη των αιτητικών για παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου Ι οδηγεί αναπόφευκτα και στην απόρριψη του αιτήματος για αναστολή. Όσον αφορά το αιτητικό ΣΤ με το οποίο επίσης ζητείται αναστολή της διαδικασίας που προβλέπεται στο Μέρος VIA μέχρι την εκδίκαση της αγωγής 1343/16 (χωρίς να προστίθεται στο αιτητικό η προϋπόθεση του προηγούμενου παραμερισμού της ειδοποίησης τύπου Ι): Δεν έχει τεκμηριωθεί πως στα πλαίσια έφεσης για παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου Ι παρέχεται τέτοια ευχέρεια στο Δικαστήριο. Σε κάποιο σημείο της αγόρευσης εκ μέρους των Αιτητών σελ. 10-13 τίθεται το παράπονο ότι η ειδοποίηση τύπου Ι αποστάληκε από τους Καθ' ων η Αίτηση κατά παράβαση του Κώδικα της Κεντρικής Τράπεζας, ισχυριζόμενοι ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έκαμαν προσπάθεια αναδιάρθρωσης ούτε επικοινώνησαν προς το σκοπό αυτό με τους Αιτητές. Επίσης αναφέρονται στο άρθρο 44Β
(1)του Νόμου το οποίο προνοεί τα εξής: «44Β
(1)Σε περίπτωση υπερημερίας, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των εκατόν είκοσι
(120)ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, δυνάμει των όρων της σύμβασης ή των διατάξεων του παρόντος Νόμου, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο παρόν Μέρος, εκτός εάν με βάση τις διατάξεις οποιωνδήποτε άλλων Νόμων ή Κανονισμών ή οδηγιών, η προώθηση της διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή, ανασταλεί». Ακολούθως στις σελ. 12-13 της αγόρευσης εκ μέρους των Αιτητών επιχειρηματολογείται: «Όπως αναφέρεται στο εδάφιο 1 του ως άνω άρθρου δίδεται η δυνατότητα όπως η προώθηση της διαδικασίας πώλησης να ανασταλεί στην βάση των διατάξεων οποιωνδήποτε άλλων νόμων ή Κανονισμών ή οδηγιών. Προφανώς ο νομοθέτης αναφέρεται, είναι η εισήγηση μας, τόσο στο Κώδικα όσο και στην οδηγία που εξέδωσε η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου». Ανεξαρτήτως της εφαρμογής του Κώδικα ή όχι στην προκειμένη περίπτωση, όπως ήδη επισημαίνεται, οι Αιτητές ήδη δια μέσου της ειδοποίησης τύπου Θ κλήθηκαν να επικοινωνήσουν με τους Καθ' ων η Αίτηση για σκοπούς αναδιάρθρωσης και οι Αιτητές δεν ανταποκρίθηκαν. Συνεπώς δεν είναι δυνατό για το Δικαστήριο να καταλήξει σε συμπέρασμα ότι στην προκειμένη περίπτωση η ειδοποίηση στάληκε κατά παράβαση του Κώδικα. Ούτε μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι με βάση τον Κώδικα και την Οδηγία της Κεντρικής Τράπεζας, το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας μπορεί να εγκρίνει το αιτητικό ΣΤ της Αίτησης. Εξάλλου οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών δεν υπέδειξαν συγκεκριμένες πρόνοιες από τον Κώδικα ή τη σχετική Οδηγία με βάση τις οποίες θα μπορούσε στην προκειμένη περίπτωση να εγκριθεί η αιτούμενη αναστολή. Με βάση όλα τα πιο πάνω η επίδικη Αίτηση-Έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση-Εφεσίβλητων και εναντίον των Αιτητών-Εφεσειόντων όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil / General / Final Αναφορικά: Αίτηση-Έφεση εναντίον Ειδοποίησης τύπου Ι