ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΣΑΒΒΑ ΠΡΑΣΤΙΤΗ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΚΩΣΤΑΣ ΣΑΓΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 161/2015, 10/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 161/2015 Μεταξύ: ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΣΑΒΒΑ ΠΡΑΣΤΙΤΗ ΛΙΜΙΤΕΔ Ενάγουσας και ΚΩΣΤΑΣ ΣΑΓΙΑΣ, Εναγομένου Ημερομηνία: 10.03.17 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κος Η. Ηλιάδης (κος Γ. Ηλιάδης για ν' ακούσει απόφαση) Για Εναγόμενο: κος Γ. Σιαηλής (κος Ν. Δημοσθένους για ν' ακούσει απόφαση) ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον του Εναγομένου το ποσό των €525 που ισχυρίζεται ότι της οφείλεται λόγω παροχής μαθημάτων αγγλικής γλώσσας στην ανήλικη θυγατέρα του για την περίοδο από 01.11.12 μέχρι 31.05.
- Διαζευκτικά η Ενάγουσα διεκδικεί το εν λόγω ποσό ως ισχυριζόμενη συμφωνηθείσα αμοιβή και εναλλακτικά ως εύλογη αμοιβή. Οι δικογραφημένες θέσεις και ισχυρισμοί των διαδίκων: Είναι βασική θέση της Ενάγουσας ότι κατόπιν εγγραφής της ανήλικής θυγατέρας του Εναγομένου στο ιδιωτικό της φροντιστήριο από τον τελευταίο, της παρασχέθηκαν ιδιωτικά μαθήματα αγγλικής γλώσσας από το Νοέμβριο 2012 μέχρι τον Μάιο 2013 έναντι συμφωνημένης και/ή εύλογης αμοιβής €75 μηνιαίως, το σύνολο της οποίας ανέρχεται στα €525 (ήτοι 7 μήνες χ €75 μηνιαίως). Είναι ακόμη η θέση της Ενάγουσας ότι παρόλο που κάλεσε επανειλημμένως τον Εναγόμενο να εξοφλήσει το πιο πάνω ποσό, εντούτοις αυτός παρέλειψε να το πράξει. Από την άλλη ο Εναγόμενος αρνείται ότι ήταν αυτός που ενέγραψε το παιδί του στο ιδιωτικό φροντιστήριο της Ενάγουσας και ότι ήταν αυτός που συμφώνησε με την τελευταία στα όσα αυτή επικαλείται. Σύμφωνα με τον Εναγόμενο το άτομο που ενέγραψε το παιδί του στο φροντιστήριο της Ενάγουσας ήταν η πρώην σύζυγος του με την οποίαν είχε χωρίσει πριν από το έτος 2012, χωρίς έτσι ο ίδιος να έχει οποιαδήποτε ανάμιξη στο συγκεκριμένο θέμα και δίχως να έχει οποιαδήποτε συμβατική σχέση με την Ενάγουσα. Είναι ακόμη η θέση του Εναγομένου πως δυνάμει δικαστικού διατάγματος πληρώνει κάθε μήνα στην πρώην σύζυγο του ένα σεβαστό ποσό που αφορά τη διατροφή των παιδιών του και καλύπτει υποχρεώσεις φροντιστηρίων. Συνακόλουθα ο Εναγόμενος απορρίπτει τη θέση της Ενάγουσας ότι της οφείλει το αξιούμενο ποσό ή οποιοδήποτε ποσό. Προσαχθείσα μαρτυρία: Η παρούσα υπόθεση διέπεται από τις πρόνοιες της νέας Διαταγής 30 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και εφόσον το αξιούμενο ποσό δεν υπερβαίνει τα €3.000 ακολουθήθηκε πορεία ταχείας εκδίκασης. Η εκδίκαση της αγωγής αυτής διεξήχθη στη βάση γραπτής μαρτυρίας που αμφότεροι διάδικοι προσκόμισαν υπό τη μορφή ένορκης δήλωσης στα πλαίσια προώθησης των εκατέρωθεν εκδοχών τους κατόπιν σχετικών οδηγιών του Δικαστηρίου, χωρίς να ασκηθεί από οποιονδήποτε διάδικο δικαίωμα αντεξέτασης σε μάρτυρα και/ή προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας τηρουμένων των διατάξεων των εδαφίων (β) μέχρι (ε) του Κανονισμού 7 της νέας Διαταγής
- Για την απόδειξη της απαίτησης της Ενάγουσας προσκομίστηκε γραπτή μαρτυρία από τον διευθυντή της, Σάββα Πραστίτη (ΜΕ), στην οποία επισυνάπτονται τρία τεκμήρια. Σχετικά με την υπεράσπιση του Εναγομένου παρουσιάστηκε γραπτή μαρτυρία από τον ίδιο (ΜΥ). Συνοψίζοντας την γραπτή μαρτυρία του διευθυντή της Ενάγουσας καταγράφεται η δήλωση του ΜΕ πως ο Εναγόμενος παρέλειψε να καταβάλει στην Ενάγουσα το ποσό των €525 που αφορά τα δίδακτρα παροχής μαθημάτων αγγλικής γλώσσας στην ανήλικη θυγατέρα του Εναγομένου για την περίοδο από 01.11.12 μέχρι 31.05.
- Η αίτηση για παρακολούθηση τέτοιων μαθημάτων επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- Το έντυπο αυτό είναι υπογεγραμμένο και φέρει ημερομηνία την 27.08.
- Ο ΜΕ αναφέρει ότι ο ίδιος επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Εναγόμενο τρεις φορές, ο οποίος παραδέχτηκε το χρέος του και ανέλαβε να το αποπληρώσει. Σύμφωνα ακόμη με τον ΜΕ, ο Εναγόμενος στις 08.03.13 κατέβαλε το ποσό των €100 με το οποίο εξοφλήθηκαν άλλοι μήνες. Περαιτέρω ο ΜΕ αναφέρει ότι στις 18.02.14 απέστειλε επιστολή στον Εναγόμενο με την οποίαν τον καλούσε να καταβάλει το πιο πάνω ποσό. Αντίγραφο της επιστολής μαζί με το έντυπο αποστολής δια συστημένης οδού επισυνάπτονται ως Τεκμήριο
- Ο ΜΕ επίσης αναφέρει ότι στις 23.01.15 ο δικηγόρος της Ενάγουσας απέστειλε άλλη επιστολή στον Εναγόμενο με την οποίαν τον καλούσε όπως πληρώσει το προαναφερόμενο ποσό εντός 7 ημερών. Αντίγραφο της επιστολής αυτής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- Συνοπτικά αυτό που σημειώνεται στη γραπτή μαρτυρία του Εναγομένου είναι ότι η συμφωνία πληρωμής διδάκτρων για παροχή μαθημάτων αγγλικής γλώσσας στην ανήλικη θυγατέρα του έγινε μεταξύ της πρώην συζύγου του και της Ενάγουσας και τούτο, κατά τη γνώμη του, φαίνεται από την υπογραφή που υπάρχει πάνω στη σχετική αίτηση, η οποία υπογραφή δεν είναι δική του. Όπως αναφέρει, ο ίδιος ουδέποτε μετέβηκε στο φροντιστήριο της Ενάγουσας και ουδέποτε προέβηκε σε οποιαδήποτε συμφωνία με την Ενάγουσα. Σύμφωνα με τον Εναγόμενο μετά τη διάλυση του γάμου του, η τότε ανήλικη θυγατέρα του διέμενε μαζί με την πρώην σύζυγο του, η οποία έχει την αποκλειστική φύλαξη και φροντίδα της. Προς τούτο εκδόθηκε σχετικό δικαστικό διάταγμα με το οποίο πληρώνει μηνιαίως ποσό, στο οποίο περιλαμβάνεται κονδύλι για τα έξοδα φροντιστηρίων. Ο Εναγόμενος ακόμη ισχυρίζεται ότι με τον ΜΕ μίλησε μόνο μία φορά τηλεφωνικώς στον οποίον ανάφερε ότι δεν ήταν εις γνώση του το χρέος αλλά θα προσπαθούσε να μιλήσει για το θέμα αυτό στην πρώην σύζυγο του που ενέγραψε το παιδί και συμφώνησε με την Ενάγουσα. Τελικές Αγορεύσεις: Στις τελικές αγορεύσεις τους αμφότερες οι πλευρές προσπάθησαν με νομική επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μερών της προσκομισθείσας μαρτυρίας καθώς και με παραπομπή σε νομολογία να πείσουν για την ορθότητα των εκατέρωθεν θέσεων και εισηγήσεων τους. Συγκεκριμένα ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας με αναφορά στο άρθρο 70 του Περί Συμβάσεων Νόμο (Κεφ.149) και με παραπομπή σε νομολογία ευσεβάστως ισχυρίστηκε ότι η πελάτισσα του δεν ενέργησε κατά τρόπο χαριστικό προς τον Εναγόμενο και γι' αυτό θα πρέπει να της καταβληθούν τα οφειλόμενα δίδακτρα, εισηγούμενος έτσι την έκδοση απόφασης ως η αξίωση στην έκθεση απαίτησης. Αντίθετη ήταν η νομική επιχειρηματολογία του ευπαιδεύτου συνηγόρου του Εναγομένου, ο οποίος, με αναφορά στα άρθρα 2, 10
(1)και 65 του Κεφ.149 και με παραπομπή και αυτός σε νομολογία, υποστήριξε ότι τα όσα παρουσιάστηκαν από την Ενάγουσα δεν αποδεικνύουν τους ισχυρισμούς της που περιέχονται στην έκθεση απαίτησης. Σχολιάζοντας την μαρτυρία του ΜΕ ο συνήγορος υπεράσπισης είπε ότι περιέχει αντιφατικούς και αναληθείς ισχυρισμούς που εδράζονται σε γενικές και αόριστες δικαιολογίες. Ο εν λόγω συνήγορος επανέλαβε τη θέση του πελάτη του ότι ουδέποτε υπήρξε συμφωνία μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγομένου και καταλήγοντας κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την αγωγή. Μη αμφισβητούμενα γεγονότα: Προτού ασχοληθώ με την αξιολόγηση της προσαχθείσας γραπτής μαρτυρίας θεωρώ χρήσιμο να αναφέρω ορισμένα γεγονότα που από το περιεχόμενο των δικογράφων καθώς και αργότερα μέσα από την εκδίκαση της αγωγής είτε αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων είτε δεν αμφισβητήθηκαν είτε ακόμη αποτελούν παραδεκτά γεγονότα. 'Ένα ζήτημα που δεν θα απασχολήσει το Δικαστήριο είναι το νομικό καθεστώς της Ενάγουσας. Συγκεκριμένα είναι παραδεκτό γεγονός από αμφότερους διαδίκους ότι η Ενάγουσα ήταν, κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, αλλά και εξακολουθεί σήμερα να είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία έχοντας έδρα την Πάφο. Ένα άλλο ζήτημα που αποτελεί παραδεκτό γεγονός για τα μέρη είναι η σχέση του Εναγομένου με το τότε ανήλικο παιδί, το όνομα του οποίου εμπλέκεται στην υπόθεση αυτή. Ειδικότερα είναι κοινά παραδεκτό ότι ο Εναγόμενος είναι ο βιολογικός πατέρας του ανηλίκου τέκνου, το όνομα του οποίου αναφέρεται στην παρούσα αγωγή. Ούτε όμως η επαγγελματική δραστηριότητα της Ενάγουσας είναι θέμα που θα απασχολήσει το Δικαστήριο. Η αναφορά της Ενάγουσας ότι η ίδια διατηρεί φροντιστήριο στο οποίο παρέχει σε άτομα έναντι αμοιβής μαθήματα αγγλικής γλώσσας προκύπτει να γίνεται παραδεκτή από τον Εναγόμενο. Περαιτέρω μέσα από την γραπτή μαρτυρία του ο Εναγόμενος δεν αμφισβητεί τη θέση της Ενάγουσας ότι η τότε ανήλικη θυγατέρα του εγγράφηκε στο φροντιστήριο της και ότι παρακολούθησε μαθήματα αγγλικής γλώσσας για την περίοδο από 01.11.12 μέχρι 31.05.
- Ο Εναγόμενος επιπλέον μέσα από την γραπτή μαρτυρία του δεν αμφισβητεί ότι η συμφωνημένη χρέωση της Ενάγουσας για την παροχή μαθημάτων αγγλικής γλώσσας στην ανήλικη θυγατέρα του για την προαναφερόμενη περίοδο ανερχόταν στα €75 μηνιαίως. Επιπροσθέτως μέσα από την εκδίκαση της υπόθεσης ο Εναγόμενος δεν αμφισβητεί ότι το σύνολο της χρέωσης που προκύπτει από την εν λόγω παράδοση μαθημάτων αγγλικής γλώσσας στο παιδί του για την πιο πάνω περίοδο ανέρχεται στα €525, ήτοι 7 μήνες χ €75 ανά μήνα. Ακόμη δεν υπάρχει αμφισβήτηση από τον Εναγόμενο ούτε για τη θέση της Ενάγουσας ότι μέχρι σήμερα εκκρεμεί η πληρωμή ολόκληρου του αξιούμενου ποσού. Τα πιο πάνω γεγονότα αποτελούν αυτόματα μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Επίδικα Θέματα: Προσεκτική μελέτη των έγγραφων προτάσεων σε συνάρτηση με την προσαχθείσα γραπτή μαρτυρία καθώς και των τελικών αγορεύσεων υπό το φως των μη αμφισβητούμενων ζητημάτων, καθιστούν σαφές ότι το μόνο επίδικο θέμα που καλείται το Δικαστήριο να εξετάσει και κατ' επέκταση αποφασίσει είναι αν ο Εναγόμενος ευθύνεται για την πληρωμή του ποσού των €
- Αυτό προκύπτει από τον ισχυρισμό του Εναγομένου ότι το άτομο προς το οποίο θα πρέπει να στραφεί η Ενάγουσα για να εισπράξει το απαιτούμενο ποσό είναι η πρώην σύζυγος του επειδή πρώτο είναι αυτή που το οφείλει αφού είναι αυτή που ενέγραψε το παιδί στο εν λόγω φροντιστήριο και συμφώνησε με την Ενάγουσα για την διδασκαλία του στην αγγλική γλώσσα έναντι χρέωσης και δεύτερο επειδή ο ίδιος ήδη καταβάλλει μηνιαίως στην πρώην σύζυγο του συγκεκριμένο ποσό, στο οποίο περιλαμβάνονται τα έξοδα φροντιστηρίων. Αξιολόγηση μαρτυρίας και ευρήματα Δικαστηρίου: Είχα την ευκαιρία να μελετήσω ενδελεχώς τη γραπτή μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου καθώς και τα διάφορα έγγραφα που επισυνάπτονται ως τεκμήρια και μέσα από αξιολόγηση τους να ελέγξω την ορθότητα και αξιοπιστία τους. Με δείχτες την ορθότητα και αξιοπιστία της μαρτυρίας κρίνεται η αποδεικτική βαρύτητα που της αποδίδεται και κατ' επέκταση η πειστικότητα που έχει. Αυτά είναι στοιχεία που καθορίζουν την αποδεχτότητα που θα έχει η εκδοχή έκαστου διαδίκου είτε στην ολότητα της είτε μέρος της. Με γνώμονα τα πιο πάνω το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της γραπτής μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του πάντοτε σε σχέση με το μοναδικό επίδικο θέμα της αγωγής. Αρχίζω το έργο της αξιολόγησης της μαρτυρίας από αυτή του ΜΕ. Αυτό που έκδηλα παρατηρείται είναι ότι το μεγαλύτερο και ουσιαστικότερο κομμάτι της μαρτυρίας του ΜΕ είναι παραδεκτό. Συγκεκριμένα το ότι η τότε ανήλικη θυγατέρα του Εναγομένου εγγράφηκε στο φροντιστήριο της Ενάγουσας που διδάσκει μαθήματα αγγλικής γλώσσας, το ότι στο εν λόγω παιδί παρασχέθηκαν ιδιωτικά μαθήματα αγγλικής γλώσσας για την περίοδο από 01.11.12 μέχρι 31.05.13 έναντι του μηνιαίου ποσού των €75, το ότι από τις προσφερόμενες υπηρεσίες δημιουργήθηκε οφειλόμενο ποσό συνολικού ύψους €525 και το ότι ουδέν ποσό πληρώθηκε έναντι του χρέους, αποτελούν μέρος της μαρτυρίας του ΜΕ που όπως ήδη λέχθηκε αποτελούν παραδεκτά γεγονότα, τα οποία μονοδρομικά έχουν καταστεί ευρήματα του Δικαστηρίου. Βεβαίως η εγγραφή της θυγατέρας του Εναγομένου στο φροντιστήριο της Ενάγουσας για παρακολούθηση μαθημάτων αγγλικής γλώσσας, εκτός από το ότι είναι παραδεκτό γεγονός, αποδεικνύεται από το Τεκμήριο 1, το οποίο κατόπιν μελέτης και αξιολόγησης του, αποδέχομαι ως ορθό και αληθές. Πρόκειται για ενυπόγραφη αίτηση ημερομηνίας 27.08.12 με την οποίαν υπεβλήθηκε αίτηση για εγγραφή της θυγατέρας του Εναγομένου στο φροντιστήριο της Ενάγουσας προκειμένου να παρακολουθήσει μαθήματα αγγλικής γλώσσας σε επίπεδο IGCSE. Περαιτέρω δέχομαι τη θέση του ΜΕ ότι ο ίδιος επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Εναγόμενο, στον οποίο υπέδειξε το οφειλόμενο ποσό καλώντας τον να το αποπληρώσει. Επίσης δέχομαι την αναφορά του ΜΕ ότι ο ίδιος ετοίμασε επιστολή ημερομηνίας 18.02.14 με την οποίαν καλούσε εκ νέου τον Εναγόμενο να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό των €525, η οποία αναφορά επιβεβαιώνεται από την επισύναψη του Τεκμηρίου 2 που αποτελείται από αντίγραφο της επιστολής αυτής καθώς και εντύπου για αποστολή της από το ταχυδρομείο δια συστημένης οδού. Η ύπαρξη του εντύπου για συστημένη αποστολή καταδεικνύει ότι η εν λόγω επιστολή διαβιβάστηκε στο ταχυδρομείο με σκοπό την αποστολή της. Εξάλλου το ότι η εν λόγω επιστολή διαβιβάστηκε στο ταχυδρομείο για να αποσταλεί στον Εναγόμενο δεν αμφισβητείται από τον τελευταίο. Ωστόσο παρόλο ότι η επιστολή απευθύνεται στον Εναγόμενο αφού το όνομα που σημειώνεται είναι το ίδιο με αυτό που εμφανίζεται στο κλητήριο ένταλμα ως εναγόμενος, εντούτοις δεν μπορεί να διαπιστωθεί σε ποια διεύθυνση αυτή αποστάληκε από το ταχυδρομείο, προφανώς δια της συστημένης οδού, ώστε να διαφανεί αν ο Εναγόμενος έλαβε γνώση του περιεχομένου της. Τόσο στην επιστολή όσο και στο έντυπο αποστολής δεν αναγράφεται η διεύθυνση στην οποίαν θα αποστέλλετο για να διαπιστωθεί αν επρόκειτο για τη διεύθυνση του Εναγομένου. Ούτε και προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από αρμόδιο υπάλληλο ταχυδρομείου (ταχυδρομικό διανομέα) που να επιβεβαιώνει σε ποια διεύθυνση η εν λόγω επιστολή είχε αποσταλεί, κάτι που διαφάνηκε να είναι αναγκαίο έχοντας υπόψη τη στάση του Εναγομένου ότι η επιστολή αυτή δεν περιήλθε εις γνώση του. Θα έλεγα ότι η προκειμένη περίπτωση δεν συγκεντρώνει τα δεδομένα εκείνα που θα επέτρεπαν να υιοθετηθεί το σκεπτικό των αποφάσεων Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ v. Λάμπρος Χαριλάου Λτδ και άλλοι
(2009)1Α Α.Α.Δ., Latifundia Properties Ltd. v. Ψακή
(2003)1 Α.Α.Δ. 670 και Πιττάκας v. Γ. και Β. Χατζηδημοσθένους Λτδ.
(2004)1 Α.Α.Δ.
- Συνεπώς ενώπιον μου δεν υπάρχει μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι η εν λόγω επιστολή αποστάληκε στην διεύθυνση του Εναγομένου. Ακόμη δέχομαι τη δήλωση του ΜΕ ότι ο δικηγόρος της Ενάγουσας ετοίμασε επιστολή ημερομηνίας 23.01.15 που απευθύνεται στον Εναγόμενο με την οποίαν τον καλούσε εκ νέου να εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό των €
- Η δήλωση αυτή επαληθεύεται από το Τεκμήριο 3, το οποίο δεν αμφισβητείται από τον Εναγόμενο ότι διαβιβάστηκε στο ταχυδρομείο. Τα όσα όμως ανάφερα σχετικά με την αποστολή του Τεκμηρίου 2 από το ταχυδρομείο ισχύουν και για το Τεκμήριο
- Κατά συνέπεια, ούτε σε σχέση με την επιστολή αυτή υπάρχει μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι αυτή αποστάληκε στην διεύθυνση του Εναγομένου. Θα πρέπει ακόμη να σημειωθεί πως δεν αποδέχομαι την τοποθέτηση του ΜΕ ότι στις 08.03.13 ο Εναγόμενος κατέβαλε το ποσό των €
- Πρόκειται για μια γενική, αόριστη και ασαφή τοποθέτηση, η οποία δεν υποστηρίζεται από οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία που θα την καθιστούσαν πειστική. Ειδικότερα δεν αναφέρεται κατά πόσο αυτό αφορούσε το ίδιο παιδί, για ποιους μήνες προοριζόταν, με ποιο τρόπο έγινε η ισχυριζόμενη πληρωμή, για σκοπό αυτή έγινε και αν αυτή αφορούσε παράδοση μαθημάτων αγγλικής γλώσσας και πως αυτό δικαιολογεί να σχετίζεται με εξόφληση άλλων μηνών δεδομένου ότι η μηνιαία χρέωση ανέρχεται στα €75, όπως είναι παραδεκτό γεγονός. Πέραν αυτού όμως κανένα στοιχείο έχει προσκομιστεί, όπως για παράδειγμα έκδοση τιμολογίου, απόδειξη είσπραξης ή υπογραφή κάποιου εντύπου/δελτίου, το οποίο να πιστοποιεί τέτοια πληρωμή. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων, αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΕ ως ορθή και αξιόπιστη στο βαθμό και την έκταση που έχει αναλυτικά σχολιαστεί πιο πάνω. Η μαρτυρία του ΜΥ είναι εκτεθειμένη σε ουσιώδεις αντιφάσεις, στοιχείο που πλήττει την πειστικότητα της απέναντι στο Δικαστήριο. Από το περιεχόμενο της γραπτής μαρτυρίας του Εναγομένου είναι εμφανής η προσπάθεια του να αποφύγει την υποχρέωση του να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που έχει ως πατέρας για τη μόρφωση της τότε ανήλικης θυγατέρας του, καταβάλλοντας έτσι το απαιτούμενο οφειλόμενο ποσό που αφορά διδασκαλία αγγλικής γλώσσας. Οι δικαιολογίες που προβάλλει προκειμένου να πετύχει τον σκοπό του είναι φτωχές και στοχεύουν στην παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις του που στερούνται τεκμηρίωσης με αποτέλεσμα να μην μπορούν να γίνουν αποδεκτές από το Δικαστήριο. Θα έλεγα ότι η μαρτυρία του ΜΥ στο σύνολο της δεν εκφράζει την αληθινή όψη των γεγονότων. Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ο γάμος του είχε διαλυθεί και ότι η πρώην σύζυγος του είχε την αποκλειστική φύλαξη και φροντίδα της θυγατέρας του. Το ότι η θυγατέρα του διέμενε με την πρώην σύζυγο του δεν σημαίνει ότι εκείνη ήταν που είχε την αποκλειστική επιμέλεια της και κατ' επέκταση ότι μόνο από αυτή θα έπρεπε να αναμένεται η ανάληψη του οικονομικού κόστους σε σχέση με αυτήν την επιμέλεια. Το άρθρο 5
(1)(α) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμος του 1990 (Ν.216/90) μετά των συναφών τροποποιήσεων τονίζει ρητά ότι η μέριμνα για το ανήλικο τέκνο (γονική μέριμνα) είναι καθήκον και συνάμα δικαίωμα των δύο γονέων, οι οποίοι το ασκούν από κοινού. Η ίδια νομοθεσία διευκρινίζει ότι η γονική μέριμνα περιλαμβάνει τον προσδιορισμό του ονόματος, την επιμέλεια του προσώπου, τη διοίκηση της περιουσίας και την εκπροσώπηση του τέκνου σε κάθε υπόθεση ή δικαιοπραξία που αφορούν το πρόσωπο ή την περιουσία του (άρθρο 5
(1)(β) του Ν.216/90). Με βάση το άρθρο 9
(1)του Ν.216/90 στην επιμέλεια του τέκνου περιλαμβάνονται η ανατροφή και επίβλεψη, η διαπαιδαγώγηση και εκπαίδευση/μόρφωση του τέκνου καθώς και ο προσδιορισμός του τόπου διαμονής του. Σε περίπτωση διαζυγίου και εφόσον ζουν και οι δύο γονείς, η άσκηση της γονικής μέριμνας ρυθμίζεται από το Δικαστήριο, το οποίο δύναται είτε να την αναθέσει στον ένα από τους δύο είτε να την κατανέμει μεταξύ των δύο είτε να την αναθέσει σε τρίτο (άρθρο 14
(1),
(2)και
(3)του Ν.216/90). Κύριο κριτήριο αποτελεί πάντα το συμφέρον και η ευημερία του τέκνου (Στυλιανού v. Στυλιανού
(1993)1 Α.Α.Δ. 130, Ιωαννίδης v. Ιωαννίδης
(2002)1 Α.Α.Δ. 1446, Κωνσταντίνου v. Κωνσταντίνου
(2009)1 Α.Α.Δ. 761). Ερχόμενος στην προκειμένη περίπτωση διαπιστώνω ότι η θυγατέρα του Εναγομένου ήταν ηλικίας μικρότερης των 18 ετών, γεγονός που την καθιστούσε ανήλικη σύμφωνα με τις πρόνοιες του Ν.216/
- Η ορθότητα της ημερομηνίας γέννησης της που καταγράφεται στο Τεκμήριο 1 της μαρτυρίας του ΜΕ δεν αμφισβητήθηκε από τον Εναγόμενο. Συγκρίνοντας την εν λόγω ημερομηνία με τον ουσιώδη χρόνο της αγωγής καθίσταται αντιληπτό ότι το εν λόγω παιδί ήταν ηλικίας 17 ετών. Η δε εγγραφή και παρακολούθηση του παιδιού αυτού μαθημάτων αγγλικής γλώσσας αφορά τη μόρφωση του και κατ' επέκταση εμπίπτει στο κεφάλαιο επιμέλεια του. Εκείνο που παρατηρώ είναι ότι ο Εναγόμενος αναφερόμενος σε αποκλειστική φύλαξη και φροντίδα της θυγατέρας του από την πρώην σύζυγο του επιχειρεί εντέχνως να δημιουργήσει την εικόνα της ανάθεσης της επιμέλειας του εν λόγω τέκνου στην πρώην σύζυγο του. Δεν παρουσιάζει όμως διάταγμα οικογενειακού δικαστηρίου που να ρυθμίζει το ζήτημα της επιμέλειας με τον τρόπο που παραπλανητικά προσπαθεί να παρουσιάσει στο Δικαστήριο, έχοντας υπόψη την δήλωση του για διάλυση του γάμου του. Ούτε αναφέρει για την ύπαρξη ή έκδοση τέτοιου δικαστικού διατάγματος, όπως πράττει για το ζήτημα διατροφής όπου ευθέως αναφέρει για την έκδοση τέτοιου διατάγματος που προνοούσε την μηνιαία καταβολή συγκεκριμένου ποσού, το οποίο στη συνέχεια, όπως είπε, αυξήθηκε δυνάμει νέου δικαστικού διατάγματος. Είναι βέβαιο ότι αν υπήρχε δικαστικό διάταγμα που ρύθμιζε τη γονική μέριμνα ο Εναγόμενος δεν θα απέφευγε να το επισημάνει στο Δικαστήριο. Εν πάση περιπτώσει, το Δικαστήριο δεν έχει λόγο να αμφισβητήσει ότι κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ο γάμος του Εναγομένου είχε διαλυθεί νμε αποτέλεσμα να καταβάλλει μηνιαίως ποσό διατροφής στην πρώην σύζυγο του, στο οποίο περιλαμβάνονται έξοδα φροντιστηρίου του παιδιού. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων δεν μπορεί παρά να λεχθεί ότι κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο η επιμέλεια του τέκνου και γενικότερα η γονική μέριμνα του ασκείτο από κοινού από τους βιολογικούς γονείς του με τον Εναγόμενο να είναι εξίσου υπεύθυνος με την πρώην σύζυγοι του για την ορθή και κατάλληλη άσκηση της με ότι αυτό συνεπάγεται, όπως για παράδειγμα οικονομική συνεισφορά για την μόρφωση και εκπαίδευση του. Η ορθότητα του ευρήματος αυτού του Δικαστηρίου επαληθεύεται από την αναφορά του Εναγομένου ότι στο μηνιαίο ποσό που πλήρωνε ως διατροφή περιλαμβανόταν συγκεκριμένο κονδύλι για έξοδα του τέκνου σε φροντιστήρια, ένα εκ των οποίων ήταν αυτό της Ενάγουσας. Παράλληλα η αναφορά του Εναγομένου για φύλαξη και φροντίδα του τέκνου από την πρώην σύζυγο του περιορίζεται στο γεγονός ότι το τέκνο απλά τότε διέμενε κάτω από την ίδια στέγη με την πρώην σύζυγο του Εναγομένου. Την ίδια στιγμή η αναφορά του Εναγομένου για καταβολή συγκεκριμένου κονδυλιού ως έξοδα φροντιστηρίων καταδεικνύει ότι ο ίδιος ήταν ενήμερος από την αρχή ότι η θυγατέρα του θα πήγαινε σε φροντιστήρια. Επίσης καταδεικνύεται ότι η εγγραφή του παιδιού του Εναγομένου σε φροντιστήρια ήταν προϊόν κοινής απόφασης του ιδίου και της πρώην συζύγου του στα πλαίσια από κοινού άσκησης της γονικής μέριμνας κάτω από την οποίαν εντάσσεται η επιμέλεια, στην οποίαν περιλαμβάνεται η μόρφωση και εκπαίδευση του τέκνου. Την ίδια στιγμή η αναγνώριση της πρόνοιας για καταβολή εξόδων φροντιστηρίων στα πλαίσια καθορισμού ποσού διατροφής πάνω σε μηνιαία βάση δείχνει ότι, σε αντίθεση με τον ισχυρισμό του Εναγομένου για άγνοια εγγραφής και παρακολούθησης της θυγατέρας του μαθημάτων αγγλικής γλώσσας, ο ίδιος γνώριζε από την αρχή ότι η θυγατέρα του θα εγγραφόταν στο φροντιστήριο της Ενάγουσας όπου διδάσκονταν μαθήματα αγγλικής γλώσσας, γεγονός με το οποίο συμφωνούσε. Ο καθορισμός ποσού διατροφής στο οποίο περιλαμβάνεται συγκεκριμένο κονδύλι για τα έξοδα φροντιστηρίων προϋποθέτει γνώση των χρεώσεων αυτών των φροντιστηρίων. Αυτό καταδεικνύει ότι ήταν εις γνώση του Εναγομένου η χρέωση του φροντιστηρίου της Ενάγουσας. Το γεγονός ότι τελικά η θυγατέρα του εγγράφηκε και παρακολούθησε τα μαθήματα αγγλικής γλώσσας σφραγίζει τη συγκατάθεση του Εναγομένου στην πληρωμή του εν λόγω κόστους. Ο Εναγόμενος στην μαρτυρία του αναφέρει ότι έλαβε γνώση για τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης όταν του επιδόθηκε η αγωγή στις 19.02.15 (παράγραφος 1 της γραπτής μαρτυρίας). Ωστόσο η αναφορά του αυτή έρχεται πλήρως σε αντίθεση με τη δικογραφημένη του θέση με την οποία δηλώνεται ότι πριν από την καταχώρηση της παρούσας αγωγής ο ίδιος είχε τηλεφωνική επικοινωνία με υπάλληλο του φροντιστηρίου της Ενάγουσας όπου συζήτησαν την απαίτηση της Ενάγουσας για εξόφληση του οφειλομένου ποσού που προέκυψε ως αποτέλεσμα της παράδοσης μαθημάτων αγγλικής γλώσσας στην τότε ανήλικη θυγατέρα του για την προαναφερόμενη περίοδο (παράγραφος 7 της έκθεσης υπεράσπισης). Θα πρέπει να λεχθεί ότι για τη διαφοροποίηση αυτή ουδεμία εξήγηση δόθηκε. Σε άλλο δε μέρος της μαρτυρίας του ο Εναγόμενος αναφέρει ότι ο ΜΕ επικοινώνησε τηλεφωνικά μαζί του όπου τον ενημέρωσε για το οφειλόμενο ποσό καλώντας τον να το εξοφλήσει (παράγραφοι 9 και 10 της γραπτής μαρτυρίας). Το ενδεχόμενο να επικοινώνησε κάποιος μαζί του μετά την επίδοση της αγωγής δεν φαντάζει λογικό. Δεν υπήρχε νόημα για κάτι τέτοιο αφού ο Εναγόμενος θα λάμβανε έτσι και αλλιώς γνώση διαβάζοντας το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο που του είχε επιδοθεί. Συνεπώς η μόνη λογική εξήγηση είναι αυτή η τηλεφωνική επικοινωνία να πραγματοποιήθηκε πριν από την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Αυτό παράλληλα επιβεβαιώνει τη θέση του ΜΕ ότι είχε επικοινωνήσει τηλεφωνικά μαζί του ενημερώνοντας τον για την εκκρεμούσα οφειλή πριν από την καταχώρηση της αγωγής, ενώ την ίδια στιγμή αφήνει εκτεθειμένο το μέρος της μαρτυρίας του που αναφέρει ότι για πρώτη φορά έλαβε γνώση για τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης όταν του επιδόθηκε η αγωγή στις 19.02.
- Σε αντίθεση με τον ισχυρισμό του Εναγομένου, αυτό που αβίαστα προκύπτει είναι ότι ο Εναγόμενος ενημερώθηκε για την ύπαρξη του χρέους πριν από την καταχώρηση της αγωγής χωρίς όμως να πράξει οτιδήποτε. Τα προαναφερόμενα εκμηδενίζουν την ισχύ της αποδεικτικής αξίας σχεδόν όλης της μαρτυρίας του ΜΥ που περιέχεται στην ένορκη δήλωση του. Με εξαίρεση τη διάλυση του γάμου του Εναγομένου και την μηνιαία πληρωμή ποσού διατροφής στο οποίο περιλαμβάνονται έξοδα φροντιστηρίων του παιδιού, γεγονότα που αποδέχομαι και αποτελούν μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου, αποδίδω μηδενική βαρύτητα στο υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του Εναγομένου. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Η παρούσα υπόθεση είναι πολιτική και το βάρος απόδειξης βρίσκεται γενικά στους ώμους του Ενάγοντα να αποδείξει τους ισχυρισμούς του στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Σύμφωνα με την κυπριακή νομολογία, η απόσειση του βάρους απόδειξης θα αποτιμηθεί υπό το φως της μαρτυρίας που θα κριθεί αξιόπιστη, πάντοτε στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Αναξιόπιστη μαρτυρία δεν αποτελεί αποδεικτικό υλικό αλλά μόνο αξιόπιστη μαρτυρία βαρύνει την πλάστιγγα των πιθανοτήτων (Miorage v. Radivojenik
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1162 και Αθανασίου κ.α. v. Κουνούνη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 614). Έχοντας υπόψη του την αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας στην οποία προέβηκε και τα ευρήματα στα οποία κατέληξε, το Δικαστήριο προχωρεί στην εξαγωγή των συμπερασμάτων του. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι στις 27.08.12 η τότε ανήλικη θυγατέρα του Εναγομένου εγγράφηκε στο φροντιστήριο της Ενάγουσας στην Πάφο όπου και παρακολούθησε μαθήματα αγγλικής γλώσσας για την περίοδο από 01.11.12 μέχρι 31.05.13 έναντι μηνιαίας χρέωσης €
- Αποτελεί επίσης εύρημα του Δικαστηρίου ότι ως αποτέλεσμα της παράδοσης μαθημάτων αγγλικής γλώσσας στο παιδί του Εναγομένου κατά την προαναφερόμενη περίοδο στη βάση της πιο πάνω μηνιαίας χρέωσης δημιουργήθηκε οφειλή συνολικού ύψους €525, έναντι της οποίας κανένα ποσό έχει πληρωθεί μέχρι σήμερα παρά το ότι είχε ζητηθεί από τον Εναγόμενο να εξοφλήσει το εν λόγω οφειλόμενο ποσό. Το κρίσιμο ερώτημα που καλείται το Δικαστήριο να απαντήσει είναι αν ο Εναγόμενος, ως βιολογικός πατέρας του τότε ανήλικου τέκνου, ευθύνεται για την πληρωμή του. Η από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας, κάτω από την οποίαν εντάσσεται η επιμέλεια του παιδιού στην οποίαν περιλαμβάνεται η μόρφωση και εκπαίδευση του, καθιστά, κατά την ταπεινή μου γνώμη, συνυπεύθυνους και τους δύο φυσικούς γονείς, ένας εκ των οποίων είναι ο Εναγόμενος, στην καταβολή εξόδων που σχετίζονται με την μόρφωση του παιδιού τους. Αυτή η κοινή υποχρέωση πηγάζει μέσα από το πνεύμα του Ν.216/90 και κατά την αντίληψη μου δημιουργεί αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένη ευθύνη στους φυσικούς γονείς για την αποπληρωμή ποσών που κατέστησαν οφειλόμενα σε τρίτα πρόσωπα, τα οποία πρόσφεραν υπηρεσίες έναντι χρέωσης αναφορικά με την μόρφωση και/ή εκπαίδευση του ανήλικου τέκνου τους. Ο Εναγόμενος γνώριζε ότι η τότε ανήλικη θυγατέρα του θα παρακολουθούσε μαθήματα αγγλικών στο φροντιστήριο της Ενάγουσας. Επίσης ο Εναγόμενος, ως ένα από τα δύο άτομα που ασκούσε την επιμέλεια του παιδιού του, γνώριζε και όφειλε να γνωρίζει ότι για την παροχή αυτών των υπηρεσιών θα υπήρχε μηνιαία χρέωση ύψους €
- Εξ' ου και στο συνολικό ποσό της διατροφής που ο Εναγόμενος κατέβαλλε μηνιαίως στην πρώην σύζυγο του περιλαμβάνονταν έξοδα φροντιστηρίων στα οποία είχε εγγραφεί το παιδί του. Στη συνέχεια και προτού καταχωρηθεί η παρούσα αγωγή, ο Εναγόμενος ενημερώθηκε από τον ΜΕ για την ύπαρξη οφειλομένου ποσού, το ύψος αυτού και ποια περίοδο αφορούσε όταν του ζητήθηκε να το αποπληρώσει. Υπό την ιδιότητα του ατόμου που ασκεί την επιμέλεια του παιδιού του ευθύνεται για την πληρωμή του οφειλομένου ποσού ως αυτό να είχε προκύψει μέσα από προσωπική του υπόθεση. Η καταβολή μηναίου ποσού ως διατροφή από τον Εναγόμενο στην πρώην σύζυγο του είναι διευθέτηση που αφορά τους ιδίους στα πλαίσια ρύθμισης οικογενειακών θεμάτων τους, χωρίς να δεσμεύει οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο. Η Ενάγουσα δεν ήταν υπόχρεη να γνωρίζει την οικογενειακή κατάσταση του Εναγομένου ή ότι ο γάμος του είχε διαλυθεί και ούτε, όπως ήδη λέχθηκε, δεσμεύεται από αυτή. Ούτε και έχει οποιαδήποτε σημασία αν το ανήλικο τέκνο είχε εγγραφεί στο φροντιστήριο της Ενάγουσας από την μητέρα του, δηλαδή την πρώην σύζυγο του Εναγομένου. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο Εναγόμενος γνώριζε ότι η θυγατέρα του θα παρακολουθούσε μαθήματα αγγλικής γλώσσας στο φροντιστήριο της Ενάγουσας για την περίοδο που προέκυψε το χρέος έναντι μηνιαίας χρέωσης. Συνεισφέροντας οικονομικά με το μηνιαίο ποσό διατροφής που κατέβαλλε στο οποίο περιλαμβάνονταν έξοδα για όλα τα φροντιστήρια του παιδιού του, ένα εκ των οποίων ήταν το φροντιστήριο της Ενάγουσας με τη μηνιαία χρέωση των €75, ο ίδιος συμφώνησε έμπρακτα για την παροχή αυτών των υπηρεσιών στην θυγατέρα του που σχετίζονταν με την μόρφωση της και ταυτόχρονα στην πληρωμή του οικονομικού τιμήματος που προέκυπτε. Δεν αποκλείεται στον τίτλο της αγωγής να μπορούσε να είχε συμπεριληφθεί το όνομα της πρώην συζύγου του Εναγομένου, ως η βιολογική μητέρα του παιδιού. Το γεγονός όμως ότι η αγωγή στρέφεται μόνο εναντίον του Εναγομένου δεν θεωρώ ότι τον απαλλάσσει από την υποχρέωση του να εξοφλά οφειλόμενα ποσά που, όπως στην προκειμένη περίπτωση, σχετίζονται με την επιμέλεια του παιδιού του. Εναπόκειται στον Εναγόμενο, αν φρονήσει ότι ενδείκνυται κάτι τέτοιο, να λάβει αργότερα τα ένδικα μέσα που θεωρεί κατάλληλα εναντίον της πρώην συζύγου του, όπως θα μπορούσε να έπραττε και στην παρούσα αγωγή ενεργοποιώντας διαδικασία τριτοδιαδίκου, στη βάση της συνυπευθυνότητας από την κοινή άσκηση της γονικής μέριμνας του παιδιού αλλά και δυνάμει του μηνιαίου ποσού που πληρώνεται ως διατροφή και αναλογεί στα έξοδα της μόρφωσης του παιδιού. Κατάληξη Δικαστηρίου: Υπό το φως όλων των πιο πάνω και για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, έχοντας κατά νου τα ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου, κρίνω ότι η Ενάγουσα απέδειξε την υπόθεση της εναντίον του Εναγομένου στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Ως εκ τούτου, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου για το ποσό των €525 ως οφειλόμενο ποσό που προέκυψε από την παροχή μαθημάτων αγγλικής γλώσσας στο τότε ανήλικο τέκνο του για την περίοδο από 01.11.12 μέχρι 31.05.
- Τα έξοδα της παρούσας αγωγής, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου. (Υπ.) ........................................ Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Entire Contract/Total Failure of Consideration/Final Judgment Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Οφειλόμενο ποσό για τη μόρφωση ανήλικου τέκνου/Υποχρέωση πληρωμής από τον φυσικό πατέρα/Τελική Απόφαση