ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ν. ΝΙΚΟΥ ΛΕΜΟΝΑΡΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 561/2009, 23/3/2017

(2)των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Τα δε γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τον Αιτητή δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος περιέχονται σε ένορκη δήλωση ημερομηνίας 23.02.17 της κυρίας Βαλεντίνας Ροδοθέου, δικηγορικής υπαλλήλου στην υπηρεσία του Αιτητή. Αυτό που καταγράφεται μέσα από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την παρούσα αίτηση είναι η αναφορά της ενόρκως δηλούσας ότι στις παραγράφους που ζητείται αντεξέταση υπάρχουν διάφοροι ισχυρισμοί με τους οποίους ο Αιτητής διαφωνεί και οι οποίοι έρχονται σε αντίθεση με τις θέσεις που αυτός προβάλλει στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 07.07.16 που υποστηρίζει την αίτηση του ιδίας ημερομηνίας. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, η αντεξέταση του Καθ' ου η αίτηση στις προαναφερόμενες παραγράφους της ενόρκου δηλώσεως του ημερομηνίας 07.12.16 θα είναι καταλυτικής σημασίας και θα βοηθήσει το Δικαστήριο στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Ο Καθ' ου η αίτηση επέλεξε να μην καταχωρήσει ένσταση. Παρά τη μη καταχώρηση ένστασης από τον Καθ' ου η αίτηση, το Δικαστήριο κάλεσε την ευπαίδευτη συνήγορο του Αιτητή να αγορεύσει κατά πόσο δικαιολογείτο το αιτούμενο διάταγμα στην έκταση που ζητείτο. Αναπτύσσοντας τη νομική επιχειρηματολογία της η ευπαίδευτη συνήγορος του Αιτητή εξήγησε τις θέσεις και ισχυρισμούς της που κατά τη γνώμη της δικαιολογούν την επιτυχία της αίτησης αναφέροντας νομολογία που κατά τη γνώμη του υποστηρίζει την αξίωση της. Με την θέσπιση του Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικού Κανονισμού του 1999 επανακαθορίστηκε ο τρόπος διεξαγωγής ακρόασης μιας ενδιάμεσης αίτησης, όπως η υπό κρίση. Η Διάταξη 48 Κανονισμός 4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως πλέον έχει διαμορφωθεί από τον πιο πάνω τροποποιητικό διαδικαστικό κανονισμό, αναφέρει ότι η ακρόαση μιας ενδιάμεσης αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης. Την επιθυμία διαδίκου να αντεξετάσει ενόρκως δηλούντα στη βάση της ενόρκου δηλώσεως του στα πλαίσια εκδίκασης ενδιάμεσης αίτησης πραγματεύεται η Διάταξη 39 Κανονισμός 1, η οποία σημειώνει κατά λέξη τα εξής: "Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination." Στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 21, παράγραφος 878, σελίδες 418-419, κάτω από τον τίτλο «Discretionary power of Court as to evidence» αναφέρονται τα εξής σε σχέση με την έκδοση διατάγματος αντεξέτασης ενόρκως δηλούντα: "The Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion." Επίσης, στην Ετήσια Πρακτική του 1961 (The Annual Practice 1961) σελίδα 921, όπου η αγγλική διάταξη 38 κανονισμός 1 (order 38, rule 1) που συναντάται είναι παρόμοια με τη δική μας Διάταξη 39 Κανονισμό 1, επισημαίνεται ότι το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να εκδώσει διάταγμα αντεξέτασης ενός προσώπου που προέβηκε σε ένορκο δήλωση αλλά αυτό είναι θέμα που εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του. Μέσα από τη νομική ανάλυση που δίδει, το εν λόγω αγγλικό νομικό σύγγραμμα παρέχει συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου ένα τέτοιο διάταγμα δεν θα εκδιδόταν. Υπάρχει όμως και νομολογία επί του θέματος αυτού. Ειδικότερα, στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοΐζου

(2008)1Α Α.Α.Δ. 280, όπου εξετάστηκε θέμα απόρριψης αιτήματος για αντεξέταση με βάση τη Διάταξη 39 Κανονισμό 1 υποδείχτηκε ότι ο εν λόγω κανονισμός της συγκεκριμένης διάταξης παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει σχετική αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της, παρά την δηλωμένη σύμφωνο γνώμη του ιδίου του καθ' ου η αίτηση. Επί του προκειμένου παραθέτω αυτούσια το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση: "Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ιδίου του καθ' ου η στην αίτηση, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, Θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της." Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η έκδοση ενός διατάγματος αντεξέτασης ενόρκως δηλούντα στα πλαίσια εκδίκασης ενδιάμεσης αίτησης, στην κατηγορία της οποίας κατατάσσεται και η υπό εξέταση περίπτωση, εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να εκδώσει ένα τέτοιο διάταγμα επειδή απλά είναι δικονομικά επιτρεπτό ή δυνατό ή επιθυμητό για ένα διάδικο παρά μόνο όταν κρίνει ότι υπό τις περιστάσεις είναι κατάλληλο και αναγκαίο εξυπηρετώντας έτσι το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Συνάγεται ακόμη από τα προαναφερόμενα ότι ένα τέτοιο διάταγμα δεν εκδίδεται όταν ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει επαρκής μαρτυρία που θα του επιτρέψει να ασχοληθεί με την αίτηση που θα εξετάσει. Είναι προφανές ότι με την εν λόγω τροποποίηση ο νομοθέτης αποσκοπούσε στην αποφυγή της προφορικής εκδίκασης της υπόθεσης επί της ουσίας και παράλληλα να διευκολύνει αλλά και να επιταχύνει τη διεξαγωγή ενδιάμεσων δικαστικών διαδικασιών με το μη εγκλωβισμό τους σε ατέρμονες καταστάσεις μέσω της προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας επί όλων των επιδίκων θεμάτων της αίτησης, η οποία μαρτυρία μπορεί να εξασφαλιστεί γραπτώς δια του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως, εξοικονομώντας έτσι πολύτιμο δικαστικό χρόνο. Καθοδηγούμενος από το πιο πάνω νομικό πλαίσιο στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την παρούσα αίτηση υπό το φως της νομικής επιχειρηματολογίας της ευπαιδεύτου συνηγόρου του Αιτητή. Οι παράγραφοι 4, 5, 6, 8 και 9 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση του Καθ' ου η αίτηση είναι ορισμένες από αυτές επί των οποίων ζητείται αντεξέταση του Καθ' ου η αίτηση. Είναι παράγραφοι που σημειώνουν τη θέση του Καθ' ου η αίτηση ως προς τις πληρωμές που αυτός ισχυρίζεται ότι προέβηκε μέχρι σήμερα στον Αιτητή έναντι του χρέους του που φαίνεται να δημιουργήθηκε από τη ψήφιση καταλόγου δικηγορικών εξόδων στα πλαίσια καταχώρησης, προώθησης, χειρισμού και εκδίκασης της παρούσας αγωγής εκ μέρους και για λογαριασμό του Καθ' ου η αίτηση. Η ετοιμασία και ψήφιση καταλόγου εξόδων είναι γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε από οποιοδήποτε μέρος. Η εγκυρότητα της απόφασης στη ψήφιση καταλόγου δικηγορικών εξόδων επίσης δεν τελεί υπό αμφισβήτηση. Ακόμη δεν αμφισβητείται από οποιοδήποτε μέρος το ύψος των δικηγορικών εξόδων που έχει ψηφιστεί. Ούτε υπάρχει ισχυρισμός για εξόφληση του εν λόγω χρέους. Σ' αυτό που τα μέρη διαφωνούν είναι το ποσό που θεωρούν ότι έχει πληρωθεί μέχρι σήμερα ως έναντι του οφειλομένου ποσού καθώς και στο ύψος του υπολοίπου του χρέους που παραμένει. Ο ισχυρισμός του Αιτητή ως προς το ποσό που μέχρι σήμερα έχει πληρωθεί από τον Καθ' ου η αίτηση περιέχεται στις παραγράφους 2 και 3 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε στις 02.02.17 μετά από άδεια του Δικαστηρίου. Καθ' όσον αφορά το ύψος του ποσού που ο Αιτητής θεωρεί ως υπόλοιπο του χρέους, αυτό εύκολα προσδιορίζεται μέσα από συνδυασμένη μελέτη του σώματος της αίτησης ημερομηνίας 07.07.13, των παραγράφων 2, 6 και 9 της ένορκης δήλωσης ιδίας ημερομηνίας καθώς και της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 02.02.17, έγγραφα τα οποία την υποστηρίζουν. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο θεωρεί ότι οι θέσεις των μερών για το συγκεκριμένο θέμα καταγράφονται στις ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση ημερομηνίας 07.07.13 και ένσταση σ' αυτήν αντίστοιχα στηριζόμενα πάνω σε στοιχεία που προσκομίστηκαν και το Δικαστήριο μπορεί να αντλήσει καθοδήγηση στα πλαίσια εξέτασης της αίτησης. Παράλληλα ο Αιτητής δεν αναφέρει συγκεκριμένα τι επιθυμεί να αντεξετάσει προκειμένου να διαπιστωθεί εάν πρόκειται για αντεξέταση επί ζητημάτων διαφορετικών ή επιπλέον από αυτών που οι εκδοχές των μερών έχουν ήδη διατυπωθεί και σχετίζονται με τις εν λόγω παραγράφους. Σε μια τέτοια περίπτωση η προσέγγιση του Δικαστηρίου ενδεχομένως να ήταν άλλη. Εν πάση περιπτώσει, τυχόν ικανοποίηση της εισήγησης του Αιτητή στη μορφή που αυτός το παρουσιάζει θα οδηγήσει σε παρεκτροπή από το πλαίσιο εντός του οποίου εκδικάζονται τέτοιου είδους αιτήσεις όπως αυτή ημερομηνίας 07.07.13 αφού θα εγκλώβιζε την εκδίκαση της σε αχρείαστη κατάσταση προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας, γεγονός που μόνο καθυστέρηση θα προκαλούσε στην αποπεράτωση της. Σε αντίθεση με τη νομική θέση της ευπαιδεύτου συνηγόρου του Αιτητή, το σκεπτικό του Δικαστηρίου που έχει εξηγηθεί πιο πάνω δικαιολογεί απόρριψη του αιτήματος για τις συγκεκριμένες παραγράφους στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου χωρίς να παραβιάζει τις πρόνοιες του άρθρου 30 του Συντάγματος και του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εις βάρος των δικαιωμάτων και/ή συμφερόντων του Αιτητή, όπως λανθασμένα ισχυρίζεται η εν λόγω συνήγορος. Παράλληλα, με κάθε σεβασμό στην ευπαίδευτη συνήγορο του Αιτητή, η νομολογία στην οποία με παραπέμπει δεν εκφράζει τη σύγχρονη νομική προσέγγιση των Δικαστηρίων στο θέμα αυτό και σε περιπτώσεις, όπως την παρούσα. Άλλες παράγραφοι επί των οποίων ζητείται αντεξέταση του Καθ' ου η αίτηση είναι οι παράγραφοι 10 και 18 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση στην αίτηση ημερομηνίας 07.07.16. Οι εν λόγω παράγραφοι αναφέρονται στον ισχυρισμό του Καθ' ου η αίτηση σε συμφωνία αποπληρωμής του χρέους στη βάση καθορισμένων μηνιαίων ποσών. Παράλληλα προβάλλεται η θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι η προώθηση της αίτησης ημερομηνίας 07.07.16 παραβιάζει την επικαλούμενη μεταξύ των μερών συμφωνία και ότι αποτελεί πρόωρη, καταχρηστική και καταδυναστευτική διαδικασία. Πρόκειται για ισχυρισμό του Καθ' ου η αίτηση που προβλήθηκε για πρώτη φορά στην ένσταση του. Δεν αποτελεί ισχυρισμό εις απάντηση θέσης του Αιτητή αλλά μία εντελώς νέα θέση που διατυπώνεται για πρώτη φορά και παραπέμπει σε επικαλούμενο κώλυμα στην καταχώρηση και προώθηση της αίτησης. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, θεωρώ ότι θα πρέπει να επιτραπεί στον Αιτητή να αντεξετάσει τον Καθ' ου η αίτηση στο ζήτημα αυτό και συγκεκριμένα στο κατά πόσο ή όχι συνάφθηκε συμφωνία μεταξύ των μερών για εξόφληση του χρέους δια μηνιαίων πληρωμών ύψους €100. Αυτό θα βοηθούσε το Δικαστήριο στο να διαμορφώσει μία ολοκληρωμένη εικόνα στο θέμα αυτό που σχετίζεται με το αντικείμενο εκδίκασης στην αίτηση ημερομηνίας 07.07.16. Βέβαια το αν μία τέτοια συμφωνία προκαλεί ή όχι κώλυμα στην καταχώρηση και προώθηση της αίτησης ημερομηνίας 07.07.16 και εάν είναι πρόωρη ή δημιουργεί κατάχρηση και καταδυνάστευση της διαδικασίας είναι νομικά θέματα που αν οι συνήγοροι των μερών φρονούν δύναται να τοποθετηθούν μέσα από τη νομική επιχειρηματολογία τους στο στάδιο των αγορεύσεων. Οι υπόλοιπες παράγραφοι της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση στην αίτηση ημερομηνίας 07.07.16, επί του περιεχομένου των οποίων επιδιώκεται αντεξέταση του Καθ' ου η αίτηση, είναι οι 11, 13, 14, 15 και 16. Μέσα από αυτές ο Καθ' ου η αίτηση προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η δυσμενής οικονομική κατάσταση του τον υποχρεώνει να εκμεταλλεύεται γεωργικά τα ακίνητα που ζητείται η εκποίηση τους προκειμένου να λαμβάνει εισόδημα και να συντηρεί τον εαυτό του αλλά και την οικογένεια του. Είναι ισχυρισμός που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην ένσταση. Θεωρώ ότι θα πρέπει να δοθεί η ευκαιρία στον Αιτητή να αντεξετάσει τον Καθ' ου η αίτηση στο συγκεκριμένο ζήτημα, το οποίο σχετίζεται με το αντικείμενο εξέτασης στην αίτηση ημερομηνίας 07.07.16. Κάτι τέτοιο θα διαφωτίσει το Δικαστήριο και θα το διευκολύνει στη διαπίστωση της αλήθειας, πράγμα που θα εξυπηρετήσει τους σκοπούς της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Υπό το φως των πιο πάνω και για τους λόγους που έχω εξηγήσει κρίνω ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης κλίνει προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος αντεξέτασης του Καθ' ου αίτηση αναφορικά με τους πιο κάτω ισχυρισμούς του: (α) Κατά πόσο ή όχι συνάφθηκε συμφωνία μεταξύ των μερών για εξόφληση του χρέους δια μηνιαίων πληρωμών ύψους €100. (β) Εάν ο Καθ' ου η αίτηση βρίσκεται όντως σε δυσμενή οικονομική κατάσταση, τέτοια που τον υποχρεώνει να εκμεταλλεύεται γεωργικά τα ακίνητα που ζητείται η εκποίηση τους προκειμένου να λαμβάνει εισόδημα και να συντηρεί τον εαυτό του αλλά και την οικογένεια του. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα αντεξέτασης του Καθ' ου η αίτηση σε σχέση με τα πιο πάνω σημεία (α) και (β), τα οποία περιέχονται στις παραγράφους 10, 11, 13, 14, 15, 16 και 18 της ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 07.12.16 που συνοδεύει την ένσταση ιδίας ημερομηνίας στην οποίαν είναι ο ενόρκως δηλών. Ενόψει της μη εκδήλωσης πρόθεσης για καταχώρηση ένσταση στην υπό κρίση αίτηση από τον Καθ' ου η αίτηση, ουδεμία διαταγή για έξοδα εκδίδεται. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Αίτηση για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα Διάταξη 39 Κανονισμός 1 και Διάταξη 48 Θεσμός 4

(2)/Ενδιάμεση Απόφαση