← Κύπρος

ALPHA PANARETI PUPLIC LTD ν. IAN HUW OWEN MARTIN - JONES, Αρ. Αγωγής 798/2010, 31/3/2017

ALPHA PANARETI PUPLIC LTD ν. IAN HUW OWEN MARTIN - JONES, Αρ. Αγωγής 798/2010, 31/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής 798/2010 Μεταξύ: ALPHA PANARETI PUPLIC LTD, από την Πάφο Εναγόντων Και

  1. IAN HUW OWEN MARTIN - JONES, από το Ηνωμένο Βασίλειο
  2. CATHERINE MEGAN MARTIN - JONES, από το Ηνωμένο Βασίλειο Εναγομένων ---------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 31 Μαρτίου 2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους ενάγοντες: κα Στ. Φλωράκη (Για να ακούσει απόφαση κ. Στ. Μιχαήλ) Για τους εναγόμενους: κ. Ζαννούπας για κα. Αλεξάνδρου - Θεοδότου Σήμερα και ώρα 12:00 κατά την εκφώνηση της απόφασης καμία εμφάνιση για τους εναγόμενους. Α Π Ο Φ Α Σ H Οι ενάγοντες, όπως είναι παραδεκτό, την 4.9.2008 πώλησαν δυνάμει έγγραφης συμφωνίας, στους εναγόμενους 1 και 2 ένα διαμέρισμα τριών υπνοδωματίων με αριθμό θύρας G504 στο "GABRIELLA HOUSE" το οποίο αποτελούσε μέρος του συγκροτήματος κατοικιών με την ονομασία «Terra Divina» και το οποίο θα ανεγειρόταν εντός του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 0/5133, ΦΥΛ/Σχ 51/48, τεμάχιο αρ. 45, που βρίσκεται στο χωριό Κούκλια της Επαρχίας Πάφου, ιδιοκτησίας των εναγόντων. Το τίμημα πώλησης συμφωνήθηκε στο ποσό των €515.209,00 με όρους αποπληρωμής ως αυτοί περιγράφονται στην παρ. 6 της έκθεσης απαίτησης των εναγόντων. Είναι ισχυρισμός των εναγόντων ότι οι εναγόμενοι μέχρι σήμερα έχουν πληρώσει το ποσό των €76.820,74 ήτοι το ποσό της προκαταβολής €2.501,89 και το ποσό των €74.318,85 με την υπογραφή του συμβολαίου και παρά το ότι οι εργασίες ανέγερσης του πωλούμενου διαμερίσματος έχουν προχωρήσει σε σημαντικό βαθμό και/ή έχουν σχεδόν αποπερατωθεί, οι εναγόμενοι αρνούνται και/ή αμελούν και/ή παραλείπουν να καταβάλουν οιονδήποτε άλλο ποσό κατά παράβαση των συμφωνηθέντων. Σύμφωνα με την παρ. 11 της έκθεσης απαίτησης των εναγόντων, παρά το ότι οι ενάγοντες κάλεσαν τόσο προφορικά όσο και γραπτώς δια επιστολής ημερομηνίας 6/1/2010, τους εναγόμενους να καταβάλουν το ποσό των €75.000,00.- το οποίο αντιστοιχούσε στην μέχρι τότε πρόοδο των εργασιών, σύμφωνα με τον όρο 2.3 του εγγράφου ημερομηνίας 4/9/2008, οι εναγόμενοι κατά παράβαση των συμφωνηθέντων αρνήθηκαν και/ή αμέλησαν και/ή παρέλειψαν να καταβάλουν το πιο πάνω ποσό. Οι ενάγοντες με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 12/01/2010 ζήτησαν από τους εναγόμενους 1 και 2 όπως εντός 10 ημερών από την παραλαβή της τους καταβάλλουν το ποσό των €75.000,00.- και συμμορφωθούν με τα συμφωνηθέντα και τους όρους της συμφωνίας ημερομηνίας 4/9/2008, ωστόσο οι εναγόμενοι αρνήθηκαν να το πράξουν. Οι εναγόμενοι με επιστολή τους ημερομηνίας 12/2/2010, η οποία στάληκε στους δικηγόρους των εναγόντων δια ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ενημέρωσαν για την πρόσθεση του να αποδεσμευτούν από το συμφωνία πώλησης ημερομηνίας 4/9/2010, πρόταση την οποία οι ενάγοντες απέρριψαν. Και επειδή οι εναγόμενοι αρνούνται και/ή αμελούν να συμμορφωθούν με τους όρους της συμφωνίας και εξακολουθούν να οφείλουν στους ενάγοντες το ποσό των €75.000 οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον τους τις ακόλουθες θεραπείες: (α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η συμφωνία και/ή το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 4/9/2008 εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ. (β) Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται και/ή να εξαναγκάζονται οι εναγόμενοι να συμμορφωθούν με τον όρο 2.3 του πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 4/9/2008 και/ή να διατάσσονται να καταβάλουν στους ενάγοντες το ποσό των €75.000,00 πλέον τόκους, στα γραφεία τους στην Πάφο, στην οδό Αρτέμιδος 2, Κ. Πάφος εντός 10 ημερών από την επίδοση προς αυτούς του εν λόγω διατάγματος. (γ) Διαζευκτικά, απόφαση για το ποσό των €75.000,00 πλέον τόκο δυνάμει συμφωνίας και/ή λόγω παράβασης του πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 4/9/2008 και/ή ειδική εκτέλεση του εν λόγω εγγράφου και/ή άλλως. (δ) Γενικές αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. (ε) Συμφωνηθέντες τόκους πρός 9% ετησίως επί του ποσού των €75.000 από 6/1/2000 μέχρι εξόφλησης. (στ) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι ενάγοντες επιφυλάσσουν τα δικαιώματα τους να διεκδικήσουν το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης του πωλούμενου διαμερίσματος το οποίο θα καταστεί απαιτητό με την περαιτέρω πρόοδο των εργασιών ανέγερσης του, την ολοκλήρωση της ανέγερσης του και την παράδοση του στους εναγόμενους. Σε ότι αφορά τις αξιώσεις υπό στοιχεία (β) και (δ) της παραγράφου 15 της έκθεσης απαίτησης των εναγόντων που καταγράφονται πιο πάνω, αυτές εγκαταλείπονται όπως δηλώνεται στην γραπτή αγόρευση των συνηγόρων των εναγόντων. Οι εναγόμενοι 1 και 2 με την έκθεση υπεράσπισης τους, αρνούνται το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης των εναγόντων και ισχυρίζονται ότι η επίδικη συμφωνία είναι εξ υπαρχής άκυρη και/ή ακυρώσιμη και/ή πάσχουσα νομικώς και παραβιάζει ουσιωδώς θεμελιώδεις πρόνοιες του περί Συμβάσεων Νόμου. Ισχυρίζονται ότι οι ενάγοντες δεν δικαιούνται τις αιτούμενες θεραπείες και δεν νομιμοποιούνται να εγείρουν την παρούσα αγωγή εναντίου τους καθότι δεν υπήρξε νόμιμος και/ή καθόλου τερματισμός και/ή καταγγελία της συμφωνίας εκ μέρους αυτών. Υποστηρίζουν πως η συμφωνία δεν έχει συναφθεί στην Πάφο ως αναληθώς αναφέρεται σε αυτήν αλλά στην Μεγάλη Βρετανία, όπου οι ενάγοντες και/ή δια των αντιπροσώπων και/ή υπαλλήλων και/ή υπηρετών τους προσέγγισαν τους εναγόμενους στα πλαίσια της προσπάθειας τους για άγρα πελατών, παραπλάνησαν και/ή εξαπάτησαν αυτούς και/ή δια ψευδών παραστάσεων εξασφάλισαν την υπογραφή τους στην ισχυριζόμενη συμφωνία άνευ μαρτύρων υποσχόμενοι την πώληση πολυτελούς κατοικίας στα Κούκλια σε πολυτελές συγκρότημα κατοικιών έναντι του ποσού των €515,209.00 Ισχυρίζονται, μεταξύ άλλων, ότι οι ενάγοντες εν γνώσει τους, τους παρουσίασαν παραπλανητική εικόνα και τους διαβεβαίωναν ότι το συγκρότημα εντός του οποίου ανεγείρεται το διαμέρισμα βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο ανέγερσης και θα αποπερατωθεί σύντομα, γεγονός το οποίο γνώριζαν ότι ήταν ψευδές καθότι οι κατασκευαστικές εργασίες μέχρι σήμερα βρίσκονται στο αρχικό στάδιο και/ή έχουν σταματήσει. Όπως υποστηρίζουν, σε καμία περίπτωση το διαμέρισμα δεν μπορούσε από μόνο του να εξυπηρετήσει τις ανάγκες τους δια τους σκοπούς που το αγόρασαν έστω και μετά την αποπεράτωση του, καθότι η λειτουργία του ήταν και είναι απόλυτα συνυφασμένη με την συμπλήρωση και αποπεράτωση των κατασκευαστικών εργασιών ολόκληρου του συγκροτήματος, γεγονός που οι ενάγοντες και/ή δια των αντιπροσώπων και/ή υπαλλήλων και/ή υπηρετών τους επιμελώς και δολίως απέκρυψαν από τους εναγόμενους. Άνευ βλάβης των πιο πάνω, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι, με υπαιτιότητα των εναγόντων και/ή δια λόγους που αφορούν τους ενάγοντες οι κατασκευαστικές εργασίες δια την ανέγερση του διαμερίσματος δεν προχώρησαν καθόλου και/ή σε σημαντικό βαθμό και πολύ περισσότερο σε βαθμό αποπεράτωσης τους ώστε να παρέχεται στους ενάγοντες το δικαίωμα να ισχυρίζονται ότι συμμορφώθηκαν με τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από την συμφωνία πώλησης. Ισχυρίζονται ότι, κωλύονται οι ενάγοντες λόγω συμπεριφοράς να απαιτήσουν την καταβολή οιουδήποτε ποσού ως αποζημιώσεις ισχυριζόμενοι μη συμμόρφωση των εναγομένων με τους όρους της συμφωνίας. Περαιτέρω είναι ισχυρισμός των εναγομένων, ότι οι ενάγοντες και/ή δια των αντιπροσώπων και/ή υπαλλήλων και/ή υπηρετών τους, παρουσίασαν ενώπιον τους παραπλανητική εικόνα σε ότι αφορά την δυνατότητα τους, τεχνική, οικονομική και/ή άλλως πως, να εκτελέσουν, αποπερατώσουν, συμπληρώσουν και παραδώσουν το διαμέρισμα και το συγκρότημα πολυτελείας το οποίο υποσχέθηκαν σε εύλογο χρονικό διάστημα και/ή εντός των προθεσμιών. Περαιτέρω, ότι οι ενάγοντες εν γνώσει τους, τους παραπλάνησαν σε ότι αφορά την ικανότητα τους να αντεπεξέλθουν στις ενδεχόμενες δυσκολίες και προβλήματα δια να ανεγείρουν και παραδώσουν το διαμέρισα και το συγκρότημα ώστε αυτό να είναι λειτουργικό και κατάλληλο για τους σκοπούς που το αγόρασαν. Επίσης, ότι οι ενάγοντες εν γνώσει τους, τους εξαπάτησαν και τους παραπλάνησαν με δόλια πρόθεση και δια ψευδών παραστάσεων τους έπεισαν για την αξία της πώλησης του διαμερίσματος γεγονός που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Οι ενάγοντες ισχυρίστηκαν ότι το διαμέρισμα θα κατασκευαστεί εντός πολυτελούς συγκροτήματος με ακριβά και πολυτελή υλικά και το διαμέρισμα θα είναι υπερπολυτελείας με τα πλέον ακριβά και πολυτελή υλικά γεγονός αναληθές και εν γνώσει τους ψευδές. Λόγω της πιο πάνω συμπεριφοράς των εναγόντων, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται πως επικοινώνησαν πολλές φορές μαζί τους και ζήτησαν εξηγήσεις και μέσω επιστολής τους που στάληκε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ημερομηνίας 12/2/2010 εκδήλωσαν πρόθεση αποδέσμευσης τους από την ισχυριζόμενη συμφωνία και ουσιαστικά κατήγγειλαν και τερμάτισαν την συμφωνία εξ υπαιτιότητας των εναγόντων. Υποστηρίζουν επίσης, ότι με επιστολή του δικηγόρου τους τερμάτισαν και κατάγγειλαν την επίδικη συμφωνία. Οι εναγόμενοι 1 και 2 ανταπαιτούν το ποσό των €76,820.74, το οποίο κατέβαλαν στους ενάγοντες και επίσης με την ανταπαίτηση τους, ζητούν τις ακόλουθες θεραπείες: (α) Απόφαση και/ή δήλωση του δικαστηρίου ότι η συμφωνία ημερομηνίας 4/9/2008 είναι άκυρη και/ή παράνομη και άνευ ισχύος. (β) Απόφαση και/ή διάταγμα του δικαστηρίου δια του οποίου να διατάσσονται οι ενάγοντες να καταβάλουν στους εναγόμενους υπό μορφή αποζημίωσης το πιο πάνω ποσό ως επίσης και γενικές αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. Οι ενάγοντες με την απάντηση στην υπεράσπιση και την υπεράσπιση στη ανταπαίτηση των εναγομένων, αρνούνται τους προβαλλόμενους μέσω της υπεράσπισης και ανταπαίτησης ισχυρισμούς τους, αρνούνται ότι η επίδικη συμφωνία τερματίστηκε και/ή καταγγέλθηκε από τους ενάγοντες και ισχυρίζονται ότι η επίδικη συμφωνία είναι έγκυρη και βρίσκεται σε ισχύ μέχρι σήμερα. Σε ότι αφορά τον τόπο κατάρτισης της συμφωνίας, υποστηρίζουν ότι αυτή καταρτίστηκε στην Πάφο. Συγκεκριμένα αναφέρουν, ότι οι εναγόμενοι υπέγραψαν την συμφωνία στο Ηνωμένο Βασίλειο και οι ενάγοντες εκ των υστέρων, κατά ή περί την 4/9/2008 την υπέγραψαν και με αυτό τον τρόπο ολοκληρώθηκε η κατάρτιση της. Απορρίπτουν τους ισχυρισμούς των εναγομένων για παραπλάνηση και /ή εξαπάτηση και των σχετικών ισχυρισμών περί ψευδών παραστάσεων τους οποίους χαρακτηρίζουν γενικούς και αόριστους και επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης τους. Μεταξύ άλλων, οι ενάγοντες αρνούνται ότι παρέλαβαν από τους εναγόμενους οποιαδήποτε επιστολή και/ή επιστολή τερματισμού της συμφωνίας. Η Μαρτυρία: Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσαν συνολικά 4 μάρτυρες. Εκ μέρους των εναγόντων ο Ανδρέας Ιωάννου, εκ των διευθυντών των εναγόντων (Μ.Ε.1) και ο Γιώργος Νικολάου, Επιβλέπων Μηχανικός των εναγόντων (Μ.Ε.2). Για τους εναγόμενους ένορκη μαρτυρία έδωσε ο εναγόμενος 1 (Μ.Υ.1) και η κα Ε. Κωνσταντίνου (Μ.Υ.2) η οποία εργάζεται στο Τμήμα Δηλώσεων του Κτηματολογίου. Τα τεκμήρια της υπόθεσης: Ως τεκμήρια στην υπόθεση κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής κατατέθηκαν τα πιο κάτω:
  3. Γραπτή δήλωση του Μ.Ε.1 η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του (Τεκμήριο 1).
  4. Έγγραφη συμφωνία (επίδικη συμφωνία), ημερομηνίας 4.9.2008 μαζί με απόδειξη και δήλωση κατάθεσης της στο Κτηματολόγιο (Τεκμήριο 2).
  5. Παράρτημα συμφωνίας πώλησης ημερομηνίας 4.9.2008, προδιαγραφές και γενική συμφωνία (Τεκμήριο 3).
  6. Έντυπη μορφή ηλεκτρονικού μηνύματος ημερομηνίας 6.1.2010 (Τεκμήριο 4).
  7. Έντυπη μορφή ηλεκτρονικού μηνύματος ημερομηνίας 4.1.2010 (Τεκμήριο 5).
  8. Επιστολή ημερ. 12.1.2010 προς τον εναγόμενο 1 με απόδειξη αποστολής συστημένου (Τεκμήριο 6).
  9. Επιστολή ημερ. 12.1.2010 προς την εναγόμενη 2 με απόδειξη αποστολής συστημένου (Τεκμήριο 7).
  10. Έντυπη μορφή ηλεκτρονικού μηνύματος ημερομηνίας 12.1.2010 (Τεκμήριο 8).
  11. Πιστοποιητικό δυνάμει του άρθρου 35 του Κεφ.9 Ν. 32

(1)/04 και κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 9).
  1. Πιστοποιητικό εκτελεσθείσας εργασίας (Τεκμήριο 10).
  2. Πτυχίο/σπουδών και πιστοποιητικό αναγνώρισης ισοτιμίας τίτλου σπουδών του Μ.Ε. 2 (Τεκμήρια 11 και 12 αντίστοιχα).
  3. Ετήσια άδεια εργολήπτη για τα έτη 2008 - 2009 και 2010 των εναγόντων (Τεκμήριο 13 (α), 13(β) και 13(γ)).
  4. Πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας (Τεκμήριο 14).
  5. Πολεοδομική άδεια (Τεκμήριο 15).
  6. Ανανέωση Πολεοδομικής άδειας (Τεκμήριο 16).
  7. Γνωστοποίηση λήψεως Πολεοδομικής αίτησης (Τεκμήριο 17).
  8. Αίτηση για άδεια Οικοδομής (Τεκμήριο 18).
  9. Επιστολή Επαρχιακής Διοίκησης Πάφου ημερ. 10/8/2015 (Τεκμήριο 19).
  10. Πιστοποιητικό εκτελεσθείσας εργασίας για το έργο Terra Divina - Κούκλια (Τεκμήριο 20).
  11. Συμφωνία εναγόντων και αρχιτεκτόνων ημερομηνίας 20/08/2007 (Τεκμήριο 21).
  12. Πιστοποιητικά Weekly AP (Τεκμήρια 22 A, 22 B, 22 Γ και 22 Δ).
  13. Κατάσταση λογαριασμού για την περίοδο 1/10/2009 - 31/12/2009 (Τεκμήριο 23).
  14. Γραπτή δήλωση του Μ.Ε.1 στην Αγγλικά και μετάφραση της στα ελληνικά η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του (Τεκμήρια 24 και 25 αντίστοιχα).
  15. Έντυπη μορφή ηλεκτρονικών μηνυμάτων ημερομηνίας 28.12.2009 και 30.12.2009 (Τεκμήριο 26). Πολύ συνοπτικά στην συνέχεια, για σκοπούς δομής και μόνο της απόφασης μου καταγράφω επί ποιών ζητημάτων έχουν καταθέσει οι μάρτυρες των εναγόντων και οι μάρτυρες των εναγομένων. Ο Μ.Ε.1, που είναι ο διευθυντής των εναγόντων, αναφέρθηκε στις δραστηριότητες των εναγόντων, στις οποίες περιλαμβάνεται και η ανέγερση του οικοδομικού συγκροτήματος «Terra Divina» στο οποίο βρίσκεται το επίδικο διαμέρισμα. Ο Μ.Ε. 1, αναφέρθηκε στα όσα προηγήθηκαν της συμφωνίας και γενικά στις συνθήκες κάτω από οποίες συνομολογήθηκε η επίδικη συμφωνία, αναφέρθηκε στο περιεχόμενο και στους όρους της, στις πληρωμές που έγιναν και στην απαίτηση των εναγόντων, η οποία πηγάζει από την μεταξύ τους συμφωνία και τον όρο αυτής για σταδιακή πληρωμή του τιμήματος ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών ανέγερσης του διαμερίσματος που οι εναγόμενοι αγόρασαν από τους ενάγοντες. Ο Μ.Ε. 2, ο οποίος είναι επιβλέπων μηχανικός και εργάζεται στους ενάγοντες από το έτος 2007, κατάθεσε διάφορα έγγραφα που σχετίζονται και αφορούν το τεμάχιο εντός του οποίο θα αναγειρόταν το επίδικο διαμέρισμα και την ανέγερση του οικοδομικού συγκροτήματος εντός που οποίου βρίσκεται το επίδικο διαμέρισμα (Τεκμήρια 13 - 19). Αναφέρθηκε στις οικοδομικές εργασίες που απαιτούνταν και έγιναν στο επίδικο τεμάχιο και οικοδομή και κατάθεσε πιστοποιητικό εκτελεσθείσας εργασίας ημερομηνίας 1/12/2010 (Τεκμήριο 20) το οποίο ετοίμασε ο ίδιος και εξήγησε το περιεχόμενο τόσο του Τεκμηρίου 20 όσο και του Τεκμηρίου 10, που είναι επίσης πιστοποιητικό εκτελεσθείσας εργασίας. Ο εναγόμενος (Μ.Υ.1), αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτός και η κόρη του υπέγραψαν την επίδικη συμφωνία, την επίσκεψη του στην Κύπρο το καλοκαίρι του 2009, την συνάντηση του με τον Μ.Ε.1 κατά τον πιο πάνω χρόνο και την επίσκεψη του στο τεμάχιο στα Κούκλια. Υποστήριξε ότι, το έτος 2008, ενώ βρισκόταν στην χώρα του, ένας φίλος του, του σύστησε την εταιρεία Alpha Panareti Ltd μέσω ενός μεσίτη με το όνομα Peter McCormick, ο οποίος τελικά κατάφερε να τον πείσει πως ήταν καλή ιδέα να αγοράσει περιουσία από τους ενάγοντες. Μετά από μερικές ημέρες, σε συνάντηση που είχαν, αυτός και η κόρη του, με τον McCormick, υπέγραψαν την επίδικη συμφωνία και την έδωσαν πίσω στον McCormick και από τότε δεν τον ξανά συνάντησαν. Αναφέρει επίσης στην γραπτή του δήλωση, πως πληροφορήθηκε τελευταία ότι το συμβόλαιο που υπέγραψε με τον κ. McCormick παρουσιάστηκε ως μαρτυρία στο Δικαστήριο και εμφανίστηκε να είναι υπογεγραμμένο από τους ενάγοντες. Υποστήριξε, πως ποτέ δεν πληροφορήθηκε είτε από τους ενάγοντες είτε από τον McCormick, κατά πόσο οι ενάγοντες κατείχαν πολεοδομική άδεια κατά τον χρόνο υπογραφής της συμφωνίας, κατά πόσο κατείχαν έγκυρη πολεοδομική άδεια, κατά πόσο η περιουσία θα ανεγειρόταν σε γη που ήταν υποθηκευμένη κατά τον χρόνο υπογραφής της συμφωνίας και ότι με την υπογραφή της συμφωνίας πίστευε ότι αγόραζε πολυτελή διαμέρισμα τριών υπνοδωματίων το οποίο θα ολοκληρωνόταν τον Σεπτέμβριο του
  16. Σε ότι αφορά την επίσκεψη του στο τεμάχιο στα Κούκλια, το καλοκαίρι του 2009, είπε πως, κατά την επίσκεψη του μαζί με τον κ. Ιωάννου, ο κ. Ιωάννου του έδειξε το μέρος που θα ανεγειρόταν η περιουσία τους και αυτός εκπλάγηκε γιατί δεν υπήρχε τίποτα μόνο κενά χωράφια και για αυτό διαμαρτυρήθηκε στον κ. Ιωάννου, ο οποίος όμως τον διαβεβαίωσε ότι όλα πήγαιναν σύμφωνα με το σχέδιο. Στην συνέχεια της πιο πάνω επίσκεψης, σύμφωνα με τον εναγόμενο 1, ο κ. Ιωάννου τον πήρε στα γραφεία των εναγόντων, όπου θα διευθετείτο η παραχώρηση δανείου και αυτός εκπλάγηκε καθότι ποτέ δεν ζήτησε από τους ενάγοντες να μεσολαβήσουν για την παραχώρηση δανείου και αρνήθηκε στην Τράπεζα να υπογράψει συμφωνία παραχώρησης δανείου, καθότι μεταξύ άλλων, δεν είχε ανάγκη από δάνειο επειδή είχε τα χρήματα. Μετά την επίσκεψη του στα γραφεία των εναγόντων, ο κ. Ιωάννου τον πήρε να συναντήσει κάποια δικηγόρο Μαρία Κορακίδου, την οποία ουδέποτε διόρισε ως δικηγόρο του, η οποία του ζήτησε να υπογράψει μια επιστολή για την εγγραφή της περιουσίας στο Κτηματολόγιο και να της πληρώσει το ποσό των €250.- Στις 28/12/2009 έλαβε email από κάποια Deborah Nurce, η οποία εργάζεται στους ενάγοντες, η οποία του ζητούσε να λάβει όλα τα αναγκαία διαβήματα επειδή το δάνειο του στην Alpha Bank εγκρίθηκε, γεγονός με το οποίο σοκαρίστηκε, καθότι δεν είχε αποτεθεί στην Alpha Bank για παραχώρηση δανείου. Δύο μέρες μετά έλαβε δεύτερο email από την Deborah Nurce η οποία του ζητούσε απεγνωσμένα να πάει να πάρει το δάνειο του από την Alpha Bank. Σε ότι αφορά την δικηγόρο κα Μαρία Κορακίδου, αναφέρει ότι, ουδέποτε της ανέθεσε να ενεργεί εκ μέρους τους, ποτέ δεν της πλήρωσε οποιαδήποτε χρήματα για οποιεσδήποτε υπηρεσίες και ουδέποτε ζήτησε από τους ενάγοντες να του υποδείξουν οποιοδήποτε δικηγόρο. Μετά την λήψη των δύο πιο πάνω emails, στις 6.1.2010 απέστειλε email στον δικηγόρο του κ. Στέλιο Πολεμίτη και του ζητούσε να λάβει μέτρα για αποδέσμευση του ιδίου και της κόρης του από την συμφωνία με τους ενάγοντες. Επειδή, περί το τέλος του 2010, δεν είδε καμία πρόοδο στην υπόθεση, διόρισε τον κ. Παύλο Ευθυμίου αλλά και πάλι δεν είδε καθαρή πρόοδο και τότε ανάλαβε η Dr Kathy Alexander - Theodotou. Η Μ.Υ. 2, η οποία εργάζεται στον κλάδο δηλώσεων του Κτηματολογίου αναφέρθηκε στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του τεμαχίου των εναγόντων στα Κούκλια και στα εμπράγματα βάρη επί αυτού. Τα όσα οι μάρτυρες των εναγόντων και οι μάρτυρες των εναγομένων, έχουν αναφέρει στο δικαστήριο έχουν καταγραφεί στα πρακτικά που τηρήθηκαν, λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο, μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια, στο σύνολο τους και δεν θεωρείται σκόπιμο να επαναληφθούν στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Στην συνέχεια κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, γίνεται αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας και κατά λογική συνέπεια την αποδοχή ή απόρριψη της. Επίσης το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του τα όσα οι συνήγοροι των διαδίκων αναφέρουν στις γραπτές τους αγορεύσεις. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις που έδιναν, την συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες καθώς και οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις. Η παρούσα υπόθεση, κρίνεται επί του ζυγού των πιθανοτήτων και ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 Α.Α.Δ. σελ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 Α.Α.Δ. σελ. 207). Αξιολόγηση μαρτύρων εναγόντων: Ο Μ.Ε. 1, μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Ο Μ.Ε. 1 ήταν άμεσος, καθαρός και σταθερός στον λόγο του αλλά και πειστικός κατά την διάρκεια της μαρτυρίας του η οποία δεν κλονίστηκε κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του. Έχω ικανοποιηθεί ότι στο δικαστήριο είπε την αλήθεια. Σε ότι αφορά τα συμφωνηθέντα δυνάμει της συμφωνίας αγοράς του διαμερίσματος G504 από τους εναγόμενους αυτά που ανάφερε ανταποκρίνονται στο περιεχόμενο της γραπτής συμφωνίας (Τεκμήριο 2) των διαδίκων. Τα όσα ανέφερε ο Μ.Ε.1 και αφορούν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες υπογράφηκε η επίδικη συμφωνία από τους εναγόμενους 1 και 2, παρατηρώ αρχικά ότι έρχονται σε αντίθεση με αυτά που ο εναγόμενος 1 (Μ.Υ.1) ανάφερε κατά την μαρτυρία του. Την εκδοχή του Μ.Ε 1 είναι που αποδέχομαι ως αληθινή αναφορικά με το πιο πάνω ζήτημα και τούτο γιατί ο Μ.Ε.1 μου έκανε καλύτερη εντύπωση ως μάρτυρας από τον εναγόμενο 1 (Μ.Υ.1, του οποίου να σημειωθεί η μαρτυρία και η εκδοχή του δεν βρίσκεται σε αρμονία και συνάφεια με την υπεράσπιση των εναγομένων. Οι συνθήκες που αναφέρομαι πιο πάνω, και αφορούν τα όσα προηγήθηκαν της συμφωνίας, περιγράφονται στην γραπτή δήλωση του Μ.Ε.
  1. Ο Μ.Ε.1 δεν έχει αμφισβητηθεί κατά το στάδιο της αντεξέτασης του, ότι η προσέγγιση για την αγορά του επίδικου διαμερίσματος έγινε από οικονομικό σύμβουλο που εκπροσωπούσε τους εναγόμενους και στην συνέχεια κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων και την ετοιμασία της επίδικης συμφωνίας υπήρξε και δικηγόρος που επίσης τους εκπροσωπούσε, όπως ο Μ.Ε.1 επανέλαβε πολλές φορές κατά την διάρκεια της μαρτυρίας του. Σε ότι αφορά την πρόοδο των οικοδομικών εργασιών του έργου, ο Μ.Ε.1 γνώριζε σε ικανοποιητικό βαθμό, λόγω και της θέσης του στους ενάγοντες ως διευθυντής και παρέθεσε με επάρκεια κατά την μαρτυρία του, το είδος της ανάπτυξη που οι ενάγοντες θα έκαναν, τα στάδια των απαιτούμενων οικοδομικών εργασιών για την υλοποίηση της, τα στάδια που είχαν ολοκληρωθεί κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο, καθώς και το κόστος του κάθε σταδίου. Να σημειωθεί ότι σε σχέση με τους ισχυρισμούς των εναγομένων που αναφέρονται στην έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης τους και καλύπτουν ζητήματα παραπλάνησης, παρουσίασης ψευδών παραστάσεων, εξαπάτησης κτλ. δεν υποβλήθηκε κάποια θέση στον Μ.Ε.1 κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του, με αναφορά σε συγκεκριμένη συμπεριφορά των εναγόντων και σε γεγονότα, ώστε ο Μ.Ε.1 να μπορέσει και να του δοθεί η ευκαιρία τοποθετηθεί επί αυτών κατά την μαρτυρία του. Ο Μ.Ε. 2 παράθεσε και εξήγησε κατά την μαρτυρία του, τις εργασίες που ήταν αναγκαίες να γίνουν και έγιναν για την προετοιμασία της ανέγερσης του έργου και τον τρόπο που ο ίδιος εργάστηκε για να καταλήξει σε σχέση με την πρόοδο των εργασιών και το κόστος τους κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο. Την μαρτυρία του Μ.Ε.2 παρακολούθησα και εξέτασα με προσοχή σε συνάρτηση και με τα έγγραφα - Τεκμήρια που κατέθεσε. Έχω ικανοποιηθεί ότι στο δικαστήριο είπε την αλήθεια. Οι παρατηρήσεις που καταγράφονται πιο κάτω αποτελούν διαπιστώσεις και συμπεράσματα του δικαστηρίου με βάση την δική του εκδοχή σε συνάρτηση με την απαίτηση των εναγόντων, όπου από τον συνδυασμό των δύο προκύπτουν κάποιες διαφορές, χωρίς να παραγνωρίζω βέβαια ότι τα δύο Τεκμήρια (Τεκμήριο 10 και 20) φέρουν διαφορετική ημερομηνία σύνταξης. Το Τεκμήριο βεβαιώνει την εκτελεσθείσα εργασία μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου 2009 ενώ το Τεκμήριο 20 που φέρει ημερομηνία 1.12.2010 πιστοποιεί την εκτελεσθείσα εργασία μέχρι και τον Μάρτιο του
  2. Ο Μ.Ε. 2 κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης του, ερωτήθηκε εάν θυμάται σε ποιο στάδιο από τα πέντε που είχε περιγράψει προηγουμένως βρισκόταν το project Terra Divina τον Δεκέμβριο του 2012 και απάντησε ότι ήταν στο τέλος του πρώτου σταδίου για να αρχίσει το δεύτερο. Το χρονικό διάστημα για το οποίο ο Μ.Ε.2 ρωτήθηκε και απάντησε, δεν ταυτίζεται με τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο, όμως, λαμβάνοντας υπόψη τα όσα στη συνέχεια της μαρτυρίας του ανέφερε, αλλά και κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του, ο οποίος ερωτήθηκε σε σχέση με τον χρόνο που απάντησε, καταλήγω ότι ο Μ.Ε. 1 είχε εκλάβει την ερώτηση ωσάν να αφορούσε το έτος 2010 και όχι το έτος 2012, εξ ου και οι απαντήσεις που έδωσε στην συνέχεια οι οποίες κάλυπταν τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο και όχι το έτος 2012, που δεν ενδιαφέρει. Αποδέχομαι επίσης, τα όσα ανέφερε σε σχέση με το Τεκμήριο 10, ειδικότερα ότι αυτό αφορά το επίδικο διαμέρισμα και ότι εκ παραδρομής και λόγω λάθους, το οπoίο και ο ίδιος διαπίστωσε πριν την μαρτυρία του, δεν σημειώθηκε σε αυτό ότι αφορά το επίδικο διαμέρισμα με αριθμό G
  3. Ο Μ.Ε.2 εξήγησε πως, αυτός είναι που ετοίμασε το Τεκμήριο 10 και ότι ενώ έπρεπε να σημειώσει ότι αφορά το διαμέρισμα G504, έκανε λάθος και δεν το σημείωσε. Αποδέχομαι την εκδοχή του αυτή, ενόψει της καλής εντύπωσης που μου έκανε ως μάρτυρας αλλά και από το γεγονός ότι ο ίδιος μαζί με τον αρχιτέκτονα του έργου ήταν ο συντάξας του Τεκμηρίου 10 και άρα μπορούσε να το επιβεβαιώσει. Επίσης και ο Μ.Ε.1, ο οποίος ήταν το πρόσωπο που κατάθεσε στο Δικαστήριο κατά την μαρτυρία του το Τεκμήριο 10, επιβεβαίωσε ότι το Τεκμήριο 10 αφορά το διαμέρισμα G504 και πως στάληκε και μεταφρασμένο στην Αγγλική στους εναγόμενους. Σε ότι αφορά την πρόοδο των εργασιών σε ολόκληρο το έργο μέχρι τον χρόνο σύνταξης του Τεκμηρίου 10 και 20 αποδέχομαι την μαρτυρία του. Όπως ο μάρτυρας ανάφερε από την έναρξη των εργασιών του έργου ήταν καθημερινά στο εργοτάξιο παρακολουθούσε και επέβλεπε τις εργασίες στο εργοτάξιο, θέση η οποία δεν έχει αμφισβητηθεί και άρα ο Μ.Ε.2 ήταν το πρόσωπο που μπορούσε να επιβεβαιώσει την εκτέλεση τους αλλά και το κόστος αυτών, λαμβανομένου υπόψη και των όσων ανέφερε και σχετίζονται με τα προσόντα του, το είδος της εργασίας του και την θέση εργασίας του στους ενάγοντες. Με βάση όμως την μεθοδολογία που ο Μ.Ε.2 εξήγησε πως χρησιμοποίησε για να καταλήξει στο ποσό που αντιστοιχούσε στο επίδικο διαμέρισμα σύμφωνα με την εκτελεσθείσα εργασία, διαφοροποιείται το ποσό που οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των εναγομένων, γεγονός το οποίο επισημαίνει και τονίζει ο συνήγορος των εναγομένων στην αγόρευση κατά τον σχολιασμό της μαρτυρίας του Μ.Ε.
  4. Παραθέτω τα ακόλουθα από την μαρτυρία του Μ.Ε. 2 (κυρίως εξέταση) για σκοπούς κατανόησης: (Ερ.) Άρα βγαίνει ένα ποσοστό που αντιστοιχεί στο διαμέρισμα επί του συνολικού έργου; (Απ.) Μάλιστα. (Ερ.) Και ποιο ποσοστό είναι αυτό για το διαμέρισμα G 504; (Απ.) Είναι 0.516%. Κατά το στάδιο της αντεξέτασης του, ο Μ.Ε.2 ανέφερε πως τα σημεία 1 και 2 του Τεκμηρίου 10, αφορούν το πρώτο την εκπόνηση της αρχιτεκτονικής μελέτης και την εξασφάλιση της πολεοδομικής άδειας για το ποσό των €2500 και το δεύτερο την κατάθεση αίτησης για εξασφάλιση άδειας οικοδομής κτλ για το ποσό των €2500 και δεν αντιστοιχούν σε κάποιες εργασίες από αυτές που αναφέρονται στο Τεκμήριο
  5. Σε ότι αφορά τα σημεία 1 μέχρι 13 του τεκμηρίου 10 κλήθηκε ο Μ.Ε. 2 και αντιστοίχησε με τις εργασίες που αναφέρονται και περιγράφονται στο Τεκμήριο
  6. Στην αντεξέταση του ο Μ.Ε1 επανέλαβε ότι η εταιρεία κάνει κοστολόγηση του όλου έργου και βάση του ποσοστού που είναι κατατεθειμένο στο κτηματολόγιο αναλόγως χρεώνει το καθένα ξεχωριστά. Όταν ο Μ.Ε.2 δέχτηκε υποβολή από τον συνήγορο των εναγόμενων ότι με βάση το ποσοστό 0.516% στα ποσά του Τεκμηρίου 20 δεν προκύπτουν τα ποσά που αναφέρονται στο Τεκμήριο 10, απάντησε «μπορεί να είχαμε λίγη απόκλιση λίγο περισσότερο λίγο λιγότερο δεν είναι με ακρίβεια» Με βάση λοιπόν όλα τα πιο πάνω, συνάγεται πως το συνολικό ποσό που προκύπτει από την πρόσθεση των ποσών που αναφέρονται στο Τεκμήριο 20 και αφορούν το σύνολο των εργασιών που έγιναν μέχρι τον Μάρτιο του 2010 στην κοινόκτητη οικοδομή, και την χρήση του ποσοστού 0.516% που αντιστοιχεί στο επίδικο διαμέρισμα επί της κοινόκτητης οικοδομής θα μας δώσει το ποσό της αξίας της εκτελεσθείσας εργασίας. Από την πρόσθεση των ποσών του Τεκμηρίου 20, προκύπτει ότι η εκτελεσθείσα εργασία μέχρι 1/3/2010 ανέρχετο στο ποσό των €27,930,000.- και με βάση το ποσοστό που αναφέρεται πιο πάνω, το ποσό που προκύπτει είναι πολύ μεγαλύτερο από το ποσό της απαίτησης. Σχετική ανάλυση των ποσών επί του Τεκμηρίου 20 σύμφωνα και με το πιο πάνω ποσοστό, γίνονται από τον δικηγόρο των εναγόμενων στην γραπτή του αγόρευση (βλέπε σελ. 17 και 18) . Όμως, θα πρέπει να αναφερθεί ότι το Τεκμήριο 20 δεν αφορά τον ουσιώδη χρόνο, που είναι ο χρόνος που απαιτήθηκε η πληρωμή του ποσού της απαίτησης της αγωγής αυτής. Συνεπώς θεωρώ πως, δεν αποτελεί στοιχειό επί του οποίου η μαρτυρία του Μ.Ε.2 τίθεται σε αμφισβήτηση ως ήταν και η εισήγηση του συνηγόρου των εναγομένων. Θεωρώ τον Μ.Ε.2 αξιόπιστο και αποδέχομαι την μαρτυρία του. Η αξία των εργασιών, αποτέλεσε μείζων θέμα κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του και εκτεταμένη αναφορά γίνεται και στην αγόρευση του συνήγορου των εναγομένων. Σε ότι αφορά το Τεκμήριο 10 το οποίο αναφέρεται και υπολογίζει την αξία του κόστους των εργασιών που αναλογούν στο επίδικο διαμέρισμα βρίσκεται σε συνάφεια με το Τεκμήριο 20 και την μαρτυρία του Μ.Ε.
  7. Βεβαιώνεται από τα πιο πάνω, ότι οι οικοδομικές εργασίες είχαν προχωρήσει. Η απόκλιση που παρουσιάζεται δεν μπορεί παρά να σχετίζεται με την διαφορά του χρόνου που έχουν τα δύο Τεκμήρια (Τεκμήριο 10 και 20). Η κοστολόγηση των εργασιών έγινε, όπως ήταν και ο θέση του Μ.Ε2 στην βάση των στοιχείων που η ενάγουσα εταιρεία που ήταν και ο εργολάβος του έργου είχε στην διάθεση της. Άλλωστε δεν παραγνωρίζω ότι με βάση την συμφωνία, οι πληρωμές ήταν τμηματικές και συνεπώς το όλο ποσό των απαιτήσεων των εναγόντων δεν μπορούσε σαφώς να ξεπερνά το ποσό της συμφωνίας. Με βάση τα πιο πάνω θεωρώ ότι δεν τίθεται ζήτημα τέτοιο που να κλονίζει την αξιοπιστία του Μ.Ε.2, εφόσον αυτό που απαιτείτο να πράξει έπραξε σε ότι αφορά την κοστολόγηση των εργασιών του έργου και τον υπολογισμό ποσοστού επί αυτών σε σχέση με το επίδικο έστω και εάν ήταν κατά προσέγγιση ή υπήρξε κάποια μικρή απόκλιση στα ποσά. Αξιολόγηση μαρτύρων εναγομένων: Παρά το ότι, μέσα από αυτά που κατάθεσε και υποστήριξε ο εναγόμενος (Μ.Υ.1) θα μπορούσε κάποιος να πει ότι επρόκειτο για αφελή και ανώριμο πρόσωπο και συμπεριφορά, εντούτοις, θεωρώ ότι δεν ήταν αυτό το στοιχείο που τον χαρακτηρίζει. Η όλη στάση του, έχοντας υπόψη μου, το είδος της επένδυσης που έκανε, το ύψος του τιμήματος της αγοράς του διαμερίσματος αλλά και το ποσό της προκαταβολής που έδωσε, ως επίσης και την ηλικία του, καταλήγω πως, η παρουσίαση εκ μέρους του των γεγονότων με τον πιο πάνω τρόπο, ήταν περισσότερο για να πείσει σε σχέση με την εκδοχή του περί παραπλάνησης του κτλ. Σε ότι αφορά την πιο πάνω εκδοχή του, αυτή δεν γίνεται πιστευτή ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων και τούτο που μπορώ να συμπεράνω, ήταν ότι μετάνιωσε για την επένδυση που έκανε και την δέσμευση που πήραν αυτός και η κόρη του και κατέφευγε σε διάφορες μεθόδους για να απαλλαγούν από αυτή, χωρίς όμως ουσιαστικό αποτέλεσμα. Ενώ ο Μ.Υ1 αναφέρει στην γραπτή του δήλωση (κυρίως εξέταση του), ότι τελευταία πληροφορήθηκε ότι το συμβόλαιο που υπέγραψε με τον κ. McCormick παρουσιάστηκε ως μαρτυρία στο Δικαστήριο και εμφανίστηκε να είναι υπογεγραμμένο από τους ενάγοντες, αναφέρει στην συνέχεια ότι το επόμενο καλοκαίρι το 2009 επισκέφθηκε την Κύπρο, είχε συνάντηση με τον Μ.Ε.1 και μαζί επισκέφθηκαν το τεμάχιο εντός του οποίου θα αναγειρόταν το διαμέρισμα που αγόρασε. Τούτο που θέλω να καταλήξω είναι ότι ο εναγόμενος 1, του οποίου είναι η δική του εκδοχή και όχι της εναγόμενης 2 που δεν παρουσιάστηκε αλλά συνεπάγεται, πως γνώριζε ακριβώς και τι αγόραζε και με ποιους συναλλασσόταν και τα στάδια και τον τρόπο υλοποίησης της ανάπτυξης του έργου, εξ ου και το ενδιαφέρον που επέδειξε στην συνέχεια, μετά την υπογραφή της συμφωνίας με την επίσκεψη του στην Κύπρο και στο τεμάχιο. Οι ισχυρισμοί του για οδηγίες σε δικηγόρους και αποστολή επιστολών για αποδέσμευση από την συμφωνία αλλά και τερματισμό της δεν έχουν με οποιονδήποτε τρόπο επιβεβαιωθεί, καμία επιστολή του πιο πάνω είδους δεν παρουσίασε ο Μ.Υ.2 ενώπιον του Δικαστηρίου. Το τεκμήριο 26 που έχει καταθέσει ο Μ.Υ. 1 που είναι τα email που στάλθηκαν από την Deborah Nurse, επιβεβαιώνει και την λήψη των Τεκμηρίων 4, 5 και 8 που στάλθηκαν επίσης από τους ενάγοντες στην ίδια ηλεκτρονική διεύθυνση και συνεπώς ο Μ.Υ.1 δεν μπορεί να αναφέρεται μόνο στο email ημερομηνίας 28.1.2009 και 30.12.2009 και ότι με την λήψη του σοκαρίστηκε, όταν στην συνέχεια είχε λάβει και άλλα (Τεκμήρια 4, 5 και 8) με τα οποία του ζητούσαν οι ενάγοντες την πληρωμή του ποσού των €75.000,00.- τα οποία δεν αναφέρει καθόλου στην μαρτυρία του και δεν αντιδρά. Σε ότι αφορά τις επιστολές Τεκμήρια 6 και 7 προς τους εναγόμενους, ημερομηνίας 12.1.2010, οι οποίες στάληκαν συστημένες, ο Μ.Υ.1 αν και υποστήριξε ότι δεν της έλαβαν, ανάφερε ότι την διεύθυνση που αυτές στάληκαν την αναγνωρίζει και ότι είναι η διεύθυνση του, στην συνέχεια είπε, ότι πρόκειται για την προηγούμενη διεύθυνση που είχε στο Εδιμβούργο, ενώ μετά είπε ότι τώρα έχει μετακομίσει αλλά τότε, εννοώντας τον χρόνο που στάληκαν οι επιστολές, βρισκόταν ακόμα στην πιο πάνω διεύθυνση , επίσης ερωτηθείς είπε ότι αυτή είναι η διεύθυνση που έδωσε αυτός και η κόρη του στους ενάγοντες. Συνεπώς και με δεδομένο ότι οι επιστολές (Τεκμήρια 6 και 7), στάλθηκαν στην διεύθυνση των εναγομένων, δεν επιστράφηκαν στον αποστολέα τους και η διεύθυνση του εναγομένων ήταν αυτή που αναφέρεται στις επιστολές, καταλήγω ότι οι εναγόμενοι έλαβαν γνώση του περιεχομένου τους. Συνεπώς και με βάση τα πιο πάνω, καταλήγω ότι ο εναγόμενος 1 και γνώρισε και ήταν σε θέση να γνωρίζει, αλλά και η κόρη του, τόσο το ακριβές περιεχόμενο της συμφωνίας που υπέγραψαν (Τεκμήριο 2) αλλά και την ακριβή εικόνα και διάσταση όλων των ουσιωδών γεγονότων που περιέβαλαν την συμφωνία. Οι ισχυρισμοί των εναγομένων που περιλαμβάνονται στην έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτηση τους και αφορούν την παρουσίαση από τους ενάγοντες ψευδών παραστάσεων, διενέργεια απατηλών πράξεων, δόλιας συμπεριφοράς και άλλων σχετικών ισχυρισμών, παρέμειναν κενοί από υποστηρικτικό υλικό και μαρτυρία. Ο Μ.Υ.1, κατά την αντεξέταση του, ερωτηθείς εάν ρώτησε οτιδήποτε σχετικό με τις άδειες ανέγερσης του επίδικου διαμερίσματος και της οικοδομής και εάν υπήρχαν εμπράγματα βάρη στο ακίνητο ανέφερε πως δεν το έπραξε. Σε ότι αφορά τα εμπράγματα βάρη του ακινήτου, και αν αυτά υπήρχαν, στο όρο 24 της συμφωνίας αναφέρεται πως το πωλούμενο κατά την μεταβίβαση του θα ήταν ελεύθερο από επιβαρύνσεις. Σε ότι αφορά τον κ. McCormick, μέσα από αυτά που ανάφερε, δεν προκύπτει ότι ο McCormick ενεργούσε εκ μέρους των εναγόντων, ούτε ότι ήταν αυτός που προσέγγισε τον εναγόμενο
  8. Μέσα από αυτά που ο Μ.Υ.1 ανάφερε, προκύπτει ότι η επαφή μαζί του, με τον McCormick, έγινε μετά που του μίλησε ο φίλος για τους ενάγοντες και ήταν μετά από παρότρυνση του φίλου του που ο ίδιος ο εναγόμενος 1 αλλά και η κόρη του, εναγόμενη 2, που ήρθαν επαφή μαζί του (με τον McCormick). Σε ότι αφορά την δικηγόρο Μ. Κορκαίδου, τα όσα ανάφερε σε σχέση με τον χρόνο επαφής του μαζί της και τον τρόπο της επαφής του, έρχονται σε πλήρη αντίφαση με το χρόνο που αναφέρεται στην απόδειξη της κατάθεσης και την αίτηση για την κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου στο Κτηματολόγιο (αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 2) που έγινε πολύ πριν από τον χρόνο που ισχυρίστηκε ο εναγόμενος
  9. Σε ότι αφορά τους ισχυρισμούς του για αποδέσμευση του από την συμφωνία κτλ καμία μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε, η μόνη απάντηση του Μ.Υ.1 ήταν στο Email Τεκμήριο 26 που ζητούσε να μην προχωρήσει η διαδικασία του δανείου. Η μαρτυρία της Μ.Υ2 ήταν τυπική και σκοπό είχε να θέσει στοιχεία που αφορούν το ιδιοκτησιακό καθεστώς του τεμαχίου των εναγόντων και να αναφερθεί στην ύπαρξη εμπράγματων βαρών και επιβαρύνσεων σε αυτό. Η Μ.Υ.2 δεν υποβλήθηκε σε αντεξετάση από την συνήγορο των εναγόντων. Η Μ.Υ.2 ουσιαστικά επιβεβαίωσε με την μαρτυρία της ότι το τεμάχιο που σχετίζεται με την παρούσα αγωγή εντός του οποίου θα γινόταν η ανάπτυξη που περιλάμβανε και το επίδικο διαμέρισμα, ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο ιδιοκτησία των εναγόντων. Όπως ανέφερε το όλο μερίδιο μεταβιβάστηκε στην εταιρεία Alpha Panareti Ltd στις 10/8/2007, γεγονός το οποίο επιβεβαιώνεται και από το Τεκμήριο 14 που είναι ο τίτλος ιδιοκτησία του ακινήτου που κατάθεσε ο Μ.Ε.1 κατά την μαρτυρία του. Σε ότι αφορά τα εμπράγματα βάρη, ανάφερε η μάρτυρας ότι υπάρχουν εμπράγματα βάρη από την πώληση του και μετά, τα οποία μπορεί να επιβεβαιωθούν με πιστοποιητικό έρευνας του ακινήτου στο οποίο θα φαίνονται όλα τα εμπράγματα του βάρη. Τέτοιο πιστοποιητικό όμως ούτε η Μ.Υ.2 κατάθεσε ούτε με άλλο τρόπο τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Συνεπώς, κρίνω την μαρτυρία της Μ.Υ.2 περιορισμένης σημασίας, εφόσον δεν προσθέτει κάτι στην υπόθεση. Ευρήματα: Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση και παραδεκτά γεγονότα καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Στις 4.9.2008 καταρτίστηκε συμφωνία μεταξύ των εναγόντων και των εναγομένων 1 και 2, με την οποία οι ενάγοντες πώλησαν στους εναγόμενους 1 και 2 ένα διαμέρισμα τριών υπνοδωματίων με αριθμό θύρας G504 στο "GABRIELLA HOUSE" το οποίο αποτελούσε μέρος του συγκροτήματος κατοικιών με την ονομασία «Terra Divina» και το οποίο θα ανεγειρόταν εντός του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 0/5133, ΦΥΛ/Σχ 51/48, τεμάχιο αρ. 45, που βρίσκεται στο χωριό Κούκλια της Επαρχίας Πάφου, ιδιοκτήτες του οποίου ήταν οι ενάγοντες. Οι Εναγόμενοι 1 και 2, που είναι πατέρας και κόρη υπέγραψαν το Τεκμήριο 2 την επίδικη συμφωνία στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εκ μέρους των εναγόντων, το Τεκμήριο 2, υπέγραψε ο Μ.Ε. 2 στην Κύπρο. Το τίμημα πώλησης συμφωνήθηκε (όρος 2 στο Τεκμήριο 2) στο ποσό των €515,209.00 το οποίο θα καταβαλλόταν ως ακολούθως: (α) €2515 ως προκαταβολή. (β) €74.766 με την υπογραφή του πωλητηρίου εγγράφου. (γ) Το ποσό των €412.167 θα πληρωνόταν προς τους ενάγοντες από τους εναγόμενους σταδιακά μετά από απαίτηση των εναγόντων και σύμφωνα με την πρόοδο εργασιών ανέγερσης του πωλούμενου διαμερίσματος. (δ) Το ποσό των €25.761 θα πληρωνόταν με την παράδοση της κατοχής του διαμερίσματος στους εναγόμενους. Συμφωνήθηκε με το πωλητήριο, μεταξύ άλλων, ότι το διαμέρισμα θα ήταν συμπληρωμένο μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου 2011 ενώ παρείχετο και περίοδος χάριτος 6 μηνών μετά την πιο πάνω συμφωνημένη ημερομηνία παράδοσης του (όρος 9 στο Τεκμήριο 2). Επίσης, συμφωνήθηκε μεταξύ των μερών, ότι σε περίπτωση που οι εναγόμενοι 1 και 2 δεν κατέβαλλαν οποιοδήποτε ποσό κατά την ημερομηνία που αυτό καθίστατο πληρωτέο, θα χρεώνονται με τόκο προς 9% ετησίως από την ημερομηνία που το εν λόγω ποσό θα καθίστατο πληρωτέο (όρος 20 στο Τεκμήριο 2). Οι εναγόμενοι 1 και 2 κατέβαλαν σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας το συνολικό ποσό των €76,820.74 που αντιστοιχεί στο συνολικό ποσό των δύο πρώτων δόσεων/τρόπου πληρωμής ως περιγράφεται πιο πάνω (όρος 2 2.1 και 2.2.2 του Τεκμηρίου 2). Οι ενάγοντες στις 6.04.10 με ηλεκτρονική αλληλογραφία τους προς του εναγόμενους ζήτησαν από αυτούς, μεταξύ άλλων την εκταμίευση ποσού €75.000 λόγω αντίστοιχης προόδου στην εκτέλεση των εργασιών. Αποτελεί επίσης εύρημα μου ότι οι εναγόμενοι δεν είχαν εξασφαλίσει κατά την πιο πάνω ημερομηνία οποιαδήποτε δανειοδότηση σχετικά με την αγορά του επίδικου διαμερίσματος και ούτε μελλοντικά ενδιαφέρθηκαν να το πράξουν. Στην συνέχεια και λόγω της μη ανταπόκρισης των εναγομένων σε σχέση με την πληρωμή του ποσού που αναφερόταν στο πιο πάνω ηλεκτρονικό μήνυμα, οι ενάγοντες τους κάλεσαν, με επιστολές των δικηγόρων τους, όπως εντός 10 ημερών από τη λήψη της πληρώσουν το ποσό των €75.000 πλέον τόκο προς 9% ενημερώνοντας τους για την λήψη δικαστικών μέτρων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης τους. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 μέχρι και σήμερα δεν έχουν καταβάλει οποιοδήποτε άλλο ποσό πέραν του πιο πάνω ποσού (€76,820.74) που αντιστοιχεί στο συνολικό ποσό των δύο πρώτων δόσεων . Οι Εναγόμενοι 1 και 2 μέχρι και σήμερα δεν έχουν καταβάλει το ποσό των €75.000 ούτε και μέρος αυτού. Σε ότι αφορά την ανάπτυξη του ακινήτου εντός του οποίου βρισκόταν το πωλούμενο διαμέρισμα, υπήρχε Πολεοδομική Άδεια από 9/4/2009 άλλα όχι άδεια οικοδομής, είχε όμως υποβληθεί αίτηση για την εξασφάλιση της (Τεκμήρια 15 - 18). Η επίδικη συμφωνία, ουδέποτε τερματίστηκε είτε από τους ενάγοντες είτε από τους εναγόμενους. Τέλος, αποτελεί εύρημα μου ότι το ποσό των €75.000,00 που αξιώνει η Ενάγουσα είναι αιτιολογημένο με βάση την πρόοδο στην εκτέλεση των εργασιών αποπεράτωσης του διαμερίσματος και των κοινόχρηστων χώρων του συγκροτήματος "Terra Divina". Παρανομία στην σύμβαση: Σε σχέση με το ζήτημα της παρανομίας στη σύμβαση που επικαλείται ο συνήγορος των εναγομένων στην γραπτή του αγόρευση (βλ. σελ. 19 - 29), χωρίς αυτό να εγείρεται και στα δικόγραφα παρατηρώ ότι οι αναφορές στο δικόγραφο των εναγομένων, στο οποίο θα πρέπει να επικεντρωθώ, δεν εγείρουν θέμα παρανομίας ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα ότι δηλαδή η συναλλαγή/συμφωνία ήταν παράνομη καθότι οι ενάγοντες ουδέποτε εξασφάλισαν άδεια οικοδομής για το συγκρότημα Terra Divina. Συνεπακόλουθα, τα ίδια τα δικόγραφα δεν μπορεί να λεχθεί ότι εγείρουν θέμα παρανομίας, ώστε να ικανοποιούνται οι κανόνες που ρυθμίζουν το ζήτημα (Βλ. Δ.19 θ.13 των Διαδικαστικών Κανονισμών). Υπάρχει βέβαια η περίπτωση που το δικαστήριο μπορεί, εφ΄όσον η παρανομία είναι έκδηλη στην ίδια τη σύμβαση, να την εξετάσει και να μην εφαρμόσει τη σύμβαση παρά το ότι δεν εγείρεται στα δικόγραφα (βλ. Chitty on Contracts, 26η έκδοση, τόμος 1, σ. 801, και στην υπόθεση Ayia Napa Nissi Development Ltd ν. Παπαμιχαήλ
(1992)1 ΑΑΔ 549 και Ιωάννου κ.α. ν. Μουσκαλλή κ.α., Πολ. Έφ. 9746, 3.12.1997). Στην υπόθεση Ιωάννου κ.α. ν. Μουσκαλλή κ.α. (πιο πάνω) στην οποία το θέμα της έκδηλης παρανομίας ηγέρθη αυτεπάγγελτα από το δικαστήριο στην ακρόαση της έφεσης και λέχθηκαν τα εξής: "Η αυτεπάγγελτη εξέταση από το Δικαστήριο παρανομίας που παρουσιάζεται ενώπιον του αποτελεί δικαστικό καθήκον, το οποίο απορρέει από την εγγενή φύση της λειτουργίας του ως φύλακας της εφαρμογής του νόμου, που είναι ο πυρήνας της δικαστικής λειτουργίας." Συνεπώς, η παρανομία που μπορεί να δώσει λαβή σε αυτεπάγγελτη εξέταση της από το δικαστήριο, πρέπει λοιπόν να προκύπτει έκδηλα είτε από την ίδια τη σύμβαση είτε από την προσκομισθείσα μαρτυρία σε συσχετισμό προς τη σύμβαση. Στην πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Νίκος Νικολάου ν. EKA DESINGS LTD Πολιτική Έφεση 175/2011 ημερομηνίας 22/12/2016 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Σε περιπτώσεις που η παρανομία εγείρεται για πρώτη φορά στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, το Δικαστήριο πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικό και δεν πρέπει να ενεργεί στη βάση μη δικογραφημένων γεγονότων εκτός εάν ικανοποιηθεί ότι έχει ενώπιον του το σύνολο των σχετικών δεδομένων. Σημειώνουμε συναφώς και την ακόλουθη παρατήρηση του δικαστή Sedley L.J. στην υπόθεση David Birkett v. Acorn Business Machines Limited [1999] EWCA Civ 1866: «For reasons which appear clearly from the authorities cited by Colman J., it is only where the court can eliminate any possible answer with complete confidence that an unpleaded case of illegality should be allowed to succeed.» Εξετάζοντας την συγκεκριμένη εισήγηση του συνηγόρου των εναγόμενων, λαμβάνω υπόψη μου το πιο πάνω εύρημα μου, σε σχέση με τον χρόνο έκδοσης της Πολεοδομικής και το ότι δεν υπήρχε σε ισχύ άδεια οικοδομής, αλλά είχε υποβληθεί αίτηση προς τούτο. Στο άρθρο 23 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 απαριθμούνται οι περιπτώσεις στις οποίες η αντιπαροχή ή ο σκοπός μιας συμφωνίας είναι παράνομος. Το άρθρο 24 του ιδίου νόμου προβλέπει πως «αν οποιοδήποτε μέρος μιας και μόνης αντιπαροχής για ένα ή περισσότερους σκοπούς ή μια οποιαδήποτε αντιπαροχή ή οποιοδήποτε μέρος μιας από περισσότερες αντιπαροχές για ένα και μόνο σκοπό, είναι παράνομος, η συμφωνία είναι άκυρη.». Αναφορικά με το θέμα που προβάλλεται, ότι δηλαδή οι κατασκευές ανεγέρθηκαν χωρίς άδεια από την αρμοδία αρχή γεγονός που ισοδυναμεί με παρανομία που στερεί τους ενάγοντες να διεκδικούν οποιοδήποτε ποσό, παρόμοιο ζήτημα εξετάστηκε στην υπόθεση Conqueror Developments Ltd v. Dreamland Developments Ltd
(2005)1 Α.Α.Δ.
  1. Εξηγήθηκε ότι, με αναφορά στα άρθρα 23 και 24 του Περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149, το γεγονός ότι η ανέγερση των ημιτελών οικοδομών, που ήταν το αντικείμενο αντιπαροχής, έγινε χωρίς να προηγηθεί η έκδοση της άδειας οικοδομής δεν καθιστά, από μόνο του την αντιπαροχή ή το σκοπό της συμφωνίας παράνομο και τη συμφωνία άκυρη. Λέχθηκε πως, οι εφεσίβλητοι δεν εμποδίζονταν να διεκδικήσουν το λαβείν τους από τους εφεσείοντες. Συγκεκριμένα στην πιο πάνω υπόθεση λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η επίδικη συμφωνία είχε ως αντικείμενο την πώληση ημιτελών οικοδομών κλπ. που ανήγειραν οι εφεσίβλητοι στο τεμάχιο 158 για το ποσό των £35.
  2. Πρόκειται για μια καθόλα νόμιμη συμφωνία εφόσον δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις που απαγορεύονται από το νόμο. Η φύση της συμφωνίας δεν είναι τέτοια ώστε αν επιτρεπόταν θα καταστρατηγούσε τις διατάξεις οποιουδήποτε νόμου, δεν συνιστά απάτη, δεν επιφέρει βλάβη στο πρόσωπο ή την περιουσία άλλου ούτε αντίκειται στα χρηστά ήθη ή την δημόσια τάξη. Το γεγονός ότι η ανέγερση των ημιτελών οικοδομών έγινε χωρίς να προηγηθεί η έκδοση της άδειας οικοδομής δεν καθιστά, από μόνο του την αντιπαροχή και/ή το σκοπό της συμφωνίας παράνομο και τη συμφωνία άκυρη. Ακολουθεί πως οι εφεσίβλητοι δεν εμποδίζονταν να διεκδικήσουν το λαβείν τους από τους εφεσείοντες. Βλ. Αγαθοκλέους κ.ά. ν. Λάππα
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ., σελ. 2002.» Λαμβάνοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, κρίνω και καταλήγω πως η σχετική εισήγηση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και άρα απορρίπτεται. Η πρόοδος των εργασιών στην επίδικη οικοδομή, ο όρος 2. 2.3 της επίδικης συμφωνίας, στην βάση του οποίου οι ενάγοντες αξιώνουν την πληρωμή του ποσού των €75.000,00 και η νομιμοποίηση των εναγόντων να αξιώνουν εναντίον των εναγομένων το πιο πάνω ποσό, αποτελούν τα επίδικα θέματα της παρούσα υπόθεσης. Είναι καλά γνωστό ότι απαραίτητες προϋποθέσεις για τη δημιουργία νομικά δεσμευτικής σύμβασης είναι (α) η πρόθεση δημιουργίας έννομης σχέσης και η ύπαρξη αντιπαροχής (βλ. C. MALATHOURAS & SONS LTD v. ΛΑΪΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ
(2004)1Β Α.Α.Δ 1233]. Οι εναγόμενοι παραδέχονται την υπογραφή της συμφωνίας Τεκμήριο 2, ο εναγόμενος 1 στην προφορική του μαρτυρία παραδέχθηκε ότι υπέγραψε αυτός και η κόρη του που είναι η εναγόμενη 2 την επίδικη συμφωνία, καταβάλλοντας μάλιστα και το συνολικό ποσό των €76,820.74 όπως ο όρος 2 2.1 και 2 2.2 της συμφωνίας (Τεκμήριο 2) προνοεί. Τα όσα ο εναγόμενος 1 έχει αναφέρει στην μαρτυρία του και σχετίζονται με τις συνθήκες υπογραφής της συμφωνίας, αναλύονται πιο πάνω, και υπό τις περιστάσεις οι θέσεις των εναγομένων που καταγράφονται στην έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτηση τους δεν βρίσκουν έρεισμα. Το Τεκμήριο 2, αποτελεί συμφωνία, η οποία συνομολογήθηκε μεταξύ των διαδίκων και ως τέτοια είναι δεσμευτική για αυτούς που είναι και τα μέρη της συμφωνίας. Για σκοπούς κατανόησης καταγράφω αυτούσιο το περιεχόμενο του όρου 2 της συμφωνίας (Τεκμήριο 2) καθώς και τους όρους 20 και 22 που ενδιαφέρουν. "
  1. The purchase price payable by Purchaser to the Vendor in consideration for the sale of the property herein recorded is the sum of EURO €515,209 (Five Hundred and Fifteen Thousand, Two Hundred and Nine Euros) payable by the Purchaser to the Vendor as follows: 2.
  2. The amount of EURO €2,515 (Two Thousand, Five Hundred and Fifteen Euros ) as a deposit and which amount has been received by the Vendor. 2.2 The amount EURO €74,766 (Seventy Four Thousand, Seven Hundred and Sixty Six Euros) on signature of this agreement. 2.
  3. The amount of EURO €412,167 (Four Hundred and Twelve Thousand, One Hundred and Sixty Seven) to be paid direct to the Vendor progressively in stages on demand by the Vendor and according to the progress of the construction work on the property. Payment in terms hereof is to be made to the Vendor either from the mortgage loan obtained by the Purchaser from a local bank or from the Purchasers own funds. 2.
  4. The amount of EURO €25,761 (Twenty Five Thousand and Sixty One Seven) on possession of the property by the Purchaser." The above described purchase price includes the cost of furniture, electrical, plus picture & décor pack
  5. Any amount not paid by the Purchaser on due date shell bear interest calculated at 9% (nine percent) per annum calculated from the date such payment become payable to the date of its receipt by the Vendor. A payment will be deemed to have been received by the Vendor only once the amount is cleared in the Vendor bank account. "
  6. Should the Purchaser fail to effect payment of any monies due in terms of this agreement or commit a breach of any of the terms of this agreement, all of which terms shall be deemed to be material or preclude or prevent the performance of his obligation in terms thereof then and in any one or more of the said events the Vendor shall, after expiry of 10 (ten) days from the posting of written notice calling upon the Purchaser to effect payment of such amount or remedy such breach, or rectify such position, be entitled to either; 21.1 claim payment of the full amount owing to the Vendor in terms hereof, which amount shall immediately become due and payable and in which event the Vendor shall upon payment being made complete the building of the propertyς; or 21.2 claim specific performance from the Purchaser; or 21.3 exercise any other rights which the Vendor may have in terms of this agreement or in law; or 21.4 alternatively to cancel this Contract in which event the Vendor shall be entitled to retain all monies paid by the Purchaser in terms of this agreement and which monies are forfeited and claim such additional damages as the Vendor may have sustained as a result of such cancellation. The above remedies shall be without prejudice and shall not preclude the exercise of any other remedies the Vendor may have in terms of this agreement or common law or arising from any other source whatsoever." Οι ενάγοντες ενημέρωσαν τους εναγόμενους για την πρόοδο των εργασιών στην επίδικη οικοδομή και κάλεσαν αυτούς όπως καταβάλουν το ποσό των €75.000,00 σε συμμόρφωση με τον όρο 2 2.3 του Τεκμηρίου
  7. Στην συνέχεια, οι ενάγοντες, λόγω της μη συμμόρφωσης των εναγόμενων, τους κάλεσαν, αποστέλλοντας τους γραπτές ειδοποιήσεις/συστημένες επιστολές, όπως πληρώσουν το πιο πάνω ποσό δίδοντας τους και προειδοποίηση ότι η μη καταβολή του οφειλόμενου ποσού συνεπάγεται την επιβολή τόκου και την λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον τους. Η προειδοποίηση και η προθεσμία που δίδεται με τις πιο πάνω επιστολές (Τεκμήρια 6 και 7) παραπέμπει στον όρο 22 του Τεκμηρίου
  8. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, οι ενάγοντες νομιμοποιούνται να διεκδικούν το ποσό των €75.000,00 το οποίο αποτελεί και το μέτρο της αποζημίωσης στην προκείμενη περίπτωση, εφόσον το ποσό δεν καταβλήθηκε με την συνήθη πορεία και εφαρμογή της συμφωνίας και δεν υπήρξε συμμόρφωση με την απαίτηση πληρωμής των εναγόντων από τους εναγόμενους όπως η μεταξύ τους συμφωνία προνοεί. Οι εργασίες είχαν φτάσει σε τέτοιο επίπεδο, ώστε οι ενάγοντες και δικαιολογούνται και νομιμοποιούνται στην απαίτηση για πληρωμή του ποσού των €75.
  9. Στην υπόθεση A. Panayides Contracting Ltd v. M & M Frangos Engineering & Contracting Ltd
(2012)1Β Α.Α.Δ 1136, λέχθηκε ότι το μέτρο των αποζημιώσεων που γενικώς απαντάται για τη διάρρηξη συμβολαίων εφαρμόζεται και στις περιπτώσεις εργολαβικών συμβολαίων: "Υπενθυμίζεται γενικά ότι το σύνηθες μέτρο της αποζημίωσης για τη διάρρηξη συμβολαίων συναρτάται με το ποσό το οποίο θα χρειαζόταν για να τεθεί το αναίτιο μέρος στη θέση που θα ήταν αν η συμφωνία εκτελείτο κανονικά. Όπως τέθηκε στην υπόθεση Αλπάν (Αδελφοί Τάκη) Λτδ ν. Τρυφωνίδου
(1996)1 Α.Α.Δ. 679, οι αποζημιώσεις στο δίκαιο των συμβάσεων έχουν σκοπό την αποκατάσταση του αθώου μέρους «. στη θέση που θα απολάμβανε αν η συμφωνία εφαρμοζόταν και όχι τη ζημιά την οποία υπέστη προς αντιμετώπιση των συνεπειών της διάρρηξης της συμφωνίας.». Το μέτρο των αποζημιώσεων που γενικώς απαντάται για τη διάρρηξη συμβολαίων, εφαρμόζεται και στις περιπτώσεις διάρρηξης εργολαβικών συμβολαίων. Στο σύγγραμμα Keating on Building Contracts - πιο πάνω - σελ. 186, αναφέρεται ως καθοδηγούσα αρχή ότι η αποζημίωση έχει στόχο να θέσει το μέρος του οποίου τα δικαιώματα έχουν παραβιαστεί στην ίδια θέση ως αυτά να είχαν τηρηθεί." Σε ότι αφορά τον τόκο που οι ενάγοντες αξιώνουν επί του ποσού των €75.000,00 ήτοι 9% ετησίως από 06/01/2010 μέχρι εξοφλήσεως, στον όρο 20 του Τεκμηρίου 2 καταγράφεται και συμφωνήθηκε μεταξύ των μερών, ότι οποιοδήποτε ποσό που οι εναγόμενοι καθυστερούν να πληρώσουν θα φέρει τόκο προς 9% ετησίως από την ημερομηνία κατά την οποία το εν λόγω ποσό θα έπρεπε να πληρωθεί. Το ποσό των €75.000,00 σύμφωνα με τον όρο
  1. 2.3 του Τεκμηρίου 2, θα έπρεπε να πληρωθεί άμεσα με την κοινοποίηση της απαίτησης των εναγόντων και τούτο γιατί δεν καθορίζεται με την συμφωνία χρονικό διάστημα εντός του οποίου θα έπρεπε μετά την απαίτηση να γίνει η πληρωμή. Σε ότι αφορά τον χρόνο υπολογισμού του τόκου, αυτός καθορίζεται από τις επιστολές Τεκμήρια 4 και 6 ότι θα αρχίζει από 6.1.2010 και θα είναι 8% αντί 9% που είναι ο συμφωνημένος τον οποίο και θα δικαιούνταν οι ενάγοντες, ωστόσο θεωρώ ότι οι ενάγοντες με τον πιο πάνω τρόπο, περιόρισαν την διεκδίκηση τόκου στο ποσοστό τόκου που αναφέρεται στα Τεκμήρια 4 και
  2. Σε ότι αφορά τις αναγνωριστικές αποφάσεις που οι ενάγοντες ζητούν με την έκθεση απαίτησης τους (παράγραφος 15 (α) και (στ)) παραπέμπω στην υπόθεση ΠΕΚΡΗΣ ν. ΤΖΙΑΝΝΑΡΟΥ κ.ά, Πολιτική Έφεση 93/11 ημερομηνίας 18.1.2016 στην οποία λέχθηκαν τα πιο κάτω: "Το πρωτόδικο δικαστήριο δεν φαίνεται να προβληματίστηκε καθόλου για το κατά πόσον θα έπρεπε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια δυνάμει του άρθρου 41 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, υπέρ της έκδοσης δηλωτικής απόφασης. Συνήθως τα δικαστήρια εκδίδουν δηλωτική απόφαση σε σχέση με νομικά δικαιώματα. Όμως όπου με την αγωγή ζητείται μόνο αναγνωριστική απόφαση, χωρίς να ζητείται οποιαδήποτε άλλη θεραπεία, η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου θα πρέπει να ασκείται με μεγάλη προσοχή (βλ. Mellstrom v. Garner [1970] 2 All ER 9 CA και Annual Practice 1958, σελ. 578). Συχνά ζητείται αναγνωριστική απόφαση επί γεγονότων που δεν έχουν ακόμη προκύψει (Greenwich Healthcare National Health Service v. London and Quadrant Housing Trust and others [1998] 3 All ER 437 και Gasto Shipping Company Limited, ανωτέρω). Για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια υπέρ της έκδοσης αναγνωριστικής απόφασης, θα πρέπει να προκύπτει κάποιο χειροπιαστό όφελος για τον ενάγοντα (Maerkle v. British and Continental Fur Co Ltd [1954] 3 All ER 50 CA). Τα δικαστήρια δεν εκδίδουν αναγνωριστικές αποφάσεις για ακαδημαϊκά και μόνο ερωτήματα (Howard v. Pickford Tool Co Ltd [1951] 1 KB 417 CA) ή όπου η απάντηση στο ερώτημα θα είναι μάταιη ή άνευ ουσιαστικής σημασίας." Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω και έχοντας κατά νου, το περιεχόμενο των αναγνωριστικών/δηλωτικών αποφάσεων που αξιώνει η Ενάγουσα και τα ευρήματα του δικαστηρίου, καταλήγω πως η έκδοση τους δικαιολογείται. Συνεπώς, εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1 και 2 για το ποσό των €75.000,00 πλέον τόκο προς 8% ετησίως από 6/1/2010 μέχρι εξοφλήσεως. Επίσης, εκδίδονται αναγνωριστικές/δηλωτικές αποφάσεις ως η παρ. 15 (α) και (στ) της έκθεσης απαίτησης. Τα έξοδα, ακολουθούν το αποτέλεσμα και συνεπώς επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και τα οποία θα πρέπει να τεθούν στο δικαστήριο για έγκριση. Σε ότι αφορά την ανταπαίτηση των εναγομένων 1 και 2, υπό τις περιστάσεις αυτή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Λόγω του ότι η ανταπαίτηση εκδικάστηκε ταυτόχρονα με την απαίτηση, κρίνω ορθό να μην εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Contract of Sale Immovable Property/Final Judgment (Αναφορά: Πολιτική Δικαιοδοσία/Συμβόλαιο αγοράς ακίνητης ιδιοκτησίας/Τελική Απόφαση)

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.