S. RAFTIS COMPANY LTD κ.α. ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD, Αρ. Αγωγής: 2982/2014, 25/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 2982/2014 Μεταξύ:
- S. RAFTIS COMPANY LTD, εκ Πάφου
- R.S. HOLDING LIMITED, εκ Πάφου
- ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ ΗΡΑ ΛΤΔ, εκ Πάφου
- PAPHOS SANDY HILL ESTATES LTD, εκ Πάφου
- RAFTIS & RAFTIS LIMITED, εκ Πάφου
- GLAFKE LTD, εκ Πάφου
- KREOPAS DEVELOPING LTD, εκ Πάφου
- IRIA DEVELOPMENT LTD, εκ Πάφου
- «RAFSA LIMITED», εκ Πάφου
- «SYNTHESIS» DEVELOPING LTD, εκ Πάφου
- S. RAFTIS HOTELS HOLDING LTD, εκ Πάφου
- CH. G. «ALONI» DEVELOPMENT LTD, εκ Πάφου
- R.S. TOURIST ENTERPRISES LTD, εκ Πάφου
- NEW PAPHOS DEVELOPMENT CO. LTD, εκ Πάφου
- S.S.R. DEVELOPMENTS LIMITED, εκ Πάφου
- «NIMFI» TOURIST ENTERPRISES LTD, εκ Πάφου
- «PROKRIS» DEVELOPING LTD, εκ Πάφου
- «EPECTASIS» CONSTRUCTION LTD, εκ Πάφου
- «ORITIS» DEVELOPING LTD, εκ Πάφου
- TIETHEKNOT HOLDINGS LTD, εκ Πάφου
- CH. G. (VRYSADHIA) DEVELOPMENT LTD, εκ Πάφου
- ΜΕΛΙΝΑ ΡΑΦΤΗ, εκ Πάφου
- ΣΑΒΒΑΣ ΡΑΦΤΗΣ, εκ Πάφου Εναγόντων και ALPHA BANK CYPRUS LTD, εκ Πάφου Εναγομένων ----------------- Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 25/04/2017 Ημερομηνία: 25/04/2017 Εμφανίσεις Για τους Αιτητές 1- 23: κ. Α. Δημητριάδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex - tempore) Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε σήμερα και κατόπιν σχετικής άδειας του Δικαστηρίου τέθηκε αυθημερόν ενώπιον μου. Με αυτήν οι Ενάγοντες - Αιτητές οι οποίοι στη συνέχεια θα καλούνται ως («οι Αιτητές») αιτούνται την έκδοση του ακόλουθου διατάγματος: «Α. Προσωρινού Διατάγματος του Σεβαστού Δικαστηρίου που να εμποδίζει και/ή απαγορεύει στην Καθ' ης η αίτηση και/ή στους αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους και/ή υπηρέτες της και/ή οιωνδήποτε άλλων προσώπων ενεργούντων αντ' αυτής και/ή για λογαριασμό της, από του να προβεί σε οποιαδήποτε δικαιοπραξία, πλειστηριασμό πώληση, μεταβίβαση, αποξένωση, επιβάρυνση, δημοσίευση για πώληση της ακινήτου ιδιοκτησίας των Αιτητών 11 με αριθμό εγγραφής 0/4493, Φ/Σχ. 51/10Ε2/4, Τεμάχιο 86, Μερίδιο όλο, Πάφος, μέχρι τελικής εκδικάσεως της υπό τον άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής ή/και νεωτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου». Η υπό κρίση αίτηση υποστηρίζεται από τις ένορκες δηλώσεις των Σάββα Ράφτη, ο οποίος είναι ο Αιτητής υπ' αρ. 23, και του Παναγιώτη Τσαγγάρη, οικονομικού διευθυντή και λογιστή των Αιτητών 1 -
- Στην υποστηριχτική ένορκη δήλωση του Αιτητή υπ' αρ. 23 αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι στις 29.12.14 καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και ακολούθως στις 20.10.16 καταχωρήθηκε η έκθεση απαίτησης. Συνοψίζοντας τις θεραπείες που αξιώνουν οι Αιτητές εναντίον της Εναγομένης - Καθ' ης η αίτηση, αυτές επικεντρώνονται στην έκδοση διαταγμάτων και δηλώσεων του Δικαστηρίου ότι οι επίδικες συμφωνίες δανείων και/ή εγγυήσεων και/ή ενυπόθηκων εξασφαλίσεων και/ή ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης είναι άκυρες και παράνομες ως προϊόν δόλου, απάτης, ψευδών παραστάσεων, αθέμιτης επιρροής, αμέλειας και παράβασης των καθηκόντων της Καθ' ης η αίτηση έναντι των Αιτητών. Γίνεται επίσης αναφορά στις ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ που επιδόθηκαν από την Καθ' ης η αίτηση στους Αιτητές 1 - 4, 6 - 21 και 23 με τις οποίες ουσιαστικά οι τελευταίοι πληροφορούνται για την πρόθεση της Καθ' ης η αίτηση να προχωρήσει σε πλειστηριασμό του ακίνητου της Αιτήτριας υπ' αρ. 1 με Αρ. Εγγραφής 0/4493 το οποίο βρίσκεται στην περιοχή «Τάφοι των Βασιλέων» στην Πάφο και βαρύνεται με τις επίδικες υποθήκες με αρ. 1119, 1120, 1121, 1123, 1124 και 1125/
- Περαιτέρω ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι σε σχέση με τις ειδοποιήσεις που επιδόθηκαν στις 24.1.17 καταχωρήθηκε η αίτηση - έφεση με αρ. 34/17 σε σχέση με την οποία εκδόθηκε χθες 24.4.17 και κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας η απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία απορρίφθηκε η προαναφερόμενη αίτηση - έφεση. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση ο πλειστηριασμός του ακινήτου είναι προγραμματισμένος για αύριο 26.4.17 στις 9 π.μ. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι είναι ιδιαίτερα επείγον να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα έτσι ώστε να διατηρηθεί η πρότερη κατάσταση και να μπορέσει να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Τυχόν άρνηση του Δικαστηρίου να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα θα προκαλέσει ανυπολόγιστες ζημιές και απώλειες στους Αιτητές και θα οδηγήσει στην απόλυση του προσωπικού των Αιτητών. Στην ένορκη δήλωση καταγράφονται και λεπτομέρειες των ισχυριζομένων ψευδών παραστάσεων, αμελών συμβουλών και δόλου της Καθ' ης η αίτηση τις οποίες ωστόσο δεν θεωρώ σκόπιμο στα πλαίσια της παρούσης υπόθεσης να αναφέρω. Από την άλλη ο Παναγιώτης Τσαγγάρης στη δική του ένορκη δήλωση επαναλαμβάνει σε μεγάλο βαθμό τους ισχυρισμούς που προβάλλονται από τον Σάββα Ράφτη και αναφέρεται με περισσότερες λεπτομέρειες στα ζητήματα της μετατροπής των καταθέσεων των Αιτητών σε διάφορα νομίσματα στη βάση πάντα των συμβουλών, παροτρύνσεων και/ή πιέσεων της Καθ' ης η αίτηση. Επιλαμβανόμενος της υπό κρίση αίτησης αυτό το οποίο με απασχόλησε ιδιαίτερα και για το οποίο κάλεσα τον ευπαίδευτο συνήγορο να αγορεύσει είναι το ζήτημα της δυνατότητας καταχώρισης της υπό κρίση αίτησης έχοντας ως δεδομένο την απόφαση που εκδόθηκε στις 24.4.17 στα πλαίσια της αίτησης - έφεσης με αρ. 34/17 δυνάμει της οποίας η προαναφερόμενη αίτηση - έφεση με την οποία επιδιωκόταν η αναστολή και/ή ακύρωση της διαδικασίας πλειστηριασμού ακινήτου απορρίφθηκε. Ο κ. Δημητριάδης αγορεύοντας υποστήριξε ότι η διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIΑ του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν.9/65 ως έχει τροποποιηθεί και η διαδικασία της έκδοσης προσωρινού διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60 είναι δύο ξεχωριστές διαδικασίες και δεν δημιουργείται οποιοδήποτε δεδικασμένο από την απόρριψη της αίτησης - έφεσης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών επιχειρηματολόγησε περαιτέρω αναφορικά με τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, καθώς επίσης και για το ζήτημα της ύπαρξης του στοιχείου του κατεπείγοντος βάσει του άρθρου 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
- Η υπό κρίση αίτηση, όπως προκύπτει από την νομική της βάση, εδράζεται ουσιαστικά επί του άρθρου 32 του Ν.14/60 καθώς επίσης και επί των άρθρων 4,5 και 9 του Κεφ.
- Το άρθρο 32 έχει τύχει πλούσιας και εκτεταμένης ανάλυσης στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σειρά υποθέσεων στις οποίες έχουν καθοριστεί οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν προκειμένου το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να εκδώσει παρεμπίπτοντα διατάγματα που θα κρίνει δίκαια ή πρόσφορα. Οι προϋποθέσεις έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 είναι οι ακόλουθες τρεις:
- Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.
- Η ύπαρξη πιθανότητας ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία.
- Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα. Για να αποδειχθούν οι πιο πάνω αναφερόμενες προϋποθέσεις ο Αιτητής θα πρέπει να παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το υπόβαθρο της μαρτυρίας η οποία θα χρειαστεί με σκοπό μόνο να δικαιολογήσει την έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος. Παραπέμπω στην υπόθεση The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R.
- Αφ' στιγμής το Δικαστήριο ικανοποιηθεί για την ύπαρξη των κριτηρίων του άρθρου 32 του Ν.14/60, τότε προχωρεί στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας. Όσον αφορά τώρα τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6, τα οποία επίσης μνημονεύονται στην υπό κρίση αίτηση, σημειώνω ότι τα κριτήρια που τίθενται με αυτά είναι παρόμοια με εκείνα του άρθρου 32 του Ν.14/
- Στην υπόθεση S.A. Constantinou Limited v. Marfin Popular Bank Public Co. Ltd
(2009)1 ΑΑΔ 754 λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το άρθρο 4 του Κεφ. 6: «Το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 είναι ευρύτερο του άρθρου 4 του Κεφ. 6 και εξυπακούεται ότι η εξέταση μιας αίτησης σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 λαμβάνει αυτόματα υπόψη τις πρόνοιες του άρθρου 4 του Κεφ. 6». Όσον αφορά το άρθρο 5 Κεφ. 6 στην υπόθεση Larticon Co. v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1B AAΔ 1121 το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι το άρθρο 5 του Κεφ. 6 θα πρέπει να εξετάζεται σε συνδυασμό με τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 και τονίστηκε ότι το προαναφερόμενο άρθρο αντιστοιχεί στηn τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/
- Όσον αφορά το άρθρο 9 Κεφ. 6, αυτό παρέχει στο Δικαστήριο την ευχέρεια της έκδοσης μονομερώς ενός διατάγματος εφόσον ο Αιτητής αποδείξει το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις. Κλείνοντας την πιο πάνω παρένθεση επανέρχομαι στην ουσία της υπό κρίση αίτησης. Συγκεκριμένα σε σχέση με την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών ότι η διαδικασία που προνοείται στο Μέρος VI του Ν.9/65 είναι ξεχωριστή από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου και ότι κατ' επέκταση τυχόν απόρριψη της αίτησης - έφεσης με την οποία επιδιώκεται η αναστολή πλειστηριασμού δεν εμποδίζει την μεταγενέστερη καταχώριση αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος με το ίδιο αντικείμενο στη βάση του άρθρου 32 του Ν.14/60, σημειώνω ότι, με κάθε σεβασμό προς την εισήγηση του κ. Δημητριάδη, η εν λόγω θέση του δεν με βρίσκει σύμφωνο. Κατ' αρχάς, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και ιδίως της ένορκης δήλωσης του κ. Σάββα Ράφτη, η αναγκαιότητα για την καταχώριση της υπό κρίση αίτησης προέκυψε από την ενεργοποίηση των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν.9/65 και πολύ περισσότερο από την απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση - έφεση 34/
- Αυτό το οποίο ουσιαστικά ζητείται εκ νέου με την επίδικη αίτηση είναι, υπό τον μανδύα πλέον του άρθρου 32 του Ν.14/60, η αναστολή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Ν.9/65 και που απετέλεσε το αντικείμενο της αίτησης - έφεσης 34/
- Επομένως, υιοθέτηση της εισήγησης του κ. Δημητριάδη σημαίνει ότι ο κάθε ενυπόθηκος οφειλέτης θα μπορούσε να ακολουθεί τις διαδικασίες που προβλέπονται στο Ν.9/65 με την καταχώριση αίτησης - έφεσης και στην περίπτωση που δεν θα ήταν ικανοποιημένος από την απόφαση του Δικαστηρίου, τότε θα μπορούσε να επιδιώκει για δεύτερη φορά την ίδια θεραπεία επικαλούμενος όμως τις πρόνοιες πλέον του άρθρου 32 του Ν.14/
- Αυτή η προσέγγιση, κατά την κρίση μου, θα οδηγούσε σε άτοπα θεωρώ αποτελέσματα και σε καταστρατήγηση του Ν.9/
- Στην προκειμένη περίπτωση, όπως ήδη αναφέρθηκε, ενεργοποιήθηκαν οι διαδικασίες του Ν. 9/65 και οι Αιτητές χρησιμοποίησαν το ένδικο μέσο το οποίο προνοείται στην προαναφερόμενη νομοθεσία. Ανοίγω εδώ μια παρένθεση για να επισημάνω ότι οι πρόνοιες του Μέρους VIA του Ν.9/65 είναι πρόνοιες που ρυθμίζουν ειδικά την πώληση ενυπόθηκων ακινήτων και προβλέπουν και τους μηχανισμούς αντίδρασης των ενυπόθηκων οφειλετών. Πρόκειται επομένως για ειδική νομοθεσία, η οποία στο άρθρο 44ΙΓ προνοεί τα ακόλουθα: 44ΙΓ. «Αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη, στα πλαίσια του παρόντος Μέρους, δύναται εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα
(30)ημέρες από την ημερομηνία που το πρόσωπο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Αυτό ακριβώς έπραξαν στην προκειμένη περίπτωση οι Αιτητές με την καταχώριση της αίτησης - έφεσης προς το σκοπό ακύρωσης της διαδικασίας πώλησης του ακινήτου. Ενεργοποίησαν τις πρόνοιες της ειδικής νομοθεσίας και δεν μπορούν, κατά την κρίση μου, να επιδιώκουν εκ νέου την ίδια θεραπεία επικαλούμενοι το άρθρο 32 του Ν.14/
- Ερχόμενος τώρα στο ζήτημα του κατεπείγοντος, το οποίο επίσης τέθηκε στον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών, όπως ήδη αναφέρθηκε ο κ. Δημητριάδης επικαλέστηκε το γεγονός ότι ο πλειστηριασμός είναι προγραμματισμένος για αύριο στις 26.4.17 στις 9 π.μ. Ανέφερε περαιτέρω ο ευπαίδευτος συνήγορος ότι ενόψει και του γεγονότος της έκδοσης μόλις χθες της απόφασης στα πλαίσια της αίτησης έφεσης, οι πελάτες του ενήργησαν άμεσα καθώς δεν μπορούσαν ενωρίτερα να καταχωρήσουν την υπό κρίση αίτηση αφού δεν θα ήταν δυνατόν να υπάρχουν παράλληλες διαδικασίες με το ίδιο αντικείμενο και σκοπό. Με την απόρριψη της αίτησης - έφεσης υπάρχει πλέον η δυνατότητα καταχώρισης της υπό κρίση αίτησης δυνάμει του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου. Υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης θεωρώ ότι το γεγονός πως ο πλειστηριασμός είναι προγραμματισμένος για αύριο δεν οδηγεί και σε συμπέρασμα ύπαρξης του στοιχείου του κατεπείγοντος δυνάμει του άρθρου 9 του Κεφ.
- Για να είμαι πιο συγκεκριμένος, όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση του κ. Ράφτη και συγκεκριμένα από την παράγραφο 11, οι Αιτητές γνώριζαν για την ημερομηνία διενέργειας του πλειστηριασμού από τις 24.1.17, ημερομηνία κατά την οποία επιδόθηκαν οι ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ, Τεκμ. 5 της αίτησης. Επομένως οι Αιτητές γνώριζαν εδώ και 3 περίπου μήνες για την ημερομηνία διενέργειας του πλειστηριασμού και παρά ταύτα δεν έπραξαν οτιδήποτε στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Θεωρώ ότι δεν μπορεί η πλευρά των Αιτητών να επικαλείται τη δική της συμπεριφορά και την καταχώριση της αίτησης - έφεσης 34/17 προς υποστήριξη του στοιχείου του κατεπείγοντος. Δεν μπορούν δηλαδή, κατά την άποψη μου, με τη δικονομική συμπεριφορά που ακολούθησαν να δημιουργούν οι ίδιοι ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα τα οποία στη συνέχεια να τα επικαλούνται επιχειρηματολογώντας για την αναγκαιότητα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος σε μονομερή βάση κατ' εξαίρεση του κανόνα φυσικής δικαιοσύνης που επιβάλλει την υποχρέωση ακρόασης και των δύο πλευρών. Η επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών για το κατεπείγον, αντικρούει τη θέση που εξέφρασε, ότι δηλαδή πρόκειται για δύο ξεχωριστές διαδικασίες. Όπως ήδη ανάφερα πιο πάνω στα αρχικά στάδια της αγόρευσης του ο κ. Δημητριάδης εισηγήθηκε ότι είναι ξεχωριστές οι διαδικασίες και στη συνέχεια επιχειρηματολογώντας για το στοιχείο του κατεπείγοντος υποστήριξε ότι δεν μπορούσαν να υφίστανται δύο παράλληλες διαδικασίες με το ίδιο αντικείμενο και σκοπό. Αν ήταν ξεχωριστές οι διαδικασίες, όπως και η σχετική εισήγηση του, τότε δεν θα υπήρχε και οποιοδήποτε κώλυμα στην καταχώριση της παρούσας αίτησης εκκρεμούσης της αίτησης - έφεσης. Τέλος, σημειώνω ότι ακριβώς στη βάση του ότι τόσο η υπό κρίση αίτηση όσο και η αίτηση - έφεση αφορούν το ίδιο ουσιαστικά αντικείμενο, θα απέρριπτα την υπό κρίση αίτηση και για τον επιπρόσθετο λόγο της ύπαρξης κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Η εξουσία του Δικαστηρίου για αποτροπή της κατάχρησης των διαδικασιών, όπως έχει αναφερθεί στην Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου
(2002)2 ΑΑΔ 522, είναι σύμφυτη και είναι μια εξουσία αυτονόητη και απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης και την αξιοπιστία των θεσμών και μέσων επίτευξης των στόχων της. Στην προκείμενη περίπτωση οι δύο διαδικασίες είναι ανεξάρτητες μεν δικονομικά, αλλά πλήρως όμοιες ως προς το αντικείμενο τους. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω θεωρώ ότι η υπό κρίση αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ................ Μ. Αγιομαμίτης, Ε. Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Μονομερής αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος