M. ZENEDDIN CONSTRUCTIONS LIMITED ν. ΑΝΔΡΕΑ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2432/2011, 7/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2432/2011 Μεταξύ: M. ZENEDDIN CONSTRUCTIONS LIMITED εκ Πάφου Ενάγουσας και ΑΝΔΡΕΑ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ Εναγομένου Ημερομηνία: 07.04.17 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κα Δελιμπαλτίδου (ίδια για ν' ακούσει απόφαση) Για Εναγόμενο: κα Χρ. Μίττλετον για κ.κ. Α. Νεοκλέους & Σία ΔΕΠΕ (ίδια για ν' ακούσει απόφαση) ΑΠΟΦΑΣΗ Η κατασκευή ενός εργοληπτικού έργου απαλλαγμένου από ουσιαστικά προβλήματα λειτουργίας εξαρτάται σε πρώτο βαθμό από το επίπεδο επαγγελματισμού που επιδεικνύουν οι βασικοί πρωταγωνιστές για την ανέγερση του και σε δεύτερο βαθμό από την ποιότητα χημείας που υπάρχει ανάμεσα τους, δηλαδή του δείχτη επικοινωνίας και συντονισμού τους. Πρόσωπα κλειδιά σε επιτυχημένη κατασκευή ενός έργου είναι ο επιβλέπον αρχιτέκτονας, οι υπόλοιποι τεχνικοί σύμβουλοι του εργοδότη όπως ο πολιτικός-στατικός μηχανικός, ο επιμετρητής ποσοτήτων, ο ηλεκτρολόγος-μηχανολόγος, ο κυρίως εργολάβος, οι διάφοροι υπεργολάβοι είτε είναι διορισμένοι (nominated sub-contractors) είτε είναι ενσωματωμένοι στον κυρίως εργολάβο (domestic sub-contractors) και βεβαίως ο εργοδότης. Για την πετυχημένη πορείας κατασκευής ενός έργου είναι απόλυτα αναγκαίο ο κάθε ένας που εμπλέκεται να μην λησμονεί την ιδιότητα που φέρει καθώς επίσης να γνωρίζει τα δικαιώματα, καθήκοντα και υποχρεώσεις που έχει, στην άσκηση των οποίων να περιορίζεται. Η απουσία των πιο πάνω συστατικών στοιχείων ή ορισμένων από αυτά οδήγησε στην καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης στην οποίαν περιλαμβάνεται απαίτηση και ανταπαίτηση. Με την υπό κρίσην αγωγή η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον του Εναγομένου το ποσό των €48.500 πλέον Φ.Π.Α., το οποίο ισχυρίζεται ότι οφείλεται, κατόπιν εκτέλεσης εργοληπτικών εργασιών στα πλαίσια ανέγερσης πολυκατοικίας σε τεμάχιο ιδιοκτησίας του Εναγομένου. Διαζευκτικά η Ενάγουσα διεκδικεί το εν λόγω ποσό ως ειδικές αποζημιώσεις αλλά και δυνάμει των αρχών αδικαιολόγητου πλουτισμού. Από την άλλη, ο Εναγόμενος απορρίπτει την απαίτηση της Ενάγουσας και ανταπαιτεί από αυτήν την καταβολή ποσού €67.671,76 ως ειδικές αποζημιώσεις λόγω επικαλούμενης παράβασης συμφωνίας από την Ενάγουσα συνεπεία ισχυριζόμενων κακοτεχνιών που παρουσιάστηκαν στο έργο. Οι δικογραφημένες θέσεις και ισχυρισμοί των διαδίκων: Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι δυνάμει εγγράφων συμβολαίου ημερομηνίας 20.07.10 ανέλαβε, ως εργοληπτική εταιρεία, την ανέγερση πολυκατοικίας έναντι του συμφωνημένου τιμήματος των €160.000 πλέον Φ.Π.Α. με το έργο να παραδίδεται στον Εναγόμενο που έφερε την ιδιότητα του εργοδότη την 19.07.11. Περαιτέρω είναι η θέση της Ενάγουσας ότι κατά την διάρκεια της ανέγερσης του έργου συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων η εκτέλεση επιπλέον εργασιών έναντι του ποσού των €28.500 πλέον Φ.Π.Α. Σύμφωνα με την Ενάγουσα αποπερατώθηκαν όλες οι εργασίες και το έργο παραδόθηκε στον Εναγόμενο την 31.01.11 πλην όμως παρόλο ότι ο τελευταίος ενοχλήθηκε τόσο προφορικά όσο και γραπτώς με επιστολή δικηγόρου αυτός παρέλειψε να καταβάλει ποσό €20.000 ως υπόλοιπο των αρχικών εργασιών του συμβολαίου καθώς επίσης το ποσό των €28.500 που είναι η συμφωνημένη και/ή εύλογη αξία των επιπρόσθετων εργασιών, πλέον Φ.Π.Α. πλέον τόκους από 31.01.11 επί των εν λόγω ποσών. Από την άλλη ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι οι εργασίες παραδόθηκαν με κακοτεχνίες και ελαττώματα περί τις 13.03.11, τις οποίες η επιβλέπον αρχιτέκτονας του έργου υπέδειξε στην Ενάγουσα με σκοπό να τις επιδιορθώσει, πλην όμως αυτή παρέλειψε να το πράξει. Επίσης είναι η θέση του Εναγομένου ότι η Ενάγουσα εκτέλεσε επιπλέον εργασίες, η αξία των οποίων όμως δεν ανέρχεται στα €28.500 πλέον Φ.Π.Α. ως αυτή ισχυρίζεται, το σύνολο των οποίων δεν εγκρίθηκε από την επιβλέπον αρχιτέκτονα του έργου. Σύμφωνα με τον Εναγόμενο πληρώθηκε στην Ενάγουσα το ποσό των €175.300 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. και παραμένει σαν υπόλοιπο ποσό €8.700 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. Περαιτέρω ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η παράλειψη της Ενάγουσας να επιδιορθώσει τις κακοτεχνίες προκάλεσε παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας, ως αποτέλεσμα της οποίας ο ίδιος υπέστηκε ζημιές ύψους 67.671,76, ποσό το οποίο ανταπαιτεί από την Ενάγουσα. Ανάλυση των ζημιών και απωλειών που ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι επωμίστηκε συνεπεία της παράβασης συμφωνίας από την Ενάγουσα παρέχεται μέσα από την έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης. Εις αντίκρουση των πιο πάνω θέσεων του Εναγομένου, η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι παρόλο που ορισμένες κακοτεχνίες οι οποίες υποδείχτηκαν οφείλονται αποκλειστικά σε τρίτα πρόσωπα εντούτοις η ίδια προθυμοποιήθηκε να τις επιδιορθώσει αλλά προσέκρουσε στην άρνηση του Εναγομένου, ο οποίος αρνήθηκε να της επιτρέψει να τις επιδιορθώσει ακόμη και όταν του αποστάληκε σχετική επιστολή ημερομηνίας 19.05.11 από τη δικηγόρο της. Είναι επίσης ισχυρισμός της Ενάγουσας ότι η επιβλέπον αρχιτέκτονας του έργου βεβαίωσε εγγράφως ότι το συμφωνημένο υπόλοιπο των εργασιών ανέρχεται στα €20.000 πλέον Φ.Π.Α. καθώς επίσης ενέκρινε τον κατάλογο των επιπλέον εργασιών που εκτελέστηκαν, η αξία των οποίων ανέρχεται στα €28.500 πλέον Φ.Π.Α. Προσαχθείσα μαρτυρία: Για την απόδειξη της απαίτησης της η Ενάγουσα παρουσίασε τρεις μάρτυρες και συγκεκριμένα τον διευθυντή της Mohammed Zenneddin (ΜΕ1), τον Κώστα Ευθυβούλου (ΜΕ2) που είναι διευθυντής της εταιρείας Ευθυβούλου και Θεοφάνους Κατασκευές Αλουμινίου Λίμιτεδ και τον Γιαννάκη Μούσκο (ΜΕ3) που είναι διευθυντής της εταιρείας Γιαννάκης Μούσκος Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ. Προς υπεράσπιση του και παράλληλα για σκοπούς απόδειξης της ανταπαίτησης του ο Εναγόμενος κάλεσε τρεις μάρτυρες, ένας εκ των οποίων ήταν ο ίδιος (ΜΥ1) ενώ οι υπόλοιποι δύο ήταν η επιβλέπον αρχιτέκτονας του έργου Κατερίνα Παπαφιλίππου (ΜΥ2) και ο Γιάγκος Δημητρίου (ΜΥ3) που ασχολείται με εκτέλεση εργασιών ελαιοχρωματισμού και με την τοποθέτηση μονωτικών υλικών σε κτίρια. Για την υπεράσπιση της στην ανταπαίτηση του Εναγομένου η Ενάγουσα παρουσίασε τέσσερις μάρτυρες και ειδικότερα τον Κώστα Ευθυβούλου (ΜΥΑ1-πιο πάνω ως ΜΕ2), τον Γιαννάκη Μούσκο (ΜΥΑ2-πιο πάνω ως ΜΕ3), τον Κωστάκη Ευαγόρου (ΜΥΑ3) που είναι διευθυντής της εταιρείας SEM Syneteriki Eteria Mosaikon Limited και τον Ηρακλή Σεργίου (ΜΥΑ4) που ασχολείται με την τοποθέτηση μονωτικών υλικών σε κτίρια. Η πορεία εκδίκασης της υπόθεσης διευκολύνθηκε από την ευγενή ενέργεια των συνηγόρων των μερών να καταθέσουν από κοινού κατάλογο παραδεχτών γεγονότων. Τα εν λόγω παραδεχτά γεγονότα εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και σ' αυτά αναφέρομαι στη συνέχεια. Παράλληλα κατά την ακρόαση της αγωγής κατατέθηκαν 10 τεκμήρια. Ορισμένα από αυτά καταγράφονται σε κατάλογο που οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ετοίμασαν και υπέβαλαν από κοινού στο Δικαστήριο, για τα οποία τα μέρη παραδέχονται είτε το περιεχόμενο τους (σημειωμένα έγγραφα υπ' αριθμό 1 μέχρι 25 από το σχετικό κατάλογο) είτε την ύπαρξη τους (σημειωμένα έγγραφα υπ' αριθμό 26 μέχρι 44 από το σχετικό κατάλογο). Στον ίδιο κατάλογο περιλαμβάνονται ακόμη 12 έγγραφα, αντίγραφα των οποίων βρίσκονται επισυνημμένα, για τα οποία τα μέρη επίσης παραδέχονται το περιεχόμενο τους. Τα παραδεχτά γεγονότα που περιέχονται στο σχετικό κατάλογο που τα μέρη υπέβαλαν από κοινού καθώς και αυτά που προκύπτουν από τα τεκμήρια, των οποίων το περιεχόμενο είναι παραδεκτό από αμφότερα μέρη ως ορθό και αληθές, αποτελούν αυτόματα όλα μαζί μέρος των ευρημάτων του. Έχοντας σκιαγραφήσει τις βασικές θέσεις και ισχυρισμούς των μερών δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο της προσαχθείσας μαρτυρίας αφού πλήρης έκταση της είναι καταγραμμένη στα πρακτικά. Αναφορά στη μαρτυρία καθώς και στα έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια θα γίνεται εκεί που κρίνεται σκόπιμο για σκοπούς αξιολόγησης τους, εξαγωγής ευρημάτων και συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Οι θέσεις και ισχυρισμοί των μερών μαζί με την προσαχθείσα μαρτυρία αλλά και τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί ως τεκμήρια κατά τη διάρκεια της εκδίκασης της παρούσας αγωγής έχουν μελετηθεί με προσοχή, έχουν ληφθεί υπόψη στο σύνολο τους και έχουν αξιολογηθεί από το Δικαστήριο. Τελικές Αγορεύσεις: Στις τελικές αγορεύσεις τους αμφότερες οι πλευρές προσπάθησαν με νομική επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μερών της προσκομισθείσας μαρτυρίας καθώς και με παραπομπή σε νομολογία και σε έγγραφα να πείσουν για την ορθότητα των εκατέρωθεν θέσεων και εισηγήσεων τους. Συγκεκριμένα η ευπαίδευτη συνήγορος της Ενάγουσας ευσεβάστως εισηγήθηκε την απόρριψη της μαρτυρίας του Εναγομένου αλλά και αυτής των άλλων μαρτύρων υπεράσπισης επειδή είναι κατασκευασμένη, αντιφατική και αναξιόπιστη ενώ παράλληλα κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχτεί την μαρτυρία των μαρτύρων της Ενάγουσας την οποίαν θεωρεί αληθινή, σταθερή και αναντίλεκτη. Είναι η θέση της εν λόγω συνηγόρου ότι η Ενάγουσα εκτέλεσε και παρέδωσε τις εργασίες του έργου περιλαμβανομένου των επιπλέον εργασιών σύμφωνα με τους όρους του συμφωνητικού εγγράφου ημερομηνίας 20.07.10 καθώς και των οδηγιών της επιβλέπουσας αρχιτέκτονος του έργου και του Εναγομένου, για τις οποίες εκδόθηκαν σχετικά πιστοποιητικά που δεν αμφισβητήθηκαν από τον Εναγόμενο. Σύμφωνα με τη συνήγορο της Ενάγουσας, ο Εναγόμενος ουδέποτε αμφισβήτησε την εκτέλεση επιπλέον εργασιών και ούτε αμφισβήτησε το πιστοποιητικό ημερομηνίας 02.11.11 (Τεκμήριο 5) της επιβλέπουσας αρχιτέκτονος του έργου με το οποίο κοστολογούνται αυτές οι επιπρόσθετες εργασίες. Σύμφωνα ακόμη με τη συνήγορο της Ενάγουσας, η πελάτισσα της εξέφρασε προθυμία και ετοιμότητα να ανταποκριθεί στις παρατηρήσεις της επιβλέπουσας αρχιτέκτονος του έργου επιδιορθώνοντας τα ελαττώματα και τις ατέλειες που αυτή εντόπισε, πλην όμως ο Εναγόμενος, κατά παράβαση του συμφωνητικού εγγράφου ημερομηνίας 20.07.10, αρνήθηκε να το επιτρέψει. Κατά την εν λόγω συνήγορο η στάση αυτή του Εναγομένου προκαλεί κώλυμα στην προώθηση της ανταπαίτησης του. Ανεξάρτητα όμως αυτού, είναι η θέση της συνηγόρου της Ενάγουσας ότι ο Εναγόμενος προέβηκε σε διάφορες εργασίες προσθηκομετατροπών άσχετες και αχρείαστες με τις διαπιστώσεις της επιβλέπουσας αρχιτέκτονος του έργου δημιουργώντας έτσι κενά και αμφιβολίες για το ποιες εργασίες έγιναν προς επιδιόρθωση των παρατηρήσεων. Σύμφωνα με την εν λόγω συνήγορο, από την προσαχθείσα μαρτυρία των μαρτύρων υπεράσπισης δεν δύναται να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα τόσο για την ύπαρξη κακοτεχνιών όσο και για την εκτίμηση κόστους επιδιόρθωσης τους. Στη βάση αυτού του σκεπτικού η κυρία Δελιμπαλτίδου κάλεσε το Δικαστήριο να εκδώσει απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και ταυτόχρονα να απορρίψει την ανταπαίτηση του Εναγομένου με έξοδα εις βάρος του. Αντίθετη ήταν η νομική επιχειρηματολογία της ευπαιδεύτου συνηγόρου του Εναγομένου, η οποία ευσεβάστως ισχυρίστηκε ότι ο πελάτης της κατέβαλε το συνολικό ποσό των €175.300 σχετικά με την εκτέλεση των εργασιών του έργου, σε αντίθεση με το ποσό των €168.300 που είναι η θέση της Ενάγουσας, με το ποσό των €8.700 που υπολείπεται να αποτελεί την κράτηση αλλά να παύει να είναι οφειλόμενο μετά τη διαπίστωση των ισχυριζόμενων κακοτεχνιών. Σύμφωνα με την εν λόγω συνήγορο, η διαφορά των διαδίκων στο ζήτημα των πληρωμών που σχετίζονται με τις εργασίες του έργου δυνάμει του συμφωνητικού εγγράφου ημερομηνίας 20.07.10 ανέρχεται σε €7.000 που με βάση τον ισχυρισμό της Ενάγουσας πληρώθηκε δυνάμει προφορικής συμφωνίας των μερών και αφορούσε συμπλήρωση ορισμένων εργασιών του προηγούμενου εργολάβου. Είναι επίσης η θέση της κυρίας Μίττλετον ότι η αξία των επιπλέον εργασιών που η Ενάγουσα εκτέλεσε ανέρχεται στα €23.150, η οποία πρέπει να συμψηφιστεί με το ποσό που ο Εναγόμενος ανταπαιτεί ένεκα κακοτεχνιών που ισχυρίζεται ότι προκλήθηκαν εξ' υπαιτιότητας της Ενάγουσας. Στρεφόμενη στο ζήτημα της ανταπαίτησης, η εν λόγω συνήγορος ισχυρίστηκε ότι υπάρχουν δύο σκέλη. Ως πρώτο σκέλος ισχυρίστηκε ότι είναι τα ποσά που θεωρεί ότι πληρώθηκαν από τον Εναγόμενο ή αυτά που θεωρεί ότι αυτός επιβαρύνθηκε και τα οποία υπολόγισε ότι ανέρχονται στα €18.500 και θα πρέπει να αφαιρεθούν από το ποσό της απαίτησης επειδή, κατά τη γνώμη της, σε διαφορετική περίπτωση είναι ωσάν ο Εναγόμενος να το πληρώνει δύο φορές. Το δεύτερο σκέλος ισχυρίστηκε ότι είναι οι ισχυριζόμενες κακοτεχνίες, η ευθύνη της εμφάνισης των οποίων επιρρίπτεται αποκλειστικά στην Ενάγουσα. Καταλήγοντας η ευπαίδευτη συνήγορος του Εναγομένου κάλεσε το Δικαστήριο, αφού πρώτα προβεί στον προαναφερόμενο συμψηφισμό, να εκδώσει απόφαση υπέρ του πελάτη της και εναντίον της Ενάγουσας για το περιορισμένο ποσό της ανταπαίτησης που θα προκύψει από τον εν λόγω συμψηφισμό. Μη αμφισβητούμενα γεγονότα: Προτού ασχοληθώ με την αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας θεωρώ χρήσιμο να αναφέρω τα γεγονότα που είτε είναι παραδεκτά από αμφότερα μέρη είτε αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων είτε δεν αμφισβητήθηκαν μέσα από την εκδίκαση της αγωγής. Συγκεκριμένα:
(1)Η Ενάγουσα είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, η οποία συστάθηκε στις 02.04.05 με έδρα την Πάφο και ασχολείται επαγγελματικά με την εκτέλεση κατασκευαστικών εργασιών σε εργοληπτικά έργα.
(2)Κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο η Ενάγουσα ήταν εγγεγραμμένη στο Συμβούλιο Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων και ήταν κάτοχος άδειας εργολήπτη που της επέτρεπε να εκτελεί οικοδομικά έργα Γ' Τάξης (Τεκμήριο 1).
(3)Ένας εκ των δύο διευθυντών της Ενάγουσας εταιρείας ήταν κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο και συνεχίζει να είναι μέχρι σήμερα ο Mohammed Zenneddin (ΜΕ1).
(4)Κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ο Εναγόμενος ήταν ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 563 επί του Φύλλου/Σχεδίου 54/LIV (αλλιώς Φύλλο/Σχέδιο 54/570603) που βρίσκεται στην οδό Ιπποκράτους 22Β στην ενορία Αγίου Ιωάννη στη Λεμεσό (στο εξής το 'επίδικο ακίνητο').
(5)Η Ενάγουσα συμφώνησε με τον Εναγόμενο να ολοκληρώσει την ανέγερση τριώροφης πολυκατοικίας εντός του πιο πάνω ακινήτου (στο εξής το 'επίδικο έργο') και να παραδώσει το έργο τον Ιούνιο 2011 σύμφωνα με τα υφιστάμενα και ήδη εγκεκριμένα από τις αρμόδιες αρχές σχέδια έναντι του συμφωνημένου τιμήματος των €160.000 πλέον 15% Φ.Π.Α. (ήτοι €184.000 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α.).
(6)Στις 20.07.10 η Ενάγουσα, ως κύριος εργολάβος στο έργο, υπέγραψε με τον Εναγόμενο, ως εργοδότης, Συμφωνητικό Έγγραφο και Όρους Συμβολαίου Εργολαβίας για Δομικά Έργα (χωρίς ποσότητες) της Παγκύπριας Οργάνωσης Ελεύθερων Επαγγελματιών Μελετητών Αρχιτεκτόνων και Πολιτικών Μηχανικών έκδοσης 2008 (Τεκμήριο 2), το περιεχόμενο του οποίου είναι παραδεκτό από αμφότερα μέρη.
(7)Ο σκελετός του επιδίκου έργου είχε πραγματοποιηθεί προηγουμένως από άλλο εργολάβο.
(8)Από τις 20.07.10 και μετέπειτα την επίβλεψη του έργου ανέλαβε η αρχιτέκτονας Κατερίνα Παπαφιλίππου (ΜΥ2).
(9)Κατά τη διάρκεια κατασκευής του έργου η Ενάγουσα εκτέλεσε επιπρόσθετες εργασίες, η αξία των οποίων είναι επιπλέον του αρχικού ποσού του συμβολαίου.
(10)Κατά τη διάρκεια της παρουσίας της στο χώρο όπου θα συμπληρωνόταν η ανέγερση της οικοδομής, η Ενάγουσα έλαβε τα πιο κάτω ποσά από τον Εναγόμενο: (α) Την 23.06.10 το ποσό των €7.000 σε μετρητά, για το οποίο εκδόθηκε η απόδειξη είσπραξης υπ' αριθμό 6845 ημερομηνίας 23.06.10 (Τεκμήριο 7
(1)). (β) Την 01.07.10 το ποσό των €23.000 (ήτοι €20.000 πλέον €3.000 Φ.Π.Α.) με την επιταγή υπ' αριθμό 94779409 ημερομηνίας 01.07.10 της Ελληνικής Τράπεζας, για το οποίο εκδόθηκε το τιμολόγιο υπ' αριθμό 0789 και η απόδειξη είσπραξης υπ' αριθμό 0787 ημερομηνίας 01.07.10 (δύο εκ των 12 εγγράφων που επισυνάπτονται στον κατάλογο των παραδεκτών εγγράφων και Τεκμήριο 7
(2)). (γ) Την 12.07.10 το ποσό των €17.250 (ήτοι €15.000 πλέον €2.250 Φ.Π.Α.) με την επιταγή υπ' αριθμό 94779414 ημερομηνίας 12.07.10 της Ελληνικής Τράπεζας, για το οποίο εκδόθηκε το τιμολόγιο υπ' αριθμό 0790 και η απόδειξη είσπραξης υπ' αριθμό 0789 ημερομηνίας 12.07.10 (δύο εκ των 12 εγγράφων που επισυνάπτονται στον κατάλογο των παραδεκτών εγγράφων και Τεκμήριο 7
(3)). (δ) Την 23.07.10 το ποσό των €17.250 (ήτοι €15.000 πλέον €2.250 Φ.Π.Α.) με την επιταγή υπ' αριθμό 94779421 της Ελληνικής Τράπεζας, για το οποίο εκδόθηκε το τιμολόγιο υπ' αριθμό 0793 και η απόδειξη είσπραξης υπ' αριθμό 0792 ημερομηνίας 23.07.10 (δύο εκ των 12 εγγράφων που επισυνάπτονται στον κατάλογο των παραδεκτών εγγράφων και Τεκμήριο 7
(4)). (ε) Την 05.08.10 το ποσό των €34.500 (ήτοι €30.000 πλέον €4.500 Φ.Π.Α.) με την επιταγή υπ' αριθμό 94779425 της Ελληνικής Τράπεζας, για το οποίο εκδόθηκε το τιμολόγιο υπ' αριθμό 0798 και η απόδειξη είσπραξης υπ' αριθμό 0796 ημερομηνίας 06.08.10 (δύο εκ των 12 εγγράφων που επισυνάπτονται στον κατάλογο των παραδεκτών εγγράφων και Τεκμήριο 7
(5)). (στ) Την 10.09.10 το ποσό των €5.000 με την επιταγή υπ' αριθμό 94779433 ημερομηνίας 10.09.10 της Ελληνικής Τράπεζας (Τεκμήριο 7
(7)). (ζ) Την 29.09.10 το ποσό των €23.000 με την επιταγή υπ' αριθμό 94779441 ημερομηνίας 29.09.10 της Ελληνικής Τράπεζας (Τεκμήριο 7
(8)). (η) Την 11.10.10 το ποσό των €2.300 με την επιταγή υπ' αριθμό 94779444 ημερομηνίας 11.10.10 της Ελληνικής Τράπεζας (Τεκμήριο 7
(9)). (θ) Την 17.11.10 το ποσό των €28.750 (ήτοι €25.000 πλέον €3.750 Φ.Π.Α.) με την επιταγή υπ' αριθμό 94779448 ημερομηνίας 17.11.10 της Ελληνικής Τράπεζας, για το οποίο εκδόθηκε το τιμολόγιο υπ' αριθμό 0827 και η απόδειξη είσπραξης υπ' αριθμό 0827 ημερομηνίας 17.11.10 (δύο εκ των 12 εγγράφων που επισυνάπτονται στον κατάλογο των παραδεκτών εγγράφων και Τεκμήριο 7
(10)). (ι) Την 08.02.11 το ποσό των €17.250 (ήτοι €15.000 πλέον €2.250 Φ.Π.Α.) με την επιταγή υπ' αριθμό 96047914 ημερομηνίας 08.02.11 της Ελληνικής Τράπεζας, για το οποίο εκδόθηκε το τιμολόγιο υπ' αριθμό 0866 και η απόδειξη είσπραξης υπ' αριθμό 0866 προγενέστερης ημερομηνίας 01.02.11 (δύο εκ των 12 εγγράφων που επισυνάπτονται στον κατάλογο των παραδεκτών εγγράφων και Τεκμήριο 7
(11)). Σύνολο πληρωμών του Εναγομένου στην Ενάγουσα = €175.300 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α.
(11)Την 31.08.10 ο Εναγόμενος πλήρωσε στην εταιρεία ΣΕΜ Συνεταιρική Εταιρεία Μωσαϊκών Λτδ το ποσό των €500 με την επιταγή υπ' αριθμό 94779429 της Ελληνικής Τράπεζας (Τεκμήριο 7
(6)).
(12)Το έργο αποπερατώθηκε την 31.01.11, ημερομηνία κατά την οποίαν έγινε η προσωρινή παραλαβή του από τον Εναγόμενο, χωρίς ο τελευταίος να εκφράσει οποιοδήποτε παράπονο στην Ενάγουσα.
(13)Η επιβλέπον αρχιτέκτονας του έργου εξέδωσε τα πιο κάτω πιστοποιητικά: (α) Την 16.03.11 (Τεκμήριο 3) όπου πιστοποιούνται τα εξής: i. Συνολικό κόστος εργασιών: €160.000 πλέον Φ.Π.Α. ii. Ποσό που πληρώθηκε: €140.000 πλέον Φ.Π.Α. iii. Κράτηση 5%: €8.000 πλέον Φ.Π.Α. iv. Ποσό προς πληρωμή: €12.000 πλέον Φ.Π.Α. v. Έχουν κοινοποιηθεί στην Ενάγουσα οι πιο κάτω παρατηρήσεις για ελαττώματα και ατέλειες στις εργασίες και συμφωνήθηκε όπως επιδιορθωθούν: I. Ξυλουργικά (ατέλειες στις θύρες εισόδου των διαμερισμάτων του 1ου και 2ου ορόφου καθώς και στις κάσες των εσωτερικών θυρών όλων των διαμερισμάτων). II. Αλουμίνια (ατέλειες στη στεγανότητα κάποιων κουφωμάτων). III. Υδρορροές (δύο από αυτές παρουσιάζουν μικρή απόκλιση από τα σημεία που καταλήγουν οι ρύσεις). IV. Δεν τοποθετήθηκαν κατώφλια στη θύρα εξόδου στην πλαϊνή βεράντα του διαμερίσματος του 3ου ορόφου καθώς και στη θύρα εξόδου προς την ταράτσα). V. Παρατηρήθηκε υγρασία στον τοίχο που εφάπτεται της διπλανής οικίας στο σημείο κάτω από τη σκάλα. VI. Ατέλειες στα τελειώματα (μπογιά) που πλαισιώνουν κάποιους διακόπτες. VII. Υπάρχουν κάποια σημεία στον 3ο όροφο που δεν τοποθετήθηκαν διακόπτες ενώ κάποιοι τοποθετήθηκαν ανάποδα. vi. Στο έργο εκτελέστηκαν επιπρόσθετες εργασίες για τις οποίες η Ενάγουσα πρέπει να υποβάλει κατάλογο για αξιολόγηση και κοστολόγηση τους από την επιβλέπουσα αρχιτέκτονα του έργου. (β) Την 26.09.11 όπου πιστοποιείται σύνολο πληρωμών στην Ενάγουσα ποσού €175.300 (Τεκμήριο 7
(14)). (γ) Την 02.11.11 (Τεκμήριο 5). (δ) Την 23.01.12 (Τεκμήρια 7
(16), 7(16Α) και 7(16Β)) όπου πιστοποιούνται τα εξής: i. Η αξία των επιπλέον εργασιών που η Ενάγουσα εκτέλεσε στο έργο σε €23.
- ii. Εκτίμηση των ελαττωμάτων και ατελειών στις εργασίες της Ενάγουσας μεταξύ €20.500-€26.
- (ε) Την 22.02.12 (Τεκμήριο 7
(17)) όπου πιστοποιούνται περαιτέρω ελαττώματα και ατέλειες και υπολογίζεται επιπρόσθετο κόστος επισκευής. (στ) Την 19.11.12 (Τεκμήριο 7
(29)) όπου πιστοποιούνται τα έξοδα επισκευής ελαττωμάτων και ατελειών σε €61.815.
(14)Η Ενάγουσα είχε υποβάλει στην επιβλέπουσα αρχιτέκτονα του έργου τον κατάλογο με τις επιπλέον εργασίες που εκτέλεσε στις 27.05.11 (Τεκμήριο 4).
(15)Η Ενάγουσα δεν είδε η ίδια τα ελαττώματα και ατέλειες που υπήρχαν στο έργο.
(16)Στις 19.05.11 η τότε δικηγόρος της Ενάγουσας ετοίμασε συστημένη επιστολή που απευθυνόταν στον Εναγόμενο, η οποία ταχυδρομήθηκε στις 26.05.11 (Αντίγραφο επιστολής-Τεκμήριο 6Α και έντυπο συστημένης αποστολής-Τεκμήριο 6Β).
(17)Στις 18.11.11 οι τεχνικοί της εταιρείας Gelco Lifts Ltd επισκέφθηκαν το έργο για συντήρηση του ανελκυστήρα και αφού διαπίστωσαν εισροή νερού μέσα στο φρεάτιο του ανελκυστήρα έθεσαν τον ανελκυστήρα εκτός λειτουργίας εκδίδοντας σχετικό πιστοποιητικό ιδίας ημερομηνίας (Τεκμήριο 7
(15)).
(18)Στα πλαίσια αντιμετώπισης προβλήματος υγρασίας που εμφανίστηκε στο έργο μετά την προσωρινή παραλαβή του, ο Εναγόμενος χρησιμοποίησε ανυψωτικά μηχανήματα της εταιρείας MakAtermonas Ltd πληρώνοντας τα πιο κάτω ποσά: (α) €800 δυνάμει αρ. τιμολογίου 989Τ310712 ημερ. 31.07.12 και απόδειξης υπ' αρ. 989Α010812 ημερ. 01.08.12 (Τεκμήρια 7
(18)και 7
(19)). (β) €4.563 δυνάμει αρ. τιμολογίου 1027Τ280912 ημερ. 28.09.12 και απόδειξης υπ' αρ. 1027Α021012 ημερ. 02.10.12 (Τεκμήρια 7
(20)και 7
(21)). (γ) €4.212 δυνάμει αρ. τιμολογίου 1049Τ121012 ημερ. 12.10.12 και απόδειξης υπ' αρ. 1049Α121012 ημερ. 12.10.12 (Τεκμήρια 7
(22)και 7
(23)). (δ) €3.627 δυνάμει αρ. τιμολογίου 1060Τ291012 ημερ. 29.10.12 και απόδειξης υπ' αρ. 1060Α301012 ημερ. 30.10.12 (Τεκμήρια 7
(24)και 7
(25)). Σύνολο πληρωμών του Εναγομένου στην εταιρεία MakAtermonas Ltd= = €13.202 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α.
(19)Στα πλαίσια αντιμετώπισης προβλήματος υγρασίας που εμφανίστηκε στο έργο μετά την προσωρινή παραλαβή του, ο Εναγόμενος χρησιμοποίησε τις υπηρεσίες του Γιάγκου Δημητρίου, ο οποίος προέβηκε σε εκτέλεση εργασιών που αφορούσαν την υγρομόνωση του έργου. Για τις υπηρεσίες αυτές ο Γιάγκος Δημητρίου εξέδωσε στο όνομα του Εναγομένου το τιμολόγιο υπ' αριθμό 408801 για το ποσό των €8.775 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. (Τεκμήριο 7
(26)). Όλα τα πιο πάνω γεγονότα, όπως έχει λεχθεί προηγουμένως, αποτελούν μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Επίδικα Θέματα: Προσεκτική μελέτη των έγγραφων προτάσεων σε συνάρτηση με την προσαχθείσα μαρτυρία καθώς και των τελικών αγορεύσεων καθιστούν σαφές ότι τα επίδικα ζητήματα που θα απασχολήσουν το Δικαστήριο τόσο σε σχέση με την απαίτηση όσο και με την ανταπαίτηση είναι τα εξής:
(1)Το σύνολο των πληρωμών που ο Εναγόμενος κατέβαλε στην Ενάγουσα αναφορικά με τις εργασίες του έργου δυνάμει του συμφωνητικού εγγράφου ημερομηνίας 20.07.10.
(2)Προσδιορισμός και υπολογισμός αξίας τυχόν επιπλέον εργασιών που η Ενάγουσα εκτέλεσε στο έργο.
(3)Ποιος ευθύνεται που η Ενάγουσα δεν είδε η ίδια τα ελαττώματα και ατέλειες που διαπιστώθηκαν να υπάρχουν στην οικοδομή από την επιβλέπουσα αρχιτέκτονα του έργου μετά την προσωρινή παραλαβή του έργου.
(4)Εάν ο Εναγόμενος νομικά κωλύεται να προωθεί την ανταπαίτηση του αξιώνοντας ειδικές αποζημιώσεις στην περίπτωση που κριθεί ότι ευθύνεται να μην επιτρέψει στην Ενάγουσα να επιδιορθώσει τις παρατηρήσεις που διαπίστωσε η επιβλέπουσα αρχιτέκτονας του έργου μετά την προσωρινή παραλαβή του έργου.
(5)Κατά πόσο στο έργο εμφανίστηκαν κακοτεχνίες για τις οποίες ευθύνεται η Ενάγουσα και σε τέτοια περίπτωση το κόστος επιδιόρθωσης τους.
(6)Τι πρέπει να γίνει με το ποσό κράτησης.
(7)Εάν ή όχι ευσταθεί η θέση του Εναγομένου ότι έχουν πληρωθεί ή έχει επιβαρυνθεί με ποσά συνολικού ύψους €18.500, τα οποία πρέπει να αφαιρεθούν από το ποσό που απαιτείται και τυχόν να οφείλεται.
(8)Κατά πόσον υφίσταται δικαίωμα συμψηφισμού που μπορεί να ασκηθεί μεταξύ της αξίας των επιπλέον εργασιών που η Ενάγουσα εκτέλεσε και του ποσού που ανταπαιτείται από τον Εναγόμενο και ενδεχομένως να δικαιούται. Αξιολόγηση μαρτυρίας και ευρήματα Δικαστηρίου: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ
(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της (Παύλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another
(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Επομένως το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί την μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στην ολότητα της είτε μέρος της, η οποία ασκείται στη βάση των αρχών που το Εφετείο επισήμανε στην υπόθεση Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 219/2012, ημερ. 29.11.13. Η προσέγγιση που το Δικαστήριο υιοθετεί στο θέμα αποδοχής ή όχι μιας μαρτυρίας υπόκειται στον περιορισμό της αιτιολόγησης (Λαζάρου v. Δημοκρατίας,
(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Το ακόλουθο απόσπασμα από την Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 266 εξηγεί με σαφήνεια τα πιο πάνω: "... ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός ή μη πιστευτός, εν όλω ή εν μέρει, σύμφωνα με την άποψη την οποία έχει σχηματίσει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του. Αυτή όμως η δυνατότητα επιλογής μερών μαρτυρίας προσφέρεται μόνο στις περιπτώσεις μαρτύρων οι οποίοι κρίνονται ως αξιόπιστοι μάρτυρες. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να επιλέξει το μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα το οποίο, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, εκφράζει την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να απορρίψει άλλο μέρος της μαρτυρίας του το οποίο θεωρείται λανθασμένο, είτε λόγω ανεπίγνωστα ανεπαρκούς παρατήρησης, είτε λόγω αδυναμίας μνήμης. (Γεωργιάδης v. Αστυνομίας
(1985)1 Α.Α.Δ. 56). Στις περιπτώσεις όμως όπου ένας μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος για καλό λόγο, σίγουρα δεν υπάρχει διαθέσιμη μια τέτοια επιλογή μερών μαρτυρίας. (Μιχαήλ v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 168). " Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Η δε αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εμπειρογνώμονα εδράζεται στις ίδιες αρχές με βάση τις οποίες αξιολογούνται οι μαρτυρίες των κοινών μαρτύρων (Ψάλτης v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 113) και Κίτση v. Γενικού Εισαγγελέα
(2001)!Β Α.Α.Δ. 1077). Το Δικαστήριο μπορεί να δεχτεί μέρος της μαρτυρίας του ενός ή άλλου εμπειρογνώμονα και να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα (Πιττάλης v. Ianira Enterprises Ltd κ.α.
(1997)1 Α.Α.Δ. 814). Βέβαια η συμπεριφορά ενός εμπειρογνώμονα μάρτυρα στο εδώλιο δεν έχει τόση σπουδαιότητα για τη διαπίστωση της αξιοπιστίας του, παρόλο που παραμένει ένα από τα στοιχεία για να κριθεί η αξία της γνώμης του (Vassiliko Cement Works Ltd v. Stavrou
(1978)1 C.L.R. 389, Νικολάου v. Σταύρου
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 746, Star Fiber Glass Ltd v. Elneda Trading Ltd
(1992)1 Α.Α.Δ. 875 και Χαραλάμπους v. Αβραάμ κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1441). Ο ρόλος του εμπειρογνώμονα είναι να προμηθεύει το Δικαστή με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για την αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του για να μπορέσει έτσι το Δικαστήριο να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη γνώμη εφαρμόζοντας αυτά τα κριτήρια πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία (Νομικό Σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης, Τάκης Ηλιάδης, 1994, σελίδες 138-146, Καούρης v. Δημητρίου
(2008)1Β Α.Α.Δ. 967 και Davie v. Edinburgh Magistrates
(1953)S.C. 34). Στο βαθμό και την έκταση που ο πραγματογνώμονας βασίζει τη γνώμη του σε γεγονότα που του έχουν γνωστοποιηθεί, τα γεγονότα αυτά πρέπει να αποδεικνύονται σύμφωνα με τους αποδεικτικούς κανόνες (Ττοουλιάς v. Δημοκρατία
(1989)2 Α.Α.Δ. 258, Νικολάου v. Σταύρου
(1992)1Β Α.Α.Δ. 746, Republic v. Chacholiades
(1980)2 C.L.R. 481 και Χαραλάμπους v. Σάββα
(1996)1Α Α.Α.Δ. 576). Η μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα γίνεται αποδεκτή για να παρέχει το Δικαστήριο με επιστημονική μαρτυρία που μπορεί να μην βρίσκεται μέσα στις γνώσεις και εμπειρίες του Δικαστή (Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R. 1). Με γνώμονα τα πιο πάνω το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του πάντοτε σε σχέση με τα επίδικα θέματα της αγωγής. Σε γενικό επίπεδο ο ΜΕ1 δεν δημιούργησε αρνητική εικόνα μάρτυρα στο Δικαστήριο. Βασικό μέρος της μαρτυρίας του υποστηρίζεται είτε από έγγραφα είτε από παραδεκτά γεγονότα ή ενισχύεται από συνδυασμένη παρουσία των δύο. Χωρίς δεύτερη σκέψη αποδέχομαι την πτυχή αυτή της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα. Ωστόσο σε άλλα σημεία της μαρτυρίας του ο συγκεκριμένος μάρτυρας μέσα από στοχευμένες αναφορές του έδωσε την εντύπωση ότι προσπαθούσε να εκμαιεύσει ωφελήματα για την Ενάγουσα εταιρεία στην οποία είναι διευθυντής και τούτο καθαρά εις βάρος της υπόθεσης του Εναγομένου. Επ' αυτού ο ΜΕ1 προέβηκε σε τοποθετήσεις που στερούνταν τεκμηρίωσης και κατ' επέκταση τις καθιστά μη πειστικές. Σαφώς δεν αποδέχομαι τέτοιες αναφορές. Στα πλαίσια των προσπαθειών του να καλλιεργήσει ευνοϊκό κλίμα για την υπόθεση της Ενάγουσας δεν δίστασε να επιρρίψει ευθύνη για την ατυχή κατάληξη που είχε η επαγγελματική συνεργασία του με τον Εναγόμενο στον τελευταίο αλλά και στην επιβλέπουσα αρχιτέκτονα του έργου παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως το μοναδικό θύμα της υπόθεσης και παραγνωρίζοντας εσκεμμένα ότι ο ίδιος επέλεξε να συμπλεύσει με τον Εναγόμενο στην κοινή πορεία που χάραξαν για τη διαχείριση του έργου με σκοπό την περιθωριοποίηση του ρόλου της επιβλέπουσας αρχιτέκτονος στο έργο επειδή θεώρησε ότι κάτι τέτοιο θα καθιστούσε βολικότερη και ταυτόχρονα ευκολότερη την πραγματοποίηση πληρωμών στην εταιρεία του απευθείας από τον Εναγόμενο χωρίς την πίεση της εποπτείας από την επιβλέπουσα αρχιτέκτονα Παπαφιλίππου (ΜΥ2) και δίχως την ανάγκη εκτίμησης από την ίδια της αξίας της εκάστοτε προόδου της εκτελεσθείσας εργασίας. Συγκεκριμένα αποδέχομαι την πτυχή της μαρτυρίας του ΜΕ1 που αναφέρει ότι περί τον Ιούλιο του έτους 2010 στα γραφεία της στην Πάφο η Ενάγουσα συμφώνησε με τον Εναγόμενο να συμπληρώσει την ανέγερση πολυκατοικίας με ημερομηνία αποπεράτωσης των εργασιών του έργου την 20.07.11, της οποίας οικοδομής ο σκελετός είχε πραγματοποιηθεί προηγούμενα από άλλο εργολάβο, έναντι του τιμήματος των €160.000 πλέον 15% Φ.Π.Α., ήτοι €184.000 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. Επίσης δέχομαι ότι η πιο πάνω συμφωνία επισφραγίστηκε στις 20.07.10 με την υπογραφή εντύπου που είναι Συμφωνητικό Έγγραφο και Όροι Συμβολαίου Εργολαβίας για Δομικά Έργα (χωρίς ποσότητες) της Παγκύπριας Οργάνωσης Ελεύθερων Επαγγελματιών Μελετητών Αρχιτεκτόνων και Πολιτικών Μηχανικών έκδοσης 2008 (Τεκμήριο 2). Επιπλέον δέχομαι την αναφορά του ΜΕ1 ότι από την ημερομηνία υπογραφής του Τεκμηρίου 2 (20.07.10) η αρχιτέκτονας Παπαφιλίππου (ΜΥ2) ανέλαβε την επίβλεψη του έργου. Δέχομαι ακόμη ότι η προσωρινή παραλαβή του έργου πραγματοποιήθηκε την 31.01.
- Ο όρος 2.1 του συμφωνητικού εγγράφου ημερομηνίας 20.07.10 (Τεκμήριο 2) σημειώνει την υποχρέωση της Ενάγουσας να συμπληρώσει με επιμέλεια και σύμφωνα με τους κανόνες της επιστήμης, τέχνης και εμπειρίας τις εργασίες που αναφέρονται στα έγγραφα του συμβολαίου. Εξήγηση ως προς το ποια έγγραφα αποτελούν έγγραφα συμβολαίου παρέχεται στον όρο 1.7 του Τεκμηρίου 2 όπου υποδεικνύεται ότι είναι το συμφωνητικό έγγραφο, τα σχέδια, το εγχειρίδιο της συγγραφής υποχρεώσεων, οι τεχνικές προδιαγραφές, οι τιμές μονάδος και οποιαδήποτε άλλα έγγραφα που έχει συμφωνηθεί να αποτελέσουν αναπόσπαστο μέρος του συμβολαίου. Στην παρούσα περίπτωση εκτός από το συμφωνητικό έγγραφο που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2 γίνεται αναφορά στις εργασίες που εκτελούνται σύμφωνα με τα εγκεκριμένα από τις αρμόδιες αρχές σχέδια. Παρόλο ότι τα αναφερόμενα σχέδια δεν έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο εντούτοις τέτοια αναφορά καθιστά αντιληπτό ότι τα εν λόγω σχέδια αποτελούν μέρος των εγγράφων συμβολαίου. Ουδεμία αναφορά γίνεται για ύπαρξη εγγράφων για τεχνικές προδιαγραφές, εγχειρίδιο συγγραφής υποχρεώσεων και καταλόγου τιμών μονάδος και εν πάση περιπτώσει κανένα τέτοιο έγγραφο έχει κατατεθεί στο Δικαστήριο. Αυτό δίδει την σαφή εντύπωση ότι το Τεκμήριο 2 μαζί με τα εγκεκριμένα από τις αρμόδιες αρχές σχέδια αποτελούν στην προκειμένη περίπτωση τα έγγραφα συμβολαίου για την ολοκλήρωση της ανέγερσης της οικοδομής. Μέρος της μαρτυρίας του ΜΕ1 αποτελεί η αμφισβητούμενη από την υπεράσπιση αναφορά του ότι σε σχέση με τις αρχικές εργασίες του συμβολαίου έχει μέχρι σήμερα πληρωθεί το ποσό των €140.000 πλέον Φ.Π.Α., συμφωνώντας έτσι με το περιεχόμενο του πιστοποιητικού ημερομηνίας 16.03.11 της επιβλέπουσας αρχιτέκτονος του έργου (Τεκμήριο 3). Την ίδια στιγμή είναι παραδεκτό γεγονός ότι συνολικά έχει εισπραχθεί το ποσό των €175.300 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. (σημείο 10(α)-(ι) των μη αμφισβητουμένων γεγονότων). Η διαφορά ανέρχεται σε €7.000, ποσό που ο ΜΕ1 ισχυρίζεται ότι δεν αφορά τις εργασίες του συγκεκριμένου έργου αλλά αποτελεί πληρωμή δυνάμει προφορικής συμφωνίας με τον Εναγόμενο για να εκτελέσει εργασίες που δεν είχε εκτελέσει ο προηγούμενος εργολάβος. Γι' αυτό ο εν λόγω μάρτυρας θεωρεί ότι η Ενάγουσα δικαιούται σε επιπρόσθετη πληρωμή €12.000 πλέον Φ.Π.Α. ενώ παράλληλα δέχεται ότι το ποσό κράτησης ανέρχεται σε€8.000 πλέον Φ.Π.Α., ως επισημαίνει το Τεκμήριο
- Θα πρέπει να λεχθεί ότι η αμφισβητούμενη από την υπεράσπιση θέση αυτή του ΜΕ1 δεν με έχει πείσει ότι ευσταθεί. Κατ' αρχήν αδυνατώ να αντιληφθώ για ποιο λόγο ο Εναγόμενος να προβεί σε ξεχωριστή προφορική συμφωνία με την Ενάγουσα για να εκτελέσει εργασίες που αφορούν το ίδιο έργο και έτσι να ισχύει αυτό που ισχυρίζεται ο ΜΕ
- Πρόκειται για εργασίες που και αυτές αφορούν μέρος των εργασιών που όλες μαζί συμπληρώνουν την ανέγερση της οικοδομής. Συγκεκριμένες λεπτομέρειες των εργασιών αυτών που θα δικαιολογούσαν απόκλιση από το σκεπτικό να καλύπτονται από το φάσμα εργασιών που εμπίπτουν στη γραπτή συμφωνία τους (Τεκμήριο 2) δεν έχουν δοθεί στο Δικαστήριο. Καταγραφή της εκτελεσθείσας εργασίας του προηγούμενου εργολάβου προσδιορίζει αυτόματα τον βαθμό και την έκταση των εργασιών που υπολείπονταν και απαιτούνταν για τη συμπλήρωση της ανέγερσης της οικοδομής, τις οποίες είχε αναλάβει η Ενάγουσα. Εφόσον αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι η Ενάγουσα συμφώνησε με τον Εναγόμενο να ολοκληρώσει την ανέγερση τριώροφης πολυκατοικίας εντός του πιο πάνω ακινήτου και να παραδώσει το επίδικο έργο τον Ιούλιο 2011 σύμφωνα με τα υφιστάμενα και ήδη εγκεκριμένα από τις αρμόδιες αρχές σχέδια, της οποίας οικοδομής ο σκελετός είχε γίνει από άλλο εργολάβο χρησιμοποιώντας προφανώς τα ίδια σχέδια, τότε οι εργασίες που ο ΜΕ1 επικαλείται εμπίπτουν στο φάσμα αυτών που καλύπτεται από τη μεταξύ των διαδίκων γραπτή συμφωνία, χωρίς έτσι να δικαιολογείται η ανάγκη συνομολόγησης άλλης ξεχωριστής συμφωνίας. Εάν ακόμη λεχθεί πως ισχύει η άποψη του ΜΕ1 ότι οι εν λόγω εργασίες δεν εμπίπτουν στις εργασίες των εγγράφων συμβολαίου, δεν έχω αντιληφθεί και ούτε έχει εξηγηθεί από τον εν λόγω μάρτυρα γιατί δεν μπορούσαν να είχαν εκληφθεί ως επιπλέον εργασίες και να συμπεριληφθούν στο σχετικό κατάλογο που υπεβλήθηκε για αξιολόγηση στην επιβλέπουσα αρχιτέκτονα του έργου στις 27.05.11 (Τεκμήριο 4). Ο όρος 10 του Τεκμηρίου 2 επιτρέπει αλλαγές, μεταξύ άλλων στην ποιότητα και ποσότητα εργασιών κατόπιν σχετικών οδηγιών του επιβλέποντα αρχιτέκτονα. Κάθε τέτοια εργασία θεωρείται επιπλέον και τιμολογείται από τον επιβλέπον αρχιτέκτονα πάνω σε δίκαιη και λογική βάση χρησιμοποιώντας όπου είναι εφαρμόσιμο αναλυτικό κατάλογο τιμών μονάδος. Έχοντας αυτά υπόψη το επιχείρημα του ΜΕ1 ότι έγινε ειδική προφορική συμφωνία για συμπλήρωση εργασιών στην οικοδομή και ολοκλήρωση τους πριν από την έναρξη άλλων συμπληρωματικών εργασιών στο ίδιο έργο που αποτελούν αντικείμενο ξεχωριστής γραπτής συμφωνίας στερείται παντελούς λογικής. Από την άλλη φαντάζει αληθοφανή το επιχείρημα το ποσό των €7.000 να έχει δοθεί ως προκαταβολή στην Ενάγουσα για να αντιμετωπίσει προκαταρκτικά έξοδα που σχετίζονται με την οργάνωση εργοταξίου στο χώρο ή με την παραγγελία υλικών αναφορικά με την εκτέλεση των εργασιών συμβολαίου, ως προβλέπεται μέσα από τα εδάφια
(1)μέχρι
(3)του όρου 31 του Τεκμηρίου
- Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι το έντυπο παραρτήματος του Τεκμηρίου 2 δεν καθορίζει κάποιο συγκεκριμένο ποσό που να πρέπει να δοθεί από τον Εναγόμενο στην Ενάγουσα ως προκαταβολή αλλά αυτό δεν αποκλείει απαραίτητα να έχει συμβεί ιδιαίτερα όταν την περίοδο εκείνη οι σχέσεις των διαδίκων ήταν, όπως λέχθηκε, εξαιρετικές. Η θέση αυτή ενισχύεται αν ληφθεί υπόψη ότι το ποσό των €8.700 που προκύπτει αφού αφαιρεθεί από το αρχικό ποσό συμβολαίου των €184.000 (δηλαδή χωρίς να περιλαμβάνονται οποιεσδήποτε επιπλέον εργασίες) το συνολικό ποσό των πληρωμών που ανέρχεται στα €175.300, αποτελεί ακριβώς το 5% της αξίας του αρχικού ποσού του συμβολαίου. Ο όρος 30.2 του Τεκμηρίου 2 αναφέρει την υποχρέωση κράτησης ποσού (ποσό κράτησης) προφανώς, το όριο της οποίας κράτησης με βάση το έντυπο παραρτήματος του συμφωνητικού εγγράφου ημερομηνίας 20.07.10 ανέρχεται σε 5% επί του ποσού του συμβολαίου. Συνδυασμένη μελέτη των όρων 30.3 και 30.5 του Τεκμηρίου 2 καθώς και του εντύπου παραρτήματος του συμφωνητικού εγγράφου ημερομηνίας 20.07.10 καθιστά αντιληπτό ότι ποσό κράτησης που αντιστοιχεί σε 3% του ποσού του συμβολαίου αποδεσμεύεται με την έμπρακτη συμπλήρωση των εργασιών του έργου ενώ το υπόλοιπο ποσό κράτησης αποδεσμεύεται 6 μήνες αργότερα και αφού ο εργολάβος επιδιορθώσει τις τυχόν ελλείψεις και ελαττώματα που ο επιβλέπον αρχιτέκτονας διαπιστώσει στο έργο. Επίσης μέρος της μαρτυρίας του ΜΕ1 ήταν η τοποθέτηση του ότι στα πλαίσια αποπεράτωσης της οικοδομής η Ενάγουσα εκτέλεσε επιπλέον εργασίες τις οποίες εκτιμά σε €28.500 πλέον Φ.Π.Α. Αυτό που διαπιστώνω είναι ότι η θέση του ΜΕ1 ότι η Ενάγουσα εκτέλεσε επιπλέον εργασίες επιβεβαιώνεται από την επιβλέπουσα αρχιτέκτονα του έργου, όπως αποτυπώνεται στο πιστοποιητικό της ημερομηνίας 16.03.11 (Τεκμήριο 3) με το οποίο ζητήθηκε από την Ενάγουσα να υποβάλει κατάλογο τέτοιων εργασιών που θεωρεί ως επιπλέον προκειμένου να αξιολογηθούν. Τη θέση ότι η Ενάγουσα εκτέλεσε επιπλέον εργασίες στο έργο δεν αμφισβητεί ούτε ο Εναγόμενος. Ανταποκρινόμενος στην έκκληση της επιβλέπουσας αρχιτέκτονος η Ενάγουσα υπέβαλε σχετικό κατάλογο ημερομηνίας 27.05.11 που περιέχει τις εργασίες που εκτέλεσε και θεωρεί ως επιπλέον αυτών που αποτελούσαν μέρος των συμβατικών υποχρεώσεων του καθώς και εκτίμηση της αξίας τους (Τεκμήριο 4). Κρίση ότι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4 είναι ορθό περιλαμβάνει διαπίστωση ότι οι εργασίες που συνοπτικά σημειώνονται αποτελούν όντως 'επιπλέον εργασίες' και ότι η ποσότητα αλλά και η εκτίμηση της αξίας τους ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει την προσκόμιση στο Δικαστήριο στοιχείων και δεδομένων από τον ΜΕ1, ο οποίος όμως παρέλειψε να το πράξει ως όφειλε. Ειδικότερα ο εν λόγω μάρτυρας παρέλειψε να προσκομίσει στο Δικαστήριο μαρτυρικό υλικό ως προς το ποιες εργασίες αποτελούσαν αρχικά μέρος των συμβατικών του υποχρεώσεων καθώς και μαρτυρικό υλικό επί των λεπτομερειών των εργασιών αυτών που θεωρεί ότι δεν αποτελούσαν τέτοιο κομμάτι. Ομοίως ο εν λόγω μάρτυρας παρέλειψε να παρουσιάσει μαρτυρία σε σχέση με το είδος, τον τύπο και γενικότερα τις προδιαγραφές των υλικών που θα χρησιμοποιούνταν στα πλαίσια εκτέλεσης των εργασιών. Με αυτά τα δεδομένα το Δικαστήριο θα μπορούσε να διαπιστώσει αν κάθε είδος εργασίας που σημειώνεται στο Τεκμήριο 4 είναι ή όχι επιπλέον του φάσματος των αρχικών εργασιών του συμβολαίου. Επίσης δεν έχει εξηγηθεί στο Δικαστήριο πως υπολογίστηκε η ποσότητα της εκτελεσθείσας εργασίας που θεωρείται επιπλέον. Επιπροσθέτως δεν έγινε προσκόμιση στοιχείων ως προς το σκεπτικό τιμολόγησης τους από την Ενάγουσα, όπως για παράδειγμα η χρήση αναλυτικού καταλόγου τιμών μονάδος, κάτι που αν γινόταν θα μπορούσε να δικαιολογήσει το ισχυριζόμενο ύψος της αξίας τους, εφόσον βέβαια πρώτα κρινόταν ότι πρόκειται για επιπλέον εργασία και στη συνέχεια επιβεβαιωνόταν ως ορθή η σημειωμένη ποσότητα της. Η απουσία αυτών των θεμελιωδών δεδομένων και στοιχείων δεν μπορεί να υποστηρίξει την ορθότητα του περιεχομένου του Τεκμηρίου
- Ωστόσο η δήλωση του ΜΕ1 μέσα από την ένορκη μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του ότι συμφωνεί με την αξιολόγηση και κοστολόγηση που προέβηκε η επιβλέπουσα αρχιτέκτονας του έργου, όπως αυτή φαίνεται στις γραπτές αναφορές της ημερομηνίας 02.11.11 και 23.01.12 (Τεκμήρια 5, 7
(16)και 7(16Α)), σε συνδυασμό με το ότι ο Εναγόμενος μέσα από την μαρτυρία του δεν απορρίπτει την αξιολόγηση και κοστολόγηση της κυρίας Παπαφιλίππου, τερματίζουν κάθε περαιτέρω σχολιασμό. Με βάση την πιο πάνω συμφωνημένη κατάληξη, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι η Ενάγουσα εκτέλεσε τις πιο κάτω επιπλέον εργασίες: (α) Κατασκευή τοίχων-περίφραξη-πέδιλο- ξυλότυπος-σίδερο-σκυρόδεμα: €300 (β) Κεραμικό στο γκαράζ: €2.200 (γ) Σταμπωτό μπετόν: €1.650 (δ) Μάρμαρο (καπάκια για τους τοίχους): €3.800 (ε) Κεραμικό οροφής: €3.500 (στ) Τοποθέτηση πέτρας: €2.700 (ζ) Κατασκευή ψησταριάς: €1.300 (η) Εκσκαφή φρεατίου 50 πόδια-επένδυση: €1.550 (θ) Διαφορά στην αγορά κεραμικού: €6.000 (ι) Διαφορά στην αγορά γρανίτη που τοποθετήθηκε στον ανελκυστήρα: €150 Συνολική αξία εκτελεσθέντων επιπλέον εργασιών: €23.150 Με γνώμονα ότι εκεί που η επιβλέπουσα αρχιτέκτονας στο έργο θεωρούσε ότι στο ποσό που σημείωνε δεν συμπεριλαμβανόταν Φ.Π.Α. το κατέγραφε ρητά και ξεκάθαρα (βλέπε Τεκμήρια 3, 7
(14)και 10), κρίνω ότι στο ποσό των €23.150 περιλαμβάνεται επιβάρυνση Φ.Π.Α. Στρεφόμενος στον κατάλογο ατελειών και ελαττωμάτων που ετοιμάστηκε από την επιβλέπουσα αρχιτέκτονα στο έργο και κοινοποιήθηκε στην Ενάγουσα, ο ΜΕ1 είπε ότι το κόστος επιδιόρθωσης τους κυμαινόταν από €500 μέχρι €1.000. Χωρίς να παραγνωρίζω το παραδεκτό γεγονός ότι ουδείς από την Ενάγουσα επιθεώρησε τις εν λόγω παρατηρήσεις που η αρχιτέκτονας διαπίστωσε, η τοποθέτηση του ΜΕ1 για το κόστος επιδιόρθωσης τους είναι καθ' όλα πρόχειρη και αυθαίρετη. Η αναφορά αυτή του εν λόγω μάρτυρα δεν συνοδεύεται από στοιχεία που θα την καθιστούσαν πειστική και ως εκ τούτου δεν γίνεται αποδεκτή. Σε ότι αφορά ότι την 31.08.10 ο Εναγόμενος πλήρωσε στην εταιρεία ΣΕΜ Συνεταιρική Εταιρεία Μωσαϊκών Λτδ το ποσό των €500, εκτός από το ότι είναι παραδεκτό γεγονός το Δικαστήριο δεν ασχολείται με το θέμα αυτό όπως και με τις συνθήκες αλλά και τα περιστατικά που το περιβάλλουν καθότι γι' αυτά εκκρεμεί προς εκδίκαση άλλη σχετική αγωγή. Συνεπώς η μαρτυρία του ΜΕ1 στο ζήτημα αυτό δεν λαμβάνεται υπόψη. Στη βάση των πιο πάνω, αποδέχομαι μέρος της μαρτυρίας του ΜΕ1 ως αληθή και αξιόπιστη στο βαθμό και στην έκταση που έχει εξηγηθεί. Η μαρτυρία του ΜΕ2 δεν προσθέτει οτιδήποτε ουσιαστικό σε σχέση με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Η εταιρεία Ευθυβούλου και Θεοφάνους Κατασκευές Αλουμινίου Λτδ στην οποίαν είναι διευθυντής ανέλαβε υπεργολαβικά, δυνάμει σχετικής συμφωνίας με την Ενάγουσα περί τον Νοέμβριο 2010, την τοποθέτηση κατασκευασμάτων από αλουμίνιο στο επίδικο έργο. Αυτά που ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε στο Δικαστήριο καθόλου δεν διαφωτίζουν. Εν πάση περιπτώσει η κατάθεση του χαρακτηρίζεται έκδηλα από το στοιχείο της υπερβολής και της εικασίας. Ο εν λόγω μάρτυρας προέβηκε σε αναφορές που δεν μπορούσε να γνωρίζει αν ευσταθούσαν και καταλήγει σε αυθαίρετα συμπεράσματα. Προς τεκμηρίωση των πιο πάνω αναφέρω τα εξής:
(1)Επειδή, ως ισχυρίστηκε, η Ενάγουσα οφείλει στην εταιρεία του το ποσό των €16.000, ο ίδιος θεωρεί ότι αυτό συμβαίνει λόγω του ότι ο Εναγόμενος δεν έχει πληρώσει για τις εργασίες που εκτέλεσε. Ωστόσο το πιο πάνω εύρημα του Δικαστηρίου ότι το ποσό που φαίνεται να μην έχει πληρωθεί είναι αυτό της κράτησης (€8.700), διαψεύδει τον εν λόγω μάρτυρα, ο οποίος προφανώς καταλήγει σε αυθαίρετο συμπέρασμα χωρίς να προβεί σε έρευνα.
(2)Παρόλο ότι στην κυρίως εξέταση του δήλωσε ότι η επιβλέπουσα αρχιτέκτονας επιθεώρησε τις εργασίες του με τρόπο που να δίδει την εντύπωση ότι ο ίδιος ήταν παρών κατά τον έλεγχο, εντούτοις στην αντεξέταση του αποσπάστηκε από την τοποθέτηση του αυτή.
(3)Δήλωσε ότι η επιβλέπουσα αρχιτέκτονας ουδέποτε του παραπονέθηκε για την ποιότητα των εργασιών τη στιγμή που γνωρίζει ότι, ως ενσωματωμένος υπεργολάβος της Ενάγουσας που είναι διορισμένος από αυτήν, δηλαδή την Ενάγουσα, υπό την ιδιότητα του κυρίως εργολάβου στο έργο, μπορούσε να ενημερωθεί για τη διαπίστωση τυχόν ατελειών, ελαττωμάτων, κακοτεχνιών ή παρατηρήσεων από την κυρία Παπαφιλίππου, πράγμα που παραδέχεται κατά την αντεξέταση του.
(4)Παρόλο ότι ο εν λόγω μάρτυρας προέβηκε στην πιο πάνω δήλωση του σημείου
(4), εντούτοις στη συνέχεια παραδέχεται ότι τον Απρίλιο 2011 ειδοποιήθηκε από τον ΜΕ1, εκ μέρους και για λογαριασμό της Ενάγουσας, ότι η επιβλέπουσα αρχιτέκτονας προέβηκε σε παρατηρήσεις επί της ποιότητας των εργασιών του.
(5)Χωρίς ο ίδιος η οποιοσδήποτε άλλος από την εταιρεία του να έχει επιθεωρήσει το πρόβλημα που η επιβλέπουσα αρχιτέκτονας διαπιστώνει, ο εν λόγω μάρτυρας εικάζει ότι το ζήτημα αφορά φυσική φθορά καταλήγοντας αυθαίρετα και αδικαιολόγητα στο συμπέρασμα ότι το κόστος επιδιόρθωσης δεν μπορεί να υπερβεί τα €
- Κάτω από τα προαναφερόμενα δεδομένα αποδίδω μηδενική βαρύτητα στην μαρτυρία του ΜΕ
- Η μαρτυρία του ΜΕ3 επίσης δεν προσθέτει οτιδήποτε ουσιαστικό σε σχέση με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Η εταιρεία Γιαννάκης Μούσκος Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ στην οποίαν είναι διευθυντής ανέλαβε υπεργολαβικά, δυνάμει σχετικής συμφωνίας με την Ενάγουσα περί τον Νοέμβριο 2010, την εκτέλεση ξυλουργικών εργασιών στο επίδικο έργο. Βασικό μέρος της κατάθεσης του εν λόγω μάρτυρα περιστράφηκε στις παρατηρήσεις της επιβλέπουσας αρχιτέκτονος του έργου σύμφωνα με τις οποίες διαπίστωσε ατέλειες στις θύρες εισόδου των διαμερισμάτων του πρώτου και δεύτερου ορόφου καθώς και στις κάσιες των εξωτερικών θυρών όλων των διαμερισμάτων. Χωρίς ποτέ ο ίδιος ή οποιοσδήποτε άλλος από την εταιρεία του να έχει επιθεωρήσει τα προβλήματα που η επιβλέπουσα αρχιτέκτονας έχει εντοπίσει, ο εν λόγω μάρτυρας θεωρεί ότι πρόκειται για φυσιολογικού τύπου επουσιώδεις ατέλειες που κυρίως αφορούν 'ρεουλάρισμα των θυρών', όπως χαρακτηριστικά είπε, με το κόστος επιδιόρθωσης να μην υπερβαίνει τα €
- Θα έλεγα ότι η μη μετάβαση εκπροσώπου της εταιρείας του στο επίδικο έργο και ο μη έλεγχος των προβλημάτων που αποδίδονται ότι αφορούν τις ξυλουργικές εργασίες, ανεξάρτητα αν η εταιρεία του ευθύνεται ή όχι γι' αυτό, αφαιρεί κάθε αξία που θα μπορούσαν να έχουν οι αναφορές του, οι οποίες κατέληξαν να είναι αυθαίρετα συμπεράσματα και απλές εικασίες. Με γνώμονα ότι η μαρτυρία του ΜΕ3 ουδεμία αποδεικτική αξία μπορεί να έχει, της αποδίδω μηδενική βαρύτητα. Σχετικά με την μαρτυρία του ΜΥΑ3, διευθυντή της εταιρείας SEM Syneteriki Eteria Mosaikon Limited, πέραν του παραδεκτού γεγονότος ότι ο Εναγόμενος πλήρωσε στην εν λόγω εταιρεία το ποσό των €500 ως μέρος αξίας υλικών που τοποθετήθηκαν στο επίδικο έργο, αυτή καλύπτει θέματα που θα εξεταστούν στην αγωγή υπ' αριθμό 3116/11, της οποίας η εκδίκαση εκκρεμεί μέχρι σήμερα ενώπιον Δικαστηρίου. Υπό το φως της εκκρεμούσας δικαστικής διαδικασίας στην προαναφερόμενη αγωγή, η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα δεν λαμβάνεται υπόψη. Η μαρτυρία του ΜΥΑ4 αφορά την υγρομόνωση της οροφής. Ως μάρτυρας δημιούργησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν σαφής και θετικός στις τοποθετήσεις του. Με σεβασμό στην αλήθεια ανάφερε στο Δικαστήριο με συνέπεια και σταθερότητα αυτά που ο ίδιος γνώριζε, στοιχείο που τον καθιστά ειλικρινή μάρτυρα. Ένδειξη επίδειξης εκτίμησης στην αλήθεια από τον εν λόγω μάρτυρα αποτελεί το γεγονός ότι όταν στην κυρίως εξέταση του ερωτήθηκε πόση θα ήταν η χρέωση για επιδιόρθωση της πάνω στρώσης που θα είχε υποστεί ζημιά, αυτός δείχνοντας σοβαρότητα και χωρίς να κινδυνολογήσει ή να προβεί σε εικασίες απάντησε ότι δεν είναι σε θέση να τοποθετηθεί αν πρώτα δεν ελέγξει την ισχυριζόμενη ζημιά. Η μαρτυρία του είναι απαλλαγμένη από οποιεσδήποτε ουσιώδεις αντιφάσεις. Εν πάση περιπτώσει, ολόκληρη η μαρτυρία παρέμεινε αναντίλεκτη και ως εκ τούτου την αποδέχομαι. Κατά συνέπεια αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία Laston Waterproof Ltd, στην οποία είναι διευθυντής, ανέλαβε την τοποθέτηση υγρομονωτικού υλικού στην οροφή της επίδικής οικοδομής. Επρόκειτο για υλικό που αποτελείται από δύο στρώσεις και περιλαμβάνει ψεκασμό πολυουρεθάνης και ψεκασμό πολυουρίας. Η πρώτη στρώση είναι η πολυουρία και έχει πράσινο χρώμα ενώ η δεύτερη στρώση, η από κάτω, είναι η πολυουρεθάνη και έχει χρώμα άσπρο. Δεν μπορεί να υπάρξει εισροή νερού εκτός εάν πληγωθεί το υλικό αλλά και πάλι η παρουσία του αφρού εμποδίζει διείσδυση του νερού. Η εργασία εκτελέστηκε τον Σεπτέμβριο 2010 και διήρκεσε δύο ημέρες. Η εν λόγω εταιρεία παρέχει για το υλικό 10 χρόνια εγγύηση με τον όρο κάθε χρόνο να καθαρίζονται από ακαθαρσίες η οροφή καθώς οι υδρορροές. Κάποιου είδους φθορά στην πρώτη στρώση του υλικού δύναται να παρατηρηθεί κάθε 5-6 χρόνια. Παρόλα αυτά πρόβλημα στην τοποθέτηση του μπορεί να προκληθεί όταν υπάρξει ψεκασμός του υλικού πάνω σε λερωμένη επιφάνεια αλλά και όταν η αναλογία του μίγματος των στοιχείων του υλικού είναι λανθασμένη. Σε τέτοιες περιπτώσεις το υλικό παραμένει υγρό όπως το λάδι με κολλώδη επιφάνεια. Ο Εναγόμενος (ΜΥ1), παρόλο ότι κατά την ένορκη μαρτυρία του συχνά, αλλά χωρίς να διαπιστωθεί σκοπιμότητα, επεκτεινόταν αχρείαστα σε ζητήματα που δεν αφορούσαν την ουσία των ερωτήσεων που του υπεβλήθηκαν, γενικά δημιούργησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Θεωρώ ότι ο εν λόγω μάρτυρας εξιστόρησε στο Δικαστήριο γεγονότα που υπέπεσαν στη σφαίρα της προσωπικής του γνώσης και όντως διαδραματίστηκαν. Μεγάλο κομμάτι της μαρτυρίας του είτε παραπέμπει σε παραδεκτά γεγονότα είτε ενισχύεται από έγγραφα. Δεν έχω καμία αμφιβολία να αποδεχτώ αυτήν την πτυχή της μαρτυρίας του μάρτυρα και ως εκ τούτου την αποδέχομαι. Ωστόσο ένα άλλο μέρος της μαρτυρίας του δεν φαίνεται να επαληθεύεται σύμφωνα με στοιχεία και δεδομένα που τέθηκαν ενώπιον μου με αποτέλεσμα να μην γίνεται αποδεκτό. Για όλα αυτά αναφέρομαι στη συνέχεια με λεπτομέρεια. Παράλληλα δεν διαφεύγουν της προσοχής μου ορισμένες διαφοροποιήσεις που εντοπίζονται στην μαρτυρία του Εναγομένου. Πρόκειται όμως για επουσιώδεις διαφορές που είναι ήσσονος σημασίας και αντικρίζοντας τις υπό το πρίσμα της συνολικής αξιολόγησης της μαρτυρίας του καθώς και της γενικά θετικής εικόνας που εξέπεμψε ως μάρτυρας δεν είναι ικανές να πλήξουν την αξιοπιστία του. Σαφώς τέτοια μαρτυρία δεν λαμβάνεται υπόψη. Δεν παραγνωρίζω ακόμη, όπως και στην περίπτωση του ΜΕ1, την προσπάθεια του Εναγομένου να πετύχει εύνοια για την υπόθεση του επιρρίπτοντας ευθύνη στην Ενάγουσα για το άδοξο τέλος που είχε η πορεία της επαγγελματικής τους συνεργασίας και παρουσιάζοντας τον εαυτό του θύμα της κατάστασης που δημιουργήθηκε. Τούτο λέχθηκε χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ότι ο Εναγόμενος φέρει και αυτός το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί όταν θεωρώντας ότι τον βόλευε, συμμετείχε στην υποβάθμιση του ρόλου του τεχνικού του σύμβουλου (αρχιτέκτονα Παπαφιλίππου) στην επίβλεψη και διαχείριση του έργου. Βεβαίως η πτυχή αυτή της μαρτυρίας του Εναγομένου δεν λαμβάνεται υπόψη. Για καλύτερη αντίληψη των πιο πάνω αναφέρω τα εξής: Αποτελεί μέρος της μαρτυρίας του Εναγομένου ότι συμφώνησε προφορικά με την Ενάγουσα περί τα μέσα Μαΐου 2010 για την ανάληψη του έργου, ως αποτέλεσμα της οποίας περί την 01.06.10 η Ενάγουσα εισήλθε στο τεμάχιο και έλαβε κατοχή αυτού. Αυτή η αναφορά γίνεται δεκτή επειδή ταυτίζεται με προηγούμενο εύρημα του Δικαστηρίου ότι η υπογραφή του Τεκμηρίου 2 στις 20.07.10 ουσιαστικά επισφραγίζει συμφωνία στην οποίαν οι διάδικοι είχαν καταλήξει προηγουμένως. Η δε υπογραφή του Τεκμηρίου 2 καθώς και η αναφορά ότι από εκείνη την ημερομηνία η ΜΥ2 ανέλαβε την επίβλεψη του έργου αποτελούν παραδεκτά γεγονότα. Ο Εναγόμενος εξήγησε για ποιο λόγο η αρχιτέκτονας Παπαφιλίππου ανέλαβε από εκείνο το χρονικό σημείο και μετέπειτα την επίβλεψη του έργου, εξήγηση την οποία αποδέχομαι. Όπως είπε, αρχικά είχε εμπλακεί άλλο πρόσωπο ως αρχιτέκτονας που του είχε συστήσει η Ενάγουσα αλλά επειδή το εν λόγω άτομο ήθελε να διεξάγει επίβλεψη χωρίς οι διάδικοι να υπογράψουν εργοληπτικό συμβόλαιο, αντικαταστάθηκε από την ΜΥ2, η οποία του είχε εισηγηθεί την υπογραφή τέτοιου συμβολαίου. Σύμφωνα ακόμη με τον Εναγόμενο ποσό €7.000 που κατέβαλε στην Ενάγουσα σε μετρητά αποτελεί μέρος του συμφωνημένου τιμήματος για τις εργασίες του συμβολαίου. Θα πρέπει να λεχθεί ότι η πληρωμή του ποσού των €7.000 στην Ενάγουσα για την οποίαν εκδόθηκε το Τεκμήριο 7
(1), αποτελεί παραδεκτό γεγονός. Στη βάση του σκεπτικού που αναπτύχθηκε κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΕ1, αποδέχομαι τη θέση του Εναγομένου ότι η πληρωμή αυτή αφορά την εκτέλεση εργασιών του συμβολαίου και επομένως συνυπολογίζεται με τις υπόλοιπες ενδιάμεσες πληρωμές που έγιναν σε σχέση με το επίδικο έργο. Υπενθυμίζεται ότι οι υπόλοιπες ενδιάμεσες πληρωμές καθώς και τα έγγραφα με τα οποία σχετίζονται αποτελούν παραδεκτά γεγονότα (Τεκμήρια 7
(2),
(3),
(7),
(8)-
(12)καθώς και τα 12 επιπλέον έγγραφα που περιλαμβάνονται στον κατάλογο των παραδεκτών εγγράφων). Επίσης διαπιστώνω ότι είναι ορθή την αναφορά του Εναγομένου ότι κατόπιν συμβουλής που έλαβε από την ΜΥ2, το ποσό που κρατήθηκε κατά την προσωρινή παραλαβή του έργου ανέρχεται στα €8.700. Πράγματι από το σύνολο των πληρωμών φαίνεται ότι υπολείπεται ποσό €8.700 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. Την ανάγκη κράτησης ποσού €8.000 πλέον Φ.Π.Α. σημειώνει το Τεκμήριο 3 που είναι πιστοποιητικό ημερομηνίας 16.03.11 από την επιβλέπουσα αρχιτέκτονα του έργου. Το περιεχόμενο του εν λόγω τεκμηρίου είναι παραδεκτό από αμφότερους διαδίκους και με αυτό επαληθεύεται ο Εναγόμενος που είχε πει ότι το έπραξε μετά από συμβουλή που έλαβε από την επιβλέπουσα αρχιτέκτονα του έργου. Περαιτέρω η αναφορά του Εναγομένου ότι την 18.11.11 ο ανελκυστήρας της επίδικης οικοδομής παρουσίαζε κάποια προβλήματα και όταν κλήθηκαν τεχνικοί της εταιρείας Gelco Lifts Ltd για να το ελέγξουν διαπίστωσαν εισροή νερού μέσα στο φρεάτιο του ανελκυστήρα από την οροφή με αποτέλεσμα αυτός να τεθεί εκτός λειτουργίας, αποτελεί παραδεκτό γεγονός και παράλληλα τυγχάνει υποστήριξης από το Τεκμήριο 7
(15). Στο επίδικο θέμα των επιπλέον εργασιών ο Εναγόμενος αναγνωρίζει ότι έγιναν αλλά δεν ασπάζεται τη θέση της Ενάγουσας ότι είχαν συμφωνηθεί. Με κάθε σεβασμό στον Εναγόμενο η δήλωση του μέσα από την ένορκη κατάθεση του ότι ορισμένες επιπλέον εργασίες τις είχε ο ίδιος ζητήσει αφήνει εκτεθειμένη την πιο πάνω αναφορά του. Επίσης, εφόσον όπως ισχυρίζεται δεν γνώριζε και δεν είχε συμφωνήσει για εκτέλεση επιπλέον εργασιών τότε γιατί αισθάνθηκε την υποχρέωση να πληρώσει στην Ενάγουσα το ποσό των €3.000, ως ο ίδιος είπε ότι έπραξε; Περαιτέρω η εν λόγω δήλωση του Εναγομένου είναι εκτεθειμένη τόσο από το Τεκμήριο 3, το περιεχόμενο του οποίου είναι αποδεκτό από τους διαδίκους, όσο και από το Τεκμήριο 7
(16), μέσα από τα οποία έγγραφα η επιβλέπουσα αρχιτέκτονας του έργου διαπιστώνει την εκτέλεση επιπλέον εργασιών και αφού την καταγράφει, την επιμετρά και την κοστολογεί καταλήγει ότι η συνολική αξία της ανέρχεται στα €23.
- Εν πάση περιπτώσει, η τοποθέτηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου μέσα από τη γραπτή αγόρευση ότι αναγνωρίζεται η εκτέλεση επιπλέον εργασιών συνολικής αξίας €23.150 κοινοποιεί αναθεωρημένη θέση του Εναγομένου στο ζήτημα αυτό, για το οποίο τελικά διαπιστώνεται συμφωνημένη κατάληξη από αμφότερους διαδίκους. Ένα σημαντικό μέρος της ένορκης μαρτυρίας του Εναγομένου αναλώνεται σε προβλήματα που επικαλείται ότι παρουσιάστηκαν στην οικοδομή, συνεπεία των οποίων ισχυρίζεται ότι υπέστηκε ζημιά και ανταπαιτεί την επιδίκαση αποζημιώσεων εναντίον της Ενάγουσας που θεωρεί ότι ευθύνεται αποκλειστικά. Εδώ ο Εναγόμενος απλά μεταφέρει τις απόψεις της επιβλέπουσας αρχιτέκτονας του έργου, οι οποίες θα σχολιαστούν κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της κυρίας Παπαφιλίππου. Επ' αυτού ο Εναγόμενος κατέθεσε 26 έγχρωμες φωτογραφίες (Τεκμήριο 8), ορισμένες από τις οποίες είπε ότι έλαβε το έτος 2011 και ορισμένες το έτος 2012 με όλες να αφορούν το διαμέρισμα του τρίτου ορόφου της οικοδομής. Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω τον Εναγόμενο ότι οι φωτογραφίες αυτές αφορούν την επίδικη οικοδομή. Εξάλλου τούτο ενισχύεται από τη φωτογραφία
- Παράλληλα η γνησιότητα αυτών των φωτογραφιών δεν έχει αμφισβητηθεί. Με εξαίρεση τη φωτογραφία 1 που δεν είναι ευδιάκριτη και τη φωτογραφία 24 που απλά δείχνει την πρόσοψη της επίδικης οικοδομής, όλες οι υπόλοιπες φωτογραφίες απεικονίζουν ανωμαλίες σε εργασίες, εξηγήσεις για την παρουσία των οποίων, μεθόδου και κόστους αποκατάστασης τους μόνο ένας εμπειρογνώμονας, όπως η επιβλέπουσα αρχιτέκτονας του έργου, θα μπορούσε να παρέχει. Αυτό όμως που αβίαστα προκύπτει μέσα από την ένορκη μαρτυρία του Εναγομένου είναι ότι ο ίδιος δεν επιθυμούσε και έμπρακτα δεν έδωσε την ευκαιρία στην Ενάγουσα να επιθεωρήσει και να επιδιορθώσει τα προβλήματα που παρατήρησε η επιβλέπουσα αρχιτέκτονας του έργου. Δεν με έχει πείσει η τοποθέτηση του Εναγομένου ότι η Ενάγουσα δεν ζήτησε να επιθεωρήσει τις εν λόγω παρατηρήσεις. Πέραν του ότι είχε συμφωνηθεί η επιδιόρθωση τους κατόπιν σχετικής συνεννόησης μεταξύ της Ενάγουσας και της εν λόγω αρχιτέκτονος, κάτι εξάλλου που τεκμηριώνεται από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3, η Ενάγουσα είχε οικονομικό κίνητρο να προβεί σε μια τέτοια πράξη αφού έτσι θα επιτύγχανε αποδέσμευση του ποσού €8.700 που κατακρατείτο με το κόστος επιδιόρθωσης να το επωμίζονταν οι ενσωματωμένοι υπεργολάβοι που είχαν αναλάβει τις εργασίες για τις οποίες έγιναν παρατηρήσεις. Είναι προφανές ότι το περιστατικό απειλής κατά της ζωής του και την εξύβριση που ο Εναγόμενος επικαλείται, για το οποίο ουδεμία λεπτομέρεια έδωσε και ούτε αισθάνθηκε την ανάγκη να το καταγγείλει στην αστυνομία, είναι εκ των υστέρων σκέψη του για να δικαιολογήσει την απόφαση του να προχωρήσει στην επιδιόρθωση των ισχυριζόμενων παρατηρήσεων με άλλο εργολάβο. Την πρόθεση της να επιδιορθώσει τις παρατηρήσεις η Ενάγουσα γνωστοποίησε και γραπτώς με επιστολή της τότε δικηγόρου της ημερομηνίας 19.05.
- Ο Εναγόμενος αρνείται ότι παρέλαβε τέτοια επιστολή. Είναι όμως παραδεκτό από τους διαδίκους ότι η επιστολή διαβιβάστηκε στο ταχυδρομείο και ταχυδρομήθηκε δια της συστημένης οδού στις 26.05.11 (Τεκμήρια 6Α και 6Β). Στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ v. Λάμπρος Χαριλάου Λτδ και άλλοι
(2009)1Α Α.Α.Δ., η οποία παραπέμπει στις υποθέσεις Latifundia Properties Ltd. v. Ψακή
(2003)1 Α.Α.Δ. 670 και Πιττάκας v. Γ. και Β. Χατζηδημοσθένους Λτδ.
(2004)1 Α.Α.Δ. 1895, εξετάστηκε ακριβώς το ίδιο με εδώ νομικό ζήτημα. Στην υπόθεση εκείνη τονίστηκε ότι η μη επιστροφή μίας επιστολής από το ταχυδρομείο όταν αυτή αποσταλεί κανονικά συνιστά εκ πρώτης όψεως απόδειξη ότι είχε παραδοθεί στα πρόσωπα στα οποία απευθύνεται. Στην παρούσα περίπτωση το Τεκμήριο 6Α σημειώνει το ονοματεπώνυμο του Εναγομένου. Επομένως απευθύνεται στον Εναγόμενο, ο οποίος κατά την ένορκη κατάθεση του επιβεβαίωσε ότι η ταχυδρομική θυρίδα στην οποία η επιστολή αποστάληκε είναι η ορθή. Δεν μπορεί ακόμη να παραγνωριστεί το γεγονός ότι η επίμαχη επιστολή δεν έχει επιστραφεί από το ταχυδρομείο και επ' αυτού δεν υπήρξε οποιαδήποτε αμφισβήτηση ενώ το αντίγραφο της επιστολής που αποστάληκε μαζί με το έντυπο συστημένης αποστολής της κατατέθηκαν ως τεκμήρια χωρίς ένσταση από μέρους του Εναγομένου. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων το μόνο λογικό συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί είναι ότι η επίμαχη επιστολή έχει αποσταλεί στον προορισμό της. Σε ότι αφορά την αναφορά του Εναγομένου ότι ο ίδιος αποφάσισε και προχώρησε στην τοποθέτηση επένδυσης από αλουμίνιο (Alucobond) πληρώνοντας στην εταιρεία Char. Pilakoutas (New Line) Ltd το ποσό των €39.838, αυτή δεν έχει αμφισβητηθεί και ως εκ τούτου την αποδέχομαι. Εξάλλου τα Τεκμήρια 7
(27)και
(28)επαληθεύουν την τοποθέτηση αυτή του μάρτυρα. Οι δε δηλώσεις του Εναγομένου ότι ο Εναγόμενος χρησιμοποίησε ανυψωτικά μηχανήματα της εταιρείας MakAtermonas Ltd πληρώνοντας συνολικά το ποσό των €13.202, αποτελούν παραδεκτά γεγονότα που υποστηρίζονται από τα Τεκμήρια 7
(18)μέχρι
(25). Επιπροσθέτως μέρος της μαρτυρίας του Εναγομένου είναι ότι για την τοποθέτηση επένδυσης από αλουμίνιο (Alucobond) στην οικοδομή καθώς και για τη χρήση ανυψωτικών μηχανημάτων έλαβε προσφορές, εκτός από αυτή που έγινε αποδεκτή. Θα πρέπει να λεχθεί ότι δεν με έχει πείσει η τοποθέτηση αυτή του Εναγομένου. Αν όντως είχε λάβει και από άλλα πρόσωπα προσφορές τότε ο Εναγόμενος θα ήταν σε θέση να αναφέρει αριθμό προσφορών που είχε λάβει, ονόματα προσφοροδοτών και το ποσό που αναγραφόταν σε κάθε μία από αυτές. Παράλληλα αν ευσταθούσαν αυτά που έλεγε, θα ήταν σε θέση να προσκομίσει στο Δικαστήριο αυτές τις προσφορές έτσι ώστε να στηρίξει τη θέση του ότι επέλεξε τη χαμηλότερη. Ακόμη μέρος της μαρτυρίας του Εναγομένου είναι ότι αποτάθηκε και σε άλλα άτομα για προσφορές στο ζήτημα των επιδιορθωτικών εργασιών υγρομόνωσης, εκτός από την περίπτωση του Γιάγκου Δημητρίου, του οποίου οι υπηρεσίες τελικά χρησιμοποιήθηκαν. Ούτε αυτή η αναφορά του Εναγομένου με έχει πείσει. Ο Εναγόμενος δεν ήταν σε θέση να αναφέρει πόσα και ποια ήταν αυτά τα άτομα αλλά και πως ο καθένας από αυτούς τοποθετήθηκε για το επίδικο έργο. Όλα τα πιο πάνω αποτελούν μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Θα πρέπει ακόμη να λεχθεί ότι κατά την ένορκη μαρτυρία του ο Εναγόμενος κατάθεσε ως Τεκμήρια 9Α, 9Β και 9Γ το τιμολόγιο υπ' αριθμό 00858 ημερομηνίας 01.05.15 και δύο αποδείξεις είσπραξης υπ' αριθμό 00257 ημερομηνίας 01.05.15 για το ποσό των €2.380 και υπ' αριθμό 00258 ημερομηνίας 09.05.15 για το ποσό των €2.023, έγγραφα που καταγράφουν ως εκδότη τους την εταιρεία Monotica Solutions A.M. Ltd. Ωστόσο η κατάθεση τους δεν συνοδεύτηκε από οποιαδήποτε μαρτυρία που να περιγράφει τι ακριβώς έκανε η εν λόγω εταιρεία και κατά πόσο επιδιόρθωσε το πρόβλημα της υγρασίας στην πλάκα οροφής του κτιρίου. Ούτε παρέχεται οποιαδήποτε ανάλυση της χρέωσης που παρουσιάζεται. Από τη στιγμή που η Ενάγουσα αμφισβητεί ότι έγιναν τέτοιες εργασίες και ότι πληρώθηκε το συγκεκριμένο ισχυριζόμενο ποσό προωθώντας τη θέση της αυτή κατά την αντεξέταση του Εναγομένου, η πλευρά του Εναγομένου όφειλε να παρουσιάσει μαρτυρία που να αποδεικνύει το ζήτημα αυτό. Δεν το έπραξε όμως και περιορίστηκε στο να καταθέσει τα εν λόγω έγγραφα. Κάτω από αυτές τις συνθήκες δεν λαμβάνω υπόψη μου τα Τεκμήρια 9Α, 9Β και 9Γ. Με βάση το σκεπτικό που αναπτύχθηκε αποδέχομαι μέρος της μαρτυρίας του Εναγομένου ως αληθή και αξιόπιστη στο βαθμό και στην έκταση που έχει σχολιαστεί. Η ΜΥ2, ως η αρχιτέκτονας που επέβλεπε την ανέγερση του έργου, κατέθεσε υπό τον μανδύα του εμπειρογνώμονα. Η μαρτυρία της εν λόγω μάρτυρος μπορεί να διαχωριστεί σε δύο μέρη. Ένα κομμάτι της μαρτυρίας της επιβεβαιώνεται από ευρήματα του Δικαστηρίου, από έγγραφα που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου καθώς και μέσα από την μαρτυρία του ΜΕ1 και του Εναγομένου. Χωρίς αμφιβολία η πτυχή αυτή της μαρτυρίας της εν λόγω μάρτυρος γίνεται αποδεκτή. Ωστόσο ένα άλλο μέρος της μαρτυρίας της ΜΥ2 περιέχει αναφορές που στερούνται τεκμηρίωσης. Σε σχέση με το κομμάτι αυτό της μαρτυρίας της διάφορες απαντήσεις που η μάρτυρας έδωσε δεν ήταν σαφείς ούτε επεξηγηματικές. Ο τρόπος με τον οποίο η εν λόγω μάρτυρας απαντούσε δεν ήταν θετικός και μέσα από τις απαντήσεις της έδωσε την εντύπωση ότι δεν ήταν σίγουρη για την ορθότητα αυτών που έλεγε. Η ίδια διατύπωνε θέσεις, οι οποίες δεν βασίζονταν σε προσδιορισμένα στοιχεία και δεδομένα που να αντλήθηκαν κατόπιν έρευνας που η ίδια να είχε διεξάγει αλλά στη βάση πρόχειρης εκτίμησης και υποθετικών σεναρίων με αποτέλεσμα να καταλήγει σε αυθαίρετα και αστήριχτα συμπεράσματα. Η έλλειψη εμπεριστατωμένων αναφορών καθιστά την πτυχή αυτή της επιστημονικής μαρτυρίας της ΜΥ2 μη πειστική απέναντι στο Δικαστήριο προκειμένου αυτό να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη γνώμη κατά την εξέταση των επιδίκων θεμάτων της αγωγής. Σαφώς το μέρος αυτό της μαρτυρίας της ΜΥ2 δεν γίνεται αποδεκτό. Θα έλεγα ότι ο συνειδητός παραγκωνισμός της ΜΥ2 από τους διαδίκους ως προς το ρόλο της στο επίδικο έργο επηρέασε αρνητικά τον τρόπο εκτέλεσης των καθηκόντων της. Η έλλειψη ενημέρωσης για τις επιπλέον εργασίες που συγκεκριμένα εκτελέστηκαν φανερώνει μη άσκηση επαρκούς ελέγχου της προόδου και ποιότητας των εκτελεσθέντων εργασιών. Επίσης δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητη η μη έκδοση πιστοποιητικών ενδιάμεσης πληρωμής για τον εργολάβο, η μη απαίτηση της προς τον εργολάβο για υποβολή αιτήσεων πληρωμής από αυτόν, η μη απαίτηση της προς τον Εναγόμενο να μην προβαίνει σε απευθείας πληρωμές παρά μόνο μετά από δική της συμβουλή, η μη απαίτηση της προς τους διαδίκους να την προμηθεύσουν με ανάλυση της προσφοράς, κατάλογο τιμών μονάδος, έγγραφα πληρωμών και τυχόν τεχνικές προδιαγραφές καθώς και η μη εμπεριστατωμένη κοστολόγηση των ατελειών, ελαττωμάτων και ισχυριζόμενων κακοτεχνιών. Η παρεμπόδιση του έργου της άφηνε στην ΜΥ2 τρεις επιλογές ως επαγγελματίας επιστήμονας που είναι. Είτε να μην αναλάβει την επίβλεψη του έργου είτε να υποβάλει την παραίτηση της είτε να παραμείνει στο έργο και να επιδείξει ενεργό ρόλο. Επέλεξε να παραμείνει στο έργο υπό την ιδιότητα της επιβλέπουσας αρχιτέκτονος και εφόσον η επιλογή της ήταν αυτή θα έπρεπε να ενεργήσει σύμφωνα με τους όρους του Τεκμηρίου 2. Προς τεκμηρίωση των πιο πάνω αναφέρω τα εξής: Η αναφορά της ΜΥ2 ότι όταν ανέλαβε την επίβλεψη του έργου ο Εναγόμενος είχε ήδη συμφωνήσει με την Ενάγουσα να συμπληρώσει την ανέγερση του έργου έναντι καθορισμένου τιμήματος, η οποία ήδη εκτελούσε εργασίες, γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο επειδή σ' αυτήν καταλήγουν ενώπιον μου δεδομένα που κρίθηκαν ορθά. Γίνεται επίσης για τον ίδιο λόγο αποδεκτή η θέση της ΜΥ2 ότι μετά από δική της προτροπή υπογράφηκε το Τεκμήριο 2 από αμφότερους διαδίκους. Σε ότι αφορά τη θέση της εν λόγω μάρτυρος ότι ενώ οι εργασίες προχωρούσαν με ταχύ ρυθμό η Ενάγουσα δεν υπέβαλλε αιτήσεις πληρωμών προκειμένου να εκδοθούν πιστοποιητικά πληρωμών επειδή η Ενάγουσα πληρωνόταν απευθείας από τον Εναγόμενο βάσει μεταξύ τους συνεννόησης παρακάμπτοντας έτσι τη διαδικασία που έπρεπε να ακολουθείτο, επιβεβαιώνεται από την μαρτυρία τόσο του ΜΕ1 όσο και του Εναγομένου. Ακόμη μέρος της μαρτυρίας της ΜΥ2 ήταν ότι η ίδια ειδοποιήθηκε από τον Εναγόμενο περί τις αρχές Φεβρουαρίου 2011 για την προσωρινή παραλαβή του έργου και αφού επιθεώρησε την επίδικη οικοδομή κατέγραψε όσα ελαττώματα ήταν εμφανή κατά το χρόνο της επιθεώρησης. Με βάση δε τα οικονομικά δεδομένα που είχε στη διάθεση της υπολόγισε την πληρωμή που θα έπρεπε να είχε γίνει προς την Ενάγουσα εκδίδοντας πιστοποιητικό ημερομηνίας 16.03.11 (Τεκμήριο 3). Σύμφωνα με την ίδια, μετά που ο Εναγόμενος της προσκόμισε έγγραφα, αναθεώρησε το σύνολο των πληρωμών που είχαν γίνει σε €175.000 εκδίδοντας πιστοποιητικό ημερομηνίας 26.09.11 (Τεκμήριο 7
(14)). Αποδέχομαι τις αναφορές αυτές ως ορθές επειδή επαληθεύονται από τα Τεκμήρια 7
(1)-
(5),
(7)-
(11)και από τα 12 έγγραφα που επισυνάπτονται στον κατάλογο των παραδεκτών εγγράφων. Την ίδια στιγμή αποδίδω μηδενική βαρύτητα στο Τεκμήριο 10 που είναι ενδιάμεσο πιστοποιητικό πληρωμής ημερομηνίας 16.11.10 καθότι είναι άνευ σημασίας με τα υπό κρίση επίδικα θέματα. Επίσης η ΜΥ2 ανάφερε ότι η Ενάγουσα είχε συμφωνήσει να επιδιορθώσει με δικά της έξοδα τις ατέλειες και ελαττώματα που αυτή εντόπισε και καταγράφηκαν στο σχετικό κατάλογο, ο οποίος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του Τεκμηρίου 3 και ολόκληρο το περιεχόμενο του εγγράφου αυτού είναι παραδεκτό γεγονός. Συγκρίνοντας το Τεκμήριο 3 που περιέχει τον κατάλογο των ατελειών και ελαττωμάτων που διαπιστώθηκαν αμέσως μετά την προσωρινή παραλαβή του έργου με τα Τεκμήρια 7(16Α), (16Β) και
(17)που είναι πιστοποιητικά ημερομηνίας 23.01.12 και 22.02.12 και είναι τα τελευταία που εκδόθηκαν μετά πάροδο 12 μηνών από την έμπρακτη συμπλήρωση των εργασιών της οικοδομής, παρατηρώ τα πιο κάτω υπό το φως πάντοτε της μαρτυρίας της ΜΥ2: (α) Οι ατέλειες και τα ελαττώματα σε σχέση με τα ξυλουργικά, υδρορροές, κατώφλια, διακόπτες και τις εργασίες ελαιοχρωματισμού παρέμειναν ως ήταν καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου συντήρησης. (β) Στην πορεία διαπιστώθηκε η υποχρέωση της Ενάγουσας να επιδιορθώσει τον εξαερισμό του ανελκυστήρα για να συνάδει με τα κατασκευαστικά σχέδια. (γ) Το πρόβλημα με τα αλουμίνια που είχε αρχικά εντοπιστεί με το Τεκμήριο 3 στην πορεία επιδεινώθηκε. Η ύπαρξη κενών ('κουφωμάτων') μεταξύ του παραθύρου και της κάσιας επέτρεπε της εισροή νερού καθώς και διείσδυση αέρος εντός του κτιρίου προκαλώντας πρόβλημα στεγανότητας και θορύβου. Η αδυναμία της ΜΥ2 να κρίνει αν το πρόβλημα οφειλόταν σε πλημμελή εφαρμογή-τοποθέτηση των εργασιών αλουμινίου ή σε ελαττωματική εργοστασιακή κατασκευή τους καθιστούσε αναγκαία την παρουσία της Ενάγουσας στο χώρο προκειμένου να ελέγξει επί τόπου το πρόβλημα. (δ) Το πρόβλημα της υγρασίας που είχε αρχικά παρατηρηθεί με το Τεκμήριο 3 στην πορεία επεκτάθηκε. Ενώ αρχικά εντοπίστηκε υγρασία στον τοίχο που εφάπτεται της διπλανής οικίας στο σημείο κάτω από τη σκάλα, στην πορεία εμφανίστηκε στα τελευταία σκαλοπάτια της σκάλας, σε διάφορα σημεία του τρίτου ορόφου και στο κλιμακοστάσιο από τον τρίτο όροφο μέχρι την οροφή. Αναφορικά με το σημείο (δ) με βρίσκει σύμφωνο το επιστημονικό εύρημα της ΜΥ2 ότι το πρόβλημα της υγρασίας, ως αποτέλεσμα του οποίου υπήρξε εισροή νερού στο φρεάτιο του ανελκυστήρα και δημιουργήθηκε μούχλα και δυσοσμία στους επηρεαζόμενους χώρους, πηγάζει από:
(1)την οροφή όπου η προβληματική κατασκευή των υδρορροών προσθέτουν στο πρόβλημα αφού διευκόλυνε τον εγκλωβισμό νερού στην πλάκα οροφής και από εκεί εισχωρούσε εντός του κτιρίου και
(2)τους εξωτερικούς τοίχους της οικοδομής κυρίως στη βόρεια πλευρά του κτιρίου όπου δια μέσω αυτών υπήρχε εισροή νερού στο εσωτερικό της οικοδομής. Ακόμη συμφωνώ με την τοποθέτηση της ΜΥ2 ότι οι πιο πάνω πηγές απαιτούσαν ξεχωριστή αντιμετώπιση χωρίς να συνδέονται μεταξύ τους. Κάτι τέτοιο είναι προφανές. Την ίδια στιγμή όμως δεν έχω πειστεί από την αναφορά της ΜΥ2 ότι στην πλάκα οροφής της οικοδομής τοποθετήθηκε λανθασμένο είδος υγρομονωτικού υλικού και γι' αυτό θα έπρεπε να γίνουν εργασίες που εισηγήθηκε. Η ίδια είχε προτείνει την τοποθέτηση κατρόχαρτου και πολυστερίνης. Όπως είπε, η τοποθέτηση πολυστερίνης θα οδηγούσε σε καλύτερη απόδοση θερμομόνωσης του κτιρίου. Δεν αμφισβητώ την απόδοση του υλικού αυτού στο ζήτημα της θερμομόνωσης. Όμως το πρόβλημα που καταγράφηκε δεν ήταν απώλεια θερμότητας αλλά υγρασίας. Αυτό που αναμενόταν από την Ενάγουσα να επιδιορθώσει ήταν το θέμα της υγρασίας και όχι της τυχόν απώλειας θερμότητας. Από τη στιγμή που η ΜΥ2 δεν εξήγησε ποιο ήταν το σκεπτικό της που θεωρούσε το συγκεκριμένο υγρομονωτικό υλικό που τοποθετήθηκε στην πλάκα οροφής λανθασμένο και από τη στιγμή που δεν ισχυρίστηκε ακαταλληλότητα και/ή ελαττωματικότητα του υλικού δεν μπορεί να λεχθεί ότι ευθύνεται καθ' εαυτό το υλικό για την αιτία πηγής υγρασίας στην πλάκα οροφής. Γιατί να μην δικαιολογείται επιδιόρθωση του υφιστάμενου υγρομονωτικού υλικού; Ούτε ενώπιον μου υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία που να υποδεικνύει ότι αποτελούσε συμβατική υποχρέωση της Ενάγουσας να τοποθετήσει κατρόχαρτο και πολυστερίνη αντί του υλικού που τοποθέτησε. Το γεγονός ότι στους όρους που υπογράφτηκαν μεταξύ του Εναγομένου και του προηγούμενου εργολάβου καθοριζόταν ότι το υλικό της υγρομόνωσης στην πλάκα οροφής της οικοδομής θα ήταν κατρόχαρτο και πολυστερίνη, δεν σημαίνει ότι ίσχυε και στην περίπτωση της Ενάγουσας και ούτε υπάρχει ενώπιον μου τέτοια μαρτυρία. Παράλληλα θα έλεγα ότι το σενάριο που εναλλακτικά έθεσε στο Δικαστήριο για το ζήτημα αυτό φαντάζει περισσότερο λογικό. Η θέση ότι ενδεχομένως να προκλήθηκε ζημιά στο υφιστάμενο υγρομονωτικό υλικό κατά την τοποθέτηση των ντεποζίτων νερού αποτελεί μια πιθανή εκδοχή, πάντοτε σε συνδυασμό με την προβληματική κατασκευή των υδρορροών που είναι παραδεκτή, αφού ενισχύεται από την μαρτυρία του ΜΥΑ4. Με την αναφορά των πιο πάνω δεν σημαίνει ότι το Δικαστήριο έχει καταλήξει σε εύρημα ως προς την αιτία πηγής υγρασίας στην πλάκα οροφής της οικοδομής. Αυτό βεβαίως που αβίαστα προκύπτει είναι η αναγκαιότητα παρουσίας της Ενάγουσας στο χώρο προκειμένου να ελέγξει επί τόπου το πρόβλημα. Περαιτέρω η αναφορά της ΜΥ2 ότι η τοποθέτηση πανέλων (Alucobond) περιμετρικά του κτιρίου δεν ήταν απαραίτητη με κριτήριο την επιδιόρθωση και ότι επρόκειτο για δαπανηρή επιλογή που δεν παρείχε απόλυτη προστασία και η Ενάγουσα δεν θα έπρεπε να επωμιστεί το κόστος αυτής, είναι πειστική. Το περιεχόμενο της εν λόγω αναφοράς είναι επεξηγηματικό και δικαιολογεί το σκεπτικό της κατάληξης της. Ως εκ τούτου γίνεται αποδεκτή. Αυτό καθιστά άνευ σημασίας τα Τεκμήρια 7
(27)και
(28), τα οποία δεν λαμβάνονται υπόψη. Την ίδια στιγμή η πιο πάνω αναφορά της ΜΥ2 αναιρεί την όποια σημασία θα μπορούσε ενδεχομένως να είχε αποδοθεί στο Τεκμήριο 7
(29)που καταγράφει την τοποθέτηση πανέλων με τη βοήθεια χρήσης ανυψωτικών μηχανημάτων και το κόστος που η ΜΥ2 θεωρεί ότι προκύπτει. Στρεφόμενη στην κοστολόγηση των ατελειών, ελαττωμάτων και προβλημάτων που εμφανίστηκαν, η ΜΥ2 αναφέρει: - ξυλουργικά = €2.000 - αλουμίνια = €1.000 - €7.000 - υδρορροές = €700 - κατώφλια = €500 - υγρασία = €17.000 - ατέλειες ελαιοχρωματισμών που πλαισιώνουν κάποιους διακόπτες = €400 - μη τοποθέτηση διακοπτών και επιδιόρθωση κάποιων που τοποθετήθηκαν ανάποδα = €500 - μη κατασκευή εξαερισμού του ανελκυστήρα σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια = €2.500 - κόστος χρήσης ανυψωτικών μηχανημάτων = €13.202 Το Δικαστήριο δεν αμφισβητεί ότι οι πιο πάνω ατέλειες, ελαττώματα και προβλήματα εμφανίστηκαν στην επίδικη οικοδομή ως έχουν περιγραφεί από την ΜΥ
- Εξάλλου οι ατέλειες και τα ελαττώματα αυτά, με εξαίρεση το θέμα του εξαερισμού που διαπιστώθηκε στην πορεία, είχαν καταγραφεί σε σχετικό κατάλογο και αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 3, το περιεχόμενο του οποίου είναι παραδεκτό από αμφότερα μέρη. Ωστόσο δεν έχω πειστεί για την επιστημονική επάρκεια της κοστολόγησης των εν λόγω ελαττωμάτων και ατελειών από την ΜΥ
- Συγκεκριμένα ερωτώμενη ευθέως στο πως κατέληξε στα διάφορα πιο πάνω ποσά, η ΜΥ2 δεν ήταν σε θέση να προβεί σε οποιαδήποτε ανάλυση του κόστους οποιασδήποτε επιδιορθωτικής εργασίας. Ούτε θυμόταν πως υπολόγισε το κάθε κόστος. Ουδεμία αναφορά υπήρξε από μέρους της αν έλαβε υπόψη της τυχόν εργατικό κόστος και/ή κόστος αγοράς υλικών. Κανένα στοιχείο και δεδομένο προσκομίστηκε στο Δικαστήριο σε σχέση με την ποσότητα της επιδιορθωτικής εργασίας, τι έρευνα έκανε, αν έκανε, για να καταλήξει στην τιμή που θα χρησιμοποιούσε. Αντίθετα παραδέχτηκε ότι η τιμολόγηση ήταν πρόχειρη και ορισμένα κονδύλια θα μπορούσαν να ήταν είτε μικρότερα είτε μεγαλύτερα. Κάτω από αυτά τα δεδομένα δεν αποδέχομαι την πιο πάνω κατά καιρούς διαφορετική και δίχως τεκμηρίωση κοστολόγηση, όπως αυτή σημειώνεται μέσα από τα Τεκμήρια 5, 7(16Α), 7(16Β) και 7
(17). Σε ότι αφορά τη θέση της ΜΥ2 για μη κατασκευή εξαερισμού του ανελκυστήρα σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια, παρέμεινε μετέωρο δίχως υποστηριχτικό υπόβαθρο. Επί του ζητήματος αυτού ουδεμία αναφορά έγινε από την ΜΥ2 που να εξηγεί με σαφήνεια ποια συγκεκριμένα ήταν η συμβατική υποχρέωση της Ενάγουσας για την κατασκευή εξαερισμού του ανελκυστήρα της οικοδομής με βάση τα αρχιτεκτονικά σχέδια. Επίσης ουδεμία αναφορά υπήρξε από την ΜΥ2 με την οποίαν να περιγράφει τι ακριβώς η Ενάγουσα κατασκεύασε στο εν λόγω θέμα προκειμένου να αναδειχθεί η απόκλιση από τη συμβατική υποχρέωση της. Σε σχέση με την εκτίμηση που παρέχεται για την ισχυριζόμενη απόκλιση, ισχύουν τα όσα ανάφερα προηγουμένως, στα οποία και παραπέμπω. Όλα τα πιο πάνω αποτελούν μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Στη βάση του προαναφερόμενου σκεπτικού που αναλύθηκε αποδέχομαι μέρος της μαρτυρίας της ΜΥ2 στο βαθμό και την έκταση που έχει σχολιαστεί. Ο ΜΥ3 δημιούργησε φτωχή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ο εν λόγω μάρτυρας δεν ήταν σαφής και επεξηγηματικός στις τοποθετήσεις του. Με τον τρόπο που απαντούσε αισθάνθηκα ότι ο εν λόγω μάρτυρας σε διάφορες περιπτώσεις απέφευγε σκόπιμα να τοποθετηθεί επί της ουσίας των ερωτήσεων. Η μαρτυρία του δεν κρίνεται καθόλου διαφωτιστική σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα της υπόθεσης. Θεωρώ ότι ο ΜΥ3 δεν ήταν φιλαλήθης και ούτε ειλικρινής αλλά ήλθε με μοναδικό σκοπό να βοηθήσει την υπόθεση του Εναγομένου. Ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι με τη βοήθεια ανυψωτικού μηχανήματος που του διάθεσε ο Εναγόμενος προέβηκε σε επιδιορθωτικές κινήσεις και εργασίες ελαιοχρωματισμού στον εσωτερικό και εξωτερικό τοίχο της πισινής όψης της οικοδομής καθώς και σε τοποθέτηση υγρομονωτικού υλικού στην πλάκα οροφής του κτιρίου. Όταν όμως ο εν λόγω μάρτυρας κλήθηκε να προβεί σε ανάλυση των εργασιών που προέβηκε προσδιορίζοντας τις επακριβώς, οι αναφορές του ήταν γενικές και αόριστες. Παράλληλα ουδεμία προσφορά από μέρους του μάρτυρα προσκομίστηκε στο Δικαστήριο που να περιγράφει τις εργασίες που ανέλαβε να εκτελέσει. Μάλιστα κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας αυτός είπε ότι προέβηκε σε μόνωση στην πλάκα οροφής του κτιρίου χωρίς να προσδιορίζει τι είδους υγρομονωτικό υλικό χρησιμοποίησε. Δεν ήταν ούτε σε θέση να πει ποια ήταν η αιτία πρόκλησης υγρασίας στην οροφή και πως οι δικές του εργασίες εκεί επιδιόρθωσαν το πρόβλημα. Οι ίδιες απορίες ως προς το ποια ήταν η αιτία του προβλήματος στον πισινό τοίχο και με ποιο τρόπο οι δικές του εργασίες επιδιόρθωσαν εκεί το πρόβλημα ισχύουν και στην περίπτωση του προβλήματος στην τοιχοποιία. Επίσης όταν ερωτήθηκε να αναλύσει το κόστος των εργασιών που εκτέλεσε, ο εν λόγω μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να το πράξει. Ούτε παρουσίασε στο Δικαστήριο έγγραφα πληρωμής εργατικού κόστους αλλά ούτε παρουσίασε έγγραφα που φανερώνουν το είδος, ποσότητα και αξία αγοράς υλικών που λέει ότι χρησιμοποίησε για την εκτέλεση των εργασιών. Για τις ισχυριζόμενες εργασίες του ο ΜΥ3 είπε ότι χρέωσε το ποσό των €8.775 και εξέδωσε το τιμολόγιο υπ' αριθμό 408801 που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7
(26). Ακόμη είπε ότι ο Εναγόμενος εξόφλησε το εν λόγω τιμολόγιο με την έκδοση του. Αυτό όμως που παρατηρώ σε σχέση με το Τεκμήριο 7
(26)είναι ότι δεν είναι υπογραμμένο και ούτε σημειώνεται η ημερομηνία έκδοσης του. Ούτε όμως ο ΜΥ3 εξέδωσε εξοφλητική απόδειξη αναφορικά με το Τεκμήριο 7
(26). Μάλιστα όταν ερωτήθηκε για αυτή του την παράλειψη εξέφρασε έκπληξη προσπαθώντας να πείσει ότι κάτι τέτοιο δεν συνηθίζεται. Ένα ακόμη σημείο που δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου είναι ότι ενώ στο τιμολόγιο ο εν λόγω μάρτυρας αναφέρει ότι προέβηκε σε επιδιορθώσεις πολλαπλών ρωγμών σε όλα τα μέρη της τοιχοποιίας περιμετρικά του κτιρίου, στην αντεξέταση του είπε ότι οι επιδιορθωτικές εργασίες του στην τοιχοποιία αφορούσαν τον εσωτερικό και εξωτερικό τοίχο της πισινής όψης της επίδικης οικοδομής, στην οποίαν επειδή δεν μπορούσε να ανεγείρει σκαλωσιές χρησιμοποίησε υπηρεσίες ανυψωτικού μηχανήματος. Από τα πιο πάνω καθίσταται αντιληπτό ότι ο εν λόγω μάρτυρας δεν είχε την ανάμιξη που επικαλείται και δεν παρείχε τις υπηρεσίες που ισχυρίζεται. Στη βάση αυτών δεν αποδίδω οποιαδήποτε βαρύτητα στην μαρτυρία του ΜΥ3, περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 7
(26)που αποτελεί μέρος αυτής. Επιπροσθέτως θα πρέπει να λεχθεί ότι το γεγονός ότι δεν αποδίδεται οποιαδήποτε βαρύτητα στα Τεκμήρια 7
(26),
(27),
(28), 9Α, 9Β και 9Γ και κατ' επέκταση στις φερόμενες εργασίες που υπάρχει ισχυρισμός ότι αφορούν, καθιστά άνευ σημασίας και τα Τεκμήρια 7
(18)μέχρι
(25)και
(29)που σχετίζονται με το ζήτημα χρήσης ανυψωτικών μηχανημάτων από την εταιρεία MakAtermonas Ltd, τα οποία επίσης δεν λαμβάνονται υπόψη. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Η παρούσα υπόθεση είναι πολιτική και το βάρος απόδειξης βρίσκεται γενικά στους ώμους του Ενάγοντα να αποδείξει τους ισχυρισμούς του στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Σύμφωνα με την κυπριακή νομολογία, η απόσειση του βάρους απόδειξης θα αποτιμηθεί υπό το φως της μαρτυρίας που θα κριθεί αξιόπιστη, πάντοτε στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Αναξιόπιστη μαρτυρία δεν αποτελεί αποδεικτικό υλικό αλλά μόνο αξιόπιστη μαρτυρία βαρύνει την πλάστιγγα των πιθανοτήτων (Miorage v. Radivojenik
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1162 και Αθανασίου κ.α. v. Κουνούνη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 614). Έχοντας υπόψη του την αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας στην οποία προέβηκε και τα ευρήματα στα οποία κατέληξε, το Δικαστήριο προχωρεί στην εξαγωγή των συμπερασμάτων του. Απαίτηση και αξιούμενες θεραπείες Ενάγουσας Όπως ήδη λέχθηκε, η απαίτηση της Ενάγουσας περιλαμβάνει βασικά αξίωση πληρωμής υπόλοιπου ποσού σε σχέση με τις αρχικές εργασίες συμβολαίου και αξίωση πληρωμής επιπλέον εργασιών.
(1)Σύνολο πληρωμών που καταβλήθηκαν σε σχέση με τις εργασίες του έργου Με βάση το Τεκμήριο 2 και το ενσωματωμένο παράρτημα αυτού οι πληρωμές του εργολάβου θα γίνονταν κάθε μήνα στη βάση ενδιάμεσων πιστοποιητικών πληρωμής. Όπως εξηγείται μέσα από τις πρόνοιες του όρου 30 του Τεκμηρίου 2, η Ενάγουσα θα έπρεπε εντός της πιο πάνω καθορισμένης περιόδου να υποβάλει στην ΜΥ2 (επιβλέπουσα αρχιτέκτονα του έργου) λεπτομερή κατάσταση της απαίτησης του για έκδοση πιστοποιητικού πληρωμής. Ακολούθως η ΜΥ2 έπρεπε να εκτιμήσει την αξία της εκτελεσθείσας εργασίας πλέον, ανάμεσα σ' άλλα, τα υλικά που βρίσκονταν στο εργοτάξιο και αφού αφαιρεθεί το ποσό που ήδη είχε πληρωθεί προηγουμένως καθώς και το ποσό της κράτησης, να πιστοποιηθεί το ποσό που έπρεπε να πληρωθεί, το οποίο δυνάμει συνδυασμένης ερμηνείας του όρου 30.2 και του ενσωματωμένου παρατήματος του Τεκμηρίου 2 θα έπρεπε να εξοφλείτο από τον Εναγόμενο εντός 14 ημερών από την έκδοση του ενδιάμεσου πιστοποιητικού. Όπως φαίνεται, η εφαρμογή του όρου του συμβολαίου που προνοούσε πληρωμές της Ενάγουσας μέσω ενδιάμεσων πιστοποιητικών πληρωμής στη βάση της διαδικασίας που περιγράφηκε πιο πάνω αδρανοποιήθηκε κατόπιν κοινής συνεννόησης των διαδίκων με τη σιωπηρή κάλυψη της ΜΥ
- Επομένως υπήρχε συνεννοημένη απόκλιση από τη συμβατική διαδικασία πληρωμής της Ενάγουσας. Αυτό που προκύπτει να γινόταν στην πράξη ήταν η Ενάγουσα να αποτείνεται σε συχνά χρονικά διαστήματα στον Εναγόμενο για πληρωμή εργασιών, ο οποίος απευθείας πλήρωνε το ποσό που του λεγόταν χωρίς οποιαδήποτε εμπλοκή της ΜΥ
- Είναι παραδεκτό γεγονός ότι το αρχικό ποσό συμβολαίου, δηλαδή εξαιρουμένης της αξίας οποιονδήποτε επιπλέον εργασιών, ανέρχεται στα €160.000 πλέον 15% Φ.Π.Α., ήτοι €184.000 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. (Τεκμήριο 2). Παράλληλα αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι το συνολικό ύψος των πληρωμών που έχουν γίνει σε σχέση με τις εργασίες του έργου είναι €175.300 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. Είναι επίσης εύρημα του Δικαστηρίου ότι ποσό €8.700 που αποτελεί το 5% του αρχικού ποσού συμβολαίου κατακρατείται μέχρι σήμερα από τον Εναγόμενο.
(2)Προσδιορισμός και υπολογισμός αξίας τυχόν επιπλέον εργασιών Η δυνατότητα εκτέλεσης επιπλέον εργασιών στο συγκεκριμένο έργο καλύπτεται από τις πρόνοιες του όρου 10 του Τεκμηρίου
- Η συμβατική υποχρέωση τέτοιων εργασιών πηγάζει μέσα από συνδυασμένη μελέτη των όρων 4, 10, 12 και 30 του Τεκμήριου
- Ο όρος 4 σημειώνει τη δυνατότητα αναπροσαρμογής του ποσού συμβολαίου. Ο δε όρος 10 καλύπτει τη δυνατότητα τροποποίησης της ποσότητας και ποιότητας των εργασιών του έργου ενώ ο όρος 12 υποδεικνύει ότι η αύξηση του ποσού συμβολαίου ως αποτέλεσμα εκτέλεσης επιπλέον εργασιών λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό του επόμενου ενδιάμεσου πιστοποιητικού πληρωμής. Τον σκοπό και τη σημασία έκδοσης του πιστοποιητικού πληρωμής εκτελεσθείσας εργασίας πραγματεύονται οι πρόνοιες του όρου 30, πράγμα που λέχθηκε πιο πάνω. Είναι παραδεκτό γεγονός ότι η Ενάγουσα εκτέλεσε στο επίδικο έργο επιπλέον εργασίες συνολικής αξίας €23.150 ως αυτές περιγράφονται στη σελίδα 21 της παρούσας απόφασης. Την ίδια στιγμή αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι στο ποσό αυτό περιλαμβάνεται Φ.Π.Α. Επίσης αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι επιπλέον εργασίες εκτελέστηκαν μετά από κοινή συνεννόηση των διαδίκων. Είναι εργασίες που εκτελέστηκαν προς όφελος του Εναγομένου προσθέτοντας στην αξία του κτιρίου. Η εκ των υστέρων ενεργοποίηση του όρου 30 του Τεκμηρίου 2 από την Ενάγουσα και την ΜΥ2, η οποία ενεργούσε εκ μέρους και για λογαριασμό του Εναγομένου, όπου η Ενάγουσα δια του διευθυντή της ΜΕ1 απέστειλε στην ΜΥ2 τιμολογημένο κατάλογο επιπλέον εργασιών που εκτελέστηκαν στο έργο μετά την έμπρακτη συμπλήρωση των εργασιών, η οποία αφού τον έλεγξε προέβηκε σε υπολογισμό και πιστοποίηση της αξίας της εκτελεσθείσας εργασίας που μέσα από την εκδίκαση της αγωγής τυγχάνει αποδοχής από αμφότερους διαδίκους. Η πιστοποίηση αναλυτικής κατάστασης των επιπλέον εργασιών μέσα από τα Τεκμήρια 3, 16 και 16Α δημιουργεί υποχρέωση πληρωμής από τον Εναγόμενο του ποσού που πιστοποιείται από τον επιβλέπον αρχιτέκτονα του έργου εντός 14 ημερών από την έκδοση των Τεκμηρίων 16 και 16Α, ως προνοείται από συνδυασμένη ερμηνεία του όρου 30.2 και του ενσωματωμένου παρατήματος του Τεκμηρίου
- Η πραγματοποίηση των εν λόγω επιπρόσθετων εργασιών αποτελεί πλέον μέρος της συνολικής εργασίας που πιστοποιείται ότι εκτελέστηκε στο έργο. Αυτό σημαίνει ότι η πιστοποιημένη αξία εκτέλεσης των επιπλέον εργασιών αποτελεί μέρος της συνολικής αξίας των εργασιών που έχουν εκτελεστεί στο έργο, για τις οποίες πιστοποιείται η πληρωμή τους από τον Εναγόμενο. Σε σχέση με το αρχικό ποσό του συμβολαίου η πιστοποιημένη αξία των επιπλέον εργασιών αποτελεί το 13%, χωρίς έτσι να υπερβαίνει το όριο των 25% που ρητά προνοεί ο όρος 10.1 του Τεκμηρίου
- Από τη στιγμή που έχει πιστοποιηθεί ότι εκτελέστηκαν επιπλέον εργασίες συνολικού ύψους €23.150 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. και ουδεμία πληρωμή έχει γίνει προς εξόφληση ή έναντι της αξίας αυτών, η Ενάγουσα δικαιούται στην πληρωμή ολόκληρου του ποσού αυτού.
(3)Ρύθμιση τελικού ποσού συμβολαίου και ποσό κράτησης Με βάση τα πιο πάνω ευρήματα καταλήγω στο συμπέρασμα ότι το τελικό ποσό συμβολαίου είναι το αρχικό ποσό για τις αρχικές εργασίες του έργου (€184.000 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α.) πλέον το ποσό των επιπλέον εργασιών (€23.150 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α.), ήτοι €207.150 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. Οι πρόνοιες του συμβολαίου που αφορά το συγκεκριμένο έργο επιτρέπουν την κράτηση ενός ποσού ως κάλυψη για τυχόν ατέλειες, ελλείψεις και ελαττώματα στις εργασίες του έργου. Με βάση το παράρτημα του Τεκμηρίου 2, ένα τέτοιο ποσό που κατακρατείται δεν θα πρέπει να ξεπερνά το 5% του ποσού του συμβολαίου. Το ίδιο παράρτημα προνοεί ότι με την έμπρακτη συμπλήρωση των εργασιών αποδεσμεύεται ποσό ύψους 3% και παραμένει να κατακρατείται ποσό ύψους 2% του ποσού του συμβολαίου μέχρι την έκδοση τελικού πιστοποιητικού, το οποίο έπεται της έκδοσης πιστοποιητικού συμπλήρωσης των επιδιορθώσεων ελαττωμάτων που εκδίδεται μετά τη λήξη της περιόδου ευθύνης και αφού πρώτα ο εργολάβος ειδοποιηθεί και επιδιορθώσει τα ελαττώματα που του κοινοποιηθούν. Άξιο αναφορά είναι ο όρος 14.4 του Τεκμηρίου 2, οι πρόνοιες του οποίου επί λέξει σημειώνουν τα εξής: "Αν ο Εργολάβος μέσα στην περίοδο που καθορίζει ο Αρχιτέκτων μαζί με την έκδοση Καταλόγου Ελαττωμάτων, δεν συμπληρώσει την επανόρθωση των ελαττωμάτων ικανοποιητικά κατά την γνώμη του Αρχιτέκτονα, τότε ο Εργοδότης δικαιούται να αναθέση σε άλλον εργολάβο την εκτέλεση αυτών των επανορθώσεων έναντι λογικής αμοιβής που θα εγκρίνη ο Αρχιτέκτων και το Ποσόν Συμβολαίου θα προσαρμοσθή ανάλογα." Ένα από τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι ότι μέχρι σήμερα κατακρατείται ποσό €8.700 που αποτελεί το 5% του αρχικού ποσού συμβολαίου. Είναι επίσης εύρημα του Δικαστηρίου ότι αμέσως μετά την έμπρακτη συμπλήρωση των εργασιών του έργου η ΜΥ2 κατέγραψε τις ατέλειες, ελλείψεις και ελαττώματα που ήταν τότε εμφανή στο έργο και τα κοινοποίησε στην Ενάγουσα, η οποία εκδήλωσε πρόθεση να τα επιθεωρήσει και να επιδιορθώσει με δικά της έξοδα, πλην όμως εμποδίστηκε από τον Εναγόμενο που αρνήθηκε την επιστροφή της Ενάγουσας στην επίδικη οικοδομή εμπλέκοντας άλλα άτομα στο κτίριο. Με τη στάση του ο Εναγόμενος στέρησε την ευκαιρία από την Ενάγουσα να έλθει και να επιδιορθώσει τα ελαττώματα που διαπιστώθηκαν από την ΜΥ2 καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου ευθύνης που θα του επέτρεπαν στη συνέχεια να αξιώσει αποδέσμευση του ποσού κράτησης. Επομένως καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η Ενάγουσα δεν ευθύνεται για την μη εμφάνιση της στην επίδικη οικοδομή κατά την περίοδο ευθύνης προκειμένου να επιδιορθώσει τα ελαττώματα που εντοπίστηκαν, ευθύνη που βαραίνει αποκλειστικά τον Εναγόμενο. Αυτό βέβαια σε καμία περίπτωση απαλλάσσει την Ενάγουσα από την υποχρέωση της να εκτελεί από την αρχή εργασίες ποιότητας επαγγελματικού επιπέδου και σύμφωνα με τους κανόνες τέχνης και επιστήμης. Εν πάση περιπτώσει, η εμπλοκή άλλων ατόμων στην επίδικη οικοδομή καθιστά άνευ αντικειμένου τη συνέχιση κατακράτησης από τον Εναγόμενο του ποσού που προορίζεται για την Ενάγουσα. Συνεπώς το ποσό κράτησης θα πρέπει να αποδεσμευτεί και έτσι η Ενάγουσα δικαιούται στην πληρωμή του ποσού €8.700 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α.
(4)Έξοδα σύνταξης και αποστολής επιστολής δικηγόρου Ενάγουσας Μία από τις αξιώσεις που η Ενάγουσα διεκδικεί εναντίον του Εναγομένου είναι η πληρωμή ποσού €150 πλέον Φ.Π.Α. ως έξοδα ετοιμασίας και συστημένης αποστολής επιστολής ημερομηνίας 19.05.11 της τότε δικηγόρου της Ενάγουσας (Τεκμήρια 6Α και 6Β). Είναι ένα κονδύλι που δύναται να συμπεριληφθεί στα δικηγορικά έξοδα τα οποία αφού της επιδικαστούν σε περίπτωση επιτυχίας της απαίτησης θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Για το λόγο που έχω εξηγήσει καταλήγω ότι η Ενάγουσα δεν δικαιούται στην επιδίκαση του εν λόγω ποσού με τον τρόπο που το διεκδικεί.
(5)Κατά πόσο ο Εναγόμενος κωλύεται να προωθεί την ανταπαίτηση του λόγω της άρνησης του να επιτρέψει στην Ενάγουσα να επιδιορθώσει τα ελαττώματα, ατέλειες και ελλείψεις Όπως έχει ήδη σημειωθεί πιο πάνω, η άρνηση του Εναγομένου να επιτρέψει στην Ενάγουσα να εισέλθει στο κτίριο και να επιδιορθώσει τα ελαττώματα, ατέλειες και ελλείψεις που διαπίστωσε η ΜΥ2 δεν παρέχει διαβατήριο συγχώρεσης στην Ενάγουσα σε θέματα ποιότητας εργασιών. Η εκ των υστέρων εμφάνιση κακοτεχνιών σε συνδυασμό με τις παρατηρούμενες ατέλειες, ελαττώματα και ελλείψεις καθιστούν την Ενάγουσα υπόλογο απέναντι στον Εναγόμενο. Σε κάθε περίπτωση για την εκτέλεση των εργασιών θα πρέπει να επιδεικνύεται από την αρχή επίπεδο επαγγελματικής επιμέλειας σύμφωνα με τους κανόνες τέχνης και επιστήμης, η ποιότητα των εργασιών θα πρέπει να συνάδει με τα έγγραφα συμβολαίου και ειδικότερα με τις τεχνικές προδιαγραφές και παράλληλα να είναι λογικής ικανοποίησης του επιβλέποντα αρχιτέκτονα του έργου (όρος 6-έγγραφα συμβολαίου, όρος 11-ποιότητα και ποσότητα εργασιών, όρος 14.6-έμπρακτη συμπλήρωση και ευθύνη για ελαττώματα και όρος 30-πιστοποιητικά, πληρωμές και κρατήσεις του Τεκμηρίου 2). Κατά συνέπεια δεν υπάρχει οποιοδήποτε κώλυμα στον Εναγόμενο να προωθήσει την ανταπαίτηση του επειδή αρνήθηκε να επιτρέψει στην Ενάγουσα να επιδιορθώσει τις παρατηρήσεις που η ΜΥ2 διαπίστωσε και του γνωστοποίησε. Το θέμα της ανταπαίτησης του Εναγομένου αντικρίζεται ξεχωριστά από τις αξιώσεις της απαίτησης της Ενάγουσας. Ειδικές αποζημιώσεις: Εν κατακλείδι από τα πιο πάνω προκύπτει ότι κατά παράβαση των όρων του Τεκμηρίου 2 ο Εναγόμενος παρέλειψε να πληρώσει τα προαναφερόμενα ποσά στην Ενάγουσα, η οποία εκτέλεσε όλες τις συμφωνημένες εργασίες (αρχικές και επιπλέον εργασίες). Συνεπεία της παράβασης του συμβολαίου από τον Εναγόμενο λόγω της μη πληρωμής των πιο πάνω ποσών, η Ενάγουσα υπέστηκε ζημιές αντίστοιχου ύψους και ως εκ τούτου δικαιούται στην επιδίκαση ανάλογων αποζημιώσεων, δηλαδή στο συνολικό ποσό των €31.850 (επιπλέον εργασίες και ποσού κράτησης). Αδικαιολόγητος πλουτισμός: Η εν λόγω δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας δεν έχει προωθηθεί κατά την ακρόαση της αγωγής και ούτε γίνεται οποιαδήποτε αναφορά σε σχέση με αυτή μέσα από την αγόρευση της ευπαιδεύτου συνηγόρου της. Κατά συνέπεια θεωρώ ότι η εν λόγω θέση έχει εγκαταλειφθεί. Ανταπαίτηση και αξιούμενες θεραπείες Εναγομένου Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι υπέστηκε έξοδα, ζημιές και απώλειες συνολικού ύψους €67.571,76 (προφανώς το ποσό των €67.671,76 που σημειώνεται στο κοινό δικόγραφο της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης οφείλεται σε τυπογραφικό λάθος), ποσό το οποίο ανταπαιτεί από την Ενάγουσα που θεωρεί αποκλειστικά υπεύθυνη για την πρόκληση τους επειδή: (α) οι εργασίες περιέχουν ελαττώματα, ελλείψεις και ατέλειες - €39.077 (β) απώλεια ενοικίων από 01.04.11 μέχρι 30.07.12 - €19.200 (γ) πληρωμή ποσού στη ΣΕΜ Λτδ - €500 (δ) Ενδεχόμενη πληρωμή στη ΣΕΜ Λτδ €6.794,76 πλέον δικηγορικά έξοδα €2.000 - €8.794,76
(1)Εργασίες που περιέχουν ελαττώματα, ελλείψεις και ατέλειες Μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου είναι ότι οι εργασίες που εκτελέστηκαν στο έργο περιέχουν ελαττώματα, ελλείψεις και ατέλειες. Αυτά τα ελαττώματα, ελλείψεις και ατέλειες καταγράφονται στο Τεκμήριο 3, το περιεχόμενο του οποίου αποτελεί παραδεκτό γεγονός. Έγινε ακόμη αποδεκτό από το Δικαστήριο ότι τα προβλήματα της υγρασίας και των αλουμινίων έχουν επιδεινωθεί στην πορεία. Πλήρης εικόνα του είδους, του βαθμού και της έκτασης των ελαττωμάτων, ελλείψεων και ατελειών στις εργασίες της Ενάγουσας παρέχεται μέσα από την αξιολόγηση της μαρτυρίας της ΜΥ2. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ενάγουσα ευθύνεται γι' αυτά τα ελαττώματα, τις ελλείψεις και τις ατέλειες στο έργο. Ωστόσο προκύπτει θέμα με την εκτίμηση της ΜΥ2 μέσα από τα Τεκμήρια 5, 7(16Α), 7(16Β) και 7
(17)γι' αυτά τα ελαττώματα, ελλείψεις και ατέλειες στις εργασίες της Ενάγουσας, η οποία δεν έγινε αποδεκτή για τους λόγους που εξηγούνται επίσης μέσα από ην αξιολόγηση της μαρτυρίας της ΜΥ2. Δεν μου διαφεύγει ότι τα εν λόγω τεκμήρια είναι πιστοποιητικά που εκδόθηκαν από την ΜΥ2 πριν τη λήξη της περιόδου των ελαττωμάτων σε σχέση με το επίδικο έργο. Είναι εις γνώση μου ότι με βάση τους όρους του Τεκμηρίου 2 η Ενάγουσα είχε το δικαίωμα να αμφισβητήσει τα έγγραφα αυτά. Ειδικότερα ο όρος 37 του Τεκμηρίου 2 δίδει δικαίωμα στην Ενάγουσα αν διαφωνήσει σε οτιδήποτε, όπως για παράδειγμα για το περιεχόμενο ενός πιστοποιητικού που εκδόθηκε να παραπέμψει τη διαφωνία του στον αρχιτέκτονα προκειμένου να ακολουθηθεί η διαδικασία που προβλέπεται μέσα από τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου. Από τη μία όμως η άρνηση του Εναγομένου να επιτρέψει στην Ενάγουσα να εισέλθει στο έργο για να επιθεωρήσει το κόστος επιδιόρθωσης και από την άλλη η απουσία προσκόμισης μαρτυρίας από μέρους του Εναγομένου ότι η Ενάγουσα ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο ενήμερη για το περιεχόμενο των πιο πάνω πιστοποιητικών που εκδόθηκαν χωρίς να απευθύνονται ή να σημειώνεται ότι κοινοποιούνται στην Ενάγουσα, έχουν καταστήσει ανενεργό το προαναφερόμενο δικαίωμα έκφρασης συγκεκριμένης διαφωνίας και κατ' επέκταση έχουν αδρανοποιήσει όλες τις διατάξεις του όρου 37 που προνοεί τη λήψη ειδικών ρυθμίσεων και διαδικασιών προτού η υπόθεση καταλήξει στο Δικαστήριο. Η αποτυχία της ΜΥ2 να εξηγήσει τεκμηριωμένα και με πειστικότητα την αξία επιδιόρθωσης των ελαττωμάτων, ελλείψεων και ατελειών που η ίδια διαπίστωσε στο έργο είναι μοιραία για την υπόθεση του Εναγομένου. Θα πρόσθετα ότι η αδυναμία προσκόμισης αποδεκτής μαρτυρίας που να υπολογίζει το κόστος επιδιόρθωσης των ελαττωμάτων, ελλείψεων και ατελειών στις εργασίες της Ενάγουσας και κατ' επέκταση η αποτυχία του Εναγομένου να αποδείξει τη ζημιά του, παρά τη δικαίωση του ως προς το βάσιμο του παραπόνου του, δεν αφήνει άλλη επιλογή στο Δικαστήριο από του να επιδικάσει στον Εναγόμενο ονομαστικές αποζημιώσεις ύψους €100 (Χριστοφόρου v. Ρούμπα
(2010)1 Α.Α.Δ. 754, Θρασυβούλου v. Βιολάρη Πολιτική Έφεση Αρ. 314/2009 ημερ. 15.10.13).
(2)Απώλεια ενοικίων από 01.04.11 μέχρι 30.07.12 Σε σχέση με το ζήτημα αυτό ουδεμία συγκεκριμένη θετική μαρτυρία υπήρξε από μέρους του Εναγομένου. Κατά συνέπεια, ο τελευταίος απέτυχε να αποδείξει στη βάση στοιχείων ότι δικαιούται στην επιδίκαση του ποσού που ισχυρίζεται.
(3)Πληρωμή ποσού €500 στην εταιρεία ΣΕΜ Λτδ από τον Εναγόμενο Ένεκα της αγωγής υπ' αριθμό 3116/11 που εκκρεμεί για εκδίκαση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου μεταξύ της εταιρείας ΣΕΜ Λτδ (ενός εκ των προμηθευτών υλικών στο έργο) και του Εναγομένου που καλύπτει τη συγκεκριμένη συναλλαγή από την οποία πηγάζει το ποσό των €500 που πληρώθηκε από τον δεύτερο στην πρώτη, το Δικαστήριο δεν ασχολείται με το ζήτημα αυτό, το οποίο θα εξεταστεί και θα κριθεί στην άλλη εκκρεμούσα δικαστική διαδικασία.
(4)Ενδεχόμενη πληρωμή ποσού €12.000 στην εταιρεία ΣΕΜ Λτδ Τα όσα ανάφερα αμέσως προηγουμένως ισχύουν και για το θέμα αυτό. Δεν μου διαφεύγει βεβαίως ότι το ποσό που επικαλείται ο Εναγόμενος μέσα από τη γραπτή αγόρευση της συνηγόρου του ανέρχεται σε €12.000 σε αντίθεση με το μικρότερο ποσό των €8.794,76 που ισχυρίζεται στο κοινό δικόγραφο της έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης του, χωρίς να εξηγείται πως προκύπτει η διαφορά αυτή και δεν θα μπορούσε να είχε συμπεριληφθεί από την αρχή στο εν λόγω δικόγραφο.
(5)Ενδεχόμενη πληρωμή ποσού €6.000 στην εταιρεία P. Charalambous Electrical Installations Ltd Το ζήτημα αυτό θα εξεταστεί και θα κριθεί στην αγωγή υπ' αριθμό 1048/11 που εκκρεμεί για εκδίκαση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου μεταξύ της εταιρείας P. Charalambous Electrical Installations Ltd (υπεργολάβος ηλεκτρολογικών εργασιών) και του Εναγομένου και ως εκ τούτου το παρόν Δικαστήριο δεν ασχολείται με αυτό. Η δε ανησυχία του Εναγομένου, όπως διατυπώνεται στη γραπτή αγόρευση της συνηγόρου του, για κίνδυνο πληρωμής ιδίας εργασίας δύο φορές, δεν δικαιολογείται δεδομένης της εξήγησης που δίδεται. Υπάρχουν δικονομικά μέτρα που ο Εναγόμενος μπορεί να λάβει προκειμένου να διασκεδάσει την ανησυχία του αυτή. Παράλληλα δεν διέλαθε της προσοχής μου ότι το ποσό που επικαλείται ο Εναγόμενος μέσα από τη γραπτή αγόρευση της συνηγόρου του και ανέρχεται σε €6.000 δεν περιλαμβάνεται στο κοινό δικόγραφο της έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης του, χωρίς να εξηγείται ο λόγος που το συγκεκριμένο κονδύλι δεν έχει συμπεριληφθεί στο εν λόγω δικόγραφο.
(6)Κατά πόσο υφίσταται ζήτημα συμψηφισμού μεταξύ των ποσών της απαίτησης και της ανταπαίτησης Πρόκειται για νομική θέση που εγέρθηκε μέσα από τη γραπτή αγόρευση της ευπαιδεύτου συνηγόρου του Εναγομένου. Δεν βλέπω από πού πηγάζει τέτοιο δικαίωμα και ούτε εξηγείται η δυνατότητα εφαρμογής του. Τα θέματα που αφορούν την απαίτηση σε σχέση με αυτά που αφορούν την ανταπαίτηση απορρέουν από ανεξάρτητες υποχρεώσεις των διαδίκων. Συνεπώς η εν λόγω θέση δεν έχει κανένα έρεισμα (Heatron Co Ltd v. Νικολάου
(1999)1 Α.Α.Δ. 577, Αντωνίου δια της πληρεξούσιου αντιπροσώπου Γιαννούλλας Παπαδόπουλου v. The Cyprus Popular Bank Ltd
(1994)1 Α.Α.Δ. 720). Κατάληξη Δικαστηρίου: Υπό το φως όλων των πιο πάνω και για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, έχοντας κατά νου τα ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου, η Ενάγουσα απέδειξε την υπόθεση της εναντίον του Εναγομένου στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, στο βαθμό και την έκταση βέβαια που αναφέρεται πιο πάνω. Ως εκ τούτου, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου για το ποσό των €31.850 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού από 12.09.11 (ημερομηνία καταχώρησης αγωγής) μέχρι εξόφλησης. Αντίθετα, στη βάση των ευρημάτων και συμπερασμάτων του Δικαστηρίου και σύμφωνα με το σκεπτικό που αναπτύχθηκε ο Εναγόμενος απλά απέδειξε αγώγιμο δικαίωμα, δηλαδή το βάσιμο του παραπόνου του ότι στην ιδιόκτητη οικοδομή του προκλήθηκαν ελαττωματικές εργασίες, ελλείψεις και ατέλειες εξ' υπαιτιότητας της Ενάγουσας αλλά απέτυχε, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, να αποδείξει οποιαδήποτε συγκεκριμένη ζημιά που υπέστηκε. Κατά συνέπεια, επιδικάζονται στον Εναγόμενο ονομαστικές αποζημιώσεις ύψους των €100 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού από 11.12.12 (ημερομηνία καταχώρησης ανταπαίτησης) μέχρι εξόφλησης. Τα έξοδα της απαίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου. Σε ότι αφορά τα έξοδα της ανταπαίτησης, με γνώμονα τη νομική αρχή που διατυπώθηκε, ανάμεσα σ' άλλες, στις κυπριακές υποθέσεις Χριστοφόρου v. Ρούμπα
(2010)1 Α.Α.Δ. 754 και Παπαϊωάννου v. Κωνσταντίνου
(2008)1(Β) Α.Α.Δ. 1083 καθώς και στην αγγλική υπόθεση Anglo-Cyprian Agencies v. Paphos Industries [1951] 1 All E.R. 873 ότι ο ενάγοντας υπέρ του οποίου επιδικάζονται ονομαστικές και μόνο αποζημιώσεις δεν δύναται να θεωρηθεί στη συνήθη ορολογία ως «επιτυχών» ενάγων (διάδικος), ουδεμία διαταγή εκδίδεται. (Υπ.) ............................................ Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Construction Contract/Payment of contract sum/Extra works/Defects Special Damages/Final Judgment (Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Εργοληπτικό Συμβόλαιο/Πληρωμή ποσού συμβολαίου/ Επιπλέον εργασίες/Κακοτεχνίες/Ειδικές αποζημιώσεις/Τελική Απόφαση)