ALPHA PANARETI PUBLIC LTD ν. ΑΝΘΟΥΛΛΑΣ ΑΡΑΠΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1653/16, 7/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Αγιομαμίτη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1653/16 Μεταξύ: ALPHA PANARETI PUBLIC LTD Εναγόντων ΚΑΙ
- ΑΝΘΟΥΛΛΑΣ ΑΡΑΠΗ
- ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΑΡΑΠΗ
- ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΑΡΑΠΗ Εναγομένων ------------------------ Μονομερής Αίτηση ημερoμηνίας 31/01/2017 για Παρακοή Διατάγματος Δικαστηρίου Ημερομηνία: 07/04/2017 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα/Αιτήτρια: κ. Σιακαλλή Για τους Εναγομένους/Καθ΄ ων η Αίτηση 2 & 3: κ. Γεώργιος Χ" Νεοφύτου μαζί με κ. Νικολέτα Κωνσταντίνου Εναγόμενοι/Καθ΄ ων η Αίτηση 2 και 3 παρόντες ------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 10.01.17 εκδόθηκε το πιο κάτω αναφερόμενο Προσωρινό Διάταγμα: "Α. ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο δια του παρόντος απαγορεύεται ή/και εμποδίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1, 2 και 3 ή/και οι αξιωματούχοι ή/και αντιπροσώποι τους ή/και υπαλλήλοι ή/και υπηρέτες τους ή/και οποιαδήποτε πρόσωπα που ενεργούν εκ μέρους ή/και για λογαριασμό τους ή/και που διορίστηκαν από αυτούς, από το να εισέρχονται και/ή να επεμβαίνουν ή/και να παρεμβαίνουν ή/και να χρησιμοποιούν ή/και να εκμεταλλεύονται καθ' οποιοδήποτε τρόπο και/ή να σκάβουν ή/και να προβαίνουν σε ή/και να εκτελούν οποιεσδήποτε οικοδομικές ή/και κατασκευαστικές εργασίες εντός του τεμαχίου γης που φαίνεται σημειωμένο με μπλέ χρώμα στο συνημμένο τοπογραφικό σχέδιο και που σημειώνεται με αριθμό εγγραφής 0/38840, Φ/Σχ. 44/24, Τεμάχιο 279, Τμήμα 0, (εξαιρουμένης της αποθήκης-κτίσματος που βρίσκεται σε αυτό) και που φέρει τα σύνορα του εξωτερικά του βόρειου, ανατολικού και δυτικού τοίχου της αποθήκης - κτίσματος που βρίσκεται στο εν λόγω τεμάχιο γης, μέχρι πλήρους εκδίκασης της παρούσας αγωγής. Β. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο δια του παρόντος εμποδίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση ή/και απαγορεύεται σε αυτούς ή/και αξιωματούχους ή/και υπαλλήλους ή/και αντιπροσώπους ή/και υπηρέτες τους ή/και σε οποιαδήποτε πρόσωπα που ενεργούν εκ μέρους ή/και για λογαριασμό τους, ή/και που διορίστηκαν από αυτούς από το να συνεχίσουν τις κατασκευές ή/και οικοδομικές ή/και άλλες εργασίες ή/και εκσκαφές που ξεκίνησαν στο τεμάχιο γης που φαίνεται σημειωμένο με μπλέ χρώμα στο συνημμένο τοπογραφικό σχέδιο και που σημειώνεται με αριθμό εγγραφής 0/38840, Φ/Σχ. 44/24, Τεμάχιο 279, Τμήμα 0, (εξαιρουμένης της αποθήκης-κτίσματος που βρίσκεται σε αυτό) και που φέρει τα σύνορα του εξωτερικά του βόρειου, ανατολικού και δυτικού τοίχου της αποθήκης - κτίσματος που βρίσκεται στο εν λόγω τεμάχιο γης, μέχρι πλήρους εκδίκασης της παρούσας αγωγής." Με την υπό κρίση αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε στις 31.01.17, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι υπήρξε παρακοή του προαναφερόμενου προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 10.01.17 (στο εξής το «διάταγμα») και αξιώνει τις ακόλουθες θεραπείες (παρατίθενται αυτούσιες): "Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Εναγομένους αρ. 1, 2 και 3 όπως παρουσιαστούν και δείξουν λόγο γιατί να μην φυλακιστούν ή/και να καταβάλουν πρόστιμο, λόγω της άρνησης ή/και εσκεμμένης παράβασης ή/και παράληψης των Εναγομένων αρ. 1, 2 και 3 να συμμορφωθούν με το ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 10.1.
- Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου, που να διατάσσει την φυλάκιση των ως άνω Εναγομένων αρ. 1, 2 και 3, λόγω της εσκεμμένης και συνεχούς παρακοής στο ενδιάμεσο διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, εκδοθέν την 10.1.2017 στην παρούσα αγωγή και/ή λόγω αρνήσεως και/ή παραλείψεως των Εναγομένων αρ. 1, 2 και 3 να συμμορφωθούν προς το Διάταγμα ημε.ρ 10.1.2017 και/ή για περιφρόνηση του Δικαστηρίου. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάσσεται η κατάσχεση και/ή μεσεγγύηση (ATTACHMENT AND/OR SEQUENSTRATION) της περιουσίας των Εναγομένων αρ. 1, 2 και 3 και/ή η επιβολή προστίμου για περιφρόνηση του Δικαστηρίου λόγω της αρνήσεως και/ή παραλείψεως των Εναγομένων αρ. 1, 2 και 3 να συμμορφωθούν προς το Διάταγμα του Δικαστηρίου εκδοθέν των 10.1.2017 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και/ή λόγω της συνεχούς και εσκεμμένης παραβάσεως του διατάγματος ημερ. 10.1.2017, το οποίο επιδόθηκε στους Εναγόμενους αρ. 1, 2 και 3 την 17.1.
- Δ. Αποζημίωση προς όφελος των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων αρ. 1, 2 και 3, λόγω της άρνησης ή/και παράλειψης ή/και εσκεμμένης παρακοής των Εναγομένων αρ. 1, 2 και 3 να υπακούσουν ή/και να συμμορφωθούν στο Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 10.1.2017 ή/και για περιφρόνηση του Δικαστηρίου. Ε. Πρόσθετα με τις παραγράφους Α εώς Δ της παρούσας αίτησης, διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το να διατάσσονται ή/και να υποχρεώνονται οι Εναγόμενοι αρ. 1, 2 και 3 σε άμεση συμμόρφωση του δικαστικού διατάγματος ημερ. 10.1.2017, ήτοι με το να προχωρήσουν αμέσως στην κατεδάφιση ή/και ξήλωμα ή/και απομάκρυνση των σκαλωσιών που ανεγέρθηκαν εντός του επίδικου τεμαχίου γης ή/και στην αφαίρεση των σωλήνων αποχέτευσης ή/και στην απομάκρυνση του μπετόν που έριξαν εντός του επίδικου τεμαχίου γης ή/και κάθε υλικού οικοδομής ή/και σιδέρων που τοποθετήθηκε εντός του επίδικου τεμαχίου γης." Η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς, ωστόσο το Δικαστήριο επιλαμβανόμενο της αίτησης την 01.02.17 έδωσε οδηγίες όπως καταστεί δια κλήσεως και επιδοθεί στους Καθ' ων η Aίτηση ορίζοντάς την προς το σκοπό αυτό στις 07.02.
- Πιο κάτω θα παρατεθεί η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Σημειώνεται ότι με σχετική ενδιάμεση απόφαση δόθηκε άδεια στους Καθ' ων η Αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Επίσης, εκδόθηκαν εκ συμφώνου διατάγματα αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων, Ανδρέα Ιωάννου - η ένορκη δήλωση του οποίου υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, και των Χαράλαμπου Αράπη (Καθ' ου η Αίτηση 3) και Ανδρέα Μαραθεύτη - οι ένορκες δηλώσεις των οποίων υποστηρίζουν την ένσταση. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί, ότι η υπό κρίση αίτηση αποσύρθηκε άνευ βλάβης των δικαιωμάτων της Αιτήτριας σε σχέση με την Καθ' ης η Αίτηση
- Η υπό κρίση αίτηση, όπως ήδη αναφέρθηκε, υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Ανδρέα Ιωάννου, ενός εκ των διευθυντών της Αιτήτριας. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι στις 17.01.17 επιδόθηκε προσωπικά στους Καθ' ων η Αίτηση το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 10.01.
- Παρά το γεγονός αυτό οι Καθ' ων η Αίτηση εξακολουθούν να επεμβαίνουν στον επίδικο χώρο, παραβιάζοντας το διάταγμα. Συγκεκριμένα, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι από τις 17.01.17 και μετέπειτα, και μετά από επίσκεψή του στο επίδικο ακίνητο, διαπίστωσε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση τοποθέτησαν σωλήνες αποχέτευσης στην εκσκαφή που άνοιξαν περιμετρικά της αποθήκης, δηλαδή στην ανατολική, δυτική και βόρεια πλευρά των εξωτερικών τοίχων αυτής. Έχουν θάψει τις εν λόγω σωλήνες στο χώμα μέσα στην εκσκαφή και τοποθέτησαν στο επίδικο τεμάχιο περιμετρικά της αποθήκης σκαλωσιές. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, φαίνεται ότι άρχισαν να ρίχνουν μπετόν μέσα στην εκσκαφή και από τις εργασίες φαίνεται ξεκάθαρα ότι προτίθενται να τοποθετήσουν στέγη επί της αποθήκης, η οποία στηρίζεται σε κολώνες που θα τοποθετήσουν εντός του επίδικου τεμαχίου. Σε επίσκεψή του στις 28.01.17 βρήκε στο επίδικο τεμάχιο τον Καθ' ου η Αίτηση 3, ο οποίος χρησιμοποίησε αισχρά λόγια εναντίον του και του δήλωσε ότι δεν θα συμμορφωθούν με το διάταγμα. Επίσης, στις 30.01.17 επισκέφθηκε τον χώρο ο πατέρας του ενόρκως δηλούντα και εκ των διευθυντών της Αιτήτριας, για να διαπιστώσει κατά πόσο συνεχίζονταν οι εργασίες, προκειμένου να δώσει σχετικές οδηγίες στους δικηγόρους της τελευταίας. Εκεί βρήκε έναν εκ των εργατών των Καθ' ων η Αίτηση, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι οι εργασίες πρόκειται να συνεχιστούν κανονικά, κατά παράβαση του διατάγματος. Ο ενόρκως δηλών επισύναψε ως Τεκμήριο 3 δέσμη φωτογραφιών που έλαβε περί τις 28.01.
- Καταληκτικά, ισχυρίζεται ότι από τη συμπεριφορά των Καθ' ων η Αίτηση η Αιτήτρια υφίσταται ζημιά, απώλεια και ανεπανόρθωτη βλάβη. Αντεξεταζόμενος είπε, μεταξύ άλλων, ότι επισκέφθηκε τον επίδικο χώρο και διαπίστωσε ότι χρησιμοποιείτο από τους Καθ' ων η Αίτηση και από υπηρέτες τους, καθώς υπήρχαν εργαλεία, οικοδομικά υλικά και άλλα βοηθήματα που θα διευκόλυναν την πορεία ανάπλασης της αποθήκης. Αφαιρούνταν σκαλωσιές, αυξανόταν το ύψος τους και όλες οι εργασίες γίνονταν για να διευκολυνθεί ο εργολάβος στη διεκπεραίωση του έργου. Η πρώτη επίσκεψη μετά την έκδοση του διατάγματος έγινε στις 18.01.17 και η επόμενη στις 25.01.17, οπότε και είχε σύντομη συνομιλία με τον Καθ' ου η Αίτηση
- Επίσης, επισκέφθηκε το επίδικο τεμάχιο στις 28.01.17 και διαπίστωσε ότι συνεχιζόταν η παραβίαση του διατάγματος. Ο ενόρκως δηλών ρωτήθηκε, συγκεκριμένα, τι είδους επέμβαση γινόταν στις 31.01.17, και ο τελευταίος απάντησε ότι την εν λόγω ημέρα εντόπισε εργάτη ο οποίος έσκαβε με ειδικό εργαλείο τον τοίχο της αποθήκης και διάνοιξε τρύπα ενώνοντας τον εσωτερικό με τον εξωτερικό χώρο. Δίπλα του υπήρχαν σωλήνες αποχέτευσης και μέχρι να ελέγξει περιμετρικά την αποθήκη είδε ότι η σωλήνα είχε θαφτεί στο έδαφος. Όταν κλήθηκε να υποδείξει σε ποια από τις φωτογραφίες της δέσμης Τεκμηρίου 3 παρουσιάζεται η σωλήνα αποχέτευσης, ο ενόρκως δηλών υπέδειξε τη φωτογραφία υπ' αρ. 13 στην οποία εικονίζεται μία τρύπα. Στη συνέχεια, ωστόσο, είπε ότι οι φωτογραφίες που έλαβε στις 31.01.17 δεν περιλαμβάνονται στη δέσμη Τεκμηρίου 3, στο οποίο περιλαμβάνονται οι φωτογραφίες της 28.01.17, ημερομηνία κατά την οποία είδε τον εργάτη να τοποθετεί τη σωλήνα. Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών κλήθηκε να σχολιάσει το σύνολο των φωτογραφιών (δέσμη Τεκμηρίου 3). Σχολιάζοντας τη φωτογραφία υπ' αρ.18 είπε ότι σε αυτή φαίνεται ότι οι σκαλωσιές είχαν απομακρυνθεί. Κληθείς να υποδείξει σε σχέση με ποια φωτογραφία φαίνεται ότι οι σκαλωσιές απομακρύνθηκαν, επικαλέστηκε τη φωτογραφία υπ' αρ.10 για να αναφέρει όμως, στη συνέχεια, ότι η φωτογραφία υπ' αρ.10 δεν απεικονίζει με ακρίβεια τον ίδιο χώρο με τη φωτογραφία υπ' αρ.
- Διευκρίνισε, επίσης, ότι σκαλωσιές υπήρχαν και πριν το διάταγμα, οι οποίες όμως ήταν ημιτελείς. Μετά την έκδοση του διατάγματος οι σκαλωσιές αναπτύχθηκαν, αφού προστέθηκε σε αυτές ύψος και πλάτος. Όταν υποδείχθηκε στον ενόρκως δηλούντα ότι στην παράγραφο 6 της ένορκής του δήλωσης δεν αναφέρεται σε προσθήκη σκαλωσιών αλλά σε τοποθέτηση, ο τελευταίος είπε ότι η μαρτυρία του είναι ξεκάθαρη. Ενδεχομένως στην ένορκη δήλωση να μην καταγράφηκαν κάποια πράγματα, ωστόσο τα ξεκαθαρίζει τώρα με τη μαρτυρία του. Ο ενόρκως δηλών αρνήθηκε την υποβολή του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση ότι ουδεμία εργασία εκτελέστηκε εκτός της αποθήκης από τις 17.01.17, όπως επίσης, αρνήθηκε ότι η κατάσταση που παρουσιάζεται στις φωτογραφίες (δέσμη Τεκμηρίου 3) είναι αυτή που υπήρχε πριν την έκδοση του διατάγματος. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν στις 14.02.17 ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης, στην οποία εγείρονται 13 συνολικά λόγοι. Οι λόγοι ένστασης μπορούν να συνοψισθούν στο ότι η υπό κρίση αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη (λόγοι ένστασης 1, 2 και 4) και στο ότι η ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει δεν αποκαλύπτει όλα τα γεγονότα και/ή περιλαμβάνει ψευδείς και παραπλανητικούς ισχυρισμούς (λόγοι ένστασης (3, 5 - 10, 12 και 13). Ως λόγος ένστασης προβάλλεται, επίσης, η θέση ότι ουδέποτε υπήρξε, ούτε και υπάρχει πρόθεση μη συμμόρφωσης προς το διάταγμα (λόγος ένστασης 11). Η ένσταση υποστηρίζεται από τις ένορκες δηλώσεις των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, καθώς επίσης και από τις ένορκες δηλώσεις των Τάκη Συμεού και Ανδρέα Μαραθεύτη. Θα ξεκινήσω από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 3 στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι από τις 17.01.17 οπότε και επιδόθηκε το διάταγμα στους Καθ' ων η Αίτηση, ούτε οι ίδιοι, ούτε και αντιπρόσωποί τους έχουν προβεί σε οποιαδήποτε εργασία εντός του επίδικου τεμαχίου. Οι μόνες εργασίες που εκτελούνται είναι εντός της αποθήκης. Η κατάσταση που περιγράφεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση είναι αυτή που υπήρχε πριν την έκδοση του διατάγματος. Συγκεκριμένα, οι σκαλωσιές είχαν τοποθετηθεί πριν την έκδοση του διατάγματος και δεν έγιναν οποιεσδήποτε εκσκαφές μετά την επίδοσή του. Επίσης, δεν τοποθετήθηκαν σωλήνες αποχέτευσης, ούτε και έχει γίνει μπετόν. Οι μόνες εργασίες με μπετόν έγιναν στο εσωτερικό της αποθήκης. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση 3 αρνείται ότι συνομίλησε με τον ενόρκως δηλούντα στην αίτηση και δηλώνει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν παραβίασαν και δεν έχουν πρόθεση να παραβιάσουν το διάταγμα. Αντεξεταζόμενος είπε ότι, εξ όσων γνωρίζει, ουδείς χρησιμοποιεί τις σκαλωσιές, καθώς αυτές ήταν οι εντολές που δόθηκαν μετά την επίδοση του διατάγματος στον εργολάβο. Διευκρίνισε ωστόσο, ότι δεν βρίσκεται 24 ώρες το 24ωρο στον επίδικο χώρο. Περαιτέρω, ανέφερε ότι οι εξωτερικές εργασίες είναι συγκεκριμένες και αυτές αφορούν το ξύσιμο των εξωτερικών τοίχων, τη δημιουργία παραδεξάμενων στο έδαφος περιμετρικά της αποθήκης και οι εν λόγω εργασίες θα ήταν εμφανείς σε περίπτωση που εκτελούνταν. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση 3 συμφώνησε με την ευπαίδευτη συνήγορο της Αιτήτριας ότι τοποθετήθηκε καλούπι περιμετρικά των τοίχων της αποθήκης, τονίζοντας όμως, ότι η συγκεκριμένη εργασία έγινε μέσα από την αποθήκη και χωρίς να χρησιμοποιούνται οι εξωτερικοί χώροι. Στην υποβολή της κ. Σιακαλλή ότι δεν θα μπορούσε να εκτελεστεί τέτοια εργασία από το εσωτερικό της αποθήκης, ο Καθ΄ ου η Αίτηση 3 απάντησε ότι το εν λόγω ζήτημα είναι τεχνικό και παρέπεμψε στον εργολάβο του έργου. Ερωτηθείς κατά πόσο έχουν φέρει για την εκτέλεση των εργασιών άλλα εργαλεία και μηχανήματα, είπε ότι εξ όσων γνωρίζει δεν χρησιμοποιούνται τα εργαλεία και τα μηχανήματα που βρίσκονται στο επίδικο τεμάχιο και ότι ο εργολάβος έχει φέρει άλλα. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση 3 αρνήθηκε την υποβολή της κ. Σιακαλλή ότι εκτελούνται εν γνώσει του εργασίες στο επίδικο τεμάχιο κατά παράβαση του διατάγματος και ότι οι εν λόγω εργασίες εκτελούνται κατόπιν δικών του οδηγιών προς τον εργολάβο. Ειδικότερα όσον αφορά την τρύπα που διανοίχθηκε στον τοίχο της αποθήκης για σκοπούς του αποχετευτικού, ο Καθ΄ ου η Αίτηση 3 ανέφερε ότι εξ όσων γνωρίζει η συγκεκριμένη τρύπα διανοίχθηκε από το εσωτερικό της αποθήκης. Ο Ανδρέας Μαραθεύτης στη δική του ένορκη δήλωση, αναφέρει ότι είναι διευθυντής της εταιρείας KOURSAROS & MARATHEFTIS BUILDING CONTRACTORS LTD, για λογαριασμό της οποίας υπέγραψε με τον εκ των συνιδιοκτητών του τεμαχίου εντός του οποίου βρίσκεται η αποθήκη, Καθ' ου η αίτηση 2, συμβόλαιο εργολαβίας για τη γενική συντήρηση και επισκευή διατηρητέας οικοδομής. Στις 08.11.16 έγινε εκσκαφή περιμετρικά της αποθήκης, στις 14.11.16 τοποθετήθηκαν σε ανοικτό χώρο εντός του τεμαχίου στο οποίο βρίσκεται η αποθήκη 10.080 κιλά οπλισμού (σιδήρου). Ακολούθως, στις 10.12.16 τοποθετήθηκαν σκαλωσιές στον εξωτερικό χώρο και περιμετρικά της αποθήκης στο σημείο της εκσκαφής. Εκσκαφή έγινε και στο εσωτερικό της αποθήκης στο οποίο τοποθετήθηκαν σωλήνες αποχέτευσης, καθώς και μεταλλικές κατασκευές και σκαλωσιές περιμετρικά. Οι σωλήνες αποχέτευσης καταλήγουν στον τοίχο της αποθήκης και δεν εκτείνονται στον εξωτερικό χώρο, καθώς θα πρέπει πρώτα να ετοιμαστούν οι στεγανές δεξαμενές του αποχετευτικού συστήματος, πράγμα που δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα. Επίσης, αναφέρεται ότι στα σχέδια δεν προβλέπεται η κατασκευή κολώνων για στήριξη της οροφής, η οποία θα στηριχθεί στους περιμετρικούς τοίχους της αποθήκης. Εν κατακλείδι, ισχυρίζεται ότι από τις 17.01.17 έχουν ανασταλεί όλες οι εργασίες εξωτερικού χώρου. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι οι εργασίες ανακατασκευής της στέγης ξεκίνησαν πριν την επίδοση του διατάγματος. Συγκεκριμένα, πριν τα Χριστούγεννα στήθηκαν εξωτερικά σκαλωσιές, στη συνέχεια, μετά τα Χριστούγεννα κατεδαφίστηκε η παλαιά στέγη και μέχρι και σήμερα εκτελούνται εργασίες που αφορούν τη στέγη. Συμφώνησε με την ευπαίδευτη συνήγορο της Αιτήτριας ότι οι εξωτερικές σκαλωσιές στήθηκαν για να διευκολύνουν τις εργασίες ανακατασκευής της στέγης, διαφώνησε όμως ότι εξυπηρετούσαν μόνο τον εν λόγω σκοπό, λέγοντας ότι πάντοτε στήνονται περιμετρικά σκαλωσιές για λόγους ασφαλείας. Στην προκείμενη περίπτωση, οι εξωτερικές σκαλωσιές θα εξυπηρετούσαν και τις εργασίες που θα πρέπει να γίνουν στους εξωτερικούς τοίχους. Διαφώνησε, επίσης, ότι δεν θα μπορούσε να τοποθετηθεί το καλούπι περιμετρικά της στέγης χωρίς τη χρησιμοποίηση των εξωτερικών σκαλωσιών. Ο μάρτυρας επί του εν λόγω σημείου ανέφερε, συγκεκριμένα, ότι η μοναδική πλευρά στην οποία χρειαζόταν να στηθεί εξωτερικά καλούπι ήταν η βόρεια και το καλούπι στερεώθηκε από τον τοίχο. Πιο συγκεκριμένα, ανέφερε ότι ο τοίχος έχει πλάτος περί τα 70 εκατοστά και ως εκ τούτου, μπορούσε κάποιος να σταθεί και να καρφώσει το καλούπι. Αναφορικά με τις σωλήνες αποχέτευσης, ο μάρτυρας είπε ότι αυτές τοποθετήθηκαν στο ισόγειο πριν τις 29.11.16, καθώς την εν λόγω ημερομηνία έγινε το πάτωμα του ισογείου. Αρνήθηκε την υποβολή της κ. Σιακαλλή, ότι οι τρύπες στους τοίχους της αποθήκης διανοίχθηκαν μετά τις 18.01.17, λέγοντας ότι διανοίχθηκαν πριν τις 29.11.
- Τέλος, αρνήθηκε τις υποβολές της κ. Σιακαλλή, ότι τόσο ο ίδιος, όσο και οι υπάλληλοί του εκτελούσαν εργασίες στο επίδικο τεμάχιο και γενικά, συμπεριφέρονταν ωσάν να μην υπήρχε το διάταγμα. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2, στη δική του ένορκη δήλωση, αναφέρει ότι περί το τέλος Ιανουαρίου εισήλθε στο χώρο της αποθήκης ο Νεόφυτος Ιωάννου Τούλουπος, διευθυντής της Αιτήτριας, και απευθυνόμενος προς τον ηλεκτρολόγο Τάκη Συμεού, του ζήτησε να σταματήσει να εργάζεται γιατί υπάρχει διάταγμα και θα τους βάλει όλους φυλακή. Ο Συμεού απάντησε ότι εργάζεται εντός της αποθήκης και αυτό δεν απαγορεύεται από το διάταγμα. Τότε επενέβη και ο ενόρκως δηλών, ο οποίος επίσης, ανέφερε ότι η εργασία γίνεται εντός της αποθήκης, ζητώντας από τον Νεόφυτο Ιωάννου Τούλουπο να αποχωρήσει, πράγμα το οποίο έπραξε ο τελευταίος. Τέλος, ο ηλεκτρολόγος Τάκης Συμεού, στην ένορκή του δήλωση επιβεβαιώνει το προαναφερόμενο περιστατικό που περιγράφεται στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση
- Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι στις 17.01.17 οι Καθ' ων η Αίτηση τον ενημέρωσαν για το διάταγμα και του υπέδειξαν να μην εισέρχεται στο χώρο περιμετρικά της αποθήκης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων με τις αγορεύσεις τους αναφέρθηκαν στην προσκομισθείσα μαρτυρία και σχολίασαν την νομική πτυχή, υποστηρίζοντας εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις σε σχέση με την κατάληξη της υπό κρίση αίτησης. Νομική πτυχή Η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται, ουσιαστικά, στο άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, και στη Δ. 42 (Α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το άρθρο 42 του Ν. 14/60 προβλέπει ότι: "Τηρουµένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισµού έκαστον δικαστήριον θα έχη εξουσίαν να εξαναγκάζη εις υπακοήν προς οιονδήποτε διάταγµα εκδοθέν υπ' αυτού, διατάττον ή απαγορεύον την εκτέλεσιν οιασδήποτε πράξεως, διά προστίµου ή φυλακίσεως ή µεσεγγυήσεως πραγµάτων. Και το δικαστήριον δύναται επιπροσθέτως να επιδικάση εις το πρόσωπον προς το συµφέρον του οποίου εξεδόθη το διάταγµα τοιούτον ποσόν υπό µορφήν αποζηµιώσεως, ως το δικαστήριον δύναται να θεωρήση πρέπον. Νοείται ότι έκαστο δικαστήριο θα έχει εξουσία τιµωρίας για παρακοή ή και εξαναγκασµού σε υπακοή σ' οποιοδήποτε διάταγµά του στις περιπτώσεις που αφορούν διάδικο σε δικαστική διαδικασία αλλά και στις περιπτώσεις που αφορούν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, νοουµένου ότι αυτό έλαβε γνώση του διατάγµατος και εν γνώσει του και ηθεληµένα παροτρύνει ή συνεργεί στη µη υπακοή διατάγµατος." Στην Krasias Shoes Factory Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi DassierKG
(1989)1(E) A.A.Δ 750, επεξηγήθηκε ότι το συγκεκριμένο άρθρο αποτελεί το δικαιοδοτικό πλαίσιο εντός του οποίου κινείται η αίτηση εξαναγκασμού σε συμμόρφωση, ενώ η Δ. 42 (Α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας το δικονομικό πλαίσιο. Οι πρόνοιες της Δ. 42 (Α) συνιστούν τις δικονομικές διατάξεις που διέπουν και ρυθμίζουν την άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42 του Ν. 14/60. Η διαδικασία της αστικής παρακοής προσομοιάζει με την ποινική διαδικασία και συχνά χαρακτηρίζεται ως οιονεί ποινική. Πρέπει να σημειωθεί, πως ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται σε αιτήσεις παρακοής δικαστικών διαταγμάτων είναι το ίδιο υψηλός όπως σε ποινική υπόθεση, δηλαδή πέραν από κάθε λογική αμφιβολία (βλ. Halsbury's Laws of England, 5η έκδ, τόμος 22, παρ. 75, σελ. 61). Στην υπόθεση YUGOS FINANCE BV κ. ά v. HALEBAY HOLDINGS LTD
(2013)1 (Α) Α.Α.Δ. 569, λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: "Για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση σε διάταγμα του Δικαστηρίου απαιτείται να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή. Το ίδιο το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού, δεν αρκεί. Θα πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του Δικαστηρίου [Μοuzouris a. o. v. Xylophaghou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R. 287]. Το βάρος απόδειξης το φέρει ο αιτητής, ο οποίος και έχει την υποχρέωση να αποδείξει τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτησή του [Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 750]. Όπως τονίστηκε ιδιαιτέρως στην πιο πάνω απόφαση, η έλλειψη μαρτυρίας που να αποδεικνύει τα αμφισβητούμενα γεγονότα, καθιστά την ετυμηγορία του Δικαστηρίου ακροσφαλή και την όποια απόφασή του υποκείμενη σε ακύρωση. Η διαδικασία της αστικής παρακοής προσομοιάζει με την ποινική διαδικασία, στην έννοια ότι όλα τα τυπικά και ουσιαστικά εχέγγυα του ποινικού δικαίου πρέπει να ικανοποιούνται [Μιχαηλίδης ν. Μιχαηλίδου Poliakova (Αρ. 1)
(2011)1 (Α) Α.Α.Δ.356 και In re Bramblevale Ltd
(1970)Ch. 18 και Savings and Investment Bank Ltd v. Gasco (No 2)
(1988)1 All E. R. 975]. Το αποδεικτικό βάρος το φέρει ο αιτητής, ο οποίος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, στον απαιτούμενο βαθμό και στη διαπίστωση της βεβαιότητας της ενοχής του καθ' ου, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (David Bean Injunctions, 8η έκδοση, παρ. 618 και 619). Για να είναι δυνατή, κατά συνέπεια, η τιμωρία του καθ' ου, τα διατάγματα θα πρέπει να διατυπώνονται με τη μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια, ώστε να μην εμφιλοχωρεί οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς το ποιές πράξεις απαγορεύονται και κάτω υπό ποια ιδιότητα. Το Δικαστήριο, για να προχωρήσει σε καταδίκη, θα πρέπει να έχει ενώπιόν του ικανοποιητική μαρτυρία επί των ακολούθων σημείων: (α) ότι οι όροι του διατάγματος είναι ξεκάθαροι και αδιαμφισβήτητοι, (β) να έχει τεκμηριωθεί ότι ο καθ' ου η αίτηση έχει λάβει γνώση των όρων του διατάγματος, ζήτημα που άπτεται της νομότυπης γνωστοποίησης του διατάγματος και των όρων του στον καθ' ου και (γ) να υπάρχει ξεκάθαρη απόδειξη ότι ο καθ' ου έχει παραβιάσει τους όρους του διατάγματος (Borris & Lowe: The Law of Contempt, 2η έκδοση, σελ. 395). Τι απαιτείται για να αποδειχθεί παρακοή αναφέρεται ευσύνοπτα στην απόφαση Μιχαηλίδης, ανωτέρω, απ' όπου και το πιο κάτω απόσπασμα: «Για να καταδειχθεί παρακοή όπως έχει λεχθεί και στην υπόθεση Μαύρος ν. Στυλιανού
(1998)1 Α.Α.Δ. 2389, πρέπει να ικανοποιείται και η αντικειμενική υπόσταση («actus reus»), αλλά και η υποκειμενική υπόσταση («mens rea»), του αδικήματος της αστικής καταφρόνησης όπως προδιαγράφεται στο Άρθρο 42 του Νόμου αρ. 14/60. Στη δε υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1993)1 Α.Α.Δ. 309, λέχθηκε με αναφορά στη Μουζούρης ν. Xylophagou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R. 287, ότι: «.. για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση πρέπει να αποδειχθεί η ηθελημένη ανυπακοή του καθ' ου η αίτηση προς την απόφαση του δικαστηρίου, δηλαδή πρόθεση ανυπακοής προς το διάταγμα του δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί. Πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του δικαστηρίου ..». Τυχόν παράβαση των όρων ενός διατάγματος χωρίς πρόθεση ή κατά τυχαίο τρόπο, δεν επιφέρει βεβαίως την καταδίκη του καθ' ου, εφ' όσον η συμπεριφορά του δεν κατέδειξε είτε αδιαφορία προς το διάταγμα, είτε εκ προθέσεως καταστρατήγηση των όρων του [Fairclough & Sons v. Manchester Ship Canal Co. (No.2)
(1897)Sol Jo 225 και Borrie & Lowe, 2η έκδ., σελ. 400 - 1]." Συνεπώς, για τη στοιχειοθέτηση της καταφρόνησης σε διάταγμα Δικαστηρίου θα πρέπει πέραν της απόδειξης της αντικειμενικής υπόστασης, δηλαδή της ανυπακοής στο διάταγμα, να αποδειχθεί και η υποκειμενική υπόσταση, δηλαδή ότι υπήρξε πρόθεση ανυπακοής προς το διάταγμα. Αξιολόγηση - Συμπεράσματα Η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιόν μου από μέρους της Αιτήτριας θεωρώ ότι δεν είναι ικανή να αποσείσει το βάρος απόδειξης που, όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, είναι στον υπέρτατο βαθμό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συγκεκριμένα, η μαρτυρία του Ανδρέα Ιωάννου ήταν ασαφής και σε αρκετά σημεία αόριστη, ενώ στη δια ζώσης μαρτυρία του προέβαλε ισχυρισμούς οι οποίοι δεν περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 31.01.
- Ξεκινώντας από το τελευταίο ζήτημα, σημειώνω ότι στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης καταγράφονται οι ενέργειες των Καθ' ων η Αίτηση που, κατά τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, συνιστούν παρακοή του διατάγματος. Αναφέρεται, συγκεκριμένα, σε τοποθέτηση σωλήνων αποχέτευσης, σκαλωσιών περιμετρικά της αποθήκης, καθώς και ότι άρχισαν να ρίχνουν μπετόν μέσα στην εκσκαφή για να γίνει κουγκρί γύρω από την αποθήκη. Στη δια ζώσης μαρτυρία του, όμως, ο ενόρκως δηλών ανέφερε ότι είδε τα αυτοκίνητα των Καθ' ων η Αίτηση να εισέρχονται στο επίδικο τεμάχιο, διαπίστωσε τη μεταφορά σκαλωσιών, είδε κτίστες με εργαλεία να περιποιούνται τον τοίχο και άτομα να περπατούν στις σκαλωσιές. Όλοι οι προαναφερόμενοι ισχυρισμοί δεν προβλήθηκαν στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση και δεν δόθηκε οποιαδήποτε ικανοποιητική εξήγηση για την εν λόγω παράλειψη. Δεν παραβλέπω ότι στη δια ζώσης μαρτυρία του αναφέρθηκε και σε ισχυρισμούς που πρόβαλε και στην ένορκή του δήλωση. Ωστόσο, όπως ανάφερα, η μαρτυρία υπήρξε ασαφής. Αναφέρομαι, συγκεκριμένα, στο θέμα των σκαλωσιών για τις οποίες έγινε αρκετή συζήτηση. Ο ενόρκως δηλών κατά την αντεξέτασή του παραδέχθηκε ότι είχαν τοποθετηθεί σκαλωσιές στον επίδικο χώρο πριν την έκδοση του διατάγματος, οι οποίες ήταν ημιτελείς, καθώς υπήρχαν σε κάποια μέρη της αποθήκης, ενώ μετά την έκδοση του διατάγματος επεκτάθηκαν σε ύψος και μήκος. Στην παράγραφο 6, όμως, της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση, αναφέρει χαρακτηριστικά ότι: «Σήμερα, έχουν θάψει τις σωλήνες και έχουν πατήσει το χώμα μέσα στην εκσκαφή, και έχουν τοποθετήσει σκαλωσιές περιμετρικά των τοίχων της αποθήκης, μέσα στο επίδικο τεμάχιο γης.» Είναι, επομένως ξεκάθαρο ότι υπάρχει διάσταση μεταξύ της ένορκης δήλωσης και της δια ζώσης μαρτυρίας, αφού στην πρώτη γίνεται ρητή δήλωση περί τοποθέτησης σκαλωσιών και όχι επέκτασης υφιστάμενων σκαλωσιών. Τα πιο πάνω δεν αποτελούν ζήτημα διευκρίνισης, όπως επιχείρησε να το παρουσιάσει κατά την αντεξέτασή του ο ενόρκως δηλών όταν ρωτήθηκε επί του συγκεκριμένου ζητήματος. Πρόκειται, κατά την άποψή μου, για κλασική περίπτωση διάστασης, αφού άλλο η τοποθέτηση και άλλο η επέκταση. Αρκετός λόγος, επίσης, έγινε για τις σωλήνες αποχέτευσης και για τον εργάτη που διάνοιξε στον τοίχο της αποθήκης τρύπα και ένωσε τη σωλήνα από το εσωτερικό της αποθήκης στον εξωτερικό χώρο. Εν πρώτοις, σημειώνω ότι στη δέσμη φωτογραφιών - Τεκμήριο 3 δεν παρουσιάζονται φωτογραφίες με σωλήνες αποχέτευσης, ούτε και οποιοσδήποτε εργάτης. Ο ενόρκως δηλών παρέπεμψε στη φωτογραφία υπ' αρ. 13, στην οποία, όντως παρουσιάζεται μία τρύπα στον τοίχο της αποθήκης. Το γεγονός αυτό, όμως, δεν οδηγεί χωρίς άλλο και σε συμπέρασμα παρακοής του διατάγματος. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι παρουσιάζεται η εξής αντίφαση σε σχέση με όσα δήλωσε ο ενόρκως δηλών για το προαναφερόμενο ζήτημα. Μετά από συγκεκριμένη ερώτηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση για το τι είδε στις 31.01.17 όταν επισκέφθηκε το επίδικο τεμάχιο, ο ενόρκως δηλών αναφέρθηκε στο ισχυριζόμενο περιστατικό με τη σωλήνα αποχέτευσης, παραπέμποντας μάλιστα και στη φωτογραφία υπ' αρ.
- Σε άλλο σημείο, όμως, της αντεξέτασής του είπε ότι οι φωτογραφίες της δέσμης Τεκμηρίου 3, περιλαμβανομένης επομένως και της φωτογραφίας υπ' αρ. 13, λήφθηκαν στις 28.01.17, καθώς δεν πρόλαβαν να επισυνάψουν στην υπό κρίση αίτηση τις φωτογραφίες που λήφθηκαν στις 31.01.
- Προκύπτει, επομένως, εύλογα το ερώτημα πώς είναι δυνατό το κατ' ισχυρισμό περιστατικό να έλαβε χώρα στις 31.01.17 και να αποτυπώνεται σε φωτογραφίες που λήφθηκαν στις 28.01.17; Θα πρέπει να σημειώσω ότι σε άλλο σημείο της αντεξέτασής του ο ενόρκως δηλών διαφοροποίησε τη θέση του λέγοντας ότι το ισχυριζόμενο περιστατικό με τον εργάτη και τη σωλήνα αποχέτευσης έγινε τελικά στις 28.01.
- Η εν λόγω αναφορά δεν αίρει την αντίφαση που σημειώθηκε πιο πάνω, αλλά, κατά την άποψή μου, επιτείνει τη γενικότερη αβεβαιότητα που χαρακτηρίζει τη μαρτυρία της Αιτήτριας. Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών στη δια ζώσης μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι αυτό που είδε στο επίδικο τεμάχιο μετά την έκδοση και επίδοση του διατάγματος ήταν, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, η ρουτίνα ενός εργολάβου και η πρόοδος των εργασιών. Η πιο πάνω αναφορά μόνο αόριστη μπορεί να χαρακτηριστεί, ιδιαίτερα αν κάποιος λάβει υπόψη ότι δεν υπάρχει ξεκάθαρη εικόνα σε σχέση με την κατάσταση στην οποία βρισκόταν το επίδικο τεμάχιο πριν και μετά την έκδοση του διατάγματος. Η Αιτήτρια προς επιβεβαίωση των ισχυρισμών της επισύναψε στην ένορκη δήλωση του Ανδρέα Ιωάννου ως δέσμη Τεκμηρίου 3, 19 συνολικά φωτογραφίες. Δεν παρουσιάστηκαν, όμως, στα πλαίσια της παρούσας αίτησης φωτογραφίες σε σχέση με την κατάσταση που υπήρχε πριν την έκδοση του διατάγματος. Ούτε από την άλλη, το Δικαστήριο μπορεί με ασφάλεια να ανατρέξει στις φωτογραφίες που επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 20 στα πλαίσια της αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος, τις οποίες επικαλέστηκε ο ενόρκως δηλών Ανδρέας Ιωάννου. Αυτό διότι ακόμα και αν θεωρηθεί ότι οι φωτογραφίες του Τεκμηρίου 20 λήφθηκαν προ ή κατά την 10.01.17, το διάταγμα επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση στις 17.01.
- Υπάρχει, επομένως, ένα κενό διάστημα 7 ημερών, για το οποίο δεν υπάρχει μαρτυρία σε σχέση με το τι συνέβη στον επίδικο χώρο. Περαιτέρω, οι φωτογραφίες του Τεκμηρίου 20 δεν επιβεβαιώνουν τη δήλωση του ενόρκως δηλούντα ότι αποτυπώνουν την κατάσταση που υπήρχε πριν την έκδοση του διατάγματος, καθώς σε αυτές δεν απεικονίζονται οποιεσδήποτε σκαλωσιές, ενώ ο τελευταίος, όπως ήδη αναφέρθηκε, παραδέχθηκε κατά την αντεξέτασή του ότι σκαλωσιές είχαν τοποθετηθεί πριν την έκδοση του διατάγματος. Επιπρόσθετα, όπως υπέδειξε και ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση, οι φωτογραφίες που ενσωματώθηκαν στο τοπογραφικό σχέδιο - Τεκμήριο 5 της αίτησης για έκδοση του επίδικου διατάγματος, καταρρίπτουν τη θέση του Ανδρέα Ιωάννου για επέκταση των σκαλωσιών. Προσεκτική παρατήρηση των φωτογραφιών που ενσωματώνονται στο Τεκμήριο 5, οι οποίες προφανώς λήφθηκαν τον Δεκέμβριο του 2016, εφόσον ως ημερομηνία ετοιμασίας του Τεκμηρίου 5 φαίνεται ο Δεκέμβριος του 2016, αποκαλύπτουν ότι υπήρχαν σκαλωσιές περιμετρικά της αποθήκης και σε όλο το ύψος αυτής. Μία απλή σύγκριση της εικόνας με αρ. 4 του Τεκμηρίου 5 με τη φωτογραφία υπ' αρ. 7 της δέσμης Τεκμηρίου 3, οι οποίες απεικονίζουν την ίδια πλευρά της αποθήκης, δεικνύουν ξεκάθαρα ότι η κατάσταση και στις δύο φωτογραφίες είναι ακριβώς η ίδια. Στην υπόθεση Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ (Αρ.2)
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1938, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο μπορεί να αντλήσει πληροφορίες από έγγραφα που αποτελούν μέρος του φακέλου. Το Τεκμήριο 5 αποτελεί μέρος του φακέλου του Δικαστηρίου και σχετίζεται με την παρούσα διαδικασία, αφού επισυνάφθηκε στην αίτηση βάσει της οποίας εκδόθηκε μονομερώς το διάταγμα. Καταληκτικά, σημειώνω ότι προκαλούνται ερωτηματικά και από το γεγονός ότι, ενώ ο ενόρκως δηλών ανέφερε ότι κατά τις επισκέψεις του στο επίδικο τεμάχιο μετά την έκδοση του διατάγματος, διαπίστωσε ότι εντάθηκε ο ρυθμός εκτέλεσης των εργασιών και είδε εργάτες να κινούνται στο χώρο και να χρησιμοποιούν τις σκαλωσιές, εντούτοις, στις 19 φωτογραφίες του Τεκμηρίου 3 δεν παρουσιάζεται οποιοσδήποτε εργάτης. Δεν παραβλέπω ότι ο μάρτυρας δήλωσε πως δεν ήταν ο ρόλος ή η πρόθεσή του να ενεργήσει ως αστυνομικός ή ντετέκτιβ. Δεν θεωρώ, όμως, ικανοποιητική την εν λόγω εξήγηση. Αυτό διότι, όπως ο ίδιος δήλωσε, οι επισκέψεις του στον επίδικο χώρο μετά την επίδοση του διατάγματος έγιναν για να διαπιστωθεί κατά πόσο υπήρχε συμμόρφωση προς αυτό. Προφανώς και οι φωτογραφίες για αυτό το λόγο λήφθηκαν και επισυνάφθηκαν ως δέσμη Τεκμηρίου 3 στην υπό κρίση αίτηση. Το λογικό, επομένως, θα ήταν να παρουσιάζονταν φωτογραφίες με εργάτες στον επίδικο χώρο, ιδιαίτερα από τη στιγμή που δεν υπάρχει μαρτυρία ότι εκτοξεύθηκαν εναντίον του ενόρκως δηλούντα οποιεσδήποτε απειλές κατά τις επισκέψεις του στο επίδικο τεμάχιο. Από την άλλη, ο Καθ' ου η αίτηση 3 και ο Ανδρέας Μαραθεύτης, κατά την αντεξέτασή τους, παρέμειναν σταθεροί σε σχέση με τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στην ένορκή τους δήλωση και δεν διαπίστωσα να έχουν περιπέσει σε οποιαδήποτε αντίφαση. Αντεξετάστηκε επί μακρόν ο Ανδρέας Μαραθεύτης σε σχέση με τη δυνατότητα τοποθέτησης καλουπιού περιμετρικά της στέγης της αποθήκης χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιηθούν οι σκαλωσιές που βρίσκονται εξωτερικά της αποθήκης. Καταρχάς, επισημαίνω ότι στην ένορκη δήλωση του Ανδρέα Ιωάννου δεν προβάλλεται ισχυρισμός περί χρησιμοποίησης των σκαλωσιών για την τοποθέτηση καλουπιού περιμετρικά της στέγης της αποθήκης. Στην παράγραφο 6 της προαναφερόμενης ένορκης δήλωσης προβάλλεται ένας γενικός ισχυρισμός για πρόθεση των Καθ' ων η Αίτηση να τοποθετήσουν στέγη επί της αποθήκης, η οποία θα στηρίζεται σε κολώνες που θα τοποθετήσουν εντός του επίδικου τεμαχίου. Ούτε όμως και στη δια ζώσης μαρτυρία προβλήθηκε τέτοιος συγκεκριμένος ισχυρισμός, παρά μόνο μία γενική αναφορά ότι είδε εργάτες να χρησιμοποιούν τις σκαλωσιές. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο Ανδρέας Μαραθεύτης δεν δίστασε να δηλώσει ότι η τοποθέτηση του καλουπιού έγινε μετά την επίδοση του διατάγματος, χωρίς όμως να χρησιμοποιηθούν οι εξωτερικές σκαλωσιές. Όπως δήλωσε, μόνο στη βόρεια πλευρά χρειαζόταν να τοποθετηθεί καλούπι εξωτερικά. Οι τοίχοι της αποθήκης έχουν πλάτος 70 εκατοστών και ήταν ασφαλές, επομένως, για τους εργάτες να χρησιμοποιήσουν τις εσωτερικές σκαλωσιές και τους τοίχους για να καρφώσουν το καλούπι. Ήταν σαφής και κατηγορηματικός στην πιο πάνω θέση του και δεν κλονίστηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο η μαρτυρία του. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Αιτήτριας επικεντρώθηκε κατά την αγόρευσή της στο ότι, ο μεν Καθ' ου η Αίτηση 3 ανέφερε ότι ενημέρωσε τον εργολάβο, ήτοι τον Ανδρέα Μαραθεύτη, για την ύπαρξη του διατάγματος, δίδοντάς του οδηγίες να μη γίνεται οποιαδήποτε εργασία στο επίδικο τεμάχιο, ωστόσο, ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να πει με βεβαιότητα ότι δεν έγιναν οποιεσδήποτε εργασίες, αφού δεν παρευρισκόταν καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας στο επίδικο τεμάχιο. Ο δε Ανδρέας Μαραθεύτης, από την άλλη, δήλωσε με τη σειρά του ότι ενημέρωσε σχετικά τους υπαλλήλους του, ούτε όμως και αυτός μπορούσε να διαβεβαιώσει ότι όντως δεν εκτελέστηκαν εργασίες και δεν υπήρξε επέμβαση στο επίδικο τεμάχιο κατά τα διαστήματα που απουσίαζε από αυτό. Η κ. Σιακαλλή εισηγήθηκε ότι οι προαναφερόμενες οδηγίες που δόθηκαν από τον Καθ' ου η Αίτηση 3 και τον Ανδρέα Μαραθεύτη δεν ισοδυναμούν με συμμόρφωση προς το διάταγμα. Με κάθε σεβασμό προς την ευπαίδευτη συνήγορο της Αιτήτριας, η εισήγησή της παραγνωρίζει ότι το βάρος απόδειξης περί ανυπακοής στο διάταγμα το φέρει η Αιτήτρια, η οποία θα πρέπει να προσκομίσει μαρτυρία που να στοιχειοθετεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τόσο την αντικειμενική, όσο και την υποκειμενική υπόσταση της διάπραξης του αδικήματος της αστικής καταφρόνησης. Κατά συνέπεια, δεν θα μπορούσε η προαναφερόμενη αβεβαιότητα να προσμετρήσει προς όφελος της Αιτήτριας, αφού κάτι τέτοιο θα ανέτρεπε κατά απαράδεκτο τρόπο το βάρος απόδειξης. Όπως αναφέρθηκε, η παρούσα διαδικασία είναι οιονεί ποινική και φέρει όλα τα εχέγγυα της ποινικής δίκης. Είναι δε καλά γνωστό ότι η αμφιβολία μόνο προς όφελος του κατηγορούμενου μπορεί να επενεργήσει και όχι του κατηγόρου. Για όλους τους λόγους που έχω αναφέρει πιο πάνω, θεωρώ ότι δεν έχει αποδειχθεί η διάπραξη του αδικήματος της παρακοής του διατάγματος ημερομηνίας 10/01/2017. Δεν τέθηκε ενώπιόν μου ξεκάθαρη και σαφής μαρτυρία η οποία να καταδεικνύει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι υπήρξε οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη από μέρους των Καθ' ων η Αίτηση και δη, αξιωματούχων και/ή αντιπροσώπων και/ή υπαλλήλων και/ή υπηρετών τους και/ή οποιωνδήποτε προσώπων που ενεργούν για λογαριασμό τους που να συνιστά παράβαση του διατάγματος. Κατά συνέπεια δεν πληρούται η αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος της αστικής καταφρόνησης. Ως εκ των ανωτέρω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Αγιομαμίτης, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Interim (Aναφορά: Αίτηση Παρακοής - Απόδειξη - Αντικειμενική Υπόσταση)