Suzan Helen Loizou κ.α. ν. Έμιλυ Λεμονιάτη, Αριθμός Αγωγής :- 362/2014, 24/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων Στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου Ενώπιον :- Μάνθου Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αριθμός Αγωγής :- 362/2014 Μεταξύ :-
- Suzan Helen Loizou
- Nina Marie Loizou
- James Samuel Loizou Ενάγοντες Και Έμιλυ Λεμονιάτη Εναγόμενη Και
- Μιχαλάκης Κυπριανού & Σια Δ.Ε.Π.Ε.
- Stonebest Developers Ltd Τριτοδιάδικοι Αίτηση Ημερομηνίας 13/2/2016 Ημερομηνία Έκδοσης της Απόφασης :- Δευτέρα 24η Απριλίου 2017 Για τους Ενάγοντες :- Καμία Εμφάνιση Για την Εναγόμενη - Καθ΄ ης η Αίτηση :- κα. Νάντια Κόλιαρου για Λ. Λουκαίδου Θεοφάνους Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κος. Απόστολος Γκέβρος Για την Τριτοδιάδικο 1 - Αιτήτρια :- κα. Ραλλία Δρακουλάκου Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Ραλλία Δρακουλάκου Για την Τριτοδιάδικο 2 :- Καμία Εμφάνιση Απόφαση 1 Η τριτοδιάδικος 1 (στο εξής θα καλείται η «τριτοδιάδικος») η οποία είναι δικηγορική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης αιτείται διάταγμα παραμερισμού της διαδικασίας τριτοδιαδίκου αναφορικά με την ίδια ως τριτοδιάδικο. 2 Υπενθυμίζεται απλά πως η διαδικασία τριτοδιαδίκου δεν αφορά μόνο την τριτοδιάδικο 1 αλλά και την τριτοδιάδικο 2 η οποία όμως δεν έχει καταχωρίσει εμφάνιση. Συνεπώς, το θέμα το οποίο εξετάζεται με αυτή την απόφαση περιορίζεται στο αίτημα της τριτοδιαδίκου 1 και κατ΄ επέκταση σε αίτημα παραμερισμού της διαδικασίας τριτοδιαδίκου αποκλειστικά σε σχέση με την τριτοδιάδικο 1 και όχι αναφορικά με την τριτοδιάδικο 2 σε σχέση με την οποία ακόμη και σε περίπτωση αποδοχής της αίτησης της τριτοδιαδίκου 1 η διαδικασία τριτοδιαδίκου θα εξακολουθεί να υφίσταται. 3 Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως στην παρούσα αγωγή η τριτοδιάδικος έχει διοριστεί από τους ενάγοντες ως δικηγορική εταιρεία και προφανώς σύμφωνα με τις οδηγίες τους έχει εγείρει εκ μέρους τους την αγωγή αυτή εναντίον της εναγόμενης. Όμως όπως εξηγείται πιο κάτω, μετά και από αίτημα της εναγόμενης, στη συνέχεια η ίδια η δικηγορική εταιρεία η οποία εκπροσωπεί τους ενάγοντες έχει πλέον καταστεί τριτοδιάδικος στην αγωγή την οποία η ίδια καταχώρισε εναντίον της εναγόμενης. 4 Συγκεκριμένα μετά και από την καταχώριση της αγωγής από τους ενάγοντες εναντίον της εναγόμενης στις 19/2/2014, η εναγόμενη καταχώρισε εμφάνιση στις 15/4/2014, έκθεση υπεράσπισης στις 30/10/2014 και ακολούθως στις 13/11/2014 αίτηση με την οποία στις 19/11/2014 εξασφάλισε διάταγμα με το οποίο χορηγήθηκε σε αυτήν άδεια για να εκδώσει και να επιδώσει ειδοποιήσεις τριτοδιαδίκων στην τριτοδιάδικο, ως επίσης και σε μία άλλη εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, δηλαδή την τριτοδιάδικο
- 5 Μετά και από επίδοση της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου η τριτοδιάδικος καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης στις 30/12/2014 ενώ η εναγόμενη στις 23/1/2015 καταχώρισε αίτηση για οδηγίες για ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ της και της τριτοδιαδίκου και η οποία ορίστηκε για πρώτη εμφάνιση στις 17/2/
- 6 Στο μεσοδιάστημα, στις 13/2/2015, η τριτοδιάδικος καταχώρισε την αίτηση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση, η οποία ορίστηκε για πρώτη εμφάνιση στις 9/3/
- Υπενθυμίζεται απλά πως το Δικαστήριο στις 8/6/2015 διευκρίνισε πως δεν θα διδόταν ημερομηνία ακρόασης της αίτησης για οδηγίες μέχρι και την αποπεράτωση της αίτησης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. Βεβαίως σε περίπτωση αποδοχής του αιτήματος παραμερισμού της διαδικασίας τριτοδιαδίκου τότε αναπόφευκτα η αίτηση για οδηγίες καθίσταται άνευ αντικειμένου. 7 Δεν κρίνεται σκόπιμο όπως το Δικαστήριο αναφερθεί στα όσα προέκυψαν μετά και από τον ορισμό της αίτησης υπό εξέταση για ακρόαση για πρώτη φορά στις 16/9/
- Σχετικές αναφορές εμπεριέχονται στις παραγράφους 28 έως και 30 προηγούμενης ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 6/9/
- 8 Η εναγόμενη έχει καταχωρίσει ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης στην αίτηση υπό εξέταση με 18 συνολικά λόγους ένστασης. Η ακρόαση της αίτησης περιορίστηκε σε υιοθέτηση του περιεχομένου γραπτών αγορεύσεων. 9 Αναφορά στη νομική πτυχή ως προς τη δυνατότητα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος παραμερισμού της διαδικασίας τριτοδιαδίκου θα γίνεται από το Δικαστήριο όπου αυτό κρίνεται χρήσιμο κατά την εξέταση των λόγων ένστασης. 10 Στη συνέχεια το Δικαστήριο αναφέρεται γενικά στους λόγους ένστασης. Η αναφορά αυτή, έχοντας υπόψη και τον αριθμό των λόγων ένστασης, αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος της εξέτασης της αίτησης της τριτοδιαδίκου. 11 Ο πρώτος λόγος ένστασης ως προς το ότι η αίτηση «...είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και αστήρικτη...» κρίνεται γενικός και αόριστος. Το Δικαστήριο θεωρεί πως η δυνατότητα εξέτασης του καθίσταται εφικτή μόνο με αναφορά στη γενική νομική πτυχή του αιτήματος διατηρώντας παράλληλα υπόψη και τους υπόλοιπους λόγους ένστασης. 12 Ως προς το δεύτερο λόγο ένστασης σύμφωνα με τον οποίο η αίτηση «...είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή πρόωρη και/ή γενική και αόριστη και/ή ενοχλητική και/ή σκανδαλώδης και/ή καταχρηστική και/ή τείνει να καθυστερήσει τη σύντομη εκδίκαση της υπόθεσης και/ή έχει καταχωρηθεί από πρόσωπα που δεν νομιμοποιούνται να αιτούνται την [sic] παραμερισμό της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου 1...» η παράλληλα συζευκτική και διαζευκτική διατύπωση του με τη χρήση του συνδέσμου «και/ή» ασφαλώς δεν βοηθάει είτε ως προς τη δυνατότητα σαφής προβολής συγκεκριμένης θέσης από τους δικηγόρους της εναγόμενης είτε ως προς μία όσο το δυνατό καλύτερη αντίληψη του λόγου ένστασης. 13 Εγείρονται τουλάχιστον δέκα θέματα εντός ενός ασαφώς διατυπωμένου λόγου ένστασης. Στο βαθμό στον οποίο οποιοδήποτε ή οποιαδήποτε από αυτά είναι δυνατό να κριθούν ως υπαρκτά από το Δικαστήριο ασφαλώς και θα μπορούσε το Δικαστήριο να οδηγηθεί σε ανάλογο συμπέρασμα. Όμως, ως έχει διατυπωθεί ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης ακόμη και διατηρώντας υπόψη στο σύνολο της την επιχειρηματολογία προς υποστήριξη της ένστασης το Δικαστήριο, με τα όσα δεδομένα έχουν τεθεί υπόψη του, δεν συμφωνεί, πως είναι δυνατό δίχως οποιαδήποτε συγκεκριμένη υπόδειξη να κριθεί πως η αίτηση είναι παράτυπη ή αντικανονική ή πρόωρη ή γενική και αόριστη ή ενοχλητική ή σκανδαλώδης ή καταχρηστική ή πως αυτή τείνει να καθυστερήσει τη σύντομη εκδίκαση της υπόθεσης. 14 Αναφορικά δε με το τελευταίο μέρος του δεύτερου λόγου ένστασης, ότι δηλαδή η αίτηση «...έχει καταχωρηθεί από πρόσωπα που δεν νομιμοποιούνται να αιτούνται την [sic] παραμερισμό της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου 1...», έχοντας υπόψη και την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 6/9/2016 κρίνεται πως αυτό πλέον δεν υφίσταται από άποψης πραγματικής πτυχής έτσι ώστε να είναι δυνατό κατ΄ επέκταση να κριθεί ότι αυτό ευσταθεί νομικά. Μάλιστα υπάρχουν και σχετικές αναφορές επί του θέματος στις παραγράφους 19 έως και 25 της συγκεκριμένης απόφασης. 15 Σύμφωνα με τον τρίτο λόγο ένστασης η «...νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη ή και ελλιπής ή και δεν δικαιολογεί ή και δεν στηρίζει τις αιτούμενες θεραπείες και/ή η υπό κρίση αίτηση αποσκοπεί σε παραμερισμό διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς διαδικασία η οποία προβλέπεται από την Δ. 48 Θ. 8
(4)και την οποία οι Αιτητές δεν έχουν συμπεριλάβει στην νομική βάση της αίτησης τους». Όντως στη νομική βάση της αίτησης δεν αναφέρεται η Δ. 48 θ. 8
(4). Όμως αναφέρεται η Δ. 10 θ. 7 στην οποία υπάρχει ρητή αναφορά (συγκεκριμένα στην παράγραφο
(3)της Δ. 10 θ. 7) στη δυνατότητα παραμερισμού της διαδικασίας τριτοδιαδίκου. Συνεπώς, όπως κρίνεται, δεν χρειαζόταν αναφορά της Δ. 48 θ. 8
(4)εντός της νομικής βάσης της αίτησης. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση Asimenos v. Paraskeva
(1982)1 C. L. R.
- Ως προς το υπόλοιπο μέρος της νομικής βάσης της αίτησης δεν διαπιστώνεται να ευσταθεί ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης. 16 Σύμφωνα με τον τέταρτο λόγο ένστασης οι «...Αιτητές και/ή ο Τριτοδιάδικος 1 έχει παραιτηθεί (waived) από οιοδήποτε δικαίωμα να απαιτεί τον παραμερισμό της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου και/ή κωλύεται ένεκα της συμπεριφοράς του (estopped) από το να αξιώνουν τις αιτούμενες θεραπείες». Το Δικαστήριο διαπιστώνει πως ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης δεν έχει καν υποστηριχθεί είτε από οποιαδήποτε μαρτυρία είτε ακόμη και από οποιαδήποτε επιχειρηματολογία. Συνεπώς, αυτός δεν είναι καν δυνατό να εξεταστεί έτσι ώστε ενδεχομένως να γίνει δεκτός ως βάσιμος. 17 Θέση της εναγόμενης σύμφωνα με τον πέμπτο λόγο ένστασης είναι ότι η αίτηση «...αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και είναι παρελκυστική καθότι με τις αιτούμενες θεραπείες επιχειρείται η πρόκληση καθυστέρησης και κωλυσιεργίας στην εκδίκαση της αίτησης της Εναγομένης για οδηγίες Τριτοδιαδίκου ημερ. 23/1/2015». 18 Πραγματικά όπως και να ιδωθεί η αίτηση υπό εξέταση δεν είναι δυνατό να κριθεί ότι αυτή αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Παρέχεται τόσο από τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας όσο και τη νομολογία μας η δικονομική δυνατότητα να αιτηθεί τριτοδιάδικος τον παραμερισμό της διαδικασίας για την έναρξη της οποίας έχει δοθεί άδεια από το Δικαστήριο και μάλιστα στην απουσία του σε μονομερή διαδικασία. Συνεπώς όσο και αναπόφευκτα να προκαλείται καθυστέρηση στην αίτηση για οδηγίες τριτοδιαδίκου η οποία συνήθως καταχωρείται σε τέτοιες περιπτώσεις μετά και από την έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου και στη συνέχεια καταχώρισης εμφάνισης ενός τριτοδιαδίκου, δεν είναι δυνατό πραγματικά να κριθεί πως σκοπός της τριτοδιαδίκου είναι η παρέλκυση της αίτησης για οδηγίες. Αντιθέτως σκοπός της τριτοδιαδίκου είναι η αίτηση για οδηγίες να καταστεί άνευ αντικειμένου μετά και από παραμερισμό της διαδικασίας τριτοδιαδίκου. 19 Ο έκτος λόγος ένστασης ως προς το ότι η αίτηση «...δεν στηρίζεται σε ουσιαστικούς λόγους» είναι πραγματικά τόσο γενικός και αόριστος έτσι ώστε να μην παρέχεται οποιοδήποτε περιθώριο στο Δικαστήριο άλλο από να λάβει υπόψη και αυτή τη θέση στο βαθμό στον οποίο αυτή είναι δυνατό να ενταχθεί στη γενικότερη επιχειρηματολογία των δικηγόρων της εναγόμενης ως προς την έλλειψη βασιμότητας της αίτησης της τριτοδιαδίκου. 20 Σύμφωνα με τον έβδομο λόγο ένστασης η «...διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου υπήρξε καθ΄ όλα νόμιμη...» και το «...Δικαστήριο μελετώντας την αίτηση ημερ. 13/11/2014 όσο και το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης η οποία την συνοδεύει και αφού διαπίστωσε ότι φάνηκε εκ πρώτης όψεως πως η παρούσα περίπτωση είναι τέτοια που εμπίπτει στις προϋποθέσεις που αναφέρονται στην Δ. 10 Θ. 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας άσκησε την διακριτική του ευχέρεια και έκδωσε διάταγμα ημερ. 19/11/2014 με το οποίο επιτράπηκε η επίδοση Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου στον Τριτοδιάδικο 1». 21 Βεβαίως πολύ ορθά αναγράφεται σε αυτό τον λόγο ένστασης πως η διαπίστωση του Δικαστηρίου είναι «...ότι φάνηκε εκ πρώτης όψεως πως η παρούσα περίπτωση είναι τέτοια που εμπίπτει στις προϋποθέσεις που αναφέρονται στην Δ. 10 Θ. 1...». Αυτό βεβαίως δεν αποκλείει τη δυνατότητα η οποία παρέχεται στο Δικαστήριο, αφού λάβει υπόψη του και τις θέσεις ενός τριτοδιαδίκου για τον οποίο έχει δώσει άδεια να εκδοθεί η σχετική ειδοποίηση τριτοδιαδίκου, να αποφασίσει πως η διαδικασία τριτοδιαδίκου θα πρέπει να παραμεριστεί. Συνεπώς, απλώς το γεγονός ότι εγκρίθηκε η μονομερώς υποβαλλόμενη αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου δεν εμποδίζει το Δικαστήριο στη συνέχεια να παραμερίσει τη διαδικασία τριτοδιαδίκου την έναρξη της οποίας το ίδιο ενέκρινε με την άδεια έκδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. 22 Σύμφωνα με τον όγδοο λόγο ένστασης η ενδεχόμενη έγκριση της αίτησης «...θα αποστερήσει κεκτημένα δικαιώματα της Εναγόμενης και/ή θα προκαλέσει πολλαπλότητα αγωγών και/ή δημιουργία εξόδων και/ή καθυστέρηση στην πλήρη απονομή της δικαιοσύνης». 23 Ως προς το πρώτο μέρος αυτού του λόγου ένστασης θεωρείται περιττό από το Δικαστήριο να επαναλάβει τα όσα αναφέρονται πιο πάνω σε σχέση με τον έβδομο λόγο ένστασης τονίζοντας και πάλι τη δυνατότητα παραμερισμού της διαδικασίας τριτοδιαδίκου ανεξαρτήτως και της αρχικής άδειας για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Συνεπώς, η αναφορά σε «...κεκτημένα δικαιώματα της Εναγόμενης...» κάθε άλλο παρά ανταποκρίνεται στη δικονομική πραγματικότητα αναφορικά με το αίτημα της τριτοδιαδίκου. Αναφορικά δε με τις υπόλοιπες πιθανότητες οι οποίες αποτελούν το υπόλοιπο μέρος αυτού του λόγου ένστασης ασφαλώς και το Δικαστήριο θα εξετάσει αυτούς τους παράγοντες κατά την εξέταση του γενικότερου ερωτήματος το οποίο τίθεται με την αίτηση υπό εξέταση ως προς την καταλληλότητα άσκησης της διακριτικής του εξουσίας σε σχέση με τον παραμερισμό ή μη της διαδικασίας τριτοδιαδίκου. 24 Ουσιαστικά και ο ένατος λόγος ένστασης συνδέεται τόσο με αυτό το γενικό ερώτημα όσο και με τον όγδοο λόγο ένστασης καθότι όπως εισηγούνται οι δικηγόροι της εναγόμενης, σε περίπτωση «...που εγκριθεί η αίτηση η Εναγόμενη δεν θα μπορέσει να ασκήσει το δικαίωμα που της παρέχεται από την Δ. 10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας να απαιτήσει εναντίον του Τριτοδιάδικου 1 ότι δικαιούται συνεισφορά και/ή αποζημίωση και/ή θεραπεία και ως εκ τούτου θα υποστεί ανεπανόρθωτη και/ή σοβαρή ζημιά και/ή αδικία η οποία δεν θα μπορεί να καλυφθεί με έξοδα και/ή άλλως πως». 25 Βεβαίως, τα όσα αναφέρονται εντός του ένατου λόγου ένστασης ουσιαστικά δεν αποτελούν οτιδήποτε περισσότερο από τις κατ΄ ισχυρισμό συνέπειες τις οποίες η εναγόμενη θα υποστεί σε περίπτωση έγκρισης της υπό εξέταση αίτησης. Ασφαλώς το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, θα λάβει υπόψη του αυτές τις κατ΄ ισχυρισμό συνέπειες από την στέρηση ουσιαστικά όχι τόσο του δικαιώματος αλλά της δυνατότητας της εναγόμενης να προβάλει την αξίωση της εναντίον της τριτοδιαδίκου μέσω της διαδικασίας η οποία προβλέπεται από τη Δ.
- Όμως δεν παύει να τίθεται προς εξέταση το γενικότερο ερώτημα κατά πόσο το Δικαστήριο θα πρέπει ή δεν θα πρέπει στο στάδιο αυτό της διαδικασίας να παραμερίσει τη διαδικασία τριτοδιαδίκου. Εάν κριθεί πως η διαδικασία αυτή θα πρέπει να παραμεριστεί ασφαλώς και θα παραμεριστεί και αναπόφευκτα η εναγόμενη πλέον δεν θα έχει τη δυνατότητα προώθησης μίας διαδικασίας αυτής της φύσης εναντίον της τριτοδιαδίκου εντός του πλαισίου της παρούσας αγωγής. 26 Το κατά πόσο, σύμφωνα με το ερώτημα το οποίο τίθεται με τον δέκατο λόγο ένστασης, η «...έκδοση του διατάγματος επίδοσης ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου στον Τριτοδιάδικο 1 ... η οποία έγινε μονομερώς δεν έχει προκαλέσει καμία ζημιά και βλάβη στους Ενάγοντες και/ή στον Τριτοδιάδικο 1», τονίζεται κατ΄ αρχάς πως το Δικαστήριο εντός του πλαισίου εξέτασης του αιτήματος παραμερισμού της διαδικασίας τριτοδιαδίκου περιορίζεται στο ίδιο το πλαίσιο αυτής της διαδικασίας με το οποίο οι ενάγοντες δεν έχουν άμεση σχέση. Σημασία έχει η εξέταση του ερωτήματος κατά πόσο η διαδικασία τριτοδιαδίκου είναι δυνατό να κριθεί ότι εντάσσεται στο αποδεκτό δικονομικό πλαίσιο το οποίο καθορίζεται από τη Δ. 10 και τη νομολογία μας. Ανεξαρτήτως και της πιθανής επιπλοκής και καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής σε περίπτωση μη παραμερισμού της διαδικασίας τριτοδιαδίκου. 27 Ενώ σε σχέση με το κατά πόσο έχει προκληθεί ζημιά ή βλάβη στην τριτοδιάδικο από την έκδοση του διατάγματος επίδοσης προς την τριτοδιάδικο ασφαλώς και αυτό το θέμα θα ληφθεί υπόψη κατά την εξέταση του γενικότερου ερωτήματος κατά πόσο θα πρέπει ή όχι να ασκηθεί η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ως προς τον παραμερισμό της διαδικασίας τριτοδιαδίκου. Έχοντας δε υπόψη τη διατύπωση του συγκεκριμένου λόγου ένστασης διευκρινίζεται δηλαδή απλά πως ασφαλώς εντός του πλαισίου αυτής της εξέτασης το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του όχι μόνο τις συνέπειες από την ίδια την έκδοση του διατάγματος επίδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου αλλά και από τη συνέχιση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου εάν αυτή δεν παραμεριστεί. 28 Σύμφωνα με τον ενδέκατο λόγο ένστασης η αίτηση «...δεν εξυπηρετεί το συμφέρον της διαδικασίας...» ενώ αντιθέτως «...εμποδίζει και καθυστερεί την παρουσίαση, ενώπιον του Δικαστηρίου, όλων των σχετικών γεγονότων και την συνέχιση της εκδίκασης της αγωγής». 29 Ασφαλώς και αυτός ο λόγος ένστασης, ιδιαίτερα δε κυρίως αναφορικά με το συμφέρον της δικαιοσύνης και όχι τόσο συγκεκριμένα της διαδικασίας, λαμβάνεται υπόψη κατά την εξέταση του γενικότερου ερωτήματος ως προς το κατά πόσο θα εκδοθεί ή όχι το αιτούμενο διάταγμα παραμερισμού της διαδικασίας τριτοδιαδίκου αναφορικά με την τριτοδιάδικο. 30 Ως προς το κατά πόσο η αίτηση εμποδίζει και καθυστερεί την παρουσίαση όλων των σχετικών γεγονότων και τη συνέχιση, ή καλύτερα κατ΄ ακρίβεια την έναρξη εκδίκασης της αγωγής, ασφαλώς δεν είναι η αίτηση από μόνη της η οποία είτε εμποδίζει είτε προκαλεί καθυστέρηση, καθώς αυτή δεν αποτελεί οτιδήποτε περισσότερο από μία θεμιτή δικονομική αντίδραση στην έναρξη από την ίδια την εναγόμενη της διαδικασίας τριτοδιαδίκου και η οποία μέχρι σήμερα ασφαλώς έχει επισκιάσει παντελώς την κυρίως διαδικασία της αγωγής. Παράλληλα βεβαίως και η εναγόμενη θεμιτά ασκεί το δικαίωμα της τουλάχιστον να προσπαθήσει να προωθήσει την αξίωση της εναντίον της τριτοδιαδίκου εντός του γενικότερου πλαισίου το οποίο παρέχεται από το γεγονός της καταχώρισης της αγωγής εναντίον της από τους ενάγοντες. Συνεπώς, όπως και σε σχέση με τους περισσότερους λόγους ένστασης έτσι και ο ενδέκατος εντάσσεται και λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την εξέταση του γενικότερου ερωτήματος το οποίο τίθεται ως αποτέλεσμα της αίτησης παραμερισμού της διαδικασίας τριτοδιαδίκου. 31 Ουσιαστικά η καταγραφή από τους ευπαίδευτους δικηγόρους της εναγόμενης λόγων ένστασης οι οποίοι να περιφέρονται γύρω από το γενικότερο αυτό ερώτημα δεν προσθέτει οτιδήποτε ιδιαίτερο στην ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης της εναγόμενης καθώς οι περισσότεροι από αυτούς δεν αποτελούν οτιδήποτε περισσότερο από επιχειρήματα τα οποία θα μπορούσαν κάλλιστα να προωθηθούν κατά την ακρόαση της αίτησης προς υποστήριξη ενός πιο γενικού λόγου ένστασης σύμφωνα με τον οποίο να καλείται το Δικαστήριο όπως απορρίψει την αίτηση παραμερισμού της διαδικασίας τριτοδιαδίκου ως μη δικαιολογημένη υπό τις περιστάσεις. Καθηκόντως όμως το Δικαστήριο αναφέρεται σε όλους τους λόγους ένστασης παρά και τη διαπίστωση πως ο καθένας από τους περισσότερους από αυτούς περιφέρεται ουσιαστικά γύρω από τον ίδιο βασικό δικονομικό πυρήνα βάσει του οποίου, έχοντας υπόψη και τα δεδομένα της περίπτωσης υπό εξέταση, καλείται το Δικαστήριο να κρίνει το αίτημα της τριτοδιαδίκου ως μη στοιχειοθετημένο. 32 Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί και ο δωδέκατος λόγος έντασης, σύμφωνα με τον οποίο, κανένας «...εκ των ισχυρισμών και/ή επιχειρημάτων που προσπαθεί να εισάγει ο Τριτοδιάδικος 1 δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή τον παραμερισμό της διαδικασίας τριτοδιαδίκου». Όσο κουραστικό και επαναληπτικό αυτό να καθίσταται το Δικαστήριο και πάλι δεν έχει οτιδήποτε περισσότερο να προσθέσει σε αυτό τον λόγο ένστασης, ο οποίος έχει μορφή επιχειρήματος παρά λόγου ένστασης, παρά το ότι ασφαλώς και αυτός εντάσσεται στη γενικότερη εξέταση από το Δικαστήριο του ερωτήματος κατά πόσο δικαιολογείται ή μη η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος παραμερισμού της διαδικασίας τριτοδιαδίκου αναφορικά με την τριτοδιάδικο. 33 Με τον ίδιο τρόπο λαμβάνεται υπόψη και ο δέκατος τρίτος λόγος ένστασης ως προς το ότι η «...ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση είναι ασαφής, γενική και αόριστη» ως επίσης και ο δέκατος πέμπτος ως προς το ότι δεν «...είναι εύλογο και/ή δίκαιο να εκδοθούν τα Αιτούμενα Διατάγματα» ή ο δέκατος έκτος ως προς το ότι οι «...λόγοι που επικαλούνται οι Αιτητές για την επιτυχία της Αίτησης είναι γενικοί και αόριστοι...». 34 Παράλληλα το Δικαστήριο ασφαλώς διατηρεί υπόψη του πως η διαδικασία τριτοδιαδίκου αποτελεί μία ξεχωριστή διαδικασία καθώς, όπως προβάλλεται, με τον δέκατο έβδομο λόγο ένστασης η «...απαίτηση της Εναγόμενης εναντίον ου Τριτοδιαδίκου 1 σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζει τα δικαιώματα των Εναγόντων αφού η απαίτηση της Εναγομένης εναντίον του Τριτοδιαδίκου 1 αποτελεί ξεχωριστή αγωγή χωρίς να επηρεάζει οικονομικά την υπόθεση των Εναγόντων». 35 Βεβαίως από πρακτικής άποψης και ιδιαίτερα δε σε σχέση με τη χρονική πτυχή της αγωγής όπως αποδεικνύεται μέχρι και σήμερα αναπόφευκτα η ύπαρξη της διαδικασίας τριτοδιαδίκου έχει επηρεάσει τη δυνατότητα προώθησης της αγωγής των εναγόντων εναντίον της εναγόμενης. Όμως, όπως διευκρινίζεται από το Δικαστήριο, η διαδικασία τριτοδιαδίκου και η βασιμότητα αυτής σε σχέση και με το ερώτημα το οποίο τίθεται κατά πόσο θα πρέπει ή όχι να παραμεριστεί, ασφαλώς εξετάζεται λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες σχετικούς με την ίδια τη συνέχιση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου ανεξαρτήτως και της αγωγής των εναγόντων εναντίον της εναγόμενης και του επηρεασμού αυτής από τη συνέχιση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου. 36 Τόσο ο δέκατος τέταρτος όσο και ο δέκατος όγδοος λόγος ένστασης συνδέονται μεταξύ τους υπό την έννοια ότι έχουν σχέση με το γεγονός πως η ενόρκως δηλούσα τυγχάνει να είναι δικηγόρος. Σύμφωνα με τον δέκατο τέταρτο λόγο ένστασης η «...ενόρκως δηλούσα δεν είναι πρόσωπο δεόντως εξουσιοδοτημένο από τον Τριτοδιάδικο 1 και δεν αναφέρει την πηγή γνώσης των πληροφοριών και/ή των γεγονότων που επικαλείται στην ένορκη της δήλωση και εν πάσει περιπτώσει η ένορκη δήλωση δεν περιέχει γεγονότα και/ή λόγους που να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων» ενώ σύμφωνα με τον δέκατο όγδοο λόγο ένστασης η ένορκη δήλωση «...που συνοδεύει την αίτηση γίνεται από Δικηγόρο αντίθετα με τα όσα προνοεί η νομολογία και χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε δικαιολογία προς τούτο». 37 Βεβαίως, αρχίζοντας από τον δέκατο όγδοο λόγο ένστασης, προκαλούν περισσότερο απορία παρά νομικό προβληματισμό τα όσα αναφέρονται εντός αυτού καθότι, όπως αναφέρεται και πιο πάνω, η τριτοδιάδικος είναι δικηγορική εταιρεία. Συνεπώς, κάθε άλλο παρά είναι δυνατό να κριθεί ως υπαρκτή η οποιαδήποτε νομική σχέση του συγκεκριμένου λόγου ένστασης με τη νομολογία μας αναφορικά με την υποστήριξη αίτησης με ένορκη δήλωση δικηγόρου (βλ. σχετικά την απόφαση Rybolovlev v. Rybolovleva
(2010)1 Α.Α.Δ. 82). 38 Ως προς το κατά πόσο ισχύουν τα όσα αναφέρονται σχετικά στον δέκατο τέταρτο λόγο ένστασης πραγματικά το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να συμφωνήσει ως προς την ύπαρξη βασιμότητας σε αυτό το λόγο ένστασης. Έχοντας δηλαδή υπόψη το περιεχόμενο της παραγράφου 1 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης σύμφωνα με το οποίο η ενόρκως δηλούσα είναι δικηγόρος η οποία συνεργάζεται με την δικηγόρο της τριτοδιαδίκου και τον ισχυρισμό της πως γνωρίζει όλα τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στη συγκεκριμένη ένορκη δήλωση. 39 Ιδιαίτερα δε διατηρώντας υπόψη και το γεγονός ότι η ενόρκως δηλούσα, παρά και τη γενική απόρριψη στην ένορκη δήλωση της εναγόμενης των ισχυρισμών της ενόρκως δηλούσας, δεν αντεξετάστηκε αναφορικά είτε με τη συνεργασία με ή εξουσιοδότηση από την δικηγόρο της τριτοδιαδίκου είτε ως προς τη γνώση της αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης. Συνεπώς αμφότεροι οι λόγοι ένστασης αυτοί απορρίπτονται ως αβάσιμοι. 40 Επιπλέον, διατηρώντας υπόψη το ίδιο το περιεχόμενο της συγκεκριμένης ένορκης δήλωσης και το συμπέρασμα στο οποίο οδηγείται το Δικαστήριο λαμβάνοντας αυτό υπόψη του, σε συνδυασμό με την επιχειρηματολογία προς υποστήριξη της αίτησης, κρίνεται πως ούτε και ο δέκατος τρίτος λόγος ένστασης ως προς το ότι η «...ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση είναι ασαφής, γενική και αόριστη» ευσταθεί έτσι ώστε να γίνει δεκτός ως βάσιμος. Συνεπώς και αυτός ο λόγος ένστασης απορρίπτεται από το Δικαστήριο. 41 Διατηρώντας υπόψη, στο σύνολο τους, τους όσους λόγους ένστασης οι οποίοι δεν έχουν ρητά απορριφθεί, το Δικαστήριο προχωρά στην εξέταση του βασικού ερωτήματος το οποίο τίθεται με την αίτηση υπό εξέταση. 42 Κατ΄ αρχάς, υπενθυμίζεται απλά πως η καταχώριση κανονικής εμφάνισης από την τριτοδιάδικο, δηλαδή δίχως αυτή να είναι υπό αίρεση, ασφαλώς δεν την εμποδίζει από το να υποβάλει αίτημα παραμερισμού της διαδικασίας τριτοδιαδίκου, σύμφωνα και με τη Δ. 10 θ. 7
(3)και το αίτημα για παραμερισμό θα μπορούσε δικονομικά να τεθεί είτε κατά την ακρόαση της αίτησης για οδηγίες τριτοδιαδίκου είτε με ξεχωριστή αίτηση όπως και στην παρούσα περίπτωση (βλ. σχετικά Asimenos v. Paraskeva, πιο πάνω). 43 Επιπλέον, υπενθυμίζεται πως όταν το Δικαστήριο παραχωρεί άδεια για την έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου ο ρόλος του είναι να εξετάσει κατά πόσο υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση για συνεισφορά εναντίον του τριτοδιαδίκου και δεν χρειάζεται σε αυτό το στάδιο να εξετάσει εις βάθος την ουσία της υπόθεσης ή ερωτήματα ως προς την πρόκληση ταλαιπωρίας ή καθυστέρησης στη διαδικασία αλλά αυτά μπορεί να αφεθούν προς εξέταση κατά την ακρόαση είτε της αίτησης για οδηγίες τριτοδιαδίκου είτε αίτησης για διακοπή της διαδικασίας τριτοδιαδίκου, δηλαδή όταν πλέον θα είναι ενώπιον του όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. 44 Συνεπώς, το Δικαστήριο κατά την εξέταση μίας αίτησης για παραμερισμό της διαδικασίας τριτοδιαδίκου δεν εμποδίζεται στην έγκριση αυτής απλά και μόνο διότι αρχικά είχε δώσει άδεια για την έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου και κατ΄ επέκταση ουσιαστικά για την έναρξη της διαδικασίας τριτοδιαδίκου της οποίας πλέον ζητείται ο παραμερισμός. 45 Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην απόφαση Ιωάννου Πορφύριος ν. Κώστας Βιολάρης & Υιοί Λτδ
(2001)1 Α. Α. Δ. 1424, είναι αυτονόητο πως μπορεί να τίθεται θέμα χορήγησης άδειας για έκδοση και επίδοση κλήσης τριτοδιαδίκου αν η περίπτωση εντάσσεται σε μια από τις τρεις που εξειδικεύει η Δ. 10 θ. 1
(1)(α), (β) και (γ) και είναι σαφές πως , ενώ το θέμα δεν κρίνεται οριστικά σε εκείνο το αρχικό στάδιο, χρειάζεται τουλάχιστον να φαίνεται εκ πρώτης όψεως πως η περίπτωση είναι τέτοια, τονίζοντας παράλληλα πως χωρίς εκ πρώτης όψεως διαπίστωση τέτοιας φύσης, δε διανοίγεται δυνατότητα άσκησης διακριτικής εξουσίας με αναφορά σε οτιδήποτε άλλο. 46 Συνεπώς, σε σχέση και με την αίτηση υπό εξέταση, το Δικαστήριο κρίνει το αίτημα της τριτοδιαδίκου έχοντας πλέον υπόψη του όχι μόνο τα όσα είχαν τεθεί υπόψη του από την εναγόμενη κατά την ημερομηνία έγκρισης της αίτησης της για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου αλλά και τα όσα αναφέρονται σχετικά τόσο στις ένορκες δηλώσεις προς υποστήριξη της αίτησης και της ένστασης σε αυτή αλλά και την επιχειρηματολογία των δικηγόρων των διαδίκων προς υποστήριξη των αντίστοιχων θέσεων τους. 47 Όπως αναφέρεται σχετικά στην απόφαση Νικήτα ν. Medcon Construction Limited κ. ά.
(1997)1 Α. Α. Δ. 643, ο σκοπός της διαδικασίας τριτοδιαδίκου είναι η αποφυγή πολλαπλότητας αγωγών, η αποφυγή εξόδων, η δέσμευση του τριτοδιαδίκου με το αποτέλεσμα αγωγής μεταξύ ενάγοντος και εναγόμενου και η δυνατότητα απόφασης επί του θέματος που σχετίζεται με τη διαδικασία τριτοδιαδίκου αμέσως μετά την απόφαση στην αγωγή για να μην είναι αναγκασμένος ο εναγόμενος να περιμένει να αποδείξει την αξίωση του εναντίον του τριτοδιαδίκου με άλλη αγωγή ενώ ο ενάγων θα έχει την ευκαιρία να εκτελέσει την απόφαση εναντίον του. 48 Υπενθυμίζεται απλά πως, όπως προβλέπεται με τη Δ. 10 θ. 1[1], σε οποιαδήποτε αγωγή ο εναγόμενος εγείρει αξίωση εναντίον προσώπου το οποίο δεν είναι ήδη διάδικος στην αγωγή (και το οποίο στη Δ. 10 καλείται ο «τριτοδιάδικος») ως προς το ότι, πρώτο, δικαιούται συνεισφορά ή αποζημίωση, ή, δεύτερο, ότι δικαιούται σε οποιαδήποτε θεραπεία η οποία έχει σχέση ή συνδέεται με το αντικείμενο της αγωγής και ουσιαστικά την ίδια ή κάποια θεραπεία όπως θεραπεία η οποία αξιώνεται από τον ενάγοντα, ή, τρίτο, ότι οποιοδήποτε ερώτημα ή θέμα σε σχέση με ή το οποίο συνδέεται με το προαναφερόμενο αντικείμενο είναι ουσιαστικά το ίδιο όπως ερώτημα ή θέμα το οποίο εγείρεται μεταξύ ενάγοντα και εναγόμενου και θα πρέπει κανονικά να αποφασιστεί όχι μόνο μεταξύ του ενάγοντα και του εναγόμενου αλλά και μεταξύ του ενάγοντα και του εναγόμενου και του τριτοδιαδίκου ή μεταξύ οποιουδήποτε ή δύο από αυτούς, τότε το Δικαστήριο δύναται να δώσει άδεια στον εναγόμενο να εκδώσει και να επιδώσει ειδοποίηση τριτοδιαδίκου. 49 Σαφώς δηλαδή εάν είναι δυνατό η αξίωση της εναγόμενης να ενταχθεί στα όσα αναφέρονται σχετικά στη Δ. 10 θ. 1 ασφαλώς και δεν τίθεται θέμα παραμερισμού της διαδικασίας τριτοδιαδίκου στην αίτηση υπό εξέταση. 50 Θεμελιακής σημασίας παράγοντας αναφορικά με το θέμα υπό εξέταση είναι βεβαίως το αντικείμενο της αγωγής μεταξύ των εναγόντων και της εναγόμενης. Έτσι ώστε δηλαδή να είναι δυνατό να κριθεί κατά πόσο όντως η αξίωση της εναγόμενης εναντίον της τριτοδιαδίκου εντάσσεται στα όσα αναφέρονται σχετικά στη Δ. 10 θ.
- 51 Υπενθυμίζεται σχετικά πως σύμφωνα και με την παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης βάσει της οποίας δόθηκε άδεια για έκδοση της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου η εναγόμενη ορκίζεται πως η ισχυριζόμενη ζημιά ή απώλεια των εναγόντων «...οφείλεται στην αποκλειστική, συντρέχουσα αμέλεια των δικηγόρων των Εναγόντων...», δηλαδή της τριτοδιαδίκου «...αφού κατά παράβαση σύμβασης, αμελώς, κατά παράβαση καθήκοντος παρέλειψαν να ασκήσουν τη δέουσα επιμέλεια, δεξιότητα, προσοχή και ικανότητα που αναμένεται από κάποιο λογικά ικανό δικηγόρο στην εκτέλεση εργασιών, καθηκόντων, υποχρεώσεων τους» ενώ στη συνέχεια παραθέτει σχετικές λεπτομέρειες. 52 Επίσης, στις παραγράφους 4, 5 και 6 της ίδιας ένορκης δήλωσης, με αναφορά επίσης και στην τριτοδιάδικο 2, ορκίζεται σχετικά πως η τριτοδιάδικος πρέπει να συνενωθεί ως τριτοδιάδικος καθώς η ίδια ουδόλως ευθύνεται «...για την ισχυριζόμενη αμέλεια, ζημιά και την μεγαλύτερη ευθύνη[2] για αυτό φέρουν οι δικηγόροι των Εναγόντων...με αποτέλεσμα η ισχυριζόμενη ζημιά των Εναγόντων να οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην αμέλεια των δικηγόρων Μιχαλάκης Κυπριανού & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. και στην STONEBEST DEVELOPERS LTD» (παράγραφος 4) και όπως «επιμένει» και «επαναλαμβάνει» «...ευθύνη φέρουν οι δικηγόροι των Εναγόντων ... αφού αυτοί κατά παράβαση σύμβασης και αμελώς και κατά παράβαση καθήκοντος παρέλειψαν να ασκήσουν τη δέουσα επιμέλεια, δεξιότητα, προσοχή και ικανότητα που αναμένεται από κάποιο λογικά ικανό δικηγόρο στην εκτέλεση εργασιών και καθηκόντων και υποχρεώσεων τους...» (παράγραφος 5) και οι δικηγόροι των εναγόντων θα πρέπει να συνενωθούν «...προς καταμερισμό ευθύνης και ανάλογης αποζημίωσης και συνεισφορά στις υπό των Εναγόντων αξιούμενες αποζημιώσεις» (παράγραφος 6). 53 Ουσιαστικά με τα όσα αναφέρει σχετικά η εναγόμενη στην ένορκη δήλωση της σαφώς κατατάσσει την αίτηση της στην πρώτη εκ των τριών περιπτώσεων οι οποίες αναφέρονται πιο πάνω στη Δ. 10 θ.
- Ότι δηλαδή σε περίπτωση επιδίκασης οποιασδήποτε αποζημίωσης εις βάρος της υπέρ των εναγόντων η ίδια δικαιούται συνεισφορά από την τριτοδιάδικο. Διευκρινίζεται βεβαίως και πάλι πως το αίτημα παραμερισμού περιορίζεται σε σχέση με την τριτοδιάδικο και όχι την τριτοδιάδικο
- 54 Όπως παρατηρείται και στην ένορκη δήλωση της εναγόμενης προς υποστήριξη της ένστασης υπάρχουν αναφορές ως προς το ότι δεν θα πρέπει να παραμεριστεί η διαδικασία τριτοδιαδίκου «...αφού η ισχυριζόμενη ζημιά και απώλεια των Εναγόντων, ως αυτή περιγράφεται στην Έκθεση Απαιτήσεως οφείλεται στην αποκλειστική ή συντρέχουσα αμέλεια...» της τριτοδιαδίκου (παράγραφος 11) ως επίσης ότι η αγωγή δεν θα πρέπει να εκδικαστεί μόνο μεταξύ της ιδίας και των εναγόντων αλλά θα πρέπει να λάβει μέρος και η τριτοδιάδικος (και η τριτοδιάδικος 2) «...οι οποίοι υποχρεούνται κάλυψη, συνεισφορά και αποζημίωση για οποιαδήποτε ποσά ήθελα υποχρεωθώ να καταβάλω προς τους Ενάγοντες ως αποτέλεσμα της ισχυριζόμενης αμέλειας...» ενώ όπως ισχυρίζεται και πάλι «...ενώ οι δικηγόροι των Εναγόντων ... είχαν την υποχρέωση, ευθύνη να συμβουλεύσουν σωστά τους Ενάγοντες και να προβούν στα απαραίτητα διαβήματα προς αποφυγή τυχόν ζημιάς εις βάρος των Εναγόντων παρέλειψαν να το πράξουν με αποτέλεσμα η ισχυριζόμενη ζημιά των Εναγόντων να οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην αμέλεια των Δικηγόρων των Εναγόντων...» και στην τριτοδιάδικο 2 (παράγραφος 12). 55 Όπως αναφέρεται και πιο πάνω ασφαλώς ως βάση για την οποιαδήποτε διαδικασία τριτοδιαδίκου το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη και το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης των εναγόντων. 56 Μελετώντας αυτό το περιεχόμενο αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι πως η αξίωση των εναγόντων περιορίζεται χρονικά. Η χρονική πτυχή της αγωγής σαφώς καθορίζεται μεταξύ των ετών 2006 και
- Αντικείμενο της αγωγής είναι η κατ΄ ισχυρισμό αμέλεια της εναγόμενης η οποία ενήργησε ως δικηγόρος των εναγόντων σε σχέση με την αγορά ακίνητης ιδιοκτησίας και παράλειψη της «...να ενεργήσει με τη μέγιστη δυνατή επιμέλεια που αρμόζει στο λειτούργημα του δικηγόρου» (παράγραφος 7 της έκθεσης απαίτησης). 57 Ουσιαστικά το κύριο σημείο της αξίωσης των εναγόντων εστιάζεται στην κατ΄ ισχυρισμό παράλειψη της εναγόμενης «....να προβεί στην εμπρόθεσμη και έγκαιρη χαρτοσήμανση και κατάθεση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου» (παράγραφος 8) και τις συνέπειες τόσο αυτής της παράλειψης όσο και άλλων παραλείψεων σε σχέση με έλεγχο του κτηματολογικού μητρώου, σύνταξη της σχετικής σύμβασης και διακρίβωση της ύπαρξης πολεοδομικής άδειας ή άδεια οικοδομής. 58 Βεβαίως η εναγόμενη έχει προβάλει με τη δική της σειρά τους ισχυρισμούς της στο δικόγραφο της με λεπτομέρειες και της κατ΄ ισχυρισμό αμέλειας και παράβασης των καθηκόντων της τριτοδιαδίκου τις οποίες ενσωμάτωσε στη συνέχεια εντός της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου αλλά και στην ένορκη δήλωση της προς υποστήριξη της ένστασης της στην αίτηση υπό εξέταση. 59 Διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω και μετά από προσεχτική μελέτη τόσο της μαρτυρίας όσο και της επιχειρηματολογίας των ευπαίδευτων δικηγόρων των διαδίκων, σε συνδυασμό βεβαίως και με το περιεχόμενο του φακέλου της αγωγής, κρίνεται ως βάσιμη η εξής θέση της ευπαίδευτης δικηγόρου της τριτοδιαδίκου. Ως προς το ότι ουσιαστικά η επίδικη περίοδος της αγωγής επικεντρώνεται στο έτος 2006, χρονική περίοδος κατά την οποία η τριτοδιάδικος δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη στα επίδικα θέματα μεταξύ των εναγόντων και της εναγόμενης. Έστω ακόμη και να ληφθεί υπόψη η περίοδος μεταξύ 2006 και 2012 η οποία αναφέρεται εντός της έκθεσης απαίτησης και πάλι δεν διαπιστώνεται η οποιαδήποτε εμπλοκή της τριτοδιαδίκου με τα επίδικα θέματα μεταξύ εναγόντων και εναγόμενης. 60 Ανεξαρτήτως δηλαδή κατά πόσο η τριτοδιάδικος ανέλαβε το χειρισμό της υπόθεσης των εναγόντων εναντίον της εναγόμενης κατά το έτος 2013 ή
- Καθότι υπάρχει και μία αντίφαση ή ασάφεια επί αυτού του θέματος εντός της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης δίχως όμως αυτή να κρίνεται ως καταλυτική ή καθοριστική με οποιοδήποτε τρόπο αναφορικά με την έκβαση της αίτησης υπό εξέταση. 61 Αυτό το οποίο με ασφάλεια διαπιστώνεται είναι πως σύμφωνα και με τα όσα στοιχεία έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου χρονικά η τριτοδιάδικος δεν έχει καμία σχέση με την επίδικη χρονική περίοδο. Επιπλέον, ακόμη και έχοντας υπόψη τις κατ΄ ισχυρισμό λεπτομέρειες αμέλειας ή παράβασης καθηκόντων της τριτοδιαδίκου όπως αυτές παρατίθενται σχετικά στο δικόγραφο ή τις ένορκες δηλώσεις της εναγόμενης, δεν διαπιστώνεται πως είναι δυνατό λογικά η τριτοδιάδικος να συνδεθεί με οποιοδήποτε τρόπο με αυτή την επίδικη χρονική περίοδο βάσει οποιωνδήποτε μεταγενέστερων ενεργειών της έτσι ώστε να καθίσταται υπόλογη για συνεισφορά και κάλυψη οποιωνδήποτε ποσών αποζημίωσης θα ήταν δυνατό να επιδικαστούν εις βάρος της εναγόμενης και υπέρ των εναγόντων σε σχέση με δικές της ενέργειες κατά την επίδικη αυτή χρονική περίοδο μετά και από εκδίκαση της αγωγής. 62 Πραγματικά, διατηρώντας υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες σύμφωνα με τη νομολογία μας, ως επίσης και τις όσες θέσεις η εναγόμενη παραθέτει ως μέρος των λόγων ένστασης της και οι οποίες έχουν προωθηθεί και με σχετική επιχειρηματολογία, δεν είναι δυνατό να κριθεί πως όντως η διαδικασία τριτοδιαδίκου η οποία έχει αρχίσει και εκκρεμεί θα οδηγήσει σε αποφυγή πολλαπλότητας αγωγών ή αποφυγή εξόδων ή ακόμη και σε δέσμευση της τριτοδιαδίκου με το αποτέλεσμα μίας αγωγής αναφορικά με το αντικείμενο της οποίας δεν είναι πλέον δυνατό για το Δικαστήριο να δεχτεί πως όντως σχετίζεται με τη διαδικασία τριτοδιαδίκου έτσι ώστε να μην είναι αναγκασμένη η εναγόμενη να περιμένει να αποδείξει την αξίωση της εναντίον της τριτοδιαδίκου με άλλη αγωγή. 63 Αντιθέτως, η συνέχιση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου, πέραν και της κατάληξης του Δικαστηρίου ως προς το ότι αυτή δεν δικαιολογείται βάσει της Δ. 10 ή και σχετικής νομολογίας, αυτό το οποίο επίσης διαπιστώνεται είναι πως μόνο αχρείαστη επιπλοκή και καθυστέρηση θα επιφέρει στην εκδίκαση της αγωγής εφόσον δηλαδή ήδη αυτή έχει κριθεί ως αδικαιολόγητη. 64 Συνεπώς, όπως κρίνεται, η διαδικασία τριτοδιαδίκου αναφορικά με την τριτοδιάδικο 1, πραγματικά δεν εξυπηρετεί οποιοδήποτε από τους σκοπούς οι οποίοι προβλέπονται από τη Δ. 10 ή τη νομολογία μας έτσι ώστε να μην παραμεριστεί. Όπως ορθά αναφέρει η ευπαίδευτη δικηγόρος της τριτοδιαδίκου στη γραπτή αγόρευση της «...η διαδικασία τριτοδιαδίκου είναι αχρείαστη, δίχως να εξυπηρετεί οιοδήποτε σκοπό...» ενώ πειστικά προσθέτει επίσης πως αυτή αποτελεί ουσιαστικά μια προσπάθεια ενσωμάτωσης γεγονότων τα οποία όχι μόνο δεν αποφέρουν οποιοδήποτε όφελος στη διαδικασία της αγωγής αλλά θα περιπλέκουν αχρείαστα τα γεγονότα κατά την εκδίκαση της. 65 Βεβαίως αυτό το οποίο εξετάζεται είναι κατά πόσο θα πρέπει ή όχι να παραμεριστεί η διαδικασία τριτοδιαδίκου και ως εκ τούτου διευκρινίζεται πως σε περίπτωση κατά την οποία τελικά κρινόταν πως αυτή όντως εντάσσεται στα όσα προνοούνται σχετικά από τη Δ. 10 και τη νομολογία ασφαλώς το Δικαστήριο δεν θα ενέκρινε την αίτηση απλά και μόνο διότι η συγκεκριμένη διαδικασία θα προκαλούσε την οποιαδήποτε καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής. 66 Διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω σχετικά με το σκεπτικό του Δικαστηρίου ως προς την αίτηση υπό εξέταση, κρίνεται πως κανένας από τους λόγους ένστασης είναι δυνατό να γίνει δεκτός με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να οδηγείται σε συμπέρασμα απόρριψης της αίτησης. Αντιθέτως, βάσει και της μαρτυρίας και επιχειρηματολογίας προς υποστήριξη της αίτησης σε συνδυασμό βεβαίως και με το περιεχόμενο του φακέλου της αγωγής, η αίτηση της τριτοδιαδίκου κρίνεται δικαιολογημένη και γίνεται δεκτή. 67 Επομένως, εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της διαδικασίας τριτοδιαδίκου σε σχέση με την τριτοδιάδικο
- Έχοντας δε υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της αίτησης δεν διαπιστώνεται να υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος έτσι ώστε τα έξοδα της αίτησης να μην επιδικαστούν υπέρ του επιτυχόντος διαδίκου. Ως εκ τούτου τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της τριτοδιαδίκου 1 και εις βάρος της εναγόμενης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. 68 Σε σχέση με την αίτηση ημερομηνίας 23/1/2015 για οδηγίες σε σχέση με τη διαδικασία τριτοδιαδίκου, έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της αίτησης παραμερισμού της συγκεκριμένης διαδικασίας διαπιστώνεται πως αυτή πλέον καθίσταται άνευ αντικειμένου και συνεπώς και αυτή η αίτηση απορρίπτεται δίχως όμως οποιαδήποτε έκδοση διαταγής αναφορικά με τα έξοδα καθότι τέτοια έκδοση δεν κρίνεται δικαιολογημένη έχοντας υπόψη τόσο το αποτέλεσμα εκδίκασης της αίτησης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση και την έκδοση σχετικής διαταγής αναφορικά με τα έξοδα της όσο επίσης ότι αίτηση για οδηγίες καταχωρίσθηκε πριν από την καταχώριση της αίτησης παραμερισμού της διαδικασίας τριτοδιαδίκου ενώ το αποτέλεσμα της ουσιαστικά από ένα σημείο και μετά (δηλαδή, από τις 8/6/2015) συνδέθηκε από το Δικαστήριο με το αποτέλεσμα της αίτησης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. 69 Τέλος, θεωρώ πως θα ήταν παράλειψη μου να μην εκφράσω τη λύπη μου ως προς την καθυστέρηση σε σχέση με την έκδοση αυτής της απόφασης και η οποία βεβαίως δεν οφείλεται είτε στο χειρισμό της υπόθεσης από τους ευπαίδευτους δικηγόρους των διαδίκων είτε στη δυσκολία του ερωτήματος το οποίο τέθηκε προς απάντηση από το Δικαστήριο αλλά στο φόρτο εργασίας του Δικαστηρίου επί καθημερινής βάσης και στον αριθμό και άλλων επιφυλαγμένων αποφάσεων με ανάλογη χρονική προτεραιότητα ως προς την έκδοση τους είτε συνήθως έχοντας ως βασικό κριτήριο την ημερομηνία επιφύλαξης τους είτε διαφορετικά σε ορισμένες εξαιρετικές περιπτώσεις εξαιτίας της επείγουσας φύσης της διαδικασίας βάσει της οποίας αυτές προέκυψαν και των οποίων επιφυλαγμένων αποφάσεων είτε η έκδοση εξακολουθεί να εκκρεμεί είτε έχει κατ΄ εξαίρεση προηγηθεί της έκδοσης της απόφασης σε αυτή την αίτηση παρά και τη μεταγενέστερη ημερομηνία επιφύλαξης των. ___________________________ Μάνθος Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Civil/Interim Judgment Αναφορά :- Πολιτική Δικονομία - Αίτηση Παραμερισμού Διαδικασίας Τριτοδιαδίκου [1] 1.
(1)Where in any action a defendant claims as against any person not already a party to the action (in this Order called the "third party")- (
- a)that he is entitled to contribution or indemnity, or (
- b)that he is entitled to any relief or remedy relating to or connected with the original subject matter of the action and substantially the same as some relief or remedy claimed by the plaintiff, or (
- c)that any question or issue relating to or connected with the said subject matter is substantially the same as some question or issue arising between the plaintiff and the defendant and should properly be determined not only as between the plaintiff and the defendant but as between the plaintiff and defendant and the third party or between any or either of them, the Court or a Judge may give leave to the defendant to issue and serve a "third-party notice". [2] Ο τονισμός των γραμμάτων σε οποιοδήποτε σημείο αυτής της απόφασης γίνεται από το ίδιο το Δικαστήριο.