R.S. HOLDING LTD (Η.Ε.14675), πρώην Raftis Holding Ltd κ.α. ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD (H.E. 923), Αρ. Αίτησης Έφεσης: 34/17, 24/4/2017

(10040), από την Πάφο

1. CH. G. «ALONI» DEVELOPMENT LTD (H.E. 157538), από την Πάφο
2. GLAFKE LTD (H.E. 217783), από την Πάφο
3. RAFSA LTD (H.E.184649), από την Πάφο
4. IRIA DEVELOPMENT LTD (H.E. 167326), από την Πάφο 16.CH.G. (VRYSADHIA) DEVELOPMENT LTD (H.E. 163930), από την Πάφο
5. «PROKRIS» DEVELOPING LTD (H.E. 140109), από την Πάφο
6. «KREOPAS» DEVELOPING LTD (H.E. 167352), από την Πάφο
7. NEW PAPHOS DEVELOPMENT CO LTD (H.E. 12157), από την Πάφο
8. S. RAFTIS HOTELS HOLDING LTD (H.E. 14678), από την Πάφο
9. ΣΑΒΒΑΣ ΡΑΦΤΗΣ (Α.Τ. 257992), από την Πάφο Εφεσειόντων-Αιτητών και ALPHA BANK CYPRUS LTD (H.E. 923), από την Πάφο Εφεσίβλητης-Καθ΄ ης η αίτηση ----------------- Ημερομηνία: 24.4.2017 Για Εφεσείοντες-Αιτητές: κα Δ. Καρακώστα για Ανδρέας Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ Για Εφεσίβλητη-Καθ΄ ης η αίτηση: κα Φ. Στεφάνου για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι το ακίνητο αρ. 0/4493, τεμ. 86, το οποίο βρίσκεται στην περιοχή Τάφοι των Βασιλέων και καλύπτεται από τις υποθήκες Υ1119/2006, Υ1120/2006, Υ1125/2006, Υ1121/2006, Υ1123/2006 και Υ1124/
10. Αποτελεί ιδιοκτησία της Αιτήτριας αρ. 11 και δόθηκε προς όφελος της τράπεζας προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων ύψους αρκετών εκατομμυρίων τις οποίες η Εφεσίβλητη παρείχε προς τους Αιτητές/Εφεσείοντες. Με την κρινόμενη αίτηση/έφεση επιδιώκεται: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο παραμερισμός της ειδοποίησης (Τύπου ΙΑ) της σκοπούμενης πώλησης του ακινήτου ιδιοκτησίας της Αιτήτριας 11, με αρ. εγγραφής 0/4493, Φ/Σχ. 51/10Ε2/4, Τεμάχιο 86, Μερίδιο όλο, Πάφος και το οποίο βαρύνεται με τις υποθήκες υπ΄ αρ. Υ1119/2006, Υ1120/2006, Υ1121/2006, Υ1123/2006, Υ1124/2006 και Υ1125/2006 και/ή την ακύρωση της απόφασης της Καθ΄ ης η αίτηση που λήφθηκε κατά ή περί την 18/01/2017, και η οποία κοινοποιήθηκε στους Αιτητές στις 24/01/2017, με την οποία η Καθ΄ ης η αίτηση αποφάσισε την πώληση του ακινήτου ιδιοκτησίας της Αιτήτριας 11, η οποία θα γίνει στις 26/04/2017 και ώρα 9.00π.μ. στην οδό Χαράλαμπου Κυρίλλου 5, Κατάστημα 1, Έμπα 8250, Πάφος. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο παραμερισμός της ειδοποίησης (Τύπος «ΙΒ») με την οποία η Καθ΄ ης η αίτηση καλεί τους αιτητές εντός

(10)ημερών από την παραλαβή της ειδοποίησης όπως διορίσουν εκτιμητή με σκοπό τον καθορισμό της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου το οποίο περιλαμβάνεται στις υποθήκες Υ1119/2006, Υ1120/2006, Υ1121/2016, Υ1123/2006, Υ1124/2006 και Υ1125/2006 και όπως ενημερώσουν την Καθ΄ ης η αίτηση αναφορικά με τα στοιχεία αυτού και ότι εάν παραλείψουν οι Αιτητές να διορίσουν εκτιμητή εντός της πιο πάνω αναφερόμενης προθεσμίας τότε η Καθ΄ ης η αίτηση θα προχωρήσει στο διορισμό νέου εκτιμητή. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να αναστέλλει ή και να ακυρώνει την διαδικασία αναγκαστικής πώλησης του ως άνω ακινήτου.» Οι λόγοι οι οποίοι στηρίζουν την κρινόμενη έφεση απαριθμούνται σε δεκατρείς

(13)και ταξινομούνται στους πιο κάτω: Εκκρεμεί η αίτηση/έφεση 247/16 για ακύρωση των ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» οι οποίες αναφέρονταν σε πλειστηριασμό του ιδίου ακινήτου και συνεπώς υπάρχει κατάχρηση διαδικασίας. Εκκρεμεί η αγωγή αρ. 2982/14 την οποία κατεχώρησαν οι Αιτητές-Εφεσείοντες εναντίον της Εφεσίβλητης η ύπαρξη της οποίας αποτελεί κώλυμα για διαδικασία πλειστηριασμού. Η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν πληροί τις υπό το Νόμο προβλεπόμενες διατάξεις. Η μη έκδοση του διατάγματος θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Αιτητές/Εφεσείοντες. Την αίτηση/έφεση υποστηρίζει η ένορκη δήλωση του Σάββα Ράφτη, Αιτητή/Εφεσείοντα αρ. 21 και διευθυντή των Αιτητών 1-

1. Αναφορικά με τα γεγονότα αναφέρει πως οι Αιτητές είχαν παραλάβει στις 8.11.2016 τις ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» οι οποίες αφορούσαν σκοπούμενο πλειστηριασμό του ακινήτου για τις 27.2.
2. Εναντίον των ειδοποιήσεων αυτών κατεχώρησε την αίτηση/Έφεση 247/16, και ενώ η απόφαση εκκρεμούσε η Εφεσίβλητη απέστειλε νέες ειδοποιήσεις, τις επίδικες. Αναφορά κάνει επίσης στην αγωγή 2982/14 την οποίαν οι Αιτητές κατεχώρησαν εναντίον της Εφεσίβλητης και αξιώνουν αποζημιώσεις αιτούμενοι ακύρωση των υποθηκών. Επισημαίνει πως αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα επηρεαστούν δυσμενώς τα δικαιώματα των Αιτητών η αποτίμηση των οποίων σε χρηματικές αξίες είναι εκτός πραγματικότητας, λόγω σοβαρών διαρθρωτικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει το τραπεζικό σύστημα στην Κύπρο καθώς και η κτηματαγορά και κατ΄ επέκταση οι αξίες των ακινήτων. Η Καθ΄ ης η αίτηση/Εφεσίβλητη κατεχώρησε ειδοποίηση ένστασης με την οποίαν επικαλείται είκοσι

(20)λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η αίτηση/έφεση δεν μπορεί να επιτύχει. Επικαλείται το εκπρόθεσμο της έφεσης, την καταχρηστικότητα των διαδικασιών, τη μη ύπαρξη λόγων για ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και το μη εφέσιμο της ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ». Με την ένορκη δήλωση του Σάββα Άδωνη ο οποίος εργάζεται στη Διεύθυνση Καθυστερήσεων της Alpha Bank Cyprus Ltd (Καθ΄ ης η αίητηση/Εφεσίβλητη) περιγράφονται τα γεγονότα και απαντώνται οι ισχυρισμοί των Εφεσειόντων. Ισχυρίζεται πως εκείνοι που καταχρώνται των διαδικασιών είναι οι Αιτητές και εξηγεί πως στις 13.1.2016 εκδόθηκε απόφαση μέσα στο πλαίσιο της αγωγής 2054/2015 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου υπέρ της Τράπεζας και εναντίον των Εφεσειόντων, στη βάση συμφωνίας δανείου μεταξύ της Τράπεζας και των Εφεσειόντων, μέσα στο πλαίσιο της οποίας παραχωρήθηκαν ως εξασφαλίσεις, μεταξύ άλλων, οι υποθήκες Υ1119/2006, Υ1120/2006, Υ1121/2006, Υ1123/2006 και Υ1124/2006 επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/

1. Παράλληλα, εκκρεμούσε η αγωγή με αρ. 2982/2014, την οποίαν οι Αιτητές-Εφεσείοντες δεν προώθησαν μέχρι που καταχωρήθηκε από την Εφεσείουσα αίτηση για απόρριψη της αγωγής λόγω μη καταχώρισης Έκθεσης Απαίτησης, η οποία τελικά καταχωρήθηκε στις 20.10.
2. Ένεκα μη ικανοποίησης της ανωτέρω δικαστικής απόφασης, η Εφεσίβλητη προώθησε τη διαδικασία πλειστηριασμού αποστέλλοντας τις σχετικές ειδοποιήσεις. Στις 5.12.2016 καταχωρήθηκε από τους Αιτητές η αίτηση/έφεση 247/
3. Ωστόσο στις 16.1.2017 και 3.2.2017, ημερομηνίες κατά τις οποίες η αίτηση ήταν ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου, αναφέρθηκε από τους δικηγόρους της Εφεσίβλητης ότι η έφεση κατέστη άνευ αντικειμένου καθώς ο πλειστηριασμός αναβλήθηκε. Οι δικηγόροι όμως που εκπροσωπούν τους Αιτητές επέμεναν στην εκδίκαση της, καθώς ήταν η θέση τους ότι εφεσιβλήθηκε η όλη διαδικασία περιλαμβανομένης οιασδήποτε μεταγενέστερης ειδοποίησης που ενδεχομένως απέστελλε η τράπεζα. (Να σημειωθεί ότι δόθηκε απόφαση για την 247/16 στις 5.4.2017, όπου αποφασίσθηκε ότι η αίτηση/έφεση κατέστη άνευ αντικειμένου.) Ακολούθως η Εφεσίβλητη απέστειλε νέες ειδοποιήσεις, τις επίδικες. Θεωρώ πως πρωτίστως πρέπει να εξετασθεί ο λόγος ένστασης υπ΄ αρ. 1 ο ποίος προβάλλει την εκπρόθεσμη καταχώρηση της αίτησης/έφεσης. Υποστηρίζοντας το λόγο τούτο αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση: «
4. Σύμφωνα με νομική συμβουλή την οποία λαμβάνω, η παρούσα Έφεση είναι εκπρόθεσμη, καθώς το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο παρέχει τη δυνατότητα καταχώρισης Έφεσης με σκοπό την ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» εντός 30 ημερών από την παραλαβή της, δηλαδή η ημέρα παραλαβής συμπεριλαμβάνεται στον υπολογισμό των ημερών από τις οποίες αρχίζει να τρέχει η προθεσμία καταχώρισης Έφεσης.
5. Οι εφεσιβαλλόμενες ειδοποιήσεις επιδόθηκαν την 24.1.2017, σύμφωνα και με παραδοχή του ιδίου του ομνύοντα, και η υπό κρίση Έφεση καταχωρήθηκε την 23.2.2017, ήτοι 1 ημέρα μετά τη λήξη της ταχθείσας υπό του Νόμου προθεσμίας υποβολής Έφεσης.» Οι Αιτητές αρκέστηκαν στην αγόρευση τους να αναφέρουν πως η αίτηση/έφεση καταχωρήθηκε εμπρόθεσμα, δηλαδή οι Αιτητές πληρούν όλες τις προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος. Κατεχώρησαν την αίτηση/έφεση στην εκπνοή της προθεσμίας που τάσσει το Μέρος VIA του Ν. 9/65, ήτοι 30 καθαρές μέρες από την επίδοση προς αυτούς των ειδοποιήσεων. Η συνήγορος της Εφεσίβλητης ασχολήθηκε εκτεταμένα με το θέμα, παραθέτοντας τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις του άρθρου 44Γ

(3)και του άρθρου 44ΙΓ του Νόμου 9/65 και συγκρίνοντας τα με το άρθρο 31 του περί Ερμηνείας Νόμου εισηγείται: «Σύμφωνα με παραδοχή του ιδίου του ομνύοντα, οι εφεσιβαλλόμενες ειδοποιήσεις επιδόθηκαν και περιήλθαν σε γνώση του την 24.1.2017 (βλ. παράγραφος 12 της Ε/Δ Ράφτη). Ως εκ τούτου, ανεξαρτήτως του κατά πόσο το δικαίωμα έφεσης προκύπτει από το άρθρο 44(Γ)

(3)ή το άρθρο 44ΙΓ του Μέρους VIA του Ν. 9/1965, η ημερομηνία επίδοσης για σκοπούς καταχώρησης έφεσης είναι η 24.1.2017 και αυτό αποτελεί γεγονός. Η παρούσα Έφεση καταχωρήθηκε την 23.2.2017, ήτοι 1 ημέρα μετά τη λήξη της ταχθείσας υπό του Νόμου προθεσμίας υποβολής Έφεσης, εφόσον σύμφωνα με τις νομοθετικές διατάξεις, στον υπολογισμό της προθεσμίας για καταχώριση έφεσης περιλαμβάνεται και η ημέρα επίδοσης.» Είναι νομολογημένο πως οι προθεσμίες που προβλέπονται στους Νόμους και Κανονισμούς πρέπει να τηρούνται με αυστηρότητα (Valhmor Bong Imp/Exp Ltd v. Sea Land Services Inc, Αγωγή Ναυτοδικείου 29/93, ημερ. 29.7.1999). Ότι αποτελούν βασικό υποστήριγμα του νομικού μας συστήματος για την πιο αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης (Κληρίδη v. Σταυρίδη

(1997)1 Α.Α.Δ. 1348) και ότι η τήρηση τους συνδέεται με το δημόσιον συμφέρον (Ξενοφών v. Alpha Bank Ltd

(2002)1 Α.Α.Δ. 793). Το άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου 9/65 αποφαίνεται για το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή οιουδήποτε άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου για προσβολή της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» διαλαμβάνοντας τα εξής: «

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, για τους ακόλουθους λόγους:» (Η υπογράμμιση του Δικαστηρίου.) Παρόμοια προθεσμία και λεκτικό περιλαμβάνεται στο άρθρο 44ΙΓ: «44ΙΓ. Αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη, στα πλαίσια του παρόντος Μέρους, δύναται εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα

(30)ημέρες από την ημερομηνία που το πρόσωπο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο.» (Η υπογράμμιση του Δικαστηρίου.) Σαφέστατα προκύπτει πως από της παραλαβής της ειδοποίησης άρχεται η προθεσμία των 30 ημερών. Το ερώτημα που προβάλλεται και χρήζει απάντησης είναι εάν η προθεσμία αρχίζει να μετράται από την ίδια ημέρα ή την επομένη. Αν ισχύει το πρώτο, η αίτηση/έφεση είναι εκπρόθεσμη. Αν εφαρμόζεται το δεύτερο η αίτηση/έφεση εμπίπτει εντός της προθεσμίας. Το άρθρο 31 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, προβλέπει το ακόλουθο αναφορικά με την επιμέτρηση του χρόνου: «31. Στον υπολογισμό για τους σκοπούς Νόμου ή δημόσιου εγγράφου εκτός αν φαίνεται το αντίθετο- (α) περίοδος ημερών από το συμβάν γεγονότος ή την εκτέλεση πράξης ή πράγματος θεωρείται ότι εξαιρεί την ημέρα κατά την οποία το συμβάν λαμβάνει χώρα ή η πράξη ή το πράγμα γίνεται· (β) αν η τελευταία ημέρα της περιόδου είναι Κυριακή ή δημόσια αργία (οι οποίες ημέρες αναφέρονται στο άρθρο αυτό ως "εξαιρούμενες ημέρες") η περίοδος θα περιλαμβάνει την επόμενη ημέρα η οποία δεν είναι εξαιρούμενη ημέρα· (γ) όταν πράξη ή διαδικασία διατάσσεται ή επιτρέπεται να γίνει ή να λάβη χώρα σε ορισμένη ημέρα, τότε αν η ημέρα εκείνη είναι εξαιρούμενη ημέρα, η πράξη ή διαδικασία θα θεωρείται ότι έγινε ή έλαβε χώρα σε ορθό χρόνο αν γίνει ή λάβει χώρα την επόμενη ημέρα μετά, η οποία δεν είναι εξαιρούμενη ημέρα· (δ) όταν πράξη ή διαδικασία διατάττεται ή επιτρέπεται να γίνει ή να λάβει χώρα εντός χρόνου ο οποίος δεν υπερβαίνει έξι ημέρες, εξαιρούμενες ημέρες δεν θα καταχωρούνται στον υπολογισμό του χρόνου.» Έχοντας εκθέσει τις επίμαχες πρόνοιες προκύπτει πως ο νομοθέτης ήθελε να εντάξει και την ημέρα παραλαβής ή γνώσης της ειδοποίησης ή του γεγονότος, για τούτο και προκύπτει «ή φαίνεται το αντίθετο» στο Ν.9/65 από τα προνοούμενα στο ανωτέρω άρθρο του περί Ερμηνείας Νόμου. Αποτελεί εισήγηση της Εφεσίβλητης, η οποία βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο, πως: «η ειδική ρύθμιση του Νόμου αναφορικά με το θέμα των προθεσμιών, θα πρέπει να υπερισχύσει μιας γενικής και καθολικής ρύθμισης του Περί Ερμηνείας Νόμου, ως ορίζει ο κανόνας δικαίου. Εάν ο νομοθέτης ήθελε να επιτρέψει ερμηνεία με βάση τον Περί Ερμηνείας Νόμο, δεν θα έκανε ειδική αναφορά στον υπό εξέταση Νόμο. Σχετική επί τούτου είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 4.8.2010, Olympia Designs (Properties) Ltd εμπορευόμενη υπό την εμπορική επωνυμία Olympia A. Designs v. Unique U.K. Inc., εμπορευόμενη υπό την εμπορική επωνυμία Unique Party

(2010)1 A.A.Δ. 1395.» Σχετική επί του ιδίου θέματος η Χ"Στυλλής v. Papadema κ.α.

(2001)1 Α.Α.Δ. 551, όπου κρίθηκε πως οι καθορισμένες προθεσμίες πρέπει να τηρούνται σε όλες τις περιπτώσεις ως θέμα δημοσίου συμφέροντος και δημόσιας πολιτικής ανεξάρτητα από τη βούληση των μερών. Παρόμοιο λεκτικό για τον υπολογισμό της προθεσμίας χρησιμοποιείται στο άρθρο 146.3 του Συντάγματος για την καταχώριση προσφυγής. Επιλαμβανόμενο το Εφετείο παρόμοιου θέματος στην υπόθεση Αναστασιάδης v. Κυπριακής Δημοκρατίας

(2003)3 Α.Α.Δ. 385, επεσήμανε πως: «Η πιο πάνω εισήγηση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ο χρόνος των 75 ημερών που καθορίζει το Άρθρο 146.3 του Συντάγματος αρχίζει από την ημέρα της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, ανεξάρτητα από πότε η πράξη περιήλθε στη γνώση του επηρεαζόμενου προσώπου. (Βλ. Hadjigregoriou v. Republic

(1976)3 C.L.R. 163, Miltiadous v. Republic

(1988)3 C.L.R. 324 και Pissas v. Electricity Authority of Cyprus

(1966)3 C.L.R. 634. Βλ. επίσης Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959, σελ. 251 και την απόφαση Ακίνητα Λούλλας Ιωνίδου Λτδ. ν. Εφόρου Φόρου Εισοδήματος, Α.Ε. 2824 της 15/11/2001, στην οποία έγινε εκτενής αναφορά στη νομολογία η οποία διέπει το θέμα της γνώσης ως της αφετηρίας για τον υπολογισμό της προθεσμίας άσκησης προσφυγής).» Συνέχισε δε περαιτέρω τονίζοντας πως: «Η τοποθέτηση του Δικαστηρίου σε σχέση με το χαρακτήρα της συνταγματικής προθεσμίας των 75 ημερών, όπως επισημάνθηκε στη Μαραγκού (πιο πάνω) επιβεβαιώθηκε στη μεταγενέστερη απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Ιακωβίδης ν. Δημοκρατίας

(1998)3 Α.Α.Δ. 67, όπου στη σελ. 69 ο Πικής, Π. υιοθετώντας την απόφαση της Μαραγκού, παρατήρησε τα ακόλουθα: "Η προσφυγή ήταν έκδηλα εκπρόθεσμη όπως διαπίστωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο. Όπως και πρόσφατα επαναλάβαμε, η προθεσμία των 75 ημερών, που θέτει το Άρθρο 146.3, για την άσκηση προσφυγής είναι επιτακτική και δεν υπόκειται σε χαλάρωση. Αναστέλλεται, μόνον σε περίπτωση ανωτέρας βίας και για όσο χρόνο διαρκεί βία αυτής της φύσης."» Άξια μνείας αποτελεί η απόφαση Αθανασιάδη v. Αλεξάνδρου

(1991)1 Α.Α.Δ. 945, όπου και σ΄ εκείνη την περίπτωση όπως και στην παρούσα η προθεσμία άρχετο εντός .. ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία τα δικόγραφα θεωρούντο συμπληρωμένα. Επρόκειτο για αίτηση για οδηγίες η οποία καταχωρήθηκε ένδεκα αντί δέκα ημέρες από το κλείσιμο των δικογράφων. Εθεωρήθη κατ΄ έφεση εκπρόθεσμη και υπήρξε αλυσιτελής για την έκβαση της. Σε αντιδιαστολή με τις ανωτέρω πρόνοιες όπου χρησιμοποιείται η φράση «εντός .. ημερών από της», είναι η φράση στο θ.35 Καν. 2 για προθεσμία καταχώρισης έφεσης όπου σε εκείνη την περίπτωση ρητά προνοείται πως "no appeal shall be brought after the expiration." Κρίθηκε πως η φράση μετά τη λήξη της προθεσμίας, σε συνδυασμό με τη Δ.2 η οποία αναφέρεται σε πλήρεις ημέρες (clear days), δεν περιλαμβάνει την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης. Εν αντιθέσει με την κρινόμενη περίπτωση όπου η φρασεολογία όπως ανωτέρω καταγράφηκε χωρίς την αναφορά σε clear days, αναδεικνύει την πρόθεση υπολογισμού της ημερομηνίας λήψεως της ειδοποίησης, εντός της προθεσμίας (Σολωμού Καρασιάλη κ.α. v. A. Iωάννου, Πολ. Εφέσεις 183/13 και 183Α/13, ημερ. 23.10.2015). Ενόψει όλων των ανωτέρω κρίνεται πως η αίτηση/έφεση καταχωρήθηκε εκτός της προθεσμίας που τάσσει ο Νόμος και ως τέτοια είναι απορριπτέα. Κρίνεται ενόψει της ανωτέρω κατάληξης πως παρέλκει η εξέταση οιουδήποτε άλλου ζητήματος. Η αίτηση/έφεση απορρίπτεται. Τα έξοδα θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Εφεσίβλητης-Καθ΄ ης η αίτηση και εναντίον των Εφεσειόντων-Αιτητών όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil/General Applications/Final Αναφορά: (Αίτηση/Έφεση -Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ»)