ΑΝΔΡΕΑΣ ΡΟΥΣΟΥΝΙΔΗΣ ν. ANTIS ESTATES LTD κ.α., Αρ. Αίτησης: 121/12, 28/4/2017

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου 1967 (Ν.24/67) όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα («ο Νόμος») και διαζευκτικά σε περίπτωση που η Εργοδότρια Εταιρεία αποδείξει ότι η απόλυσή του οφείλεται σε πραγματικές συνθήκες πλεονασμού πληρωμή από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού («το Ταμείο») με βάση το άρθρο 16

(1)του Νόμου σε συνδυασμό με τον Τέταρτο Πίνακα του Νόμου. Η Εργοδότρια Εταιρεία αμφισβητώντας την εναντίον της αξίωση ισχυρίζεται ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή ήταν καθόλα νόμιμος καθότι οφείλετο σε λόγους πλεονασμού. Το Ταμείο στους γενικούς λόγους της έγγραφης εμφάνισής του ισχυρίζεται ότι το αίτημα του Αιτητή για πληρωμή λόγω πλεονασμού απορρίφθηκε γιατί από τα στοιχεία που υπάρχουν ο τερματισμός της απασχόλησής του δεν οφείλετο σε λόγους πλεονασμού. Η Εργοδότρια Εταιρεία δεν παρουσίαζε μείωση του κύκλου εργασιών της κατά τον ουσιώδη χρόνο. Απέλυσε τον Αιτητή με τον ισχυρισμό της μείωσης των εργασιών της ενώ κατά τον ουσιώδη χρόνο προέβη σε προσλήψεις νέων εργοδοτουμένων που ασκούν τα ίδια και/ ή παρόμοια καθήκοντα στην ίδια ειδικότητα. Βάρος απόδειξης Το άρθρο 5 του Νόμου προβλέπει τους λόγους που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και οι οποίοι δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Με το εδάφιο (β) του εν λόγω άρθρου καλύπτεται ο λόγος απόλυσης λόγω πλεονασμού. Το άρθρο 6

(1)του Νόμου καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου σύμφωνα με το οποίο «... ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων» δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Επομένως στην παρούσα περίπτωση η Εργοδότρια Εταιρεία έχει το βάρος να αποδείξει ότι τερμάτισε την απασχόληση του Αιτητή λόγω πλεονασμού βάσει των προβλεπομένων στο άρθρο 5(β) σε συνδυασμό με το άρθρο 18 του Νόμου, όπου καθορίζονται περιοριστικά οι λόγοι πλεονασμού. Προς απόδειξη του εν λόγω ισχυρισμού εκ μέρους της Εργοδότριας Εταιρείας κατέθεσε η κα Δώρα Οικονομίδου, διευθύντρια της Εργοδότριας Εταιρείας. Ο Αιτητής δεν κατέθεσε ενώπιόν μας. Το Ταμείο δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία αλλά αρκέστηκε στην αντεξέταση του μάρτυρα της Εργοδότριας Εταιρείας. Εκτός από την προφορική μαρτυρία ενώπιόν μας υπάρχει και η πραγματική μαρτυρία, δηλαδή τα διάφορα έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια και στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Μαρτυρία - Αξιολόγηση και Συμπεράσματα - Νομική Πτυχή Από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών και το ενώπιόν μας μαρτυρικό υλικό προκύπτουν ως παραδεκτά γεγονότα και/ή ως μη αμφισβητούμενα και/ή ως αναντίλεκτα γεγονότα τ΄ ακόλουθα: H Εργοδότρια Εταιρεία είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ασχολείται μεταξύ άλλων με τη διαχείριση και τη λειτουργία του ξενοδοχείου AZIA BEACH HOTEL το οποίο βρίσκεται στην Πάφο (στο εξής «το Ξενοδοχείο»). Το Ξενοδοχείο λειτουργεί κάθε χρόνο από το τέλος Μαρτίου / αρχές Απριλίου μέχρι το τέλος Οκτωβρίου / αρχές Νοεμβρίου. Τους υπόλοιπους μήνες του έτους οι εργασίες του αναστέλλονται. Ο Αιτητής προσλήφθηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας ως νυχτερινός υπάλληλος υποδοχής (night receptionist) στις 18.9.1997. Οι υπηρεσίες του τερματίστηκαν στις 12.6.2010 αφού του δόθηκε προειδοποίηση οκτώ

(8)εβδομάδων. Με επιστολή της ημερομηνίας 16.4.2010 (Τεκμήριο 9) η Εργοδότρια Εταιρεία πληροφόρησε τον Αιτητή ότι οι υπηρεσίες του τερματίζονται λόγω του ότι η πληρότητα του Ξενοδοχείου κατά την τουριστική περίοδο του 2010 θα είναι μειωμένη σε σύγκριση με την πληρότητα του Ξενοδοχείου κατά την τουριστική περίοδο του

1. Κατά τον χρόνο της απόλυσής του ο Αιτητής εργαζόταν ως Head Receptionist σε άλλο ξενοδοχείο και για αυτό τον λόγο δεν του έγινε πρόταση από την Εργοδότρια Εταιρεία να εργαστεί στο Ξενοδοχείο ως ημερήσιος υπάλληλος στο τμήμα υποδοχής. Για σκοπούς του Νόμου, ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός του Αιτητή ανερχόταν σε €476,
2. Την ίδια περίοδο η Εργοδότρια Εταιρεία απέλυσε ακόμα πέντε

(5)πρόσωπα που απασχολούνταν στο Ξενοδοχείο για λόγους πλεονασμού. Τα εν λόγω πρόσωπα απασχολούνταν στα τμήματα κουζίνας και εστιατορίων του Ξενοδοχείου και έχουν λάβει πληρωμή από το Ταμείο για την απόλυσή τους. Η Εργοδότρια Εταιρεία με επιστολή του δικηγόρου της ημερομηνίας 19.3.2010 (Τεκμήριο 3) είχε ενημερώσει το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων για την απόφασή της να απολύσει 6 εργοδοτούμενους στο Ξενοδοχείο (ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο Αιτητής) ως πλεονάζοντες λόγω του ότι η πληρότητα του Ξενοδοχείου κατά την έναρξη της τουριστικής περιόδου του 2010 ήταν αισθητά μειωμένη σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή και με βάση τις μέχρι εκείνη την περίοδο κρατήσεις η πληρότητα του Ξενοδοχείου για τους επόμενους μήνες θα ήταν μειωμένη. Στην εν λόγω επιστολή αναγράφεται ότι σε πρώτη φάση η Εργοδότρια Εταιρεία επιλέγει άτομα από τα τμήματα των εστιατορίων και κουζίνας να απολυθούν ως πλεονάζοντες γιατί το 90% των κρατήσεων στο Ξενοδοχείο έχουν διαμονή Bed & Breakfast. Σύμφωνα με την κα Οικονομίδου το Ξενοδοχείο επαναλειτούργησε για την τουριστική περίοδο του 2010 στις 27.3.2010. Τόσο πριν όσο και κατά την έναρξη της τουριστικής περιόδου του 2010 η πληρότητα του Ξενοδοχείου σε σύγκριση με την αντίστοιχη πληρότητα του 2009 ήταν μειωμένη για τους επόμενους μήνες και με βάση τα δεδομένα που είχαν τότε ενώπιόν τους αποφασίστηκε όπως μην προσληφθεί άλλο προσωπικό στο Ξενοδοχείο εκτός όπου παρίσταται απόλυτη ανάγκη και να μειωθεί το υφιστάμενο προσωπικό. Γι' αυτό τον λόγο τον Απρίλιο του 2010 δόθηκε προειδοποίηση τερματισμού σε έξι

(6)εργοδοτούμενους του Ξενοδοχείου για λόγους πλεονασμού. Επειδή η πληρότητα του Ξενοδοχείου δεν βελτιώθηκε κατά τους μήνες Απρίλιο, Μάιο και Ιούνιο του 2010 η Εργοδότρια Εταιρεία στις 28.6.2010 έδωσε προειδοποίηση τερματισμού της απασχόλησης σε τρεις

(3)εργοδοτουμένους στο Ξενοδοχείο οι οποίοι απασχολούνταν στα τμήματα κουζίνας και καθαριότητας/ οροφοκομίας του Ξενοδοχείου (Βλέπε Τεκμήριο 4). Προς επιβεβαίωση των θέσεων της κατέθεσε ότι για τα έτη 2008 και 2009 το Ξενοδοχείο είχε τους ακόλουθους μέσους όρους κρατήσεων δωματίων και ατόμων (Τεκμήρια 6 και 7): Έτος Δωμάτια Άτομα 2008 38.66% 36.03% 2009 33.80% 29.80% Κατέθεσε επίσης κατάσταση που εκδόθηκε από το ηλεκτρονικό σύστημα του Ξενοδοχείου στις 19.4.2010 (Τεκμήριο 5Α) στην οποία υποστήριξε ότι φαίνεται ότι μέχρι τις 19.4.2010 η πληρότητα του Ξενοδοχείο ήταν 28.29%, από 19.4.2010 μέχρι 30.4.2010 θα ανερχόταν σε 29.18%, για τον Μάιο στο 21.50%, για τον Ιούνιο στο 3.54%, για τον Ιούλιο στο 1.40%, για τον Αύγουστο στο 1.08%, για τον Σεπτέμβριο στο 0.36% και για τον Οκτώβριο στο 0.08%. Περαιτέρω κατέθεσε καταστάσεις που εκδόθηκαν από το ηλεκτρονικό σύστημα του Ξενοδοχείου που όπως ισχυρίστηκε δείχνουν την εικόνα που είχε η Εργοδότρια Εταιρεία για την πληρότητα του Ξενοδοχείου (δηλαδή τις κρατήσεις δωματίων για τους επόμενους μήνες) κατά τις ημερομηνίες 14.6.2010, 28.6.2010, 26.7.2010, 30.8.2010, 27.9.2010 και 24.10.2010 (Τεκμήρια 5Β - 5Ζ). Πιο συγκεκριμένα (α) στις 14.6.2010 η πληρότητα για τον Ιούλιο ανερχόταν στο 7.03%, για τον Αύγουστο στο 6.15%, για τον Σεπτέμβριο στο 0.47% και για τον Οκτώβριο στο 0.20%, (β) στις 28.6.2010 η πληρότητα για τον Ιούλιο ανερχόταν στο 10.87%, για τον Αύγουστο στο 9.91%, για τον Σεπτέμβριο στο 0.86% και για τον Οκτώβριο στο 0.35%, (γ) στις 26.7.2010 η πληρότητα για τον Αύγουστο ανερχόταν στο 26.43%, για τον Σεπτέμβριο στο 1.85% και για τον Οκτώβριο στο 1.02%, (γ) στις 30.8.2010 η πληρότητα για τον Σεπτέμβριο ανερχόταν στο 8.23% και για τον Οκτώβριο στο 3.13%, (δ) στις 27.9.2010 η πληρότητα για τον Οκτώβριο ανερχόταν στο 11.74% και για τον Νοέμβριο στο 0.18% και (ε) στις 24.10.2010 η πληρότητα για τον Νοέμβριο ανερχόταν στο 1.53%. Σημείωσε ότι το Ξενοδοχείο το 2010 παρέμεινε ανοιχτό και τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2010 (βλέπε Τεκμήριο 11) καθότι στο τέλος της τουριστικής περιόδου (από 7.11.2010 - 20.12.2010) προσήλθαν στο Ξενοδοχείο ομάδες Καναδών στρατιωτών. Ισχυρίστηκε ότι η μία ομάδα αναχωρούσε από το Ξενοδοχείο στις 03.00 π.μ. και η επόμενη ομάδα ερχόταν στο Ξενοδοχείο στις 6.30 π.μ. και γι' αυτό τον λόγο προσελήφθησαν προσωρινά στο Ξενοδοχείο part-time νυχτερινοί εργοδοτούμενοι στο τμήμα καθαριότητας / οροφοκομίας του. Ανέφερε ότι στο Ξενοδοχείο πριν την απόλυση του Αιτητή απασχολούνταν δύο

(2)νυχτερινοί υπάλληλοι υποδοχής (night receptionists) οι οποίοι εργάζονταν τρία ή τέσσερα βράδια ο κάθε ένας την εβδομάδα. Αφού σημείωσε ότι δεν υπάρχει διαφορά στα καθήκοντα του ημερήσιου υπαλλήλου υποδοχής και του νυχτερινού υπαλλήλου υποδοχής υποστήριξε ότι τώρα στο Ξενοδοχείο εκτελεί τα καθήκοντα του νυχτερινού υπαλλήλου υποδοχής όποτε χρειαστεί μια ή δύο φορές την εβδομάδα (δηλαδή όποτε υπάρχουν αφίξεις ή αναχωρήσεις πελατών από το Ξενοδοχείο κατά τη διάρκεια της νύχτας) ένας από τους ημερησίους υπαλλήλους υποδοχής. Τόνισε ότι δεν προσλήφθηκε στο Ξενοδοχείο μετά την απόλυση του Αιτητή άλλο άτομο ως νυχτερινός υπάλληλος υποδοχής. Ήταν η θέση της για λόγους ασφαλείας συνήθως οι νυχτερινοί υπάλληλοι υποδοχής είναι άντρες. Περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι όταν δεν υπάρχουν προγραμματισμένες αφίξεις και αναχωρήσεις κατά τη διάρκεια της νύχτας τότε εργάζεται συνήθως κάποιος άντρας για ασφάλεια και απαντά τα τηλέφωνα στο Ξενοδοχείο και εξυπηρετεί τους πελάτες στο Ξενοδοχείο αν χρειαστούν κάτι. Αν υπάρχει προγραμματισμένη άφιξη ή αναχώρηση κατά τη διάρκεια της νύχτας τότε εργάζεται υπάλληλος του τμήματος υποδοχής. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 10 αντίγραφο κατάστασης από το αρχείο του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων στο οποίο φαίνονται οι προσλήψεις εργοδοτουμένων στο Ξενοδοχείο από τις 17.3.2010 μέχρι τις 12.11.2010 και στο οποίο αναγράφηκαν χειρόγραφα από υπάλληλο της Εργοδότριας Εταιρείας οι ειδικότητες των νεοπροσληφθέντων στο Ξενοδοχείο. Αναφερόμενη στο τμήμα υποδοχής του Ξενοδοχείου είπε ότι στο τμήμα υποδοχής του Ξενοδοχείου έγιναν τρεις προσλήψεις. Ισχυρίστηκε ότι στις 17.3.2010 προσλήφθηκε η Lyubomira Nikolova ως trainee receptionist επειδή μιλούσε ρωσικά και μπορούσε να εξυπηρετεί τους ρωσόφωνους πελάτες του Ξενοδοχείου, στις 15.8.2010 η Samia Zitouni ως trainee receptionist επειδή μιλούσε γαλλικά (εκείνη την περίοδο είχαν κλείσει στο Ξενοδοχείο κάποια γαλλόφωνα γκρουπς) και στις 19.7.2010 ο Sandor Nagy ως part time ημερήσιος receptionist (τον οποίο καλούσαν στο Ξενοδοχείο για εργασία μόνο όταν είχαν πολλές αφίξεις την ίδια ώρα). Αντεξεταζόμενη από τον δικηγόρο του Ταμείου ανέφερε ότι κατά τη νυχτερινή βάρδια δεν είναι απαραίτητο να υπάρχει στο τμήμα υποδοχής υπάλληλος υποδοχής (receptionist) και ότι είναι αρκετό να υπάρχει ένα άτομο για ασφάλεια και να απαντά τα τηλέφωνα. Διευκρίνισε ότι τα καθήκοντα του porter είναι διαφορετικά από αυτά του receptionist και σημείωσε ότι ο receptionist χειρίζεται τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του Ξενοδοχείου για να κάνει το check in / check out του πελάτη, να κανονίσει σε ποιο δωμάτιο θα μπει ο πελάτης κατά την άφιξή του και να κανονίσει την εξόφληση του λογαριασμού του πελάτη κατά την αναχώρησή του. Ήταν η θέση της ότι οι trainees δεν γνωρίζουν τα καθήκοντα της θέσης για την οποία προσλαμβάνονται και κάνουν απλώς βοηθητικές δουλειές στο «πόστο τους» και παρακολουθώντας τους έμπειρους εργοδοτούμενους μαθαίνουν σιγά - σιγά τα καθήκοντα της θέσης τους. Ερωτώμενη για τον Peter Armin Berger του οποίου ο κωδικός επαγγέλματος στο Τεκμήριο 10 είναι ο κωδικός του υπαλλήλου υποδοχής (δηλαδή δηλώθηκε από την Εργοδότρια Εταιρεία στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως trainee receptionist με κωδικό 4222) απάντησε ότι το εν λόγω πρόσωπο ήταν porter (θυρωρός - αχθοφόρος) και τον χρησιμοποιούσαν για να απαντά τα τηλέφωνα στο τμήμα υποδοχής όταν είχε πολλή δουλειά στο τμήμα υποδοχής. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 18 του Νόμου, εργοδοτούμενος είναι πλεονάζων, και κατά συνέπεια δικαιούται πληρωμή από το ομώνυμο Ταμείο όταν η απασχόληση του τερματίστηκε: «(α) Διότι ο εργοδότης έπαυσεν ή προτίθεται να παύση να διεξάγη την επιχείρησιν εν τη οποία ο εργοδοτούμενος απησχολείτο, ή (β) διότι ο εργοδότης έπαυσεν ή προτίθεται να παύση να διεξάγη επιχείρησιν εις τον τόπον όπου ο εργοδοτούμενος απησχολείτο: ....................................... (γ) Ένεκα οιουδήποτε των ακολούθων άλλων λόγων σχετιζομένων προς την λειτουργίας της επιχειρήσεως: (i) Εκσυγχρονισμού, μηχανοποιήσεως ή οιαδήποτε άλλης αλλαγής εις τα μεθόδους παραγωγής ή οργανώσεως η οποία ελαττώνει τον αριθμό των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων. (ii) Αλλαγών εις τα προϊόντα ή εις τα μεθόδους παραγωγής ή εις τα αναγκαιούσας ειδικότητας των εργοδοτουμένων. (iii) Καταργήσεις τμημάτων. (iv) Δυσκολιών εις την τοποθέτησιν προϊόντων εις την αγοράν ή πιστωτικών δυσκολιών. (v) Ελλείψεως παραγγελιών ή πρώτων υλών. (vi) Σπάνεως μέσων παραγωγής, και (vii) Περιορισμού του όγκου της εργασίας ή της επιχειρήσεως» Το Δικαστήριο καλείται αφού αξιολογήσει τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν του να αποφασίσει κατά πόσον η Εργοδότρια Εταιρεία κατέφερε να αποδείξει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο συνέτρεχαν λόγοι πλεονασμού που δικαιολογούσαν την απόλυση του Αιτητή. Η μάρτυρας της Εργοδότριας Εταιρείας αναφέρθηκε κατά την ένορκη κατάθεσή της σε μείωση του κύκλου εργασιών του Ξενοδοχείου και πιο συγκεκριμένα στη μείωση των πληροτήτων του Ξενοδοχείου. Κατά συνέπεια το ερώτημα που τίθεται είναι αν με βάση την ενώπιόν μας μαρτυρία δικαιολογείται η απόλυση του Αιτητή σύμφωνα με τις πρόνοιες του εδαφίου (vii) της παραγράφου (γ) του άρθρου 18 του Νόμου. Σημειώνουμε ότι με βάση τη νομολογία το κατά πόσον υπάρχουν πραγματικές συνθήκες πλεονασμού κρίνεται με αντικειμενικά κριτήρια και δεν εναπόκειται στην υποκειμενική κρίση του εργοδότη ή του εργοδοτούμενου. Σύμφωνα με την επικρατούσα νομολογία για να διαπιστωθεί κατά πόσο υπήρξε πραγματική μείωση του όγκου εργασιών μιας επιχείρησης θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ο συνήθης κύκλος εργασιών της επιχείρησης αυτής κατά τα τελευταία χρόνια προ της απολύσεως. Το Δικαστήριο κρίνοντας αντικειμενικά θα πρέπει να διαπιστώσει κατά ποσόν υπήρξε ουσιαστική μείωση του συνήθους κύκλου εργασιών της επιχείρησης κατά τον ουσιώδη χρόνο τερματισμού της απασχόλησης του εργοδοτούμενου στο βαθμό που θα μπορούσε να θεωρηθεί δικαιολογημένη η απόφαση για απόλυση λόγω πλεονασμού. Σχετικά με τον περιορισμό του όγκου εργασίας μιας επιχείρησης σύμφωνα με την απόφαση το Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Α. Ιάσωνος Λτδ ν. Χρίστου κ.α.

(1994)1 ΑΑΔ 703, 706: «Εποχιακή ή περιοδική μείωση του όγκου της εργασίας η οποία αφήνει ανεπηρέαστο τον όγκο της εργασίας, επιμετρούμενο μέσα στο συνήθη κύκλο της εμπορικής δραστηριότητας του εργοδότη, δε συνιστά λόγο για τον τερματισμό της απασχόλησης λόγω πλεονασμού. Ο όγκος των εργασιών επιχείρησης έχει όχι μόνο εποχιακές αλλά και καθημερινές αυξομειώσεις και διακυμάνσεις. Αν γινόταν δεκτή η θέση των εφεσειόντων, θα διανοιγόταν η οδός για την καταστρατήγηση του οικοδομήματος του νόμου που συναρτά τον πλεονασμό με τα αντικειμενικά δεδομένα της επιχείρηση. Ο όγκος εργασίας προσδιορίζεται με βάση σταθερό παρονομαστή που αντανακλά τον όγκο της εργασίας του εργοδότη στο πλαίσιο του συνήθους κύκλου της επιχειρηματικής του δραστηριότητας και αυτή η σημασία που ενέχει ο όρος 'όγκος εργασίας' στο πλαίσιο του άρθρου 18(γ) (vii) του Ν.24/67 (όπως έχει τροποποιηθεί).» Σημειώνουμε ότι στην υπόθεση Σωτήρη Α. Χρυσάνθου ν. 1. PETROS PITSILLIS (GLASS MARKET) LIMITED, 2. Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού

(2001)1 Α.Α.Δ. 383 λέχθηκαν τα ακολούθα σε σχέση με τα στοιχεία που απαιτούνται για τη στοιχειοθέτηση λόγω πλεονασμού: «Αυτό μας οδηγεί στον τέταρτο λόγο έφεσης που αφορά την κατάληξη του δικαστηρίου ότι κανένα πειστικό στοιχείο δεν προσκομίσθηκε σε τεκμηρίωση του ισχυρισμού για πλεονασμό. Είναι προφανές από το παρατεθέν απόσπασμα ότι το τι είχε υπ΄όψη του το δικαστήριο ήταν μαρτυρία υπό μορφή ισολογισμών και άλλων λογιστικών στοιχείων που αφορούσαν τον κύκλο εργασιών της εταιρείας. Ήταν γι΄αυτό το λόγο που το δικαστήριο θεώρησε ως άνευ σημασίας όχι μόνο τα αναφερόμενα στις επιστολές αλλά και την ίδια τη μαρτυρία του Εφεσείοντα 1 ότι το εργοστάσιο ήταν κλειστό την ημέρα που εδόθησαν οι επιστολές καθώς και ένα μήνα πριν από την ακρόαση. Αυτό θεωρούμε ότι συνιστούσε λανθασμένη προσέγγιση στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Οι ισολογισμοί και άλλα λογιστικά στοιχεία που αφορούν τον κύκλο εργασιών του εργοδότη μπορεί να είναι σημαντικά στοιχεία προς απόδειξη τέτοιας μείωση του κύκλου εργασιών του ώστε να δικαιολογούν συμπέρασμα πλεονασμού, δεν είναι όμως τα μόνα και αποκλειστικά στοιχεία που να μπορούν να συνιστούν τέτοια μαρτυρία, ούτε περιορίζεται νομολογιακά το είδος της μαρτυρίας που ενδεχόμενα να τεκμηρίωνε πλεονασμό. Η αναφορά του δικαστηρίου στην υπόθεση Α. Ιάσωνος Λτδ ν. Χρίστου

(1994)1 ΑΑΔ 703 σε στήριξη της άποψης του ότι δεν παρουσιάσθησαν στοιχεία υπό μορφή ισολογισμών και άλλων τέτοιων που να καταδείκνυαν "πραγματικές συνθήκες πλεονασμού" ως εκ της μείωσης του συνήθους κύκλου εργασιών της εταιρείας, παραγνωρίζει τα πιο πάνω. Η εν λόγω υπόθεση δεν αφορούσε το είδος της μαρτυρίας που μπορεί να τεκμηριώσει πλεονασμό αλλά τη συνάρτηση της εποχιακής και περιοδικής μείωσης του κύκλου εργασιών προς το συνήθη κύκλο εργασιών του εργοδότη. Στην προκειμένη περίπτωση υπήρχε μαρτυρία, που ήταν και μέρος των ευρημάτων του δικαστηρίου, ότι το εργοστάσιο της εταιρείας ήταν κλειστό τόσο την ημέρα που εδόθησαν οι επιστολές τερματισμού όσο και ένα μήνα πριν από την ακρόαση. Χωρίς βέβαια να λέγουμε ότι αυτό θα ήταν αρκετό να αποδείξει τον ισχυριζόμενο πλεονασμό, θεωρούμε ότι, σε συνάρτηση και με την αναφορά που εγίνετο στις επιστολές ως προς το λόγο του τερματισμού, η μαρτυρία αυτή ήταν μαρτυρία που θα έπρεπε να σταθμισθεί από το δικαστήριο και όχι να αποκλεισθεί a priori ως μη σχετική. Η καθολική αναστολή των εργασιών του εργοδότη που απεκάλυπτε το κλείσιμο του εργοστασίου συνιστούσε στοιχείο μαρτυρίας που ήταν σχετικό προς το επίδικο θέμα.»[1] Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στην απόφαση Α/φοί Γαλαταριώτη Λτδ ν. Παρασκευής Γρηγορά κ.α.

(2001)1 Α.Α.Δ.1985 όπου η εργοδότρια εταιρεία επικαλέστηκε τη συνεχιζόμενη κρίση στον τομέα του γενικού εμπορίου ως την αιτία απόλυσης της Αιτήτριας και λέχθηκε στη σελίδα 1990 ότι: «...η απόλυση της εφεσίβλητης δεν οφειλόταν ούτε είχε οποιαδήποτε σχέση με τη μείωση του κύκλου εργασιών του καταστήματος, αιτία που δεν συνάδει με την πρόσληψη νέου υπαλλήλου». Στη συνέχεια στη σελίδα 1992 λέχθηκαν τ' ακόλουθα: « Το κρίσιμο ερώτημα ήταν λοιπόν, κατά πόσο υπήρξε περιορισμός του όγκου εργασίας των εφεσειόντων. Το Δικαστήριο αξιολογώντας το μαρτυρικό υλικό κατέληξε στο συμπέρασμα πως δεν υπήρχαν ενώπιον του τέτοια στοιχεία, οικονομικά ή λογιστικά, που θα μπορούσαν όντως να τεκμηριώσουν τον ισχυρισμό για περιορισμό του όγκου εργασιών της επιχείρησης των εφεσειόντων ή του τμήματος στο οποίο εργαζόταν η εφεσίβλητη. Και εφόσον δεν υπήρξε μαρτυρία που βάσιμα θα μπορούσε να τεκμηριώσει την ύπαρξη συγκεκριμένων οικονομικών περιστάσεων δεν παρίστατο ανάγκη εξέτασης κατά πόσο η απόλυση του Αιτητή οφειλόταν αποκλειστικά ή κυρίως στις οικονομικές περιστάσεις των εφεσειόντων.» Σ' αυτό το σημείο θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι η κρίση του Δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση εξαρτάται από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν μας. Το γεγονός ότι οι άλλοι πέντε

(5)εργοδοτούμενοι στο Ξενοδοχείο που απολύθηκαν από την Εργοδότρια Εταιρεία την ίδια περίοδο με τον Αιτητή κρίθηκαν από το Ταμείο ως πλεονάζοντες δεν μπορεί να αποτελέσει αποφασιστικό κριτήριο στην παρούσα διαδικασία καθότι δεν τέθηκαν ενώπιόν μας

(1)όλα τα στοιχεία που δόθηκαν από την Εργοδότρια Εταιρεία στο Ταμείο κατά την εξέταση των αιτήσεων των εν λόγω πέντε

(5)απολυθέντων και

(2)το σύνολο των συνθηκών που περιέβαλλαν τις απολύσεις των εν λόγω εργοδοτουμένων οι οποίοι σημειώνουμε δεν εργάζονταν στο τμήμα υποδοχής του Ξενοδοχείου αλλά στα τμήματα εστιατορίων και κουζίνας και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν μπορεί (α) να γνωρίζει για ποιους λόγους οι εν λόγω απολύσεις κρίθηκαν ως πλεονασμοί και (β) να κρίνει

(1)αν δικαιολογημένα το Ταμείο θεώρησε τις εν λόγω απολύσεις ως πλεονασμούς και

(2)οι ίδιες περιστάσεις με τις εν λόγω απολύσεις ίσχυαν και στην περίπτωση του Αιτητή. Τα ίδια ισχύουν και για απολύσεις των άλλων τριών

(3)υπαλλήλων που έγιναν στις 28.8.2010. Κατά την απόψή μας οι επιστολές που στάλθηκαν από τον δικηγόρο της Εργοδότριας Εταιρείας στο Υπουργείο Εργασίας στις 19.3.2010 και στις 19.5.2010 (Τεκμήρια 3 και 4) δεν αποδεικνύουν από μόνες του ότι οι απολύσεις όλων των εννέα

(9)εργοδοτουμένων του Ξενοδοχείου οφείλονταν σε λόγους πλεονασμού και ότι οι περιστάσεις που αφορούσαν την περίπτωση του Αιτητή ήταν πανομοιότυπες με αυτές στις περιπτώσεις των άλλων οκτώ

(8)απολυθέντων το 2010 από το Ξενοδοχείο για λόγους πλεονασμού. Από τα στοιχεία που κατατέθηκαν ενώπιόν μας όσον αφορά τον κύκλο εργασιών του Ξενοδοχείου παρατηρούμε ότι τέθηκαν ενώπιόν μας στοιχεία που αφορούν την πληρότητα του Ξενοδοχείου (τις πραγματικές κρατήσεις του Ξενοδοχείου) για τα έτη 2008 και

1. Από τις εν λόγω καταστάσεις φαίνεται ότι υπάρχει το 2009 μια μείωση στην πληρότητα των δωματίων του Ξενοδοχείου της τάξης του 5% σε σύγκριση με την πληρότητα των δωματίων του
2. Η εν λόγω μείωση από μόνη της χωρίς οποιαδήποτε άλλα στοιχεία που να δεικνύουν το συνήθη κύκλο εργασιών του Ξενοδοχείου δεν μπορεί να δικαιολογήσει οποιοδήποτε πλεονασμό εργατικού δυναμικού στη βάση της ουσιαστικής και μόνιμης μείωσης του κύκλου εργασιών του Ξενοδοχείου. Το Δικαστήριο θα ήταν σε θέση να έχει μια πλήρη εικόνα σε σχέση με το συνήθη κύκλο εργασιών του Ξενοδοχείου αν τίθονταν ενώπιόν του στοιχεία για την πληρότητα του Ξενοδοχείου και για τα έτη πριν το
3. Η κα Οικονομίδου δικαιολόγησε την απόλυση του Αιτητή σε προβλεπόμενες ουσιαστικά μειωμένες κρατήσεις για το 2010 και κατέθεσε ενώπιόν μας καταστάσεις που υποστήριξε ότι δεικνύουν τις κρατήσεις που είχε το Ξενοδοχείο σε διάφορες ημερομηνίες του 2010 για τους μήνες που ακολουθούσαν. Παρατηρούμε κατ΄ αρχάς ότι η Εργοδότρια Εταιρεία δεν έθεσε ενώπιόν μας οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία που θα έτειναν να καταδείξουν ότι η πρόβλεψη που είχε στις 19.3.2010 (όταν εκδήλωσε την πρόθεσή της για απόλυση του Αιτητή) και στις 19.4.2010 (όταν έλαβε την απόφαση για απόλυση του Αιτητή) ότι η μείωση στις κρατήσεις στο Ξενοδοχείο όπως αυτή φαίνεται στα Τεκμήρια 5Α - 5Β θα ήταν συνεχής και μόνιμη και όχι προσωρινή. Δεν δόθηκε οποιαδήποτε διευκρίνιση σχετικά με τον τρόπο και τον χρόνο που καταχωρούνταν οι μελλοντικές κρατήσεις στο σύστημα κρατήσεων του Ξενοδοχείου ούτε προσκομίστηκαν οποιαδήποτε σχετικά με τις κρατήσεις στο Ξενοδοχείο στοιχεία και δεδομένα (όπως π.χ. συμβόλαια με τουριστικούς πράκτορες, το χρονικό διάστημα που γίνονταν οι κρατήσεις, αν με βάση τις συνεργασίες που είχε το Ξενοδοχείο είχε συνήθως κρατήσεις τελευταίας στιγμής) που να δεικνύουν ότι η εικόνα των κρατήσεων που παρουσιάζεται στα Τεκμήρια 5Α - 5Ζ είναι πλήρης, ολοκληρωμένη και μπορεί να αποτελέσει ένα ασφαλές υπόβαθρο για εξαγωγή συμπερασμάτων σε σχέση με τον περιορισμό του όγκου εργασιών του Ξενοδοχείου. Σημειώνουμε ότι ενώ η κα Οικονομίδου (α) αναφέρθηκε σε γκρουπς Καναδών στρατιωτών που ήλθαν στο Ξενοδοχείο τον Νοέμβριο και τον Οκτώβριο του 2010 δεν μας προσκόμισε οποιαδήποτε απτά στοιχεία που να δεικνύουν πότε έκλεισε η συμφωνία για τα εν λόγω γκρουπς και (β) δικαιολογώντας κατά την αντεξέτασή της την πρόσληψη της Samia Zitouni στις 15.8.2010 ανέφερε ότι «..είχαμε κάτι μεγάλα γκρουπς με γαλλόφωνους που έπρεπε να έχουμε άτομο να μιλά τη γλώσσα τους» δεν μας ανέφερε πότε κλείστηκαν οι συμφωνίες για τα εν λόγω γκρουπς και πότε ήλθαν αυτά τα γκρουπς. Ακόμη παρατηρούμε ότι δεν προσκομίστηκαν ενώπιόν μας οι αντίστοιχες κρατήσεις που είχε τα προηγούμενα χρόνια το Ξενοδοχείο, δηλαδή οι προβλεπόμενες κρατήσεις που είχε το Ξενοδοχείο τις αντίστοιχες χρονικές περιόδους (κατά ή περί τις 19.3., 19.4., 14.6., 28.6., 26.7., 30.8., 27.
4. και 24.10.) του 2008 και του 2009 ώστε να είμαστε σε θέση να κρίνουμε κατά πόσον η Εργοδότρια Εταιρεία εύλογα, βάσιμα και δικαιολογημένα με βάση τα ενώπιόν της στοιχεία και τον συνήθη τρόπο εργασίας της σε σχέση με τις κρατήσεις στο Ξενοδοχείο (συνεργασίες, συμβόλαια και ολοκλήρωση κρατήσεων) θα μπορούσε να προβλέψει μείωση των εργασιών του Ξενοδοχείου για το 2010 σε βαθμό που θα δικαιολογείτο ο πλεονασμός εργατικού δυναμικού. Επιπρόσθετα σημειώνουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία δεν έθεσε ενώπιόν μας οποιαδήποτε στοιχεία που να επιβεβαιώνουν ότι όντως αυτές ήταν πραγματικές κρατήσεις (διανυχτερεύσεις σε δωμάτια/πληρότητα Ξενοδοχείου) που είχε το
5. Περαιτέρω μας δημιουργείται η εύλογη, κατά την κρίση μας, απορία αφού η κατάσταση με τις κρατήσεις ήταν τόσο μειωμένη όπως παρουσιάστηκε ενώπιόν μας (σύμφωνα με τα Τεκμήρια 5Γ και 5Δ στις 28.6.2010 η πληρότητα για τον Ιούλιο ανερχόταν στο 10.87%, για τον Αύγουστο στο 9.91%, για τον Σεπτέμβριο στο 0.86% και για τον Οκτώβριο στο 0.35% και στις 26.7.2010 η πληρότητα για τον Αύγουστο ανερχόταν στο 26.43% (η οποία πληρότητα είναι πολύ μειωμένη σε σύγκριση με τις πληρότητες που είχε το Ξενοδοχείο τον Αύγουστο του 2008 (47.44%) και τον Αύγουστο του 2009 (35%)), για τον Σεπτέμβριο στο 1.85% και για τον Οκτώβριο στο 1.02%) για ποιο λόγο χρειάστηκε να προσληφθεί έστω και για μερική απασχόληση στις 19.7.2010 ο Sandor Nagy ως υπάλληλος υποδοχής. Καμία πειστική εξήγηση που να βασίζεται σε συγκεκριμένα απτά στοιχεία δεν τέθηκε ενώπιόν μας για το εν λόγω θέμα. Η κα Οικονομίδου ανέφερε ότι ο Sandor Nagy εργαζόταν μόνο όταν είχαν στο Ξενοδοχείο αφίξεις πολλών ατόμων την ίδια ώρα αλλά δεν προσκόμισε οποιοδήποτε στοιχείο (όπως π.χ. προγράμματα εργασίας του τμήματος υποδοχής και του Sandor Nagy σε συσχετισμό με τις αφίξεις γκρουπς) που να επιβεβαιώνει τους εν λόγω ισχυρισμούς της. Σημειώνουμε ακόμη ότι η κα Οικονομίδου δεν μπόρεσε να εξηγήσει για ποιο λόγο ο Peter Armin Berger δηλώθηκε από την Εργοδότρια Εταιρεία στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως trainee receptionist με κωδικό 4222 αντί με τον κωδικό επαγγέλματος του porter. Από τα ενώπιόν μας στοιχεία διαφαίνεται ότι από τις 17.3.2010 μέχρι τις 15.8.2010 έγιναν τέσσερις

(4)προσλήψεις στο τμήμα υποδοχής του Ξενοδοχείου προσώπων που ασχολούνταν με καθήκοντα σχετικά με την υποδοχή πελατών. Η κα Οικονομίδου προέβαλε διάφορους ισχυρισμούς για τους λόγους προσλήφθηκαν τα εν λόγω πρόσωπα, τα καθήκοντα που μπορούσαν να εκτελέσουν και τα καθήκοντα που εκτελούσαν και τις ώρες που εργάζονταν. Δεν προσκόμισε όμως ενώπιόν μας οποιοδήποτε απτό στοιχείο που να υποστηρίζει τους εν λόγω ισχυρισμούς της. Η απλή αναφορά της σχετικά με τα πιο πάνω ζητήματα δεν μπορεί να αποτελέσει ασφαλές έρεισμα στην εξαγωγών συμπερασμάτων από το Δικαστήριο. Περαιτέρω παρατηρούμε ότι σε ερώτηση που της υποβλήθηκε κατά πόσον το Ξενοδοχείο προσλάμβανε και πριν το 2010 trainees απάντησε υπεκφεύγοντας λέγοντας γενικά και αόριστα «εξαρτάται, αν βρούμε από σχολές ...αν έχουμε ανάγκη να μιλούν συγκεκριμένες γλώσσες.». Σημειώνουμε ότι ενώ στην επιστολή του δικηγόρου της Εργοδότριας Εταιρείας προς το Ταμείο στις 19.3.2010 αναφέρεται ότι δεν θα προσληφθούν άλλοι υπαλλήλοι στο Ξενοδοχείο πέραν από εκείνους που εργάζονταν πριν κλείσει το Ξενοδοχείο για τη χειμερινή περίοδο εκτός αν υπάρχει απόλυτη ανάγκη, στα Τεκμήρια 2 (έντυπο - ερωτηματολόγιο του Γραφείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων το οποίο συμπλήρωσε και απέστειλε η Εργοδότρια Εταιρεία στο Ταμείο σε σχέση με την απόλυση του Αιτητή) και 10 φαίνεται ότι έγιναν διάφορες προσλήψεις στο Ξενοδοχείο κατά την περίοδο πριν την απόλυση του Αιτητή χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση για τις εν λόγω προσλήψεις. Παρατηρούμε ότι στο Τεκμήριο 2 γίνεται αναφορά για πρόσληψη μιας

(1)καμαριέρας, ενός

(1)τεχνικού, 13 υπαλλήλων μερικής απασχόλησης στο pool bar, ενός

(1)Front Office Supervisor και δύο

(2)Sales & Reservation Officers. Δεν αναφέρθηκε ενώπιόν μας για ποιο λόγο προσλήφθηκαν ένας

(1)Front Office Supervisor και δύο

(2)Sales & Reservation Officers στο τμήμα υποδοχής στο Ξενοδοχείο εκείνη την περίοδο και γιατί υπήρχε ανάγκη πρόσληψης των τριών

(3)εν λόγω υπαλλήλων τη στιγμή που οι προβλέψεις για το 2010 ήταν τόσο δυσοίωνες. Σημειώνουμε ότι δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ο αριθμός του προσωπικού που απασχολείτο στο τμήμα υποδοχής του Ξενοδοχείου τα έτη 2008, 2009 και 2010 με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην έχει ενώπιόν του μια πλήρη εικόνα σε σχέση με το προσωπικό που απασχολείτο στο τμήμα υποδοχής του Ξενοδοχείου. Στο Τεκμήριο 10 σε διάσταση με το Τεκμήριο 2 φαίνεται ότι πριν την απόλυση του Αιτητή δηλώθηκαν στο Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων από την Εργοδότρια Εταιρεία τρεις

(3)προσλήψεις στο τμήμα υποδοχής του Ξενοδοχείου: ένας

(1)υπάλληλος στις κρατήσεις, ένας

(1)trainee receptionist και ένας

(1)trainee receptionist / porter. Όταν υποδείχτηκε στην κα Οικονομίδου η πιο πάνω διάσταση μεταξύ των Τεκμηρίων 2 και 10 περιορίστηκε στο να πει ότι κάποιο λάθος πρέπει να έγινε από το Ξενοδοχείο όταν συμπληρώθηκαν τα σχετικά έντυπα. Σε σχέση με το τι γίνεται στο τμήμα υποδοχής κατά τη νυχτερινή βάρδια μετά την απόλυση του Αιτητή εντοπίζουμε τις εξής αδυναμίες στη μαρτυρία της κας Οικονομίδου: (α) Ενώ ανέφερε ότι όταν δεν παρίσταται ανάγκη για απασχόληση υπαλλήλου υποδοχής (δηλαδή όταν δεν υπάρχει προγραμματισμένη άφιξη ή αναχώρηση πελάτη) τότε απασχολείται κάποιο άλλο άτομο (όχι υπάλληλος υποδοχής) απλώς για ασφάλεια και για να απαντά τα τηλέφωνα, δεν προσκόμισε οποιαδήποτε απτά στοιχεία (όπως π.χ. προγράμματα εργασίας του τμήματος υποδοχής και τα στοιχεία των αφίξεων και των αναχωρήσεων κατά τη νυχτερινή βάρδια για το 2010) που να επιβεβαιώνει την εν λόγω θέση. (β) Δεν έθεσε ενώπιόν μας οποιαδήποτε προγράμματα εργασίας του 2010

(1)που να δεικνύουν πόσες φορές την εβδομάδα εργάζονταν ο Αιτητής και ο άλλος νυχτερινός υπάλληλος υποδοχής πριν την απόλυση του Αιτητή και

(2)πόσες φορές εργαζόταν ο άλλος νυχτερινός υπάλληλος υποδοχής μετά την απόλυση του Αιτητή και ποιο άλλο πρόσωπο εργαζόταν τις υπόλοιπες νύχτες που δεν εργαζόταν ο νυχτερινός υπάλληλος υποδοχής. (γ) Στην κατάθεσή της ανέφερε ότι στο Ξενοδοχείο τώρα εκτελεί τα καθήκοντα του night receptionist όποτε χρειαστεί μια ή δύο φορές την εβδομάδα, δηλαδή όποτε υπάρχουν αφίξεις ή αναχωρήσεις πελατών από το Ξενοδοχείο κατά τη διάρκεια της νύχτας, ένας από τους ημερησίους receptionist του Ξενοδοχείου. Κατά την αντεξέτασή της όταν ρωτήθηκε πόσες φορές την εβδομάδα απασχολείται ο άλλος νυχτερινός υπάλληλος μετά την απόλυση του Αιτητή απάντησε κάποτε τέσσερις φορές την εβδομάδα και κάποτε πέντε φορές την εβδομάδα και στη συνέχεια όταν της υποδείχτηκε η πιο πάνω αναφορά της στην κυρίως εξέτασή της, ανασκεύασε την εκδοχή της προβάλλοντας για πρώτη φορά τη θέση ότι ο ημερήσιος υπάλληλος υποδοχής απασχολείται στη νυχτερινή βάρδια όταν έχει πολλές αφίξεις την ίδια ώρα και ότι συνήθως εργάζεται 3 - 4 ώρες και όχι ολόκληρη τη βάρδια. Κανένα στοιχείο που να επιβεβαιώνει την εν λόγω θέση δεν προσκομίστηκε ενώπιόν μας. Ακολούθως όταν ρωτήθηκε κατά πόσον κάποιος από τους τέσσερις νεοπροσληφθέντες το 2010 στο τμήμα υποδοχής εργαζόταν κατά τη νυχτερινή βάρδια όταν είχε αναχωρήσεις και αφίξεις πελατών απάντησε γενικά και αόριστα λέγοντας ότι για τις κρατήσεις ήταν ο άλλος νυχτερινός υπάλληλος υποδοχής και ότι «οι άλλοι απλώς εκτελούσαν βοηθητικά καθήκοντα, δηλαδή έμεναν για να υπάρχει κάποιο άτομο ξύπνιο στο Ξενοδοχείο» και στη συνέχεια είπε ότι έκαναν νυχτερινές βάρδιες καθότι πάντα υπάρχει ένας security. Σημειώνουμε ότι σε διάσταση με το πιο πάνω για τον Peter Armin Berger είπε σε προηγούμενα στάδια της μαρτυρίας της ότι τον χρησιμοποιούσαν για να απαντά τα τηλέφωνα στο τμήμα υποδοχής όταν είχε πολλή δουλειά στο τμήμα υποδοχής και για τον Sandor Nagy ότι εργαζόταν μόνο πρωινές βάρδιες. Όλα τα πιο πάνω μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν έχουν παρουσιαστεί ενώπιόν του Δικαστηρίου ολοκληρωμένα πειστικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν

(1)ότι βάσιμα και δικαιολογημένα η Εργοδότρια Εταιρεία κατέληξε τον Μάρτιο/Απρίλιο του 2010 στο συμπέρασμα ότι θα υπήρχε ουσιαστική μόνιμη μείωση στον κύκλο εργασιών του Ξενοδοχείου το 2010 και μετέπειτα ώστε οι υπηρεσίες του Αιτητή να κατέστησαν πλεονάζουσες λόγω μείωσης των εργασιών του Ξενοδοχείου και

(2)ότι οι νέοι εργοδοτούμενοι που προσλήφθηκαν το 2010 στο τμήμα υποδοχής του Ξενοδοχείου στην ουσία δεν εκτελούσαν τα ίδια καθήκοντα με τον Αιτητή ώστε οι εν λόγω προσλήψεις να μην αντιβαίνουν των λόγων πλεονασμού που η Εργοδότρια Εταιρεία επικαλείται. Τόσο η προφορική μαρτυρία όσο και τα διάφορα τεκμήρια που κατατέθηκαν προς υποστήριξη των θέσεων της Εργοδότριας Εταιρείας δεν μπορούν να δικαιολογήσουν και να τεκμηριώσουν εύλογο και βάσιμο συμπέρασμα μείωσης του κύκλου εργασιών του Ξενοδοχείου κατά τον ουσιώδη χρόνο της απόλυσης του Αιτητή εντός των πλαισίων του Νόμου και της νομολογίας. Συνεπώς, υπό το φως επομένως όλων των πιο πάνω λαμβάνοντας υπόψη τις σχετικές πρόνοιες του Νόμου, κρίνουμε και αποφασίζουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία απέτυχε να αποδείξει ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έγινε κάτω από πραγματικές συνθήκες πλεονασμού, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 18(γ)(vii) του Νόμου. Καταλήγουμε λοιπόν ότι η απόλυση του Αιτητή είναι παράνομη και συνεπώς δικαιούται σε σχετική αποζημίωση. Αποζημιώσεις Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα, το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικαστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τ΄ ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και όλες τις άλλες απολαβές του εργοδοτούμενου, (β) τη διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτούμενου, (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτούμενου, (δ) τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου, (ε) την ηλικίαν του εργοδοτούμενου. Σημειώνουμε ότι η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε), και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε). Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει ως αποζημίωση κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Στην παρούσα περίπτωση ο Αιτητής για σκοπούς του Νόμου ήταν στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας για 13 χρόνια και ο τελευταίος μισθός του ανερχόταν σε €476,76 . Λαμβάνοντας υπόψη τα κριτήρια του Πρώτου Πίνακα του Νόμου και με βάση τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν μας σχετικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκαν οι υπηρεσίες του Αιτητή (ότι απλώς δεν αποδείχτηκαν συνθήκες πλεονασμού) και το παραδεκτό γεγονός ότι ο Αιτητής εργαζόταν και εργάζεται ως Head Receptionist σε άλλο ξενοδοχείο σε συνδυασμό με την απουσία μαρτυρίας σχετικά με την ηλικία του Αιτητή, τις προσπάθειες που έκανε για εξεύρεση άλλης παρόμοιας (με αυτή που είχε στο Ξενοδοχείο) εργασίας και την οποιαδήποτε απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας του Αιτητή κρίνουμε ότι ο Αιτητής σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου, σε συνδυασμό με τον Τέταρτο Πίνακα του Νόμου και σε συνάρτηση με την περίοδο απασχόλησής του, δικαιούται σε αποζημιώσεις που αντιστοιχούν με τις απολαβές 32 εβδομάδων που είναι το ποσό που θα ελάμβανε αν η απόλυσή του οφειλόταν σε λόγους πλεονασμού, ήτοι €15.256,32 (32 Χ €476,76). Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ΄ ων η αίτηση 1 για το ποσό των €15.256,32 ως αποζημιώσεις για παράνομο και αδικαιολόγητο τερματισμό της απασχόλησής του. Το πιο πάνω ποσό θα φέρει νόμιμο τόκο. Επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ' ων η αίτηση 1 δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή πλέον Φ.Π.Α. Η αίτηση εναντίον του Ταμείου απορρίπτεται χωρίς έξοδα. (Υπ.) ............... Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής. (Υπ.) ............ (Υπ.) ............ Χρ. Γεωργίου, Μέλος. Μ. Φιλιππίδης, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Απόλυση για λόγους πλεονασμού). [1] Βλέπε επίσης Ορθοδοξία Ζερταλλή ν Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού

(2003)1Α Α.Α.Δ. 178