C. Ioannou Developers Limited κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ, Αρ. Αίτησης Έφεσης: 49/17, 17/5/2017

(2)και 44Δ

(2)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/

1. Οι ειδοποιήσεις αυτές επιδόθηκαν στους Αιτητές στις 23.2.2017 και αφορούσαν την υποθήκη Υ7913/
2. Επιδιώκεται επίσης διάταγμα ακύρωσης και/ή αναστολής της διαδικασίας πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου αρ. εγγραφής 0/4339, τεμάχιο 449 το οποίο βρίσκεται στα Κονιά της Πάφου και ο οποίος προγραμματίσθηκε για τις 26 Μαϊου
3. Προβάλλονται εικοσιένας

(21)λόγοι έφεσης οι οποίοι συνοψίζονται στους ακόλουθους: Η παρούσα διαδικασία είναι πρόωρη διότι εκκρεμεί άλλη αίτηση/έφεση υπ΄ αρ. 222/16 την οποία κατεχώρησαν οι Αιτητές για παραμερισμό των ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και Τύπου «Ι», τις οποίες απέστειλε η Εφεσίβλητη αναφορικά με το ίδιο ακίνητο και διαδικασία. Δεν τηρήθηκαν οι ορθές διαδικασίες και δεν πληρούνται οι απαιτούμενες κατά τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις. Οι ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και Τύπου «ΙΒ» δεν έπρεπε να επιδοθούν ταυτόχρονα. Εκκρεμούν αγωγές σε σχέση με την ειρημένη υποθήκη και ως εκ τούτου η διαδικασία είναι άκυρη και/ή καταχρηστική. Δεν έχουν ενημερωθεί επαρκώς για τις οφειλές τους οι Αιτητές και δεν οφείλουν το απαιτούμενο ή οποιοδήποτε ποσό. Η υποθήκη δεν είναι έγκυρη και αμφισβητείται η εγκυρότητα των συμφωνιών δανείου και κατ΄ επέκταση και αυτή της συμφωνίας υποθήκης. Δεν έχουν τηρηθεί οι προϋποθέσεις που τάσσει ο κώδικας συμπεριφοράς. Η Εφεσίβλητη κωλύεται λόγω συμπεριφοράς "estoppel in pais". 10.Μη παραμερισμός των ειδοποιήσεων θα επιφέρει αδικία στους Αιτητές και θα καταστήσει άνευ αντικειμένου τις αγωγές. Η Εφεσίβλητη κατεχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στην αίτηση/έφεση εγείροντας ευάριθμους λόγους για τους οποίους κρίνει ότι η αίτηση/έφεση δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή. Εισηγείται μεταξύ άλλων πως η παρούσα αίτηση/έφεση συνιστά κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών καθότι οι Αιτητές κατεχώρησαν στις 4.11.2016 την αίτηση/έφεση αρ. 222/16 με την οποία επιδιώκουν την έκδοση των ίδιων θεραπειών. Διαπιστώνεται πως αμφότερες οι πλευρές επικαλούνται την καταχώριση της ανωτέρω αίτησης/έφεσης, ερμηνεύοντας την ο κάθε ένας με τον τρόπο που καταγράφηκε. Με την ανωτέρω αίτηση/έφεση επιζητείται η ακύρωση και παραμερισμός των αποσταλέντων ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και «Ι» για τους λόγους που εκεί καταγράφονται και την υποστηρίζουν. Παρατηρείται, όντως, πως οι λόγοι έφεσης είναι οι ίδιοι με τους πλείστους των λόγων έφεσης της παρούσας διαδικασίας. Ιδίως ότι αφορά τις αγωγές, την υπερημερία κ.λ.π.. Στην παρούσα προστίθενται και οι λόγοι κατάχρησης της διαδικασίας στην αποστολή των ειδοποιήσεων που πλήττονται, δηλαδή τις ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ». Παρά το ταυτόσημο των λόγων έφεσης στην αίτηση/έφεση αρ. 222/16, εντούτοις, από τη στιγμή που οι Αιτητές παρέλαβαν τις ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και Τύπου «ΙΒ» έχουν δικαίωμα, το οποίο τους παρέχεται με το άρθρο 44Γ

(3)να επιζητήσουν και αξιώσουν τον παραμερισμό τους. Αυτό και έπραξαν, εξασκώντας νόμιμα δικαιώματα τους, σε αποσταλείσες από την Εφεσίβλητη ειδοποιήσεις. Συνεπώς ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης δεν ευσταθεί. Το αντίθετο επιχείρημα και εισήγηση ως λόγος έφεσης προβάλλεται από τους Αιτητές. Ότι η Εφεσίβλητη δεν είχε δικαίωμα να αποστείλει τις επίδικες ειδοποιήσεις ενόσω εκκρεμούσε η εκδίκαση της αίτησης/έφεσης αρ. 222/16 και αναμενόταν απόφαση. Σε σχέση με τον ανωτέρω λόγο παρατηρούνται τα εξής: Δεν υπάρχει διάταξη στο Νόμο 9/65, Μέρος VIA, η οποία να εμποδίζει τον ενυπόθηκο δανειστή να αποστείλει την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». Προσδιορίζεται στο Νόμο πως μετά την κλήση με την ειδοποίηση Τύπου «Ι» για πληρωμή εντός της προθεσμίας που τάσσει ο Νόμος, τότε ακολουθεί η αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Ούτε υπάρχει οποιαδήποτε διαδικασία ή πρόνοια με την οποία να παρέχεται ευχέρεια ή να έχει ως αποτέλεσμα την αναστολής της διαδικασίας σε περίπτωση καταχώρισης αίτησης/έφεσης εναντίον των ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» και «Θ». Θα ήταν βέβαια πιο εύλογο για τον ενυπόθηκο δανειστή να αναμένει το αποτέλεσμα της εκδίκασης της αίτησης/έφεσης και μετά να προωθήσει τη διαδικασία πλειστηριασμού. Όμως, όπως ανωτέρω λέχθηκε, τίποτα δεν τον εμπόδισε να αποστείλει τις επίδικες ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ». Τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα όπως αυτά εξάγονται από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση είναι τα πιο κάτω. Η Εφεσίβλητη Τράπεζα παραχώρησε στους Αιτητές πιστωτικές διευκολύνσεις προς εξασφάλιση των οποίων εγγράφηκε μεταξύ άλλων, στις 21.12.2007 η υποθήκη με αρ. Υ7931/2007 επί του ½ μεριδίου του επίδικου ακινήτου (Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση). Συνεπεία της καθυστέρησης αποπληρωμής των πιστωτικών διευκολύνσεων, η Εφεσίβλητη τερμάτισε τις σχετικές συμφωνίες και ακολούθησε η καταχώρηση των αγωγών 1015/14, 1016/14 και 1049/14 (Τεκμήρια 6, 7 και 8 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση/έφεση). Οι Αιτητές καταχώρησαν Έκθεση Υπεράσπισης στις ανωτέρω αγωγές στις 28.11.2014 και 1.12.2014 (Τεκμήρια 9, 10 και 11 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση) και πολύ αργότερα, και συγκεκριμένα στις 3.1.2017 καταχώρησαν αιτήσεις τροποποίησης των Εκθέσεων Υπεράσπισης τους (εκκρεμεί η εκδίκαση τους). Στις 6.10.2016 επιδόθηκε στους Αιτητές η ειδοποίηση Τύπου «Ι» συνοδευόμενη από την ειδοποίηση Τύπου «Θ», εναντίον του κύρους των οποίων καταχωρήθηκε η αίτηση/έφεση αρ. 222/16, ημερ. 4.11.2016. Προτού ασχοληθώ με τους επιμέρους λόγους έφεσης κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ στο σχετικό Νόμο. Δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965, σε περίπτωση υπερημερίας ως ορίζει το άρθρο 27, αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία διαρκεί πέραν των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην προβλεπόμενη από το Μέρος VIA διαδικασία (άρθρο 44Β(γ)). Η έναρξη της διαδικασίας επιτυγχάνεται με την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «Ι» (άρθρο 44Γ) η οποία όταν ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα συνοδεύεται από την ειδοποίηση Τύπου «Θ» (άρθρο 44Β 2(α)). Με την ειδοποίηση Τύπου «Ι» αποστέλλεται και κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, τόκων κ.λ.π.. Με αυτήν καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει εντός προθεσμίας 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης το οφειλόμενο ποσό. Στο ίδιο άρθρο υπάρχει η εξής επιφύλαξη: «44Γ-

(1)Τηρουµένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόµενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «I» του ∆εύτερου Παραρτήµατος, συνοδευόµενη από κατάσταση λογαριασµού του οφειλόµενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύµφωνα µε την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασµού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσµία όχι µικρότερη των τριάντα

(30)ηµερών από την ηµεροµηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόµενου ποσού: Νοείται ότι, µε την ειδοποίηση ενηµερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση µη εξόφλησης του οφειλόµενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωµά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου µε βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Στην κρινόμενη περίπτωση δεν υπάρχει αμφισβήτηση ότι εστάλη η ειδοποίηση Τύπου «Ι» συνοδευόμενη από τη «Θ» και κατάσταση λογαριασμού στις 6 Οκτωβρίου 2016. Ένας από τους λόγους ένστασης (αρ. 3) εγείρει το αβάσιμο της αίτησης, αναφέροντας πως δεν συντρέχουν λόγοι που εξαντλητικά προβλέπει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο για καταχώρηση αίτησης/έφεσης εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Λόγοι ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» όπως κατ΄ εξαντλητικό τρόπο απαριθμούνται στο άρθρο 44Γ

(3)είναι: «(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις· (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή· (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1).3.» Υποδεικνύει η συνήγορος της Εφεσίβλητης, και ορθά, ότι κανένας από τους πιο πάνω λόγους δεν ευσταθεί. Σε σχέση με τα ανωτέρω υποδεικνύονται τα εξής: Με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν προβάλλεται λόγος απόρριψης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», σχετικός με τους προβλεπόμενους από το Νόμο λόγους. Προκύπτει αβίαστα από το Τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και το Τεκμήριο 4 της ένορκης δήλωσης της Εφεσίβλητης πως: (α) Η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» όπως και όλες οι άλλες πληρούν τον τύπο τον προβλεπόμενο από το Δεύτερο Παράρτημα. Μια αντιπαραβολή τους με τον τύπο εκείνο το αποδεικνύει. (β) Η ειδοποίηση «ΙΑ» καθώς και όλες οι άλλες έχουν επιδοθεί δεόντως. Εξάλλου δεν έχει προβληθεί ή προταθεί το αντίθετο. (γ) Η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έχει εκδοθεί και επιδοθεί στους Αιτητές στις 23.2.2017, ήτοι μετά τη λήξη της προθεσμίας για εξόφληση του οφειλόμενου ποσού όπως τάχθηκε με την ειδοποίηση Τύπου «Ι» η οποία επιδόθηκε στους Αιτητές στις 6.10.

1. (δ) Δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι εκκρεμεί αγωγή εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Αποτελεί τη θέση των Αιτητών πως μετά τη λήψη της ειδοποίησης Τύπου «Ι» απέστειλαν επιστολή ημερ. 31.10.2016 προς την Εφεσίβλητη με την οποία την ενημέρωναν για τις διαφωνίες τους απορρίπτοντας το περιεχόμενο των ειδοποιήσεων (Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση). Στον ισχυρισμό τούτο δίδεται απάντηση με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και η οποία δεν έχει αμφισβητηθεί πως: «Στις 26.10.2016 έλαβε χώρα συνάντηση μεταξύ της Τράπεζας και του ομνύοντα, ο οποίος είναι διευθυντής της Αιτήτριας 1, προκειμένου να συζητηθούν επιλογές για τη διευθέτηση των οφειλών της Αιτήτριας 1 προς την Τράπεζα. Εξ΄ όσον πληροφορούμαι από το συνάδελφό μου κ. Κώστα Αντωνίου, κατά την εν λόγω συνάντηση ο ομνύοντας είχε μαζί του τις Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και Τύπου «Θ» και η Τράπεζα κατέστησε σαφές στον ομνύοντα ότι θα προχωρήσει με τη διαδικασία του Μέρους VIA. Τα όσα συζητήθηκαν και συμφωνήθηκαν μεταξύ της Τράπεζας και του ομνύοντα αναφορικά με τις επόμενες ενέργειες αποτυπώθηκαν από την Τράπεζα στην επιστολή της προς τον ομνύοντα ημερομηνίας 2.11.
2. Παρά το πλάνο ενεργειών που είχε συμφωνηθεί κατά τη συνάντηση ημερ. 26.10.2016, στις 1.11.2016 η Τράπεζα έλαβε επιστολή από το δικηγόρο των Αιτητών ημερομηνίας 31.10.2016, η οποία αφορούσε τις ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και Τύπου «Ι». στην εν λόγω επιστολή του δικηγόρου των Αιτητών η Τράπεζα απάντησε με επιστολή της ημερομηνίας 16.11.2016 η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2.» Από τις επιστολές/τεκμήρια προκύπτει πως η Εφεσίβλητη δεν έχει συμφωνήσει σε οποιαδήποτε αναστολή της διαδικασίας αλλά ούτε και οι Αιτητές είχαν προτείνει οτιδήποτε πέραν της άρνησης τους να πληρώσουν. Κρίνεται συναφώς πως δεν ευσταθούν οι λόγοι της αίτησης/έφεσης περί μη τήρησης του τύπου ή των προϋποθέσεων που τάσσει ο Νόμος. Ύπαρξη αγωγής της Εφεσίβλητης Τράπεζας εναντίον των Αιτητών Πρόσθετος λόγος έφεσης αποτελεί ο λόγος της εκκρεμοδικίας των αγωγών τις οποίες κατεχώρησε η Τράπεζα εναντίον των Αιτητών. Για το θέμα τούτο επιχειρηματολογεί η συνήγορος των Αιτητών αναφέροντας: «Περαιτέρω, οι καθ΄ ων η αίτηση-εφεσίβλητοι κατά ή περί το έτος 2014 κατεχώρησαν 3 αγωγές στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου ο ι οποίες σχετίζονται με την ειρημένη υποθήκη οι οποίες φέρουν αριθμούς 1015/2014, 1016/2014 και 1049/
3. Στις ειρημένες αγωγές καταχωρήθηκαν υπερασπίσεις εκ μέρους των αιτητών-εφεσειόντων στις οποίες αμφισβητούνται η εγκυρότητα των εν λόγω συμβάσεων δανείων και των όρων αυτών με αποτέλεσμα να αμφισβητείται κατ΄ επέκταση και η εγκυρότητα της ειρημένης υποθήκης. Περαιτέρω αμφισβητείται το ζητούμενο επιτόκιο και η κατά το δοκούν μεταβολή αυτού, ο τόκος υπερημερίας, οι διάφορες χρεώσεις, τα έξοδα, οι επιβαρύνσεις όπως επίσης ότι οι γενικοί όροι των συμφωνιών δανείου ήταν προϊόν διαπραγμάτευσης. Ακόμη αμφισβητείται και το νόμιμο του τερματισμού των ειρημένων συμφωνιών δανείων καθώς επίσης ότι υπήρχαν ειδοποιήσεις για καθυστερήσεις οφειλόμενων ποσών. Οι καθ΄ ων η αίτηση-εφεσίβλητοι στις ειρημένες αγωγές μεταξύ άλλων αξιώνουν εκποίηση της ειρημένης υποθήκης. Ως εκ τούτου είναι η θέση μου ότι οι καθ΄ ων η αίτηση-εφεσίβλητοι δεν νομιμοποιούνται να προωθούν ταυτόχρονα δύο

(2)διαδικασίες για την εκποίηση της ειρημένης υποθήκης και μάλιστα για διαφορετικά ποσά στην κάθε διαδικασία.» Η αντίθετη εισήγηση προερχόμενη από την Εφεσίβλητη υποστηρίζει πως η ύπαρξη των αγωγών δεν αποτελεί λόγο ακύρωσης της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου βάσει των διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου 9/

1. Επικαλείται δε την απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου στην Αίτηση/Έφεση 196/2016 και επίσης στην 204/
2. Είχα την ευκαιρία και στις δύο ανωτέρω υποθέσεις να ασχοληθώ με το ίδιο θέμα. Στην 204/16 προωθήθηκε διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου ενώ εκκρεμούσε αγωγή της Τράπεζας εναντίον των ενυπόθηκων οφειλετών, οι οποίοι ισχυρίζονται, όπως και εδώ, κατάχρηση της διαδικασίας. Υιοθετώ και επαναλαμβάνω το σχετικό σκεπτικό. "Το παρόν Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να εξετάσει παρόμοιο θέμα, δηλαδή της δυνατότητας ή όχι πώλησης ενυπόθηκου με βάση το Μέρος VIA, όταν έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση στην υπόθεση Χριστοφής Κούνουνας κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτηση/Έφεση 195/2016, ημερομηνίας 7.11.
3. Επαναλαμβάνονται τα όσα εκεί λέχθηκαν: «Η προσπάθεια επίλυσης του ζητήματος και απάντησης του εύλογου ερωτήματος του τι δέον γενέσθαι στην περίπτωση ύπαρξης δικαστικής απόφασης και διατάγματος εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, αποτελεί εγχείρημα όχι και τόσο απλό, αφού αμφότερες οι απόψεις είναι λογικές. Πιστεύω πως μια αναδρομή στη σκοπιμότητα του Νόμου θα βοηθήσει την ερμηνεία του. Στόχος της θέσπισης του μέρους VIA, ήταν η πρόσδοση ταχύτητας στις διαδικασίες πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων και η είσπραξη των οφειλόμενων και εξασφαλιζόμενων με την υποθήκη ποσό ή ποσά. Για τούτο και οι προθεσμίες των 30 ημερών που τίθενται για πληρωμή αλλά ακόμη και η «ασφυκτική» προθεσμία των 30 ημερών από της καταχώρησης της αίτησης εντός της οποίας το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφανθεί (ο περί Πωλήσεως (Τροποποιητικός) Διαδικαστικός Κανονισμός 4/2015, άρθρο 14). Θεωρώ πως δεν είναι καθόλου άσχετη η έναρξη του Μέρους VIA με το άρθρο 44Α το οποίο καθορίζει την εφαρμογή του μέρους αυτού σε κάθε σύμβαση υποθήκης προγενέστερης ή μεταγενέστερης του Νόμου. Καθορίζει ρητά πως: «44Α.-

(1)Οι διατάξεις του παρόντος Μέρους εφαρµόζονται σε κάθε περίπτωση σύµβασης υποθήκης, η οποία ενεγράφη στο κτηµατικό µητρώο πριν από την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόµου ή η οποία εγγράφεται στο κτηµατικό µητρώο µετά την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόµου.» Προχωρεί περαιτέρω ο Νόμος συσχετίζοντας το παρόν Μέρος VIA με το προηγούμενο Μέρος VI, με το οποίο η πώληση επιτυγχανόταν μετά από αίτηση προς τον Διευθυντή του Κτηματολογίου, και αναφέρει πως: «

(2)Καµία διάταξη του Μέρους VI δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει µε την εφαρµογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύµφωνα µε τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Για να συνεχίσει στην επόμενη διάταξη όπου διαβάζουμε πως: «

(3)Καµία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή την εφαρµογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύµφωνα µε τις διατάξεις του Μέρους VI:» Τίθεται δε επιπροσθέτως η κάτωθι επιφύλαξη με την οποία οι χρονικές προθεσμίες που τίθενται με το Μέρος VIA να αναπροσαρμόζονται και σε όσα ποσά έχουν καταστεί πληρωτέα πριν την εφαρμογή του: «Νοείται ότι, σε περίπτωση που το ενυπόθηκο χρέος έχει καταστεί πληρωτέο πριν από την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Μέρους, τα χρονικά περιθώρια και οι διαδικασίες που προβλέπονται στο παρόν Μέρος δύναται να τυγχάνουν εφαρµογής από την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόµου.» Τίποτα συνεπώς και καμία διάταξη υπάρχει στο Νόμο, απαγορευτική της χρήσης από τον ενυπόθηκο δανειστή της διαδικασίας του μέρους τούτου για εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου. Ενδεχομένως η χρήση κάποιων εντύπων και διαδικασιών για να καταστεί το χρέος υπερήμερο ώστε να κινηθεί η διαδικασία του Μέρους VIA, να εφαρμόζεται όπου το χρέος είναι «οφειλόμενο». Οφειλόμενο όμως παραμένει και το εκ δικαστικής αποφάσεως ποσό, με τη διαφορά ότι η υπερημερία του είναι επιβεβαιωμένη. Ούτε βέβαια μπορούμε να μιλάμε για αναδιάρθρωση «δανείου» (τύπος Θ) αφού το δάνειο έχει καταστεί εξ΄ αποφάσεως χρέος. Εκείνο βέβαια που παραμένει είναι το χρέος. Εισέτι οφειλόμενο. Για το οποίο υπάρχει πάντα η δυνατότητα προσφοράς διευθέτησης του. Η ύπαρξη διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου δεν καθιστά καταχρηστική την επιδίωξη πώλησης δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου δεδομένου πως ο δανειστής επιδιώκει το ίδιο αποτέλεσμα με κάποιον άλλο τρόπο τον οποίον του παρέχει σχετικός Νόμος. Η έκδοση δικαστικής απόφασης και σχετικού διατάγματος για πώληση ενυπόθηκου κτήματος παρέχει δικαιώματα στον εξ΄ αποφάσεως δανειστή. Δεν εναποθέτει υποχρέωση. Ούτε περιορίζει το δικαίωμα του δανειστή να ακολουθήσει άλλη μέθοδο εκτέλεσης ή πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, όταν ο Νόμος του το επιτρέπει.» Πρόσθετα, στην κρινόμενη περίπτωση όπου εκκρεμεί η αγωγή, η διάταξη αρ. 4 του άρθρου 44A επιτρέπει και όχι αποκλείει την παράλληλη διαδικασία επιδίωξης διατάγματος δι΄ αγωγής και προώθηση της διαδικασίας πώλησης από τον ενυπόθηκο δανειστή: «

(4)Καµία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωµα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει µε την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγµατος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου.» Ουσιαστικά δεν επιζητείται η εξασφάλιση ενός νέου διατάγματος, αλλά η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, του ιδίου αποτελέσματος που θα προκύψει από την εφαρμογή της έκδοσης διατάγματος πώλησης. Το ίδιο αποτέλεσμα, όπως οι ήδη υπάρχουσες διαδικασίες τις οποίες ο νομοθέτης δεν έχει καταργήσει και σε σχέση με τις οποίες επέλεξε όπως προσθέσει και προσφέρει μια εναλλακτική διαδικασία. Επισημαίνεται και πάλιν πως η σχετική διάταξη του άρθρου 44

(4)δεν απαγορεύει ούτε και αποκλείει τη συνύπαρξη αγωγής και της διαδικασίας του Μέρους VIA.» Συνεπώς κρίνεται πως οι σχετικοί ισχυρισμοί και λόγοι αίτησης/έφεσης δεν ευσταθούν. Οι λόγοι έφεσης περί μη έγκυρης υποθήκης και μη οφειλής του απαιτούμενου ή οιουδήποτε ποσού δεν έχουν αιτιολογηθεί με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Απλά αποτελούν μέρος του λόγου και των ισχυρισμών τους για την καταχρηστικότητα της παρούσας διαδικασίας, ενόσω εκκρεμούν οι αγωγές στις οποίες έχουν καταχωρηθεί Εκθέσεις Υπεράσπισης. Ατεκμηρίωτοι παραμένουν επίσης οι λόγοι για μη τήρηση του κώδικα συμπεριφοράς και περί υπερημερίας του χρέους αφού ήδη είχε επέλθει τερματισμός των επίδικων λογαριασμών από 29.10.2013. Τίθεται ως λόγος έφεσης ότι αποστάληκαν ταυτόχρονα οι ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» ενώ έπρεπε να προηγηθεί η πρώτη και να ακολουθήσει η δεύτερη. Το άρθρο 44Δ το οποίο προνοεί τη διαδικασία διορισμού εκτιμητή για την εκτίμηση της αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου, δεν καθορίζει ρητά την προθεσμία ή τον χρόνο αποστολής της ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ». Όμως η διαδικασία διορισμού εκτιμητή γίνεται τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Γ

(3)το οποίο παρέχει το δικαίωμα άσκησης έφεσης εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και συνεπώς θα ήταν ορθότερο να παρέρχεται η προθεσμία των 30 ημερών και μετά να άρχεται η διαδικασία εκτίμησης του ακινήτου. Ενδεχομένως, αυτό, δηλαδή η αναμονή της παρέλευσης της προθεσμίας των 30 ημερών να οδηγεί σε σμίκρυνση ή και απώλεια του χρόνου, δεδομένου ότι έχει ήδη καθορισθεί ημερομηνία πλειστηριασμού, πλην όμως αυτό το θέμα μπορεί να επιλυθεί εάν καθορισθεί σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα η ημερομηνία εκποίησης. Πέραν τούτου, βέβαια, με την ταυτόχρονη αποστολή των ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» ούτε παραβλάπτονται συμφέροντα των διαδίκων αλλά ούτε και αποτελεί ικανό λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης αυτής. Το παράπονο των Αιτητών πως δεν αποστάληκαν μαζί με τις ειδοποιήσεις αποδεικτικά έγγραφα για το ενυπόθηκο χρέος δεν είναι βάσιμο. Ο Νόμος καθορίζει ρητά ποια έγγραφα συνοδεύουν ποιες ειδοποιήσεις. Μια σύγκριση των επίδικων ειδοποιήσεων με τα δείγματα του δεύτερου παραρτήματος αποδεικνύει την ορθότητα και νομότυπο των επίδικων ειδοποιήσεων. Συνακόλουθα η αίτηση/έφεση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Εφεσίβλητης-Καθ΄ ης η αίτηση και εναντίον των Εφεσειόντων-Αιτητών όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil/General Applications/Final Αναφορά: (Αίτηση/Έφεση - Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» - ύπαρξη αγωγής)