Σωτήρης Προκοπίου Ιωάννου ν. Αντώνης Χουβαρτάς, Αρ. Αγωγής: 128/2017, 30/5/2017

Σωτήρης Προκοπίου Ιωάννου ν. Αντώνης Χουβαρτάς, Αρ. Αγωγής: 128/2017, 30/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 128/2017 Μεταξύ: Σωτήρης Προκοπίου Ιωάννου, από τη Πάφο Ενάγοντα - και - Αντώνης Χουβαρτάς, από τη Πάφο Εναγόμενου -------------------- Ημερομηνία: 30 Μαΐου 2017 Αίτηση ημερομηνίας 20.3.2017 Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο - Αιτητή: κ. Ε. Κορακίδης μαζί με κα Λουκά Για τον Ενάγοντα - Καθ' ου η αίτηση : κ. Π. Κλεοβούλου -------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η αναφορικά με τα έξοδα της διαδικασίας Για σκοπούς κατανόησης, παραθέτω το ιστορικό της παρούσας υπόθεσης όπως αυτό προκύπτει από το περιεχόμενο του φακέλου της και από αυτά που έχουν γίνει παραδεκτά από τους συνηγόρους των διαδίκων και τα οποία αφορούν άλλη υπόθεση, την Αγωγή 1068/2016, η οποία απορρίφθηκε και στη συνέχεια καταχωρήθηκε η παρούσα προς αντικατάσταση της. Το κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 2.2.2017 και επιδόθηκε στον εναγόμενο στις 6.3.2017, ο οποίος στις 15.3.2017 καταχώρησε εμφάνιση δια δικηγόρου. Στις 20.3.2017 καταχωρήθηκε αίτηση, με την οποία ο εναγόμενος ζητά αναστολή της διαδικασίας μέχρι την πληρωμή των εξόδων που ο ενάγων καταδικάστηκε να του καταβάλει στα πλαίσια της αγωγής 1068/16 και/ή απόρριψη της αγωγής. Τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, σχετίζονται με την απόρριψη της αγωγής υπ΄ αρ. 1068/2016 και την διαταγή του δικαστηρίου για καταβολή από τον ενάγοντα των εξόδων του εναγόμενου, καθώς και την μετέπειτα καταχώρηση της αγωγής αυτής με την ίδια αιτία αγωγής. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση στην αίτηση, προτού καταχωρηθεί η πιο πάνω αίτηση, στάληκε από τον δικηγόρο του εναγόμενου προς τον δικηγόρο του ενάγοντα επιστολή, το Τεκμήριο Γ στην αίτηση, με την οποία ο εναγόμενος ζητούσε την καταβολή των εξόδων του στην υπόθεση 1068/2016 εντός 3 ημερών, ενημερώνοντας επίσης, ότι πρόθεση του σε αντίθεση περίπτωση, ήταν να προχωρήσει με αίτηση για αναστολή της διαδικασίας της νέας αγωγής. Όπως είναι εμφανές, τα έξοδα δεν πληρώθηκαν εντός της πιο πάνω προθεσμίας, με αποτέλεσμα να προωθηθεί δια καταχωρήσεως η παρούσα αίτηση. Κατά την πρώτη εμφάνιση στην αίτηση, η συνήγορος που εμφανίστηκε εκ μέρους του δικηγόρου του ενάγοντα - καθ΄ ου η αίτηση, ζήτησε όπως η αίτηση οριστεί στις 10/4/2017 που θα είναι παρών ο δικηγόρος του ενάγοντα ώστε να διευθετήσει την πληρωμή των εξόδων. Στις 10.4.2017 ζητήθηκε περαιτέρω χρόνος για πληρωμή των εξόδων, μετά το Πάσχα, και η αίτηση ορίστηκε στις 3/5/2017. Στις 3/5/2017 δηλώθηκε ότι τα έξοδα πληρώθηκαν και επειδή αναμενόταν να ξεκαθαρίσει η επιταγή που δόθηκε, ζητήθηκε χρόνος από τον συνήγορο του αιτητή και για αυτό η αίτηση ορίστηκε στις 11.5.2017. Στις 11.5.2017 δηλώθηκε ότι η επιταγή τιμήθηκε και ο συνήγορος του εναγόμενου - αιτητή, ζήτησε άδεια για την απόσυρση της αίτησης, προέκυψε όμως ζήτημα αναφορικά με τα έξοδα της αίτησης, τα οποία η πλευρά του εναγόμενου - αιτητή, ζήτησε να επιδικαστούν υπέρ του εναγόμενου, πράγμα με το οποίο η συνήγορος που εμφανίστηκε εκ μέρους του ενάγοντα - καθ΄ου η αίτηση διαφώνησε και επειδή δεν ήταν έτοιμη να τοποθετηθεί με αγόρευση προς υποστήριξη της ένστασης της, ζήτησε χρόνο να το πράξει. Στις 18.5.2017 που η αίτηση παρέμεινε να αναφορικά με το πιο πάνω ζήτημα, ο συνήγορος του αιτητή κατάθεσε γραπτώς την αγόρευση του, ενώ ο συνήγορος του καθ΄ου η αίτηση αγόρευσε προφορικά. Επίσης της ουσίας, ο συνήγορος του αιτητή, επικεντρώνει την αγόρευση του στην Δ. 15 θ. 4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και σε νομολογία επί του θέματος, ενώ ο συνήγορος του καθ΄ου η αίτηση στο ότι η απόφαση του δικαστηρίου με την οποία απέρριψε την αγωγή 1068/2016 και καταδίκασε τον ενάγοντα στα έξοδα, δεν περιλαμβάνει οποιαδήποτε ρήτρα για πληρωμή των εξόδων ως προϋπόθεση για την έγερση νέας αγωγής και άρα τέτοια υποχρέωση δεν επιβαλλόταν στον ενάγοντα. Ανέφερε επίσης ο κ. Κλεοβούλου, πως η αίτηση δεν βρίσκει δικονομικό έρεισμα, ενώ η πληρωμή των εξόδων που έγινε από τον ενάγοντα ήταν μόνο λόγω της καλής του θέλησης χωρίς καμία υποχρέωση. Σχετική με το υπό εξέταση ζήτημα είναι η Διαταγή 15 Θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας , (ο κ.4 της Δ.15 αντιστοιχεί στον αγγλικό κανονισμό 4 της O.26, της οποίας το λεκτικό είναι πανομοιότυπο) επί της οποία στηρίζεται και η αίτηση, η προβλέπει τα ακόλουθα: «If any subsequent action shall be brought before payment of the costs of a discontinued action, for the same, or substantially the same, cause of action, the Court or a Judge may, if they of he think fit, order a stay of such subsequent action, until such costs shall have been paid». Αναφορικά με τον αγγλικό κανονισμό 4 της O.26, το σύγγραμμα The Annual Practice 1958, στη σελίδα 596-600 και κάτω από τον τίτλο «Same, or substantially the same» αναφέρεται ότι· «This Rule applies to discontinued actions the principle on which the Court under its inherent jurisdiction stays actions in cases where a previous action brought for substantially the same cause of action has been dismissed or stayed, and plaintiff has not paid to defendant costs of such previous action ordered to be paid by him. See J.A., 1925, s. 41, (
2. n)"Costs"». Στην υπόθεση McCabe v. Bank of Ireland (1886-90) All E.R. 1359, λέχθηκε ότι ο κανόνας είναι πως· όταν ο ενάγων καταχωρεί αγωγή μετά που απέτυχε σε προηγούμενη πανομοιότυπη, η τελευταία πρέπει να ανασταλεί μέχρις ότου πληρωθούν τα έξοδα της πρώτης. Ο ίδιος κανόνας επαναλήφθηκε και στην υπόθεση Sinclair v. British Telecommunications plc