ΕΛΕΝΑ ΟΡΦΑΝΙΔΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ διά του Γενικού Εισαγγελέως της Δημοκρατίας, Αρ. Αγωγής: 3339/12, 19/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3339/12 Μεταξύ: ΕΛΕΝΑ ΟΡΦΑΝΙΔΟΥ Ενάγουσας - Αιτήτριας και ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ διά του Γενικού Εισαγγελέως της Δημοκρατίας Εναγομένου - Καθ' ου η αίτηση ------------- Αίτηση ημερομηνίας 3.02.2017 για τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 19.05.17 Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κα Χαραλάμπους για κ. Μάτσα Για τον Εναγόμενο - Καθ' ου η αίτηση: κ. Ερωτοκρίτου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της υπό κρίση αίτησης είναι η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης με τη διαγραφή υφιστάμενων παραγράφων και την αντικατάσταση τους από νέες, καθώς επίσης και με την προσθήκη καινούργιων παραγράφων. Η υπό κρίση αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Ενάγουσας (στο εξής η «Αιτήτρια») στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι κατά την προετοιμασία για την ακρόαση της υπόθεσης διαπιστώθηκε ότι είναι αναγκαία η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης προκειμένου να προωθηθούν οι ισχυρισμοί της κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο αλλά και για να έχει το Δικαστήριο πληρέστερη εικόνα των γεγονότων της υπόθεσης. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας κατά την μελέτη των εγγράφων της παρούσας αγωγής προέκυψαν νέα στοιχεία σχετικά με τις αξιώσεις της τα οποία καθιστούν απαραίτητη την προσθήκη των ισχυρισμών που αναφέρονται στην επίδικη αίτηση. Καταληκτικά η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση καθώς το Δικαστήριο θα έχει αποκρυσταλλωμένη εικόνα των ισχυρισμών της Αιτήτριας, ενώ από την άλλη δεν θα επηρεαστούν με οποιοδήποτε τρόπο τα συμφέροντα του Εναγόμενου (στο εξής «Καθ' ου η αίτηση»). O Καθ' ου η αίτηση εκδήλωσε τη διαφωνία του καταχωρώντας στις 9.02.2017 ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στην οποία εγείρονται 11 λόγοι ένστασης οι οποίοι μπορούν να ταξινομηθούν στις πιο κάτω κατηγορίες: H Δ.25 θ.1 δεν τυγχάνει εφαρμογής και/ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων (λόγοι ένστασης Α και Ι). Με την αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκεται η προσθήκη και/ή εισαγωγή νέου αγώγιμου δικαιώματος και/ή νέας βάσης αγωγής με αποτέλεσμα τον εκτροχιασμό της υπόθεσης και/ή τον επαναπροσδιορισμό των επίδικων θεμάτων (λόγοι ένστασης Β, Δ, και ΣΤ). Η Αιτήτρια ενεργεί με κακή πίστη και τυχόν έγκριση της επίδικης ένστασης θα προκαλέσει αδικία και/ή θα έχει ζημιογόνες συνέπειες στα δικαιώματα και συμφέροντα του Καθ' ου η Αίτηση (λόγοι ένστασης Γ, Θ και ΙΑ). Οι ισχυρισμοί που επιδιώκεται να εισαχθούν με την αιτούμενη τροποποίηση ήταν γνωστοί στην Αιτήτρια από την ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής και δεν προβάλλεται οποιαδήποτε δικαιολογία και/ή σοβαρός λόγος για την εν λόγω καθυστέρηση (λόγοι ένστασης Ε και Ζ). Σε περίπτωση έγκρισης της αιτούμενης τροποποίησης το Δικαστήριο δεν θα μπορεί να ακούσει τα γεγονότα της παρούσας διότι έχει αποφασίσει για την αξιοπιστία της Ενάγουσας στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης 18438/12 Ε.Δ. Πάφου (λόγος ένστασης Η). Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αννίτας Εθελοντή. Η τελευταία περιορίζεται ουσιαστικά στην υιοθέτηση των λόγων ένστασης που επικαλείται ο Καθ' ου η αίτηση. Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων με τις αγορεύσεις τους προέβαλαν την εκατέρωθεν επιχειρηματολογία τους. Τόσο η Αίτηση, οι ενστάσεις με τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις, όσο και οι αγορεύσεις των συνηγόρων έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους. Νομική πτυχή Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται επί της Δ.25 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπως αυτή ίσχυε πριν την τροποποίηση της με τον Δ.Κ. ημερομηνίας 06.02.15. Παραθέτω το περιεχόμενο της Δ.25 θ.1: «1. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties.» Το θέμα της τροποποίησης των δικογράφων, ανάγεται στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας των Δικαστηρίων και έτυχε εκτεταμένης και βαθιάς αναλύσεως σε πάρα πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, μεταξύ των οποίων οι υποθέσεις Courtis v. Iasonides
(1970)1 C.L.R.180, Evripidou v. Kannaourou
(1985)1 C.L.R.24, Nicolaides v. Yerolemi
(1980)1 C.L.R.1, Tsiappas v. The Republic
(1974)1 C.L.R.167, Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 33, Χριστοδούλου ν Χριστοδούλου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 934. Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 αναφέρεται πως: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη και όταν τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα.» Επίσης, στην υπόθεση Anna Latouf Agini v. Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος
(1999)1 Α.Α.Δ. 11, αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: «Η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς ή για την αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι πως η τροποποίηση ενός δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση ωστόσο αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι άμεσα εμφανής. Συμπεράσματα Το βασικό παράπονο του Καθ' ου η αίτηση συνίσταται στη θέση ότι με την αιτούμενη τροποποίηση εισάγεται νέα βάση αγωγής με αυξημένες αποζημιώσεις και/ή νέα αγώγιμα δικαιώματα με αποτέλεσμα τον επαναπροσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και τον εκτροχιασμό της υπόθεσης. Ασφαλώς οι τροποποιήσεις που επιθυμεί να επιφέρει η Αιτήτρια στην Έκθεση Απαίτησης είναι εκτεταμένες. Το γεγονός αυτό ωστόσο δεν οδηγεί χωρίς άλλο και στο συμπέρασμα ότι, ενόψει της έκτασης της τροποποίησης, εισάγονται νέα αγώγιμα δικαιώματα ή ότι αλλάζει η υφιστάμενη βάση αγωγής. Θεωρώ ότι για να εξεταστεί το εν λόγω ζήτημα θα πρέπει να γίνει αντιπαραβολή των υφιστάμενων δικογραφημένων θέσεων από την μία και των αιτούμενων τροποποιήσεων από την άλλη. Συνοπτικά στην Έκθεση Απαίτησης η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι το όχημα με αρ. εγγραφής ΕΒΕ 726 (στο εξής «το όχημα») κατακρατήθηκε παράνομα από τη Δημοκρατία και/ή καταχρηστικά και/ή χωρίς εύλογη αιτία και/ή για υπερβολικό χρονικό διάστημα. Κατά τη διάρκεια της κατακράτησης του οχήματος, το τελευταίο ήταν εκτεθειμένο στις καιρικές συνθήκες και/ή απροστάτευτο και χωρίς την επίδειξη οποιασδήποτε εύλογης φροντίδας εκ μέρους των υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων της Δημοκρατίας. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι λόγω της κατακράτησης προκλήθηκαν στο όχημα ζημιές ύψους €3.
- Ισχυρίζεται επίσης ότι από τις ενέργειες των αντιπροσώπων και/ή υπαλλήλων της Δημοκρατίας παραβιάστηκαν συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα της για τα οποία διεκδικεί αποζημιώσεις. Επίσης αποζημιώσεις διεκδικεί και για τη μείωση της αγοραίας αξίας του οχήματος λόγω δημοσιευμάτων που έγιναν εξ αφορμής των παράνομων ενεργειών της Δημοκρατίας. Με τις αιτούμενες τώρα τροποποιήσεις η Αιτήτρια επιδιώκει να περιλάβει στην απαίτηση της τον ισχυρισμό ότι είναι ιδιοκτήτρια του συνεργείου με την επωνυμία "KJS Motorsport Car Sales Parts and Service", ότι κατά ή περί τις 24.11.11 μέλη της Αστυνομίας εισήλθαν στο προαναφερόμενο συνεργείο παράνομα και/ή χωρίς εξουσία για να διεξάγουν έρευνα μετά την ολοκλήρωση της οποίας παρέλαβαν το όχημα ιδιοκτήτης του οποίου ήταν κατά τον εν λόγω χρόνο κάποιος πελάτης της Αιτήτριας. Επιθυμεί επίσης να περιλάβει ισχυρισμό ότι λόγω των δυσμενών και/ή αναληθών δημοσιευμάτων η αγοραία αξία και/ή εμπορευσιμότητα του οχήματος επηρεάστηκε με αποτέλεσμα να αναγκαστεί, μετά από διαμαρτυρίες του ιδιοκτήτη του οχήματος, να το αγοράσει η ίδια για το ποσό των €13.500 που αντιπροσώπευε την αξία του οχήματος όταν αυτό παραδόθηκε στο συνεργείο της. Περαιτέρω, η Αιτήτρια αιτείται την προσθήκη ισχυρισμών σε σχέση με την έκδοση διατάγματος για επιστροφή του οχήματος και τη μη συμμόρφωση της Αστυνομίας κατά τον χρόνο που μετέβη για να το παραλάβει με αποτέλεσμα να υποστεί ζημιά ύψους €178,
- Επιπρόσθετα επιδιώκει τη συμπερίληψη ζημιάς ύψους €150,00, που αφορά τα έξοδα εκτίμησης των ζημιών που προκλήθηκαν στο όχημα από την κατακράτηση του, με αποτέλεσμα το ποσό των ειδικών αποζημιώσεων που αξιώνει να ανέρχεται στις €3.
- Επιπλέον η Αιτήτρια επιχειρεί να εισάξει ισχυρισμούς σε σχέση με την υπόθεση με αρ. 18438/12 Ε.Δ. Πάφου, καθώς επίσης και ότι πώλησε το όχημα σε πολύ χαμηλή τιμή στις 22.07.13, αφού προηγουμένως επιδιόρθωσε τις ζημιές και βλάβες που προκλήθηκαν σε αυτό λόγω της κατακράτησης του. Τέλος, επιθυμεί να συμπεριλάβει ισχυρισμό περί οικονομικής ζημιάς που υπέστη λόγω των αναληθών και/ή ανυπόστατων και/ή ψευδών δημοσιευμάτων και/ή σχολίων που αφορούσαν την υπόθεση της. Συγκρίνοντας τώρα την υφιστάμενη Έκθεση Απαίτησης με την αιτούμενη τροποποίηση, δεν διαπιστώνω ότι εισάγεται νέα βάση αγωγής ή ότι επέρχεται ριζική μετατροπή των επίδικων θεμάτων, ως η σχετική εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση. Διαφωνώ επίσης με την εισήγηση ότι η Αιτήτρια επιχειρεί ουσιαστικά, μέσω της υπό κρίση αίτησης, να δημιουργήσει αγώγιμο δικαίωμα και να επηρεάσει έτσι δυσμενώς τα συμφέροντα του Καθ' ου η αίτηση, ο οποίος εγείρει στην Υπεράσπιση το ζήτημα της μη αποκάλυψης βάσης αγωγής. Καταρχάς επισημαίνεται ότι το τελευταίο ζήτημα εγείρεται στην παράγραφο 1 της Υπεράσπισης υπό μορφή προδικαστικής ένστασης, χωρίς όμως να έχει προωθηθεί προδικαστικά από τον Καθ' ου η αίτηση. Εν πάση περιπτώσει με την αιτούμενη τροποποίηση δεν εισάγεται νέο ή διαφορετικό αγώγιμο δικαίωμα από εκείνο που επικαλείται η Αιτήτρια στην αγωγή της. Τα αγώγιμα δικαιώματα εξακολουθούν να εδράζονται στην ισχυριζόμενη παραβίαση των συνταγματικών δικαιωμάτων της ένεκα της κατ' ισχυρισμό παράνομης κατακράτησης του οχήματος και/ή της κατακράτησης του για υπερβολικό χρονικό διάστημα και στις ζημιές που υπέστη ένεκα των πιο πάνω, αλλά και εξαιτίας των δημοσιευμάτων που έγιναν σε σχέση με τα προαναφερόμενα. Με τις αιτούμενες τροποποιήσεις δίδονται ουσιαστικά περισσότερες λεπτομέρειες της επίδικης διαφοράς και προσδιορίζονται οι ζημιές που κατ' ισχυρισμό υπέστη η Αιτήτρια. Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι για το περιστατικό της 24.11.11 σε σχέση με το οποίο επιθυμεί να προβάλει ισχυρισμούς η Αιτήτρια, καθώς και για το ότι η τελευταία είναι η ιδιοκτήτρια του συνεργείου με την επωνυμία "KJS Motorsport Car Sales Parts and Service" γίνεται λόγος στην Υπεράσπιση και συγκεκριμένα στην παράγραφο 3 αυτής, χωρίς να προβάλλονται οποιοιδήποτε ισχυρισμοί στην υφιστάμενη Έκθεση Απαίτησης. Σε κάθε όμως περίπτωση ακόμα και αν θεωρηθεί ότι με την αιτούμενη τροποποίηση εισάγεται νέα βάση αγωγής ή νέα αγώγιμα δικαιώματα, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις δεν συνιστά λόγο για απόρριψη της αίτησης. Τα ζητήματα που επιδιώκει να θέσει η Αιτήτρια είναι συνυφασμένα και άρρηκτα συνδεδεμένα με τα υφιστάμενα αγώγιμα δικαιώματα και επίδικα θέματα. Συνεπώς με την εισαγωγή τους δεν δημιουργείται πολλαπλότητα των διαδικασιών. Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου ν. Αζά
(1992)1Α Α.Α.Δ. 704 λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το τι αποτελεί νέα βάση αγωγής: «Στη σελ. 627 του ίδιου βιβλίου διατυπώνεται με καθαρότητα το κριτήριο του τι αποτελεί νέα απαράδεκτη βάση αγωγής. "The court will not refuse to allow an amendment simply because it introduces a new case (Budding v. Murdoch, 1 Ch. D. 42 Hubbuck v. Helms, 56 L.J. Ch. p. 539). But it will do so where the amendment would change the action into one of a substantially different character which would more conveniently be the subject of a fresh action {Raleigh v. Goschen,
(1898)1 Ch. p.81}." Στην περίπτωση μας η παράγραφος 3, όπως ηταν αρχικά διατυπωμένη, αναφερόταν σε πώληση με γραπτό πωλητήριο έγγραφο ημερ. 13/3/
- Ο νέος ισχυρισμός αφορά την ίδια δοσοληψία μόνο που η συμφωνία ήταν προφορική και επιβεβαιώθηκε, σύμφωνα πάντοτε με όσα διατείνεται η εφεσείουσα, με έγγραφη αναγνώριση και/ή ανάληψη υποχρέωσης πάλιν ημερ. 13/3/
- Με δυό λόγια δεν πρόκειται για περίπτωση υποκατάστασης του βάθρου της αγωγής. Περαιτέρω επισημαίνεται ότι η αίτηση υποβλήθηκε στην αφετηρία της δίκης.» Στην προκείμενη περίπτωση είναι, κατά την άποψη μου, ξεκάθαρο ότι δεν αλλάζει με οποιοδήποτε τρόπο το βάθρο της αγωγής. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση προς υποστήριξη της θέσης του ότι δεν μπορεί να επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση διότι δημιουργείται νέο αγώγιμο δικαίωμα επικαλείται την υπόθεση IKOS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ.α Πολιτικές Εφέσεις 137 και 138/13 ημερομηνίας 20.03.
- Πέραν του ότι, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, στην προκείμενη περίπτωση δεν τίθεται ζήτημα δημιουργίας νέου αγώγιμου δικαιώματος, τα γεγονότα της IKOS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ.α διαφοροποιούνται από αυτά της παρούσας. Συγκεκριμένα στην πιο πάνω υπόθεση οι υφιστάμενες δικογραφημένες θέσεις της Εφεσείουσας αφορούσαν μόνο την απαίτηση της εναντίον του Εφεσίβλητου 1 και δεν αποκαλυπτόταν οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Εφεσίβλητων 2-
- Οι Εφεσίβλητοι 2 - 13 προστέθηκαν ως διάδικοι μεταγενέστερα και με τις αιτούμενες τροποποιήσεις επιδιωκόταν η προσθήκη νέας βάσης αγωγής και ταυτόχρονα η δημιουργία αγώγιμου δικαιώματος εναντίον των νέων αυτών διαδίκων. Ο δεύτερος βασικός λόγος ένστασης εστιάζεται στην αδικαιολόγητη καθυστέρηση με την οποία καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση, εφόσον οι ισχυρισμοί που επιδιώκει να εισάξει η Αιτήτρια ήταν εξ αρχής γνωστοί. Η καθυστέρηση μπορεί κάτω από ορισμένες περιστάσεις να επηρεάσει το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, όμως ο προαναφερόμενος παράγοντας δεν είναι αφ' εαυτού αποφασιστικής σημασίας ως προς την έκβαση της αίτησης. Στην υπόθεση Astor Manufacturing & Export Co. κ.α. v. A.G. Leventis Company (Nigeria) Ltd και άλλοι
(1993)1 Α.Α.Δ. 726 αναφέρεται πως: «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας.» Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση αναφέρεται αφενός ότι κατά την προετοιμασία της ακρόασης διαπιστώθηκε η ανάγκη για τροποποίηση, και αφετέρου ότι η μελέτη των εγγράφων κατέδειξε ότι είναι απαραίτητη η προσθήκη ισχυρισμών σε σχέση με αξιώσεις που δικαιούται η Αιτήτρια να διεκδικήσει. Σύμφωνα με τη νομολογία, τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί ακόμα και εκεί που η αναγκαιότητα της προέκυψε από αμέλεια ή σφάλμα του Αιτητή ή του δικηγόρου του. Το βασικό στοιχείο που θα πρέπει να εξετάσει το Δικαστήριο είναι κατά πόσο η αίτηση υποβάλλεται καλόπιστα. Επισημαίνω ότι η Αιτήτρια δεν αντεξετάστηκε και δεν αμφισβητήθηκε η γνησιότητα των προαναφερόμενων ισχυρισμών της. Ούτε και τέθηκαν από μέρους του Καθ' ου η αίτηση οποιαδήποτε άλλα στοιχεία από τα οποία να προκύπτει κακή πίστη ή ότι η υπό κρίση αίτηση αποσκοπεί στην πρόκληση βλάβης στα δικαιώματα του Καθ' ου η Αίτηση. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι δεν έχει ξεκινήσει ακόμα η ακροαματική διαδικασία. Σχετική με το θέμα της καθυστέρησης, η οποία μάλιστα οφείλεται σε σφάλμα των Αιτητών, είναι η απόφαση στην Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Νίκου Κ. Σιακόλα
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 44. Στην εν λόγω υπόθεση η αγωγή καταχωρήθηκε στις 23/01/1986 και η ακρόαση της ξεκίνησε δύο φορές αλλά δεν περατώθηκε διότι και στις δύο περιπτώσεις ο εκάστοτε Πρόεδρος του Πλήρους Επαρχιακού είχε διοριστεί στο Ανώτατο Δικαστήριο. Μετά την δεύτερη ματαίωση της ακροαματικής διαδικασίας, οι Εφεσείοντες καταχώρησαν στις 06/03/1998 αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης και της Απάντησης η οποία και αποτέλεσε το αντικείμενο της έφεσης. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση επέτρεψε μερικά την τροποποίηση αναφέροντας τα ακόλουθα (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «Στην προκειμένη περίπτωση υπήρξε όντως μεγάλη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης για τροποποίηση. Η έννοια της καθυστέρησης προϋποθέτει βέβαια τη δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας. Αυτή τη δυνατότητα θα πρέπει εδώ, σε επίπεδο θεωρητικό, να την υποθέσουμε. Διότι θα έπρεπε εξ' αρχής να ήταν γνωστή στο συνήγορο των εφεσειόντων η δικονομική ανάγκη για την παροχή λεπτομερειών του αλλοδαπού δικαίου. Που σημαίνει πως υπήρξε σφάλμα. Αυτό όμως δεν θα μπορούσε, καθώς μας φαίνεται, να οφειλόταν σε οτιδήποτε άλλο από εκείνο που ο συνήγορος των εφεσειόντων πρόσφερε ως εξήγηση στο Δικαστήριο, ήτοι, ότι τελούσε με την αντίληψη, βάσει της δικής του πείρας, πως δεν αναμενόταν και δεν χρειαζόταν η έκθεση λεπτομερειών των διατάξεων και κανόνων του αλλοδαπού δικαίου. Η πρωτόδικη άποψη ότι η εν λόγω εξήγηση δεν μπορούσε να θεωρηθεί ικανοποιητική νομίζουμε πως δεν εδικαιολογείτο. Καμία απολύτως ένδειξη δεν υπήρχε ότι η καθυστέρηση δεν ήταν καλόπιστη.» Περαιτέρω, στην προαναφερόμενη απόφαση γίνεται παραπομπή στην υπόθεση Cropper v. Smith [1884] 26 Ch. D. 700 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «.I know of no kind of error or mistake which, if not fraudulent or intended to overreach, the Court ought not to correct, if it can be done without injustice to the other party. Courts do not exist for the sake of discipline, but for the sake of deciding matters in controversy, and I do not regard such amendment as a matter of favour or grace...It seems to me that as soon as it appears that the way as much matter of right on his part to have it corrected, if it can be done without injustice, as anything else in the case is a matter of right." Επίσης σχετικό, με την καθυστέρηση που οφείλεται σε αβλεψία ή σε σφάλμα του Αιτητή, είναι το πιο κάτω αναφερόμενο απόσπασμα από την Saba & Co. (T.M.P) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426 : «Μένει το ερώτημα της δικαιολόγησης της καθυστέρησης. Η σημασία του ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει γίνει τέτοιος ή άλλος ανάλογος ισχυρισμός και δεν συμφωνούμε πως καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή.» Σημειώνεται ακόμη πως: «Στην Τάξι Κυριάκος Λτδ V. Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, όπου το Εφετείο θεώρησε πως η χρονική διάσταση αποτελούσε παράγοντα που δεν επέτρεπε αποδοχή του αιτήματος για τροποποίηση, κατ' ουσία τη συνάρτησε, όπως προκύπτει από το ιστορικό, με την έλλειψη καλής πίστης που εκ προοιμίου καθιστούσε αδικαιολόγητη την καθυστέρηση.» Θεωρώ σκόπιμο να παραπέμψω και στην υπόθεση Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α
(2007)1Β Α.Α.Δ 1005, στην οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο θεώρησε ότι δεν δικαιολογήθηκε επαρκώς η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης τροποποίησης. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση σημείωσε ότι: «Εν όψει της νομολογίας, κρίνουμε πως όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί το διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι, όπως τονίσαμε και πιο πάνω, να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους.» Αναφορικά με τον λόγο ένστασης ότι δεν θα πρέπει να εγκριθεί η επίδικη αίτηση διότι το Δικαστήριο δεν θα μπορέσει να ακούσει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, εφόσον έχει ήδη αποφασίσει για την αξιοπιστία της Αιτήτριας στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης 18438/12 Ε.Δ. Πάφου, περιορίζομαι να αναφέρω ότι το συγκεκριμένο ζήτημα δεν μπορεί να αποτελεί βάσιμο λόγο ένστασης καθώς δεν περιλαμβάνεται στα κριτήρια βάσει των οποίων το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια στα πλαίσια μίας αίτησης τροποποίησης. Εν πάση περιπτώσει, χωρίς να εξετάζω την ουσία της θέσης που επικαλείται ο Καθ' ου η αίτηση, το εν λόγω ζήτημα ακόμα και αν ευσταθεί θα μπορούσε εύκολα να ξεπεραστεί με την εξαίρεση του Δικαστηρίου από την εκδίκαση της συγκεκριμένης υπόθεσης. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω κρίνω ότι η Αίτηση θα πρέπει να επιτύχει, διότι αυτό, κατά την άποψη μου, επιβάλλει υπό τις περιστάσεις το συμφέρον της δικαιοσύνης. Με την έγκριση της αιτούμενης τροποποίησης θα προσδιοριστούν πλήρως τα επίδικα θέματα και θα αποφασιστούν όλες οι διαφορές των διαδίκων. Όπως υποδείχθηκε και στην Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α (ανωτέρω): «Το κυρίαρχο στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Κατά την εξέταση του θέματος, το δικαστήριο βασίζεται σε διάφορους παράγοντες, αλλά τελικά ο κρίσιμος παράγων είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η άδεια για τροποποίηση δίδεται ευκολότερα στα αρχικά στάδια, αλλά τούτο μπορεί ακόμη να γίνει και σε πολύ προχωρημένο στάδιο, μέχρι και το τελικό της διαδικασίας, αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Ο όρος ανεπανόρθωτη ζημιά χρησιμοποιείται με την έννοια του ότι αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή εξόδων.» Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης ως η παράγραφος Α της υπό κρίση αίτησης. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος. Ο Αιτητής να ζητήσει σύνταξη του παρόντος διατάγματος το αργότερο μέχρι τις 23.05.17 και το διάταγμα να συνταχθεί το αργότερο μέχρι τις 30.05.17. Υπεράσπιση στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 20 ημερών από την παράδοση της και τυχόν Απάντηση να καταχωρηθεί εντός 7 ημερών από την παράδοση της τροποποιημένης Υπεράσπισης. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης ως επίσης και τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. (Υπ.) ................................................. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση Τροποποίησης Έκθεσης Απαίτησης