Gegam Tsarukyan κ.α. ν. MINOU CO LTD κ.α., Αρ. Αγωγής 154816, 26/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 154816 Μεταξύ:
- Gegam Tsarukyan, από την Ρωσία
- Alina Tsarukyan, από την Ρωσία
- Artur Tsarukyan, από την Ρωσία Εναγόντων - και -
- MINOU CO LTD
- Artur Manukyan
- Lenvel Manukyan Εναγομένων -------------------------------- Ημερομηνία: 26 Μαΐου 2017 Αίτηση ημερομηνίας 9.12.2016 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κα Ε. Μαλά και κ. Ν. Κούρρης Για τους Εναγόμενους - Καθ΄ων η αίτηση: κα Β. Δελιμπαλτίδου -------------------------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες οι οποίοι έχουν καταχωρήσει γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα (η έκθεσης απαίτησης δεν έχει ακόμη καταχωρηθεί) αξιώνουν εναντίον των εναγομένων, το ποσό των €147.520, στη βάση του ισχυρισμού, ότι τους καταβλήθηκε για σκοπό που απέτυχαν να εκπληρώσουν και/ή για αδικαιολόγητο πλουτισμό και/ή δολίως οικειοποιήθηκαν εις βάρος των ενάγοντων. Επίσης, αξιώσουν αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης και/ή διαφυγόντα κέρδη και/ή αποζημιώσεις για δόλο απάτη την οποία οι εναγόμενοι διαπράξαν εις βάρος τους. Με την υπό κρίση αίτηση, η οποία στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 4,5,9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 στα άρθρα 30 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60 και στην Δ. 48 θ 1 - 3, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι ενάγοντες ζητούν την έκδοση των ακόλουθων προσωρινών διαταγμάτων: Α. Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να απαγορεύει στον Εναγόμενο 2 και/ή αντιπροσώπους του και/ή εκπροσώπου τους και/ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο να αποξενώσει και/ή να εκχωρήσει και/ή να πωλήσει και/ή να αποποιηθεί, για λογαριασμό του Εναγόμενου 2, το δικαίωμα επί του διαμερίσματος του αναφερόμενου επί του πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας, το οποίο κατατέθη στο Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού και φέρει αριθμό ΠΩΕ 384/07 και συνήφθη μεταξύ του Εναγόμενου 2 και της Heathrow Estates Ltd και το οποίο διαμέρισμα φέρει τα ακόλουθα στοιχεία: Διαμέρισμα 102, Coco De Mer επί του συγκροτήματος 'ZAVOS PALM BEACH APARTMENTS' με αρ. εγγρ. 0/25158, Τεμάχιο 1244, Φ/Σχ. 54, αρ. σχεδίου 44, στην Γερμασόγεια της επαρχίας Λεμεσού. Β. Παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα, το οποίο να εμποδίζει την εναγόμενη 1 και τους εναγόμενους 2 και/ή 3 και/ή τους υπαλλήλους και/ή τους υπηρέτες και/ή τους αντιπροσώπους τους και/ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο να πωλήσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσουν τον εξοπλισμό της Εναγόμενης 1 και/ή τις ηλεκτρικές συσκευές ήτοι 6 ψυγεία, 2 ψυγεία βιτρίνες, 4 ψυκτικούς θαλάμους, 5 κλιματιστικά (air condition), 1 μηχανή παρασκευής παγωμένου γιαουρτιού, 1 toppings bar, 2 μηχανές καφέ, 3 μίξερ, 60 καρέκελες, 30 τραπεζάκια, 4 ομπρέλες τα οποία βρίσκονται σε κατάστημα επί της οδού Λεωφόρου Μακαρίου αρ. 27, ακίνητα Χατζηνικόλα, καταστήματα με αριθμό 6, στην Αγία Νάπα και/ή σε κατάστημα το οποίο βρίσκεται στην Γωνία των Οδών Ανεξαρτησίας και Αγίου Ανδρέου αρ. 144 στη Λεμεσό. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ενάγοντα, 3 Artur Tsarukyan, ο οποίος όπως αναφέρει, έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί από τους ενάγοντες 1 και 2, που είναι ο πρώτος ο πατέρας του και η δεύτερη η μητέρα του, να προβεί σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης τους. Ο ενάγοντας 3 με την ένορκη του δήλωση και σύμφωνα πάντα με τους δικούς του ισχυρισμούς αλλά και των εναγόντων 1 και 2, περιγράφει τα γεγονότα που στηρίζουν την απαίτηση τους εναντίον των εναγόμενων και στοιχειοθετούν την υπό κρίση αίτηση, τα οποία αφορούν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες οι εναγόμενοι εισέπραξαν από αυτούς το ποσό των €147.520 με σκοπό να λειτουργήσουν δύο καταστήματα παγωταρίας/καφετέριας, στην Αγία Νάπα και στην Λεμεσό, το οποίο όμως, όπως οι ενάγοντες ισχυρίζονται, οι εναγόμενοι το χρησιμοποίησαν για δικό τους όφελος, το ξόδεψαν αλόγιστα και στο τέλος έκλεισαν τα καταστήματα στην Αγία Νάπα και στην Λεμεσό και κρατούν τους ενάγοντες σε άγνοια και αρνούνται να τους επιστρέψουν τα κεφάλαια τους. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα τα γεγονότα, έχουν ως ακολούθως: Κατά ή περί τον Φεβρουάριο του 2016, ο εναγόμενος 2, πρότεινε στον ενάγοντα 1, με τον οποίο είχαν αναπτύξει στενές φιλικές σχέσεις και γνώριζε ότι ο ενάγοντας 1 επιθυμούσε να επενδύσει σε κεφάλαια για την δημιουργία επιχείρησης στην Κύπρο, όπως λειτουργήσουν από κοινού καφετέρια/παγωταρία στην Πάφο. Ο ενάγοντας 1 συμφώνησε, αλλά επειδή, όπως του ανάφερε ο εναγόμενος 2, δεν κατέστει δυνατό να βρει κατάστημα στον παραλιακό μέτωπο στην Κ. Πάφο, του πρότεινε να λειτουργήσουν καταστήματα παγωταρίας/καφετέριας στην Αγία Νάπα και στην Λεμεσό. Ο εναγόμενος 2, πληροφόρησε τον ενάγοντα 1, ότι για την λειτουργία των καταστημάτων στην Αγία Νάπα και στην Λεμεσό το ποσό θα ανέρχετο στις €140.000, ενώ το τελικό ποσό που ο ενάγοντας 1, θα έπρεπε να συνεισφέρει, όπως ο εναγόμενος 2 του ανάφερε, ήταν το ποσό των €147.
- Σε ότι αφορά τους εναγόμενους 2 και 3, θα διέθεταν και θα πρόσφεραν την εμπειρία τους, τις γνώσεις τους και τις γνωριμίες τους για τους σκοπούς της λειτουργίας των καταστημάτων και υποσχέθηκαν στους ενάγοντες ότι θα παραχωρούσαν τον εξοπλισμό που διέθεταν για την λειτουργία των καταστημάτων. Κατά ή περί τα τέλη Φεβρουαρίου με αρχές Μαρτίου, ο ενάγοντας 1 συμφώνησε με τους εναγόμενους 2 και 3 στην λειτουργία των καταστημάτων και οι εναγόμενοι 2 και 3 ανέλαβαν την ανεύρεση κατάλληλων χώρων για την στέγαση της επιχείρησης. Κατά ή περί τις 10/3/2016 υπογράφηκε και συμφωνία (joint venture agreement) (Τεκμήριο 3) μεταξύ του ενάγοντα 1 και του εναγόμενου 2 και την ίδια ημέρα, η ενάγουσα 2 υπέγραψε με την εναγόμενη 1 συμφωνία δανείου (loan agreement) για το ποσό των €140.000,
- Σε ότι αφορά την εναγόμενη 1, όπως ο ενόρκως δηλών αναφέρει και εξηγεί, επρόκειτο για υφιστάμενη εταιρεία, όπου ο εναγόμενος 2, πρότεινε στον ενάγοντα 1 ότι επειδή θα έπρεπε να ξεκινούσαν χωρίς καθυστέρηση τις διαδικασίες για την λειτουργία των καταστημάτων, να λειτουργήσουν τα καταστήματα με την ήδη υφιστάμενη εταιρεία, εναγόμενη 1, στην οποία θα μεταβίαζετο το ½ των μετοχών στους ενάγοντες και το υπόλοιπο ποσοστό θα κατέχεται από τους εναγόμενους 2 και
- Μετά την υπογραφή των πιο πάνω συμφωνιών, οι εναγόμενοι 2 και 3, στις 11/3/2016, μεταβίβασαν επ΄ονόματι του ενάγοντα 3 και της ενάγουσας 2 ποσοστό μετοχών 50% της εναγόμενης1 (Τεκμήριο 4). Την επόμενη μέρα της υπογραφής των πιο πάνω συμφωνιών, οι εναγόμενοι 2 και 3, επικοινώνησαν με τον ενάγοντα 1 και τους ανέφεραν ότι βρήκαν 2 καλές ευκαιρίες καταστημάτων για ενοικίαση σε προνομιούχες περιοχές στην Αγιά Νάπα και Λεμεσό. Ο ενάγοντας 1, συγκατατέθηκε στην ενοικίαση τους και εγγυήθηκε προσωπικά την εναγόμενη 1 για τις συμβατικές της υποχρεώσεις που απέρρεαν από τις συμφωνίες ενοικίασης (Τεκμήρια 5 και 6). Μετά την υπογραφή των ενοικιαστηρίων εγγράφων οι εναγόμενοι 2 και 3, επικοινώνησαν με τον ενάγοντα 1 και του ανάφεραν ότι το κατάστημα στην Αγία Νάπα χρειάζεται ανακαίνιση και επιδιορθώσεις. Ο εναγόμενος 2, ανάφερε επίσης στον ενάγοντα 1, ότι ο εξοπλισμός που είχε και θα παραχωρούσε για την λειτουργία των καταστημάτων, δεν χωρούσε στο κατάστημα της Αγίας Νάπας γιατί ήταν μικρό και πρότεινε στον ενάγοντα 1 να προβούν στην αγορά καινούργιου εξοπλισμού από την Ιταλία, πράγμα με το οποίο ο ενάγοντας 1, συμφώνησε. Στις 23/3/2016, οι εναγόμενοι 2 και 3, προέβησαν σε άνοιγμα τραπεζικού λογαριασμού (Τεκμήριο 7) στο όνομα της εναγόμενης 1 , ο οποίος θα χρησιμοποιείτο για την λειτουργία της επιχείρησης. Μετά την υπογραφή των πιο πάνω συμφωνιών, ο εναγόμενος 2 ενημέρωσε τον ενάγοντα 1, ότι θα συνάψει συμφωνία με την εταιρεία AFOI KYRSOF PAGOTA LTD, για την απόκτηση δικαιωμάτων χρήσης (franchise) CHILLBOX, με σκοπό τα καταστήματα να λειτουργούν με αυτή την επωνυμία. Η συμφωνία (Τεκμήριο 8) υπογράφτηκε την 1/4/2016 από τον εναγόμενο 2 για λογαριασμό της εναγόμενης 1 και ο ενάγοντας 1 εγγυήθηκε προσωπικά την εναγόμενη
- Από τον Μάρτιο του 2016 μέχρι τα μέσα του Μαΐου 2016, ο ενάγοντας 1 κατέβαλε σε διάφορες ημερομηνίες ποσά στον λογαριασμό της εναγόμενης 1 και προέβη στην πληρωμή ενοικίων και άλλων υποχρεώσεων της εναγόμενης 1, χωρίς να τύχει, όπως ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει, πλήρους ενημέρωσης, από τους εναγόμενους 2 και 3 ως προς την διάθεση τους καθότι οι αναφορές που έδιδαν στον ενάγοντα 1 ήταν ημιτελείς και ανακριβείς. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες του ενάγοντα 1 να ενημερωθεί από τους εναγόμενους 2 και 3, για το πώς διανεμήθηκαν τα ποσά που διέθεσε για την χρηματοδότηση και την λειτουργία των καταστημάτων, οι εναγόμενοι 2 και 3 παρέλειπαν συστηματικά να τον ενημερώσουν δεόντως και τότε ο ενάγοντας 1 απαίτησε από αυτούς να προβούν σε αλλαγές των αξιωματούχων της εναγόμενης 1 και να διορίσουν τον ενάγοντα 3 και την ενάγουσα 2 ως διευθυντές της, αλλιώς θα υπαναχωρούσε από την αρχική συμφωνία και θα απαιτούσε τα χρήματα που διέθεσε για την λειτουργία της επιχείρησης. Οι εναγόμενοι 2 και 3, περί τα τέλη Μαΐου 2016 προέβησαν σε αλλαγές των αξιωματούχων της εναγόμενης 1 και περιέλαβαν τους ενάγοντες 2 και 3 ως διευθυντές της (Τεκμήριο 9). Στην παρ. 11.38 της ένορκης δήλωσης του ενάγοντα 3 που υποστηρίζει την αίτηση, επαναλαμβάνεται ο ισχυρισμός για απόσπαση, από τους εναγόμενους 2 και 3, συνολικού ποσού €147.520,00 με πρόσχημα την λειτουργία των καταστημάτων και στην εν λόγω παράγραφο, ο ενόρκως δηλών αναλύει τα ποσά που δόθηκαν σε κάθε περίπτωση (Τεκμήρια 10 μέχρι 20). Το κατάστημα στην Αγία Νάπα λειτούργησε με την επωνυμία CHILLBOX τον Απρίλιο του
- Ενώ περί τα μέσα Ιουνίου 2016, οι εναγόμενοι 2 και 3 άρχισαν να ζητούν από τους ενάγοντες επιπλέον κεφάλαια πολλών χιλιάδων ευρώ εκβιάζοντας τους πως εάν δεν τα έδιναν δεν θα συνέχιζαν την λειτουργία του καταστήματος στην Αγία Νάπα και θα το έκλειναν. Μετά την πιο πάνω απαίτηση των εναγομένων 2 και 3, οι ενάγοντες λόγω ανησυχίας ζήτησαν από αυτούς να τους εφοδιάσουν με καταστάσεις λογαριασμών της εναγόμενης 1 και αποδείξεις εισπράξεων και πληρωμών για έλεγχο τους. Οι εναγόμενοι τους απέστειλαν κάποιες καταστάσεις οι οποίες όμως ήταν ελλιπείς, με πολλές ανακρίβειες, και οι οποίες οι ενάγοντες πιστεύουν πως ήταν και αναληθείς, αφού δεν μπορούσαν να σχηματίσουν πλήρη εικόνα για την οικονομική κατάσταση της επιχείρησης. Λόγω της ανησυχίας τους ότι εξαπατήθηκαν, οι ενάγοντες άρχισαν να ερευνούν για το κατάστημα στη Λεμεσό και ανακάλυψαν ότι αυτό ουδέποτε λειτούργησε και οι καταστάσεις που τους έδιναν οι εναγόμενοι περί δήθεν λειτουργίας του, ήταν παραπλανητικές. Λόγω των πιο πάνω, ο ενάγοντας 3 στις 24/6/2016 ζήτησε δια επιστολής (Τεκμήριο 21) παγιοποίηση των λογαριασμών της εναγόμενης
- Μετά την πιο πάνω ενέργεια του ενάγοντα 3, οι εναγόμενοι 2 και 3 αντέδρασαν και απείλησαν τους ενάγοντες ότι θα τερμάτιζαν την λειτουργιά του καταστήματος στην Αγία Νάπα και θα τους άφηναν υπόλογους και εκτεθειμένους στους ιδιοκτήτες για τα ενοίκια και εκτεθειμένους με τα χρέη της εναγόμενης 1 και για αυτό ο ενάγοντας 3 εξαναγκάστηκε να αναιρέσει το περιεχόμενο της πιο πάνω επιστολής του με νέα επιστολή ημερομηνίας 30/6/2016 (Τεκμήριο 22). Μετά την πιο πάνω επιστολή ημερομηνίας 30/6/2016, ο ενάγοντας 3 ζήτησε και εξασφάλισε κατάσταση λογαριασμού της εναγόμενης 1 από την τράπεζα, η οποία έτυχε εξέτασης και ελέγχου από τον ενάγοντα 1, ο οποίος διαπίστωσε ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 χρησιμοποίησαν παράνομα τα κεφάλαια που τους έμβαζαν για ίδιον όφελος. Περί τα τέλη Σεπτεμβρίου ή αρχές Οκτωβρίου, οι εναγόμενοι 2 και 3, αυθαίρετα προέβησαν στο κλείσιμο του καταστήματος την Αγία Νάπα χωρίς οι ενάγοντες να τύχουν ειδοποίησης ή ενημέρωσης, ενώ οι ενάγοντες μετέπειτα πληροφορήθηκαν ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 δεν πλήρωσαν οποιοδήποτε ενοίκιο του καταστήματος στην Αγία Νάπα από τον Αύγουστο του 2016 παρά το ότι οι ενάγοντες τους χρηματοδοτούσαν. Σχετικά με το πιο πάνω ζήτημα, οι ιδιοκτήτες του καταστήματος απέστειλαν επιστολή για καθυστερημένα ενοίκια (Τεκμήριο 23). Επίσης, από έλεγχο που έκανε ενάγοντας 1, διαπιστώθηκε ότι οι εναγόμενοι δεν κατέβαλαν ούτε τις ασφαλιστικές εισφορές των υπαλλήλων της εναγόμενης 1 από τον Αύγουστο του 2016 (Τεκμήριο 24). Όταν οι ενάγοντες πληροφορήθηκαν για το κλείσιμο του καταστήματος στην Αγία Νάπα, ο ενάγοντας 1 κατέβαλε προσπάθειες να συζητήσει με τους εναγόμενους 2 και 3 και να επιλύσουν τα προβλήματα που προέκυψαν, χωρίς οι εναγόμενοι 2 και 3 να δείξουν μεταμέλεια και προθυμία, αλλά αντιθέτως τους απείλησαν, μεταξύ άλλων, ότι θα πωλούσαν όλο τον εξοπλισμό των καταστημάτων αφήνοντας τους εκτεθειμένους στις συμβατικές τους εγγυήσεις και δεσμεύσεις. Υπό τον φόβο πραγματοποίησης των απειλών των εναγομένων, όπως ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει, ζήτησαν νομική συμβουλή περί τις αρχές Οκτωβρίου 2016 και ο δικηγόρος τους απέστειλε επιστολή (Τεκμήριο 26) στους εναγόμενος 2 και 3 με την οποία τους καλούσε να επιστέψουν το ποσό των €147.520,00, ενώ οι εναγόμενοι με επιστολή του δικηγόρου τους (Τεκμήριο 27) απέρριψαν την πρόταση τους. Από έλεγχο που έγινε στις τραπεζικές καταστάσεις της εναγόμενης 1, διαπιστώθηκε ότι το ποσό των εισπράξεων ύψους €36.783,35 το οποίο φαίνεται να προήλθε από τα καθαρά κέρδη της λειτουργίας του καταστήματος, οι εναγόμενοι 2 και 3 το ξόδεψαν για ίδιον όφελος με αποτέλεσμα το υπόλοιπο του λογαριασμού της εναγόμενης 1 να είναι αυτό που φαίνεται στο Τεκμήριο
- Σύμφωνα με τα όσα περιγράφει ο ενόρκως δηλών στην αίτηση, υποστηρίζει πως, οι ενέργειες των εναγομένων συνιστούν δόλο και εξαπάτηση με σκοπό να τους αποσπάσουν τα χρήματα που τους απόσπασαν και στην συνέχεια να κλείσουν τα καταστήματα, να πωλήσουν τον εξοπλισμό και να εξαφανιστούν. Υποστηρίζει τέλος ότι εάν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη στο μέλλον αφού δεν θα υπάρχει κανένα περιουσιακό στοιχείο για εκτέλεση της απόφασης. Οι εναγόμενοι - καθ΄ ων αίτηση, καταχώρησαν ένσταση στη έκδοση των πιο πάνω διαταγμάτων και προβάλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης (καταγράφονται αυτούσιοι): Η παρούσα αίτηση είναι ουσιαστικά και νομικά αβάσιμη και καταχωρήθηκε εκ μέρους των Εναγόντων/Αιτητών 1, 2 & 3 καταχρηστικά. Οι Ενάγοντες/Αιτητές 1, 2 & 3 ουδεμία καλή υπόθεση και/ή βάση αγωγής και/ή ζήτημα προς εκδίκαση έχουν στην παρούσα υπόθεση κατά των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 &
- Οι Ενάγοντες/Αιτητές 1, 2 & 3 δεν έχουν προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια (cleanhands) καθότι έχουν προβεί σε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων που διέπουν την παρούσα υπόθεση, ήτοι δεν έχουν αποκαλύψει στο Δικαστήριο ότι είχαν πλήρη έλεγχο της οικονομικής κατάστασης της Εναγόμενης / Καθ' ης η αίτηση 1 καθώς και πρόσβαση και έλεγχο των τραπεζικών της λογαριασμών. Η υπό κρίση αίτηση δεν δικαιολογεί το στοιχείο του κατεπείγοντος. Ουδεμία προϋπόθεση και/ή στοιχείο υφίσταται ή πληρούται με βάση την σχετική Νομοθεσία και Νομολογία για την έκδοση του αιτούμενου υπό των Εναγόντων/Αιτητών προσωρινού και/ή απαγορευτικού διατάγματος. Οι Ενάγοντες/Αιτητές 1, 2 και 3 με την παρούσα αίτηση επιδιώκουν προσωρινό διάταγμα για να δεσμεύσουν περιουσία ήτοι διαμέρισμα στην Επαρχία Λεμεσού το οποίο δεν αποτελεί περιουσία του Εναγόμενου / Καθ' ου η αίτηση 2 και/ή ουδέν δικαίωμα έχει ο Εναγόμενος / Καθ' ου η αίτηση 2 επί του εν λόγω διαμερίσματος. Δεν συγκεκριμενοποιείται ο εξοπλισμός της Εναγόμενης / Καθ' ης η αίτηση 1 αναφορικά με τον οποίο ζητείται παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα και/ή δεν δίδεται αρκετή μαρτυρία αναφορικά με την μάρκα και/ή την ποσότητα και/ή την αξία και/ή τα χαρακτηριστικά του εξοπλισμού σε βαθμό που το Δικαστήριο να μπορεί να αποφασίσει με ασφάλεια για τον εξοπλισμό που θα δεσμεύσει. Οι Ενάγοντες/Αιτητές 1, 2 και 3 καταχρηστικά ζητούν τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα καθότι οι ίδιοι είναι μέτοχοι και Σύμβουλοι της Εναγόμενης / Καθ' ης η αίτηση 1 και μόνο με την δική τους έγκριση και/ή απόφαση μπορεί να πωληθεί και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο διατεθεί ο εξοπλισμός της Εναγόμενης / Καθ' ης η αίτηση
- Οι Ενάγοντες/Αιτητές 1, 2 και 3 καταχρηστικά ζητούν τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα με σκοπό να εισπράξουν οι ίδιοι και να παρεμποδιστούν τρίτοι / πιστωτές να εισπράξουν το λαβείν τους. Το ισοζύγιο της ευχέρειας τείνει υπέρ της μη έκδοσης των διαταγμάτων. Οι Εναγόμενοι / Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 είναι φερέγγυοι και μπορούν να ικανοποιήσουν τους Ενάγοντες σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής. Δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Ν. 14/60 και της Νομολογίας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Ούτε τα δικόγραφα της αγωγής αλλά ούτε και η ένορκη δήλωση του Ενάγοντα/Αιτητή 2 δεν αποκαλύπτει οποιοδήποτε συζητήσιμο και/ή σοβαρό θέμα προς εκδίκαση και/ή οποιαδήποτε καλή αιτία αγωγής εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και
- Αντίθετα η αίτηση, ένορκη δήλωση αλλά και το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο τους βρίθει αοριστίας. Η παρούσα αίτηση είναι πρόωρη και γι' αυτό πρέπει να απορριφθεί. Η αίτηση γίνεται εκδικητικά και για να εξυπηρετήσει αλλότριους σκοπούς. Ο ενόρκως δηλών δεν γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και δεν είναι κατάλληλο πρόσωπο να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ουδέν πρόβλημα απονομής της δικαιοσύνης θα δημιουργηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο από τη μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή οι Ενάγοντες/Αιτητές 1, 2 και 3 σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής τους μπορούν και/ή δύνανται να αποζημιωθούν χρηματικά. Δεν είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να εκδοθούν τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα. Υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση από τους Ενάγοντες/Αιτητές 1, 2 και 3 στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Οι Ενάγοντες/Αιτητές 1, 2 και 3 σε καμία των περιπτώσεων δεν ισχυρίζονται ότι οι Εναγόμενοι /Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 δεν θα μπορούν να ικανοποιήσουν την απαίτηση τους σε χρηματική αποζημίωση αφού επιτύχει η αγωγή τους. Η ένσταση των καθ΄ων η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εναγόμενου 2, Artur Manukyan, ο οποίος όπως αναφέρει, έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί από τους εναγόμενους 1 και 3 να προβεί σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της έντασης τους. Ο εναγόμενος 3, με την ένορκη του δήλωση διαφωνεί και απορρίπτει τους ισχυρισμούς των εναγόντων που προβάλλονται δια μέσου της ένορκης δήλωσης του ενάγοντα 3 που υποστηρίζει την αίτηση τους και ισχυρίζεται ότι τα αληθινά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: Μετά την τυχαία γνωριμία του με τον ενάγοντα 1, που έγινε κατά ή περί τον Ιανουάριο του 2015 και την ανάπτυξη μεταξύ τους φιλικών σχέσεων, ανάφερε στον ενάγοντα 1 τις προθέσεις του για την λειτουργία καταστήματος παγωταρίας/καφετέριας CHILLBOX στην Πάφο και αφού ο ενάγοντας 1 του ανάφερε ότι επιθυμούσε να επενδύσει την Κύπρο και αναζητούσε συνεταίρο, συμφώνησαν να συνεργαστούν και από κοινού για να λειτουργήσουν επιχείρηση παγωταρίας/καφετέριας CHILLBOX. Ο ενάγοντας 1 του πρότεινε να ανοίξουν 3 επιχειρήσεις σε όλη τη Κύπρο, τις ανάγκες των οποίων θα χρηματοδοτούσε ο ίδιος, ενώ αυτός θα παρέχει την εμπειρία και γνώση που διέθετε σε αυτού του είδους επιχειρήσεις καθώς και εξοπλισμό που είχε στην Ρωσία. Κατόπιν προσπαθειών που καταβλήθηκαν από τους ίδιους προσωπικά και μέσω τρίτων προσώπων, για την εξεύρεση κατάλληλων χώρων για την στέγαση των επιχειρήσεων σε διάφορες επαρχίες, τελικά κατάληξαν σε δύο καταστήματα σε Αγία Νάπα και Λεμεσό. Η συμφωνία συνεργασίας με τον ενάγοντα 1 υπογράφηκε στις 10.3.2016 και την ίδια ημέρα συμφωνία δανείου μεταξύ του εναγόμενου 2 και του ενάγοντα 1 για το ποσό των €140.000, ποσό το οποίο, συμφώνα με τους υπολογισμούς που έκαναν με τον ενάγοντα 1, θα απαιτείτο για τα λειτουργικά έξοδα των επιχειρήσεων τους στην Αγία Νάπα και Λεμεσό. Σε αντάλλαγμα για την παραχώρηση του πιο πάνω ποσού για την λειτουργία της επιχείρησης στις 11/3/2016 μεταβιβάστηκε το 50% των μετοχών της εταιρείας MINOU CO LTD στους ενάγοντες 2 και 3 και συμφώνησαν να διοριστούν οι ενάγοντες 1 και 2 διευθύνοντες σύμβουλοι της από κοινού με τον εναγόμενο 2 και τον εναγόμενο
- Κατά την 11/3/2016 υπογράφηκε συμφωνία με την εναγόμενη 1 και την εταιρεία N & D HADJINICOLAS ENTERPRISES LTD για την μίσθωση καταστήματος στην Αγία Νάπα και στις 23/3/2016 μεταξύ της εναγόμενης 1 και της Αννίτας Π Αναστασιάδη συμφωνία μίσθωσης καταστήματος στην Λεμεσό. Λόγω του ότι ο εξοπλισμός του καταστήματος στην Αγ. Νάπα δεν την κατάλληλος για τις ανάγκες της παγωταρίας/καφετέριας και ο χώρος ήταν πολύ μικρός και δεν μπορούσε να τοποθετηθεί ο εξοπλισμός που ο εναγόμενος 2 θα έφερνε από την Ρωσία, συμφώνησαν με τον ενάγοντα 1, όπως αγοραστεί νέος ειδικός εξοπλισμός από την Ελλάδα, επίσης αγόρασαν τον εξοπλισμό του καταστήματος της Αγία Νάπας για τις λειτουργικές ανάγκες της παγωταρίας/καφετέριας που νοίκιασαν στην Λεμεσό. Ο δε εξοπλισμός που είχε ο εναγόμενος 2 στην Ρωσία θα χρησιμοποιείτο σε άλλη επιχείρηση CHILLBOX και ήδη αναζητούσαν χώρο στέγασης της στη Λεμεσό. Κατά ή περί τον Μάιο τους 2016 λειτούργησαν την παγωταρία/καφετέρια στην Αγ. Νάπα και προσέλαβαν 3 πρόσωπα ως υπαλλήλους, μεταξύ των οποίων και τον εναγόμενο 2 και ενοικίασαν διαμέρισμα για διαμονή των υπαλλήλων, καθώς ήταν αδύνατο να πηγαινοέρχονται καθημερινά στην Πάφο. Όπως ο ενόρκως δηλών στην ένσταση υποστηρίζει, όλες οι αποφάσεις αναφορικά με τα πιο πάνω ζητήματα λαμβάνονταν από κοινού με τον ενάγοντα 1, ο οποίος ήταν παρόν σε όλες τις συναντήσεις, διαπραγματεύσεις, υπογραφές συμφωνιών με τρίτα πρόσωπα κτλ και ο οποίος, είχε πλήρη και αναλυτικό έλεγχο επί των οικονομικών καταστάσεων της επιχείρησης. Ο δε ενάγοντας 2, είχε μεταβεί στην Αγ. Νάπα και διέμενε μαζί με τους υπαλλήλους της εναγόμενης 1, στο διαμέρισμα που είχε μισθώσει η εταιρεία και ασκούσε έλεγχο επί των εργασιών και των οικονομικών καταστάσεων της επιχείρησης. Ο εναγόμενος 3 ενημέρωνε επί καθημερινής βάσεως τόσο τον ενάγοντα 1 όσο και τον εναγόμενο 2, τηλεφωνικά και γραπτώς μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σχετικά με την λειτουργία της παγωταρίας στην Αγ. Νάπα. Επίσης, ο ενάγοντας 1 είχε πρόσβαση στους τραπεζικούς λογαριασμούς της εναγόμενης 1 και στα λογιστικά της βιβλία και ζητούσε και λάμβανε τακτικά ενημέρωση. Υποστηρίζει ο ενόρκως δηλών, πως παρά το ότι ο ενάγοντας 1 είχε σαφή εικόνα της οικονομικής κατάστασης της επιχείρησης στην Αγ. Νάπα, για δικούς του λόγους, καθημερινά δημιουργούσε προβλήματα στην εύρυθμη λειτουργία της επιχείρησης, συμπεριφερόταν με αυταρχισμό και ήταν αντίθετος σε κάθε πρόταση και/ή ιδέα για αύξηση των πωλήσεων και προσέλκυση νέων πελατών. Υποστηρίζει επίσης, πως εξαιτίας των προβλημάτων που αντιμετώπιζαν στο ξεκίνημα τους στην Αγ. Νάπα, ήταν φανερό ότι ο ενάγοντας 1 δεν επιθυμούσε την λειτουργία του καταστήματος στη Λεμεσό. Περαιτέρω υποστηρίζει, ότι ο ενάγοντας 1, με τις πράξεις του, ζημίωνε την επιχείρηση καθώς δεν επέτρεπε την εύρυθμη λειτουργία και ανάπτυξη της με αποτέλεσμα η εταιρεία να εκτίθεται και να είναι υπόλογη έναντι τρίτων προσώπων για οφειλές ενοικίων κτλ. Ο ισχυρισμός των εναγόντων, ότι ξόδεψαν το ποσό της χρηματοδότησης για ίδιον όφελος είναι ψευδής και αυτό, όπως αναφέρει ο ενόρκως δηλών, φαίνεται από το Τεκμήριο 25 που κατέθεσαν οι ενάγοντες/αιτητές στο δικαστήριο, το οποίο παρουσιάζει την κίνηση του λογαριασμού για τους μήνες που λειτουργούσε η παγωταρία στην Αγ. Νάπα. Υποστηρίζει, πως τόσο ο ίδιος όσο και ο εναγόμενος 2, προσπάθησαν επανειλημμένα να καλέσουν τους ενάγοντες σε συνέλευση των μετόχων και διευθύνων συμβούλων με σκοπό να ληφθούν αποφάσεις αναφορικά με την συνέχιση ή μη της επιχείρησης στην Αγ. Νάπα καθώς και το θέμα του ενοικίου στην Λεμεσό και ενώ οι ενάγοντες τους ενημέρωσαν ότι θα όριζαν ημερομηνία συνάντησης με σκοπό την συζήτηση των θεμάτων που αφορούσαν την μεταξύ τους συνεργασία, ενήργησαν κακόπιστα και καταχώρησαν την παρούσα αγωγή και αίτηση. Καταχρηστικά αναφέρει πως οι ενάγοντες επιδιώκουν τις αιτούμενες θεραπείες καθώς με αυτές επιδιώκουν να λάβουν πίσω τα χρήματα που επένδυσαν και να εμποδίσουν τρίτους καλόπιστους να εισπράξουν το λαβείν τους. Στην παραγράφους 31 - 44, ο ενόρκως δηλών στην ένσταση, αναφέρει τα ακόλουθα: Είμαι ευυπόληπτος επιχειρηματίας στην Κύπρο και Ρωσία, διατηρώ συνεργασίες χρόνων και ουδέποτε η εταιρεία μου ή εγώ προσωπικά είχαμε οποιαδήποτε προβλήματα με τους συνεργάτες μας. Η σύζυγος μου διατηρεί ινστιτούτο αισθητικής στη Πάφο και τα δυο μου ενήλικα τέκνα φοιτούν σε Πανεπιστήμια της Κύπρου. Οι δεσμοί μου με την Κύπρο είναι ισχυρότατοι για τους λόγους που ανέφερα και ουδεμία πιθανότητα υπάρχει να εξαφανιστούμε όπως ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών στη παράγραφο. 11.44 και 23 της αίτησης του. Απορρίπτω κατηγορηματικά το περιεχόμενο της παρ. 11.50 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση, αφού για όλες τις υποχρεώσεις της Εναγόμενης / Καθ' ης η αίτηση 1 μεταξύ των άλλων είμαι και εγώ υπόλογος καθώς εγγυήθηκα προσωπικά την Εναγόμενη / Καθ' ης η αίτηση 1, πράγμα που σκόπιμα δεν αναφέρει ο ενόρκως δηλών. Αναφορικά με το ακίνητο που επιδιώκουν να δεσμεύσουν με την παρούσα αίτηση οι Ενάγοντες / Αιτητές 1, 2 και 3, έχω να αναφέρω ότι ουδεμία σχέση έχω με το εν λόγω ακίνητο καθώς ουδέποτε υπέγραψα οποιαδήποτε συμφωνία με την εταιρεία HEATHROW ESTATES LTD και ουδέποτε αγόρασα το εν λόγω ακίνητο. Επίσης καταχρηστικά αιτούνται το διάταγμα για τη δέσμευση του εξοπλισμού της Εναγόμενης / Καθ' ης η αίτηση 1, αφού είναι αδύνατο να πωληθεί και/ή με οποιοδήποτε τρόπο αποξενωθεί και/ή διατεθεί ο εν λόγω εξοπλισμός χωρίς απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Εναγόμενης / Καθ' ης η αίτηση 1, στο οποίο συμμετέχουν οι ίδιοι και Ενάγοντες / Αιτητές 1 και
- Οι Ενάγοντες / Αιτητές 1, 2 και 3 δεν προσέρχονται στο δικαστήριο με καθαρά χέρια και αποκρύπτουν ουσιώδη για την υπόθεση γεγονότα. Να σημειωθεί ότι παρά τις συνεχείς προσπάθειες εμού και του Εναγόμενου / Καθ' ου η αίτηση 3 για συνάντηση με τους Ενάγοντες / Αιτητές 1, 2 και 3 και εξεύρεση λύσεων στο πρόβλημα που αντιμετώπιζε η επιχείρηση μας, καθώς τα ενοίκια και των δυο καταστημάτων συνέχιζαν να χρεώνονται στην Εναγόμενη / Καθ' ης η αίτηση 1, έπρεπε να αποφασιστεί αν θα συνεχιζόταν η λειτουργία της παγωταρίας στην Αγ. Νάπα λόγω της μηδενικής συνεργασίας των Εναγόντων / Αιτητών 1, 2 και 3, οι τελευταίοι δεν ανταποκρίνονταν στην προσπάθεια μας αυτή με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συνεχιστεί η λειτουργία του καταστήματος στην Αγ. Νάπα. Ως εκ τούτου οι Ενάγοντες / Αιτητές 1, 2 και 3 κωλύονται να ισχυρίζονται ότι υπέστησαν οποιοδήποτε οικονομική ζημιά αφού οι ίδιοι είναι υπαίτιοι της δυσλειτουργίας της επιχείρησης και συνεπώς των χρεών που δημιουργήθηκαν (οφειλόμενα ενοίκια, μισθοί κλπ). Περαιτέρω να σημειωθεί ότι ως με συμβουλεύει η δικηγόρος μου, δεν συντρέχει το κωλύονται να στοιχείο του κατεπείγοντος και δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων θα προκληθεί μεγάλη και αλόγιαστη ζημιά στην Εναγόμενη / Καθ΄ ης η αίτηση 1 αλλά και σε ανυποψίαστους τρίτους ιδιοκτήτες της εν λόγω ακίνητης περιουσίας, και στην ουσία θα επωφεληθούν οι Ενάγοντες / Αιτητές 1, 2 και 3 εις βάρος άλλων καλόπιστων τρίτων (ιδιοκτήτες καταστημάτων και άλλοι πιστωτές). Οι Εναγόμενοι / Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 είναι φερέγγυοι και μπορούν να αποζημιώσουν τους Ενάγοντες / Αιτητές 1, 2 και 3 σε περίπτωση που έχουν υποστεί ζημιά λόγω των εργασιών μας. Σε κάθε περίπτωση τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή καθώς και στην προστιθέμενη προς καταχώρηση υπεράσπιση και ανταπαίτηση από πλευράς Εναγομένων / Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 θα διερευνηθούν και θα αποφασιστούν από το Δικαστήριο κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Εξ' όσων πιστεύω αλλά και λαμβάνω νομικής συμβουλής οι Ενάγοντες / Αιτητές 1, 2 και 3 σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής τους θα μπορέσουν να αποζημιωθούν πλήρως και καμία ανεπανόρθωτη ζημιά δεν θα υποστούν έτσι ώστε να είναι αναγκαία η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Στην υπό κρίση αίτηση οι Ενάγοντες / Αιτητές 1, 2 και 3 είναι φανερό ότι όχι μόνο δεν επέλεξαν να παρουσιάσουν όλα τα γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου ως είχαν υποχρέωση να πράξουν αλλά παρουσίασαν μόνο αυτά που βόλευαν τη δική τους εκδοχή και αφού φρόντισαν προηγουμένως να τα διαστρεβλώσουν επαρκώς με την ελπίδα απόδοσης σε αυτούς από το Δικαστήριο των αιτούμενων θεραπειών παραπλανώντας στην ουσία το Δικαστήριο. Περαιτέρω δεν έχει προβληθεί ισχυρισμός ότι οι Εναγόμενοι / Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 είναι αφερέγγυοι και οι ισχυρισμοί περί προθέσεως πώλησης του εξοπλισμού είναι γενικοί και αόριστοι. Τέλος εξ' όσων με πληροφορεί η δικηγόρος μας στην παρούσα υπόθεση και με τα όσα παρατίθενται από τον Ενάγοντα / Αιτητή 3 δεν πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και συνεπώς η υπό κρίση αίτηση είναι καταδικασμένη σε απόρριψη. Στην προκειμένη περίπτωση η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη επί τη βάση των ενόρκων δηλώσεων εφόσον καμία πλευρά δεν άσκησε το δικαίωμα αντεξέτασης που της παρείχε η Δ.
- θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συνεπακόλουθα, οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί στις ένορκες δηλώσεις αποτελούν το μαρτυρικό υλικό στο οποίο το δικαστήριο θα στηριχθεί κατά την εξέταση της αίτησης λαμβάνοντας υπόψη και τις αρχές που έχουν σχέση με την αξιολόγηση της μαρτυρίας σε αυτού του είδους αιτήσεων. Οι συνήγοροι των διαδίκων κατέθεσαν γραπτώς τις αγορεύσεις τους προς υποστήριξη των θέσεων τους, το περιεχόμενο των οποίων έχει μελετηθεί και δεν θεωρώ ότι υπάρχει ανάγκη επανάληψης του, σχετική αναφορά στις θέσεις και τις εισηγήσεις τους θα γίνει στην συνέχεια όπου τούτο κριθεί αναγκαίο. Για σκοπούς συντομίας θα γίνει αναφορά στα σημαντικότερα σημεία της μαρτυρίας κατά την εξέταση της νομικής πτυχής του θέματος. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει εξεταστεί και ληφθεί υπόψη οτιδήποτε έχει τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου. Κρίνω, παρά το γεγονός ότι έχουν επισημανθεί και τονιστεί αρκετά κατά την ακρόαση της αίτησης, τα οποία τονίζω ότι έχουν ληφθεί υπόψη, η αίτηση θα πρέπει να κριθεί με βάση ορισμένα ουσιαστικά κριτήρια και γεγονότα στα οποία θα επικεντρωθεί το δικαστήριο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Όπως πιο πάνω αναφέρθηκε, η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 και στα άρθρα 5 και 9 του Κεφ.
- Με βάση το άρθρο 5 του Κεφ. 6, είναι θεμελιωμένο ότι το δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί αγωγή για χρέος ή αποζημιώσεις, έχει διακριτική εξουσία καθ΄οιονδήποτε χρόνο μετά την έγερση της αγωγής να διατάξει τον εναγόμενο να μην αποξενώσει (μεταξύ άλλων) τόσο μέρος της ακινήτου ιδιοκτησίας του, όσο κατά την γνώμη του Δικαστηρίου θα είναι επαρκές για να ικανοποιηθεί η απαίτηση του ενάγοντα μαζί με τα έξοδα της αγωγής. Τέτοιο παρεμπίπτον διάταγμα δεν εκδίδεται, εκτός αν φανεί στο Δικαστήριο ότι ο εναγόμενος έχει καλό αγώγιμο δικαίωμα και ότι με την αποξένωση της ακίνητης περιουσίας είναι πιθανό να εμποδιστεί ο ενάγοντας από του να πετύχει την ικανοποίηση της απόφασης του Δικαστηρίου που τυχόν να εκδοθεί προς όφελος του. Στην υπόθεση C.Phasarias (Automotive Centre) Limited v. Σκυροποια «Λεωνίκ» Λίμιτεδ
(2001)1 (Β) ΑΑΔ 785, παρατηρήθηκε ότι η απαίτηση του άρθρου 5 να υπάρχει πιθανότητα να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν να εκδοθεί υπέρ του, αν δεν εκδοθεί το ζητούμενο παρεμπίπτον διάταγμα, ουσιαστικά αντιστοιχεί στην τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, δηλαδή θα πρέπει να καταδειχθεί δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Το άρθρο 32 του Ν. 14/60 Το άρθρο 32 του Ν. 14/60 παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό ή παρεμπίπτον διάταγμα που θα κρίνει δίκαιο και πρόσφορο. Για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων τίθενται οι πιο κάτω προϋποθέσεις: (α) Ο αιτητής θα πρέπει να αποδείξει ότι έχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. (β) Ότι έχει πιθανότητα επιτυχίας κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής και (γ) Ότι αν δεν εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο. Το άρθρο 32 έχει αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 CLR 557, Acroprol Shipping Co Ltd v. Rossis
(1976)1 A.A.Δ. 38, Κωνσταντινίδης v. Μακρυγιώργου και άλλου
(1978)1 Α.Α.Δ. 585, M. & Μ. Transprort v. Εταιρείας Αστικών Λεωφορείων
(1981)1 Α.Α.Δ. 608, Hadjikyriakos Co Ltd v. United Biscuits (U.K.) Ltd
(1979)1 CLR 689, Jonitexo Ltd ν. Adidas
(1984)1 CLR 263, National Bank of Greece v. Moticia
(1987)1 A.A.Δ. 303, KOT v. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ΄΄Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152, Cyprus Sulphur & Copper Co Ltd και Άλλων v. Παραλράμα Λτδ,
(1990)1 Α.Α.Δ. 1040, Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)A.A.Δ. 788, Demades Overseas Ltd v. Studio Ma. St. Ltd και άλλοι, Πολ. Εφ. 9636 και 9637 ημερ. 18/7/1996, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου,
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Σε όλες τις πιο πάνω υποθέσεις αναλύθηκαν, οι ουσιαστικές προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει απαραίτητα να συνυπάρχουν για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου N.14/60 καθώς και ο τρόπος άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Οι πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 θα πρέπει να ικανοποιούνται ανεξάρτητα από τις πρόνοιες των άρθρων 4 και 5, εφόσον το άρθρο 32 έχει ευρύτερη εφαρμογή (βλ.Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου κ.α (πιο πάνω)). Θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο αιτών την έκδοση προσωρινού διατάγματος είναι εκείνος που φέρει μέχρι τέλους τo βάρος της απόδειξης ότι υφίστανται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του άρθρου 32 (βλ. Χάρης Φεσσάς, Αίτηση 129/90
(1990)1 Α.Α.Δ. 704) και επιπρόσθετα στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Ο αιτητής που έχει πετύχει την έκδοση υπέρ του ενός προσωρινού διατάγματος έχει το βάρος να ικανοποιήσει περαιτέρω το Δικαστήριο ότι το διάταγμα θα πρέπει να παραμείνει σε ισχύ (βλ. Dolego Estates Ltd κ.α ν. Φιλίππου κ.α
(1999)1 ΑΑΔ 1217, 1224). Επίσης έχει νομολογιακά ότι ένα πρόσωπο που εμφανίζεται ως διάδικος επιζητώντας την έκδοση ενός διατάγματος θα πρέπει να θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία μπορεί να επηρεάσουν τη δικαστική κρίση. Ιδιαίτερα σε μονομερείς αιτήσεις που παρουσιάζει η μια μόνο πλευρά, η υποχρέωση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία και επιφορτίζει τον αιτητή να παρουσιάσει όλα τα γεγονότα τα οποία βρίσκονται σε γνώση του, ακόμη και εκείνα τα οποία μπορεί να αποδειχτούν ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο (βλ. Γρηγορίου κ.ά ν. Χριστοφόρου κ.ά
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Γενικός Εισαγγελέας (Αρ.2)
(2000)1 Α.Α.Δ. 1669). Θα επιληφθώ αρχικά του λόγου ένστασης που σχετίζεται με το πρόσωπο που ορκίζεται προς υποστήριξη της αίτησης, όπου προβάλλεται η θέση ότι, ενόρκως δηλών δεν γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και δεν είναι κατάλληλο πρόσωπο να προβεί στην ένορκη δήλωση. Σχετική με το υπό εξέταση ζήτημα είναι η Δ. 39. Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί (σε ελεύθερη μετάφραση) ότι, «Οι ένορκες δηλώσεις θα πρέπει να περιορίζονται σε τέτοια γεγονότα που ο μάρτυρας είναι ικανός να αποδείξει εξ' ιδίας γνώσης, αλλά σε ενδιάμεσες αιτήσεις μια ένορκη δήλωση μπορεί να περιέχει δηλώσεις πληροφορίες και πίστης με τις πηγές και τους λόγους στους οποίους αυτές βασίζονται ...». Ο ενόρκως δηλών στην αίτηση, ο οποίος είναι ένας εκ των εναγόντων, δηλώνει ότι έχει λάβει εξουσιοδότηση να προβεί στην ένορκη του δήλωση και από τους ενάγοντες 1 και 2 αιτητές. Περαιτέρω, στην ένορκη του δήλωση κάνει αναφορά στην πηγή της γνώσης του, από πού δηλαδή έλαβε και άντλησε πληροφόρηση για τα γεγονότα που παραθέτει με αναφορά σε πρόσωπα και έγγραφα, αναφέροντας επίσης, ότι οι πληροφορίες που αναφέρει προέρχονται και εξ ιδίας γνώσης εκτός όπου αναφέρει την πηγή της πληροφόρησης του. Τα δε έγγραφα που επισυνάπτει στην αίτηση, ως Τεκμήρια, συνιστούν πηγή πληροφόρησης διαφόρων γεγονότων και μέσα από αυτά αποκαλύπτονται τα όσα αναφέρει και ισχυρίζεται στην ένορκη του δήλωση ενώ σε κάθε άλλη περίπτωση αναφέρει και δηλώνει από πού προέρχεται και από πού πηγάζει η γνώση του ως προς τα γεγονότα. Στην υπόθεση Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.α.
(1992)1 ΑΑΔ 1453 λέχθηκε ότι: «Η μαρτυρία η οποία υποστηρίζει την αίτηση παρέχεται με ένορκη δήλωση, όπως προβλέπεται στη Δ. 48. Η ένορκη δήλωση πρέπει να συνάδει με τους κανόνες που διέπουν τον καταρτισμό της και προβλέπονται στη Δ. 39». Καταλήγω συνεπώς ότι η ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση δεν παραβιάζει τις πρόνοιες της Δ.39, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και σύμφωνα με την υπόθεση Louis Vuitton (πιο πάνω), ο ενόρκως δηλών, ως όφειλε, έχει παραθέσει και εκθέσει την πηγή ή τις πηγές της πληροφόρησης του και τα γεγονότα με ευθύ, ευκρινή και άμεσο τρόπο και ως ενάγων κρίνεται ότι είναι κατάλληλο πρόσωπο και ως εκ τούτου είναι ικανό πρόσωπο για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Συνεπώς, ο πιο πάνω λόγος ένστασης, απορρίπτεται. Ισχυρίζονται επίσης οι εναγόμενοι με τον τέταρτο λόγο της ένστασης τους, πως στην υπό κρίση περίπτωση ελλείπει το στοιχείο του κατεπείγοντος. Στην υπόθεση RESOLA (CYPRUS) LTD v. Χρήστου Πολιτική Έφεση 9610 ημερομηνίας 31.3.1998, το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγόμενου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρεθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση. Στην υπό κρίση περίπτωση, όπως και πιο πάνω αναφέρεται, η αίτηση των εναγόντων δεν έχει υποβληθεί κάτω από την διαδικασία που προβλέπεται σε σχέση με την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς υπό μορφή κατεπειγόντως, εάν και προηγήθηκε άλλη αίτηση εκ μέρους τους, μονομερής, ημερομηνίας 2/12/2016, η οποία τελικά αποσύρθηκε στις 6/12/2016 άνευ βλάβης. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 9/1/2016 δηλαδή αμέσως μετά την απόσυρση της πιο πάνω αίτησης. Η υπό κρίση αίτηση σε σχέση με τον χρόνο καταχώρησης της αγωγής απέχει σχεδόν 1 ½ μήνα και οι εξηγήσεις που δίδονται στις παραγράφους 25, 26 και 27 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, σε συσχετισμό με τον πιο πάνω χρόνο που δεν είναι μεγάλος, κρίνονται ικανοποιητικές. Περαιτέρω από τα γεγονότα της υπόθεσης και από αυτά που ο ενόρκως δηλών αναφέρει στην ένορκη του δήλωση, φαίνεται να έγιναν προσπάθειες εκ μέρους του ενάγοντα 1 να επιλύσει σε προσωπικό επίπεδο το όλο ζήτημα με τους εναγόμενους, χωρίς αποτέλεσμα και έτσι στην συνέχεια και για πρώτη φορά έλαβαν νομική συμβουλή τον Οκτώβριο του 2016 και στην συνέχεια καταχωρήθηκε η αγωγή και η υπό κρίση αίτηση στους χρόνους που αναφέρονται πιο πάνω. Υπό τις περιστάσεις ούτε ο πιο πάνω λόγος της ένστασης των εναγομένων ευσταθεί. Θα προχωρήσω στη συνέχεια με την εξέταση του λόγου ένστασης που σχετίζεται με απόκρυψη γεγονότων, και τούτο γιατί θεωρώ τον λόγο αυτό ουσιαστικό. Σύμφωνα με την νομολογία, παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση θεωρείται είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου το οποίο απάντα «δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία. Το Δικαστήριο εξετάζοντας το ζήτημα αυτό, σύμφωνα και πάλι με την νομολογία, θα πρέπει να εξετάσει εάν τα γεγονότα που αποκρύβησαν είναι ουσιώδη για την απόφαση του στη μονομερή αίτηση. Η παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση, θεωρείται είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και η σημασία της αποκάλυψης έγκειται στην αποστέρηση του δικαστηρίου γνώσης ουσιωδών γεγονότων για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και ουσιώδες για τους σκοπούς αυτούς είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ΄ αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της ζητούμενης θεραπείας (βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρης Χρίστου
(1998)1 ΑΑΔ 598, Κώστας Κυρισάββα ν. Χάρη Κίζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245). Εκεί που φαίνεται ότι κατά την αρχική έκδοση του προσωρινού διατάγματος δεν υπήρξε πλήρης αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων το Δικαστήριο μπορεί με βάση αυτό και μόνο το λόγο να αρνηθεί τη συνέχιση του ( βλ. Γενικός Εισαγγελέας (Νο2) ν. Σαββίδης
(1979)CLR 349, Brink's Mat Ltd v. Elcombe and Οthers
(1988)3 All E.R 188, που υιοθετήθηκαν στις υποθέσεις Χριστιάνα Στυλιανού ν. Ανδρέα Στυλιανού
(1992)1 ΑΑΔ 583 και Γρηγορίου κ.α ν. Χριστοφόρου κ.α
(1995)1 ΑΑΔ 248). Στην υπόθεση Γρηγορίου (πιο πάνω) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι ύψιστης πίστεως (uberrima fides). Ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο, ή μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου». Ισχυρίζονται οι καθ΄ ων η αίτηση ότι οι ενάγοντες, δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια» ως η υποχρέωση τους, καθότι έχουν προβεί σε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων που διέπουν την παρούσα υπόθεση, ήτοι δεν έχουν αποκαλύψει στο Δικαστήριο ότι είχαν πλήρη έλεγχο της οικονομικής κατάστασης της Εναγόμενης/Καθ' ης η αίτηση 1 καθώς και πρόσβαση και έλεγχο των τραπεζικών της λογαριασμών. Στην προκειμένη περίπτωση το πιο πάνω ζήτημα που η πλευρά των Εναγομένων εισηγείται ότι δεν έτυχε πλήρους αποκάλυψης από πλευράς των εναγόντων, το εξετάζω σε άλλο μέρος της απόφασης μου όπου διαπιστώνεται ότι αναφέρεται σε αντικρουόμενες εκδοχές που οι διάδικοι προβάλλουν στην παρούσα αγωγή και διαδικασία. Συνεπώς θα διαφανεί, δεν τίθεται, κατά την άποψή μου, θέμα απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων αλλά, επαναλαμβάνω, θέμα αντικρουόμενων εκδοχών που προβάλλονται από τους διάδικους. Σε ότι αφορά το Τεκμήριο 25 στην αίτηση, που φαίνεται η κίνηση του λογαριασμού της εναγόμενης 1, ο ενάγοντας 3, αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι αυτή εξασφαλίστηκε από τον ίδιο κατόπιν επιστολής του ημερομηνίας 30/6/2016 και άρα προκύπτει ότι οι ενάγοντες είχαν γνώση της κίνησης του συγκεκριμένου λογαριασμού, αναφέρει όμως και εξηγεί ότι από έλεγχο που διενεργήθηκε διαπιστώθηκε ότι το ποσό των €36.783,35 που θα έπρεπε να παρουσιάζει ως υπόλοιπο φαίνεται ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 το ξόδεψαν για ίδιον όφελος και ότι η ενημέρωση που ελάμβαναν ήταν ελλιπής. Σε ότι αφορά του ισχυρισμούς των εναγόντων που περιγράφονται στην ένορκη δήλωση του ενάγοντα 3, τους οποίους βέβαια οι εναγόμενοι μέσω του ενόρκως δηλούντα στην ένσταση απορρίπτουν, να υπενθυμίσω επίσης πως σύμφωνα με την νομολογία (βλ.Jonitexo Ltd ν. Adidas
(1984)1 CLR 263), το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση του προσωρινού διατάγματος και οποιαδήποτε εξέταση της ενώπιον του μαρτυρίας με σκοπό την διεξαγωγή συμπερασμάτων, τα οποία ενδεχομένως να προκαταβάλουν τα τελικά συμπεράσματα ή να τα παραβλάψουν, πρέπει να αποφεύγεται. Αυτό δε γιατί το αρμόδιο Δικαστήριο για εξαγωγή τέτοιων συμπερασμάτων είναι το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου θα εκδικαστεί η κυρίως υπόθεση. Συνεπώς, ο συγκεκριμένος λόγος της ένστασης και οι θέσεις των εναγομένων που καλύπτουν το ζήτημα της απόκρυψης απορρίπτονται. Προχωρώντας, για τους σκοπούς εξέτασης της ουσίας του αιτήματος έχω μελετήσει με προσοχή όλα τα ενώπιον μου στοιχεία υπό το φως των σχετικών αυθεντιών και αρχών, επαναλαμβάνοντας την καλά καθιερωμένη αρχή ότι στο στάδιο της εκδίκασης αιτήσεων για παρεμπίπτοντα διατάγματα δεν είναι ορθό και επιθυμητό, το Δικαστήριο να προβαίνει σε ευρήματα αξιοπιστίας και ευρήματα ως προς τα ουσιώδη επίδικα γεγονότα, τα οποία θα κληθεί να αποφασίσει σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση: Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, επεξηγήθηκε σε πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι δεν υπάρχει λόγος να ερμηνεύεται ότι περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. (βλ. Odysseos v Pieris Estates πιο πάνω). Εκείνο το οποίο προκύπτει, από το περιεχόμενο του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος και από τα γεγονότα που περιγράφονται στην ένορκη δήλωση είναι ότι αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Οι βάσεις που στηρίζουν την παρούσα Αγωγή εναντίον των Εναγομένων 2 και 3, ως αποκαλύπτονται από το Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο της Αγωγής, είναι, μεταξύ άλλων, παράβαση σύμβασης, ψευδείς παραστάσεις, απάτη και αδικαιολόγητος πλουτισμός. Η απαίτηση των εναγόντων αντικειμενικά κρινόμενη, κρίνεται ως καλή βάση της αγωγής προς ικανοποίηση της πρώτης προϋπόθεσης στην υπόθεση Hellenic Bank Public Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd, Πολ. Έφεση Αρ.145/11 ημερομ.13.6.13 λέχθηκε εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής, τούτο είναι αρκετό για ικανοποίηση της πρώτης προϋπόθεσης. Συνεπώς με βάση το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα (η έκθεση απαίτησης δεν έχει ακόμη καταχωρηθεί) καταδεικνύεται ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση και συνεπώς η πιο πάνω προϋπόθεση ικανοποιείται. Πιθανότητα επιτυχίας Αναφορικά με την ύπαρξη «καλής αιτίας αγωγής» και την «πιθανότητα επιτυχίας» στην υπόθεση Κυτάλα ν. Χρυσάνθου κ.α
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, λέχθηκαν τα εξής: «Είναι πάντως σαφές από τον επιθετικό προσδιορισμό ότι η αιτία αγωγής πρέπει να διακρίνεται από την ποιότητα της. Το ότι διατυπώνεται αιτία αγωγής δεν είναι από μόνο του αρκετό. Η αιτία αγωγής πρέπει να είναι καλή με την έννοια ότι, από άποψης ποιότητας συγκεντρώνει πιθανότητα επιτυχίας. Πρόκειται λοιπόν για προϋπόθεση όμοια με την αντίστοιχη στην επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960.» Σύμφωνα με την Odysseos (ανωτέρω), η πιθανότητα στα πλαίσια επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)απαιτεί από τον ενάγοντα να καταδείξει ότι έχει ορατή δυνατότητα επιτυχίας. Η έννοια της «πιθανότητας» επιτυχίας κατά την Odysseos, περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο για την απόδειξη σε αστικές υποθέσεις. Το Δικαστήριο εξετάζοντας αυτή την προϋπόθεση έχει υποχρέωση να εξετάσει χωρίς βέβαια να αποφασίσει οτιδήποτε σ΄αυτό το στάδιο, την ποιότητα ή ισχυρότητα της μαρτυρίας της υπόθεσης του ενάγοντα. Το επίπεδο με το οποίο θα κριθεί η μαρτυρία σ΄αυτό το στάδιο δεν είναι πολύ ψηλό. Σύμφωνα με την υπόθεση Κυτάλα (πιο πάνω), η μαρτυρία θα πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας για εξασφάλιση θεραπείας. Ενώ όπως λέχθηκε στην υπόθεση Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1 ΑΑΔ (Γ) 1980, επιτρέπεται μόνο πρωταρχική εξέταση της μαρτυρίας για σκοπούς συνεκτίμησης της αποδεικτικής δύναμης της κάθε πλευράς. Όπως και πιο πάνω διαπιστώνεται και διατυπώνεται υπάρχουν και προβάλλονται από μέρους των διαδίκων εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές και ισχυρισμοί. Επίδικο θέμα, με βάση τα ενώπιον του δικαστηρίου στοιχεία, αποτελούν μεταξύ άλλων και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες υπογράφηκε η συμφωνία (Τεκμήριο 2 στην αίτηση) και παραχωρήθηκε το δάνειο από την ενάγουσα 2 στην ενάγουσα 1 (Τεκμήριο 3 στην αίτηση), οι διαβεβαιώσεις που δόθηκαν στους ενάγοντες και οδήγησαν στην συνομολόγηση τους, ως επίσης και η μετέπειτα συμπεριφορά των εναγόμενων, που σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα καταδεικνύει ότι αυτοί εξαπατήθηκαν από τους εναγόμενους και κατάφεραν να αποσπάσουν από αυτούς το ποσό της απαίτησης να μην διαχειριστούν τα χρήματα της χρηματοδότησης με τον σωστό τρόπο και τελικά να κλείσουν το κατάστημα της Αγίας Νάπας. Το παρόν στάδιο βέβαια δεν προσφέρεται σε βάθος ανάλυση των πιο πάνω. Ο ενόρκως δηλών στην αίτηση όμως δίδει αρκετές λεπτομέρειες της συμπεριφοράς των εναγομένων 2 και 3. Εξηγεί και παραθέτει τις παραστάσεις που είχαν δοθεί από τον εναγόμενο 2 σε σχέση με την παραχωρηθείσα χρηματοδότηση/δάνειο και τι ακριβώς περιλάμβαναν και αφορούσαν, ως επίσης και τις δικές του δεσμεύσεις για παραχώρηση του εξοπλισμού που διέθετε, ο οποίος όπως φαίνεται και προκύπτει μέσα από την ένορκη δήλωση του ενάγοντα 3 αλλά και του εναγομένου 2, ουδέποτε διατέθηκε για τους σκοπούς της επιχείρησης. Σε ότι αφορά την μεταβίβαση των μετοχών της εναγόμενης 1, προς τους ενάγοντες 2 και 3, αυτή είναι ασύνδετη, όπως προκύπτει από τα ενώπιον μου στοιχεία με το ποσό της χρηματοδότησης, αφού για το συγκεκριμένο ποσό των €140,000 έγινε ξεχωριστή συμφωνία δανείου (Τεκμήριο 3). Επίσης, δίδονται λεπτομέρειες σχετικά με το κατάστημα στη Λεμεσό, το οποίο ουδέποτε λειτούργησε παρά τις διαβεβαιώσεις που δόθηκαν από τους εναγόμενους, εξηγήσεις για την πορεία της επιχείρησης στην Αγία Νάπα, την διαχείριση του ποσού που δόθηκε ως χρηματοδότηση/δάνειο, την παράλειψη πληρωμής ενοικίων και εισφορών των υπαλλήλων και τελικά το κλείσιμο του καταστήματος την Αγία Νάπα και την ύπαρξη απειλών για πώληση του εξοπλισμού. Επαναλαμβάνω ότι αυτό το στάδιο, δεν θα αξιολογηθούν οι εκατέρωθεν θέσεις και οι ισχυρισμοί που περιέχονται στις δύο ένορκες δηλώσεις που αποτελούν το μαρτυρικό υλικό, αφού δεν είναι επιτρεπτό το δικαστήριο στο στάδιο αυτό να προβεί σε βάθος ανάλυση των πιο πάνω θέσεων και ισχυρισμών. Με βάση τα ενώπιον μου στοιχεία όμως και τις θέσεις του ενόρκως δηλούντα στην αίτηση, δημιουργούνται εύλογα και σοβαρά ερωτήματα αναφορικά με την συμπεριφορά των εναγομένων κατά τρόπο που καταλήγω ότι και η δεύτερη προϋπόθεση ικανοποιείται. Κατάληξη η οποία βέβαια δεν σημαίνει ότι τα επίδικα θέματα, υπό το φως των γεγονότων και περιστάσεων καθώς και της μαρτυρίας που θα προσαχθεί κατά την δίκη δεν θα αποτελέσουν ζητήματα που θα παραμείνουν ζωντανά, για να αποφασιστούν από το Δικαστήριο το οποίο θα εκδικάσει την ουσία της υπόθεσης. Τα διάφορα σημεία τα οποία οι εναγόμενοι εγείρουν ως υπεράσπιση επί της ουσίας στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση τους και τα οποία θα κριθούν κατά την εκδίκαση της ίδιας της αγωγής δεν επηρεάζουν αλλά και ούτε επηρεάζονται με οποιοδήποτε τρόπο από την πιο πάνω διαπίστωση. Εξετάζοντας την τήρηση της τρίτης προϋπόθεσης, επισημαίνω ότι το Δικαστήριο σε αυτή την περίπτωση εξετάζει κατά πόσο με βάση τα ενώπιον του στοιχεία καθώς και των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν εκδοθεί ή οριστικοποιηθεί το αιτούμενο διάταγμα. (βλ.Timberland Co v. Evans & Sons Ltd κ.α
(1998)1 Α.Α.Δ. (Β), Παναγίδου ν. Παναγίδου
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 396). Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο όπως έχει λεχθεί στην Παπαστρατής ν. Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 231 και υιοθετήθηκε στην Κυρισάββα ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245, περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Κατά βάση εάν η επιδίκαση αποζημιώσεων στον ενάγοντα στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση ή συνέχιση του προσωρινού διατάγματος δεν είναι απαραίτητη (βλ. Κ.Ο.Τ ν. Θεωρή (πιο πάνω)). Το άρθρο 5
(2)του Κεφ. 6 σκοπό έχει να διασφαλίσει στον ενάγοντα την είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους που θα προκύψει από πιθανή επιτυχία του στην αγωγή. Συνεπακόλουθα ως προς την τήρηση αυτής της προϋπόθεσης, θα πρέπει το δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο οι ενάγοντες θα παρεμποδιστούν στο να πετύχουν ικανοποίηση της απόφασης σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής τους. Την τρίτη προϋπόθεση οι ενάγοντες προσπάθησαν να ικανοποιήσουν με τις παραγράφους 20 μέχρι και 24 της ένορκης δήλωσης της που συνοδεύει την αίτηση τους. Το Ανώτατο στην υπόθεση Phasarias (πιο πάνω) παρατήρησε ότι δεν είναι απαραίτητη η προσαγωγή μαρτυρίας για απόδειξη της πρόθεσης του εναγόμενου να αποξενώσει ή επιβαρύνει την περιουσία του. Εκείνο που έχει σημασία είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως να εκδοθεί. Ενώπιον μου υπάρχει συγκεκριμένος ισχυρισμός ότι το ακίνητο του οποίου η δέσμευση ζητείται, είναι η μόνη περιουσία του εναγόμενου 2 στην Κύπρο. Το συμφέρον του εναγόμενου 2 στο διαμέρισμα που αναφέρεται στο αιτούμενο διάταγμα, δεν μπορεί παρά με την αγορά του την οποία έχει πραγματοποιήσει, να αποτελεί περιουσιακό του στοιχείο, με την προοπτική βέβαια της εγγραφής του επ΄ονόματι του. Το αιτούμενο διάταγμα ως έχει, αφορά και καλύπτει την δέσμευση αποποίησης του δικαιώματος του εναγόμενου 2 από ή μέρους του ιδίου, στην βάση της συμφωνίας που έχει κατατεθεί στο Κτηματολόγιο και δεν επηρεάζει άλλα τρίτα πρόσωπα, όπως η πλευρά των εναγομένων εισηγείται. Ο ισχυρισμός του εναγόμενου 2 ότι ουδεμία σχέση έχει με το ακίνητο που περιγράφεται στο αιτούμενο διάταγμα δεν συνάδει με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 29 (πιστοποιητικό έρευνας για πωλητήριο έγγραφο) και από το οποίο επίσης προκύπτει ότι δεν υπάρχει κάποια άλλη περιουσία του εναγομένου 2 στην Κύπρο αλλά ούτε και περιουσία εγγεγραμμένη στο όνομα του εναγόμενου 3. Συνεπακόλουθα είναι εμφανές πως η απόσυρση του πωλητηρίου εγγράφου και η αποξένωση του δικαιώματος που απορρέει από αυτό, νοουμένου ότι είναι η μόνη περιουσία του εναγόμενου 2 στην Κύπρο, δημιουργεί τον κίνδυνο να παρεμποδιστούν οι ενάγοντες στην ικανοποίηση απόφασης που ήθελε εκδοθεί υπέρ τους σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής τους . Σε ότι αφορά τον εξοπλισμό, ενώπιον μου υπάρχει συγκεκριμένη μαρτυρία για επαπειλούμενη πώληση και αποξένωση του. Η θέση επί του συγκεκριμένου είναι ότι, δεν δίδεται πλήρης περιγραφή του στην ένορκη δήλωση, είναι αρκετό θεωρώ ότι τέτοια περιγραφή δίδεται στο αιτούμενο διάταγμα και είναι σε σχέση με αυτόν τον εξοπλισμό που ο ενόρκως δηλών αναφέρεται στην ένορκη του δήλωση. Επομένως με βάση πιο πάνω τα στοιχεία κρίνω ότι πληρείται η τρίτη προϋπόθεση. Συνεπώς για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνω το αίτημα δικαιολογημένο. Η αίτηση εγκρίνεται και εκδίδονται διατάγματα ως οι παράγραφοι (Α) και (Β) της αίτησης. Τα έξοδα της διαδικασίας, ακολουθώντας το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων - αιτητών και εναντίον των εναγομένων - καθ΄ ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα οποία όμως θα πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .......... Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject:Civil/Interim Judgments Αναφορά: Πολιτική Δικαιοδοσία/Αίτηση/Προσωρινό διάταγμα/Ενδιάμεση Απόφαση)