← Κύπρος

CONTRIVEN LIMITED ν. ANS DEVELOPMENTS LIMITED (HE 178877) υπό διαχείριση με διορισμένο τον Κρις Ιακωβίδη Διαχειριστή Παραλήπτη κ.α., Αρ. αγωγής: 714/2

CONTRIVEN LIMITED ν. ANS DEVELOPMENTS LIMITED (HE 178877) υπό διαχείριση με διορισμένο τον Κρις Ιακωβίδη Διαχειριστή Παραλήπτη κ.α., Αρ. αγωγής: 714/2016, 16/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. αγωγής: 714/2016 Μεταξύ: CONTRIVEN LIMITED (HE 247501) Ενάγοντες και

  1. EVANS DEVELOPMENTS LIMITED (HE 178877) υπό διαχείριση με διορισμένο τον Κρις Ιακωβίδη Διαχειριστή Παραλήπτη.
  2. Κρις Ιακωβίδης, εκ Λευκωσίας
  3. Alpha Bank Cyprus Ltd, εκ Λευκωσίας
  4. Νίκος Νικολάου ως εκκαθαριστής της Salitro Ltd, εκ Λευκωσίας Εναγόμενοι ------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 11/05/
  5. Ημερ.: 16/05/
  6. Για την Ενάγουσα- Αιτήτρια : κα Ν. Κόλιαρου για κ.κ. Λ. Λουκαϊδου Θεοφάνους Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγομένους 1 και 2 - καθ' ών η αίτηση: κ. Τσαγγαρός για κ.κ. Αντώνης Ανδρέου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για της Εναγομένη 3 - καθ' ης η αίτηση: κα Κόκκινου για κ.κ. Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο 4 - καθ' ού η αίτηση: κ. Ν. Νικήτα για κ.κ. Πανάγος & Πανάγος Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, την οποία οι ενάγοντες καταχώρησαν στις 11/05/2016 εναντίον όλων των εναγομένων με γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, αξιώνουν από το Δικαστήριο διάφορες αναγνωριστικές δηλώσεις σε σχέση με την παράβαση της συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 03/06/2009 μεταξύ εναγόντων και εναγομένης 1 και σε σχέση με τη συμφωνία ενοικίασης και διαχείρισης ημερομηνίας 03/06/2009 μεταξύ εναγόντων και της εταιρείας Salitro στην οποία είναι εκκαθαριστής ο εναγόμενος αρ. 4 και ότι αυτές βρίσκονται σε ισχύ. Επίσης, αξιώνουν διατάγματα με τα οποία να διατάσσονται όλοι οι εναγόμενοι να μην επεμβαίνουν και/ή να παύσουν να επεμβαίνουν σε συγκεκριμένο ακίνητο επί του οποίου βρίσκεται το ξενοδοχείο Pafiana Heights καθώς επίσης και γενικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση και ιδιοποίηση περιουσίας. Περαιτέρω, αξιώνουν αποζημιώσεις για υλικές ζημιές και ζημιές στη φήμη και πελατεία των εναγόντων, αποζημιώσεις λόγω απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή συνομωσίας και/ή διαζευκτικά λόγω αμέλειας καθώς επίσης και αποζημιώσεις λόγω παράβασης του δικαιώματος ιδιοκτησίας, άσκησης επαγγέλματος και του δικαιώματος του συμβάλλεσθαι. Την ίδια ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, οι ενάγοντες καταχώρησαν και μονομερή αίτηση με την οποία ζητούσαν προσωρινά διατάγματα με τα οποία να εμποδίζονται όλοι οι εναγόμενοι να επεμβαίνουν στο ξενοδοχείο Pafiana Heights και/ή να παύσουν να επεμβαίνουν. Κατά το στάδιο εξέτασης της πιο πάνω αίτησης από το Δικαστήριο μονομερώς, εμφανίστηκε συνήγορος εκ μέρους της εναγομένης 3, ανάφερε ότι έχει λάβει γνώση της διαδικασία, ενίσταται στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και ζήτησε όπως μη εκδοθούν αυτά μονομερώς καθώς επίσης και χρόνο για να τους επιδοθεί η αίτηση για να λάβουν γνώση του περιεχομένου της και να καταχωρήσουν ένσταση. Η συνήγορος των εναγόντων, ανάφερε ότι είναι δικαίωμα των εναγομένων 3 να καταχωρήσουν ένσταση, συμφώνησε με το αίτημα τους και παράλληλα δεν επέμεινε στην έκδοση μονομερώς των αιτουμένων διαταγμάτων ούτε εναντίον και των υπόλοιπων εναγομένων και ζήτηση ημερομηνία για επίδοση της αίτησης και σε αυτούς. Το Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω και ουσιαστικά το γεγονός ότι οι ενάγοντες δεν επιθυμούσαν την προώθηση της αίτησης μονομερώς, διέταξε όπως αυτή επιδοθεί σε όλους τους εναγομένους και παράλληλα ενέκρινε προφορικό αίτημα των εναγόντων για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από πλευράς των εναγόντων, ως εμφαίνεται στο πρακτικό ημερομηνίας 11/05/
  7. Ακολούθως και αφού η αίτηση επιδόθηκε και έλαβαν γνώση για αυτή όλοι οι εναγόμενοι, οι τελευταίοι εμφανίστηκαν στη διαδικασία, ζήτησαν χρόνο και εν τέλει καταχώρησαν ενστάσεις. Πέραν των ενστάσεων καταχωρήθηκαν και σωρεία άλλων αιτήσεων που σχετίζονται με ζητήματα αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντα της αίτησης και για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων καθώς επίσης και αίτηση από πλευράς εναγομένου 4 για αναστολή της διαδικασίας λόγω ρήτρας διαιτησίας στη συμφωνίας διαχείρισης ημερομηνίας 03/06/
  8. Συνοπτικά τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων και περιέχονται κατά κύριο λόγο στην ένορκη δήλωση του διευθυντή τους κ. Διόφνατου Χ΄΄ Μιτσή ημερομηνίας 11/05/2016 που συνοδεύει την αίτηση έχουν ως ακολούθως: Το ξενοδοχείο Pafiana Heights το οποίο βρίσκεται στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 6512, ΦΥΛ/ΣΧ. 51/12, Τεμάχιο αρ. 138, Άγιοι Πέντε στο χωριό Κονιά, είναι ιδιοκτησία της εταιρείας EVANS DEVELOPMENTS LTD. Είναι η θέση των εναγόντων ότι αυτοί των κατέχουν και το διαχειρίζονται από το έτος 2009 και αναφέρεται ο τρόπος που αυτό περιήλθε στην κατοχή και διαχείριση τους. Ισχυρίζονται ότι κατά τις 03/06/2009 δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου η πιο πάνω ιδιοκτήτρια ενοικίασε το ξενοδοχείο στην εταιρεία Salitro Ltd για 25 χρόνια (βλ. τεκμήριο 20). Η τελευταία δεν θα είχε δικαίωμα εκχώρησης, υπενοικίασης ή μεταφορά οποιουδήποτε δικαιώματος με βάση το ενοικιαστήριο έγγραφο χωρίς τη συγκατάθεση της ιδιοκτήτριας. Επειδή η Salitro όμως θα παραχωρούσε τη διαχείριση του ξενοδοχείου στους ενάγοντες, υπεγράφη στις 03/06/2009 συμφωνία ενοικίασης μεταξύ εναγόντων και της EVANS DEVELOPMENTS LTD, ιδιοκτήτριας, για 25 χρόνια και συμφωνία διαχείρισης μεταξύ εναγόντων και της Salitro Ltd (βλ. τεκμήρια 21 και 22). Ο εναγόμενος αρ. 1 έχει διοριστεί διαχειριστής της περιουσίας της Evans Development Ltd από την εναγομένη αρ. 3 δυνάμει ομολόγου Επιβάρυνσης ημερομηνίας 10/05/2011 και με διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς στην Γεν. Αιτ. Αρ. 72/14 Ε.Δ. Πάφου διατασσόταν όπως ο έλεγχος και η κατοχή του ξενοδοχείου περιέλθει στην κατοχή του. Τελικά, το διάταγμα αυτό ακυρώθηκε καθότι η αίτηση επί της οποίας εκδόθηκε αποσύρθηκε (βλ. συμπληρωματική ένορκη ομολογία του κ. Διόφαντου Χ΄΄ Μιτσή ημερομηνίας 12/05/2016). Προκύπτει επίσης, ότι την 01ην/08/2014 εκδόθηκε απόφαση στην Αγ. Αρ. 342/14 Ε.Δ. Πάφου προς όφελος της εναγομένης αρ. 3 και εναντίον του ενόρκως δηλούντα, των εναγόντων και της Salitro Ltd. Είναι η θέση των εναγόντων ότι η απόφαση αυτή εξεδόθη δόλια και με απάτη επειδή τους έπεισαν να αποδεχθούν την εν λόγω απόφαση καθώς επίσης και αυτήν που εκδόθηκε στην Αγ. Αρ. 1192/2014 Ε.Δ. Πάφου με σκοπό να ανασταλεί ο διορισμός του Παραλήπτη / Διαχειριστή, κάτι που παρέλειψαν να πράξουν. Για την απόφαση στην Αγ. Αρ. 342/14 εκκρεμεί αγωγή των εναγόντων η οποία καταχωρήθηκε στις 09/03/2016 για ακύρωση της. Οι εναγόμενοι αρ. 3, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, στις 09/05/2016 ενημέρωσαν τους ενάγοντες ότι έχει διοριστεί Παραλήπτης / Διαχειριστής της περιουσίας της Evans Development Ltd και συγκεκριμένα ο Κρίς Ιακωβίδης από τις 12/04/2016 ενώ η εταιρεία Salitro Ltd τέθηκε σε εκούσια εκκαθάριση και διορίστηκε εκκαθαριστής της ο κ. Νίκος Νικολάου, εναγόμενος αρ.
  9. Οι ενάγοντες βασιζόμενοι ουσιαστικά στις συμφωνίες ημερομηνίας 03/06/2009 ισχυρίζονται ότι κατέχουν και διαχειρίζονται νόμιμα το ξενοδοχείο. Για την απόδειξη της κατοχής του αναφέρουν ότι κατέχουν Άδεια του ΚΟΤ για την περίοδο από 16/03/2015 - 15/03/2015 (βλ. τεκμήριο 2), εργοδοτούν 8 άτομα προσωπικό και επισυνάπτουν διάφορα άλλα έγγραφα για να αποδείξουν ότι κατέχουν και λειτουργούν το επίδικο ξενοδοχείο (βλ. τεκμήρια 3 - 14). Ισχυρίζονται επίσης ότι στο εν λόγω ξενοδοχείο διατηρούν εξοπλισμό δικής τους ιδιοκτησίας. Είναι η θέση τους ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν δικαίωμα να επεμβαίνουν στο επίδικο ξενοδοχείο και να της στερούν την κατοχή και διαχείριση. Στις 10/05/2016, όπως αναφέρεται, οι εναγόμενοι μετέβηκαν στο ξενοδοχείο για να λάβουν κατοχή και διαχείριση του ξενοδοχείου και άλλαξαν τις κλειδαριές. Μετά από αυτό, το απόγευμα της ιδίας μέρας ο κ. Νικολάου τους απέστειλε μια επιστολή με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο με την οποία τους ενημέρωνε ότι τερματίζει τη συμφωνία διαχείρισης ημερομηνίας 03/06/2009 μεταξύ αυτών και της Salitro Ltd, χωρίς να δίδει οποιαδήποτε δικαιολογία. Είναι περαιτέρω η θέση των εναγόντων ότι οι εναγόμενοι παράνομα επενέβηκαν και ανέλαβαν τη διαχείριση του εν λόγω ξενοδοχείου στερώντας την από τους ενάγοντες και αξιώνουν τα συγκεκριμένα διατάγματα στην αίτηση τους. Ο διορισμός του εναγομένου 2 ως Παραλήπτη / Διαχειριστή της εναγομένης 1 και του εναγομένου 4 ως εκκαθαριστή της εταιρείας Salitro Ltd δεν αποτελούσε νόμιμο έρεισμα για την παράνομη είσοδο στο ξενοδοχείο και η ενέργεια τους αυτή παραβιάζει συνταγματικά τους δικαιώματα και τους εμποδίζει να διεξάγουν την επιχείρηση τους. Η εν λόγω επέμβαση, αναφέρουν επίσης, θα έχει ως αποτέλεσμα τον τερματισμό των εργασιών τους για αόριστο χρόνο και θα τους προκαλέσει τεράστιες ζημιές οι οποίες δεν θα μπορούν να υπολογισθούν σε χρήμα και είναι ανάγκη να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Oι Αιτητές με άδεια του Δικαστηρίου έχουν καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 24/02/2017 στην οποία θα κάνω αναφορά κατωτέρω και η οποία σχετίζεται με γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Όπως προαναφέρθηκε όλοι οι εναγόμενοι καταχώρησαν ενστάσεις στην πιο πάνω αίτηση στις οποίες εκθέτουν τη δικής τους εκδοχή που σχετίζεται και με την εγκυρότητα και γνησιότητα της συμφωνίας διαχείρισης και ενοικίασης ημερομηνίας 03/06/2009 μεταξύ εναγόντων και εναγομένης 1 και εναγόντων και της εταιρείας Salitro. Οι εναγόμενοι 1 και 2 με την ένσταση τους ημερομηνίας 07/06/2016 προβάλλουν 17 λόγους ένστασης στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ως εμφαίνονται στο σώμα αυτής. Η εν λόγω ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη ομολογία του κ. Χριστάκη Ιακωβίδη, εναγομένου 2 και Παραλήπτη / Διαχειριστή της εταιρείας EVANS DEVELOPMENTS LTD στην οποία επισυνάπτονται και σωρεία τεκμηρίων. Συνοπτικά σε αυτήν ο ενόρκως δηλών αναφέρεται στον νομότυπο διορισμό του ως Παραλήπτη / Διαχειριστή της πιο πάνω εταιρείας από τις 14/03/2014 δυνάμει Ομολόγου Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερομηνίας 10/05/2011 το οποίο δόθηκε προς όφελος των εναγομένων αρ.
  10. Αναφέρεται επίσης στα καθήκοντα και υποχρεώσεις του που πηγάζουν από τους όρους του εν λόγω ομολόγου και ισχυρίζεται ότι έχει κάθε δικαίωμα να απαιτεί την κατοχή του εν λόγω ξενοδοχείου. Στην συνέχεια ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες δεν κατέχουν και δεν διαχειρίζονται το επίδικο ξενοδοχείο και παραθέτει τα γεγονότα που υποστηρίζουν τη θέση του αυτή. Κατ' αρχή αναφορικά με τους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντα που συνοδεύει την αίτηση ότι οι ενάγοντες είναι ιδιοκτήτες εξοπλισμού που περιλαμβάνεται στο ξενοδοχείο, είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα καθότι, πέραν από τους 50 πίνακες για τους οποίους δεν έχει εξακριβώσει την κυριότητα τους, ο υπόλοιπος εξοπλισμός είτε αποτελεί ιδιοκτησία της Εταιρείας είτε ενοικιάσθηκε και παραδόθηκε στην Εταιρεία δυνάμει εγγράφου συμφωνίας ενοικιαγοράς ημερ. 02/10/2010 που υπέγραψε η Εταιρεία με την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία και προς υποστήριξη της θέσης του αυτή επισυνάπτει ως τεκμήρια 8 και 9 αντίγραφο της Αγ. Αρ. 1130/2013 Ε.Δ. Πάφου και αντίγραφο τιμολογίου. Επίσης, απορρίπτει τη θέση ότι οι ενάγοντες εργοδοτούν προσωπικό στο ξενοδοχείο καθότι μετά από έρευνα έχει διαπιστωθεί ότι κανένας από το προσωπικό που εργοδοτείται αυτή τη στιγμή στο ξενοδοχείο είναι εγγεγραμμένος ως υπάλληλος των Αιτητών στο γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων και ούτε έχουν υπογράψει οποιαδήποτε σύμβαση εργοδότησης. Επισυνάπτει έγγραφες δηλώσεις που λήφθησαν από το προσωπικό ως τεκμήριο
  11. Ισχυρίζεται επίσης ότι ουδέποτε εκδόθηκε άδεια του ΚΟΤ στον όνομα των Αιτητών και το ξενοδοχείο λειτούργησε την 01/06/2011 από την Εταιρεία. Η δε παροχή ηλεκτρικού ρεύματος ήταν στο όνομα της Εταιρείας από τις 28/09/2009 μέχρι τις 15/12/2014 οπότε και διακόπηκε λόγω μη πληρωμής του με αποτέλεσμα το ξενοδοχείο να κλείσει. Στις 25/03/2014 ο διευθυντής των εναγόντων ζήτησε από την Α.Η.Κ. να εγγράψουν το ρεύμα επ' ονόματι των εναγόντων και παρά το ότι ζητήθηκε από αυτόν έγκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο που να δείχνει ότι οι ενάγοντες ενοικιάζουν το ξενοδοχείο, απέφυγε να παρουσιάσει τέτοιο, ξεγέλασε τον αρμόδιο υπάλληλο της Αρχής και πέτυχε την εγγραφή του ρεύματος επ' ονόματι των εναγόντων. Στις 07/10/2015 αυτό απεκόπη λόγω οφειλών και έκτοτε το ξενοδοχείο παρέμεινε κλειστό μέχρι τις 22/04/2016 οπόταν επανεμφανίστηκε ο διευθυντής των εναγόντων στην Α.Η.Κ και ζήτησε επανασύνδεση του η οποία αρνήθηκε λόγω των οφειλών και της εκκρεμούσας αγωγής εναντίον τους για είσπραξη των ποσών αυτών. Στις 22/04/2016 τελικά έγινε επανασύνδεση αφού οι Αιτητές και ο διευθυντής τους υπέγραψαν συμφωνία αποπληρωμής του με τον όρο ότι αν δεν τηρείτο θα διέκοπταν εκ νέου τη σύνδεση. Τελικά, η ΑΗΚ στις 30/05/2016 απέκοψε εκ νέου το ρεύμα και με προσωπικές εγγυήσεις του ενόρκως δηλούντα επανασυνδέθηκε στο όνομα της υπό διαχείρισης εταιρείας. Φαίνεται, αναφέρει από το πιο πάνω ιστορικό ότι το ρεύμα ήταν στο όνομα της Εταιρείας και μόλις το 2014 οι Αιτητές το μετέφεραν στο όνομα τους και αυτό έγινε χωρίς να παρουσιάσουν ή να καταθέσουν οποιαδήποτε συμφωνία ή Lease Agreement στο όνομα των Αιτητών. Προς υποστήριξης των πιο πάνω επισυνάπτει τα τεκμήρια 11-
  12. Στη συνέχεια αναφέρεται στις ενέργειες τις οποίες προέβηκε μετά το διορισμό του ως Παραλήπτη / Διαχειριστή και στην σχετική ασφάλεια που σύναψε και ότι η αναστολή στην άσκηση των καθηκόντων του που διατάχθηκε από το Δικαστήριο τηρήθηκε πλήρως. Μετά την 15 μήνη αναστολή διευθετήθηκε συνάντηση στο γραφείο του δικηγόρου του διευθυντή της αιτήτριας στις 02/12/2015 με σκοπό να διευθετηθεί η παράδοση του ξενοδοχείου και τότε έγινε αναφορά ότι την κατοχή του ξενοδοχείου την έχουν οι Αιτητές δυνάμει συμφωνιών που ήδη παραδόθηκαν στον κ. Κώστα Τζιέπρα. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι οι μόνες συμφωνίες που είχε υπόψη του μέχρι τότε ήταν το Lease Agreement ημερ. 03/06/2009 που έγινε μεταξύ της Εταιρείας και της Salitro Ltd για την ενοικίαση του ξενοδοχείου (τεκμήριο 19), το Lease Agreement ημερ. 03/06/2009 που έγινε μεταξύ της Salitro Ltd και της Ronasita Ltd (τεκμήριο 20) και το Management Agreement ημερ. 03/06/2009 που έγινε μεταξύ της Salitro Ltd και της Contriven Ltd, την εγκυρότητα των οποίων αμφισβήτησε έντονα και υπήρξε εκτεταμένη συζήτηση. Δεν τους παραδόθηκαν κατ' εκείνη την συνάντηση οποιεσδήποτε άλλες συμφωνίες και ισχυρίζεται ότι είναι πρόδηλο ότι ο διευθυντής των εναγόντων ο οποίος είναι και διευθυντής όλων των εμπλεκόμενων εταιρειών προέβαινε σε μεθοδεύσεις με απώτερο σκοπό να αποξενώσει τα περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας και να εξαπατήσει τους εναγομένους αρ.
  13. Η πρώτη φορά που οι ενάγοντες επικαλέστηκαν την ύπαρξη του Lease Agreement ημερ. 03/06/2009 που δήθεν έγινε μεταξύ της Εταιρείας και της Contriven Ltd και η οποία προνοεί €4,000 τον μήνα ενοίκιο, είναι με την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης και την οποία επισύναψαν ως τεκμήριο
  14. Το εν λόγω μηνιαίο ενοίκιο όμως ουδέποτε καταβλήθηκε στην Εταιρεία. Είναι η θέση του ότι η εν λόγω συμφωνία είναι εκ των υστέρων κατασκευασμένη, άκυρη και ουδέποτε ήταν σε ισχύ και επεξηγεί τους λόγους. Όσον αφορά το Lease Agreement το οποίο έγινε μεταξύ της Εταιρείας και της Salitro αυτό τερματίστηκε με την συγκατάθεση του εκκαθαριστή της. Η δε Ronasita Ltd έχει διαγραφεί από το μητρώο του Εφόρου Εταιρειών και με επιστολή του ημερομηνίας 05/05/2016 προς τον Γενικό Εισαγγελέα ακυρώθηκε και η συμφωνία ημερ. 03/06/2009 . Είναι περαιτέρω η θέση του, ουσιαστικά εν όψει όλων των πιο πάνω και των εξουσιών που του παρέχει ο Νόμος, ότι έχει το δικαίωμα να αναλάβει άμεσα την διαχείριση και την κατοχή όλων των περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας. Οι εναγόμενοι αρ. 3 με την ένσταση τους ημερομηνίας 07/06/2016 προβάλλουν με τη σειρά τους 14 λόγους ένστασης γιατί η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Η ένσταση τους συνοδεύεται από την ένορκη ομολογία του κ. Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού και από την ένορκη ομολογία του κ. Μάριου Θεοδούλου, οι οποίοι βρίσκονται στην υπηρεσία των εναγομένων αρ.
  15. Στην ένορκη ομολογία του κ. Παπαλαμπριανού αναφέρονται στα γεγονότα που, κατά τη θέση του, περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση και υποστηρίζουν τους λόγους ένστασης και επισυνάπτει αριθμό τεκμηρίων. Συνοπτικά ο εν λόγω ενόρκως δηλών αναφέρεται στο ιστορικό των σχέσεων μεταξύ της εναγομένης 3 και της εταιρείας EVANS DEVELOPMENTS LTD, SALITRO LTD και του διευθυντή τους Διόφαντου Χ΄΄ Μιτσή. Αναφέρεται στις εκ συμφώνου αποφάσεις που εκδόθηκαν εναντίον των πιο πάνω στις Αγ. Αρ. 342/2014 και 1191/2014 Ε.Δ. Πάφου και στις υποσχέσεις του κ. Διόφαντου Χ΄΄ Μιτσή ότι θα πωλούσε το επίδικο ξενοδοχείο για να εξοφλήσει τα χρέη της εταιρείας EVANS και τα προσωπικά του. Επίσης, είναι η θέση του ότι η Τράπεζα δυνάμει του Ομολόγου Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης διόρισε τον κ. Κρις Ιακωβίδη ως Παραλήπτη / Διαχειριστή της εταιρείας EVANS και ο διορισμός του αυτός ουδέποτε αμφισβητήθηκε από τους ενάγοντες. Στη συνέχεια αναφέρεται σε τρεις συμφωνίες που περιήλθαν στην κατοχή των εναγομένων αρ. 3 εφόσον ο ίδιος ο κ. Χ΄΄ Μιτσής τους τις είχε δώσει, την Συμφωνία ημερομηνίας 03/06/2009 (lease agreement) μεταξύ Evans Development Ltd και Salitro (τεκμήριο 9), τη Συμφωνία ημερ. 03/06/2009 με τίτλο "Lease Agreement" μεταξύ Salitro Ltd και Ronasita Ltd (τεκμήριο 10) και τη Συμφωνία ημερομηνίας 03/06/2009 μεταξύ Salitro Ltd και Contriven Ltd που τιτλοφορείται «Management Agreement» (τεκμήριο 11). Όλες τις συμφωνίες τις υπέγραψε ο κ. Χ΄΄ Μιτσής εκ μέρους και για λογαριασμό των εταιρειών Evans, Salitro και Contriven. Eίναι η θέση του μάρτυρα ότι οι πιο πάνω συμφωνίες είναι άκυρες για τους λόγους που αναφέρει στην παράγραφο 8 κ) και λ) της ένορκης του δήλωσης. Ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι δυνάμει των προνοιών της Υποθήκης Αρ. 2751/2008 η εταιρεία Evans δεν είχε δικαίωμα να ενοικιάσει το ξενοδοχείο χωρίς την συγκατάθεση της Τράπεζας. Η μόνη συγκατάθεση που δόθηκε από την Τράπεζα ήταν στις 04/05/2009 (τεκμήριο 12) για μίσθωση / ενοικίαση τμήματος του ξενοδοχείου προς την εταιρεία Salitro Ltd. Όσον αφορά το τεκμήριο 21 επί της ένορκης ομολογίας του κ. Διόφαντου Χ΄΄Μιτσή το οποία αφορά τη συμφωνία ενοικίασης του ξενοδοχείου προς τους ενάγοντες, ισχυρίζεται ότι η ύπαρξη του εμφανίζεται για πρώτη φορά στην παρούσα διαδικασία. Στη συνέχεια αναφέρεται σε γεγονότα που καταδεικνύουν κατά τη θέση του ότι η εν λόγω συμφωνία είναι πλαστή και δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και ως εκ τούτου δεν αποδεικνύεται η νόμιμη κατοχή του επίδικου ξενοδοχείου από τους Αιτητές. Σε σχέση με τα τεκμήρια 9 και 11, αυτά έχουν τερματιστεί και επομένως δεν είναι πλέον σε ισχύ. Η δε εταιρεία Ronasita Ltd έχει διαγραφεί από τον Έφορο Εταιρειών. Περαιτέρω, αμφισβητεί και αρνείται το γεγονός ότι το επίδικο ξενοδοχείο είχε άδεια λειτουργίας από τον ΚΟΤ και παρουσιάζει σχετική επιστολή του ΚΟΤ προς την Τράπεζα ημερομηνίας 18/01/2016 (τεκμήριο 17). Δεν γνωρίζουν επίσης τι εξοπλισμό έχει το ξενοδοχείο και αν εργοδοτεί προσωπικό και αρμόδιος γι αυτό είναι ο Παραλήπτης και από πληροφόρηση του ο εξοπλισμός ανήκει στην εναγομένη αρ.
  16. Πέραν των πιο πάνω, ισχυρίζεται ότι ο διορισμός του Παραλήπτη / Διαχειριστή αναστάληκε για περίοδο 15 μηνών με σκοπό να βοηθηθεί ο κ. Χ΄΄ Μιτσής για να εξοφλήσει τα χρέη των αποφάσεων στις Αγ. Αρ. 342/2014 και 1192/2014 ενώ αυτός επέδειξε κακή πίστη. Του έδωσαν επίσης αναφέρει περαιτέρω 5 μήνες παράταση για να μπορέσει ο ίδιος να πωλήσει το επίδικο ξενοδοχείο κατόπιν δικής του παράκλησης χωρίς πάλι αποτέλεσμα. Επιπρόσθετα αρνείται και απορρίπτει τους ισχυρισμούς ότι η Τράπεζα ενέργησε δόλια και εκβιαστικά και ισχυρίζεται ότι οι αποφάσεις στις πιο πάνω αγωγές εκδόθηκαν με την ελεύθερη θέληση και βούληση του και μάλιστα εκδόθηκαν και επιταγές για πληρωμή έναντι των οφειλών στις πιο πάνω αποφάσεις, κάτι που καταδεικνύει παραδοχή των οφειλών του, οι οποίες όμως δεν τιμήθηκαν και εκκρεμεί δικαστική διαδικασία. Επαναλαμβάνει ότι η συμφωνία ημερομηνίας 03/06/2009 που επικαλείται ο ενόρκως δηλών ουδέποτε υπήρχε και είναι κατασκεύασμα δικό του και ο Παραλήπτης / Διαχειριστής ως ο νόμιμος διαχειριστής της Εταιρείας μπορεί να λάβει την κατοχή του ξενοδοχείου και ουδεμία παρανομία έγινε εκ μέρους του. Επίσης, ισχυρίζεται ότι ουδεμία ζημιά θα προκληθεί από την αποξένωση του ξενοδοχείου αφού η πρόθεση του ενόρκως δηλούντα της αίτησης ήταν να το πωλήσει για να εξοφληθούν οι υποχρεώσεις τους προς την Τράπεζα. Αντιθέτως, ζημιά θα προκληθεί στους εναγομένους αρ. 3 αν παρεμποδιστεί ο Παραλήπτης να διαχειριστεί την περιουσία της Εταιρείας αφού οφείλεται ένα τεράστιο ποσό προς αυτούς. Επίσης, θα παραβιαστούν οι όροι του Ομολόγου. Εν πάσει περιπτώσει ισχυρίζεται ότι τυχόν ζημιά μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα αφού οι εναγόμενοι αρ. 3 είναι φερέγγυος οργανισμός. Ο κ. Μάριος Θεοδούλου στη δική του ένορκη δήλωση απορρίπτει τους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντα της αίτησης αναφορικά με τις συνθήκες ανάληψης κατοχής του ξενοδοχείου από τον Παραλήπτη / Διαχειριστή στις 10/05/2016 και ισχυρίζεται ότι για όσο διάστημα βρισκόταν στο ξενοδοχείο δεν διαπίστωσε καμία απολύτως μορφή βίας και ούτε παρατήρησε να είχε προκληθεί ζημιά στην ομαλή λειτουργία του ξενοδοχείου. Πέραν των πιο πάνω ενόρκων δηλώσεων, οι εναγόμενοι αρ. 3 κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου καταχώρησαν στις 09/12/2016 συμπληρωματική ένορκη ομολογία, στην οποία επίσης θα κάνω αναφορά κατωτέρω και η οποία σχετίζεται με γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Ο εναγόμενος 4 καταχώρησε τη δική του ένσταση, επίσης στις 07/06/2016 και με αυτή προβάλλει 14 λόγους ένστασης ως εμφαίνονται στο σώμα αυτής και επεξηγούνται. Προς υποστήριξη της εν λόγω ένστασης ο εναγόμενος 3 καταθέτει δική του ένορκη ομολογία στην οποία επισυνάπτει σχετικά τεκμήρια. Είναι ουσιαστικά η θέση του ότι ο εναγόμενος 4 δεν επεμβαίνει καθ' οιονδήποτε τρόπο στο επίδικο ξενοδοχείο. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για να δικαιούνται οι ενάγοντες θεραπεία εναντίον του εναγομένου
  17. Ισχυρίζεται ότι είχε κάθε δικαίωμα να τερματίσει τη συμφωνία διαχείρισης (management agreement) ημερομηνίας 03/06/2009 που συνάφθηκε μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ών η Αίτηση αρ. 4 καθότι κανένα ποσό καταβλήθηκε από τους Αιτητές προς τους Καθ' ων 4 και είναι άκυρη εξ' υπαρχής λόγω έλλειψης αντιπαροχής. Επίσης, αναφέρει ότι η εναγομένη αρ. 1 στις 26/04/2016 τερμάτισε την εν λόγω συμφωνία λόγω αφερέγγυας εκκαθάρισης της και ο ίδιος ο εκκαθαριστής της αποδέχτηκε τον εν λόγω τερματισμό για τους λόγους που αναφέρει στην παράγραφο 11 της ένορκης του δήλωσης. Ο τερματισμός της αναφέρει ήταν καθόλα νόμιμος για να μπορέσει να εκτελέσει τα καθήκοντα του και λόγω ακυρότητας της. Οι Αιτητές δεν έχουν, αναφέρει, αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του και δεν διαχωρίζονται οι ισχυρισμοί του ενόρκως δηλούντα της αίτησης σε ποιους αφορούν τον εναγόμενο 4 και προσδίδεται μια παραπλανητική και αναληθής εικόνα. Δεν επισκέφθηκε το ξενοδοχείο στις 10/05/2016 και ούτε οι αιτητές παραθέτουν οποιαδήποτε μαρτυρία για τον κατ' ισχυρισμό δόλο ή και απάτη. Ισχυρίζεται επίσης παραποίηση του τεκμηρίου 20 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του κ. Χ΄΄ Μιτσή και επισυνάπτει στη δική του ένορκη δήλωση ως τεκμήριο 2 τη Συμφωνία Διαχείρισης ημερομηνίας 03/06/2009 μεταξύ της Evans και της Salitro Ltd η οποία περιήλθε στην κατοχή του διαμέσου του κ. Χριστάκη Ιακωβίδη το οποίο του παράδωσε ο δικηγόρος του κ. Χ΄΄ Μιτσή, σύγκριση του οποίου καταδεικνύει την ισχυριζόμενη παραποίηση του. Όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω οι εναγόμενοι αρ. 3 και οι ενάγοντες κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου προχώρησαν με την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Συγκεκριμένα με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του εναγομένων αρ. 3 ο ενόρκως δηλών κ. Μάριος Θεοδούλου αναφέρει τα ακόλουθα: «
  18. Κατά ή περί την 24/06/2016 οι εναγόμενοι 1 πώλησαν και μεταβίβασαν ακίνητη περιουσία που ήταν στο όνομα τους - ένα χωράφι στο οποίο ανεγείρεται το επίδικο ξενοδοχείο "PAFIANA HEIGHTS", 2 οικόπεδα και 6 καταστήματα - στην εταιρεία AGI-CYPRE ALAMINOS LTD - HE 335206, δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου ημερ. 23.06.2016, το οποίο έχει κατατεθεί στο Κτηματολόγιο. Νέοι τίτλοι εγγραφής για την πιο πάνω περιγραφόμενη ακίνητη περιουσία έχει εκδοθεί από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου στο όνομα της εταιρείας AGI-CYPRE ALAMINOS LTD, τους οποίους επισυνάπτω ως τεκμήριο
  19. Επαναλαμβάνω και υιοθετώ τα όσα έχω αναφέρει στην ένορκο μου δήλωση ημερ. 7.6.2016 και περαιτέρω δηλώνω ότι ιδιοκτήτης και κάτοχος του επίδικου ξενοδοχείου "PAFIANA HEIGHTS" είναι η εταιρεία AGI-CYPRE ALAMINOS LTD.» Σε απάντηση των πιο πάνω, οι ενάγοντες - αιτητές με τη δική τους συμπληρωματική ένορκη δήλωση και συγκεκριμένα του κ. Διόφαντου Χ΄΄ Μιτσή αναφέρουν τα ακόλουθα: «
  20. Από έρευνα που έχω προβεί ο ίδιος έχω ανακαλύψει ότι η εταιρεία AGI-CYPRE ALAMINOS LTD ανήκει στον όμιλο εταιρειών της Alpha Bank και ως εκ τούτου η παράνομη κατοχή του ξενοδοχείου από τους Εναγομένους συνεχίζεται. Προς υποστήριξη των ισχυρισμών μου επισυνάπτω σχετικά τεκμήρια 1 και
  21. Όπως έχει αναφερθεί και ανωτέρω, αιτήματα για αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων απορρίφθηκαν και ως εκ τούτου η ακρόαση της παρούσας αίτησης έχει διεξαχθεί με γραπτές αγορεύσεις τις οποίες όλοι οι διάδικοι κατάθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι εν λόγω αγορεύσεις έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο, λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και δεν χρειάζεται η καταγραφή των όσων επικαλούνται οι συνήγοροι σε αυτές για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Να αναφερθεί όμως ότι οι συνήγοροι των εναγομένων αρ. 1 και 2 καθώς και οι συνήγοροι των εναγομένων αρ. 3 στις αγορεύσεις τους εισηγούνται ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι είναι πλέον άνευ αντικείμενου. Προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης και των προϋποθέσεων που τάσσει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 και η νομολογία για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, θεωρώ ορθό να εξετάσω πρώτα την πιο πάνω εισήγηση των εναγομένων 1,2 και 3 καθότι σε περίπτωση που αυτή ευσταθεί θα σφραγίσει και το αποτέλεσμα της παρούσας αίτησης. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω αναφερόμενα γεγονότα και από όλο το μαρτυρικό υλικό το οποίο τέθηκε ενώπιον μου και ειδικότερα τις συμπληρωματικές ένορκες ομολογίες εναγομένων αρ. 3 και εναγόντων, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι στις 24/06/2016, δηλαδή 1 ½ περίπου μηνά μετά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης το ακίνητο επί του οποίου βρίσκεται το επίδικο ξενοδοχείο έχει πωληθεί στην εταιρεία AGI-CYPRE ALAMINOS LTD και στις 04/07/2016 ενεγράφηκε επ' ονόματι της. Επίσης, είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι έκτοτε η εν λόγω εταιρεία είναι ο κάτοχος του εν λόγω ακινήτου και ξενοδοχείου. Περαιτέρω, προκύπτει ως αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η πιο πάνω εταιρεία ανήκει στον Όμιλο Εταιρειών της εναγομένης 3 στην κατηγορία των εταιρειών Ειδικού Σκοπού και Συμμετοχών. Προκύπτει από τα πιο πάνω δηλαδή ότι η ιδιοκτησία και κατοχή του επίδικου ξενοδοχείου ανήκει πλέον στη αναφερόμενη εταιρεία. Με δεδομένα τα πιο πάνω γεγονότα, θα πρέπει να εξεταστούν οι αιτούμενες θεραπείες και να αποφασιστεί κατά πόσο υφίσταται πλέον αντικείμενο στην αίτηση ή κατά πόσο η έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος καθίσταται αναγκαία και χρήσιμη. Οι ενάγοντες αιτούνται με τις αίτηση τους τέσσερα προσωρινά διατάγματα ως εμφαίνονται στην αίτηση υπό στοιχεία Α - Δ. Εξαιτούνται την έκδοση των διαταγμάτων Α και Β και επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά την έκδοση των διαταγμάτων Γ και Δ. Με τα εξαιτούμενα διατάγματα υπό στοιχεία Α και Β ζητείται η απαγόρευση και/ή παρεμπόδιση των εναγομένων από το να επεμβαίνουν στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 6512, ΦΥΛ/ΣΧ. 51/12, Τεμ. 138, Άγιοι Πέντε στα Κονιά (ξενοδοχείο υπό την ονομασία Pafiana Heights) και/ή να εισέρχονται και/ή να χρησιμοποιούν την εν λόγω ακίνητη περιουσία και/ή να κατέχουν οποιοδήποτε χώρο μέχρι αποπεράτωσης της παρούσας αγωγής. Επιπρόσθετα ή διαζευκτικά εξαιτούνται με το αιτούμενο διάταγμα υπό στοιχείο Γ την απαγόρευση στους εναγομένους να επεμβαίνουν στο δικαίωμα κατοχής των εναγόντων στο πιο πάνω αναφερόμενο ακίνητο καθώς επίσης όπως οι εναγόμενοι παύσουν να επεμβαίνουν εντός αυτού και/ή να άρουν την επέμβαση τους σε αυτό. Όπως είναι διατυπωμένα τα αιτούμενα διατάγματα και από τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση, η απαγόρευση στους εναγομένους από το να εισέρχονται στο επίδικο ξενοδοχείο κατά γενικό τρόπο δεν είναι αυτοσκοπός αλλά είναι και άνευ ουσίας. Εκείνο που ουσιαστικά επιζητείται είναι η απαγόρευση σε αυτούς να εισέρχονται, να χρησιμοποιούν και να λαμβάνουν κατοχή του εν λόγω ξενοδοχείου στερώντας την κατ' ισχυρισμό κατοχή και χρήση του από τους ενάγοντες καθώς επίσης και να παύσουν να το κατέχουν και να το χρησιμοποιούν. Επομένως, για να υπάρχει αντικείμενο στην παρούσα αίτηση προϋποθέτει, με βάση πάντα τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση, οι εναγόμενοι να εξακολουθούν να επεμβαίνουν, να χρησιμοποιούν και να κατέχουν το επίδικο ξενοδοχείο. Αν υφίσταται τέτοιο ζήτημα, τότε καθίσταται αναγκαίο να εξεταστεί η ύπαρξη δικαιώματος κατοχής του επίδικου ξενοδοχείου από τους ενάγοντες, πάντοτε στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας και κατ' επέκταση το παράνομο της επέμβασης και κατοχής του από τους εναγόμενους. Η απάντηση στο πρώτο πιο πάνω ερώτημα είναι κατά την άποψη μου αρνητική. Ως είναι κοινό έδαφος το επίδικο ξενοδοχείο κατά τις 24/06/2016 δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου πωλήθηκε στην πιο πάνω αναφερόμενη εταιρεία η οποία ανέλαβε και την κατοχή και χρήση του. Είναι δεδομένο δηλαδή ότι οι εναγόμενοι δεν κατέχουν πλέον και δεν επεμβαίνουν στο εν λόγω ξενοδοχείο. Ως εκ τούτου η έκδοση διαταγμάτων που να απαγορεύει σε αυτούς από το να κατέχουν και να επεμβαίνουν σε αυτό ή να άρουν κάθε επέμβαση και χρήση του είναι άνευ ουσίας και αντικειμένου για τον απλούστατο λόγο ότι δεν κατέχουν, δεν χρησιμοποιούν και δεν επεμβαίνουν πλέον στο εν λόγω ξενοδοχείο. Δεν υφίσταται πλέον αντικείμενο και τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα ήταν άνευ ουσίας και οποιουδήποτε πρακτικού αποτελέσματος. Οι ενάγοντες με την συμπληρωματική τους ένορκη ομολογία ισχυρίζονται ότι η εταιρεία AGI-CYPRE ALAMINOS LTD η οποία κατέστη ιδιοκτήτης και κάτοχος του επίδικου ξενοδοχείου είναι εταιρεία η οποία ανήκει στον Όμιλο Εταιρειών των εναγομένων αρ.
  22. Το γεγονός αυτό και μόνο δεν μπορεί να καταδείξει ότι τουλάχιστον οι εναγόμενοι αρ. 3 εξακολουθούν να επεμβαίνουν και να κατέχουν το επίδικο ξενοδοχείο. Από τα ενώπιον μου γεγονότα εκείνο που προκύπτει είναι ότι μια τρίτη εταιρεία χωρίς να αποκαλύπτεται η δομή της και η σχέση που έχει με τους εναγομένους αρ. 3, πέραν του ότι ανήκουν στον ίδιο Όμιλο Εταιρειών, αγόρασε από την εναγόμενη αρ. 1, προηγούμενη ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου, μέσω του εναγομένου αρ. 2 ως Παραλήπτη / Διαχειριστή της, το επίδικο ξενοδοχείου δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου και το κατέχει. Πρόκειται δηλαδή για μια ξεχωριστή εταιρεία και ένα ξεχωριστό νομικό πρόσωπο και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι για το γεγονός και μόνο ότι ανήκει στον ίδιο Όμιλο Εταιρειών με τους εναγομένους αρ. 3, οι τελευταίοι μέσω αυτής εξακολουθούν να επεμβαίνουν και να κατέχουν το επίδικο ξενοδοχείο. Επομένως, η κατάληξη μου είναι ότι οι αιτούμενες θεραπείες έχουν καταστεί άνευ αντικειμένου και η συζήτηση της ουσίας και των υπόλοιπων γεγονότων που τις υποστηρίζουν προσλαμβάνουν την μορφή της ακαδημαϊκής συζήτησης, κάτι που εκφεύγει των σκοπών του Δικαστηρίου. Όπως έχει νομολογηθεί το Δικαστήριο έχει καθήκον να επιλύει πραγματικές διαφορές που έχει ενώπιον του και να εκδίδει ανάλογες αποφάσεις και διατάγματα που να καθορίζουν τα δικαιώματα και υποχρεώσεις των διαδίκων. Καθήκον και σκοπός του δεν είναι η επίλυση και η συζήτηση ακαδημαϊκών ζητημάτων ούτε το Δικαστήριο επιτρέπεται να πράττει επί ματαίω (βλ. Μarketrends (Capital Market) Ltd v. Λεωνίδα Θεοδωρίδη

(2003)1Β Α.Α.Δ. 1248, Μαυρονικόλα v. Φοινιώτη κ.α.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1659 και Polytropo Advertising Limited v. Adboard Ltd
(2003)1 Α.Α.Δ. 1486). Η ευπαίδευτη συνήγορος των εναγόντων στην αγόρευση της προβάλλει τη θέση ότι στην περίπτωση που δεν θα μπορούσε να αποδοθεί θεραπεία στους ενάγοντες αυτό θα ισοδυναμεί με παραβίαση του Συνταγματικού Δικαιώματος των εναγόντων για πρόσβαση στο Δικαστήριο. Και τούτο διότι οι εναγόμενοι στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης καταχώρησαν αχρείαστες αιτήσεις με αποτέλεσμα να καθυστερήσουν την εκδίκαση της και στο μεσοδιάστημα να μεταβάλουν τις συνθήκες που επικρατούσαν κατά την καταχώρηση της και να πωλήσουν το ξενοδοχείο. Επεξηγώντας τη θέση της αυτής επισημαίνει ότι πρόσβαση στο Δικαστήριο σημαίνει αποτελεσματική πρόσβαση και η μη απόδοση θεραπείας λόγω της μεταβολής των συνθηκών που προκάλεσαν οι εναγόμενοι θα σημαίνει παραβίαση του δικαιώματος αυτού των εναγόντων. Σημειώνω ευθύς εξ' αρχής ότι ακόμη και να ευσταθεί η πιο πάνω θέση και ότι ένεκα της διαδικασίας που ακολουθήθηκε στην παρούσα υπόθεση η αίτηση κατέστη άνευ αντικειμένου δεν είναι κάτι που θα μπορούσε να εξεταστεί από το παρόν Δικαστήριο. Ούτε η θέση αυτή μπορεί να βοηθήσει την υπόθεση των εναγόντων με δεδομένο ότι πλέον είναι άνευ αντικειμένου. Πέραν τούτου όμως, είναι γεγονός ότι οι ενάγοντες αποτάθηκαν στο Δικαστήριο στις 11/05/2016 με μονομερή αίτηση και αξίωσαν τις αιτούμενες θεραπείες χωρίς όμως να εκδοθεί οποιοδήποτε διάταγμα. Όπως έχει αναφερθεί και στην αρχή της παρούσας απόφασης εκείνη την ημέρα εμφανίστηκε συνήγορος εκ μέρους των εναγομένων αρ. 3 και ζήτησε χρόνο για να λάβει αντίγραφο της αίτησης και να καταχωρήσει ένσταση. Η πλευρά των εναγόντων δεν ήγειρε οποιαδήποτε ένσταση και συγκατατέθηκε στο αίτημα αυτό. Ταυτόχρονα ζήτησε και χρόνο για να επιδόσει την αίτηση και στους υπόλοιπους εναγομένους. Παρά το ότι το Δικαστήριο έχει καθήκον να εξετάζει τέτοιου είδους αιτήσεις μονομερώς και να αποφασίζει κατά πόσο δικαιολογείται το αίτημα και αν όχι να την απορρίπτει, εντούτοις ως ζήτημα πρακτικής δίδεται το δικαίωμα στους αιτητές στις περιπτώσεις που δεν δικαιολογείται από τα γεγονότα η μονομερής έγκριση της αίτησης να επιδώσουν την αίτηση και ουσιαστικά να την καταστήσουν δια κλήσεως. Στην παρούσα περίπτωση όμως, οι ίδιοι οι ενάγοντες ουσιαστικά, εν όψει των πιο πάνω γεγονότων που έλαβαν χώρα κατά τις 11/05/2016, δεν ζήτησαν και ούτε επέμειναν στην μονομερή εξέταση της αίτησης, τόσο σε σχέση με τους εναγομένους αρ. 3 όσο και σε σχέση με τους υπόλοιπους εναγομένους και από μόνοι τους την κατέστησαν πλέον δια κλήσεως. Είναι προφανές λοιπόν από τα πιο πάνω ότι οι ενάγοντες παρά την καταχώρηση της αίτησης τους και την αξίωση τους για μονομερή εξέταση της στην πορεία συγκατατέθηκαν στο αίτημα των εναγομένων αρ. 3 για να τους δοθεί χρόνος να καταχωρήσουν ένσταση προτού εξεταστεί η αίτηση και δεν επέμειναν και στην προώθηση της αίτησης τους μονομερώς εναντίον και των υπολοίπων εναγομένων. Ως εκ τούτου, κατέστησαν την αίτηση τους δια κλήσεως πλέον και έδωσαν το δικαίωμα των εναγομένων να ακουστούν στην αίτηση καταχωρώντας ένσταση προτού εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Θα μπορούσαν υπό τις περιστάσεις να επιμείνουν στην μονομερή προώθηση της και να ζητήσουν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων τόσο εναντίον των εναγομένων αρ. 1,2 και 4 που δεν εμφανίζονταν όσο και εναντίον των εναγομένων αρ. 3 και το Δικαστήριο είχε καθήκον και υποχρέωση να της επιληφθεί μονομερώς. Σίγουρα όμως από τη στιγμή που οι εναγόμενοι αρ. 3 έλαβαν γνώση της μονομερής αίτησης των εναγόντων και εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο είχαν δικαίωμα να ακουστούν και να απευθυνθούν στο Δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης, όμως μονομερώς. Αυτό το δικαίωμα τους είναι αναγνωρισμένο από την νομολογία όμως περιορισμένο και παρέχεται με σκοπό την υποβοήθηση του Δικαστηρίου. Επιτρέπεται να αποκαλυφθούν θέσεις που μπορεί να προσφερθούν κατά της έκδοσης του εξαιτούμενου διατάγματος και ποια είναι σε γενικές γραμμές η μαρτυρία που θα περιλαμβάνεται στην ένσταση που μπορεί να καταχωριστεί. Η εν λόγω διαδικασία είναι γνωστή ως «the opposed ex parte motion» και περιγράφεται στην αγγλική υπόθεση Pickwick International Inc (GB) Ltd v Multiple Sound Distributors Ltd and another [1972] 3 All ER 384, που υιοθετήθηκε στην απόφαση του Κυπριακού Ναυτοδικείου στην Compania Portuguesa De TRansportes Maritime of Lisbon v Sponsalia Shipping Company Limited [1987] 1 C.L.R. 11. Αντί τούτου όμως με τη σύμφωνη γνώμη των εναγόντων δόθηκε χρόνος για καταχώρηση ένστασης και ταυτόχρονα εγκαταλείφθηκε και η μονομερής προώθηση της αίτησης για τους υπόλοιπους εναγομένους. Το τι ακολούθησε έχει αναφερθεί ανωτέρω και προκύπτει από το φάκελο της διαδικασίας παρά το ότι το Δικαστήριο ακόμη και σε αυτή την περίπτωση προσπάθησε να εκδικάσει την παρούσα αίτηση το συντομότερων δυνατό. Επομένως, οι ενάγοντες κωλύονται και δεν μπορούν να ισχυρίζονται ότι τους στερήθηκε το Συνταγματικό τους Δικαίωμα για αποτελεσματική πρόσβαση στο Δικαστήριο επειδή τα αιτούμενα διατάγματα δεν εκδόθηκαν μονομερώς με αποτέλεσμα στη συνέχεια να διαφοροποιηθεί η κατάσταση και η αίτηση τους να καταστεί άνευ αντικειμένου. Aνεξάρτητα από τα πιο πάνω, η συνήγορος των εναγόντων εστιάζει την παράβαση του πιο πάνω δικαιώματος στο γεγονός ότι λόγων των παράνομων πράξεων των εναγομένων οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα την ολική καταστροφή της επιχείρησης των εναγόντων, την αναστολή των εργασιών τους για απροσδιόριστο χρόνο με κίνδυνο τον τερματισμό των εργασιών τους και την οριστική απώλεια πελατείας, οι ενάγοντες θα υποστούν εκτεταμένες χρηματικές ζημιές, οι οποίες δεν θα είναι δυνατόν να υπολογιστούν με απόλυτη ακρίβεια. Η πιο πάνω θέση όμως δεν ανταποκρίνεται στα γεγονότα της παρούσας υπόθεση καθότι υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, η όποια ζημιά ενδεχομένως να προκληθεί θα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα και να αποδοθεί στους ενάγοντες εφόσον επιτύχουν στην αγωγή τους και κατ' αυτό τον τρόπο να μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, η κατάληξη είναι ότι η παρούσα αίτηση είναι άνευ αντικειμένου και ως εκ τούτου δεν δύναται να επιτύχει, γι αυτό θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα, θεωρώ ότι υπό τις περιστάσεις και ένεκα του γεγονότος ότι αυτή για τους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω δεν μπορεί να εξεταστεί επί της ουσίας της, αυτά θα ήταν ορθό να είναι στην πορεία της αγωγής και να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα αυτής και ως εκ τούτου εκδίδεται ανάλογη διαταγή. Πρωτοκολλητής (Υπ.).............. Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.