Ανδρέα Κωνσταντίνου ως Διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Μαρίας Χαραλάμπους Στυλιανού ν. Ανδρέα Ιωάννου Κουρίδη, Αρ. Αγωγής: 3011/08, 10/5/20

(1)Η αίτηση είναι αντικανονική και/ή δεν πληροί τις προϋποθέσεις που τίθενται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας καθότι συνοδεύεται από αντικανονική και/ή ανύπαρκτη ένορκη δήλωση που δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη.

(2)Δεν υπάρχει περιουσία προς διανομή και/ή οποιαδήποτε περιουσία γενικότερα στα πλαίσια διαχείρισης από την οποίαν να καλυφθεί οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό.

(3)Ο Καθ' ου η αίτηση δεν οφείλει και ουδεμία υποχρέωση έχει να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό στον Αιτητή υπό την προσωπική του ιδιότητα αφού η υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εγέρθηκε υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της αποβιωσάσης Μαρίας Χαραλάμπους Στυλιανού και ως όφειλε έναντι των κληρονόμων της προς τους οποίους έχει ευθύνη και υποχρέωση.

(4)Το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εξετάσει την προσωπική οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η αίτηση επειδή εφόσον η υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρήθηκε από αυτόν υπό την ιδιότητα του διαχειριστή μόνο η περιουσία της διαχείρισης μπορεί να βρίσκεται υπό εξέταση.

(5)Η αίτηση στερείται πραγματικού και/ή νομικού υποβάθρου και/ή δεν βρίσκει έρεισμα σε νομολογία και/ή νομοθεσία.

(6)Ο Καθ' ου η αίτηση δεν έχει την οικονομική δυνατότητα για να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό μηνιαίως στον Αιτητή. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στηρίζεται στα Μέρη VIII και IX και ειδικότερα στα άρθρα 82-87 και 90, 91Α και 91Γ του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6) μετά των συναφών τροποποιήσεων, στη Διαταγή 48 Κανονισμούς 1-4, 8 και 9 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον περί ∆ιαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμο (Κεφ.189), στο Σύνταγμα, στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 29.06.16 του Καθ' ου η αίτηση στην οποία περιέχονται γεγονότα που κατά τη γνώμη του τεκμηριώνουν τους λόγους ένστασης και κατ' επέκταση δικαιολογούν απόρριψη της αίτησης του Αιτητή. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση επισυνάπτονται δύο επιστολές ημερομηνίας 22.03.13 και 22.08.13 αντίστοιχα της δικηγόρου του Αιτητή προς τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στις οποίες ζητεί την μη αποδέσμευση περιουσίας και/ή απαλλαγή του διαχειριστή ενόψει της επιδίκασης εξόδων υπέρ του Καθ' ου η αίτηση και εναντίον του Αιτητή στα πλαίσια απόρριψης της απαίτησης και παράλληλα επιτυχίας της ανταπαίτησης στην αγωγή αυτή. Συνοψίζοντας το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης μπορεί να λεχθεί η θέση του ενόρκως δηλών, μετά από συμβουλή που είχε από το δικηγόρο του, ότι το πρόσωπο που προέβηκε σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της υπό κρίση αίτησης δεν είναι κατάλληλο και αρμόδιο. Αναφερόμενος στο ιστορικό της διαχείρισης υπ' αριθμό 574/2008 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, ο ενόρκως δηλών σημείωσε ότι ανέλαβε διαχειριστής με σκοπό την καταχώρηση απογραφής, ενδιάμεσων και τελικών λογαριασμών, πράγμα που έπραξε στις 31.09.13 μετά που εκδόθηκε δικαστική απόφαση στην αγωγή αυτή, η εκκρεμότητα της διαδικασίας της οποίας είχε επισημανθεί στη διαδικασία ελέγχου της διαχείρισης. Όπως ο ενόρκως δηλών αναφέρει, στα πλαίσια κατάθεσης των τελικών λογαριασμών της πιο πάνω διαχείρισης δηλώθηκε πως δεν υπήρχε περιουσία προς διανομή και με την έγκριση τους η υπόθεση διαχείρισης έκλεισε. Με βάση νομική συμβουλή που έλαβε, ο Καθ' ου η αίτηση θεωρεί ότι αυτό που θα πρέπει να εξεταστεί είναι αν υπάρχει περιουσία της αποβιωσάσης και όχι να διεξαχθεί οικονομική εξέταση του ιδίου προσωπικά. Σύμφωνα με τον Καθ' ου η αίτηση δεν υπάρχει περιουσία εις το όνομα της αποβιώσασας που να υπόκειται σε διαμοιρασμό σε κληρονόμους ενώ, ανεξαρτήτως αυτού, ο ίδιος προσωπικά αδυνατεί να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό επειδή μοναδικό του εισόδημα είναι ο μισθός των €1.800 που λαμβάνει από εργασία σε ναυτιλιακή εταιρεία και διότι είναι αυτός που επωμίζεται τα έξοδα συντήρησης της οικογένειας του. Κατά την ακρόαση δόθηκε ένορκη μαρτυρία από τον Καθ' ου η αίτηση ενώ κατατέθηκε από κοινού ένα τεκμήριο (Τεκμήριο 1), το περιεχόμενο του οποίου είναι παραδεκτό ως ορθό και αληθές από αμφότερα μέρη. Πρόκειται για επιστολή ημερομηνίας 07.03.16 της δικηγόρου του Αιτητή στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού Τμήματος Διαχείρισης στην οποίαν ζητείται επανάνοιγμα της πιο πάνω διαχείρισης προκειμένου να εισπραχθούν τα δικηγορικά έξοδα που επιδικάστηκαν στην αγωγή αυτή. Στην ένορκη εξέταση του ο Καθ' ου η αίτηση αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα πιο κάτω: · Υιοθετεί το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του που υποστηρίζει την ένσταση του. · Υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της αποβιωσάσης Μαρίας Χαραλάμπους Στυλιανού από τη Λεμεσό ανέλαβε την προώθηση της αγωγής αυτής και γι' αυτό θεωρεί ότι δεν είναι προσωπικά υπεύθυνος για την πληρωμή των εξόδων που επιδικάστηκαν προς όφελος του Αιτητή. · Όλοι οι νόμιμοι κληρονόμοι ήταν αυτοί που επωμίστηκαν τα έξοδα των διαδικασιών διαχείρισης και της αγωγής αυτής. · Ο Καθ' ου η αίτηση είναι ηλικίας 63 ετών. · Τα καθαρά μηνιαία έσοδα του ανέρχονται σήμερα στα €1.800 και προέρχονται από την πλήρη απασχόληση του ως διευθυντής σε ναυτιλιακή εταιρεία. · Η σύζυγος του εργάζεται σε ιδιωτική κλινική λαμβάνοντας καθαρό μηνιαίο μισθό €400-

1. · Ο υιός του που υπηρετεί στην Εθνική Φρουρά λαμβάνει μηνιαίως επίδομα ύψους €
2. · Διαθέτει ένα κοινό λογαριασμό με τη σύζυγο του στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού με πιστωτικό υπόλοιπο €60.000 που δημιουργήθηκε από την κατάθεση ποσού αντιστοίχου ύψους που ο Καθ' ου η αίτηση εισέπραξε κατόπιν τερματισμού εργοδότησης του από τον προηγούμενο εργοδότη του ως πλεονάζον προσωπικό. · Το πιο πάνω ποσό προορίζεται να χρησιμοποιηθεί για τα έξοδα φοίτησης του υιού του Καθ' ου η αίτηση στην Αγγλία. · Διαθέτει ¼ μερίδιο σε δύο ακίνητα στο φράκτη Μαυροκόλυμπου στο χωριό Κοίλη της επαρχίας Πάφου χωρίς να έχει οποιοδήποτε εισόδημα από αυτά αφού δεν ενοικιάζονται. Ακόμη και αν καλλιεργηθούν τα ακίνητα αυτά δεν αποφέρουν εισοδήματα. Συναισθηματικοί λόγοι δεν του επιτρέπουν να πωλήσει το μερίδιο του. · Διαθέτει ένα όχημα μάρκας BMW έτους 1992 ιπποδύναμης 18 αλόγων με αριθμούς εγγραφής EAB
3. · Αναλύοντας τα έξοδα του ο Καθ' ου η αίτηση, χωρίς να προσκομίσει οποιαδήποτε δικαιολογητικά έγγραφα, είπε ότι πληρώνει: - Κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος €100-€150 ανά διμηνία. - Κατανάλωση νερού €40 μηνιαίως. - Κόστος διατροφής του ιδίου, της συζύγου του και ενός παιδιού που υπηρετεί στην Εθνική Φρουρά €600-€700 μηνιαίως. - Κόστος χρήσης σταθερής και κινητής τηλεφωνικής γραμμής και λειτουργίας διαδικτύου €150 μηνιαίως. - Έξοδα ειδών ένδυσης και υπόδησης οικογένειας €100 μηνιαίως (μέσος όρος). - Κόστος διδάκτρων ως τριτοετής φοιτητής με αλληλογραφία στον κλάδο επαγγελματικών σπουδών σε πτυχίο/δίπλωμα τεσσάρων ετών €500 ετησίως. - Έξοδα καυσίμων για δύο οχήματα €200-€250 μηνιαίως. - Επιπλέον έξοδα για τον φαντάρο υιό €300 μηνιαίως. - Έξοδα συντήρησης οικίας €1.500 ετησίως (μέσος όρος). - Έξοδα αγοράς φαρμάκων επειδή είναι επιρρεπής σε αλλεργίες €10 ανά εβδομάδα. - Έξοδα λόγω κοινωνικών υποχρεώσεων €100 μηνιαίως (μέσος όρος). - Έξοδα ψυχαγωγίας σε κέντρα αναψυχής €500 μηνιαίως. · Ο Καθ' ου η αίτηση δηλώνει πως θα μπορούσε να διέθετε μηνιαίως το ποσό των €100 αν θεωρούσε τον εαυτό του προσωπικά υπεύθυνο στην πληρωμή των επιδικασθέντων εξόδων. · Δεν προέβηκε σε ενέργειες για αποπληρωμή των εξ' αποφάσεως εξόδων πριν από την καταχώρηση των τελικών λογαριασμών της προαναφερόμενης διαχείρισης επειδή, όπως ο δικηγόρος του εξήγησε, τόσο ο ίδιος ως διαχειριστής όσο και οι νόμιμοι κληρονόμοι δεν ήταν προσωπικά υπεύθυνοι για την αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους δεδομένου ότι δεν υπήρχε ποτέ περιουσία προς διανομή. Στην καταληκτική νομική επιχειρηματολογία της η ευπαίδευτη συνήγορος του Αιτητή με σχολιασμό της προσκομισθείσας μαρτυρίας και με παραπομπή σε νομοθεσία και νομολογία επέμεινε στις θέσεις και ισχυρισμούς του πελάτη της απορρίπτοντας παράλληλα όλους τους λόγους ένστασης. Συγκεκριμένα η εν λόγω συνήγορος απέρριψε τη νομική θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι η υπό κρίση αίτηση είναι αντικανονική λέγοντας ότι δόθηκε εξήγηση γιατί η ένορκη δήλωση έγινε από δικηγόρο, ο οποίος χωρίς να είναι το άτομο που χειρίζεται την υπόθεση γνωρίζει καλύτερα από τον Αιτητή το εγειρόμενο ζήτημα. Την ίδια στιγμή η συνήγορος του Αιτητή ευσεβάστως ισχυρίστηκε ότι ο Καθ' ου η αίτηση είναι προσωπικά υπόλογος για την καταβολή των επιδικασθέντων δικηγορικών εξόδων στην αγωγή αυτή, παρά το γεγονός ότι είχε καταχωρήσει την παρούσα αγωγή υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης, επειδή η διαταγή του Δικαστηρίου κατά την έκδοση της απόφασης του ήταν όπως τα έξοδα καταβληθούν από τον Καθ' ου η αίτηση (στην αγωγή Ενάγοντα) χωρίς να γίνεται ρητή αναφορά για πληρωμή τους από την περιουσία της αποβιωσάσης. Προς επίρρωση της θέση της αυτής η κυρία Πουλλά Ιωάννου παρέπεμψε στα άρθρα 31 και 55 του περί ∆ιαχείρισης Κληρονοµιών Αποθανόντων Νόμου (Κεφ.189). Είναι ακόμη η θέση της εν λόγω συνηγόρου ότι ο Καθ' ου η αίτηση, γνωρίζοντας ότι δεν θα είχε υποχρέωση καταβολής εξόδων, έσυρε τον Αιτητή στο Δικαστήριο αναγκάζοντας τον να υποστεί έξοδα τα οποία στη συνέχεια αρνήθηκε να πληρώσει. Αυτό κατά τη γνώμη της κυρίας Πουλλάς Ιωάννου εμπεριέχει στοιχείο κακοπιστίας από μέρους του Καθ' ου η αίτηση. Ένα άλλο στοιχείο που κατά τη γνώμη της συνηγόρου φανερώνει κακοπιστία από τον Καθ' ου η αίτηση είναι η ενέργεια του να διευθετήσει τα έξοδα του δικηγόρου της πλευράς του στην αγωγή καθώς και τα έξοδα της διαχείρισης αλλά και των δικών του ως διαχειριστή και να αδιαφορήσει για την πληρωμή της οφειλής που δημιούργησε στον Αιτητή. Σε ότι αφορά την προσωπική οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η αίτηση η εν λόγω συνήγορος ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι με την εξοικονόμηση περιττών εξόδων ο Καθ' ου η αίτηση είναι σε θέση να πληρώνει μηνιαίως ποσό €1.
4. Αντίθετα στη δική της αγόρευση η ευπαίδευτη συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση με παραπομπή στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Executors, Administrators and Probate των Williams, Mortimer and Sunnucks, 20η έκδοση, σελίδα 1265 κάτω από τον τίτλο 'Completion of Administration', ευσεβάστως υπέβαλε ότι ο Καθ' ου η αίτηση απαλλάχτηκε νομότυπα από τα καθήκοντα και υποχρεώσεις του ως διαχειριστής όταν το Δικαστήριο αποδέχτηκε ως πλήρεις και ορθούς τους τελικούς λογαριασμούς που καταχώρησε σύμφωνα με τους οποίους ουδεμία περιουσία υπήρχε προς διανομή αφού το μοναδικό ακίνητο ήταν το επίδικο στην αγωγή αυτή όπου με απόφαση του Δικαστηρίου τερματίστηκε κάθε περαιτέρω διεκδίκηση του. Ακολούθως με παραπομπή στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 17

(2), παράγραφος 377, σελίδα 207, η εν λόγω συνήγορος ευσεβάστως ισχυρίστηκε ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν μπορεί να θεωρηθεί προσωπικά υπόλογος για τη μη καταβολή των δικηγορικών εξόδων επειδή κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια για την πληρωμή των εξόδων. Σύμφωνα με την κυρία Θεοδώρου, με γνώμονα ότι δεν υπάρχει απόφαση που να καταδικάζει τον Καθ' ου η αίτηση για προσωπική ευθύνη, η υπό κρίση αίτηση είναι ατεκμηρίωτη ενώ στερείται πραγματικού και/ή νομικού υποβάθρου και γι' αυτό θα πρέπει να απορριφθεί. Προτού υπεισέλθω στην εξέταση της αίτησης θεωρώ χρήσιμο να αναφέρω ορισμένα γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων. Συγκεκριμένα:

(1)Ο Καθ' ου η αίτηση ενεργούσε ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Μαρίας Χαραλάμπους Στυλιανού από τη Λεμεσό στην υπόθεση διαχείρισης υπ' αριθμό 574/08 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού.

(2)Στην εν λόγω διαχείριση ο Καθ' ου η αίτηση διορίστηκε διαχειριστής στις 29.10.08 ενώ το διάταγμα διαχείρισης λήφθηκε στις 20.11.08.

(3)Μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της αποβιωσάσης ήταν το επίδικο τεμάχιο της αγωγής αυτής, το οποίο έχει εγγραφεί δυνάμει εχθρικής κατοχής επ' ονόματι του Αιτητή.

(4)Πριν από την υποβολή των τελικών λογαριασμών ο φάκελος της πιο πάνω διαχείρισης είχε ειδοποιηθεί τόσο όταν εκκρεμούσε η αγωγή αυτή όσο και όταν εκδόθηκε η τελική απόφαση.

(5)Στις 13.03.13 εκδόθηκε η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στην αγωγή αυτή.

(6)Στις 22.03.13 και 22.08.13 αποστάληκε επιστολή της δικηγόρου του Αιτητή προς τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στις οποίες ζητεί την μη αποδέσμευση περιουσίας και/ή απαλλαγή του διαχειριστή ενόψει της επιδίκασης εξόδων υπέρ του Καθ' ου η αίτηση και εναντίον του Αιτητή στα πλαίσια απόρριψης της απαίτησης και παράλληλα επιτυχίας της ανταπαίτησης στην αγωγή αυτή.

(7)Οι τελικοί λογαριασμοί της πιο πάνω διαχείρισης υπεβλήθηκαν στις 31.09.13 και την ίδια ημέρα εγκρίθηκαν από τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού.

(8)Δεν υπήρχε περιουσία της αποβιωσάσης προς διανομή, είτε κινητή είτε ακίνητη, με εξαίρεση το επίδικο τεμάχιο που έλαβε την κατάληξη της εχθρικής κατοχής.

(9)Στις 07.03.16 (Τεκμήριο 1 στην εκδίκαση της υπό κρίση αίτησης) αποστάληκε επιστολή από τη δικηγόρο του Αιτητή στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού Τμήματος Διαχείρισης στην οποίαν ζητείται επανάνοιγμα της πιο πάνω διαχείρισης προκειμένου να εισπραχθούν τα δικηγορικά έξοδα που επιδικάστηκαν στην αγωγή αυτή. Θα ξεκινήσω την ενασχόληση μου με την ομάδα που αποτελεί τον πρώτο λόγο ένστασης όπου ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η υπό κρίση αίτηση είναι αντικανονική. Είναι η θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι η ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη επειδή έγινε από δικηγόρο χωρίς να επιτρέπεται και δίχως να παρέχεται οποιαδήποτε εξήγηση. Κατά τον Καθ' ου η αίτηση το γεγονός αυτό έχει μολύνει την αίτηση καθιστώντας την αντικανονική. Αντίθετη είναι η θέση του Αιτητή με την οποία σημειώνει ότι έχει δοθεί εξήγηση γιατί προβαίνει δικηγόρος στην ένορκη δήλωση, ότι δεν είναι ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση και ότι πρόκειται για άτομο που γνωρίζει το εγειρόμενο ζήτημα καλύτερα από τον Αιτητή. Στην υπόθεση Ζωγράφου v. Drosoneri Farm Limited, Πολιτική Έφεση Αρ. 379/2012 ημερ. 21.05.15, στην οποία μνημονεύεται η υπόθεση Dimitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva

(2010)1 A.A.Δ 82, τονίστηκε ότι αποτελεί ανεπιθύμητη πρακτική η όμνυση από δικηγόρο ο οποίος είναι ή στη συνέχεια της διαδικασίας, καθίσταται μάρτυρας γεγονότων οπότε και θεωρείται ασυμβίβαστος ο περαιτέρω εκ μέρους του χειρισμός της υπόθεσης. Από την πιο πάνω υπόθεση προκύπτει ότι εξ' ορισμού η ύπαρξη ένορκης δήλωσης από δικηγόρο δεν παραγνωρίζεται αυτόματα επειδή απλά γίνεται από δικηγόρο παρά μόνο όταν υφίσταται ζήτημα χειρισμού της υπόθεσης και είναι μάρτυρας γεγονότων της υπόθεσης. Στην προκειμένη περίπτωση πράγματι η ενόρκως δηλούσα Έφη Πουλλά είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Αιτητή στην υπόθεση αυτή. Ωστόσο πουθενά δεν προκύπτει ότι η εν λόγω δικηγόρος ήταν αυτή από το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Αιτητή που χειρίστηκε την αγωγή αυτή ή που χειρίζεται την υπό κρίση αίτηση. Αυτό που φαίνεται από το σημείωμα εμφάνισης δια δικηγόρου καθώς και από το δικόγραφο της υπεράσπισης και ανταπαίτησης, έγγραφα που έχουν καταχωρηθεί και βρίσκονται στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης στον οποίο και ανάτρεξα, είναι ότι τον χειρισμό της αγωγής είχε η δικηγόρος Ευαγγελία Πουλλά-Μακαρούνα. Η ίδια δικηγόρος είναι αυτή που φαίνεται να έχει τον πρώτο λόγο στην προώθηση της υπό κρίση αίτησης και τούτο φαίνεται στο σώμα του εγγράφου που καταχωρήθηκε. Ο δε χειρισμός εκδίκασης της παρούσας αίτησης έγινε από άλλο δικηγόρο και συγκεκριμένα την κυρία Ειρήνη Πουλλά Ιωάννου. Εκτός από αυτό δίδεται εξήγηση γιατί η ένορκη δήλωση δεν έγινε από τον Αιτητή προσωπικά. Όπως δηλώνεται στην πρώτη παράγραφο της ένορκης δήλωσης τα προβλήματα υγείας που ο Αιτητής αντιμετωπίζει και η δυσκολία στην μετακίνηση του λόγω προχωρημένου ηλικίας δεν του επέτρεψαν να προβεί ο ίδιος σε ένορκη δήλωση. Επιπλέον μπορεί να λεχθεί ότι το ζήτημα μη πληρωμής δικηγορικών εξόδων που οφείλονται δυνάμει της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 13.03.13 προς το δικηγορικό γραφείο του Αιτητή σχετικά με το εκδίκαση της αγωγής αυτής και αποτελεί αντικείμενο εξέτασης στην υπό κρίση αίτηση εμπίπτει στη σφαίρα της γνώσης της δικηγόρου του Αιτητή γνωρίζοντας εξίσου καλά, αν όχι και καλύτερα από τον Αιτητή, τα γεγονότα που το περιβάλλουν. Μπροστά σε αυτά τα δεδομένα δεν υφίσταται θέμα παρατυπίας ή αντικανονικότητας. Συνακόλουθα δεν δικαιολογείται παραγνώριση του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης Έφης Πουλλά και κατ' επέκταση δεν δικαιολογείται απόρριψη της υπό κρίση αίτησης στη βάση της θέσης αυτής του Καθ' ου η αίτηση, η οποία κρίνεται ότι δεν ευσταθεί. Συνεπώς η πρώτη ομάδα λόγων ένστασης απορρίπτεται ως ανυπόστατη. Θα εξετάσω στη συνέχεια μαζί τις ομάδες που αποτελούν τον δεύτερο, τρίτο, τέταρτο και πέμπτο λόγο ένστασης ως μία ενιαία ενότητα επειδή πραγματεύονται το ίδιο αντικείμενο Το θέμα που προκύπτει και το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει είναι κατά πόσο ο Καθ' ου η αίτηση ευθύνεται προσωπικά για την πληρωμή των δικηγορικών εξόδων που επιδικάστηκαν υπέρ του Αιτητή με τη δικαστική απόφαση ημερομηνίας 13.03.13 μέσα από τη δική του περιουσία. Αν η κατάληξη του Δικαστηρίου στο ζήτημα αυτό είναι αρνητική τότε καθίσταται αντιληπτό ότι η παρούσα αίτηση επί της ουσίας της μοιραία θα οδηγηθεί σε απόρριψη. Αμφότερες πλευρές έχουν εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις, οι οποίες έχουν ήδη καταγραφεί προηγουμένως. Προς υποβοήθηση εξέτασης του ζητήματος διατηρώ υπόψη μου τα γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος των μερών και έχουν καταγραφεί πιο πάνω. Επιπλέον δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρήθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση όχι υπό την προσωπική του ιδιότητα αλλά υπό την ιδιότητα του διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Μαρίας Χαραλάμπους Στυλιανού από τη Λεμεσό. Μία γρήγορη ματιά στον τίτλο της αγωγής εξόφθαλμα επαληθεύει τη θέση αυτή. Συνεπώς ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε και προώθησε την αγωγή αυτή μέχρι την αποπεράτωση της εκδίκασης της υπό την ιδιότητα του διαχειριστή. Ο Καθ' ου η αίτηση ήταν διάδικος στην υπόθεση αυτή υπό αυτήν την ιδιότητα. Είναι αυτονόητο ότι όταν το κείμενο της δικαστικής απόφαση αναφέρει ότι τα έξοδα της απαίτησης και της ανταπαίτησης επιδικάζονται εναντίον του Ενάγοντα είναι προφανές ότι εννοεί εναντίον του Ανδρέα Κωνσταντίνου ως Διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Μαρίας Χαραλάμπους Στυλιανού από τη Λεμεσό που είναι η ορθή και ολοκληρωμένη ονομασία και ιδιότητα του Ενάγοντα στη συγκεκριμένη αγωγή. Είναι γεγονός ότι το άρθρο 55 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου (Κεφ.189) μετά των συναφών τροποποιήσεων παρέχει διακριτική εξουσία στο Δικαστήριο σε διαδικασία που αφορά κληρονομιά αποθανόντος προσώπου να διατάξει όπως τα έξοδα αυτής ή μέρος αυτών πληρωθούν από την περιουσία του αποβιώσαντα. Ωστόσο, με κάθε σεβασμό στην ευπαίδευτη συνήγορο του Αιτητή, η εισήγηση της κυρίας Πουλλά Ιωάννου ότι επειδή στο κείμενο της δικαστικής απόφασης στην αγωγή δεν γίνεται ρητή αναφορά ότι τα έξοδα θα επιβαρύνουν την περιουσία της αποβιωσάσης σημαίνει ότι έχουν επιδικαστεί εναντίον του Καθ' ου η αίτηση προσωπικά είναι αυθαίρετη, ατεκμηρίωτη και κυρίως λανθασμένη. Χωρίς να εκληφθεί ότι το παρόν Δικαστήριο ενεργεί ως συνήγορος του Δικαστηρίου που εξέδωσε την εν λόγω δικαστική απόφαση, η αναφορά που εισηγείται η κυρία Πουλλά Ιωάννου είναι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, εκ του περισσού δεδομένης της ιδιότητας που ο Καθ' ου η αίτηση είχε, δηλαδή αυτή του διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης, όταν καταχωρούσε και προωθούσε την αγωγή αυτή. Δεν θα μπορούσαν τα έξοδα να επιβαρύνουν τον ίδιο διάδικο υπό διαφορετική ιδιότητα απλά επειδή δεν αναφέρεται ρητά ότι τα έξοδα θα επιβαρύνουν την περιουσία της αποβιωσάσης. Με βάση την εν λόγω δικαστική απόφαση τα έξοδα της διαδικασίας βαρύνουν τον διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης, γεγονός που παραπέμπει στην κατάσταση διαχείρισης της περιουσίας της αποβιωσάσης. Εν πάση περιπτώσει μέσα από το περιεχόμενο της δικαστικής απόφασης κανένας σχολιασμός αλλά και καμία αναφορά υπάρχει ότι τα έξοδα θα επιβαρύνουν τον Καθ' ου η αίτηση υπό την προσωπική του ιδιότητα. Έχοντας υπόψη τις κοινές θέσεις των διαδίκων ότι από την έναρξη της διαχείρισης δεν υπήρχε περιουσία της αποβιωσάσης προς διανομή, είτε κινητή είτε ακίνητη, με εξαίρεση το διεκδικούμενο επίδικο τεμάχιο που έχει εγγραφεί συνεπεία εχθρικής κατοχής επ' ονόματι του Αιτητή δυνάμει της πιο πάνω δικαστικής απόφασης και ότι οι τελικοί λογαριασμοί της πιο πάνω διαχείρισης υπεβλήθηκαν στις 31.09.13 και την ίδια ημέρα εγκρίθηκαν από τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, καθίσταται αντιληπτό ότι εκτός εάν διαφοροποιηθούν τα δεδομένα τα εξ' αποφάσεως δικηγορικά έξοδα δεν μπορούν να πληρωθούν από την ανύπαρκτη περιουσία της αποβιωσάσης. Αποτελεί εκ του νόμου υποχρέωση του προσωπικού αντιπροσώπου η διαχείριση και διανομή της περιουσίας του αποβιώσαντα στους νομίμους κληρονόμους και κληροδόχους προς τους οποίους είναι υπόλογος. Η ανάληψη ενεργειών από τον προσωπικό αντιπρόσωπο που δεν συνάδουν με τις διατάξεις του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου (Κεφ.189) και με τους σχετικούς κανονισμούς και/ή είναι αντίθετες με πρόνοιες άλλων νομοθεσιών τον αφήνουν εκτεθειμένο τόσο υπό την ιδιότητα του διαχειριστή περιουσίας ή εκτελεστή διαθήκης, αναλόγως της περίπτωσης, όσο και προσωπικά, στους νόμιμους κληρονόμους και κληροδόχους νοουμένου και εφόσον υποστούν ζημιά από τις πράξεις ή παραλείψεις του. Βάση του ιδίου σκεπτικού δεν βλέπω πως μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα προσωπικός αντιπρόσωπος να κριθεί ότι επιπλέον ευθύνεται προσωπικά και/ή ως διαχειριστής περιουσίας έναντι τρίτων προσώπων όταν αυτά υποστούν απώλειες ως αποτέλεσμα επιλήψιμης συμπεριφοράς του, η οποία αποκλίνει από το επίπεδο εντιμότητας, επιμέλειας και/ή άλλως πως που απαιτείται να επιδείξει. Στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Williams, Mortimer and Sunnucks, Executors Administrators and Probate, 17th Edition of Williams on Executors and the 5th Edition of Mortimer on Probate, Chapter 63 σημειώνεται η δυνατότητα ένας προσωπικός αντιπρόσωπος να θεωρηθεί ότι ευθύνεται προσωπικά και/ή ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα. Χαρακτηριστικά είναι τα πιο κάτω αποσπάσματα από τις σελίδες 713 και 718 του εν λόγω συγγράμματος, τα οποία αν και αναφέρονται σε εκτελεστή διαθήκης καλύπτουν και τον διαχειριστή περιουσίας: "Apart from his accountability, the origins of an executor's liability arising from his own acts will normally arise in tort or contract...He may be liable simply as executor or he may incur personal liability. The liability in tort can however be stated briefly. In all cases there is a distinction between his personal liability and his liability as executor... .. It seems also that an executor is personally liable on a promise by him to pay a legacy in consideration of a forbearance by the legatee to enforce the legacy by instituting proceedings. The forbearance is a sufficient consideration provided the legatee had a right to institute such proceedings." Στον προσδιορισμό ευθύνης ενός προσωπικού αντιπροσώπου σε προσωπικό επίπεδο αλλά και υπό την ιδιότητα διαχειριστή της περιουσίας αποβιώσαντα, είτε ενεργεί ως εκτελεστής διαθήκης είτε ως διαχειριστής, αναφέρονται οι διατάξεις των εδαφίων

(1)και

(2)του άρθρου 31 του Κεφ.189, το περιεχόμενο των οποίων θεωρώ χρήσιμο να καταγράψω αυτούσιο: "Eξουσίες και 31.—

(1)Εκτελεστής έχει τις εξουσίες οι οποίες παρέχονται σε αυτόν και υπέχει καθήκοντα τα καθήκοντα τα οποία επιβάλλονται σε αυτόν από το κοινοδίκαιο προσωπικού (common law) και από τις αρχές του δικαίου της επιείκειας (equity) αντιπροσώπου. τηρουμένης οποιασδήποτε άλλης πρόνοιας η οποία έγινε ή θα γίνει από οποιοδήποτε νόμο της Δημοκρατίας.

(2)Κάθε πρόσωπο στο οποίο χορηγείται η διαχείριση της κληρονομιάς αποθανόντος προσώπου έχει, τηρουμένων των περιορισμών που αναφέρονται στο παραχωρητήριο, τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις και είναι υπόλογος κατά τον ίδιο τρόπο ωσάν να ήταν ο εκτελεστής του αποθανόντος. " Περίπτωση όπου αναλύεται και σχολιάζεται η ευθύνη που κρίθηκε ότι έφερε προσωπικός αντιπρόσωπος τόσο προσωπικά όσο και ως διαχειριστής περιουσίας αποβιώσαντος απέναντι σε δικαιούχους κληρονομιάς αποτελεί η πρόσφατη υπόθεση Λάκη Βασιλείου, προσωπικά και/ή υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας του Περικλή Δημητρίου v. Βρόντη κ.α. Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 12/11, 13/11 και 14/11 ημερομηνίας 20.11.15, στην οποίαν και παραπέμπω. Προεκτείνοντας το σκεπτικό της πιο πάνω απόφασης και έχοντας υπόψη το προαναφερόμενο νομικό πλαίσιο θα έλεγα ότι οι ίδιες νομικές αρχές που εφαρμόστηκαν στην εν λόγω υπόθεση μπορούν με ασφάλεια να καλύψουν και την περίπτωση όπου επιλήψιμη συμπεριφορά προσωπικού αντιπροσώπου προκαλεί ζημιά σε τρίτα φυσικά και/ή νομικά πρόσωπα. Τέτοια ευθύνη όμως δεν εκλαμβάνεται ως δεδομένη μέσα από υποκειμενικούς ισχυρισμούς που εκστομίζονται από οποιονδήποτε που θεωρεί ότι αδικήθηκε από τη συμπεριφορά προσωπικού αντιπροσώπου αλλά τεκμηριώνεται στη βάση μαρτυρίας που θα παρουσιαστεί στο Δικαστήριο στα πλαίσια δικαστικής διαδικασίας. Το άρθρο 31 του Κεφ.189 καθώς και τα αποσπάσματα που καταγράφηκαν από το προαναφερόμενο αγγλικό νομικό σύγγραμμα προδιαγράφουν την δυνατότητα ύπαρξης ευθύνης σε προσωπικό αντιπρόσωπο, η απόδοση της οποίας όμως υπόκειται σε τεκμηρίωση και κρίνεται μέσα από δικαστική διαδικασία. Αν η θέση του Αιτητή είναι ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν ενέργησε έντιμα απέναντι στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού αλλά ότι τον εξαπάτησε σχετικά με την υπόθεση διαχείρισης υπ' αριθμό 574/08 με αποτέλεσμα ο Αιτητής να υποστεί ζημιές τότε έχει το δικαίωμα να προωθήσει αγωγή στο Δικαστήριο εναντίον του Καθ' ου η αίτηση προσωπικά στη βάση της αξιόποινης συμπεριφοράς που του αποδίδει αξιώνοντας ως θεραπεία την επιδίκαση αποζημιώσεων. Ομοίως, αν ο Αιτητής καταλογίζει στον Καθ' ου η αίτηση κακόπιστη συμπεριφορά επειδή θεωρεί ότι ο τελευταίος, εν γνώσει του ότι δεν θα είχε υποχρέωση καταβολής εξόδων, τον έσυρε στο Δικαστήριο αναγκάζοντας τον να υποστεί έξοδα τα οποία στη συνέχεια αρνήθηκε να του πληρώσει και επιπλέον λόγω του ότι εκείνος αδιαφόρησε να τον πληρώσει τη στιγμή που φρόντισε να πληρώσει την αμοιβή του δικηγόρου της πλευράς του καθώς και τα έξοδα διαχείρισης, έχει το δικαίωμα να καταχωρίσει αγωγή εναντίον του Καθ' ου η αίτηση προσωπικά προβάλλοντας αυτούς τους ισχυρισμούς που επικαλείται και ταυτόχρονα έχοντας το βάρος να τους τεκμηριώσει στη βάση μαρτυρίας που θα παρουσιάσει. Συμπληρωματικά θα έλεγα ότι ο Αιτητής κατά τη δικαστική διαδικασία της αγωγής θα μπορούσε να είχε ζητήσει κάλυψη των δικηγορικών του εξόδων σε περίπτωση που θα ήταν επιτυχών διάδικος στην αγωγή, όπως και τελικά είναι, λαμβάνοντας το δικονομικό διάβημα ασφάλειας εξόδων δυνάμει των προνοιών της Διαταγής 60 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, κάτι όμως που επέλεξε να μην πράξει. Προς επίρρωση των πιο πάνω παραπέμπω στην υπόθεση Λάκη Βασιλείου (πιο πάνω) στην οποίαν νόμιμοι κληρονόμοι αφού καταχώρησαν αγωγή στο Δικαστήριο κατάφεραν να αποδείξουν στη βάση μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο προσωπικός αντιπρόσωπος ευθυνόταν τόσο προσωπικά όσο και υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής περιουσίας αποβιώσαντα με αποτέλεσμα να του καταβληθεί το αξιούμενο ποσό. Συνοψίζοντας θα έλεγα ότι ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι ο Καθ' ου η αίτηση ευθύνεται προσωπικά για τη ζημιά που υπέστηκε με την πληρωμή των δικηγορικών εξόδων στη δικηγόρο του που χειρίστηκε την αγωγή θα πρέπει να τεκμηριωθεί μέσα από την εκδίκαση αγωγής που θα καταχωρίσει για το ζήτημα αυτό εναντίον του Καθ' ου η αίτηση. Ακολούθως αν ο Αιτητής επιτύχει στην αγωγή που θα προωθήσει τότε στα πλαίσια εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης που θα έχει εξασφαλίσει εναντίον του Καθ' ου η αίτηση δύναται, αν το κρίνει, να καταχωρήσει αίτηση όπως την παρούσα μέσα από την οποίαν να ζητεί την εξέταση της προσωπικής οικονομικής κατάστασης του Καθ' ου η αίτηση. Στην παρούσα διαδικασία αυτό που εξ' ορισμού θα μπορούσε να γίνει είναι ένορκη εξέταση του Καθ' ου η αίτηση επί της περιουσιακής κατάστασης της αποβιωσάσης Μαρίας Χαραλάμπους Στυλιανού από τη Λεμεσό. Με γνώμονα όμως ότι είναι κοινό έδαφος των διαδίκων ότι από την έναρξη της διαχείρισης δεν υπήρχε περιουσία της αποβιωσάσης προς διανομή, είτε κινητή είτε ακίνητη, με εξαίρεση το διεκδικούμενο επίδικο τεμάχιο που έχει εγγραφεί συνεπεία εχθρικής κατοχής επ' ονόματι του Αιτητή δυνάμει της πιο πάνω δικαστικής απόφασης και ότι οι τελικοί λογαριασμοί της πιο πάνω διαχείρισης υπεβλήθηκαν στις 31.09.13 και την ίδια ημέρα εγκρίθηκαν από τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, καθίσταται σαφές ότι δεν υπάρχει απόθεμα ενεργητικού που θα μπορούσε να πληρώσει τα εξ' αποφάσεως δικηγορικά έξοδα του Καθ' ου η αίτηση. Στη βάση των πιο πάνω οι λόγοι ένστασης 2-5 επιτυγχάνουν. Η κατάληξη που είχαν αυτές οι ομάδες λόγων ένστασης αυτόματα καθιστά αντιληπτό ότι η προσωπική οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η αίτηση είναι αντικείμενο που δεν μπορεί να εξεταστεί μέσα από την παρούσα αίτηση. Αυτό μοιραία προδιαγράφει το αποτέλεσμα που θα έχουν όλα τα αιτούμενα σημεία της υπό κρίση αίτησης που αφορούν το ζήτημα αυτό. Συνακόλουθα η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται στην ολότητα της ως αβάσιμη. Η αποτυχημένη κατάληξη της υπό κρίση αίτησης για τους λόγους που προβλήθηκαν, η σταθερή και συνάμα ορθή στάση που η πλευρά του Καθ' ου η αίτηση επέδειξε από την αρχή μέχρι το τέλος και το ότι η παρούσα αίτηση δεν θα έπρεπε να στρεφόταν εναντίον του Καθ' ου η αίτηση προσωπικά, αποτελούν δεδομένα που υποδεικνύουν ότι δεν δικαιολογείται παρέκκλιση από το γενικό κανόνα που ισχύει για την επιδίκαση εξόδων (άρθρο 43 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 μετά των συναφών τροποποιήσεων (Ν.14/60), Διαταγή 59 Κανονισμός 1 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, Arto Estates Ltd

(1993)1 Α.Α.Δ. 12, Ιωάννα και άλλη v. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Ύψωνα-Λόφου

(2009)1Β Α.Α.Δ. 875 και Χρυσοστόμου v. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού, Πολιτική Έφεση Αρ. 341/2010 ημερ. 15.10.15). Ως εκ τούτου, τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η αίτηση και εναντίον του Αιτητή. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/ Αίτηση έρευνας οικονομικής κατάστασης εξ' αποφάσεως οφειλέτη υπό την ιδιότητα του διαχειριστή περιουσίας αποβιώσαντα/Κεφ.189/Ενδιάμεση Απόφαση