Alpha Panareti Public Ltd ν. Ανθούλλας Αράπη κ.α., Αρ. Αγωγής: 1653/2016, 9/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε. Δ Αρ. Αγωγής: 1653/2016 Μεταξύ: Alpha Panareti Public Ltd, από την Πάφο Ενάγουσας και
- Ανθούλλας Αράπη, από την Πάφο
- Ευθύμιου Αράπη, από την Πάφο
- Χαράλαμπου Αράπη, από την Πάφο Εναγομένων -------------------- Αίτηση ημερομηνίας 24/02/2017 Ημερομηνία: 09/03/2017 Εμφανίσεις: Για Αιτητές/Εναγόμενους 1 ‑ 3 : κ. Γιώργος Χ'' Νεοφύτου μαζί με κ. Νικολέτα Κωνσταντίνου Για Καθ' ης η Αίτηση/Ενάγουσα: κα. Σιακαλλή Διάδικοι παρόντες --------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (EX - TEMPORE) Στις 31/01/17 καταχωρήθηκε Αίτηση Παρακοής του Προσωρινού Διατάγματος που εκδόθηκε από το Δικαστήριο στις 10/01/17 εναντίον των Eναγομένων/Αιτητών 1 - 3 στην υπό κρίση αίτηση. Σημειώνω ότι σε μεταγενέστερο στάδιο η Αίτηση Παρακοής σε σχέση με την Εναγομένη 1, μετά από άδεια του Δικαστηρίου, αποσύρθηκε χωρίς επηρεασμό των δικαιωμάτων της Ενάγουσας/Καθ΄ ης η Αίτηση. Στις 14/02/17 καταχωρήθηκε ένσταση στην Αίτηση Παρακοής, η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Εναγόμενου
- Ακολούθως, στις 24/02/17 καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητείται άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικών και/ή επιπρόσθετων ενόρκων δηλώσεων των Ανδρέα Μαραθεύτη, Τάκη Συμεού και Ευθύμιου Αράπη. Η υπό κρίση αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 3, ο οποίος, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι μετά την καταχώρηση της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση, ημερομηνίας 14/02/17, προέκυψαν ζητήματα τα οποία δεν ήταν σε γνώση του κατά την ημερομηνία καταχώρησης της εν λόγω ένορκης δήλωσης. Πιο συγκεκριμένα, αναφέρεται σε σχετικό χρονοδιάγραμμα το οποίο είχε ζητήσει από τον Ανδρέα Μαραθεύτη να του παράσχει σε σχέση με την εκτέλεση εργασιών στο επίδικο ακίνητο, το οποίο έλαβε την επόμενη ημέρα της καταχώρησης της ένστασης και της ένορκής του δήλωσης, δηλαδή στις 15/02/
- Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι στις 15/02/17 και ενώ συζητούσε με τον αδελφό του, Εναγόμενο 2, ο τελευταίος του ανέφερε για πρώτη φορά ότι ο Ανδρέας Ιωάννου (η ένορκη δήλωση του οποίου υποστηρίζει την αίτηση παρακοής ημερομηνίας 31/01/17) είναι πιθανόν στη σχετική ένορκή του δήλωση να αναφέρεται σε περιστατικό το οποίο έλαβε χώρα όταν ήταν παρών στο επίδικο ακίνητο ο ίδιος και ο ηλεκτρολόγος, Τάκης Συμεού. Κατά τον Καθ' ου η Αίτηση 3 είναι απαραίτητο όπως δοθεί η σχετική άδεια έτσι ώστε μέσω των προτεινόμενων ένορκων δηλώσεων να δοθεί στο Δικαστήριο μια ολοκληρωμένη εικόνα για το πρόγραμμα των εργασιών, αλλά και για τα επίδικα θέματα που αναδύονται στην αίτηση παρακοής.Τέλος σημειώνεται ότι οι προτεινόμενες ένορκες δηλώσεις επισυνάπτονται ως Τεκμήρια. Η πλευρά της Ενάγουσας, Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα διαδικασία, αντέδρασε καταχωρώντας στις 07/03/17 σχετική ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης, στην οποία εγείρονται 10 συνολικά λόγοι ένστασης. Συνοψίζοντας τους λόγους ένστασης που εγείρει η Ενάγουσα, αυτοί περιστρέφονται στο ότι η υπό κρίση αίτηση δεν αφορά την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων, αλλά στην καταχώρηση νέων και/ή πρόσθετων ένορκων δηλώσεων, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι το Δικαστήριο στερείται εξουσίας και δικαιοδοσίας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Περαιτέρω, ως λόγος ένστασης, προβάλλεται και το ότι η αίτηση είναι ουσιαστικά καταχρηστική αφού όλα τα ζητήματα που επιθυμούν να θέσουν οι Εναγόμενοι ήταν ή θα έπρεπε να ήταν γνωστά στους ιδίους κατά το χρόνο καταχώρησης της ένστασής τους. Τέλος, αναφέρεται ότι σε κάθε περίπτωση, μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση δεν αποκαλύπτεται καλός λόγος για να δοθεί σχετική άδεια από μέρος του Δικαστηρίου. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Ανδρέα Ιωάννου, ο οποίος, ουσιαστικά, επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και ισχυρίζεται, περαιτέρω, ότι οι προτεινόμενες συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις υπογράφονται από πρόσωπα άσχετα με την παρούσα διαδικασία. Ειδικότερα, όσον αφορά τον Εναγόμενο 2, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι δεν είναι πρόσωπο το οποίο προέβη σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης των Εναγομένων. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι τα ζητήματα που εγείρονται στις εν λόγω ενόρκους δηλώσεις είναι άσχετα με τα επίδικα θέματα και δεν θα μπορούσαν με οποιονδήποτε τρόπο να βοηθήσουν τη θέση των Εναγομένων, αλλά ούτε και το Δικαστήριο κατά την επίλυση των επίδικων θεμάτων που εγείρονται στην αίτηση παρακοής. Η ουσιαστική διάταξη επί της όποιας στηρίζεται η υπό κρίση αίτηση είναι η Διαταγή 48, Θεσμός 4
(2)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: "Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39." Η αναφορά στη Διαταγή 48, Θεσμός 4
(2), σε συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις δεν υπαγορεύει τη μορφή και δεν περιορίζει τη θεματολογία της ένορκης δήλωσης που μπορεί να επιτραπεί να καταχωρηθεί. Από την έρευνα που έχω κάνει, δεν έχω εντοπίσει να έχει καθοριστεί περιοριστικά στην νομολογία το τι είναι σε κάθε περίπτωση ορθό και δίκαιο να τίθεται υπόψη του Δικαστηρίου, και επομένως, το τι συνιστά καλό λόγο. Τα επιμέρους κριτήρια είναι ουσιαστικά αναρίθμητα και αυτά εξαρτώνται πάντοτε από την ποικιλία των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης, αλλά και από τα ζητήματα τα οποία αναδύονται ως επίδικα ενώπιον του Δικαστηρίου. Κατά την άποψή μου μια συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα μπορούσε, για παράδειγμα, να καταχωρηθεί σε σχέση με ένα ζήτημα το οποίο προκύπτει για πρώτη φορά μετά την καταχώρηση της αρχικής ένορκης δήλωσης. Επίσης, θεωρώ ότι θα μπορούσε να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και για την παροχή διευκρινίσεων, οι οποίες στη βάση των επίδικων θεμάτων είναι επιθυμητό να προβληθούν ούτως ώστε το Δικαστήριο να έχει μια ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των ζητημάτων που αναδύονται ενώπιόν του ως επίδικα. Δεν μπορεί, επομένως, κατά την κρίση μου, να καθοριστεί εξαντλητικά το τι θεωρείται ορθό και δίκαιο να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και τι συνιστά σε κάθε περίπτωση καλό λόγο. Έχοντας, επομένως, υπόψη μου τις πιο πάνω αναφορές, θα προχωρήσω να εξετάσω το κατά πόσο στην προκειμένη περίπτωση οι προτεινόμενες συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις είναι ορθό και δίκαιο να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου και κατά πόσο αποκαλύπτεται καλός λόγος για την καταχώρησή τους. Όπως έχω ήδη αναφέρει, μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι τα ζητήματα που αναφέρονται στις προτεινόμενες ένορκες δηλώσεις περιήλθαν στη γνώση των Εναγομένων μετά την καταχώρηση της ένστασης σε σχέση με την αίτηση παρακοής. Επίσης, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι τα ζητήματα αυτά είναι ορθό και δίκαιο να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου, καθώς άπτονται ζητημάτων που αφορούν την ουσία της αίτησης παρακοής. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Ενάγουσας στην αγόρευσή της εισηγείται ότι επιχειρείται η καταχώρηση πρόσθετων ένορκων δηλώσεων και όχι συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων, πράγμα το οποίο δεν επιτρέπεται, καθώς τέτοια δυνατότητα δεν περιλαμβάνεται στη Διαταγή 39. Με κάθε σεβασμό προς την άποψη την οποία έχει εκφράσει η κ. Σιακαλλή, δεν συμφωνώ με αυτήν και θεωρώ ότι η σχετική εν προκειμένω διάταξη είναι η Διαταγή 48, Θεσμός 4
(2)και όχι η Διαταγή 39 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Πέραν τούτου, θεωρώ ότι η διάκριση μεταξύ συμπληρωματικής και πρόσθετης ένορκης δήλωσης δεν μπορεί, κατά την κρίση μου, να ευσταθεί. Η έννοια της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, όπως περιλαμβάνεται στην προαναφερόμενη Διαταγή, δεν περιορίζεται, κατά την άποψή μου, στην καταχώρηση ένορκης δήλωσης μόνο από το πρόσωπο το οποίο προέβη στην αρχική ένορκη δήλωση. Θεωρώ ότι η έννοια έχει ευρύτερο περιεχόμενο και σε αυτό περιλαμβάνεται και η δυνατότητα καταχώρησης ενόρκων δηλώσεων από πρόσωπα τα οποία δεν έχουν προβεί αρχικά στην καταχώρηση ένορκης δήλωσης. Τα προαναφερόμενα επιβεβαιώνονται και από την υπόθεση A. Messios Sons Ltd και Άλλος ν. Ανδρέα A. Λεωνίδα (Aρ. 1),
(2010)1 Α.Α.Δ.
- Στη συγκεκριμένη υπόθεση είχε καταχωρηθεί αίτηση επαναφοράς έφεσης η οποία υποστηριζόταν από την ένορκη δήλωση υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο των εφεσείοντων. Μετά την καταχώρηση ένστασης η πλευρά των εφεσειόντων ζήτησε άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης τόσο από την ίδια τη δικηγορική υπάλληλο, όσο και από τον δικηγόρο ο οποίος είχε τον χειρισμό της υπόθεσης. Το Ανώτατο Δικαστήριο επιτρέποντας την καταχώρηση των δύο προαναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι δεν προέκυπτε ζήτημα ανεπίτρεπτης μαρτυρίας έτσι ώστε να προχωρήσει σε απόρριψη της σχετικής αίτησης για καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Ενόψει των πιο πάνω αναφερόμενων, και λαμβάνοντας υπόψη μου, αφενός τα επίδικα θέματα που προκύπτουν από την αίτηση παρακοής, ημερομηνίας 31/01/17, αφετέρου το περιεχόμενο των προτεινόμενων συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, και ιδιαιτέρως, το γεγονός ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλονται σε αυτές είναι σχετικοί με τα επίδικα θέματα της αίτησης παρακοής, θεωρώ ότι στην προκειμένη περίπτωση αποκαλύπτεται καλός λόγος για να παραχωρηθεί η σχετική άδεια. Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση A. Messios Sons Ltd και Άλλος ν. Ανδρέα A. Λεωνίδα (Aρ. 1) (ανωτέρω), στις περιπτώσεις που με τη συμπληρωματική δήλωση επιχειρείται η παροχή διευκρινίσεων και ισχυρισμών που είναι επιθυμητό να προβληθούν για να υποβοηθήσουν το Δικαστήριο να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα των γεγονότων, τότε μπορεί να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Θεωρώ ότι στην προκειμένη περίπτωση συμβαίνει ακριβώς αυτό που αναφέρθηκε πιο πάνω. Συνεπώς, δίδεται η σχετική άδεια και εκδίδεται Διάταγμα, ως η παράγραφος (A) της αίτησης ημερομηνίας 24/02/
- Τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 1, 2 και 3 και εναντίον της Ενάγουσας, όπως αυτά θα εγκριθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............... Μ. Αγιομαμίτης, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής